Deborah, Barak a Jael Riichter 4 1 An d'Kanner vun Israel hunn erëm dat Béist an den Ae vum Här gemaach, nodeems den Ehud dout war. 2 An den Här huet si an d'Hand vum Jabin, dem Kinnek vu Kanaan, verkaaft, deen zu Hazor regéiert huet; deem säi Kapitän de Sisera war, deen zu Haroshet vun den Heiden gewunnt huet. 3 An d'Kanner vun Israel hunn den Här geruff, well hien nénghonnert Eisenwonnen hat; an zwanzeg Joer laang huet hien d'Kanner vun Israel staark ënnerdréckt. 4 An d'Deborah, eng Prophetin, d'Fra vum Lapidoth, huet Israel zu där Zäit riichterlech gemaach. 5 An si huet ënnert der Palm vun der Debora tëscht Rama a Bethel um Bierg vun Ephraim gewunnt; an d'Kanner vun Israel sinn bei si eropgaangen, fir Uerteel ze maachen. 6 An si huet geschéckt a geruff de Barak, dem Abinoam säi Jong, aus Kedeschnaphtali, a sot zu him: Huet den Här, de Gott vun Israel, net gebueden a gesot: Gitt a zitt op de Bierg Tabor, an huel zéngdausend Mann vun de Kanner vun Naphtali a vun de Kanner vu Sebulon mat? 7 An ech wäert de Sisera, de Kapitän vun der Arméi vum Jabin, mat senge Wonnen a senger Masse bei dech zéien, zum Floss Kischon, an ech wäert hien an deng Hand iwwerginn. 8 An de Barak sot zu hir: Wann s du mat mir gees, da ginn ech; awer wann s du net mat mir gees, da ginn ech net. 9 An si sot: Ech ginn sécher mat dir, awer d'Rees, déi s du maachs, wäert net zu denger Éier sinn, well den Här wäert d'Sisera an d'Hand vun enger Fra verkafen. An d'Debora ass opgestan an ass mam Barak op Kedesch gaangen. 10 An de Barak huet de Sebulon an den Naftali op Kedesch geruff; an hien ass mat zéngdausend Männer zu senge Féiss eropgaang, an d'Deborah ass mat him eropgaang. 11 Den Heber, de Keniter, ee vun de Kanner vum Hobab, dem Schwéierpapp vum Moses, hat sech vun de Keniter getrennt a säin Zelt bis an d'Flaachland Saanaim opgeschloen, dat bei Kedesch läit. 12 An si hunn dem Sisera erzielt, datt de Barak, de Jong vum Abinoam, op de Bierg Tabor eropgaangen ass. 13 An de Sisera huet all seng Wonnen, nénghonnert Eisenwonnen, an all d'Leit, déi mat him waren, vun Haroshet vun den Heiden bis zum Floss Kischon zesummegeruff.
1
Deborah, Barak a Jael
14 An d'Debora sot zum Barak: "Stéi op, well dëst ass den Dag, un deem den Här de Sisera an deng Hand ginn huet. Ass den Här net virun dir erausgaangen?" Dunn ass de Barak vum Bierg Tabor erofgaangen, an zéngdausend Mann sinn him nogaangen. 15 An den Här huet de Sisera, all seng Wonnen a seng ganz Arméi mat der Schneid vum Schwäert virum Barak zerstéiert; sou datt de Sisera vu sengem Won erofgeklommen ass a zu Féiss fortgelaf ass. 16 Mä de Barak huet d'Wagen an d'Häre bis bei Haroshet vun den Heiden verfollegt; an déi ganz Arméi vum Sisera ass um Schwäert gefall; an et ass kee Mann méi iwwereg bliwwen. 17 Mä de Sisera ass zu Féiss an d'Zelt vun der Jael, der Fra vum Heber, dem Keniter, geflücht, well et Fridden tëscht dem Jabin, dem Kinnek vun Hazor, an dem Haus vum Heber, dem Keniter, war. 18 D'Jael ass erausgaang, fir de Sisera ze begéinen, a sot zu him: "Komm eran, mäin Här, kom bei mech eran; fäert net!" An nodeems hien zu hir an d'Zelt erakoum, huet si hien mat engem Mantel zougedeckt. 19 An hien huet zu hir gesot: "Gëff mir, ech bieden dech, e bësse Waasser ze drénken, well ech hunn Duuscht." An si huet eng Fläsch Mëllech opgemaach, him eppes ze drénken ginn an huet hien zougedeckt. 20 Hie sot nach eng Kéier zu hir: "Stell dech an der Dier vum Zelt, an et soll geschéien, wann iergendeen kënnt a bei dech freet a seet: 'Ass iergendeen hei?', da solls du soen: 'Nee.'" 21 Dunn huet d'Fra vum Jael Heber en Nol aus dem Zelt geholl, en Hammer an d'Hand geholl, roueg bei hie gaangen, den Nol him an d'Schläifen geschloen an en an de Buedem befestegt, well hie fest geschlof an erschöpft war. Sou ass hie gestuerwen. 22 An, wéi de Barak de Sisera verfollegt huet, ass d'Jael him entgéint komm a sot zu him: "Komm, ech weisen dir de Mann, deen du sicht." An wéi hien an hiert Zelt koum, louch de Sisera dout, an den Nol war him duerch d'Schläifen. 23 Sou huet Gott un deem Dag de Jabin, de Kinnek vu Kanaan, virun de Kanner vun Israel ënnerworf. 24 An d'Hand vun den Israeliten huet sech iwwer de Jabin, de Kinnek vu Kanaan, duerchgesat, bis si de Jabin, de Kinnek vu Kanaan, zerstéiert haten.
Riichter 5 1 Dunn huet d'Deborah an de Barak, de Jong vum Abinoam, un deem Dag gesongen a gesot: 2 Lueft den HÄR fir d'Rache vun Israel, wéi d'Vollek sech fräiwëlleg ugebueden huet. 3 Héiert, Dir Kinneken; lauschtert, Dir Prënzen; ech, och ech, wäert dem Här sangen; ech wäert dem Här, dem Gott vun Israel, Luef sangen. 4 Här, wéi du aus Seir erausgaang bass, wéi du aus dem Feld vun Edom marschéiert bass, huet d'Äerd geziddert, an den Himmel ass erofgedropen, och d'Wolleke hunn Waasser gedropen. 5 D'Bierger sinn virum Här geschmolz, och de Sinai virum Här, dem Gott vun Israel. 6 Zu den Deeg vum Schamgar, dem Jong vun der Anath, zu den Deeg vum Jael, waren d'Stroosse fräi, an d'Reesender sinn duerch Niewenweeër gaangen. 7 D'Awunner vun den Dierfer hunn opgehalen, si hunn an Israel opgehalen, bis ech, Deborah, opgestan sinn, bis ech eng Mamm an Israel opgestan sinn. 8 Si hunn nei Götter gewielt; dunn war Krich an de Paarte: gouf et e Schëld oder e Speer ënner véierzegdausend an Israel ze gesinn? 9 Mäin Häerz ass bei de Gouverneuren vun Israel, déi sech fräiwëlleg ënnert dem Vollek ugebueden hunn. Lueft den HÄR. 10 Schwätzt, Dir, déi op wäissen Ieselen reiden, Dir, déi am Geriicht sëtzen a laanscht de Wee goen. 11 Déi, déi virum Kaméidi vun de Béischützen op de Waasserquellplazen befreit sinn, do sollen si déi gerecht Dote vum Här widderhuelen, déi gerecht Dote géintiwwer de Bewunner vu senge Dierfer an Israel; dann soll d'Vollek vum Här bei d'Paarte erofgoen.
2
Deborah, Barak a Jael
12 Erwächt, erwächt, Debora! erwächt, erwächt, sang e Lidd! Erwächt, Barak, a féier deng Gefaangenschaft gefaangen, du Jong vum Abinoam. 13 Dunn huet hien déi, déi iwwereg bleiwen, iwwer d'Adel ënnert dem Vollek herrsche gelooss; den Här huet mir iwwer déi Mächteg herrsche gelooss. 14 Aus Ephraim koum eng Wuerzel vun hinnen géint Amalek; no dir, Benjamin, ënner dengem Vollek; aus Makir koumen d'Gouverneuren erof, a aus Sebulon déi, déi de Fieder vum Schrëftsteller handhaben. 15 An d'Prinzessin vun Issachar ware mat der Deborah; souguer den Issachar, an och de Barak: hie gouf zu Fouss an d'Dall geschéckt. Fir d'Divisioune vum Ruben gouf et grouss Gedanken am Häerz. 16 Firwat hues du tëscht de Schofstalle bliwwen, fir d'Gebléit vun den Häerden ze lauschteren? Fir d'Divisioune vum Ruben gouf et grouss Recherchen am Häerz. 17 Gilead ass iwwer de Jordan bliwwen, a firwat ass den Dan op de Schëffer bliwwen? Den Asser ass um Mierufer bliwwen a war a senge Bréch. 18 De Sebulon an den Naftali waren e Vollek, dat hiert Liewe bis zum Doud op den Hiwwele vum Feld a Gefor bruecht huet. 19 D'Kinneke koumen a kämpfen, dann hunn d'Kinneke vu Kanaan zu Taanach bei de Waasser vu Megiddo gekämpft; si hunn kee Sue geholl. 20 Si hunn vum Himmel aus gekämpft; d'Stäre an hire Coursen hunn géint de Sisera gekämpft. 21 De Floss Kischon huet se fortgerappt, dee fréiere Floss, de Floss Kischon. O meng Séil, du hues Kraaft erofgetrëppelt. 22 Dunn goufen d'Päerdshuewe gebrach duerch d'Gesprongen, d'Gesprongen vun hire Mächtegen. 23 Verfluch Meroz, sot den Engel vum Här, verfluch batter seng Awunner; well si dem Här net zur Hëllef komm sinn, dem Här net zur Hëllef géint déi Mächteg. 24 Geseent soll d'Jael, d'Fra vum Heber, dem Keniter, iwwer d'Fraen am Zelt geseent sinn. 25 Hie freet ëm Waasser, an hatt gëtt him Mëllech; si bréngt Botter an engem herrleche Schossel eraus. 26 Si huet hir Hand un den Nol geluecht, an hir riets Hand un den Aarbechterhammer; a mam Hammer huet si de Sisera geschloen, si huet him de Kapp ofgeschloen, nodeems si him d'Schläifen duerchbuert an duerchgeschloen hat. 27 Zu hire Féiss huet hie sech verbeugt, hie ass gefall, hie leet sech nidder: zu hire Féiss huet hie sech verbeugt, hie ass gefall: wou hie sech verbeugt huet, do ass hien dout gefall. 28 D'Mamm vum Sisera huet aus der Fënster erausgekuckt a geruff duerch d'Gitter: Firwat zéckt säi Won sou laang ze kommen? Firwat zéie sech d'Rieder vu senge Wonnen? 29 Hir weis Dammen hunn hir geäntwert, jo, si huet sech selwer eng Äntwert ginn, 30 Sinn si net fortgelaf? Hutt si d'Bäit net verdeelt; un all Mann eng oder zwou Meedercher; un de Sisera eng Bäit a verschiddene Faarwen, eng Bäit a verschiddene Faarwen vun der Handwierksaarbecht, a verschiddene Faarwen vun der Handwierksaarbecht op béide Säiten, déi fir d'Hälser vun deenen, déi d'Bäit räben, entspriechen? 31 Sou sollen all Är Feinde vergoen, o Här; mä déi, déi hien gär hunn, solle sinn wéi d'Sonn, wann se mat hirer Kraaft erausgeet. An d'Land hat véierzeg Joer Rou.
Kommentar De Bericht vun der Deborah, dem Barak an der Jael, deen an de Riichter Kapitel 4 a 5 ze fanne ass beschreift eng vun de markantsten Erléisungen vun Israel virun auslännescher Ënnerdréckung. Et ënnersträicht göttlech Souveränitéit, couragéiert Leedung a wéi Gott onerwaart Instrumenter benotzt fir seng Ziler z'erreechen.
3
Deborah, Barak a Jael
Deel 1: Vers fir Vers Opdeelung Riichter Kapitel 4: D'Geschicht vun der Befreiung Verse 1–3: Israel seng Sënn an grausam Ënnerdréckung Nom Doud vum Riichter Ehud hunn d'Israeliten erëm dat Béist an den Ae vum Här gemaach. Als Konsequenz gëtt Gott si an d'Hand vum Jabin, Kinnek vu Kanaan (deen zu Hazor regéiert), deem säi Militärkommandant de Sisera ass. De Sisera ënnerdréckt Israel zwanzeg Joer laang schwéier mat enger formidabeler Militärtrupp vun 900 Eisenwonnen . D'Kanner vun Israel ruffen den Här ëm Hëllef. Verse 4–9: De Ruff vun der Deborah a vum Barak D'Deborah , eng Prophetin an d'Fra vum Lapidoth, riicht Israel zu dëser Zäit, a sëtzt ënnert der Palm vun der Deborah. Si schéckt no dem Barak, dem Jong vum Abinoam, a gëtt him e Befehl vu Gott: Hie soll 10.000 Männer aus Naphtali a Sebulon op de Bierg Tabor bréngen, an Gott wäert de Sisera a seng Wonnen zum Floss Kischon zéien. De Barak äntwert bedingt: „Wann s du mat mir gees, da ginn ech; awer wann s du net mat mir gees, da ginn ech net .“ D'Deborah ass averstanen ze goen, awer si prophezeit, datt d'Rees him keng perséinlech Éier brénge wäert , well den Här de Sisera an d'Hand vun enger Fra verkafe wäert. Verse 10–16: D'Schluecht um Bierg Tabor a Kischon De Barak rufft de Sebulon an den Naftali op Kadesch a sammelt 10.000 Unhänger, mat der Deborah, déi him begleet. Wéi de Sisera dovun héiert, sammelt hien seng 900 Eisenwonnen an all seng Truppen beim Floss Kischon. D'Deborah seet dem Barak, hie soll opstoen a seet: "Ass den Här net virun dir erausgaangen?" De Barak féiert seng Männer de Bierg erof, an den Här bréngt de Sisera a seng Arméi an d'Onrou (verdreiwt d'Strecken) . D'Arméi vum Sisera gëtt komplett vum Schwäert zerstéiert, sou datt kee Mënsch iwwerlieft, während de Sisera säi Won opgëtt a zu Fouss fortflücht. Verse 17–22: Jael an d'Néierlag vu Sisera De Sisera flücht an d'Zelt vun der Jael , der Fra vum Keniter Heber, well et Fridden tëscht dem kinnekleche Haus vum Jabin an der Famill vum Heber ass. D'Jael geet him entgéint, invitéiert hien eran a bedeckt hien. D'Sisera freet no Waasser; amplaz gëtt si him Botter (gestreift Mëllech) an engem herrleche Schossel . Erschöpft a vertrauensvoll fällt de Sisera fest an. D'Jael hëlt roueg en Zeltnagel (Peg) an en Hammer an d'Hand, geet sanft op hien zou a schléit den Nagel duerch seng Schläifen an de Buedem, wouduerch hien direkt ëmbréngt. Wéi de Barak him verfollegt, weist d'Jael him den doudege feindleche Kommandant, wouduerch d'Prophezeiung vun der Deborah erfëllt gëtt. Verse 23–24: Ënnerdréckung vum Kinnek Jabin Un deem Dag ënnerwierft Gott de Jabin, de Kinnek vu Kanaan, virun de Kanner vun Israel, an d'Hand vun Israel huet Erfolleg a gewënnt géint hien, bis hien zerstéiert gëtt. Riichter Kapitel 5: D'Lidd vun der Deborah a vum Barak Verse 1–5: Luef dem Här D'Deborah an de Barak sangen e Lidd vum Triumph a luewen Gott fir déi fräiwëlleg Leader an dat bereet Vollek vun Israel. Si erënneren sech un déi majestéitesch, erdbewegend Präsenz vu Gott, wéi hien aus Seir an Edom marschéiert ass.
4
Deborah, Barak a Jael
Verse 6–11: D'Wüstung vun Israel gouf zu Gerechtegkeet ëmgewandelt D'Lidd erënnert un déi däischter Deeg vun der Ënnerdréckung, wéi d'Autobunne eidel waren an d'Duerfbewunner sech verstoppt hunn, bis d'Deborah als "eng Mamm an Israel" opgestan ass . Et invitéiert Herrscher, Riichter an einfach Leit aus der Stad, déi sech bei de Waasserplazen versammelt hunn, fir iwwer déi gerecht Handlungen an Handlungen vun der Befreiung vum Här ze erzielen. Verse 12–18: Wëlleg Stämm vs. selbstgefälleg Stämm E triumphierende Ruff geet un de Barak eraus, d'Gefangenschaft gefaange ze féieren. D'Lidd beschreift, wéi eng Stämm sech fräiwëlleg gemellt hunn - Ephraim, Benjamin, Machir, Sebulon, Issachar an Naftali - a veruerteelt schaarf déi, déi bei hire Schofstall oder Küstelänner bliwwe sinn, wéi Ruben, Dan an Asher . Verse 19–23: Déi kosmesch Schluecht an de Fluch vu Meroz D'Kinneke vu Kanaan hunn gekämpft, awer "d'Stären an hire Coursen hunn géint de Sisera gekämpft" (wat op göttlech Interventioun hiweist, wahrscheinlech staarke Reen, deen de Floss Kischon an eng Iwwerschwemmung verwandelt huet, déi d'eiserne Wonnen immobiliséiert huet). Den ale Floss Kischon huet de Feind ewechgerappt. E battere Fluch gëtt iwwer d'Stad Meros ausgeschwat, well se net "dem Här géint déi Mächteg" zur Hëllef komm sinn. Verse 24–27: Éierung vum Jael sengem Courage am Zelt als "geseent iwwer d'Fraen" gefeiert. D'Lidd beschreift lieweg hir entscheedend Handlung - si huet no dem Hammer gegraff an den Nol duerch de Kapp vum Sisera geschloen, wou hien ënnergaangen ass an dout zu hire Féiss gefall ass. Verse 28–30: D'Ironie vun der Mamm vum Sisera Eng dramatesch, ironesch Vignette wiesselt op d'Mamm vum Sisera, déi aus hirem Gitterfënster kuckt a sech ängschtlech freet, firwat de Won vun hirem Jong sou lues zréckkënnt. Hir weis Dammen tréischten si mat der Illusioun, datt hie just d'Beute deelt - Gefaangen a räich Broderien ouni ze wëssen, datt hie scho dout ass. Vers 31: Schlussgebied D'Lidd schléisst mat engem mächtege Gebied of: "Sou loossen all Är Feinde vergoen, o Här; awer loosst déi, déi hien gär hunn, sinn wéi d'Sonn, wann se a senger Kraaft erausgeet." No dësem Victoire huet d'Land véierzeg Joer laang Rou gehat .
Deel 2: Schlëssellektiounen a Liewensanwendungen Gott benotzt dat Onwahrscheinlecht an Alldeeglecht: D'Befreiung koum net duerch eng traditionell keeserlech Arméi mat Elitewaffen, mä duerch eng normal Fra (Jael), déi eng Zeltnagel an en Hammer benotzt huet, wat weist, datt Gott Freed drun huet, bescheiden Tools fir aussergewéinlech Zwecker ze benotzen. D'Gefor vun der spiritueller Neutralitéit a Selbstgefällegkeet: D'Lidd vun der Deborah kritiséiert hefteg d'Stämm, déi doheem bliwwe sinn (wéi de Ruben an den Dan) a verflucht de Meroz, well hien refuséiert huet ze hëllefen. Geeschtlech Neutralitéit a moralesche Krisenzäiten gëtt als Oppositioun behandelt; Gleeweger gi geruff fir aktiv ze engagéieren anstatt e komfortabelen Zuschauerstatus ze hunn. D'Kraaft vun der Partnerschaft an der Ermuttigung: De Barak huet säi Besoin fir spirituell Grondlag erkannt a gefrot d'Deborah, him an d'Schluecht ze begleeden. Gott designt eis spirituell a
5
Deborah, Barak a Jael
praktesch Victoiren dacks ronderëm Gemeinschaft, géigesäiteg Rechenschaftspflicht a göttlech Partnerschaft anstatt isoléierten Individualismus. D'Éier un Gott zréckginn: Direkt nodeems si massiv militäresch Erfolleger erreecht haten, hunn d'Deborah an de Barak net mat hirer eegener taktescher Brillanz gebrëscht; amplaz sinn si an e Lidd vun der Verehrung ausgebrach, an deem si dem Här all Éier, historesch Muecht a Victoire zougeschriwwen hunn. A Zäite vu perséinlechen oder berufflechen Triumphen halen bewosst Luef an Demut eise Fokus op déi richteg Quell vun eiser Kraaft.
6