Deborah, Barac, et Iael Iudices 4 1 Addiderunt autem filii Israël facere malum in conspectu Domini, postquam mortuus est Aod. 2 Tradiditque illos Dominus in manus Jabin regis Chanaan, qui regnavit in Asor, cuius dux exercitus erat Sisara, ipse habitabat in Haroseth gentium. 3 Clamaveruntque filii Israel ad Dominum: nongentos enim currus ferreos habebat, et per viginti annos vehementer oppresserat eos. 4 Debora autem prophetissa, uxor Lapidoth, iudicabat Israelem in illo tempore. 5 Et sedebat sub palma Deborae inter Rama et Bethel in monte Ephraim: ascendebantque ad eam filii Israel in iudicium. 6 Misitque et vocavit Barac filium Abinoem de Cedesnaphthali, et dixit ei: Nonne praecepit Dominus Deus Israel, dicens: Vade, et congrega in montem Thabor, et tolle tecum decem milia virorum de filiis Nephthali et de filiis Zabulon? 7 Ego autem adducam ad te ad torrentem Cison Sisaram principem exercitus Iabin et currus eius atque multitudinem, et tradam eum in manu tua. 8 Dixitque ad eam Barac: Si venis mecum, vadam: si autem non vis venire mecum, non ibo. 9 Quae dixit: “Ibo quidem tecum, sed iter quo pervenis non erit tibi in gloria, quia tradet Dominus Sisaram in manu mulieris.” Surrexit ergo Debora et perrexit cum Barac in Cedes. 10 Qui, accitis Zabulon et Nephthali, ascendit cum decem milibus pugnatorum; Debora autem cum eo. 11 Haber autem Cinaeus, secesserat a Cinaeis, filiis Hobab, soceri Moysi, et tetendit tabernacula usque ad vallem, quae est iuxta Cedes. Nuntiatumque est Sisarae quod ascendisset Barac filius Abinoem montem Thabor. 12 13 Sisara autem congregavit omnes currus suos, nongentos ferreos currus, et omnem populum, qui cum eo erat, de Haroseth gentium ad torrentem Cison. 14 Dixitque Debora ad Barac: Surge, haec est enim dies, in qua tradidit Dominus Sisaram in manus tuas: ecce Dominus egressus est ante te. Descendit itaque Barac de monte Thabor, et decem milia virorum post eum.
1
Deborah, Barac, et Iael
15 Perterruitque Dominus Sisaram, et omnes currus eius, universumque exercitum in ore gladii coram Barac, insuper et Sisara de curru desiluit, et pedibus aufugit. 16 Barac autem persecutus est currus et exercitum usque ad Haroseth gentium; et omnis exercitus Sisarae cecidit in ore gladii; et ne unus quidem remansit. 17 Sisara autem fugit pedibus suis per tabernaculum Jahel uxoris Haber Cinei; erat enim pax inter Jabin regem Asor et domum Haber Cinei. 18 Egressa igitur Jahel in occursum Sisarae dixit ad eum: “Intra, domine mi, intra ad me; ne timeas”. Qui cum ingressus esset ad eam in tabernaculum suum, illa pallio operuit. 19 dixitque ad eam: “Da mihi, obsecro, paululum aquae, quia sitio.” Aperuit ergo utram lactis et dedit ei bibere et operuit illum. 20 Rursum dixitque ei: Sta ante ostium tabernaculi: et cum quispiam venerit et te interrogaverit, dicens: Num hic est aliquis? respondebis: Non. 21 Tulit autem Jahel uxor Heber clavum tabernaculi, assumens malleum in manu sua, et accessit leniter ad eum, percussitque clavum in tempora eius, et fixit illum in terra; ipse enim lassus obdormiebat, et mortuus est. 22 Et ecce Barac persequens Sisaram veniebat: egressa est in occursum eius Iahel, et dixit ei: Veni, et ostendam tibi virum quem quaeris. Qui cum ingressus esset ad tabernaculum eius, ecce Sisaram iacebat mortuum, et clavus infixus erat in tempore eius. 23 Humiliavit ergo Deus in die illo Jabin regem Chanaan coram filiis Israël. 24 Crescente manus filiorum Israël, et fortiter resistebat Jabin regem Chanaan, donec delerent eum.
Iudices 5 1 Cecinerunt ergo Debora et Barac filius Abinoem in die illa, dicentes: 2 Laudate Dominum propter ultionem Israel, quoniam sponte obtulerunt se populi. 3 Audite, reges; auscultate, principes; ego, ego Domino canam, psallam Domino Deo Israël. 4 Domine, cum exires de Seir, cum transires per regiones Edom, terra mota est, caelique stillicidia sunt, nubes quoque distillaverunt aquam. 5 Montes fluxerunt a facie Domini, et Sinai a facie Domini Dei Israel. 6 In diebus Samgar filii Anath, in diebus Jahel, semitae desertae erant, et viatores per eas deviatas ambulabant. 7 Cessaverunt habitantes in viis Israel, quieverunt, donec surgerem ego Debora, surgerem mater in Israel. 8 Novos deos elegerunt, et bellum in portis erat: clypeus aut hasta num visa est in quadraginta milibus Israël? 9 Cor meum diligit principes Israël qui sponte obtulerunt se populo. Benedicite Domino. 10 Qui ascenditis super nitentes asinos, et sedetis in iudicio, et ambulatis in via, loquimini. 11 Et qui liberabuntur a voce sagittarii in aquis hauriendis, ibi narrentur justitiæ Domini, et clementia in habitantes villas Israël: tunc descendet populus Domini ad portas. 12 Surge, surge, Debora; surge, surge, canta canticum: surge, Barac, et adduc captivos tuos, fili Abinoëm. 13 Tunc reliquias posuit super inclitos populi: Dominus me posuit super fortibus. 14 Ex Ephraim radix eorum in Amalec; post te, Benjamin, in populos tuos; de Machir principes descenderunt, et de Zabulon qui tenentes calamum scribæ. 15 Duces Issachar fuere cum Debbora, duces Issachar fuere cum Barac, et Barac vestigia eius discipulorum qui se proripuit. 16 Quare habitas inter caulas ovium, ut audias sibilos gregum? turmis Ruben magnae scrutationes cordis sunt. 17 Galaad trans Jordanem habitabat, et Dan cur in navibus morabatur? Aser in litore maris mansit, et in portis suis morabatur.
2
Deborah, Barac, et Iael
18 Zabulon vero et Nephthali erant populus qui obtulerunt animam suam ad mortem in excelsis regionis. 19 Venerunt reges et pugnaverunt, deinde pugnaverunt reges Chanaan in Thanach iuxta aquas Mageddo; pecuniam non ceperunt pro nihilo. 20 De caelo dimicaverunt; stellae in cursu suo contra Sisaram pugnaverunt. 21 Torrens Cison traxit eos, torrens cacumen, torrens Cison: conculca, anima mea, robustos. 22 Tunc fractae sunt ungulae equorum, saltu fortium eorum, 23 Maledicite Meroz, dixit angelus Domini, maledicite amare habitatoribus eius, quia non venerunt ad auxilium Domini, in auxilium Domini in fortibus. 24 Benedicta inter mulieres Iahel uxor Haber Cinei, benedicta inter mulieres in tabernaculo. 25 Aquam petiit, et lac dedit, et in patella principum butyrum obtulit. 26 Misit manum suam ad clavum, et dexteram suam ad malleum fabrorum; percussitque Sisaram, caput eius abstulit, et tempora eius vulneravit. 27 Ad pedes eius incurvavit se, cecidit, et mortuus est: ad pedes illius incurvavit se, et cecidit: ubi se incurvavit, ibi cecidit mortuus. 28 Per fenestram prospiciens mater Sisarae, ululabat de cancellis: Cur moratur regredi currus eius? cur tardaverunt rotae curruum eius? 29 Responderunt ei sapientes mulieres eius, et ipsa sibi respondit: 30 Nonne celeriter se praedaverunt, diviserunt praedam unicuique puellam et duas, Sisarae praedam variam, praedam varium operis culti, opus acu pictum utrinque, eas ad colli eorum qui spoliaverunt aptas? 31 Sic pereant omnes inimici tui, Domine: qui autem diligunt eum, sicut sol in ortu suo splendet. Et quievit terra quadraginta annis.
Commentarium Narratio Deborae, Baraci, et Iaeli quae in Iudicibus capitibus 4 et 5 invenitur. Unam ex liberationibus Israelis ab oppressione externa insignissimis commemorat. Divinam potestatem, ducatus audax, et quomodo Deus instrumentis inopinatis ad proposita sua perficienda utitur illustrat.
Pars Prima: Explicatio Versuum Per Versum Iudices Capitulum 4: Narratio Liberationis Versus 1–3: Peccatum Israelis et Crudelis Oppressio Post mortem iudicis Aod, Israëlitae iterum malum in conspectu Domini faciunt. Quam ob rem, Deus eos in manus Iabin, regis Chanaan (qui in Asor regnat), cuius dux militaris Sisara est, tradidit . Sisara Israelem per viginti annos graviter opprimit , formidabili copia militari nongentorum curruum ferreorum utens . Filii Israël ad Dominum clamant auxilium petentes. Versus 4–9: Vocatio Deborae et Baraci Debora , prophetissa et uxor Lapidoth, hoc tempore Israelem iudicat, sub palma Deborae sedens. Arcessit Baracum filium Abinoam et mandatum Dei tradit: decem milia virorum Nephthali et Zabulon ad montem Tabor ducere debet, et Deus Sisaram et currus eius ad flumen Cison attrahet. Barac conditionaliter respondet: "Si mecum venis, ibo: si autem mecum non venis, non ibo ." Deborah ire consentit, sed prophetavit iter sibi honorem personalem non allaturum esse , quia Dominus Sisaram in manum mulieris tradet.
3
Deborah, Barac, et Iael
Versus 10–16: Proelium ad montem Tabor et Cison Barac Zabulon et Nephthali ad Cades convocat, decem milia comitorum congregans, Deborah eum comitante. Cum Sisara hoc audiret, nongentos currus ferreos et omnes copias ad flumen Cison congregaret. Deborah Baraco imperavit ut surgeret, dicens: "Nonne Dominus ante te ivit?" Barac viros suos de monte deducit, et Dominus Sisaram et exercitum eius perturbat . Exercitus Sisarae ore gladii funditus deletus est, nullo homine superstite relicto, dum Sisara currum suum deseruit et pedibus fugit. Versus 17–22: Iael et Clades Sisarae Sisara fugit ad tabernaculum Iahel , uxoris Heber Cinei, quia pax est inter domum regis Iabin et familiam Heber. Iael obviam ei egreditur, invitat eum, et tegit. Sisara aquam petit; pro eo, butyrum (lac coagulatum) in patina dominica ei dat . Fessa et confidens, Sisara alte obdormivit. Iael tacite clavum tentorii et malleum in manu sua sumit, leniter ad eum accedit, et clavum per tempora eius in terram mittit, eum statim interficiens. Cum Barac persequens advenit, Iael ei ducem hostium mortuum ostendit, prophetiam Deborae implens. Versus 23–24: Subiectio Regis Iabinis In die illo subiecit Deus Iabin regem Chanaan coram filiis Israel, et prospera est manus Israel et praevaluit contra eum donec deletur. Iudicum Capitulum 5: Carmen Deborae et Barac Versus 1–5: Laus Domino Deborah et Barac carmen triumphale canunt, Deum laudantes pro ducibus voluntariis et populo Israelis volentibus. Praesentiam Dei maiestatis plenam et terram trementem commemorant, cum de Seir et Edom profectus est. Versus 6–11: Desolatio Israelis ad iustitiam conversa Carmen dies tenebrosos oppressionis revocat, cum viae vacuae essent et vicani se abderent donec Deborah "mater in Israel" surrexit . Rectores, iudices, et cives ordinarios ad loca aquarum congregatos invitat ut actus iustos et actus liberationis a Domino facti enarrent. Versus 12–18: Tribus Volentes contra Tribus Securos Triumphalis clamor ad Barac it ut captivitatem ducat. Carmen enarrat quae tribus libenter se obtulerint — Ephraim, Beniamin, Machir, Zabulon, Issachar, et Nephthali — et acriter increpat eos qui ad caulas suas vel litoralia remanserunt, ut Ruben, Dan, et Aser . Versus 19–23: Proelium Cosmicum et Maledictio Meroz Reges Chanaan pugnaverunt, sed "stellae in cursu suo contra Sisaram pugnaverunt" (interventionem divinam implicans, verisimiliter pluvia torrentis flumen Cison in inundationem convertens quae currus ferreos immobilizavit). Antiquus flumen Cison hostes abstulit. Amara maledictio in urbem Meroz pronuntiatur quia non exierunt "in auxilium Domini contra potentes". Versus 24–27: Fortitudini Iaelis Honorantes "benedicta inter mulieres" celebratur . Carmen vivide actionem eius decisivam describit— malleum adprehendens et clavum per caput Sisarae figens, ubi ille ad pedes eius concidit et mortuus cecidit.
4
Deborah, Barac, et Iael
Versus 28–30: Ironia Matris Sisarae Dramatica et ironica scena ad matrem Sisarae per fenestram cancellatam prospiciens, anxie mirans cur currus filii sui tam tarde revertatur, mutatur. Prudentes eius feminae eam consolantur hac illusione quasi ille tantum praedam divideret — captivos et pretiosa acu picta — nescius iam mortuum esse. Versus 31: Precatio Finalis Carmen oratione potenti concluditur: "Sic pereant omnes inimici tui, Domine: qui autem diligunt te, fiant sicut sol in virtute sua splendet." Post hanc victoriam, terra quievit per quadraginta annos .
Pars II: Doctrinae Claves et Applicationes Vitae Deus Improbabilia et Ordinaria Utitur: Liberatio non per exercitum imperialem traditionalem armis praestantibus instructum venit, sed per mulierem ordinariam (Iael) paxillo domestico et malleo utentem, demonstrans Deum delectari in utendo instrumentis humilibus ad usus extraordinarios. Periculum Neutralitatis Spiritualis et Socordiae: Carmen Deborae tribus quae domi manebant (sicut Ruben et Dan) acriter reprehendit et Meroz exsecrat quod auxilium recusaverit. Neutralitas spiritualis temporibus discriminis moralis tamquam oppositio habetur; fideles ad activam participationem potius quam ad commodum spectatoris statum vocantur. Vis Societatis et Adhortationis: Barac sibi fundamenta spiritualia necessaria intellexit, Deboram rogavit ut se in proelium comitaretur. Deus saepe victorias nostras spirituales et practicas circa communitatem, mutuam responsabilitatem, et societatem piam potius quam circa individualismum segregatum designat. Gloriam Deo Reddentes: Statim post ingentes victorias militares consecuti, Deborah et Barac non de sua ingeniosa arte bellica gloriati sunt; potius, in canticum adorationis eruperunt, omnem gloriam, potentiam historicam, et victoriam Domino tribuentes. Temporibus triumphi personalis vel professionalis, laus et humilitas deliberatae intentionem nostram in vera origine roboris nostri ancorant.
5