KAPITEL 1 1 An de Josias huet d'Fest vum Pessach zu Jerusalem zu sengem Här gehalen, an huet de Pessach de véierzéngten Dag vum éischte Mount offréiert; 2 Nodeems d'Priester no hiren alldeegleche Coursë gesat hunn, a laange Kleedungsstécker am Tempel vum Här gekleet sinn. 3 An hie sot zu de Leviten, den hellege Minister vun Israel, datt si sech dem HÄR hellefen sollten, fir déi helleg Ark vum Här an d'Haus ze setzen, dat de Kinnek Salomo, de Jong vum David, gebaut hat: 4 A sot: Dir däerft d'Ark net méi op Är Schëlleren droen: elo déngt also den HÄR Äre Gott, a servéiert säi Vollek Israel, a preparéiert Iech no Äre Familljen a Familljen, 5 No wéi den David, de Kinnek vun Israel, virgeschriwwen huet, an no der Herrlechkeet vu sengem Jong Salomo: a steet am Tempel no der verschiddener Dignitéit vun de Familljen vun iech, de Leviten, déi an der Presenz vun Äre Bridder d'Kanner vun Israel déngen. , 6 Bitt d'Pessach an Uerdnung, a maacht d'Opfer fir Är Bridder prett, a hält de Pessach no dem Gebot vum Här, dat dem Moses ginn ass. 7 Un d’Leit, dat do fonnt gouf, huet de Josias drëssegdausend Lämmercher a Kanner an dräidausend Kälber ginn: dës Saache goufen aus dem Kinneksgeld ginn, wéi hie versprach huet, dem Vollek, de Priester an de Levite. 8 Un den Helkias, de Zacharias un de Syelus, de Gouverneuren vum Tempel, hunn de Priester fir de Pessach zweedausend a sechshonnert Schof an dräihonnert Kälber ginn. 9Un Jeconias, un Samaias, un Nathanael, sien Brudder, un Assabia, un Ochiel, un Joram, Captains over Dausende, hunn de Leviten fir de Pessach fünfdausend Schof un siwehonnert Kälber gifft. 10 A wéi dës Saache gemaach goufen, stoungen d'Priester an d'Leviten, déi dat ongeséiert Brout haten, an enger ganz schéiner Uerdnung no de Familljen, 11 An no de verschiddenen Dignitéite vun de Pappen, virum Vollek, dem Här ze bidden, wéi et am Buch vum Moses geschriwwen ass: an esou hunn si de Moien gemaach. 12 A si hunn de Pessach mam Feier gebrannt, wéi et ass: wat d'Opfer ugeet, si hunn se a Messingdëppen a Pannen mat engem gudde Goût gesaat, 13 A stellen se virun all d'Leit: an duerno hu si fir sech selwer bereet, a fir d'Priister hir Bridder, d'Jongen vum Aaron. 14 Fir d'Priester hunn d'Fett bis Nuecht offréiert: an d'Leviten hunn sech virbereet, an d'Priester hir Bridder, d'Jongen vum Aaron. 15 Och déi helleg Sänger, d'Jongen vum Asaf, waren an hirer Uerdnung, no der Ernennung vum David, nämlech Asaf, Zacharias a Jeduthun, dee vum Kinnek säi Folge war. 16 Ausserdeem waren d'Portier bei all Paart; et war net legal fir iergendeen aus sengem normale Déngscht ze goen: fir hir Bridder hunn d'Levite fir si virbereet. 17 Sou goufen d'Saachen, déi zu den Opfer vum Här gehéiert, an deem Dag erreecht, fir datt se d'Pessach halen kéinten, 18 An offréiert Opfer um Altor vum Här, no dem Gebot vum Kinnek Josias. 19 Also hunn d'Kanner vun Israel, déi do waren, de Pessach zu där Zäit gehalen, an d'Fest vu séiss Brout siwe Deeg. 20 An esou e Pessach gouf net an Israel zënter der Zäit vum Prophéit Samuel gehalen.
21 Jo, all d'Kinneke vun Israel hunn net esou e Pessach gehalen, wéi de Josias, an d'Priester, an d'Leviten, an d'Judden, hunn mat ganz Israel, déi zu Jerusalem fonnt goufen, gehalen. 22 Am uechtzéngten Joer vun der Herrschaft vum Josias gouf dëst Pessach gehalen. 23 An d'Wierker oder de Josias ware oprecht virun sengem Här mat engem Häerz voller Gottheet. 24 Wat d'Saachen ugeet, déi a senger Zäit passéiert sinn, si goufen a fréieren Zäiten geschriwwen, betreffend déi, déi gesënnegt hunn, a béis géint den Här iwwer all Vollek a Kinnekräicher gemaach hunn, a wéi se him immens traureg hunn, sou datt d'Wierder vum Den Här ass géint Israel opgestan. 25 No all dësen Handlunge vum Josias ass et geschitt, datt de Pharao, de Kinnek vun Ägypten, koum fir de Krich zu Karchamis op den Euphrat opzehiewen: an de Josias ass géint hien erausgaang. 26 De Kinnek vun Ägypten huet him awer geschéckt a gesot: Wat hunn ech mat dir ze dinn, O Kinnek vu Judäa? 27 Ech sinn net vum Här Gott géint dech geschéckt; well mäi Krich ass op den Euphrates: an elo ass den Här mat mir, jo, den Här ass mat mir, fir mech virzebréngen: gitt vu mir, a sidd net géint den Här. 28 Awer de Josias huet säi Wagon net vun him zréckgezunn, awer huet sech ënnerholl mat him ze kämpfen, net iwwer d'Wierder vum Prophet Jeremy, déi duerch de Mond vum Här geschwat goufen: 29 Awer si si mat him an der Fläch vu Magiddo gekämpft, an d'Fürsten koumen géint de Kinnek Josias. 30 Du sot de Kinnek zu sengen Dénger: Bréng mech aus der Schluecht eraus; well ech ganz schwaach. An direkt hunn seng Dénger him aus der Schluecht ewechgeholl. 31 Dunn ass hien op säin zweete Wagon opgestan; an zréck op Jerusalem bruecht, ass gestuerwen, a gouf a sengem Papp sengem Graf begruewen. 32 An an der ganzer Judd hu si ëm de Josias geklaut, jo, de Prophéit Jeremy huet iwwer de Josias geklaut, an d'Haaptmänner mat de Frae hunn him bis haut geklaut: an dëst gouf ausgeliwwert fir eng Ordonnanz, déi dauernd an der ganzer Natioun gemaach gëtt. vun Israel. 33 Dës Saache sinn am Buch vun de Geschichte vun de Kinneke vu Juda geschriwwen, a jidderee vun den Akten, déi de Josias gemaach huet, a seng Herrlechkeet, a säi Verständnis am Gesetz vum Här, an déi Saachen, déi hie virdru gemaach huet, an déi Saachen, déi elo recitéiert sinn, ginn am Buch vun de Kinneke vun Israel a Judäa gemellt. 34Un d'Vollek huet de Joachaz, de Jong vum Josias, geholl an hien zum Kinnek gemaach amplaz vu sengem Papp Josias, wéi hien dräi an zwanzeg Joer al war. 35 An hien huet zu Judäa an zu Jerusalem dräi Méint regéiert: an dunn huet de Kinnek vun Ägypten hien ofgesat fir zu Jerusalem ze regéieren. 36 An hien huet eng Steier op d'Land vun honnert Talenter Sëlwer an engem Talent Gold gesat. 37 De Kinnek vun Ägypten huet och de Kinnek Joacim säi Brudder zum Kinnek vu Judäa a Jerusalem gemaach. 38 An hien huet de Joacim an d'Adel gebonnen; awer säi Brudder Zaraces huet hien erfaasst an hien aus Ägypten erausbruecht. 39 Fënnef an zwanzeg Joer war de Joacim, wéi hien am Land vu Judäa a Jerusalem zum Kinnek gemaach gouf; an hien huet Béis virum Här gemaach.
40 Dofir koum den Nabuchodonosor, de Kinnek vu Babylon, géint hien op, an huet hie mat enger Messingkette gebonnen, an huet hien a Babylon bruecht. 41 Den Nabuchodonosor huet och vun den hellege Schëffer vum Här geholl, an huet se fortgedroen, an huet se a sengem eegenen Tempel zu Babylon gesat. 42 Awer déi Saachen, déi vun him opgeholl gi sinn, a vu senger Onreinheet an Onreinheet, sinn an de Chronike vun de Kinneke geschriwwen. 43 A säi Jong Joacim huet a sengem Plaz regéiert: hie gouf zum Kinnek gemaach, uechtzéng Joer al; 44 A regéiert nëmmen dräi Méint an zéng Deeg zu Jerusalem; an huet Béis virum Här gemaach. 45 Also no engem Joer huet den Nabuchodonosor geschéckt an hie mat den hellege Schëffer vum Här a Babylon bruecht; 46 An huet Zedekias zum Kinnek vu Judäa a Jerusalem gemaach, wéi hien een an zwanzeg Joer al war; an hien huet eelef Joer regéiert: 47 An hien huet och Béis an den Ae vum Här gemaach, an huet sech net ëm d'Wierder gekëmmert, déi him vum Prophet Jeremy aus dem Mond vum Här geschwat goufen. 48Un nodeem de Kinnek Nabuchodonosor him beim Numm vum Här geschwuer huet, huet hie sech verschwonnen, a rebelléiert; an hiert den Hals, säin Häerz, huet hien d'Gesetzer vum HÄR Gott vun Israel verletzt. 49 Och d'Gouverneure vun de Leit a vun de Priister hunn vill Saache géint d'Gesetzer gemaach, an hunn all d'Verschmotzung vun all den Natiounen iwwerginn, an hunn den Tempel vum Här beschiedegt, deen zu Jerusalem gehellegt gouf. 50 Trotzdem huet de Gott vun hire Pappe vu sengem Messenger geschéckt fir si zréckzeruffen, well hien hinnen a säin Tabernakel och erspuert huet. 51 Awer si hunn seng Messenger gespott; a kuck, wéi den Här zu hinnen geschwat huet, hu si seng Prophéiten e Sport gemaach: 52 Bis elo, datt hien, rosen op säi Vollek fir hir grouss Ongottlechkeet, de Kinneke vun de Chaldees befaasst huet géint si opzekommen; 53 Déi hir jonk Männer mam Schwert ëmbruecht hunn, jo, och am Kompass vun hirem hellege Tempel, a weder jonke Mann nach Déngschtmeedchen, ale Mann nach Kand ënner hinnen erspuert hunn; well hien alles an hir Hänn geliwwert huet. 54 A si hunn all déi helleg Schëffer vum Här, souwuel grouss a kleng, mat de Schëffer vun der Ark vu Gott, an de Schätz vum Kinnek geholl, an hunn se a Babylon gefouert. 55 Wat d'Haus vum Här ugeet, si hunn et verbrannt, an hunn d'Mauere vu Jerusalem ofgerappt an op hir Tierm gebrannt: 56 A wat hir herrlech Saache ugeet, si hunn ni opgehalen, bis si verbraucht hunn an se all zu näischt bruecht hunn: an d'Leit, déi net mam Schwert ëmbruecht goufen, huet hien op Babylon bruecht: 57 Dee gouf him a senge Kanner Dénger, bis d'Perser regéiert hunn, fir d'Wuert vum Här ze erfëllen, dat duerch de Mond vum Jeremy geschwat gouf: 58 Bis d'Land hir Sabbaten genoss huet, soll si déi ganz Zäit vun hirer Wüst raschten, bis déi voll Dauer vu siwwenzeg Joer. KAPITEL 2 1 Am éischte Joer vum Cyrus, dem Kinnek vun de Perser, fir datt d'Wuert vum Här erfëllt ka ginn, wat hien duerch de Mond vum Jeremy versprach hat;
2 Den Här huet de Geescht vum Cyrus, dem Kinnek vun de Perser, opgeriicht, an hien huet duerch säi ganzt Räich verkënnegt, an och duerch Schreiwen: 3 A sot: Sou seet de Cyrus, Kinnek vun de Perser; Den Här vun Israel, den héchsten Här, huet mech zum Kinnek vun der ganzer Welt gemaach, 4 An huet mir gebueden him en Haus zu Jerusalem a Judden ze bauen. 5 Wann dowéinst een vun iech ass, dee vu sengem Vollek ass, loosst den HÄR, och säin Här, bei him sinn, a loosst hien op Jerusalem goen, dat a Judäa ass, an d'Haus vum Här vun Israel bauen: well hien ass den Här, deen zu Jerusalem wunnt. 6 Jiddereen deen dann an de Plazen ronderëm wunnt, loosst him hëllefen, déi, soen ech, déi seng Noperen sinn, mat Gold a mat Sëlwer, 7 Mat Kaddoen, mat Päerd, a mat Ranner, an aner Saachen, déi duerch Gelübd virgestallt goufen, fir den Tempel vum Här zu Jerusalem. 8 Dunn ass de Chef vun de Familljen vu Judäa a vum Stamm Benjamin opgestan; och d'Priester, an d'Leviten, an all déi, deenen hire Verstand den Här bewegt hat, fir opzegoen an en Haus fir den Här zu Jerusalem ze bauen, 9 An déi, déi ronderëm si gewunnt hunn, an hunn hinnen an allem gehollef mat Sëlwer a Gold, mat Päerd a Ranner, a mat ganz vill gratis Kaddoe vun enger grousser Zuel, deenen hir Verstand dorop opgereegt goufen. 10 De Kinnek Cyrus huet och déi helleg Schëffer erausbruecht, déi den Nabuchodonosor vu Jerusalem ewechgedroen hat an a sengem Idolentempel opgeriicht hat. 11 Wéi de Cyrus, de Kinnek vun de Perser, se erausbruecht huet, huet hien se dem Mithridates sengem Schatzmeeschter geliwwert: 12 A vun him goufen se dem Sanabassar, de Gouverneur vu Judäa geliwwert. 13 An dëst war d'Zuel vun hinnen; Dausend gëllene Coupë, an dausend vu Sëlwer, censers vun Sëlwer zwanzeg néng, Fläschen vun Gold drësseg, a vun Sëlwer zwee dausend véier honnert an zéng, an dausend aner Schëffer. 14 Also all d'Schëffer vu Gold a Sëlwer, déi ewechgeholl goufen, ware fënnef dausend véierhonnertnéngzegzeg. 15 Dës goufen vum Sanabassar zréck bruecht, zesumme mat hinnen aus der Gefaangenschaft, vu Babylon op Jerusalem. 16 Awer an der Zäit vum Artexerxes, Kinnek vun de Perser, Belemus, a Mithridates, a Tabellius, a Rathumus, a Beeltethmus, a Semellius, de Sekretär, mat aneren, déi mat hinnen am Kommissioun waren, a Samaria an op anere Plazen wunnen, huet him géint déi, déi zu Judäa a Jerusalem gewunnt hunn dës Bréiwer folgend; 17 Dem Kinnek Artexerxes eisen Här, Deng Dénger, Rathumus, de Schrëftsteller, an Semellius, de Schrëftsteller, an de Rescht vun hirem Conseil, an d'Riichter, déi a Celosyrien a Phenice sinn. 18 Sief et elo dem Här Kinnek bekannt, datt d'Judden, déi vun dir op eis sinn, a Jerusalem komm sinn, déi rebellesch a béis Stad, d'Maartplaze bauen, an d'Maueren dovunner reparéieren an d'Fundament vun der tempel. 19 Wann elo dës Stad an hir Maueren erëm opgebaut ginn, da wäerte si net nëmme refuséieren Tribut ze ginn, awer och géint d'Kinneke rebelléieren. 20 A well d'Saachen, déi zum Tempel betreffen, elo an der Hand sinn, mengen mir, datt et erfëllt ass, sou eng Saach net ze vernoléissegen,
21 Awer fir mat eisem Här de Kinnek ze schwätzen, fir datt, wann et Äre Genoss ass, an de Bicher vun Äre Pappen gesicht ginn: 22 An du solls an de Chroniken fannen, wat iwwer dës Saache geschriwwe steet, a solls verstoen datt dës Stad rebellesch war, souwuel d'Kinnek wéi och d'Stied beonrouegt huet: 23 An datt d'Judde rebellesch waren, an ëmmer Kricher dozou opgeworf hunn; fir déi Ursaach och dës Stad war desoléiert gemaach. 24 Dofir erkläre mir Iech elo, Här de Kinnek, datt wann dës Stad erëm gebaut gëtt, an d'Mauere dovunner nei opgeriicht ginn, da wäerts du vun elo un kee Passage a Celosyrien a Phenice hunn. 25 Dunn huet de Kinnek nach eng Kéier dem Rathumus, dem Erzieler, un de Beeltethmus, dem Semellius dem Schrëftsteller geschriwwen, an un déi aner, déi am Kommissariat waren, an d'Awunner a Samaria a Syrien a Phoenice, esou; 26 Ech hunn de Bréif gelies, deen dir mir geschéckt hutt: dofir hunn ech beoptraagt, eescht ze sichen, an et ass fonnt ginn, datt déi Stad vun Ufank un géint d'Kinnek praktizéiert huet; 27 An d'Männer dorop goufen zu Rebellioun a Krich ginn: an datt mächteg Kinneken a féier waren zu Jerusalem, déi regéiert an Tribute an Celosyria a Phenice opgefuerdert. 28 Elo dofir hunn ech gebot, déi Männer ze verhënneren, d'Stad ze bauen, a passt op, datt et net méi dran gemaach gëtt; 29 An datt déi béis Aarbechter net méi weidergoe fir d'Verärgerung vu Kinneken, 30 Dunn hunn de Kinnek Artexerxes seng Bréiwer gelies, de Rathumus an de Semellius, de Schrëftsteller, an de Rescht, déi mat hinnen am Kommissariat waren, si si séier a Richtung Jerusalem gaangen mat enger Trupp vu Reider an enger Villzuel vu Leit an der Schluecht, hunn ugefaang de Bauhären ze verhënneren. ; an de Bau vum Tempel zu Jerusalem huet opgehalen bis zum zweete Joer vun der Herrschaft vum Darius, dem Kinnek vun de Perser.
Prënze vu Persien riichten datt säi Saz dee schlauste ass, him soll d'Victoire ginn, wéi et ernannt gouf. 10 Déi éischt huet geschriwwen: Wäin ass de Stäerkste. 11 Deen Zweete huet geschriwwen: De Kinnek ass stäerkst. 12 Deen Drëtte huet geschriwwen: D'Frae si stäerkst: awer virun allem d'Wourecht bréngt d'Victoire ewech. 13 Wéi de Kinnek elo opgestan war, hunn si hir Schrëften geholl an him geliwwert, a sou huet hien se gelies: 14 An hie geschéckt huet all d'Prënze vu Persien a Medien, an d'Gouverneuren, an de Kapitän, an de Stellvertrieder, an de Chef Offizéier geruff; 15 An huet him am kinnekleche Sëtz vum Riichter gesat; an d'Schrëfte goufen virun hinnen gelies. 16 An hie sot: Rufft déi Jonk un, a si sollen hir eege Sätz erklären. Also si goufen geruff, a koumen eran. 17 An hien sot zu hinnen: Erklärt eis Är Gedanken iwwer d'Schrëften. Dunn huet déi éischt ugefaang, déi vun der Kraaft vum Wäin geschwat hat; 18 An hien huet esou gesot: O Dir Männer, wéi immens staark ass Wäin! et verursaacht all Männer, déi et drénken: 19 Et mécht de Geescht vum Kinnek a vum Papplos Kand all eent; vum Knecht a vum Freeman, vum Aarm a vum Räich: 20 Et mécht och all Gedanke a Freed a Freed ëm, sou datt e Mann weder Trauer nach Schold erënnert: 21 An et mécht all Häerz räich, sou datt e Mann weder de Kinnek nach de Gouverneur erënnert; an et mécht alles duerch Talenter ze schwätzen: 22 A wa se an hire Coupë sinn, vergiesse si hir Léift souwuel un d'Frënn a fir d'Bridder, an e bëssen duerno zéien d'Schwäerter eraus: 23 Awer wa se vum Wäin sinn, erënnere se sech net un wat se gemaach hunn. 24 O dir Männer, ass de Wäin net dee Stäerkste, deen erzwéngt dat ze maachen? A wéi hien esou geschwat huet, huet hie sech roueg gehalen.
KAPITEL 3
KAPITEL 4
1 Wéi den Darius regéiert huet, huet hien e grousst Fest fir all seng Ënnerlagen a fir säi ganzt Haus an all d'Prënze vu Medië a Persien gemaach, 2 An all Gouverneuren a Kapitänen a Stellvertrieder, déi ënner him waren, vun Indien bis Äthiopien, vun honnert siwenanzwanzeg Provënzen. 3 A wéi si giess a gedronk haten, a si waren zefridden heem gaangen, ass de Kinnek Darius a seng Schlofkummer gaang, a schlofen, a kuerz drop ass erwächt. 4 Dunn hunn dräi jonk Männer, déi aus der Garde waren, déi dem Kinnek säi Kierper behalen hunn, matenee geschwat; 5 Loosst jidderee vun eis e Saz schwätze: deen, deen iwwerwanne wäert, an deem säi Saz méi schlau schéngt wéi déi aner, him soll de Kinnek Darius grouss Kaddoe ginn a grouss Saachen als Zeeche vun der Victoire: 6 Wéi, a Purpur gekleet ze sinn, am Gold ze drénken, an op Gold ze schlofen, an e Won mat Bridles vu Gold, an e Kappband vu feine Léngen, an eng Kette um Hals: 7 An hie soll nieft dem Darius sëtzen wéinst senger Wäisheet, a soll den Darius säi Koseng genannt ginn. 8 Dunn huet jidderee säi Saz geschriwwen, et versiegelt an et ënner dem Kinnek Darius säi Këssen geluecht; 9 A sot, datt, wann de Kinnek opgestan ass, e puer him d'Schrëfte ginn; a vun där senger Säit de Kinnek an déi dräi
1 Dunn huet deen Zweeten, dee vun der Kraaft vum Kinnek geschwat hat, ugefaang ze soen: 2 O Dir Männer, sinn d'Mënsche net a Kraaft ausgezeechent, déi Herrschaft iwwer Mier a Land an all Saachen an hinnen droen? 3 Awer awer ass de Kinnek méi staark: well hien ass Här vun all dëse Saachen, an huet Herrschaft iwwer si; an alles wat hien hinnen commandéiert, si maachen. 4 Wann hien hinnen bidd deen ee géint deen anere Krich ze maachen, da maache si et: wann hien se géint d'Feinde schéckt, da gi se an d'Biergermaueren an Tierm ofbriechen. 5 Si ëmbréngen a ginn ëmbruecht, a verbriechen dem Kinnek säi Gebot net: wa se d'Victoire kréien, bréngen se alles un de Kinnek, souwéi de Raub, wéi all aner Saachen. 6 Och fir déi, déi keng Zaldoten sinn, an net mat Kricher ze dinn hunn, awer Husbundry benotzen, wann se dat erëm gesammelt hunn, wat se gesäiert haten, bréngen se et dem Kinnek, an zwéngen een deen aneren, dem Kinnek Hommage ze bezuelen. 7 An awer ass hien nëmmen ee Mann: wann hien commandéiert ze kill, si kill; wann hien commandéiert ze schounen, se schounen; 8 Wann hien commandéiert ze schloen, da schloen se; wann hien commandéiert desolate ze maachen, si maachen desolate; wann hien commandéiert ze bauen, si bauen;
9 Wann hien commandéiert ofschneiden, da schneiden se of; wann hien commandéiert ze planzen, si planzen. 10 Also all säi Vollek a seng Arméi lauschteren him: ausserdeem leet hie sech, hien ësst an drénkt, an hëlt seng Rou: 11 An dës waacht ronderëm him, weder däerf iergendeen fortgoen, a seng eege Geschäft maachen, an och net unhéieren an iergendenger Saach. 12 O Dir Männer, wéi soll de Kinnek net de mächtegste sinn, wann hien an esou enger Aart gefollegt gëtt? An hien huet seng Zong gehalen. 13 Dunn huet den Drëtte, dee vu Frae a vun der Wourecht geschwat huet, (dëst war Zorobabel) ugefaang ze schwätzen. 14 O dir Männer, et ass net de grousse Kinnek, nach d'Multialitéit vu Männer, an et ass net Wäin, deen iwwerzeegt; wien ass et dann, deen hinnen regéiert, oder huet d'Herrschaft iwwer hinnen? sinn se net Fraen? 15 D’Fraen hunn de Kinnek gedroen an all d’Leit, déi iwwer Mier a Land regéieren. 16 Och vun hinnen sinn si komm: a si hunn déi ernärt, déi d'Wéngerten gepflanzt hunn, vu wou de Wäin kënnt. 17 Dës maachen och Kleeder fir Männer; dës bréngen Herrlechkeet fir Männer; an ouni Frae kënnen net Männer sinn. 18 Jo, a wann d'Männer Gold a Sëlwer gesammelt hunn, oder soss eng gutt Saach, hunn se net eng Fra gär, déi schéi fir Gunst a Schéinheet ass? 19 A loosse se all déi Saache goen, loosse se net gapen, a souguer mat oppene Mond fixen hir Aen séier op hatt; an hunn net all Männer méi Loscht op hir wéi no Sëlwer oder Gold, oder iergendeng gutt Saach iwwerhaapt? 20 E Mann verléisst säin eegene Papp, deen hien opgewuess huet, a säin eegent Land, a hält seng Fra un. 21 Hie bleift net fir säi Liewen mat senger Fra ze verbréngen. an erënnert weder Papp, nach Mamm, nach Land. 22 Domat musst Dir och wëssen, datt d'Fraen Herrschaft iwwer Iech hunn: schafft Dir net a schafft Dir net, a gitt a bréngt d'Fra alles? 23 Jo, e Mann hëlt säi Schwäert a geet op de Wee fir ze klauen an ze klauen, fir op d'Mier an op Flëss ze segelen; 24 A kuckt op e Léiw, a geet an der Däischtert; a wann hien geklaut, verduerwe a geklaut huet, bréngt hien et zu senger Léift. 25 Dofir huet e Mann seng Fra besser gär wéi Papp oder Mamm. 26 Jo, et ginn der vill, déi aus hirem Verstand fir Frae gelaf sinn, a fir hir Wuel Knecht ginn. 27 Vill sinn och ëmkomm, hu falsch a gesënnegt, fir Fraen. 28 An elo gleews dir mir net? ass de Kinnek net grouss a senger Muecht? fäerten net all Regioun him ze beréieren? 29 Awer ech hunn hien an dem Apame dem Kinnek seng Konkubin gesinn, d'Duechter vum bewonnerbare Bartacus, souz op der rietser Hand vum Kinnek, 30 A huet d'Kroun vum Kinnek vum Kapp geholl an se op hirem eegene Kapp gesat; si huet och de Kinnek mat der lénker Hand geschloen. 31 An awer fir all dëst huet de Kinnek gepaakt an huet mat oppene Mond op hatt gekuckt: wa si iwwer hie gelaacht huet, huet hien och gelaacht: awer wa si sech un him gestéiert huet, war de Kinnek éierlech ze schlofen, fir datt si mat him versöhnt ginn. erëm. 32 O dir Männer, wéi kann et sinn, wa Frae solle staark sinn, well se dat maachen?
33 Dunn hunn de Kinnek an d'Prënzen een op deen anere gekuckt: also huet hien ugefaang vun der Wourecht ze schwätzen. 34 O dir Männer, si Fraen net staark? grouss ass d'Äerd, héich ass den Himmel, séier ass d'Sonn a sengem Laf, well hien den Himmel ëmkreest, a bréngt säi Wee erëm op seng Plaz an engem Dag. 35 Ass hien net grouss, deen dës Saache mécht? dofir ass d'Wourecht grouss, a méi staark wéi all Saachen. 36 D'ganz Äerd rifft iwwer d'Wourecht, an den Himmel seent et: all Wierker rëselen a ridderen op et, a mat et ass keng ongerecht Saach. 37 De Wäin ass béis, de Kinnek ass béis, d'Frae si béis, all d'Mënsche Kanner si béis, an esou sinn all hir béis Wierker; an et gëtt keng Wourecht an hinnen; an hirer Ongerechtegkeet och wäerte si ëmkommen. 38 Wat d'Wourecht ugeet, se hält aus an ass ëmmer staark; et lieft an erobert fir ëmmer. 39 Mat hir gëtt et keng Persounen oder Belounungen unzehuelen; awer si mécht d'Saachen, déi gerecht sinn, a refrained vun all ongerecht a béis Saachen; an all Männer maachen gutt wéi vun hire Wierker. 40 Weder an hirem Uerteel ass keng Ongerechtegkeet; a si ass d'Kraaft, Räich, Kraaft a Majestéit, vun all Alter. Geseent sief de Gott vun der Wourecht. 41 Domat huet hie sech roueg gehalen. An dunn hunn all d'Leit geruff a gesot: Grouss ass Wourecht, a mächteg iwwer alles. 42 Du sot de Kinnek zu him: Frot, wat s du méi wëlls wéi an der Schreifweis ernannt ass, a mir wäerten dir et ginn, well s du am schlauste fonnt bass; an du solls nieft mir sëtzen, a gitt mäi Cousin genannt. 43 Du sot hien zum Kinnek: Denkt un däi Gelübd, deen s du versprach hues, Jerusalem ze bauen, am Dag, wéi s du an däi Räich komm bass, 44 A fir all d'Schëffer ewech ze schécken, déi aus Jerusalem ewechgeholl goufen, déi de Cyrus ausernee gesat huet, wéi hie versprach huet Babylon ze zerstéieren, an se erëm dohinner ze schécken. 45 Du hues och versprach, den Tempel opzebauen, deen d'Edomiten verbrannt hunn, wéi Judäa vun de Chaldeen desoléiert gemaach gouf. 46 An elo, Här de Kinnek, dat ass dat, wat ech erfuerderen, an dat wat ech vun dir wënschen, an dat ass déi fürstlech Liberalitéit, déi vun dir selwer erausgeet: Ech wënschen dofir, datt s du de Gelübd gutt maachen, d'Ausféierung vun deem mat Ärem eegene Mond du hues dem Himmelskierch versprach. 47 Dunn ass de Kinnek Darius opgestan, an huet hie Kuss gemaach, an huet fir him Bréiwer geschriwwen un all de Schatzmeeschteren a Stellvertrieder, Kapitänen a Gouverneure, fir datt si souwuel hie wéi och all déi, déi mat him opgoe fir Jerusalem ze bauen, sécher op hirem Wee fueren. . 48 Hien huet och Bréif un d'Leutnanten geschriwwen, déi a Celosyrien a Phenice waren, an hinnen zu Libanus, datt si Zederholz vu Libanus op Jerusalem bréngen sollten, an datt se d'Stad mat him bauen. 49 Ausserdeem huet hie fir all d'Judden geschriwwen, déi aus sengem Räich an d'Judden erausgaange sinn, iwwer hir Fräiheet, datt keen Offizéier, kee Herrscher, kee Stellvertrieder, nach Tresorier, an hir Diere gezwongen ass;
50 An datt dat ganzt Land, dat si halen, fräi soll ouni Tribut sinn; an datt d'Edomiten d'Dierfer vun de Judden iwwerginn sollten, déi se dann hunn: 51 Jo, datt et all Joer zwanzeg Talenter fir de Bau vum Tempel sollt ginn, bis d'Zäit datt et gebaut gouf; 52 An aner zéng Talenter all Joer, fir all Dag d'Verbrennungsoffer um Altor ze halen, wéi se e Gebot haten siwwenzéng ze bidden: 53 An datt all déi, déi vu Babylon gaang sinn, fir d'Stad ze bauen, fräi Fräiheet sollten hunn, sou wéi och hir Nokommen, an all d'Priister, déi fortgaange sinn. 54 Hien huet och doriwwer geschriwwen. d'Käschten an d'Kleeder vun de Priester, an deenen se déngen; 55 An och fir d'Ufuerderunge vun de Leviten, fir hinnen ze ginn bis den Dag, datt d'Haus fäerdeg war, a Jerusalem opgebaut huet. 56 An hien huet gesot, all deenen, déi d'Stad behalen hunn, Pensiounen a Léin ze ginn. 57 Hien huet och all d'Schëffer aus Babylon geschéckt, déi de Cyrus ausernee gesat hat; an alles wat de Cyrus am Gebot ginn huet, huet hien och opgefuerdert ze maachen, an op Jerusalem geschéckt. 58 Wéi dee jonke Mann erausgaang ass, huet hie säi Gesiicht an den Himmel a Richtung Jerusalem opgehuewen, an huet de Himmelskierch gelueft, 59 A sot: Vun dir kënnt d'Victoire, vun dir kënnt d'Wäisheet, an déng ass d'Herrlechkeet, an ech sinn däi Knecht. 60 Geseent bass du, dee mir Wäisheet ginn hutt: well dir soen ech Merci, O Här vun eise Pappen. 61 Also huet hien d'Bréiwer geholl an ass erausgaang, a koum op Babylon, an huet et all senge Bridder gesot. 62 A si hunn de Gott vun hire Pappen gelueft, well hien hinnen Fräiheet a Fräiheet ginn huet 63 Fir eropzegoen, a Jerusalem ze bauen, an den Tempel, dee vu sengem Numm genannt gëtt: a si hunn siwe Deeg mat Musikinstrumenter a Freed gefeiert. KAPITEL 5 1 Duerno goufen d'Haaptmänner vun de Familljen no hire Stämme gewielt, fir mat hire Fraen a Jongen a Meedercher opzegoen, mat hiren Déngschtmeeschteren an Déngschtmeedchen, an hir Ranner. 2 Den Darius huet dausend Reider mat hinnen geschéckt, bis si si sécher op Jerusalem zréck bruecht hunn, a mat Museksinstrumenter Tabreten a Flöten. 3 An all hir Bridder hunn gespillt, an hien huet hinnen zesumme mat hinnen eropgoen. 4 An dat sinn d'Nimm vun de Männer, déi opgaang sinn, no hire Familljen ënner hire Stämme, no hire verschiddene Kapp. 5 D’Priester, d’Jongen vum Phinees, dem Aaron, de Jong: de Jesus, de Jong vum Josedek, de Jong vum Saraias, an de Joacim, de Jong vum Zorobabel, de Jong vum Salathiel, aus dem Haus vum David, aus der Famill vu Phares, vun de Stamm vu Juda; 6 Deen huet schlau Sätz virum Darius, dem Kinnek vu Persien, am zweete Joer vu senger Herrschaft, am Mount Nisan, deen den éischte Mount ass. 7 An dat sinn si vun de Judden, déi aus der Gefaangenschaft opkomm sinn, wou si als Friem gewunnt hunn, déi den Nabuchodonosor, de Kinnek vu Babylon, op Babylon gefouert hat. 8 A si sinn zréck op Jerusalem, an an déi aner Deeler vun der Judd, jidderee an seng eege Stad, dee mat Zorobabel koum,
mat Jesus, Nehemias, an Zacharias, an Reesaias, Enenius, Mardocheus. Beelsarus, Aspharasus, Reelius, Roimus a Baana, hir Guiden. 9 D'Zuel vun hinnen aus der Natioun, an hir Gouverneuren, Jongen vu Phoros, zwee dausend honnert an zwee; d'Jongen vu Saphat, véierhonnert zwee an siwwenzeg: 10 D'Jongen vun Ares, siwenhonnert sechs a fofzeg: 11 D'Jongen vum Phaath Moab, zwee dausend aachthonnert an zwielef: 12 D'Jongen vum Elam, dausend zweehonnert a véierzeg: d'Jongen vum Zathul, nénghonnertvéierzeg a fënnef: d'Jongen vum Corbe, siwenhonnertfënnef: d'Jongen vum Bani, sechshonnertvéierzeg aacht; 13 D'Jongen vu Bebai, sechshonnertdräianzwanzeg: d'Jongen vu Sadas, dräitausend zweehonnertzwanzeganzwee: 14 D'Jongen vun Adonikam, sechshonnert siechzeg a siwen: d'Jongen vun Bagoi, zwee dausend siechzeg a sechs: d'Jongen vun Adin, véier honnert a véierhonnert; 15 D'Jongen vum Aterezias, zwee annéngzeg: d'Jongen vum Ceilan an den Azetas siwensechzeg: d'Jongen vum Azuran, véierhonnertdrëssegzwee: 16 D'Jongen vun Ananias, honnert an een: d'Jongen vun Arom, zwee an drësseg; an d'Jongen vun Bassa, dräi honnert zwanzeg an dräi: d'Jongen vun Azephurith, honnert an zwee: 17 D'Jongen vum Meterus, dräi dausend a fënnef: d'Jongen vu Bethlomon, honnert dräiananzwanzeg: 18 Si vun Netopha, fënnef a fofzeg; si vun Anathoth, honnert aacht aacht aacht; si vu Bethsamos, zwee an véierzeg: 19 Si vu Kiriathiarius, fënnefanzwanzeg: si vu Caphira a Beroth, siwehonnertvéierzegdräi: si vu Pira, siwehonnert: 20 Si vun Chadias an Ammidoi, véierhonnert zweeananzwanzeg: si vu Cirama a Gabdes, sechshonnert eenanzwanzeg: 21 Si vu Macalon, honnertzwanzeg an zwee: si vu Betolius, zwee an fofzeg: d'Jongen vum Nephis, honnertfofzeg a sechs: 22 D'Jongen vum Calamolus an Onus, siwehonnert fënnefanzwanzeg: d'Jongen vum Jerechus, zweehonnertvéierzeg a fënnef: 23 D'Jongen vun Annas, dräi dausend dräihonnert an drësseg. 24 D'Priester: d'Jongen vum Jeddu, dem Jong vum Jesus, ënnert de Jongen vu Sanasib, nénghonnert zwee an siwwenzeg: d'Jongen vu Meruth, dausend zwee an fofzeg; 25 D'Jongen vum Phassaron, dausend siwen a véierzeg: d'Jongen vu Karme, dausend a siwwenzéng. 26 D'Levit: d'Jesue Jongen, a Kadmiel, a Banuas, a Sudias, véieranzwanzeg. 27 Déi helleg Sänger: d'Jongen vum Asaf, honnert aachtanzwanzeg. 28 D'Portier: d'Jongen vu Salum, d'Jongen vum Jatal, d'Jongen vum Talmon, d'Jongen vum Dacobi, d'Jongen vum Teta, d'Jongen vum Sami, am Ganzen honnertnéngdrësseg. 29 D'Dénger vum Tempel: d'Jongen vum Esau, d'Jongen vun Asipha, d'Jongen vun Tabaoth, d'Jongen vun Ceras, d'Jongen vu Sud, d'Jongen vun Phaleas, d'Jongen vun Labana, d'Jongen vun Graba, 30 D'Jongen vun Acua, d'Jongen vun Uta, d'Jongen vun Cetab, d'Jongen vun Agaba, d'Jongen vun Subai, d'Jongen vun Anan, d'Jongen vun Cathua, d'Jongen vun Geddur, 31 D'Jongen vun Airus, d'Jongen vun Daisan, d'Jongen vun Noeba, d'Jongen vun Chaseba, d'Jongen vun Gazera, d'Jongen vun Azia, d'Jongen vun Phinees, d'Jongen vun Azare, d'Jongen vun Bastai, d'Jongen vun Asana. , d'Jongen vun Meani, d'Jongen vun Naphisi, d'Jongen vun Acub, d'Jongen vun Acipha,
d'Jongen vun Assur, d'Jongen vun Pharacim, de Jongen vun Basaloth, 32 D'Jongen vum Meeda, d'Jongen vum Coutha, d'Jongen vun Charea, d'Jongen vun Charcus, d'Jongen vun Aserer, d'Jongen vun Thomoi, d'Jongen vun Nasith, de Jongen vun Atipha. 33 D'Jongen vun den Dénger vum Salomo: d'Jongen vun Azaphion, d'Jongen vu Pharira, d'Jongen vum Jeeli, d'Jongen vu Lozon, d'Jongen vun Israel, d'Jongen vu Sapheth, 34 D'Jongen vun Hagia, d'Jongen vun Pharacareth, d'Jongen vun Sabi, d'Jongen vun Sarothie, d'Jongen vun Masias, d'Jongen vun Gar, d'Jongen vun Addus, d'Jongen vun Suba, d'Jongen vun Apherra, d'Jongen vun Barodis. , d'Jongen vum Sabat, d'Jongen vum Allom. 35 All d'Ministere vum Tempel, an d'Jongen vun den Dénger vum Salomo, waren dräihonnert zwee an siwwenzeg. 36Dës koumen aus Thermeleth an Thelersas op, de Charaathalar, deen hinnen gefouert huet, an Aalar; 37Weder konnten si hir Famillen, nach hir Bestand weisen, wéi se aus Israel waren: d'Jongen vum Ladan, de Jong vum Ban, d'Jongen vum Necodan, sechshonnertfofzegzwee. 38 A vun de Priester, déi de Büro vum Paschtouer iwwerholl hunn, an net fonnt goufen: d'Jongen vum Obdia, d'Jongen vun Accoz, d'Jongen vum Addus, déi d'Augia bestuet hunn, eng vun de Duechtere vum Barzelus, an no sengem Numm genannt gouf. 39 A wéi d'Beschreiwung vun der Famill vun dëse Männer am Register gesicht gouf, an net fonnt gouf, goufen se aus der Ausféierung vum Amt vum Paschtouer ewechgeholl: 40 Fir si soten den Nehemias an den Atharias, datt si net vun den Hellege Saachen deelhuelen sollten, bis do en Hohepriister opgestan ass, dee mat Léier a Wourecht gekleet ass. 41 Also vun Israel, vun hinnen zwielef Joer al an op, si waren all an Zuel véierzeg dausend, nieft Déngschtleeschtungen an Déngschtmeeschter zwee dausend dräi honnert a siechzeg. 42 Hir Déngschtleeschter an Déngschtmeedchen waren siwen dausend dräihonnertvéierzeg a siwen: déi sangen Männer a sangende Fraen, zweehonnertvéierzeg a fënnef: 43 Véierhonnertdrëssegfënnef Kamelen, siwendausenddrësseg a sechs Päerd, zweehonnertvéierzegfënnef Maulen, fënnefdausendfënnefhonnertfënnefanzwanzeg Déieren, déi zum Joch benotzt goufen. 44 A e puer vun de Chef vun hire Familljen, wéi se an den Tempel vu Gott koumen, deen zu Jerusalem ass, hu sech verspriechen, d'Haus erëm op senger Plaz opzebauen no hirer Fäegkeet. 45 A fir an den hellege Schatzkammer vun de Wierker dausend Pond Gold, fënnef dausend Sëlwer an honnert priesterlech Kleeder ze ginn. 46 An esou hunn d'Priester an d'Leviten an d'Leit zu Jerusalem gewunnt, an am Land, och d'Sänger an d'Portier; an all Israel an hiren Dierfer. 47 Awer wéi de siwente Mount viru war, a wéi d'Kanner vun Israel jidderee op senger Plaz waren, sinn si all zesummen mat enger Zoustëmmung an déi oppe Plaz vum éischte Paart komm, deen no Osten ass. 48 Dunn ass de Jesus, de Jong vum Josedeks, opgestallt, a seng Bridder, de Priester, an de Zorobabel, de Jong vum Salathiel, a seng Bridder, an hunn den Altor vum Gott vun Israel fäerdeg gemaach. 49 Fir Brennopfer drop opzebréngen, sou wéi et ausdrécklech am Buch vum Moses, dem Gottesmann, gebueden ass.
50Un aus deenen aneren Natiounen vum Land goufe bei hinnen versammelt, a si hunn den Altor op senger eegener Plaz opgeriicht, well all d'Natioune vum Land mat hinnen feindlech waren, an hunn se ënnerdréckt; a si hunn Affer no der Zäit ofgeruff, a Brandoffer fir den Här moies an owes. 51 Och si hunn d'Fest vun den Tabernakelen ofgehalen, sou wéi et am Gesetz gebueden ass, an all Dag Affer gefeiert, sou wéi se treffen: 52 An duerno, déi kontinuéierlech Offeren, an d'Opfer vun de Sabbaten, a vun den Neimounden, an all helleg Fester. 53 An all déi, déi Gott eng Gelübd gemaach hunn, hunn ugefaang Gott Affer vum éischten Dag vum siwente Mount ze bidden, obwuel den Tempel vum Här nach net gebaut gouf. 54 A si hunn de Steemetzer a Schräiner Sue, Fleesch a Gedrénks ginn, mat Freed. 55 Och hinnen vum Zidon an dem Tyrus hunn si Karre ginn, fir datt si Zederbeem vum Libanus bréngen, déi mat Schwämmen an den Hafe vu Joppe bruecht ginn, sou wéi et hinnen vum Cyrus, de Kinnek vun de Perser, gebuede gouf. 56 An am zweete Joer an zweete Mount no sengem Komm an den Tempel vu Gott zu Jerusalem huet den Zorobabel, de Jong vum Salathiel, an de Jesus, de Jong vum Josedec, an hir Bridder, an d'Priester, an d'Leviten, an all déi, déi waren, ugefaang. komm op Jerusalem aus der Gefaangenschaft: 57 A si hunn d'Grondlage vum Haus vu Gott am éischten Dag vum zweete Mount geluecht, am zweete Joer nodeems se an d'Judden a Jerusalem komm sinn. 58A si hunn d'Levite vun zwanzeg Joer al iwwer d'Wierker vum Här ernannt. Dunn ass de Jesus opgestan, a seng Jongen a Bridder, a säi Brudder Kadmiel, an d'Jongen vum Madiabun, mat de Jongen vum Joda, dem Jong vum Eliadun, mat hire Jongen a Bridder, all Leviten, mat engem Accord, déi d'Geschäft virstellen, schaffen fir d'Wierker am Haus vu Gott ze förderen. Also hunn d'Aarbechter den Tempel vum Här gebaut. 59 D’Priester stoungen an hire Kleedungsstécker mat Museksinstrumenter an Trompetten opgestallt; an d'Leviten, d'Jongen vum Asaf, haten Cymbalen, 60 Dankseggingslidder sangen, an den HÄR luewen, sou wéi den David, de Kinnek vun Israel, bestëmmt hat. 61 A si hunn mat haarder Stëmme Lidder zum Luef vum Här gesongen, well seng Barmhäerzegkeet an Herrlechkeet fir ëmmer a ganz Israel ass. 62 An all d'Leit hunn Trompette geklongen, a mat enger haarder Stëmm geruff, a sange Lidder vum Merci un den Här fir d'Erzéihung vum Haus vum Här. 63 Och vun de Priester an de Leviten, a vun de Chef vun hire Familljen, sinn d'Alte, déi dat fréiert Haus gesinn haten, an d'Gebai vun dësem mat gekrasch a grousse Gejäiz komm. 64 Awer vill mat Trompetten a Freed hunn mat haarter Stëmm geruff, 65 Sou datt d'Trompetten net fir d'Wäiss vum Vollek héieren kënne ginn: awer d'Multiheet huet wonnerbar geklongen, sou datt et vu wäitem héieren gouf. 66 Dofir, wéi d'Feinde vum Stamm vu Juda a vum Benjamin et héieren hunn, si si gewuer ginn, wat dee Kaméidi vun Trompette bedeite soll. 67 A si hu festgestallt, datt déi, déi aus der Gefaangeschaft waren, den Tempel dem Här Gott vun Israel gebaut hunn. 68Da si si bei den Zorobabel an de Jesus gaang, an de Chef vun de Familljen, a soten zu hinnen: Mir wäerten zesumme mat iech bauen.
69 Well mir och, wéi Dir, gefollegt Ären Här, an offréiert him vun den Deeg vum Azbazareth, dem Kinnek vun den Assyrer, deen eis heihinner bruecht huet. 70 Dunn soten den Zorobabel an de Jesus an de Chef vun de Familljen vun Israel zu hinnen: Et ass net fir eis an dir zesummen en Haus dem Här eise Gott ze bauen. 71 Mir selwer eleng wäerten dem Här vun Israel bauen, sou wéi de Cyrus, de Kinnek vun de Perser, eis gesot huet. 72 Awer d'Heeden vum Land, déi schwéier op d'Awunner vu Judäa leien, a si stänneg halen, hunn hir Gebaier behënnert; 73 An duerch hir geheime Komplott, a populär Iwwerzeegungen a Geräisch, hu si d'Fäerdegstellung vum Gebai all déi Zäit, déi de Kinnek Cyrus gelieft huet, behënnert: sou datt si verhënnert goufen fir zwee Joer ze bauen, bis d'Herrschaft vum Darius. KAPITEL 6 1 Am zweete Joer vun der Herrschaft vum Darius Aggeus an dem Zacharias, de Jong vum Addo, hunn d'Prophéite de Judden an de Judden a Jerusalem am Numm vum Här Gott vun Israel, deen op hinnen war, profetéiert. 2 Du koumen den Zorobabel, de Jong vum Salatiel, an de Jesus, de Jong vum Josedec, op, an hunn ugefaang d'Haus vum Här zu Jerusalem ze bauen, d'Prophéite vum Här waren mat hinnen, an hunn hinnen gehollef. 3 Gläichzäiteg koum de Sisinnes, de Gouverneur vu Syrien a vu Phenice, mat Sathrabuzanes a senge Begleeder, a sot zu hinnen: 4 Duerch weem säi Rendez-vous baut dir dëst Haus an dësen Daach, a maacht all déi aner Saachen? a wien sinn d'Aarbechter déi dës Saache maachen? 5 Trotzdem kruten déi Eelst vun de Judden Gonschten, well den Här d'Gefangenschaft besicht hat; 6 A si goufen net verhënnert ze bauen, bis déi Zäit, wéi dem Darius Bezeechnung iwwer si ginn ass, an eng Äntwert krut. 7 D’Kopie vun de Bréiwer, déi de Sisinnes, Gouverneur vu Syrien a Phenice, a Sathrabuzanes, mat hire Begleeder, Herrscher a Syrien a Phenice, geschriwwen an un den Darius geschéckt hunn; Dem Kinnek Darius, Gréiss: 8 Loosst eis Här dem Kinnek alles bekannt ginn, datt an d'Land vu Judäa koumen, an an d'Stad Jerusalem koumen, hu mir an der Stad Jerusalem d'Alte vun de Judden fonnt, déi aus der Gefaangeschaft waren. 9 Baut dem Här en Haus, grouss an nei, aus gehackten a kostbare Steng, an d'Holz ass scho op de Maueren geluecht. 10 An déi Wierker gi mat grousser Geschwindegkeet gemaach, an d'Aarbecht geet weider an hiren Hänn, a mat all Herrlechkeet an Diligence gëtt et gemaach. 11 Du hu mir dës Eelst gefrot a gesot: Duerch wiem säi Gebot baut dir dëst Haus, an leet de Fundament vun dëse Wierker? 12 Dofir, fir d'Absicht, datt mir Iech duerch Schreiwen Wësse kënne ginn, hu mir vun hinnen gefuerdert, déi d'Haaptmänner waren, a mir hu vun hinnen d'Nimm schrëftlech vun hiren Haaptmänner gefrot. 13 Also hunn si eis dës Äntwert ginn: Mir sinn d'Dénger vum Här, deen den Himmel an d'Äerd gemaach huet. 14 A wat dëst Haus ugeet, et gouf viru ville Joere vun engem Kinnek vun Israel grouss a staark gebaut, a war fäerdeg. 15 Awer wéi eis Pappen Gott zur Roserei provozéiert hunn, a géint den Här vun Israel gesënnegt hunn, deen am Himmel ass, huet hien hinnen an d'Muecht vum Nabuchodonosor, dem Kinnek vu Babylon, vun de Chaldeen iwwerginn;
16 Deen d'Haus erofgerappt huet an et verbrannt huet an d'Leit als Gefaange op Babylon bruecht huet. 17 Awer am éischte Joer, wou de Kinnek Cyrus iwwer d'Land vu Babylon regéiert huet, huet de Cyrus de Kinnek geschriwwen fir dëst Haus opzebauen. 18 An déi helleg Schëffer vu Gold a Sëlwer, déi den Nabuchodonosor aus dem Haus zu Jerusalem erausgedroen hat, an huet se a sengem eegenen Tempel gesat, déi de Kinnek Cyrus erëm aus dem Tempel zu Babylon erausbruecht huet, a si goufen ausgeliwwert. Zorobabel an dem Herrscher Sanabassarus, 19 Mat Gebot, datt hien déiselwecht Schëffer sollt ewechdroen an se an den Tempel zu Jerusalem setzen; an datt den Tempel vum Här op senger Plaz gebaut soll ginn. 20 Dunn huet dee selwechte Sanabassarus, wéi hien heihinner komm ass, d'Fundamenter vum Haus vum Här zu Jerusalem geluecht; a vun där Zäit bis datt dëst nach e Gebai ass, ass et nach net ganz eriwwer. 21 Elo also, wann et dem Kinnek gutt schéngt, loosst d'Sich ënner den Opzeechnunge vum Kinnek Cyrus gemaach ginn: 22 A wann et fonnt gëtt datt d'Bau vum Haus vum Här zu Jerusalem mat der Zoustëmmung vum Kinnek Cyrus gemaach gouf, a wann eisen Här de Kinnek esou bedéngt ass, da loosst hien eis dovun bedeiten. 23 Dunn huet de Kinnek Darius beoptraagt, ënnert den Opzeechnungen zu Babylon ze sichen: a sou gouf am Ecbatane de Palais, deen am Land vu Medië ass, eng Roll fonnt, an där dës Saachen opgeholl goufen. 24 Am éischte Joer vun der Herrschaft vum Cyrus huet de Kinnek Cyrus befaasst datt d'Haus vum Här zu Jerusalem erëm gebaut soll ginn, wou se mat dauernd Feier opferen: 25 Hir Héicht soll siechzeg Alen an d'Breet siechzeg Alen sinn, mat dräi Reie vu gehackte Steng, an eng Rei vun neiem Holz vun deem Land; an d'Ausgaben dovun aus dem Haus vum Kinnek Cyrus ze ginn: 26 A datt déi helleg Schëffer vum Haus vum Här, souwuel aus Gold a Sëlwer, déi den Nabuchodonosor aus dem Haus zu Jerusalem erausgeholl an a Babylon bruecht huet, an d'Haus zu Jerusalem zréckgesat ginn an op der Plaz gesat ginn, wou si waren virdrun. 27 An hien huet och gesot, datt de Sisinnes, de Gouverneur vu Syrien a Phenice, a Sathrabuzanes, an hir Begleeder, an déi, déi a Syrien a Phenice ernannt goufen, virsiichteg sinn net mat der Plaz ze vermëschen, awer den Zorobabel, dem Knecht vun der Här, a Gouverneur vu Judäa, an déi Eelst vun de Judden, fir d'Haus vum Här op där Plaz ze bauen. 28 Ech hunn och gebot, et erëm ganz opzebauen; an datt si fläisseg kucken fir déi ze hëllefen, déi aus der Gefaangeschaft vun de Judden sinn, bis d'Haus vum Här fäerdeg ass: 29 An aus dem Tribut vu Celosyria a Phenice en Deel virsiichteg fir dës Männer fir d'Opfer vum Här ze ginn, dat ass, dem Zorobabel dem Gouverneur, fir Bullock, a Widder a Lämmer; 30 An och Mais, Salz, Wäin an Ueleg, an dat dauernd all Joer ouni weider Fro, sou wéi d'Priester, déi zu Jerusalem sinn, bedeiten, all Dag ausginn ze ginn: 31 Fir datt dem Allerhéichsten Gott fir de Kinnek a fir seng Kanner offréiert kënne ginn, an datt si fir hiert Liewe kënne bieden. 32 An hien huet befaasst, datt jidderengem, deen iwwerschreide sollt, jo, oder iergendeng Saach, déi virdru geschwat oder geschriwwe gouf, liicht maachen, aus sengem eegenen Haus sollt e Bam geholl ginn, an hien drop hänkt, an all seng Wueren fir de Kinnek gefaange ginn.
33 Den HÄR also, deem säin Numm do opgeruff gëtt, zerstéiert all Kinnek an Natioun, déi seng Hand ausstreckt, fir dat Haus vum Här zu Jerusalem ze verhënneren oder a Gefor ze bréngen. 34 Ech Darius, de Kinnek, hunn bestallt, datt no dëse Saachen et mat Fläiss gemaach gëtt. KAPITEL 7 1 Dunn huet de Sisinn de Gouverneur vu Celosyrien a Phenice, a Sathrabuzanes, mat hire Begleeder, no de Geboter vum Kinnek Darius, 2 Huet déi helleg Wierker ganz virsiichteg iwwerwaacht, an d'Alte vun de Judden a Gouverneure vum Tempel gehollef. 3 An esou hunn déi helleg Wierker gutt gefall, wéi den Aggeus an den Zacharias d'Prophéite profetéiert hunn. 4 A si hunn dës Saache fäerdeg gemaach duerch d'Gebot vum Här Gott vun Israel, a mat der Zoustëmmung vum Cyrus, Darius, an Artexerxes, Kinneke vu Persien. 5 An esou war dat helleg Haus fäerdeg am dräi an zwanzegsten Dag vum Mount Adar, am sechste Joer vum Darius, dem Kinnek vun de Perser. 6 An d'Kanner vun Israel, d'Priester an d'Leviten, an anerer, déi aus der Gefaangeschaft waren, déi zu hinnen bäigefüügt goufen, hunn gemaach no de Saachen, déi am Buch vum Moses geschriwwen sinn. 7 A fir d'Inweiung vum Tempel vum Här hunn se honnert Bullock zweehonnert Widder offréiert, véierhonnert Lämmer; 8 An zwielef Geessen fir d'Sënn vun all Israel, no der Zuel vum Chef vun de Stämme vun Israel. 9 Och d'Priester an d'Levite stoungen an hire Kleedungsstécker, no hire Familljen, am Déngscht vum Här Gott vun Israel, no dem Buch vum Moses, an d'Portier bei all Paart. 10 An d'Kanner vun Israel, déi aus der Gefaangenschaft waren, hunn d'Pessach de véierzéngten Dag vum éischte Mount gehalen, nodeems d'Priester an d'Levite gehellegt goufen. 11 Déi, déi aus der Gefaangeschaft waren, goufen net all zesummen gehellegt: awer d'Levite goufen all zesummen gehellegt. 12 A sou hunn si de Pessach offréiert fir all déi aus der Gefaangenschaft, a fir hir Bridder, d'Priester, a fir sech selwer. 13 An d'Kanner vun Israel, déi aus der Gefaangenschaft erauskoum, hunn giess, och all déi, déi sech vun de Gruef vum Vollek vum Land getrennt hunn, an hunn den Här gesicht. 14 A si hunn d'Fest vum ongeséierte Brout siwe Deeg gehalen, a si frou virum Här, 15 Fir datt hien de Rot vum Kinnek vun Assyrien op si gedréint huet, fir hir Hänn an de Wierker vum Här Gott vun Israel ze stäerken. KAPITEL 8 1 An no dëse Saachen, wéi den Artexerxes, de Kinnek vun de Perser regéiert huet, koum den Esdras, de Jong vu Saraias, de Jong vum Ezerias, de Jong vum Helchiah, de Jong vum Salum, 2 De Jong vum Sadduc, dem Jong vum Achitob, dem Jong vum Amarias, dem Jong vum Ezias, dem Jong vum Meremoth, dem Jong vum Zaraias, dem Jong vum Savias, dem Jong vum Boccas, dem Jong vum Abisum, dem Jong vum Phinees. , de Jong vum Eleazar, dem Jong vum Aaron dem Hohepriister. 3Dëse Esdras ass vu Babylon opgaang, als Schrëftgeléiert, a war ganz prett am Gesetz vum Moses, dat vum Gott vun Israel ginn ass.
4 An de Kinnek huet him Éier gemaach: well hien huet Gnod a sengen Aen fonnt an all seng Ufroen. 5 Do goungen och mat him e puer vun de Kanner vun Israel op, vum Paschtouer vun de Leviten, vun den hellege Sänger, Portier a Minister vum Tempel, op Jerusalem, 6 Am siwente Joer vun der Herrschaft vum Artexerxes, am fënnefte Mount, war dëst dem Kinnek säi siwente Joer; well si sinn aus Babylon am éischten Dag vum éischte Mount gaang, a koumen op Jerusalem, no der räicher Rees, déi den Här hinnen ginn huet. 7 Fir den Esdras hat ganz grouss Fäegkeeten, sou datt hien näischt vum Gesetz a Geboter vum Här ewechgelooss huet, awer all Israel d'Uerteeler an d'Uerteeler geléiert. 8 Elo d'Kopie vun der Kommissioun, déi vum Kinnek Artexerxes geschriwwen ass, a bei Esdras, de Priester a Lieser vum Gesetz vum Här komm ass, ass dat, wat duerno kënnt; 9 De Kinnek Artexerxes schéckt dem Paschtouer Esdras a Lieser vum Gesetz vum Här Begréissung: 10 Nodeem ech entschloss hunn, gnädeg ze handelen, hunn ech Uerder ginn, datt déi vun der Natioun vun de Judden, a vun de Paschtéier a Leviten, déi an eisem Räich sinn, déi gewëllt a wënschenswäert sinn, mat dir op Jerusalem goen. 11 Souvill, déi deem Sënn hunn, loosse si mat dir fortgoen, well et mir a menge siwe Frënn, de Conseilleren gutt ausgesinn huet; 12 Fir datt si op d'Affäre vu Judäa a Jerusalem kucke kënnen, averstanen op dat, wat am Gesetz vum Här ass; 13 An drot d'Geschenker un den Här vun Israel op Jerusalem, déi ech a meng Frënn versprach hunn, an all d'Gold a Sëlwer, déi am Land vu Babylon fonnt ginn, dem Här zu Jerusalem, 14 Mat deem och, wat vum Vollek fir den Tempel vum HÄR hire Gott zu Jerusalem geschenkt gëtt: an datt Sëlwer a Gold gesammelt gi fir Bullocks, Widder a Lämmercher, a Saachen, déi derzou gehéieren; 15 Fir d'Enn, datt si dem Här Opfer op den Altor vum Här hire Gott, deen zu Jerusalem ass, offréieren. 16 A wat och ëmmer Dir an Är Bridder mam Sëlwer a Gold maache wäerten, dat maachen no dem Wëlle vun Ärem Gott. 17 An déi helleg Schëffer vum Här, déi dir fir d'Benotzung vum Tempel vun Ärem Gott, déi zu Jerusalem ass, du solls du virun Ärem Gott zu Jerusalem stellen. 18 A wat och ëmmer, wat Dir Iech erënnert, fir den Tempel vun Ärem Gott ze benotzen, du solls et aus dem Schatzkammer vum Kinnek ginn. 19 An ech, de Kinnek Artexerxes, hunn och den Erhale vun de Schätz a Syrien a Phenice beoptraagt, datt alles wat Esdras, de Paschtouer an de Lieser vum Gesetz vum Allerhéichsten Gott schéckt, se him mat Schnell ginn, 20 Zu der Zomm vun honnert Talenter Sëlwer, an och vu Weess bis zu honnert Cors, an honnert Stéck Wäin, an aner Saachen am Iwwerfloss. 21 Loosst alles no dem Gesetz vu Gott virsiichteg dem Allerhéichste Gott gemaach ginn, datt d'Roserei net iwwer d'Kinnekräich vum Kinnek a senge Jongen kënnt. 22 Ech gebieden iech och, datt dir keng Steier brauch, nach keng aner Oplaaschtung, vu jidderee vun de Priister, oder Leviten, oder helleg Sänger, oder Portier, oder Déngschtleeschter vum Tempel, oder vun iergendengem, deen an dësem Tempel Handlungen huet, a datt kee Mënsch Autoritéit huet hinnen eppes opzezwéngen. 23 An du, Esdras, no der Wäisheet vu Gott ordinéiert Riichter a Gerechter, fir datt se a ganz Syrien a Phenice all déi riichte
kënnen, déi d'Gesetz vun Ärem Gott kennen; an déi, déi et net wëssen, sollt Dir léieren. 24 A jiddereen, deen d'Gesetz vun Ärem Gott a vum Kinnek iwwerbrieche wäert, soll suergfälteg bestrooft ginn, sief et mam Doud, oder aner Strof, duerch Geldstrof oder duerch Prisong. 25 Du sot den Esdras, de Schrëftsteller: Geseent sief den eenzegen Här Gott vu menge Pappen, deen dës Saachen an d'Häerz vum Kinnek geluecht huet, fir säi Haus, dat zu Jerusalem ass, ze verherrlechen: 26 An huet mech an de Siicht vum Kinnek geéiert, a senge Conseilleren, an all seng Frënn an Adel. 27 Dofir sinn ech duerch d'Hëllef vum Här mäi Gott encouragéiert ginn, an hunn d'Männer vun Israel versammelt, fir mat mir opzegoen. 28 An dat sinn de Chef no hire Familljen a verschidde Würden, déi mat mir aus Babylon opgaang sinn an der Herrschaft vum Kinnek Artexerxes: 29 Vun de Jongen vum Phinees, Gerson: vun de Jongen vum Ithamar, Gamael: vun de Jongen vum David, Lettus, de Jong vum Sechenias: 30 Vun de Jongen vum Pharez, Zacharias; a mat him goufen honnert a fofzeg Männer gezielt: 31 Vun de Jongen vum Pahath Moab, Eliaonias, de Jong vum Zaraias, a mat him zweehonnert Männer: 32 Vun de Jongen vum Zathoe, Sechenias, de Jong vum Jezelus, a mat him dräihonnert Männer: vun de Jongen vum Adin, Obeth, de Jong vum Jonathan, a mat him zweehonnert a fofzeg Mann: 33 Vun de Jongen vum Elam, Josias Jong vu Gotholias, a mat him siwwenzeg Mann: 34 Vun de Jongen vu Saphatias, Zaraias, Jong vum Michael, a mat him zéng an sechzeg Mann: 35 Vun de Jongen vum Joab, Abadias, Jong vum Jezelus, a mat him zweehonnert an zwielef Männer: 36 Vun de Jongen vum Banid, Assalimoth, Jong vum Josafias, a mat him honnert a sechzeg Mann: 37 Vun de Jongen vum Babi, Zacharias Jong vu Bebai, a mat him aachtanzwanzeg Männer: 38 Vun de Jongen vun Astath, de Johannes Jong vum Acatan, a mat him honnert an zéng Männer: 39 Vun de Jongen vun Adonikam dee leschte, an dat sinn d'Nimm vun hinnen: Eliphalet, Bijou, a Samaias, a mat hinnen siwwenzeg Männer: 40 Vun de Jongen vu Bago, Uthi, de Jong vum Istalcurus, a mat him siwwenzeg Männer. 41 An dës hunn ech op de Floss gesammelt, deen Theras genannt gëtt, wou mir dräi Deeg eis Zelter opgeriicht hunn: an dunn hunn ech se iwwerpréift. 42 Awer wéi ech do kee vun de Priester a Levit fonnt hunn, 43 Dunn hunn ech un den Eleazar, an den Iduel, an de Masman geschéckt, 44 An Alnathan, Mamaias, Joribas, Nathan, Eunatan, Zacharias, Mosollamon, Haaptmänner a geléiert. 45 An ech hunn hinnen gesot, si solle bei de Kapitän Saddeus goen, deen op der Plaz vum Schatzkammer war: 46 An huet hinnen gebueden, datt si mam Daddeus, a senge Bridder, a mat de Schatzmeeschteren op där Plaz schwätze sollten, fir eis sou Männer ze schécken, déi de Priesteramt am Haus vum Här ausféieren kënnen. 47 An duerch déi mächteg Hand vun eisem Här hunn si eis Fäegkeete vun de Jongen vum Moli, dem Jong vum Levi, dem
Jong vun Israel, dem Asebebia a seng Jongen a seng Bridder, déi uechtzéng waren, bei eis bruecht. 48 An Asebia, an Annus, an Osaias säi Brudder, vun de Jongen vum Channuneus, an hir Jongen, waren zwanzeg Männer. 49 A vun den Dénger vum Tempel, déi den David geweit hat, an d'Haaptmänner fir den Déngscht vun de Leviten ze wëssen, d'Dénger vum Tempel zweehonnert an zwanzeg, de Katalog vun deenen hir Nimm gewisen goufen. 50 An do hunn ech de jonke Männer virun eisem Här e Fasten versprach, fir vun him eng glécklech Rees ze wënschen, souwuel fir eis wéi fir déi, déi mat eis waren, fir eis Kanner a fir d'Véi: 51 Well ech hat mech geschummt, de Kinnek Foussgänger a Reider ze froen, a sech géint eis Géigner ze schützen. 52 Well mir hunn dem Kinnek gesot, datt d'Kraaft vum Här eise Gott soll bei deenen sinn, déi him sichen, fir se op all Manéier z'ënnerstëtzen. 53 An nach eng Kéier hu mir eisen Här gefrot wéi dës Saache beréiert hunn, an hunn hien eis favorabel fonnt. 54 Dunn hunn ech zwielef vun de Chef vun de Priester, Esebrias, an Assanias, an zéng Männer vun hire Bridder mat hinnen getrennt: 55 An ech hunn hinnen d'Gold, an d'Sëlwer, an déi helleg Schëffer vum Haus vun eisem Här gewien, déi de Kinnek a säi Conseil, an d'Prënzen, an d'ganz Israel, ginn hunn. 56 A wéi ech et gewien hunn, hunn ech hinnen sechshonnert a fofzeg Talenter Sëlwer geliwwert, a Sëlwerbehälter vun honnert Talenter an honnert Talenter Gold. 57 An zwanzeg gëllene Schëffer, an zwielef Schëffer aus Messing, souguer vu feine Messing, glänzend wéi Gold. 58 An ech sot zu hinnen: Béid dir sidd helleg dem Här, an d'Schëffer sinn helleg, an d'Gold an d'Sëlwer ass e Gelübd dem Här, den Här vun eise Pappen. 59 Waacht dir, an haalt se, bis dir se dem Chef vun de Priester a Leviten, an un den Haaptmänner vun de Familljen vun Israel, zu Jerusalem, an d'Kammere vum Haus vun eisem Gott geliwwert. 60 Also hunn d'Priester an d'Leviten, déi d'Sëlwer an d'Gold an d'Schëffer kritt haten, se op Jerusalem bruecht, an den Tempel vum Här. 61 A vum Floss Theras si mir den zwieleften Dag vum éischte Mount fortgaang, a si koumen op Jerusalem duerch déi mächteg Hand vun eisem Här, dee mat eis war: an vum Ufank vun eiser Rees huet den Här eis vun all Feind gerett, an esou mir sinn op Jerusalem komm. 62 A wéi mir dräi Deeg do waren, ass d'Gold an d'Sëlwer, dat gewien gouf, um véierten Dag am Haus vun eisem Här geliwwert un de Paschtouer Marmoth, dem Jong vum Iri. 63 A mat him war den Eleazar, de Jong vum Phinees, a mat hinnen waren de Josabad, de Jong vum Jesu, an de Moëth, de Jong vum Sabban, Leviten: alles gouf hinnen duerch Zuel a Gewiicht geliwwert. 64 An all d'Gewiicht vun hinnen gouf an der selwechter Stonn opgeschriwwen. 65 Ausserdeem hunn déi, déi aus der Gefaangenschaft erauskoum, dem HÄR Gott vun Israel Opfer ginn, zwielef Bullocke fir ganz Israel, siechzéng a siechzéng Widder, 66 zwielef an zwielef Lämmer, Geessen als Friddensoffer, zwielef; all vun hinnen en Affer fir den Här. 67 A si hunn dem Kinnek seng Geboter dem Kinnek seng Stewards an de Gouverneure vu Celosyrien a Phenice geliwwert; a si hunn d'Leit an den Tempel vu Gott geéiert.
68 Wéi dës Saache gemaach goufen, sinn d'Herrscher bei mech komm a soten: 69 D'Natioun vun Israel, d'Prënzen, d'Priester an d'Leviten, hunn net vun hinnen dat friemt Vollek vum Land ewechgeholl, an och net d'Verschmotzung vun den Heiden, vun de Kanaaniten, Hethiten, Pheresiten, Jebusiten a Moabiten, Ägypter an Edomiten. 70 Well si an hir Jongen hu sech mat hire Meedercher bestuet, an dat helleg Som ass mat de komesche Leit vum Land gemëscht; a vun Ufank un dëser Saach sinn d'Herrscher an déi grouss Männer Deel vun dëser Ongerechtegkeet. 71 A soubal ech dës Saache héieren hunn, hunn ech meng Kleeder an dat hellege Kleedungsstéck räissen, an hunn d'Hoer vum Kapp a vum Baart ofgerappt, an hunn mech traureg a ganz schwéier gesat. 72 Also all déi, déi deemools op d'Wuert vum Här Gott vun Israel beweegt waren, si bei mech versammelt, wärend ech iwwer d'Ongerechtegkeet gekrasch hunn: awer ech souz nach voller Schwieregkeet bis zum Owend Opfer. 73 Dann opstoen aus der Fast mat menge Kleeder an dem hellege Kleedungsstéck, a béien meng Knéien, an hunn meng Hänn op den HÄR ausgestreckt, 74 Ech hunn gesot: O Här, ech sinn geschummt a geschummt virun Ärem Gesiicht; 75 Fir eis Sënne sinn iwwer eise Käpp multiplizéiert, an eis Ignoranz sinn bis zum Himmel erreecht. 76 Fir ëmmer zënter der Zäit vun eise Pappen si mir a grousser Sënn, och bis haut. 77 A fir eis Sënnen an eise Pappen si mir mat eise Bridder an eise Kinneken an eise Priister un d'Kinneke vun der Äerd opginn, dem Schwert an an d'Gefangenschaft, a fir eng Rauch mat Schimmt, bis haut. 78 An elo ass zu enger gewësser Mooss Barmhäerzegkeet eis vun dir gewisen, O Här, datt et eis eng Wuerzel an en Numm an der Plaz vun Dengem Hellegtum hannerloosse soll; 79 A fir eis e Liicht am Haus vum Här eise Gott ze entdecken, an eis Iessen an der Zäit vun eiser Servitut ze ginn. 80 Jo, wa mir an der Knechtschaft waren, ware mir net vun eisem Här verlooss; mee hien huet eis gnädeg virun de Kinneke vu Persien gemaach, sou datt si eis Iessen ginn; 81 Jo, an hunn den Tempel vun eisem Här geéiert, an den desoléierte Sion opgeriicht, datt si eis e séchert Openthalt a Judden a Jerusalem ginn hunn. 82 An elo, O Här, wat solle mir soen, dës Saachen ze hunn? well mir deng Geboter verletzt hunn, déi s du vun der Hand vun dengen Dénger de Prophéiten ginn hues, a soten: 83 Dass d'Land, wat dir eragitt fir als Patrimoine ze besëtzen, e Land ass, dat mat der Verschmotzung vun de Friemen vum Land verschmotzt ass, a si hunn et mat hirer Onreinheet gefëllt. 84 Dofir soll dir elo Är Duechtere net mat hire Jongen uschléissen, an hir Duechtere net op Är Jongen huelen. 85 Doriwwer eraus soll dir ni sichen Fridden mat hinnen ze hunn, datt Dir staark ginn, an iessen déi gutt Saache vum Land, an datt Dir d'Ierfschaft vum Land op Är Kanner fir ëmmer verloossen kann. 86 An alles wat geschitt ass, gëtt eis gemaach fir eis béis Wierker a grouss Sënnen; well Du, O Här, hues eis Sënne Liicht gemaach, 87 An huet eis esou eng Wuerzel ginn: awer mir sinn erëm zréckgezunn fir Äert Gesetz ze iwwerstoen an eis mat der Onreinheet vun den Natiounen vum Land ze vermëschen. 88 Kënnt Dir net rosen op eis sinn, fir eis ze zerstéieren, bis Dir eis weder Wuerzel, Keen, nach Numm hannerlooss hutt?
89 O Här vun Israel, du bass wouer: well mir sinn haut eng Wuerzel lénks. 90Kuckt, elo si mir virun Iech an eise Ongerechtegkeeten, well mir kënnen duerch dës Saache virun Iech net méi stoe bleiwen. 91 A wéi den Esdras a sengem Gebied seng Beicht gemaach huet, gekrasch a flaach op de Buedem virum Tempel geluecht huet, huet aus Jerusalem eng ganz grouss Villfalt vu Männer a Fraen a Kanner zu him gesammelt: well et gouf grouss gekrasch ënner der Masse. 92 Dunn huet de Jechonias, de Jong vum Jeelus, ee vun de Jongen vun Israel, geruff a gesot: O Esdras, mir hu géint den Här Gott gesënnegt, mir hu friem Frae vun den Natiounen vum Land bestuet, an elo ass ganz Israel op der Héicht. . 93 Loosst eis dem Här en Eed maachen, datt mir all eis Fraen, déi mir vun den Heiden geholl hunn, mat hire Kanner ewechhuelen, 94 Wéi s du dekretéiert hues, a sou vill wéi d'Gesetz vum Här befollegen. 95 Stitt op a setzt an d'Ausféierung: fir Iech gehéiert dës Saach, a mir wäerte mat dir sinn: maacht couragéiert. 96 Also ass den Esdras opgestan, an huet dem Chef vun de Priester an de Leviten aus ganz Israel en Eed gemaach, fir no dëse Saachen ze maachen; an dofir hu si geschwuer. KAPITEL 9 1 Dunn ass den Esdras aus dem Haff vum Tempel opgaang an d'Kammer vum Joanan, dem Jong vum Eliasib, 2 An ass do bliwwen, an huet kee Fleesch giess a kee Waasser drénkt, a traureg iwwer déi grouss Ongerechtegkeete vun der Villfalt. 3 An et war eng Ukënnegung an all Judden a Jerusalem un all déi, déi aus der Gefaangeschaft waren, datt si zu Jerusalem versammelt solle ginn: 4 An datt jiddereen, deen do net bannent zwee oder dräi Deeg begéint ass, sou wéi déi Eelst, déi d'Herrschaft ernannt hunn, hir Ranner solle fir d'Benotzung vum Tempel agegraff ginn, a selwer aus deenen, déi aus der Gefaangeschaft waren, erausgehäit ginn. 5 An an dräi Deeg waren all si aus dem Stamm vu Juda a Benjamin versammelt zu Jerusalem den zwanzegsten Dag vum néngten Mount. 6 An d'ganz Villzuel souz an de breeden Haff vum Tempel zidderen wéinst dem aktuelle schlechte Wieder. 7 Also ass den Esdras opgestan, a sot zu hinnen: Dir hutt d'Gesetz iwwertrueden, andeems Dir frieme Frae bestuet hutt, fir doduerch d'Sënnen vun Israel ze vergréisseren. 8 An elo, andeems Dir Bekennt, gitt dem Här Gott vun eise Pappen Éier, 9 A maacht säi Wëllen, a trennt Iech vun den Heiden vum Land a vun de frieme Fraen. 10 Dunn huet déi ganz Mass geruff, a sot mat enger haarder Stëmm: Wéi Dir geschwat hutt, sou wäerte mir maachen. 11 Awer well d'Leit vill sinn, an et schlecht Wieder ass, sou datt mir net ouni kënne stoen, an dëst ass net eng Aarbecht vun engem Dag oder zwee, well eis Sënn an dëse Saachen wäit verbreet ass: 12 Dofir loosst d'Herrscher vun der Villfalt bleiwen, a loosst all déi vun eise Wunnengen, déi komesch Frae hunn, op der bestëmmter Zäit kommen, 13 A mat hinnen d'Herrscher a Riichter vun all Plaz, bis mir d'Rose vum Här vun eis fir dës Saach ofginn.
14 Dunn hunn de Jonathan, de Jong vum Azael an den Ezechias, de Jong vum Theocanus, dës Saach op si iwwerholl: an de Mosollam an de Levis an de Sabbatheus hunn hinnen gehollef. 15 An déi, déi aus der Gefaangeschaft waren, hunn all dës Saache gemaach. 16Un Esdras, de Paschtouer, huet him d’Haaptmänner vun hire Familljen erausgesicht, all mam Numm: an um éischten Dag vum zéngte Mount souz si zesumme fir d’Saach ze ënnersichen. 17 Also hir Saach, déi komesch Frae gehal huet, gouf um éischten Dag vum éischte Mount op en Enn bruecht. 18 A vun de Priester, déi zesummekomm waren, a friem Frae haten, goufen et fonnt: 19 Vun de Jongen vum Jesus, dem Jong vum Josedec, a senge Bridder; Matthelas an Eleazar, Joribus an Joadanus. 20 A si hunn hir Hänn ginn, fir hir Fraen ewech ze loossen an Widder ze bidden, fir hir Feeler ze versöhnen. 21 A vun de Jongen vun Emmer; Ananias, Zabdeus, Eanes, Sameius, Hiereel, Azarias. 22A vun de Jongen vum Phaisur; Elionas, Massias Israel, and Nathanael, and Ocidelus and Talsas. 23 Un vun de Leviten; Jozabad, a Semis, a Colius, deen Calitas genannt gouf, a Patheus, a Judas, a Jonas. 24 Vun den hellege Sänger; Eleazurus, Bacchurus. 25 Vun de Portieren; Sallumus an Tolbanes. 26 Vun hinnen aus Israel, vun de Jongen vu Phoros; Hiermas, Eddias, Melchias, Maelus, Eleazar, Asibias, Baanias. 27 Vun de Jongen vum Ela; Matthanias, Zacharias, and Hierielus, and Hieremoth, and Aedias. 28A vun de Jongen vum Zamoth; Eliadas, Elisimus, Othonias, Jarimoth, and Sabatus, and Sardeus. 29 Vun de Jongen vu Babai; Johannes, Ananias, Josabad, Amatheis. 30 Vun de Jongen vum Mani; Olamus, Mamuchus, Jedeus, Jasubus, Jasael, an Hieremoth. 31A vun de Jongen vum Addi; Naathus, Moosias, Lacunus, Naidus, Mathanias, Sesthel, Balnuus, Manasseas. 32A vun de Jongen vun Annas; Elionas, Aseas, Melchias, Sabbeus, Simon Chosameus. 33 A vun de Jongen vum Asom; Altaneus, Matthias, Baanaia, Eliphalet, Manasses, Semei. 34A vun de Jongen vum Maani; Jeremias, Momdis, Omaerus, Juel, Mabdai, a Pelias, an Anos, Carabasion, an Enasibus, an Mamnitanaimus, Eliasis, Bannus, Eliali, Samis, Selemias, Nathanias: a vun de Jongen vun Ozora; Sesis, Esril, Azaelus, Samatus, Zambis, Josephus. 35 A vun de Jongen vun Ethma; Mazitias, Zabadaias, Edes, Juel, Banaias. 36 All dës haten komesch Frae geholl, a si hunn se mat hire Kanner ewechgeholl. 37 An d'Priester an d'Leviten, an déi, déi aus Israel waren, hunn zu Jerusalem gewunnt, an am Land, am éischten Dag vum siwente Mount: sou waren d'Kanner vun Israel an hire Wunnengen. 38Un d'ganz Vollek ass zesummen an d'Breet Plaz vun der helleger Veranda no Osten zesummekomm: 39A si hunn dem Esdras, dem Paschtouer an dem Lieser geschwat, datt hien d'Gesetz vum Moses géif bréngen, dat vum Här Gott vun Israel ginn ass. 40 Also huet den Esdras, den Hohepriister, d'Gesetz un d'ganz Mass vu Mann zu Fra bruecht, an un all de Priester, fir Gesetz am éischten Dag vum siwente Mount ze héieren.
41 An hien huet am breeden Haff virun der helleger Veranda vu Moien bis Mëttes gelies, virun Männer a Fraen; an d'Vollek huet op d'Gesetz opgepasst. 42 Un Esdras, de Paschtouer an de Lieser vum Gesetz, ass op engem Pulpit aus Holz opgestan, deen dofir gemaach gouf. 43 An do stoungen Mattathias, Sammus, Ananias, Azarias, Urias, Ezecias, Balasamus, op der rietser Hand: 44 Un op senger lénkser Hand stoungen de Phaldaius, Misael, Melchias, Lothasubus an Nabarias. 45 Dunn huet den Esdras d'Buch vum Gesetz virun der Mass geholl: well hie souz an der éischter Plaz éierlech an de Siicht vun hinnen all. 46 A wéi hien d'Gesetz opgemaach huet, sinn si all riicht opgestan. Also huet den Esdras den Här Gott den Allerhéchsten geseent, de Gott vun den Hären, den Allmächtegen. 47 Un all d’Leit hunn geäntwert: Amen; an hir Hänn opgehuewe si sinn op de Buedem gefall, an hunn den Här unzebidden. 48 Och Jesus, Anus, Sarabias, Adinus, Jacubus, Sabateas, Auteas, Maianeas, a Calitas, Asrias, a Joazabdus, an Ananias, Biatas, de Levite, hunn d'Gesetz vum Här geléiert, fir datt se et verstanen hunn. 49 Dunn huet den Attharates zum Hohepriister Esdras geschwat. an de Lieser, an un d'Leviten, déi d'Multialitéit geléiert hunn, och fir all, a gesot: 50 Dësen Dag ass dem Här helleg; (well si hunn all gekrasch wéi se d'Gesetz héieren hunn:) 51 Gitt dann, iesst d'Fett, an drénkt dat Séiss, a schéckt en Deel un déi, déi näischt hunn; 52 Well dësen Dag ass dem Här helleg: a sidd net traureg; well den Här bréngt dech zu Éiere. 53 Also hunn d'Leviten dem Vollek alles verëffentlecht, a gesot: Dësen Dag ass dem Här helleg; net traureg sinn. 54 Dunn sinn si op de Wee gaang, jidderee fir ze iessen an ze drénken, a sech frou ze maachen, an deenen, déi näischt haten, Deel ze ginn, a fir grouss Freed ze maachen; 55 Well si d'Wierder verstanen hunn, an deenen se ugefouert goufen, a fir déi si versammelt waren.