ໄທຊາມາເຣຍຜ້ ູ ໃຈດີ ລູກາ 10:25-37 25 ແລະ ຈົ່ ງເບ່ິ ງ, ມີນັ ກກົ ດໝາຍຄົ ນໜ່ຶ ງໄດ້ຢືນຂຶ້ນ ແລະ ທົ ດລອງພຣະອົ ງ ໂດຍທູນວ່າ, “ອາຈານເອີຍ, ຂ້ານ້ອຍຕ້ອງເຮັດແນວໃດເພ່ື ອຈະໄດ້ຮັ ບຊີວິດນິລັ ນດອນ?” 26 ພຣະອົ ງ ຊົ ງ ຕອບ ລາວ ວ່າ, “ ໃນ ພຣະບັ ນຍັ ດ ມີ ຂຽນ ໄວ້ ຢ່າງ ໃດ ທ່ານ ອ່ານ ໄດ້ ຢ່າງ ໃດ?” 27 ແລະ ເພ່ິ ນຕອບວ່າ, “ເຈ້ົ າຈົ່ ງຮັ ກພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າອົ ງເປັນພຣະເຈ້ົ າຂອງເຈ້ົ າດ້ວຍສຸດໃຈ, ດ້ວຍສຸດຈິດ, ດ້ວຍສຸດກຳ າລັ ງ, ແລະ ດ້ວຍສຸດຄວາມຄິດຂອງເຈ້ົ າ; ແລະ ຈົ່ ງຮັ ກເພ່ື ອນບ້ານຄືກັ ບຮັ ກຕົ ວເອງ.” 28 ແລະ ພຣະອົ ງ ໄດ້ກ່າວກັ ບລາວວ່າ, “ ເຈ້ົ າຕອບຖືກແລ້ວ: ຈົ່ ງເຮັດແບບນີ້, ແລະ ເຈ້ົ າຈະມີຊີວິດຢູ່.” 29 ແຕ່ລາວເຕັມໃຈທ່ີ ຈະພິສູດວ່າຕົ ນເອງຖືກຕ້ອງ ຈ່ຶ ງໄດ້ກ່າວກັ ບພຣະເຢຊູວ່າ, “ແລະໃຜເປັນເພ່ື ອນບ້ານຂອງຂ້າພະເຈ້ົ າ?” 30 ພຣະເຢຊູຕອບວ່າ, “ ມີຊາຍຄົ ນໜ່ຶ ງລົ ງມາຈາກເຢຣູຊາເລັ ມໄປເມືອງເຢລິໂກ ແລະຕົ ກຢູ່ໃນທ່າມກາງໂຈນ ໂຈນເຫຼ່ົ ານັ້ ນໄດ້ລັ ກເອົາເສື້ອຜ້າຂອງລາວໄປ ແລະທຳ າຮ້າຍລາວ ແລ້ວກຳໜີໄປ ປະລາວໄວ້ເກືອບຕາຍ.” 31 ແລະໂດຍບັ ງເອີນມີປະໂລຫິດຜ້ ູ ໜ່ຶ ງລົ ງມາທາງນັ້ ນ ແລະເມ່ື ອເຫັນລາວແລ້ວ ລາວກຳຍ່າງຜ່ານໄປອີກຟາກໜ່ຶ ງ. 32 ແລະ ຄົ ນ ເລວີ ຜ້ ູ ໜ່ຶ ງ ກຳ ເຮັດ ຄື ກັ ນ ເມ່ື ອ ລາວ ມາ ຮອດ ບ່ອນ ນັ້ ນ ລາວ ໄດ້ ມາ ເຫັນ ລາວ ແລະ ຍ່າງ ຜ່ານ ໄປ ອີກ ຟາກ ໜ່ຶ ງ. 33 ແຕ່ມີຊາວຊາມາເຣຍຄົ ນໜ່ຶ ງເດີນທາງມາຫາລາວ ເມ່ື ອລາວເຫັນລາວແລ້ວກຳມີໃຈເມດຕາສົ ງສານລາວ 34 ແລະ ໄດ້ໄປຫາລາວ, ແລະ ພັ ນບາດແຜໃຫ້ລາວ, ໂດຍຖອກນຳ້ າມັ ນ ແລະ ເຫຼ້ົ າແວງໃສ່, ແລະ ໃຫ້ລາວຂຶ້ນຂ່ີ ສັ ດຂອງຕົ ນ, ແລະ ພາລາວໄປໂຮງແຮມ ແລະ ເບ່ິ ງແຍງລາວ. 35 ແລະ ໃນ ມື້ຕ່ຳ ມາ ເມ່ື ອລາວອອກໄປ, ລາວໄດ້ເອົາເງິນສອງເດນາຣິໂອ ແລະ ມອບໃຫ້ເຈ້ົ າພາບ ແລະ ບອກລາວວ່າ, “ຈົ່ ງດູແລລາວເຖີດ, ແລະ ສ່ິ ງໃດກຳຕາມທ່ີ ເຈ້ົ າຈະໃຊ້ຈ່າຍເກີນກວ່ານີ້, ເມ່ື ອຂ້ອຍກັ ບມາອີກ, ຂ້ອຍຈະຄືນໃຫ້ເຈ້ົ າ.” 36 ໃນສາມຄົ ນນີ້, ເຈ້ົ າຄິດວ່າໃຜເປັນເພ່ື ອນບ້ານຂອງຜ້ ູ ທ່ີ ຖືກໂຈນຂ້າ? 37 ແລະ ລາວຕອບວ່າ, “ຜ້ ູ ທ່ີ ມີຄວາມເມດຕາຕ່ຳ ລາວ.” ພຣະເຢຊູຈ່ຶ ງກ່າວກັ ບລາວວ່າ, “ ຈົ່ ງໄປແລະເຮັດຢ່າງດຽວກັ ນ.”
1
ໄທຊາມາເຣຍຜູ້ ໃຈດີ
ເລ່ື ອງລາວຂອງຊາວສະມາລີຜ້ ູ ໃຈດີ (ລູກາ 10:25–37) ແມ່ນໜ່ຶ ງໃນຄຳ າອຸປະມາທ່ີ ມີຊ່ື ສຽງທ່ີ ສຸດຂອງພຣະເຢຊູ. ມັ ນນຳ າສະເໜີຄຳ າອະທິບາຍທ່ີ ເລິກເຊ່ິ ງກ່ຽວກັ ບຄວາມຮັ ກທ່ີ ແທ້ຈິງ, ຄວາມເມດຕາ, ແລະ ຄວາມໝາຍທ່ີ ແທ້ຈິງຂອງການເປັນເພ່ື ອນບ້ານ. ນີ້ແມ່ນການແບ່ງແຍກບົ ດກະວີຕາມຂ້ຳ ພຣະຄຳ າພີທ່ີ ສະຫຼຸບເລ່ື ອງລາວ, ຕາມດ້ວຍບົ ດຮຽນທ່ີ ສຳ າຄັ ນ ແລະ ການນຳ າໃຊ້ຕົ ວຈິງ.
ລາຍລະອຽດບົ ດຕໍ່ບົ ດ ລູກາ 10:25–28 — ການທົ ດສອບຂອງທະນາຍຄວາມ ແລະ ພຣະບັ ນຍັ ດຂ້ໍ ໃຫຍ່ ຂ້ໍ ທີ 25: ນັ ກກົ ດໝາຍຄົ ນໜຶ່ງ (ນັ ກວິຊາການດ້ານກົ ດໝາຍຂອງໂມເຊ) ໄດ້ຢືນຂຶ້ນເພື່ອທົ ດສອບພຣະເຢຊູ, ໂດຍຖາມວ່າພຣະອົ ງຕ້ອງເຮັດແນວໃດເພື່ອຈະໄດ້ຮັ ບຊີວິດນິລັ ນດອນ. ຂ້ໍ ທີ 26: ພຣະເຢຊູຕອບໂດຍການຫັ ນຄຳ າຖາມກັ ບຄືນໄປຫາພຣະຄຳ າພີ, ໂດຍຖາມນັ ກກົ ດໝາຍວ່າລາວອ່ານພຣະບັ ນຍັ ດແນວໃດ. ຂ້ໍ ທີ 27: ນັ ກກົ ດໝາຍຕອບຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ໂດຍສະຫຼຸບກົ ດໝາຍອອກເປັນສອງຫຼັກການຫຼັກຄື: ຮັ ກພຣະເຈ້ົ າດ້ວຍສຸດໃຈ, ສຸດຈິດວິນຍານ, ສຸດກຳ າລັ ງ, ແລະສຸດຄວາມຄິດ, ແລະ ຮັ ກເພື່ອນບ້ານເໝືອນຮັ ກຕົ ນເອງ (ອ້າງອີງເຖິງພຣະບັ ນຍັ ດສອງ 6:5 ແລະ ເລວີຕິໂອ 19:18). ຂ້ໍ ທີ 28: ພຣະເຢຊູຍ້ອງຍຳຄຳ າຕອບຂອງພຣະອົ ງ, ໂດຍບອກລາວວ່າການເຮັດສ່ິ ງນີ້ຈະນຳ າມາເຊ່ິ ງຊີວິດ. ລູກາ 10:29–32 — ການກະຕຸ້ນ ແລະ ຜ້ ູ ທ່ີ ຢືນເບ່ິ ງໂດຍບ່ໍ ຄາດຄິດ ຂ້ໍ ທີ 29: ທະນາຍຄວາມພະຍາຍາມຫາເຫດຜົ ນໃຫ້ຕົ ນເອງ ຫຼື ຈຳ າກັ ດຂອບເຂດໜ້າທ່ີ ຂອງຕົ ນ, ລາວຈ່ຶ ງຖາມວ່າ, " ແລະໃຜເປັນເພື່ອນບ້ານຂອງຂ້ອຍ?" ຂ້ໍ ທີ 30: ພຣະເຢຊູເລ່ີ ມຄຳ າອຸປະມາ. ຊາຍຄົ ນໜ່ຶ ງເດີນທາງລົ ງໄປຕາມເສ້ັ ນທາງທ່ີ ຊັ ນ ແລະ ອັ ນຕະລາຍຈາກເຢຣູຊາເລັ ມໄປຫາເມືອງເຢລິໂກ ໄດ້ຕົ ກເປັນເຫຍ່ື ອຂອງໂຈນ. ພວກເຂົາປຸ້ນເສື້ອຜ້າຂອງລາວ, ທຸບຕີລາວຢ່າງຮຸນແຮງ, ແລະ ປະຖິ້ມລາວໄວ້ເກືອບຕາຍ. ຂ້ໍ 31: ປະໂລຫິດ ຄົ ນ ໜ່ຶ ງ ໄດ້ ລົ ງ ມາ ຕາມ ທາງ ດຽວ ກັ ນ. ເມ່ື ອ ເຫັນ ຊາຍ ທ່ີ ບາດ ເຈັບ ລາວ ຈ່ຶ ງ ຂ້າມ ໄປ ອີກ ຟາກ ໜ່ຶ ງ ແລະ ຍ່າງ ຕ່ຳ ໄປ. ຂ້ໍ ທີ 32: ຄົ ນເລວີ (ຜ້ ູ ຊ່ວຍໃນພຣະວິຫານ) ມາຮອດຕ່ຳ ໄປ. ລາວໄດ້ຫລຽວເບ່ິ ງຊາຍທ່ີ ໄດ້ຮັ ບບາດເຈັບ, ແຕ່ຄືກັ ບປະໂລຫິດ, ລາວຂ້າມໄປອີກຟາກໜຶ່ງແລະຍ່າງຜ່ານໄປ. ລູກາ 10:33–35 — ຊາວສະມາລີຜ້ ູ ມີຄວາມເມດຕາສົ ງສານ ຂ້ໍ ທີ 33: ຊາວສະມາລີຄົ ນໜ່ຶ ງ—ສະມາຊິກຂອງກຸ່ມທ່ີ ຖືກຊາວຢິວຫຼາຍຄົ ນໃນສະໄໝນັ້ ນດູຖູກ ແລະ ຫຼີກລ່ຽງຢ່າງເລິກເຊ່ິ ງ—ໄດ້ລົ ງມາຕາມເສ້ັ ນທາງ. ເມ່ື ອເຫັນຊາຍທ່ີ ໄດ້ຮັ ບບາດເຈັບ, ລາວຮ້ ູ ສຶກສົ ງສານຢ່າງເລິກເຊ່ິ ງ. ຂ້ໍ ທີ 34: ຊາວສະມາລີໄປຫາຊາຍຄົ ນນັ້ ນໂດຍກົ ງ, ພັ ນບາດແຜຂອງລາວ, ປ່ິ ນປົວດ້ວຍນຳ້ າມັ ນ ແລະ ເຫຼ້ົ າແວງ (ວິທີການປ່ິ ນປົວທາງການແພດທົ່ ວໄປໃນຍຸກນັ້ ນ), ໃຫ້ລາວຂຶ້ນຂ່ີ ສັ ດຂອງຕົ ນເອງ, ພາລາວໄປທ່ີ ໂຮງແຮມ, ແລະ ດູແລລາວຕະຫຼອດຄືນ. ຂ້ໍ ທີ 35: ມື້ຕ່ຳ ມາ, ຊາວຊາມາເຣຍໄດ້ໃຫ້ເງິນສອງເປນີ (ເດນາຣີ) ແກ່ເຈ້ົ າຂອງໂຮງແຮມເພ່ື ອຈ່າຍຄ່າດູແລຕ່ື ມອີກ, ໂດຍສັ ນຍາວ່າຈະກັ ບມາແລະຈ່າຍຄ່າໃຊ້ຈ່າຍເພ່ີ ມເຕີມທ່ີ ເກີດຂຶ້ນ. ລູກາ 10:36–37 — ສະຫຼຸບການປະຕິບັ ດ ຂ້ໍ ທີ 36: ພຣະເຢຊູໄດ້ປ່ຽນຄຳ າຖາມເດີມ, ໂດຍຖາມທະນາຍຄວາມວ່າໃນສາມຄົ ນເດີນທາງຄົ ນໃດທີ່ເຮັດໜ້າທີ່ເປັນເພື່ອນບ້ານຂອງຜ້ ູ ຖືກເຄາະຮ້າຍ. ຂ້ໍ ທີ 37: ບຳ່ສາມາດເວ້ົ າຄຳ າວ່າ "ຊາວສະມາລີ" ໄດ້, ນັ ກກົ ດໝາຍຕອບວ່າ, "ຜ້ ູ ທີ່ສະແດງຄວາມເມດຕາຕຳ່ລາວ." ພຣະເຢຊູສັ່ ງລາວວ່າ: " ຈົ ່ ງໄປແລະເຮັດເຊັ່ນດຽວກັ ນ. "
2
ໄທຊາມາເຣຍຜູ້ ໃຈດີ
ບົ ດຮຽນທ່ີ ສໍ າຄັ ນ ແລະ ການນໍ າໃຊ້ໃນຊີວິດ ການນິຍາມໃໝ່ຂອງຄໍ າວ່າ "ເພື່ອນບ້ານ": ການເປັນເພື່ອນບ້ານບຳ່ໄດ້ຖືກນິຍາມໂດຍຂອບເຂດທາງພູມສາດ, ຊົ ນເຜົ່າ ຫຼື ສັ ງຄົ ມ, ແຕ່ໂດຍຄວາມເຕັມໃຈທີ່ຈະສະແດງຄວາມຮັ ກ ແລະ ຄວາມເມດຕາຕຳ່ທຸກຄົ ນທີ່ຂັ ດສົ ນ. ຄວາມເມດຕາສົ ງສານຫຼາຍກວ່າປະເພນີ: ຄວາມຮ້ ູ ທາງສາສະໜາ ຫຼື ສະຖານະພາບທາງສັ ງຄົ ມມີຄວາມໝາຍໜ້ອຍຖ້າບ່ຳ ມີຄວາມຮັ ກຢ່າງຈິງຈັ ງ. ທັ ງປະໂລຫິດ ແລະ ຊາວເລວີຮັ ກສາຄວາມບຳລິສຸດທາງສາສະໜາ ຫຼື ຄວາມສະດວກສະບາຍໂດຍສູນເສຍຄວາມເຫັນອົ ກເຫັນໃຈຂອງມະນຸດ. ຄວາມຮັ ກທ່ີ ເນ້ັ ນການກະທໍ າ: ຄວາມຮັ ກທ່ີ ແທ້ຈິງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການກະທຳ າທ່ີ ເຫັນໄດ້ຊັ ດເຈນ ແລະ ມີຄ່າໃຊ້ຈ່າຍສູງ. ຊາວສະມາລີໄດ້ເສຍສະລະເວລາ, ຊັ ບພະຍາກອນ, ຄວາມປອດໄພ, ແລະ ຄວາມສະບາຍສ່ວນຕົ ວຂອງລາວເພ່ື ອຟື້ນຟູຄົ ນແປກໜ້າ. ການເອົາຊະນະອະຄະຕິ: ການຊ່ວຍເຫຼືອ ແລະ ຄວາມດີງາມມັ ກຈະມາຈາກແຫຼ່ງທີ່ບຳ່ຄາດຄິດ. ຄຳ າອຸປະມາທ້າທາຍພວກເຮົາໃຫ້ເບິ່ງຂ້າມອະຄະຕິທາງສັ ງຄົ ມ ແລະ ເບິ່ງຄວາມເປັນມະນຸດໃນທຸກໆຄົ ນ.
ພື້ນຖານປະຫວັ ດສາດລະຫວ່າງ ຊາວຢິວແລະຊາວຊາມາເຣຍ ຄວາມເປັນສັ ດຕູກັ ນລະຫວ່າງຊາວຢິວ ແລະ ຊາວສະມາລີໃນສະຕະວັ ດທຳ າອິດບຳ່ພຽງແຕ່ເປັນການແຂ່ງຂັ ນທາງສັ ງຄົ ມທີ່ອ່ອນໂຍນເທົ່ານັ້ ນ; ມັ ນເປັນຄວາມແບ່ງແຍກທີ່ຝັງເລິກມາເປັນເວລາຫຼາຍສັ ດຕະວັ ດແລ້ວ ເຊິ່ງມີຮາກຖານມາຈາກເຊື້ອຊາດ, ການເມືອງ, ແລະ ຄວາມເຊື່ອທາງສາສະໜາຫຼັກ. ເພື່ອເຂ້ົ າໃຈຢ່າງຄົ ບຖ້ວນວ່າເປັນຫຍັ ງຜ້ ູ ຟັງຂອງພຣະເຢຊູໃນລູກາ 10 ຈຶ່ງຕົ ກໃຈທີ່ໄດ້ຍິນຊາວສະມາລີຖືກວາງຕົ ວເປັນວິລະຊົ ນຂອງເລື່ອງ, ມັ ນຈະຊ່ວຍໃຫ້ເຂ້ົ າໃຈວ່າຄວາມຂັ ດແຍ້ງນີ້ພັ ດທະນາຂຶ້ນໄດ້ແນວໃດ.
1. ການແບ່ງແຍກທາງປະຫວັ ດສາດ: ຕົ້ ນກໍ າເນີດທ່ີ ແບ່ງແຍກ ການຍຶດຄອງອັ ດຊີຣຽນ (722 ກ່ອນຄ.ສ.): ເມ່ື ອຈັ ກກະພັ ດອັ ດຊີຣຽນໄດ້ຍຶດຄອງອານາຈັ ກພາກເໜືອຂອງອິດສະຣາເອນ (ຊາມາເຣຍ), ພວກເຂົາໄດ້ເນລະເທດຊາວອິດສະລາເອນຫຼາຍຄົ ນ ແລະ ໄດ້ຕັ້ ງຖິ່ນຖານໃໝ່ໃຫ້ແກ່ປະເທດຊາດຕ່າງປະເທດໃນພື້ນທີ່ດັ່ ງກ່າວ. ເຊື້ອສາຍປະສົ ມ: ລູກຫລານຂອງຜ້ ູ ທ່ີ ຍັ ງຄົ ງແຕ່ງງານກັ ບຜ້ ູ ຕັ້ ງຖ່ິ ນຖານຕ່າງປະເທດ. ໃນຂະນະທ່ີ ຊາວຊາມາເຣຍຢືນຢັນວ່າພວກເຂົາເປັນລູກຫລານທ່ີ ແທ້ຈິງຂອງຊົ ນເຜ່ົ າພາກເໜືອ (ເອຟຣາອິມ ແລະ ມານາເຊ), ຊາວຢູດາເບ່ິ ງພວກເຂົາວ່າເປັນ "ເຊື້ອຊາດປະສົ ມ" ທ່ີ ເສ່ື ອມໂຊມ ຫຼື ເລືອດເຄ່ິ ງເລືອດທ່ີ ໄດ້ທຳ າລາຍທັ ງຄວາມບຳລິສຸດທາງຊົ ນເຜ່ົ າ ແລະ ການນະມັ ດສະການທ່ີ ສັ ດຊ່ື .
2. ການກໍ່ສ້າງວັ ດຄືນໃໝ່ ແລະ ຂ້ໍ ຂັ ດແຍ່ງທາງການເມືອງ ການຄັ ດຄ້ານຕ່ໍ ເອສຣາ ແລະ ເນເຫມີ (ສະຕະວັ ດທີ 5 ກ່ອນຄ.ສ.): ເມ່ື ອຊາວຢູດາທ່ີ ຖືກເນລະເທດກັ ບຄືນມາຈາກບາບີໂລນເພ່ື ອສ້າງເມືອງເຢຣູຊາເລັ ມ ແລະ
3
ໄທຊາມາເຣຍຜູ້ ໃຈດີ
ວິຫານແຫ່ງທີສອງຄືນໃໝ່, ຊາວຊາມາເຣຍໄດ້ສະເໜີເຂ້ົ າຮ່ວມໂຄງການ. ຜ້ ູ ນຳ າຊາວຢິວໄດ້ປະຕິເສດການຊ່ວຍເຫຼືອຂອງພວກເຂົາ, ໂດຍຖືວ່າພວກເຂົາຖືກປະນີປະນອມທາງສາສະໜາ. ການແກ້ແຄ້ນ: ເພື່ອຕອບສະໜອງ, ຜ້ ູ ນຳ າຊາວຊາມາເຣຍໄດ້ຊຸກຍ້ ູ ລັ ດຖະບານເປີເຊຍຢ່າງຫ້າວຫັ ນໃຫ້ຊັ ກຊ້າ ແລະ ລົ ບກວນການກຳ່ສ້າງເຢຣູຊາເລັ ມຄືນໃໝ່. ສິ່ງນີ້ໄດ້ສ້າງຄວາມຂົ ມຂື່ນທາງດ້ານການເມືອງທີ່ຍືນຍົ ງ.
3. ຄວາມແຕກແຍກທາງສາສະໜາ: ພູເຂົາເກຣິຊິມ ທຽບກັ ບ ພູເຂົາຊີໂອນ ສະຖານທ່ີ ນະມັ ດສະການທີ່ແຂ່ງຂັ ນກັ ນ: ຊາວຊາມາເຣຍຖືກປະຕິເສດໂດຍເຢຣູຊາເລັ ມ, ໄດ້ສ້າງວິຫານຂອງຕົ ນເອງຢູ່ເທິງ ພູເກຣິຊິມ ໃກ້ກັ ບຊີເຄມ, ໂດຍອ້າງວ່າມັ ນເປັນສະຖານທີ່ສັ ກສິດທີ່ແທ້ຈິງທີ່ໂມເຊກຳ ານົ ດໄວ້. ພຣະຄໍ າພີທ່ີ ແຕກຕ່າງກັ ນເລັ ກນ້ອຍ: ຊາວຊາມາເຣຍຍອມຮັ ບພຽງແຕ່ພຣະ ຄໍ າພີເພນຕາຕຸກຂອງຊາວຊາມາເຣຍ (ຫ້າໜັ ງສືທຳ າອິດຂອງໂມເຊ) ເປັນພຣະຄຳ າພີ, ໂດຍປະຕິເສດສາດສະດາຊາວເຮັບເຣີ, ບົ ດຂຽນ, ແລະ ປະເພນີເຢຣູຊາເລັ ມ. ການທໍ າລາຍວິຫານຊາມາເຣຍ (110 ກ່ອນຄ.ສ.): ຄວາມເຄັ່ງຕຶງໄດ້ບັ ນລຸຈຸດເດືອດຮ້ອນໃນຊ່ວງເວລາ Hasmonean ເມື່ອມະຫາປະໂລຫິດຢິວ John Hyrcanus ໄດ້ບຸກໂຈມຕີຊາມາເຣຍ ແລະ ທຳ າລາຍວິຫານຊາມາເຣຍເທິງພູ Gerizim. ການທຳ າລາຍນີ້ໄດ້ກຳ່ໃຫ້ເກີດຄວາມແຄ້ນໃຈເຊິ່ງກັ ນແລະກັ ນຫຼາຍລ້ ຸ ນຄົ ນ.
4. ຄວາມເປັນຈິງໃນສະຕະວັ ດທີໜ່ຶ ງໃນລະຫວ່າງການຮັ ບໃຊ້ຂອງພຣະເຢຊູ ຮອດເວລາຂອງພຣະສັ ນຍາໃໝ່, ຄວາມແບ່ງແຍກໄດ້ມີອິດທິພົ ນຕ່ຳ ຊີວິດປະຈຳ າວັ ນ:
ການຫີ ຼ ກລ່ຽງ ແລະ ໄລຍະຫ່າງທາງສັ ງຄົ ມ: ນັ ກທ່ອງທ່ຽວຊາວຢິວທີ່ເດີນທາງລະຫວ່າງແຂວງຄາລິເລ ແລະ ຢູດາ ມັ ກຈະອ້ອມຜ່ານຮ່ອມພູແມ່ນຳ້ າຈຳແດນໂດຍສະເພາະເພື່ອຫຼີກລ່ຽງການກ້າວຕີນເຂ້ົ າໄປໃນເຂດແດນຂອງຊາວຊາມ າເຣຍ. ການດູຖູກທາງວັ ດທະນະທໍ າ: ການເອີ້ນຊາວຢິວວ່າ "ຊາວຊາມາເຣຍ" ເປັນການດູຖູກຢ່າງຮ້າຍແຮງ, ເທ່ົ າກັ ບການເອີ້ນພວກເຂົາວ່າເປັນຄົ ນນອກຮີດ ຫຼື ຜ້ ູ ປະຖິ້ມຄວາມເຊ່ື ອ (ດັ່ ງທ່ີ ເຫັນໃນໂຢຮັ ນ 8:48). ເຫດການໝ່ິ ນປະໝາດ: ອີງຕາມບັ ນທຶກທາງປະຫວັ ດສາດຈາກ Flavius Josephus, ໃນຊ່ວງເວລາຂອງພຣະເຢຊູໃນໄວໜຸ່ມ, ກຸ່ມຊາວຊາມາເຣຍໄດ້ກະແຈກກະຈາຍກະດູກມະນຸດພາຍໃນວິຫານເຢຣູຊາເລັ ມຢ່າງລັ ບໆໃນຊ່ວງເທດສະການປັດສ ະຄາເພື່ອເຮັດໃຫ້ວິຫານເປິເປື້ອນ.
ເປັນຫຍັ ງສະພາບການນີ້ຈ່ຶ ງຂະຫຍາຍຄໍ າອຸປະມາ
ເມ່ື ອທະນາຍຄວາມຖາມວ່າ "ແລະໃຜເປັນເພື່ອນບ້ານຂອງຂ້ອຍ?" ໃນລູກາ 10:29, ລາວຄາດວ່າຈະມີເສ້ັ ນແບ່ງເຂດແດນ - ເປັນການຢືນຢັນວ່າ "ເພ່ື ອນບ້ານ" ໃຊ້ກັ ບພົ ນລະເມືອງຢິວທ່ີ ເຄົາລົ ບກົ ດໝາຍເທ່ົ ານັ້ ນ. ເມ່ື ອພຣະເຢຊູໄດ້ແນະນຳ າຊາວສະມາລີເຂ້ົ າໃນເລ່ື ອງເລົ່ າ: ປັດໄຈທີ່ໜ້າຕົ ກໃຈຂອງວິລະຊົ ນ: ຜ້ ູ ຟັງຄາດວ່າຈະມີສາມເລື່ອງເລົ່ າຄື ປະໂລຫິດ, ຊາວເລວີ, ແລະ ຄົ ນທຳ າມະດາຊາວອິດສະລາເອນ.
4
ໄທຊາມາເຣຍຜູ້ ໃຈດີ
ການເອົາຊາວສະມາລີທ່ີ ຖືກດູຖູກໄວ້ໃນຊ່ອງທີສາມໄດ້ທຳ າລາຍຄວາມຄາດຫວັ ງທາງວັ ດທະນະທຳ າຂອງເຂົາເຈ້ົ າຢ່າງສິ້ ນເຊີງ. ປີ້ນກັ ບກັ ນແບບໄດນາມິກ: ຊາວຢິວທີ່ໄດ້ຮັ ບບາດເຈັບຕ້ອງເພິ່ງພາສັ ດຕູທີ່ສາບານຕົ ວໄວ້ເພື່ອຊີວິດຂອງລາວເອງ. ການນິຍາມຄວາມຮັ ກແບບເພ່ື ອນບ້ານຄືນໃໝ່: ພຣະເຢຊູໄດ້ພິສູດວ່າຄວາມເມດຕາບ່ຳ ສົ ນໃຈຄວາມແຄ້ນໃຈໃນອະດີດ, ອະຄະຕິ, ແລະ ຂອບເຂດທາງສັ ງຄົ ມ. ຄວາມເປັນເພ່ື ອນບ້ານທ່ີ ແທ້ຈິງແມ່ນສະແດງອອກຜ່ານການກະທຳ າທ່ີ ມີຄວາມເມດຕາຕ່ຳ ທຸກຄົ ນທ່ີ ຂັ ດສົ ນ, ໂດຍບ່ຳ ຄຳ ານຶງເຖິງພື້ນຖານ.
ລັ ກສະນະທ່ີ ຮຸນແຮງຂອງຄວາມເມດຕາອັ ນສູງສົ່ ງທຽບກັ ບການໃຫ້ເຫດຜົ ນ ຕາມກົ ດໝາຍແກ່ຕົ ນເອງ ໃນຂະນະທ່ີ ຄຳ າອຸປະມາເລື່ອງຊາວສະມາລີຜ້ ູ ໃຈດີມັ ກຖືກອ່ານວ່າເປັນຄຳ າແນະນຳ າດ້ານຈັ ນຍາບັ ນກ່ຽວກັ ບຄວາມເມດ ຕາ, ແຕ່ຄວາມເລິກຊຶ້ງທາງທິດສະດີຂອງມັ ນເລິກເຊິ່ງກວ່ານັ້ ນ. ໜ່ຶ ງໃນຫົ ວຂ້ຳ ທາງທິດສະດີທ່ີ ໂດດເດ່ັ ນທ່ີ ສຸດໃນຂ້ຳ ນີ້ແມ່ນ ລັ ກສະນະທ່ີ ຮຸນແຮງຂອງຄວາມເມດຕາອັ ນສູງສົ່ ງ ທຽບກັ ບ ການໃຫ້ເຫດຜົ ນຕາມກົ ດໝາຍແກ່ຕົ ນເອງ . ນີ້ແມ່ນການກວດສອບຫົ ວຂ້ຳ ນີ້ໃນສາມມິຕິ:
1. ການໃຫ້ເຫດຜົ ນແກ່ຕົ ນເອງ vs. ການຫັ ນປ່ຽນຫົ ວໃຈ ການສົ ນທະນາເລີ່ມຕົ້ ນດ້ວຍການໂຕ້ວາທີທາງດ້ານກົ ດໝາຍ ແລະ ທິດສະດີ:
ເຈດຕະນາຂອງທະນາຍຄວາມ: ຂ້ຳ ທີ 29 ໄດ້ລະບຸຢ່າງຊັ ດເຈນວ່າທະນາຍຄວາມໄດ້ຖາມວ່າ " ແລະໃຜເປັນເພື່ອນບ້ານຂອງຂ້ອຍ?" ເພາະວ່າລາວ "ປາຖະໜາທ່ີ ຈະໃຫ້ເຫດຜົ ນແກ່ຕົ ນເອງ." ລາວກຳ າລັ ງຊອກຫາຄຳ ານິຍາມທາງກົ ດໝາຍທ່ີ ແນ່ນອນທ່ີ ຈະຊ່ວຍໃຫ້ລາວສາມາດຂີດເສ້ັ ນຂອບເຂດອ້ອມຮອບພັ ນ ທະຂອງລາວ - ເສ້ັ ນທ່ີ ໝາຍບ່ອນທ່ີ ໜ້າທ່ີ ຂອງລາວສິ້ນສຸດລົ ງ ແລະ ບ່ອນທ່ີ ລາວສາມາດຢຸດຮັ ກໄດ້ຢ່າງສະບາຍ. ຂ້ໍ ຂັ ດແຍ່ງທາງທິດສະດີ: ທະນາຍຄວາມເບິ່ງຄວາມຊອບທຳ າເປັນບັ ນຊີກວດສອບຂອງເສ້ັ ນເຂດແດນທາງກົ ດໝາຍ. ພຣະເຢຊູໄດ້ປັບຄວາມຊອບທຳ າຄືນໃໝ່ວ່າເປັນເງື່ອນໄຂຂອງຫົ ວໃຈທີ່ສະແດງອອກໃນຄວາມຮັ ກທີ່ບຳ່ມີເງື່ອນໄຂ. ຄວາມແຕກຕ່າງ: ຄວາມເປັນພຣະເຈ້ົ າທ່ີ ແທ້ຈິງບ່ຳ ສາມາດວັ ດແທກໄດ້ໂດຍວິທີທ່ີ ພວກເຮົາກຳ ານົ ດໜ້າທ່ີ ຂອງພວກເຮົາຢ່າງແຄບ, ແຕ່ໂດຍວິທີທ່ີ ພວກເຮົາຂະຫຍາຍຄວາມເມດຕາຂອງພຣະເຈ້ົ າຢ່າງກວ້າງຂວາງ.
2. ພາບລວງຕາຂອງຄວາມບໍລິສຸດທາງພິທີກໍ າໂດຍບໍ່ມີຄວາມເມດຕາສົ ງສານ ການມີສ່ວນຮ່ວມຂອງປະໂລຫິດ ແລະ ຄົ ນເລວີໄດ້ເນ້ັ ນໃຫ້ເຫັນເຖິງຄຳ າເຕືອນທາງທິດສະດີທ່ີ ສຳ າຄັ ນກ່ຽວກັ ບຄວາມສຳ າຄັ ນທາງສາສະໜາ:
5
ໄທຊາມາເຣຍຜູ້ ໃຈດີ
ກົ ດໝາຍວ່າດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດ ທຽບກັ ບ ເລ່ື ອງທ່ີ ສໍ າຄັ ນກວ່າ: ພາຍໃຕ້ກົ ດໝາຍໃນພຣະຄຳ າພີເດີມ, ການແຕະຕ້ອງສົ ບຄົ ນຕາຍເຮັດໃຫ້ປະໂລຫິດບ່ຳ ສະອາດຕາມພິທີການ (ເລວີຕິນີ 21:1). ຜ້ ູ ເຄາະຮ້າຍເທິງເສ້ັ ນທາງແມ່ນ "ເຄ່ິ ງຕາຍ" (ລູກາ 10:30). ຖ້າປະໂລຫິດ ຫຼື ຄົ ນເລວີຢຸດ ແລະ ພົ ບລາວຕາຍ, ພວກເຂົາຈະມີຄວາມສ່ຽງທ່ີ ຈະເຮັດໃຫ້ພິທີການນັ້ ນເປັນມົ ນທິນ, ຂັ ດຂວາງໜ້າທ່ີ ທາງສາສະໜາ ແລະ ການຢືນຢູ່ໃນຊຸມຊົ ນ. ການຈັ ດລໍ າດັ ບຄວາມສໍ າຄັ ນທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ: ພວກເຂົາໃຫ້ຄວາມສຳ າຄັ ນກັ ບ ພິທີກຳ າ ຫຼາຍກວ່າ ຄຸນຄ່າທາງສິນທຳ າ . ພຣະເຢຊູສອນຢ່າງຕຳ່ເນື່ອງຕະຫຼອດພຣະກິດຕິຄຸນວ່າຄວາມຮັ ກ, ຄວາມເມດຕາ, ແລະຊີວິດມະນຸດມີຄ່າກວ່າພິທີການ (ຕົ ວຢ່າງ, ການປິ່ນປົວໃນວັ ນຊະບາໂຕ). ຄວາມເຂ້ົ າໃຈດ້ານທິດສະດີ: ສາສະໜາທ່ີ ປ້ອງກັ ນບຸກຄົ ນຈາກຄວາມທຸກທຳລະມານຂອງມະນຸດ, ແທນທ່ີ ຈະຊັ ກຊວນເຂົາເຈ້ົ າໃຫ້ເຂ້ົ າຫາມັ ນ, ບ່ຳ ສາມາດສະທ້ອນເຖິງລັ ກສະນະຂອງພຣະເຈ້ົ າໄດ້.
3. ຄວາມເມດຕາເປັນມາດຕະຖານທ່ີ ແທ້ຈິງຂອງສັ ດທາ ພຣະເຢຊູໄດ້ປ່ຽນແປງຫຼັກການທັ ງໝົ ດຂອງຄຳ າຖາມເບື້ອງຕົ້ ນຂອງທະນາຍຄວາມ: ທະນາຍຄວາມໄດ້ຖາມວ່າ:
ພຣະເຢຊູຕອບວ່າ:
"ໃຜເປັນເພື່ອນບ້ານຂອງຂ້ອຍ?" (ຈຸດສຳ າຄັ ນ: ໃຜມີຄຸນສົ ມບັ ດທີ່ຈະໄດ້ຮັ ບຄວາມຮັ ກຂອງຂ້ອຍ?)
"ໃນສາມຄົ ນນີ້, ຜ້ ູ ໃດເປັນເພື່ອນບ້ານຂອງລາວ?" (ຈຸດສຸມ: ຂ້ອຍເປັນຄົ ນແບບໃດ?)
ພຣະຄຸນທ່ີ ມີການເຄ່ື ອນໄຫວ: ຄວາມເມດຕາຂອງຊາວສະມາລີນັ້ ນມີລາຄາແພງ, ມີຄວາມສ່ຽງ, ແລະບ່ຳ ມີເງ່ື ອນໄຂ. ລາວໄດ້ສ່ຽງຄວາມປອດໄພຂອງລາວໃນເສ້ັ ນທາງທ່ີ ອັ ນຕະລາຍ, ໃຊ້ນຳ້ າມັ ນແລະເຫຼ້ົ າແວງຂອງຕົ ນເອງ, ຍອມມອບມ້າຂອງລາວ, ໃຊ້ເງິນຂອງລາວ, ແລະສັ ນຍາວ່າຈະກັ ບມາຈ່າຍເພ່ີ ມເຕີມ. ສະທ້ອນເຖິງລັ ກສະນະຂອງພຣະເຈ້ົ າ: ໃນສາດສະໜາສາດໃນຄຳ າພີໄບເບິນ, ຄວາມເມດຕາ ( hesed ໃນພາສາເຮັບເຣີ, eleos ໃນພາສາກຣີກ) ບຳ່ພຽງແຕ່ເປັນຄວາມຮ້ ູ ສຶກເຫັນອົ ກເຫັນໃຈເທົ່ານັ້ ນ; ມັ ນແມ່ນຄວາມເມດຕາສົ ງສານທີ່ມີຕຳ່ພັ ນທະສັ ນຍາ. ຊາວສະມາລີໄດ້ກາຍເປັນຮູບພາບຂອງພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈ້ົ າໂດຍການສະແດງຄວາມໂປດປານທີ່ບຳ່ສົ ມຄວນຕຳ່ຜ້ ູ ທີ່ ອາດຈະຖືວ່າລາວເປັນສັ ດຕູ.
ການຕີຄວາມໝາຍແບບປຽບທຽບທາງປະຫວັ ດສາດ (ທັ ດສະນະທາງຄຣິດສະຕຽນ) ຕະຫຼອດປະຫວັ ດສາດຂອງຄຣິສຕະຈັ ກ, ນັ ກທິດສະດີໃນຕົ້ ນໆ (ເຊ່ັ ນ Augustine, Origen, ແລະ Chrysostom) ຍັ ງໄດ້ເຫັນ ຫົ ວຂ້ໍ ທ່ີ ເລິກເຊ່ິ ງກ່ຽວກັ ບພຣະຄຣິດ ທ່ີ ຝັງຢູ່ໃນຄຳ າອຸປະມາ: ນັ ກທ່ອງທ່ຽວທີ່ຕົ ກຕໍ່ າ: ມະນຸດຊາດ, ຖືກປຸ້ນສະດົ ມຄວາມຊອບທຳ າ ແລະ ໄດ້ຮັ ບບາດເຈັບຈາກບາບ, ຖືກປະໄວ້ເຄິ່ງຕາຍຢູ່ເທິງເສ້ັ ນທາງຂອງໂລກທີ່ຕົ ກຕຳ່ າ.
6
ໄທຊາມາເຣຍຜູ້ ໃຈດີ
ປະໂລຫິດ ແລະ ຊາວເລວີ: ກົ ດບັ ນຍັ ດ ແລະ ລະບົ ບການຖວາຍເຄ່ື ອງບູຊາ, ເຊ່ິ ງສາມາດສັ ງເກດເຫັນຄວາມຕົ ກຂອງມະນຸດໄດ້ ແຕ່ຂາດພະລັ ງທ່ີ ຈະປ່ິ ນປົວ ຫຼື ຊ່ວຍມັ ນໃຫ້ລອດ. ໄທຊາມາເຣຍຜ້ ູ ໃຈດີ: ພຣະເຢຊູຄຣິດເອງ - ຖືກດູຖູກ, ຖືກປະຕິເສດ, ແລະ ຖືກເບິ່ງວ່າເປັນຄົ ນນອກໂດຍສະຖາບັ ນທາງສາສະໜາ, ແຕ່ພຣະອົ ງກຳ າລັ ງມາຮອດບ່ອນທີ່ມະນຸດກຳ າລັ ງຈະຕາຍໂດຍກົ ງ. ນໍ້ າມັ ນ, ເຫ້ົ ຼ າແວງ, ແລະ ໂຮງແຮມ: ພຣະຄຸນອັ ນສູງສົ່ ງ, ພຣະວິນຍານບຳລິສຸດ, ແລະ ສາດສະໜາຈັ ກເປັນສະຖານທ່ີ ສັ ກສິດສຳ າລັ ບການປ່ິ ນປົວຈົ ນກວ່າພຣະອົ ງຈະກັ ບຄືນມາ. ໃນຂະນະທ່ີ ສະພາບການທາງປະຫວັ ດສາດຕົ້ ນຕຳແມ່ນບົ ດຮຽນດ້ານຈັ ນຍາບັ ນ ແລະ ພັ ນທະສັ ນຍາ, ທັ ດສະນະຄຣິສຕຽນແບບດັ້ ງເດີມນີ້ເນ້ັ ນໃຫ້ເຫັນວ່າພວກເຮົາສາມາດສະແດງຄວາມເມດຕາຢ່າງຮຸນແຮງຕ່ຳ ຄົ ນອ່ື ນ ໄດ້ເພາະວ່າພຣະຄຣິດໄດ້ສະແດງຄວາມເມດຕາຢ່າງຮຸນແຮງຕ່ຳ ພວກເຮົາເມ່ື ອພວກເຮົາຂາດເຂີນທາງວິນຍານ.
7