Skip to main content

Latin - Parable of the Sower

Page 1

Parabola Seminatoris Matthaeus 13:1-23 1 In illo die exiens Iesus de domo, sedebat secus mare. 2 Et congregatae sunt ad eum turbae multae, ita ut in navem ascendens sederet, et omnis turba stabat in litore. 3 Et multa locutus est eis in parabolis, dicens: Ecce exiit seminatorem seminare; 4 Et cum seminat, quaedam ceciderunt secus viam, et venerunt aves et comederunt ea. 5 Alia autem cecidit in petrosa, ubi non habebant terram multam: et statim exorta sunt, quia non habebant altitudinem terrae: 6 Et orto sole, æstuaverunt; et quia non habebant radicem, aruerunt. 7 Et alia cecidit in spinas, et creverunt spinae et suffocaverunt ea; 8 Alia vero in terram bonam cecidit, et dabat fructum, aliud centesimum, aliud sexagesimum, aliud trigesimum. 9 Qui habet aures audiendi, audiat. 10 Et accesserunt discipuli et dixerunt ei: Quare in parabolis loqueris eis? 11 Respondens autem dixit eis: Quia vobis datum est nosse mysteria regni caelorum, illis autem non est datum. 12 Qui enim habet, dabitur ei, et abundabit; qui autem non habet, et quod habet auferetur ab eo. 13 Propterea in parabolis loquor eis: quia videntes non vident, et audientes non audiunt, neque intellegunt. 14 Et adimpletur in eis prophetia Isaiae, dicens: Auditu audietis, et non intellegetis: et videntes videbitis, et non videbitis. 15 Incrassatum est enim cor populi huius, et aures eorum graviter audiverunt, et oculos suos clauserunt, ne forte videant oculis suis, et auribus suis audiant, et corde suo intelligant, et convertantur, et ego sanem eos. 16 Vestri autem beati oculi, quia vident; et aures vestrae, quia audiunt. 17 Amen enim dico vobis, quod multi prophetae et iusti cupiverunt videre quae vos videtis, et non viderunt, et audire quae auditis, et non audierunt. 18 Audite ergo parabolam seminantis. 19 Cum quis audit verbum regni et non intelligit, venit malus et rapit quod seminatum est in corde eius: hic est qui secus viam seminatus est. 20 Qui autem in petrosa loca seminatus est, hic est qui verbum audit et statim cum gaudio accipit illud; 21 sed in se radicem non habet, sed temporalis est: cum enim tribulatio vel persecutio propter verbum orta est, statim scandalizatur.

1


22 Qui autem in spinis seminatus est, hic est qui verbum audit, et sollicitudo istius saeculi et fallacia divitiarum suffocat verbum, et sine fructu fit. 23 Qui vero in terram bonam seminatus est, hic est qui verbum audit et intelligit, et fructum fert, aliud quidem centesimum, aliud autem sexaginta, aliud autem triginta.

Marcus 4:1-20 1 Et iterum coepit docere ad mare, et congregata est ad eum turba magna, ita ut in navem ascendens sederet in mari, et omnis turba erat ad mare in terra. 2 Et docebat eos multa parabolis, et dicebat illis in doctrina sua: 3 Audite; ecce exiit qui seminat seminare. 4 Et factum est, dum seminat, quoddam cecidit secus viam, et venerunt volucres et comederunt illud. 5 Alia autem cecidit in petrosa, ubi non habebat terram multam; et statim ortum est, quia non habebat altitudinem terrae: 6 Sole autem orto exaestuavit, et quia non habebat radicem, exaruit. 7 Et aliud cecidit in spinas, et ascenderunt spinae et suffocaverunt illud, et fructum non dedit. 8 Alia autem cecidit in terram bonam, et dabat fructum ortum et crescentem, et afferebat aliud triginta, aliud sexaginta, aliud centum. 9 Et dicebat eis: Qui habet aures audiendi, audiat. 10 Et cum esset singularis, interrogaverunt eum hi qui cum eo erant cum duodecim parabolam. 11 Et ait illis: “ Vobis datum est nosse mysterium regni Dei: his autem qui foris sunt, haec omnia in parabolis fiunt: 12 ut videntes videant, et non videant; et audientes audiant, et non intelligant; ne forte convertantur, et dimittantur eis peccata. 13 Et ait illis: Nescitis parabolam hanc? Quomodo ergo omnes parabolas cognoscetis? 14 Seminans verbum seminat. 15 Hi autem sunt qui secus viam, ubi seminatur verbum; et cum audiverint, statim venit Satanas, et aufert verbum, quod seminatum est in cordibus eorum. 16 Et hi sunt similiter qui super petrosa loca seminati sunt: qui cum audierint verbum, statim cum gaudio accipiunt illud; 17 et in se radicem non habent, sed temporales sunt: deinde cum orta est tribulatio vel persecutio propter verbum, statim scandalizantur. 18 Et hi sunt qui in spinas seminati sunt: hi sunt qui verbum audiunt, 19 Et curae huius saeculi, et deceptio divitiarum, et concupiscentiae intrantes suffocant verbum, et sine fructu fit. 20 Et hi sunt qui super terram bonam seminati sunt, hi sunt qui audiunt verbum, et accipiunt, et fructum afferunt, aliud trigesimum, aliud sexagesimum, aliud centum.

Lucas 8:4-15 4 Cum autem turba plurima conveniret, et ex civitatibus convenirent ad eum, dixit per parabolam: 5 Exiit qui seminat seminare semen suum, et dum seminat, aliud cecidit secus viam, et conculcatum est, et aves caeli comederunt illud. 6 Et aliud cecidit super petram; et statim natum aruit, quia non habebat humorem. 7 Et aliud cecidit in spinas, et simul exortae spinae suffocaverunt illud. 8 Et aliud cecidit in terram bonam, et ortum est, et fecit fructum centuplum. Haec cum dixisset, clamavit: “ Qui habet aures audiendi, audiat.” 9 Et interrogaverunt eum discipuli eius, dicentes: Quae esset haec parabola? 10 Et ipse dixit: “ Vobis datum est nosse mysteria regni Dei: aliis autem in parabolis, ut videntes non videant, et audientes non intelligant. 11 Haec est autem parabola: Semen est verbum Dei.

2


12 Qui autem secus viam sunt, hi sunt qui audiunt; deinde venit diabolus et tollit verbum de cordibus eorum, ne credant et salvi fiant. 13 Qui autem supra petram positi sunt, qui cum audierint, cum gaudio accipiunt verbum; hi autem radicem non habent, qui ad tempus credunt, et in tempore tentationis recedunt. 14 Quod autem in spinas cecidit, hi sunt qui, cum audierint, euntes suffocantur a sollicitudinibus et divitiis et voluptatibus vitae, et non afferunt fructum. 15 Quod autem in bonam terram cecidit, hi sunt qui in corde bono et puro audito verbum retinent et fructum afferunt in patientia.

3


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Latin - Parable of the Sower by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu