Votum Nazaraeum Numeri 6:1-21 1 Locutus est autem Dominus ad Mosen, dicens: 2 Loquere ad filios Israel, et dices ad eos: Vir, sive mulier, cum se separaverint et votum nazaraeorum fecerint, et se Domino consecraverint: 3 A vino et potionibus siceris abstinebit, et acetum vini et acetum siceram non bibet, neque ullam potionem uvarum bibet, neque uvas recentes aut siccas comedet. 4 Omnibus diebus separationis suae non comedet quicquam quod ex vitis est factum, ab acervo usque ad pelliculam. 5 Omni tempore voti separationis suae novacula non transibit super caput eius donec completi sint dies quibus Domino consecratur sanctus erit et comam capitis sui crescere faciet. 6 Omnibus diebus quibus Domino consecratur, ad mortuum non veniet. 7 Non super mortuum patrem suum, et matrem, et fratrem sororemque suam, qui mortui sunt, contaminabitur, quia consecratio Dei sui super caput eius est. 8 Omnibus diebus separationis suae sanctus Domino erit. 9 Sin autem quis subito mortuus fuerit propter eum, caput consecrationis suae polluerit, caput suum radet in die purgationis suae; die septimo radet illud. 10 In octava autem die offeret duos turtures, vel duos pullos columbarum, sacerdoti ad ostium tabernaculi conventus. 11 Sacerdos unum in sacrificium pro peccato et alterum in holocaustum faciet, expiationem faciens pro eo pro peccato in mortuum, et caput eius sanctificabit eadem die. 12 Et dies separationis suae consecrabit Domino, et offeret agnum anniculum pro delicto: dies autem priores peribunt, quia polluta est separatio eius. 13 Haec est lex Nazaraei, cum dies separationis suae completi fuerint, adducetur ad ostium tabernaculi conventus. 14 Et offeret oblationem suam Domino, unum agnum anniculum immaculatum in holocaustum, et unam agnam anniculam immaculatam in sacrificium pro peccato, et unum arietem immaculatum in sacrificium pacificorum. 15 et corbem azymorum et crustula similae oleo conspersa et lagana azyma oleo uncta, cum oblationibus et libaminibus eorum. 16 Sacerdos quoque offeret ea coram Domino et faciet eius sacrificium pro peccato atque holocaustum, 17 Arietem quoque immolabit hostiam pacificam Domino, una cum canistro azymorum; sacerdos quoque offeret oblationem eius et libamen eius.
1
Votum Nazaraeum
18 Et radet caput separationis suae ad ostium tabernaculi conventus, et tollet comam capitis separationis suae et ponet in ignem qui est sub sacrificio pacificorum. 19 Et tollet sacerdos armum coctum arietis et placentam azymam e canistro et laganum azymum unum et ponet super manus naziraei, postquam rasus fuerit capillus separationis suae. 20 Et elevabit ea sacerdos in conspectu Domini. Sanctum sacerdotis erit, cum pectusculo quod elevari solet et armo quod lenitur. Et post haec bibet nazareus vinum. 21 Ista est lex Nazaraei qui vovit, et oblationis suae Domino pro separatione sua, praeter ea quae accipiet manus eius: iuxta votum quod vovit, ita faciet secundum legem separationis suae.
Samson Iudices 13 1 Rursumque filii Israël fecerunt malum in conspectu Domini: qui tradidit eos in manus Philisthinorum quadraginta annis. 2 Erat autem quidam vir de Saraa, de stirpe Dan, nomine Manue, cuius uxor erat sterilis, et non peperit. 3 Apparuit autem angelus Domini mulieri, et dixit ei: Ecce sterilis es et non paris: sed concipies et paries filium. 4 Nunc igitur cave, quaeso, ne vinum bibas et neque siceram, et ne quicquam immundum comedas: 5 ecce enim concipies et paries filium, et novacula non tanget caput eius: erit enim puer nazaraeus Deo ex utero et ipse incipiet liberare Israel de manu Philisthinorum. 6 Quae venit mulier et nuntiavit viro suo, dicens: Vir Dei venit ad me, cuius vultus erat quasi vultus angeli Dei, terribilis valde; non interrogavi eum unde esset, et nomen eius non mihi dixit. 7 Et dixit mihi: Ecce concipies et paries filium; et nunc noli bibere vinum et siceram, neque immundum quidquam comedas: erit enim puer nazareus Dei ab utero usque ad diem mortis suae. 8 Oravit itaque Manue Dominum, et ait: Obsecro, Domine mi, ut vir Dei, quem misisti, veniat iterum et doceat nos quid facere debeamus de puero, qui nascitur. 9 Exaudivitque Deus vocem Manue, et venit rursum angelus Dei ad mulierem cum sederet in agro: Manue autem maritus eius non erat cum ea. 10 Mulier autem festinavit, et cucurrit, nuntiavitque viro suo, dicens ei: Ecce apparuit mihi vir, qui venerat ad me nuper. 11 Qui surrexit Manue, et secutus est uxorem suam: veniensque ad virum, dixit ei: Tu es vir qui locutus es ad mulierem? Et ille respondit: Ego sum. 12 Cui Manue: Nunc, inquit, fiant verba tua: quomodo observare debemus puerum, et quomodo faciemus ei? 13 Dixit autem angelus Domini ad Manue: Ab omnibus, quae dixi mulieri, caveat se. 14 Et omne quod de vinea nascitur non comedat: vinum et siceram non bibat; nullum immundum vescatur: omnia quae ei praecepi observet. 15 Dixit autem Manue ad angelum Domini: Obsecro te ut te retineamus donec paraverimus tibi hædum de capris. 16 Cui dixit angelus Domini: “Si me retines, non comedam panes tuos: si autem vis holocaustum facere, offer illud Domino”. Nesciebat enim Manue quod angelus Domini esset. 17 Dixit autem Manue ad angelum Domini: “Quomodo nomen est tibi, ut cum sermones tui fuerint, honoremus te?” 18 Cui dixit angelus Domini: Cur nomen meum, quod est arcanum? 19 Tulit itaque Manue hædum de capris et oblationem farinae et obtulit super petram, offerens Domino, qui fecit mirabilia; Manue autem et uxor eius intuebantur. 20 Cum autem ascenderet flamma altaris in caelum, angelus Domini in flamma altaris ascendit. Quod cum vidissent Manue et uxor eius, proni ceciderunt in terram.
2
Votum Nazaraeum
21 Manue autem et uxori eius non apparuit angelus Domini, tum intellexit Manue angelum Domini esse. 22 Dixit autem Manue uxori suae: Morte moriemur, quia vidimus Deum. 23 Respondit autem ei uxor eius: Si Dominus nos occidere voluisset, holocaustum et libamenta de manibus nostris non accepisset, nec ostenderet nobis haec omnia, neque nunc narravisset nobis talia. 24 Peperit itaque filium, et vocavit nomen eius Samson. Crevitque puer, et benedixit ei Dominus. 25 Cœpitque Spiritus Domini moveri cum eo in castris Dan inter Saraa et Esthaol. Iudices 14 Descendit ergo Samson in Thamnatha, et vidit ibi mulierem de filiabus Philisthinorum. 2 Ascenditque, et nuntiavit patri suo et matri suae, dicens: Vidi mulierem in Thamnatha de filiabus Philisthinorum: quam nunc accipite mihi eam in uxorem. 3 Dixeruntque ei pater et mater sua: “Numquam est mulier in filiabus fratrum tuorum et in omni populo meo, quia vis accipere uxorem de Philisthiim incircumcisis?” Responditque Samson patri suo: “Haec mihi accipe, quia mihi placet.” 4 Parentes autem eius nesciebant quod a Domino esset, et quaereret occasionem contra Philistaeos; eo enim tempore Philistaei dominabantur Israel. 5 Descendit itaque Samson cum patre suo et matre in Thamnatha. Advenientes autem ad vineas oppidi, ecce caulus leo rugiens, occurrit ei. 6 Irruit autem spiritus Domini in eum, et dilaceravit eum quasi haedum in frusta concerpere solet, nihil habens in manu: sed patri aut matri non indicavit. 7 Descendit itaque et locutus est cum muliere, quae placuit ei. 8 Et post aliquod tempus reversus est ut acciperet eam, et declinavit ut videret cadaver leonis, et ecce examen apum erat et mel in cadavere leonis. 9 Sumpsitque ex eo in manibus suis, et comedendo abiit: veniensque ad patrem suum et matrem, dedit eis partem, et ipsi comederunt: non autem eis dixit quod mel de cadavere leonis sumpserat. 10 Descendit itaque pater eius ad mulierem, et fecit ibi Samson convivium; sic enim iuvenes facere consueverant. 11 Cum autem vidissent eum, triginta sodales adduxerunt ut essent cum eo. 12 Quibus locutus est Samson: “Proponam vobis aenigma: si solvere potestis mihi intra septem dies convivii et solveritis, dabo vobis triginta tunicas et triginta vestes mutatorias.” 13 Quod si mihi non potueritis solvere, vos dabitis mihi triginta tunicas et triginta mutatorias vestes. Qui responderunt ei: Propone aenigma tuum, ut audiamus. 14 Dixitque eis: “De comedente exivit cibus, et de forti egressa est dulcedo.” Nec potuerunt per tres dies aenigma solvere. 15 Adeoque die septimo dixerunt ad uxorem Samsonis: Blandire viro tuo ut indicet nobis aenigma, ne forte incendamus te et domum patris tui. Num vocastis nos ut fugeremus quod habemus? Nonne ita est? 16 Quae cum Samson lacrimaretur, dixit: “Odisti me et non diligis: aenigma quod proposuisti filiis populi mei et non mihi exponere voluisti.” Respondit ei: “Patri meo et matri meae non narravi: et tibi narrare debeo?” 17 Septem igitur diebus convivii flebat ante eum: et die septimo cum ei esset molesta, exposuit, quod ei molestum fuerat. Coniecturavit igitur aenigma filiis populi sui. 18 Et dixerunt viri civitatis ad eum die septimo ante solis occasum: Quid dulcius melle, et quid leone fortius? Qui ait ad eos: Si non arassetis cum vitula mea, non invenissetis aenigma meum. 19 Irruit itaque in eum spiritus Domini, descenditque Ascalonem et percussit ibi triginta viros, quorum ablata est praeda, deditque vestes mutatorias iis qui aenigma solverant, et accensus est ira eius, et ascendit in domum patris sui. 20 Uxor autem Samsonis tradebatur sodali suo, quo ut pro amico usurpaverat.
3
Votum Nazaraeum
Iudices 15 1 Accidit autem post aliquantum temporis, cum dies triticeae messis instarent, ut Samson inviseret uxorem suam hædum de capris et ait: Ingrediar ad uxorem meam in cubiculum. Noluit autem pater eius intrare. 2 Responditque pater eius: Putavi te odisse eam, et ideo dedi illam amicae tuae: nonne soror eius minor est pulchrior illa? Accipe eam pro ea, quaeso. 3 Responditque Samson de eis: “Nunc innocens ero contra Philisthiim, si eis displicuit.” 4 Ivit itaque Samson et cepit trecentas vulpes, caudasque earum iunxit ad caudas, et faces in medio posuit. 5 Qudcumque igni suffocato, dimisit eas in segetes Philisthinorum. Et combussit et acervos et stipulas adhuc stantes in agros, insuper et vineas et oliveta. 6 Dixeruntque Philisthim: “Quis fecit hoc?” Qui responderunt: “Samson gener Thamnathaei, quia tulit uxorem eius et dedit, haec alteri suo.” Ascenderunt ergo Philisthim et combusserunt mulierem et patrem eius igni. 7 Quibus ait Samson: “Etsi hoc fecistis, tamen ultionem meam ex vobis expetam et postea quiescam.” 8 Percussitque eos plaga ingenti ab femur ad suram. Et descendit et habitavit in summo petrae Etam. 9 Igitur ascendentes Philisthim in terram Iudae castrametati sunt, et in loco Lehi (vel Lehi) diffusi sunt. 10 Dixeruntque viri Iudae: Cur ascendistis adversus nos? Responderunt: Ut ligemus Samson venimus, et faciamus ei sicut ipse nobis fecit. 11 Descenderunt ergo tria milia virorum de Iudae ad cacumen petrae Etam, et dixerunt ad Samson: “Nescis quod Philisthim imperent nobis? Quid est hoc quod fecisti nobis?” Qui dixit eis: “Sicut fecerunt mihi, sic feci eis.” 12 Qui responderunt: Ut te ligemus et tradamus in manus Philisthinorum venimus. Quibus Samson respondit: Iurate mihi quod non me occidatis. 13 Et dixerunt ei, dicentes: Non; sed ligabimus te firmiter et trademus te in manus eorum: sed certe non te occidemus. Ligaveruntque eum duobus novis funibus et tulerunt eum de petra. 14 Qui cum venisset ad locum Lehi, Philisthiim vociferati sunt adversus eum, et irruit spiritus Domini in eum, et vincula, quae erant in bracchiis eius, versata sunt quasi linum adustum igni, et vincula eius e manibus eius effusa sunt. 15 Invenitque mandibulam asini novam, et extendit manum suam et arripuit, et interfecit in ea mille viros. 16 Cui dixit Samson: “Maxilla asini acervum super acervos! Maxilla asini mille viros occidi.” 17 Accidit autem, cum finisset loqui, proiecit mandibulam de manu sua et vocavit nomen loci illius Ramathlehi. 18 Sitiensque vehementer clamavit ad Dominum et ait: “Tu dedisti in manu servi tui salutem hanc maximam; et nunc siti morior et incidam in manus incircumcisorum?” 19 Aperuit autem Deus fossam in maxilla, et egressa est inde aqua; quibus bibit, rediit spiritus eius, et revixit: quare vocavit nomen loci illius, Enhakore, qui est in Lehi usque in hodiernum diem. 20 Iudicavitque Israëlem diebus Philisthinorum viginti annis. Iudices 16 1 Abiit quoque Samson in Gazam et vidit ibi meretricem muliebrem et ingressus est ad eam. 2 Nuntiatum est Gazaeis venisse Samson huc. Qui circumdederunt eum, et tota nocte in porta civitatis insidias posuerunt, et per totam noctem siluerunt, dicentes: Mane, cum luceat, interficiemus eum. 3 Dormivit autem Samson usque ad mediam noctem; eadem hora surrexit, et tulit ianuas portae civitatis et duos postes, et abiit cum eis cum vecte et omnibus, impositosque humeris suis, et portavit ea ad cacumen collis qui est contra Hebron. 4 Post haec amavit mulierem in valle Sorec, nomine Dalila.
4
Votum Nazaraeum
5 Venerunt autem ad eam principes Philisthinorum, et dixerunt: “Decipe eum, et vide in quo consistat tanta fortitudo eius, et per quem modum eum superare possimus, et vinctum affligere possimus: et dabimus tibi singuli nostrum mille centum argenteos.” 6 Locuta est ergo Dalila ad Samson: “Dic mihi, obsecro, in quo sit tua maxima fortitudo, et quo vinctus te affligari possis?” 7 Cui respondit Samson: Si septem funibus viridibus necdum siccis, et adhuc umquam siccis, ligatus fuero, infirmus ero et similis ceteri homines. 8 Tunc principes Philisthinorum attulerunt ad eam septem funiculos virides, non siccatos, et vinxit eum in eis. 9 Latentibus autem viris in cubiculo apud se insidiis latentibus, clamavitque ad eum: “Philisthaei super te, Samson!”. Qui rupit vincula, quomodo filum stuppae rumpitur cum ignem tetigerit, itaque non cognitum est in eo fortitudo eius. 10 Dixit ergo Dalila ad Samson: Ecce, illusisti mihi et falsum dixi: nunc igitur demonstra mihi quo ligari debeas. 11 Cui ille respondit: Si ligatus fuero novis funibus, qui numquam fuerunt in opere, infirmus ero, et ero similis ceteris hominibus. 12 Sumpsit igitur Dalila novos funes et vinxit eum et dixit: « Philisthaei super te, Samson! » in cubiculo insidiis latentibus paratis, quos rupit quasi filum de bracchiis suis. 13 dixitque Dalila ad Samson: “Usque ad hunc modum delusisti me et falsum dixi: demonstra mihi quo ligari possis.” Cui ille respondit: “Si septem crines capitis mei cum licio plexueris.” 14 Quod cum paxillo fixisset, dixit ad eum: “Philisthaei super te, Samson!”. Qui e somno suscitatus est et clavum trabis et licium ab eo rapuit. 15 Dixitque ad eum illa: Quomodo dicis: Amam te, cum animus tuus non sit mecum? Iterum derisisti me, et non dixisti mihi in quo sit maxima fortitudo tua. 16 Cum autem tribularetur ei per singulos dies sermonibus suis, et per singulos dies adhæreret, anima eius ad mortem usque defecit. 17 Aperuit ei omne cor suum et dixit ad eam: “Novacula non ascendit super caput meum, quia Nazaraeus Deo sum ex utero matris meae: si radam, recedet a me virtus mea, et infirmus ero, et ero sicut omnis homo.” 18 Videns igitur Dalila quod confessus esset ei omne cor suum, misit ad principes Philisthinorum, dicens: “Ascendite hac semel, quia nunc mihi aperuit omne cor suum.” Venerunt ergo principes Philisthinorum ad eam, portantes pecuniam in manibus suis. 19 Et dormire eum fecit super genibus suis; vocavitque virum, et fecit ut raderet septem cincinnos capitis eius, et coepit eum affligere, et ab eo fortitudo discessit. 20 dixitque Philisthim super te, Samson qui e somno suscitatus dixit egrediar sicut antea et me excutiam nesciebat autem quod recessisset ab eo Dominus 21 Apprehenderunt autem eum Philisthiim et eruerunt oculos eius et duxerunt Gazam vinctumque catenis aeneis et molere coepit in carcere. 22 Capilli autem capitis eius iterum crescere coeperunt postquam rasus est. 23 Principes autem Philisthinorum convenerunt in unum ut immolarent sacrificia magna Dagon deo suo, et epularentur, dicentes: Tradidit deus noster inimicum nostrum Samson in manus nostras. 24 Quod videns populus, laudabat deum suum, dicebatque: Tradidit deus noster in manus nostras inimicum nostrum, qui delevit terram nostram, et occidit multos ex nobis. 25 His diebus epulantibus, dixerunt: Vocate Samson, ut nobiscum ludat. Vocatumque Samson de carcere, oblectavit eos, et statuerunt eum inter columnas. 26 Dixitque Samson puero qui manum suam tenebat: Dimitte me, ut tangam columnas, quibus domus innititur, et recliner super eas. 27 Domus autem plena erat virorum ac mulierum, et erant ibi omnes principes Philisthinorum, et de solario circiter tria milia virorum ac mulierum spectantes Samson ludentem.
5
Votum Nazaraeum
28 At Samson invocavit Dominum et dixit: Domine Deus, memento mei, quaeso, et confirma me, Deus meus, saltem hac semel, ut ulciscar me de Philisthiim pro duos oculos meos. 29 Et Samson duas columnas medias quibus domus innitebatur et quibus innitebatur, apprehendit alteram dextra et alteram sinistra manu. 30 dixitque Samson moriatur cum Philisthim itaque se incurvavit totis viribus suis et cecidit domus super omnes principes et super universum populum qui ibi erat plures ergo mortui sunt quos interfecit moriens quam quos interfecerat in vita sua 31 Descendentes autem fratres eius et omnis domus patris eius, tulerunt corpus eius, et tulerunt eum, et sepelierunt inter Saraa et Esthaol in sepulcro patris sui Manue: et iudicavit Israelem viginti annis.
Samuel 1 Samuelis 1 1 Fuit autem vir quidam de Ramathaim Sophim, de monte Ephraim, nomen eius Elcana, filius Jeroham, filii Eliu, filii Thohu, filii Suph, Ephrathæus. 2 Et habuit duas uxores, nomen uni Anna, et nomen alteri Phenenna. Fuerunt autem Phenennae filii, Annae autem non erant liberi. Et ascendebat vir ille de civitate sua annis singulis, ut adoraret et sacrificaret Domino exercituum in Silo. Erant autem ibi duo filii Heli, Ophni et Phinees, sacerdotes Domini. 4 Venit ergo tempus quo immolavit Elcana, deditque Phenennae uxori suae, et omnibus filiis eius et filiabus partes: 5 Annae autem dedit partem dignam, quia Annam diligebat; Dominus autem concluserat vulvam eius. 6 Ad provocandum quoque eam aemula eius vehementer faciebat, ut exacerbaret eam, quod conclusisset Dominus vulvam eius. 7 Sicutque faciebat per singulos annos: cum redeunte anno ascenderent ad domum Domini, et sic provocabat eam; porro illa flebat et non capiebat cibum. 8 Dixit ergo ei Elcana vir suus: Anna, cur fles et cur non comedis et cur affligitur cor tuum? Nonne ego melior sum tibi quam decem filii? 9 Surrexit igitur Anna postquam comederant et biberant in Silo, et Heli sacerdos sedens erat super sellam iuxta postem templi Domini. 10 Et erat amaro animo, et oravit ad Dominum, flens vehementer. 11 Et vovit votum, et dixit: Domine exercituum, si respexeris afflictionem ancillae tuae, et meminisse fueris mei, et non oblivisceris ancillam tuam, sed dederis ancillae tuae filium masculum, dabo eum Domino omnibus diebus vitae suae, et novacula non tanget caput eius. 12 Factum est autem, cum illa pergeret preces coram Domino, ut Heli observaret os eius. 13 Porro Anna loquebatur in corde suo; tantum labia eius movebantur, sed vox eius non audiebatur; ergo Heli putavit eam ebriam esse. 14 Dixit ergo Heli ad eam: Usquequo ebria eris? Differ vinum tuum a te. 15 Respondens Anna dixit: Nequaquam, domine mi, nam mulier animo maerore digna sum: vinum et potum siceram non bibi, sed effudi animam meam in conspectu Domini. 16 Ne habeas ancillam tuam quasi filiam Belial, quia ex multitudine querelae meae et mœroris mei locuta sum usque adhuc. 17 Tunc Heli respondit et ait: Vade in pace, et Deus Israel det tibi petitionem quam rogasti eum. 18 Et illa dixit: “Inveniat ancilla tua gratiam in oculis tuis.” Et abiit mulier in viam suam, et comedit, et vultus eius non est amplius tristis. 19 Et surrexerunt mane, et adoraverunt coram Domino: reversique sunt, et venerunt in domum suam Ramatha. Cognovit autem Elcana Annam uxorem suam, et recordatus est eius Dominus. 20 Et factum est post circulum temporis, postquam concepit Anna, peperit filium, vocavitque nomen eius Samuel, eo quod a Domino postulavi eum.
6
Votum Nazaraeum
21 Ascendit autem vir ille Elcana, et omnis domus eius, ut immolaret Domino sacrificium annuum, et votum suum. 22 Anna autem non ascendit; dixit enim viro suo: Non ascendam, donec ablactetur infans, et tunc ducam eum, ut appareat ante conspectum Domini, et maneat ibi usque in aeternum. 23 Et ait ei Elcana vir suus: Fac quod bonum tibi videtur, et mane donec ablactes eum; precor ut Dominus verbum suum impleat. Mansit ergo mulier, et lactavit filium suum donec ablactet eum. 24 Et ablactavit eum, et sustulit eum secum cum vitulis tribus, et modio farinae, et amphora vini, et adduxit eum ad domum Domini in Silo. Puer autem erat adhuc parvulus. 25 Et immolaverunt vitulum, et obtulerunt puerum ad Heli. 26 Quae ait: “Obsecro mi domine, vivit anima tua, domine mi, ego sum illa mulier quae steti coram te hic orans Dominum.” 27 Pro puero hoc oravi, et dedit mihi Dominus petitionem quam petivi ab eo. 28 Idcirco et ego commodavi eum Domino; omnibus diebus quibus vivit erit commodatus Domino. Adoraveruntque ibi Dominum.
Ioannes Baptista Lucas 1 1 Quoniam multi susceperunt ordinare narrationem eorum quae in nobis certissime crediderunt, 2 sicut tradiderunt nobis, qui ab initio ipsi viderunt et ministri verbi, 3 Visum est et mihi, omnibus rebus ab initio diligenter cognitis, tibi per ordinem scribere, optime Theophile, 4 ut cognoscas veritatem eorum quae eruditus es. 5 Fuit in diebus Herodis, regis Iudaeae, sacerdos quidam nomine Zacharias de vice Abiae, et uxor illius de filiabus Aaron, et nomen eius Elisabeth. 6 Erant autem iusti ambo apud Deum, incedentes in omnibus mandatis et justificationibus Domini sine querela. 7 Et non erat illis filius, eo quod esset Elisabeth sterilis, et ambo iam provecti essent in diebus. 8 Et factum est, dum sacerdotium ministraret Deo in ordine vicis suae, 9 Secundum mos sacerdotalis, sors est ei ut incensum adoleret, introiens in templum Domini. 10 Et omnis multitudo populi foris orabat hora incensi. 11 Apparuit autem illi angelus Domini, stans a dextris altaris incensi. 12 Zacharias autem turbatus est videns eum, et timor irruit super eum. 13 Ait autem ad eum angelus: Ne timeas, Zacharia, quoniam exaudita est oratio tua, et uxor tua Elisabeth pariet tibi filium, et vocabis nomen eius Ioannem. 14 Et habebis gaudium et laetitia, et multi in nativitate eius gaudebunt. 15 Erit enim magnus coram Domino, et vinum aut siceram non bibet, et Spiritu Sancto replebitur adhuc ex utero matris suae. 16 Et multos filiorum Israel convertet ad Dominum Deum eorum. 17 Et ipse praecedet ante illum in spiritu et virtute Eliae, ut convertat corda patrum ad filios, et incredulos ad prudentiam iustorum, ut pararet Domino populum paratum. 18 Dixit autem Zacharias ad angelum: Unde hoc sciam? Quia senex sum, et uxor mea provecta est diebus multis. 19 Et respondens angelus dixit ei: Ego sum Gabriel, qui asto ante Deum, et missus sum ut loquar tecum, et haec tibi evangelium afferam. 20 Et ecce eris mutus et non poteris loqui usque in diem quo haec fiant, quia non credidisti verbis meis, quae implebuntur tempore suo. 21 Et populus Zachariam exspectabat, et mirabatur quod tardaret ipse in templo. 22 Egressus autem non poterat loqui ad illos, et cognoverunt quod visionem vidisset in templo; et cum eis significasset, obmutuit. 7
Votum Nazaraeum
23 Et factum est, ut impleti sunt dies ministrationis eius, abiit in domum suam. 24 Post dies autem illos concepit Elisabeth uxor eius, et occultavit se mensibus quinque, dicens: 25 Sic fecit mihi Dominus in diebus quibus respexit me ut auferret opprobrium meum inter homines. 26 In mense autem sexto missus est angelus Gabriel a Deo in civitatem Galilaeae, cui nomen Nazareth, 27 ad virginem desponsatam viro, cui nomen erat Ioseph, de domo David; et nomen virginis Maria. 28 Et ingressus angelus ad eam dixit: Ave gratia plena, Dominus tecum: benedicta tu in mulieribus. 29 Illa autem cum eum vidisset, turbata est in sermone eius, et cogitabat qualis esset ista salutatio. 30 Et dixit angelus ad eam: Ne timeas, Maria: invenisti enim gratiam apud Deum. 31 Et ecce concipies in utero et paries filium et vocabis nomen eius Iesum. 32 Hic erit magnus, et Filius Altissimi vocabitur, et dabit illi Dominus Deus sedem David patris eius. 33 Et regnabit super domum Jacob in aeternum, et regni eius non erit finis. 34 Dixit autem Maria ad angelum: Quomodo fiet istud, quoniam virum non cognosco? 35 Et respondens angelus dixit ei: Spiritus Sanctus superveniet in te, et virtus Altissimi obumbrabit te: ideoque et quod ex te nascetur sanctum, vocabitur Filius Dei. 36 Et ecce Elisabeth, cognata tua, et ipsa concepit filium in senectute sua, et hic mensis sextus est illi, quae vocabatur sterilis. 37 Apud Deum enim nihil impossibile erit. 38 Dixit autem Maria: Ecce ancilla Domini; fiat mihi secundum verbum tuum. Et discessit angelus ab ea. 39 Exsurgens autem Maria in diebus illis, abiit in montana cum festinatione, in civitatem Iudaeae; 40 et intravit in domum Zachariae, et salutavit Elisabeth. 41 Et factum est, ut audivit salutationem Mariae Elisabeth, exsultavit infans in utero eius, et repleta est Spiritu Sancto Elisabeth. 42 et exclamavit voce magna, et dixit: Benedicta tu inter mulieres, et benedictus fructus ventris tui. 43 Et unde hoc mihi, ut veniat mater Domini mei ad me? 44 Ecce enim, ut facta est vox salutationis tuae in auribus meis, exsultavit infans prae gaudio in utero meo. 45 Et beata quae credidit, quoniam perficientur ea quae dicta sunt ei a Domino. 46 Et dixit Maria: Magnificat anima mea Dominum, 47 et exsultavit spiritus meus in Deo salutari meo. 48 Quia respexit humilitatem ancillae suae: ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes. 49 Quia fecit mihi magna qui potens est, et sanctum nomen eius. 50 Et misericordia eius a progenie in progenies timentibus eum. 51 Fecit potentiam in brachio suo; dispersit superbos mente cordis sui. 52 Deposuit potentes de sedibus et exaltavit humiles. 53 Esurientes implevit bonis et divites dimisit inanes. 54 Suscepit Israel puerum suum, recordatus misericordiae suae, 55 Sicut locutus est ad patres nostros, Abraham et semini eius in sæcula. 56 Mansit autem Maria cum illa quasi mensibus tribus et reversa est in domum suam. 57 Elisabeth autem impletum est tempus pariendi, et peperit filium. 58 Et audierunt vicini et cognati eius quia demonstravit Dominus misericordiam magnam cum illa, et gavisi sunt cum ea. 59 Et factum est in die octavo, venerunt circumcidere puerum, et vocabant eum nomine patris sui Zachariam. 60 Et respondens mater eius, dixit: Nequaquam, sed vocabitur Ioannes. 61 Dixerunt autem ad illam: Quia nemo est in cognatione tua qui vocetur hoc nomine. 62 Innuebant autem patri eius quomodo vellet vocari eum. 63 Et postulans tabulam, scripsit dicens: Ioannes est nomen eius. Et omnes mirati sunt. 64 Et statim apertum est os eius, et lingua eius, et loquebatur benedicens Deum.
8
Votum Nazaraeum
65 Et factus est timor super omnes qui vicinos eorum habitabant, et per omnia montana Iudaeae divulgabantur omnia verba haec. 66 Et omnes qui audierunt posuerunt in cordibus suis, dicentes: Qualis puer iste erit? Et manus Domini erat cum illo. 67 Zacharias autem pater eius impletus est Spiritu Sancto, et prophetavit, dicens: 68 Benedictus Dominus Deus Israel, quia visitavit et redemit populum suum, 69 et erexit cornu salutis nobis in domo David servi sui, 70 sicut locutus est per os sanctorum prophetarum suorum, qui a saeculo fuerunt, 71 Ut liberemur ab inimicis nostris et de manu omnium qui nos oderunt; 72 Ad faciendam misericordiam cum patribus nostris, et ad memorandum testamentum suum sanctum; 73 Iusiurandum quod iuravit patri nostro Abrahamo, 74 ut det nobis, ut sine timore, de manu inimicorum nostrorum liberati, serviamus illi, 75 In sanctitate et iustitia coram ipso, omnibus diebus vitae nostrae. 76 Et tu puer, propheta Altissimi vocaberis, praeibis enim ante faciem Domini parare vias eius, 77 Ad dandam scientiam salutis populo suo per remissionem peccatorum eorum, 78 Per viscera misericordiae Dei nostri, in quibus visitavit nos Oriens de alto, 79 Ut illuminetur his qui in tenebris et in umbra mortis sedent, ad dirigendos pedes nostros in viam pacis. 80 Puer autem crescebat, et confortabatur spiritu, et erat in desertis usque in diem ostensionis suae ad Israel.
9