Anna mater Samuelis 1 Samuelis 1 1 Fuit autem vir quidam de Ramathaim Sophim, de monte Ephraim, nomen eius Elcana, filius Jeroham, filii Eliu, filii Thohu, filii Suph, Ephrathæus. 2 Et habuit duas uxores, nomen uni Anna, et nomen alteri Phenenna. Fuerunt autem Phenennae filii, Annae autem non erant liberi. Et ascendebat vir ille de civitate sua annis singulis, ut adoraret et sacrificaret Domino exercituum in Silo. Erant autem ibi duo filii Heli, Ophni et Phinees, sacerdotes Domini. 4 Venit ergo tempus quo immolavit Elcana, deditque Phenennae uxori suae, et omnibus filiis eius et filiabus partes: 5 Annae autem dedit partem dignam, quia Annam diligebat; Dominus autem concluserat vulvam eius. 6 Ad provocandum quoque eam aemula eius vehementer faciebat, ut exacerbaret eam, quod conclusisset Dominus vulvam eius. 7 Sicutque faciebat per singulos annos: cum redeunte anno ascenderent ad domum Domini, et sic provocabat eam; porro illa flebat et non capiebat cibum. 8 Dixit ergo ei Elcana vir suus: Anna, cur fles et cur non comedis et cur affligitur cor tuum? Nonne ego melior sum tibi quam decem filii? 9 Surrexit igitur Anna postquam comederant et biberant in Silo, et Heli sacerdos sedens erat super sellam iuxta postem templi Domini. 10 Et erat amaro animo, et oravit ad Dominum, flens vehementer. 11 Et vovit votum, et dixit: Domine exercituum, si respexeris afflictionem ancillae tuae, et meminisseris mei, et non oblivisceris ancillam tuam, sed dederis ancillae tuae filium masculum, dabo eum Domino omnibus diebus vitae suae, et novacula non tanget caput eius. 12 Factum est autem, cum illa pergeret preces coram Domino, ut Heli observaret os eius. 13 Anna autem loquebatur in corde suo; tantum labia eius movebantur, sed vox eius non audiebatur; ergo Heli putavit eam ebriam esse. 14 Dixit ergo Heli ad eam: Usquequo ebria eris? Differ vinum tuum a te. 15 Respondens Anna dixit: Nequaquam, domine mi, nam mulier animo maerore digna sum: vinum et potum siceram non bibi, sed effudi animam meam in conspectu Domini.
1
Anna mater Samuelis
16 Ne habeas ancillam tuam quasi filiam Belial, quia ex multitudine querelae meae et mœroris mei locuta sum usque adhuc. 17 Tunc Heli respondit et ait: Vade in pace, et Deus Israel det tibi petitionem quam rogasti eum. 18 Et illa dixit: “Inveniat ancilla tua gratiam in oculis tuis.” Et abiit mulier in viam suam, et comedit, et vultus eius non est amplius tristis. 19 Et surrexerunt mane, et adoraverunt coram Domino: reversique sunt, et venerunt in domum suam Ramatha. Cognovit autem Elcana Annam uxorem suam, et recordatus est eius Dominus. 20 Et factum est post circulum temporis, postquam concepit Anna, peperit filium, vocavitque nomen eius Samuel, eo quod a Domino postulavi eum. 21 Ascendit autem vir ille Elcana, et omnis domus eius, ut immolaret Domino sacrificium annuum, et votum suum. 22 Anna autem non ascendit; dixit enim viro suo: Non ascendam, donec ablactetur infans, et tunc ducam eum, ut appareat ante conspectum Domini, et maneat ibi usque in aeternum. 23 Et ait ei Elcana vir suus: Fac quod bonum tibi videtur, et mane donec ablactes eum; precor ut Dominus verbum suum impleat. Mansit ergo mulier, et lactavit filium suum donec ablactet eum. 24 Et ablactavit eum, et sustulit eum secum cum vitulis tribus, et modio farinae, et amphora vini, et adduxit eum ad domum Domini in Silo. Puer autem erat adhuc parvulus. 25 Et immolaverunt vitulum, et obtulerunt puerum ad Heli. 26 Quae ait: “Obsecro mi domine, vivit anima tua, domine mi, ego sum illa mulier quae steti coram te hic orans Dominum.” 27 Pro puero hoc oravi, et dedit mihi Dominus petitionem quam petivi ab eo. 28 Idcirco et ego commodavi eum Domino; omnibus diebus quibus vivit erit commodatus Domino. Adoraveruntque ibi Dominum.
1 Samuelis 2 1 Et oravit Anna, et dixit: Exsultavit cor meum in Domino, et exaltatum est cornu meum in Domino; dilatatum est os meum super inimicos meos, quia exsultavi in salutari tuo. 2 Non est sanctus ut est Dominus, neque enim est alius extra te, neque est fortis sicut Deus noster. 3 Nolite ultra loqui nimis cum gloriantibus, neque recedant arrogantiae de ore vestro: quia Deus scientiarum Dominus est, et ab eo ponderantur actiones. 4 Arcus fortium fracti sunt, et infirmi accincti sunt robore. 5 Repleti iam pro pane se locaverunt, et famelici saturati sunt, donec sterilis peperit septem, et quae multos habebat filios, infirmata est. 6 Dominus mortificat et vivificat; deducit ad inferos et reducit. 7 Dominus pauperem facit et ditat, humiliat et exaltat. 8 Suscitat de pulvere egenum, et de stercore elevat pauperem: ut collocet cum principibus, et solium gloriae hereditate teneat, quia Domini sunt cardines terrae, et super eos posuit orbem. 9 Pedes sanctorum suorum servabit, et impii in tenebris conticescent: quia non in fortitudine sua praevalebit vir. 10 Domini conterentur adversarii eius, et de caelo tonabit super eos. Dominus iudicabit fines terrae, et dabit imperium regi suo, et sublimabit cornu uncti sui.
Commentarium Historia Hannah, quae in primis et secundis libri Samuelis invenitur , una ex potentissimis narrationibus biblicis de dolore, oratione perseveranti, fide, et vindicta divina est.
2
Anna mater Samuelis
Pars I: Explicatio Versus per Versum Historiae Hannah 1 Samuelis Capitulum 1: Dolor, Precatio, et Promissio Versus 1–2 (Elcana et duae uxores eius): Historia incipit introducendo Elcanam, Levitam de monte Ephraim, et duas uxores eius: Penennam (quae liberos habebat) et Annam (quae sterilis erat). Versus 3–5 (Cultus et Gratia Annuus): Familia quotannis iter facit ad Dominum exercituum in Silo adorandum et sacrificandum. Quamquam Peninna liberos habet, Elcana Annae "partem dignam" (vel portionem duplicem) dat quia eam vehementer amat, quamquam Dominus uterum eius clausit. Versus 6–8 (Provocatio Peninnae): Peninna perpetuo Annam propter sterilitatem suam irridet et provocat, eam flere et cibum recusare faciens. Elcana eam verbis teneris consolari conatur ( "Nonne melior sum tibi quam decem filii?" ), sed cor Annae grave manet. Versus 9–11 (Precatio et Votum Amara Annae): Post cenam in Silo, Anna, graviter maesta, surgit et ad templum vadit. Amara flens, Dominum precatur et votum facit: si Deus dederit ei filium masculum, Domino dedicabit eum omnibus diebus vitae eius, et novacula non tanget caput eius umquam. Versus 12–14 (Error Heli): Dum Anna silenter in corde suo precatur (labia tantum moventur, sed vox nulla auditur), Heli sacerdos summus eam observat et per errorem ebriam esse putat, ei dicens ut vinum suum deponat. Versus 15–16 (Defensio Hannae): Hanna Heli cum reverentia corrigit, explicans eam non vino ebriam esse, sed potius "mulierem spiritu tristi" quae animam suam coram Domino effundebat ex magna querela et dolore. Versus 17–18 (Benedictio Heli et Pax Annae): Heli benedictione respondet: "Vade in pace: et Deus Israel det tibi petitionem quam rogasti ab eo." Vultus Annae statim mutatur; vadit in viam suam, edit, et non amplius tristis est. Versus 19–20 (Nativitas Samuelis): Familia mane sequenti adorat et domum in Rama redit. Elcana uxorem suam Annam cognovit, et Dominus eius recordatur. Concipit et peperit filium, nomen eius Samuelis (quod significat "Exauditus a Deo"), dicens: "Quia a Domino rogavi eum." Versus 21–23 (Manentes donec ablactatus sit): Cum Elcana Siloh ad sacrificium annuum ascendit, Anna domi manet, declarans se ituram esse tantum postquam infans ablactatus erit, ut eum in perpetuum coram Domino sistere possit. Elcana eius consilium sustinet. Versus 24–28 (Votum adimplens): Postquam Samuel ablactatus est, Anna eum ad domum Domini in Silo ducit cum oblatione generosa (tribus tauris, farina et vino). Eli mulierem quae annis ante iuxta eum orans stetit admonet, declarat hunc esse puerum pro quo oraverat, et eum Domino commodat quamdiu vivit.
3
Anna mater Samuelis
1 Samuelis Caput 2:1–10: Carmen Gratiarum Actionis Annae Versus 1–3 (Gaudium in Sanctitate Dei): Anna in precem propheticam laudis prorumpit. Exsultat cor eius in Domino, exaltatum est cornu eius, et gaudet in salute Eius. Declarat non esse sanctum sicut Dominus, neque petram similem ei. Versus 4-5 (Reversio Circumstantiarum Humanarum): Anna Dei imperium super fortunas humanas celebrat: arcus fortium fracti sunt, infirmi accincti sunt robore, saturati se pro pane conducunt, et sterilis septem peperit , dum quae multos habebat filios languescit. Versus 6–8 (Potestas Dei super Vitam et Mortem): Dominus mortificat et vivificat; deducit ad inferos et elevat. Suscitat de pulvere pauperem et de stercore elevat pauperem; ut cum principibus collocet, quia Domini sunt columnae terrae. Versus 9–10 (Protectio Iustorum): Deus custodit pedes sanctorum suorum, impii autem in tenebris conticescent, quia non in fortitudine praevalebit vir. Judicabit Dominus fines terrae, et dabit virtutem, et exaltabit cornu uncti sui.
Pars II: Doctrinae Claves et Applicationes Vitae 1. Honestatem Radicalem in Precatione Lectio: Anna dolorem suum verbis religiosis comibus non celavit. Amarissime flevit, animam effudit, et dolorem purum coram Deo proposuit. Applicatio Vitae: Deus nos invitat ut veras affectiones nostras — tristitiam, frustrationem, amaritudinem, desiderium — directe ad Se afferamus. Non opus est tibi affectiones tuas purgare antequam cum Deo loquaris; Ipse dolorem sincerum melius quam quisquam alius tractat. 2. Superando Iudicium et Misintellectum Aliorum Lectio: Etiam dux spiritualis (Eli) Annam male iudicavit, eam ebrietatis accusans cum revera in profunda communione cum Deo esset. Anna non ultionem tulit nec defensive disputavit; humiliter et reverenter suam sententiam declaravit. Applicatio Vitae: Cum homines motiva tua, labores, aut quieti momenti certaminis spiritualis male intellegunt, aequanimitatem serva. In Deo animum tuum retine potius quam te ab omni critico defendas. 3. Deo Ultra Perruptionem Fidere (Integritas Votorum) Lectio: Anna, tam vehementer pro puero precata, promissum servavit, filium diu expectatum, postquam ablactatus est, sponte Domino in templo servitio committens. Applicatio Vitae: Cum Deus preces nostras profundissimas exaudit, facile est benedictionem arcte tamquam possessionem nostram tenere. Hannah nos monet ut benedictiones nostras laxe teneamus, memores omnia quae accipimus a Deo venire et ad eum honorem denique destinata esse.
4
Anna mater Samuelis
4. Dolorem in Carmen Laudis Convertens Lectio: Fabula Hannah a lacrimis silentibus in Capite Primo ad carmen victoriae sublimem et propheticum in Capite Secundo transit. Attentio eius omnino a praeterita humiliatione ad ultimam Dei naturam et supremitatem conversa est. Applicatio Vitae: Dolor diem expirationis habet, sed adoratio durat. Cum Deus te per tempus probationis ducit vel precem diu exspectatam exaudit, sit responsio tua testimonium bonitatis Eius quae alios hortatur. Summarium: Iter Annae nos docet nullam sterilitatis aut humiliationis tempus in manibus Dei perpetuum esse. Ille neglectos videt, audit clamores silentes contritorum, et potest luctum in saltationem convertere.
5