ເຢັບທາ ຊາວກິເລອາດ ຜ້ ູ ພິພາກສາ 11 1 ເຢັບທາ ຊາວກິເລອາດ ເປັນຊາຍໜຸ່ມຜ້ ູ ກ້າຫານ ແລະ ເປັນລູກຊາຍຂອງໂສເພນີຄົ ນໜ່ຶ ງ ແລະ ກິເລອາດ ມີລູກຊາຍຊ່ື ເຢັບທາ. 2 ແລະ ພັ ນລະຍາຂອງກິເລອາດໄດ້ເກີດລູກຊາຍໃຫ້ລາວ; ແລະ ລູກຊາຍຂອງພັ ນລະຍາຂອງລາວໄດ້ເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນ, ແລະ ພວກເຂົາຈ່ຶ ງໄດ້ໄລ່ເຢັບທາອອກໄປ, ແລະ ເວ້ົ າກັ ບລາວວ່າ, ເຈ້ົ າຈະບ່ໍ ໄດ້ຮັ ບມໍລະດົ ກໃນເຮືອນຂອງພ່ໍ ຂອງພວກເຮົາ; ເພາະວ່າເຈ້ົ າເປັນລູກຊາຍຂອງຜ້ ູ ຍິງຕ່າງດ້າວ. 3 ແລ້ວເຢັບທາກໍໄດ້ໜີຈາກພ່ີ ນ້ອງຂອງຕົ ນ ແລະໄປອາໄສຢູ່ໃນແຜ່ນດິນໂທບ; ແລະມີຄົ ນໂງ່ຈ້າໄດ້ເຕ້ົ າໂຮມກັ ນມາຫາເຢັບທາ ແລະອອກໄປກັ ບລາວ. 4 ແລະ ເຫດການໄດ້ບັ ງເກີດຂຶ້ນເມ່ື ອເວລາຜ່ານໄປ, ຄືລູກຫລານຂອງອໍ າໂມນໄດ້ກ່ໍ ສົ ງຄາມຕ່ໍ ຕ້ານອິດສະລາເອນ. 5 ແລະ ເມ່ື ອຊາວອໍ າໂມນເຮັດສົ ງຄາມກັ ບຊາວອິດສະລາເອນ ພວກຜ້ ູ ເຖ້ົ າແກ່ຂອງກິເລອາດໄດ້ໄປນໍ າເຢັບທາອອກຈາກແຜ່ນດິນໂທບ. 6 ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ກ່າວກັ ບເຢັບທາວ່າ, ມາ, ແລະ ເປັນນາຍທະຫານຂອງພວກເຮົາ, ເພ່ື ອພວກເຮົາຈະໄດ້ຕ່ໍ ສູ້ ກັ ບລູກຫລານຂອງອໍ າໂມນ. 7 ແລະ ເຢັບທາ ໄດ້ ກ່າວ ກັ ບ ພວກ ຜ້ ູ ເຖ້ົ າ ແກ່ ຂອງ ກິເລອາດ ວ່າ, “ພວກ ທ່ານ ບ່ໍ ໄດ້ ກຽດ ຊັ ງ ຂ້າພະເຈ້ົ າ ແລະ ໄລ່ ຂ້າພະເຈ້ົ າ ອອກ ຈາກ ເຮືອນ ພ່ໍ ຂອງ ຂ້າພະເຈ້ົ າ ບໍ? ແລະ ເປັນຫຍັ ງ ພວກ ທ່ານ ຈ່ຶ ງ ມາ ຫາ ຂ້າພະເຈ້ົ າ ໃນ ເວລາ ທ່ີ ພວກ ທ່ານ ມີ ຄວາມ ທຸກ ໃຈ? 8 ແລະ ພວກຜ້ ູ ເຖ້ົ າແກ່ຂອງກິເລອາດໄດ້ກ່າວກັ ບເຢັບທາວ່າ, ດັ່ ງນັ້ ນພວກເຮົາຈ່ຶ ງກັ ບມາຫາເຈ້ົ າດຽວນີ້, ເພ່ື ອເຈ້ົ າຈະໄປກັ ບພວກເຮົາ, ແລະຕ່ໍ ສູ້ ກັ ບຄົ ນອໍ າໂມນ, ແລະເປັນຫົ ວໜ້າຂອງພວກເຮົາເໜືອຊາວກິເລອາດທັ ງໝົ ດ. 9 ແລະ ເຢັບທາ ໄດ້ ກ່າວ ກັ ບ ພວກ ເຖ້ົ າ ແກ່ ຂອງ ກິເລອາດ ວ່າ, ຖ້າ ພວກ ທ່ານ ພາ ຂ້າພະເຈ້ົ າ ກັ ບ ບ້ານ ອີກ ເພ່ື ອ ຕ່ໍ ສູ້ ກັ ບ ຊາວ ອໍ າໂມນ, ແລະ ພຣະ ຜ້ ູ ເປັນ ເຈ້ົ າ ຊົ ງ ມອບ ພວກເຂົາ ໄວ້ ຕ່ໍ ຫນ້າ ຂ້າພະເຈ້ົ າ, ຂ້າພະເຈ້ົ າ ຈະ ເປັນ ຫົ ວຫນ້າ ຂອງ ພວກ ທ່ານ ບໍ? 10 ແລະ ພວກຜ້ ູ ເຖ້ົ າແກ່ຂອງກິເລອາດໄດ້ກ່າວກັ ບເຢັບທາວ່າ, “ຂໍໃຫ້ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າເປັນພະຍານລະຫວ່າງພວກເຮົາ, ຖ້າພວກເຮົາບ່ໍ ເຮັດຕາມຄໍ າເວ້ົ າຂອງເຈ້ົ າ.”
1
ເຢັບທາ ຊາວກິເລອາດ
11 ແລ້ວເຢັບທາກໍໄປກັ ບພວກຜ້ ູ ເຖ້ົ າແກ່ຂອງກິເລອາດ ແລະປະຊາຊົ ນໄດ້ແຕ່ງຕັ້ ງລາວໃຫ້ເປັນຫົ ວໜ້າ ແລະເປັນນາຍທະຫານເໜືອພວກເຂົາ ແລະເຢັບທາກໍໄດ້ກ່າວຄໍ າເວ້ົ າທັ ງໝົ ດຂອງລາວຕ່ໍ ໜ້າພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າທ່ີ ມິດສະປາ. 12 ແລະ ເຢັບທາ ໄດ້ສົ່ ງຜ້ ູ ສົ່ ງຂ່າວໄປຫາກະສັ ດຂອງຊາວອໍ າໂມນ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ເຈ້ົ າມີຫຍັ ງກ່ຽວຂ້ອງກັ ບຂ້ອຍ ເຈ້ົ າຈ່ຶ ງມາຕ່ໍ ສູ້ ໃນແຜ່ນດິນຂອງຂ້ອຍ?” 13 ແລະກະສັ ດຂອງຊາວອໍ າໂມນໄດ້ຕອບຜ້ ູ ສົ່ ງຂ່າວຂອງເຢັບທາວ່າ, “ເພາະວ່າຊາວອິດສະຣາເອນໄດ້ຍຶດເອົາດິນແດນຂອງພວກເຮົາໄປ ເມ່ື ອພວກເຂົາອອກມາຈາກປະເທດເອຢິບ, ຕັ້ ງແຕ່ແມ່ນໍ້ າອາໂນນຈົ ນເຖິງແມ່ນໍ້ າຢັບໂບກ ແລະ ຈົ ນເຖິງແມ່ນໍ້ າຈໍແດນ: ບັ ດນີ້ຈົ່ ງຟື້ນຟູດິນແດນເຫຼ່ົ ານັ້ ນຄືນມາໂດຍສັ ນຕິສຸກ.” 14 ແລະ ເຢັບທາ ໄດ້ສົ່ ງຜ້ ູ ສົ່ ງຂ່າວໄປຫາກະສັ ດຂອງຊາວອໍ າໂມນອີກວ່າ: 15 ແລະ ກ່າວແກ່ລາວວ່າ, “ເຢັບທາ ກ່າວດັ່ ງນີ້ວ່າ, ອິດສະຣາເອນບ່ໍ ໄດ້ຍຶດເອົາດິນແດນໂມອາບ ຫຼື ດິນແດນຂອງຄົ ນອໍ າໂມນ. 16 ແຕ່ເມ່ື ອຊາວອິດສະຣາເອນອອກມາຈາກປະເທດເອຢິບ, ແລະ ໄດ້ຍ່າງຜ່ານຖ່ິ ນແຫ້ງແລ້ງກັ ນດານໄປຫາທະເລແດງ, ແລະ ມາຮອດເມືອງຄາເດັດ; 17 ແລ້ວອິດສະຣາເອນກໍສົ່ ງຜ້ ູ ສົ່ ງຂ່າວໄປຫາກະສັ ດເອໂດມ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ຂ້າພະເຈ້ົ າຂໍອະນຸຍາດນໍ າທ່ານຜ່ານດິນແດນຂອງທ່ານໄປ.” ແຕ່ກະສັ ດເອໂດມບ່ໍ ຍອມຟັງ. ພວກເຂົາຈ່ຶ ງສົ່ ງຄົ ນໄປໄປຫາກະສັ ດໂມອາບຄືກັ ນ ແຕ່ພະອົ ງບ່ໍ ຍອມ ແລະ ອິດສະຣາເອນກໍຕັ້ ງຖ່ິ ນຖານຢູ່ໃນກາເດັດ. 18 ແລ້ວພວກເຂົາກໍໄດ້ເດີນທາງຜ່ານຖ່ິ ນແຫ້ງແລ້ງກັ ນດານ ແລະ ອ້ອມຮອບດິນແດນເອໂດມ ແລະ ດິນແດນໂມອາບ ແລະ ມາຮອດທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງດິນແດນໂມອາບ ແລະ ຕັ້ ງຄ້າຍພັ ກຢູ່ຟາກອ່ື ນຂອງແມ່ນໍ້ າອາໂນນ ແຕ່ບ່ໍ ໄດ້ເຂ້ົ າມາໃນຊາຍແດນຂອງໂມອາບ ເພາະວ່າແມ່ນໍ້ າອາໂນນເປັນຊາຍແດນຂອງໂມອາບ. 19 ແລະ ອິດສະຣາເອນໄດ້ສົ່ ງຜ້ ູ ສົ່ ງຂ່າວໄປຫາ ສີໂຫນ ກະສັ ດຂອງຊາວອາໂມຣິດ ກະສັ ດແຫ່ງເມືອງເຮຊະໂບນ; ແລະ ອິດສະຣາເອນໄດ້ກ່າວກັ ບລາວວ່າ, “ພວກເຮົາຂໍອະນຸຍາດຜ່ານດິນແດນຂອງເຈ້ົ າເຂ້ົ າໄປໃນບ່ອນຂອງຂ້ອຍ.” 20 ແຕ່ຊີໂຫນບ່ໍ ໄວ້ວາງໃຈໃຫ້ອິດສະລາເອນຜ່ານຝ່ັ ງທະເລຂອງລາວ: ແຕ່ຊີໂຫນໄດ້ລວບລວມຜ້ ູ ຄົ ນທັ ງໝົ ດຂອງລາວມາຮ່ວມກັ ນ, ແລະຕັ້ ງຄ້າຍຢູ່ຢາຮາດ, ແລະຕ່ໍ ສູ້ ກັ ບອິດສະລາເອນ. 21 ແລະ ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ ພຣະເຈ້ົ າຂອງອິດສະຣາເອນ ໄດ້ມອບຊີໂຫນ ແລະ ປະຊາຊົ ນທັ ງໝົ ດຂອງລາວໄວ້ໃນມືຂອງອິດສະຣາເອນ, ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ໂຈມຕີພວກເຂົາ: ດັ່ ງນັ້ ນ ອິດສະຣາເອນ ຈ່ຶ ງໄດ້ຄອບຄອງດິນແດນທັ ງໝົ ດຂອງຊາວອາໂມຣີດ, ຜ້ ູ ທ່ີ ອາໄສຢູ່ໃນປະເທດນັ້ ນ. 22 ແລະ ພວກເຂົາຍຶດຄອງເຂດແດນທັ ງໝົ ດຂອງຊາວອາໂມໄຣ, ຕັ້ ງແຕ່ອາໂນນຈົ ນເຖິງຢັບໂບກ, ແລະ ຕັ້ ງແຕ່ຖ່ິ ນແຫ້ງແລ້ງກັ ນດານຈົ ນເຖິງຈໍແດນ. 23 ດັ່ ງນັ້ ນ, ບັ ດນີ້ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າພຣະເຈ້ົ າຂອງອິດສະຣາເອນໄດ້ຂັ ບໄລ່ຊາວອາໂມໄຣອອກຈາກຕໍ່ໜ້າຊາວອິດສະຣາເອນຂອງພ ຣະອົ ງແລ້ວ, ແລະ ເຈ້ົ າຄວນຈະຍຶດເອົາມັ ນບໍ? 24 ເຈ້ົ າຈະບໍ່ເປັນເຈ້ົ າຂອງສິ່ງທີ່ເຄໂມດພຣະເຈ້ົ າຂອງເຈ້ົ າມອບໃຫ້ເຈ້ົ າເປັນເຈ້ົ າຂອງບໍ? ດັ່ ງນັ້ ນຜ້ ູ ໃດກໍຕາມທີ່ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າພຣະເຈ້ົ າຂອງພວກເຮົາຂັ ບໄລ່ອອກໄປຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາ, ພວກເຮົາກໍ່ຈະເປັນເຈ້ົ າຂອງຜ້ ູ ນັ້ ນ. 25 ແລະ ບັ ດນີ້ເຈ້ົ າມີຫຍັ ງດີກ່ວາບາລາກລູກຊາຍຂອງຊິບໂປ ກະສັ ດແຫ່ງໂມອາບບໍ? ລາວເຄີຍຕໍ່ສູ້ ກັ ບອິດສະຣາເອນບໍ, ຫຼື ລາວເຄີຍຕໍ່ສູ້ ກັ ບພວກເຂົາບໍ? 26 ໃນຂະນະທີ່ຊາວອິດສະຣາເອນອາໄສຢູ່ໃນເມືອງເຮຊະໂບນ ແລະ ເມືອງຕ່າງໆອ້ອມຂ້າງ ແລະໃນເມືອງອາໂຣເອ ແລະ ເມືອງຕ່າງໆອ້ອມຂ້າງ ແລະ ຢູ່ໃນເມືອງທັ ງໝົ ດທີ່ຢູ່ຕາມແຄມຝັ່ງແມ່ນໍ້ າອາໂນນເປັນເວລາສາມຮ້ອຍປີ, ເປັນຫຍັ ງພວກເຈ້ົ າຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ເອົາພວກເຂົາຄືນມາພາຍໃນເວລານັ້ ນ? 27 ດັ່ ງນັ້ ນ, ຂ້ອຍຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ເຮັດບາບຕໍ່ເຈ້ົ າ, ແຕ່ເຈ້ົ າໄດ້ກະທໍ າຜິດຕໍ່ຂ້ອຍເພື່ອເຮັດສົ ງຄາມຕໍ່ຕ້ານຂ້ອຍ: ຂໍໃຫ້ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າຜ້ ູ ພິພາກສາເປັນຜ້ ູ ພິພາກສາລະຫວ່າງຊາວອິດສະຣາເອນແລະຊາວອໍ າໂມນໃນມື້ນີ້.
2
ເຢັບທາ ຊາວກິເລອາດ
28 ແຕ່ກະສັ ດຂອງຊາວອໍ າໂມນບ່ໍ ໄດ້ຟັງຄໍ າເວ້ົ າຂອງເຢັບທາທ່ີ ລາວສົ່ ງໄປ. 29 ແລ້ວພຣະວິນຍານຂອງພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າໄດ້ສະເດັດມາສະຖິດຢູ່ກັ ບເຢັບທາ, ແລະລາວໄດ້ຜ່ານໄປກີເລອາດ ແລະ ມານາເຊ, ແລະຜ່ານໄປມິຊະປາແຫ່ງກິເລອາດ, ແລະຈາກມິຊະປາແຫ່ງກິເລອາດລາວໄດ້ຜ່ານໄປເຖິງຄົ ນອໍ າໂມນ. 30 ແລະ ເຢັບທາ ໄດ້ສາບານຕ່ໍ ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າວ່າ, “ຖ້າພຣະອົ ງຊົ ງມອບຊາວອໍ າໂມນໄວ້ໃນມືຂອງຂ້ານ້ອຍຢ່າງແນ່ນອນ, 31 ເມ່ື ອນັ້ ນສ່ິ ງໃດກໍຕາມທ່ີ ອອກມາຈາກປະຕູເຮືອນຂອງຂ້າພະເຈ້ົ າເພ່ື ອຕ້ອນຮັ ບຂ້າພະເຈ້ົ າ, ເມ່ື ອຂ້າພະເຈ້ົ າກັ ບມາຈາກຊາວອໍ າໂມນຢ່າງສັ ນຕິ, ສ່ິ ງນັ້ ນຈະເປັນຂອງພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າຢ່າງແນ່ນອນ, ແລະຂ້າພະເຈ້ົ າຈະຖວາຍມັ ນເປັນເຄ່ື ອງບູຊາເຜົາ. 32 ດັ່ ງນັ້ ນ ເຢັບທາຈ່ຶ ງຂ້າມໄປຫາຄົ ນອໍ າໂມນເພ່ື ອຕ່ໍ ສູ້ ກັ ບພວກເຂົາ ແລະ ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າໄດ້ມອບພວກເຂົາໄວ້ໃນມືຂອງລາວ. 33 ແລະ ເພ່ິ ນ ໄດ້ ຂ້າ ພວກເຂົາ ຕັ້ ງແຕ່ ອາໂຣເອ, ຈົ ນ ຮອດ ມິນນິດ, ຊາວ ເມືອງ, ແລະ ຮອດ ທົ່ ງ ຫຍ້າ ສວນ ອະງຸ່ນ, ດ້ວຍ ການ ຂ້າ ຟັນ ຢ່າງ ໜັ ກໜ່ວງ. ດັ່ ງນັ້ ນ ຊາວ ອໍ າ ໂມນ ຈ່ຶ ງ ຖືກ ປາບ ປາມ ຕ່ໍ ໜ້າ ຊາວ ອິດສະລາເອນ. 34 ແລະ ເຢັບທາ ໄດ້ມາຮອດເຮືອນຂອງລາວທ່ີ ເມືອງມິດສະປາ, ແລະ ເບ່ິ ງແມ, ລູກສາວຂອງລາວໄດ້ອອກມາຕ້ອນຮັ ບລາວດ້ວຍກອງ ແລະ ການຟ້ອນລໍ າ. ແລະ ນາງເປັນລູກຊາຍຄົ ນດຽວຂອງລາວ; ນອກຈາກນາງແລ້ວ ລາວບ່ໍ ມີທັ ງລູກຊາຍ ແລະ ລູກສາວ. 35 ແລະ ເມ່ື ອລາວເຫັນນາງ, ລາວຈ່ຶ ງຈີກເສື້ອຜ້າຂອງລາວ ແລະ ເວ້ົ າວ່າ, “ໂອ້ຍ ລູກສາວເອີຍ, ເຈ້ົ າໄດ້ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍຕົ ກຕໍ່ າລົ ງຫຼາຍ, ແລະ ເຈ້ົ າເປັນໜ່ຶ ງໃນຜ້ ູ ທ່ີ ລົ ບກວນຂ້ອຍ; ເພາະຂ້ອຍໄດ້ອ້າປາກຕ່ໍ ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ, ແລະ ຂ້ອຍບ່ໍ ສາມາດກັ ບໄປໄດ້.” 36 ແລະ ນາງໄດ້ເວ້ົ າກັ ບລາວວ່າ, “ພ່ໍ ຂອງຂ້ອຍ, ຖ້າເຈ້ົ າໄດ້ອ້າປາກຂອງເຈ້ົ າຕ່ໍ ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ, ຈົ່ ງເຮັດກັ ບຂ້ອຍຕາມທ່ີ ອອກມາຈາກປາກຂອງເຈ້ົ າ; ເພາະວ່າພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າໄດ້ແກ້ແຄ້ນສັ ດຕູຂອງເຈ້ົ າແທນເຈ້ົ າ, ແມ່ນແຕ່ຄົ ນອໍ າໂມນ.” 37 ແລະ ນາງໄດ້ເວ້ົ າກັ ບພ່ໍ ຂອງນາງວ່າ, “ຂໍໃຫ້ສ່ິ ງນີ້ເກີດຂຶ້ນກັ ບຂ້ອຍເຖີດ: ປ່ອຍໃຫ້ຂ້ອຍຢູ່ຄົ ນດຽວສອງເດືອນ, ເພ່ື ອຂ້ອຍຈະໄດ້ຂຶ້ນໆລົ ງໆຢູ່ເທິງພູ, ແລະ ຮ້ອງໄຫ້ເຖິງຄວາມບໍລິສຸດຂອງຂ້ອຍ, ຂ້ອຍກັ ບເພ່ື ອນໆຂອງຂ້ອຍ.” 38 ແລະ ເພ່ິ ນ ຕອບ ວ່າ, “ໄປ ເຖີດ.” ເພ່ິ ນ ຈ່ຶ ງ ສົ່ ງ ນາງ ໄປ ສອງ ເດືອນ; ນາງ ກໍ ໄປ ກັ ບ ໝ່ ູ ເພ່ື ອນ ຂອງ ນາງ, ແລະ ໄວ້ ທຸກ ເຖິງ ຄວາມ ບໍລິສຸດ ຂອງ ນາງ ຢູ່ ເທິງ ພູ. 39 ແລະ ເມ່ື ອຮອດທ້າຍສອງເດືອນ ນາງໄດ້ກັ ບຄືນມາຫາພ່ໍ ຂອງນາງ ແລະພ່ໍ ຂອງນາງໄດ້ປະຕິບັ ດຕ່ໍ ນາງຕາມທ່ີ ພ່ໍ ໄດ້ສາບານໄວ້ ແຕ່ນາງບ່ໍ ໄດ້ຮ້ ູ ຈັ ກຜ້ ູ ຊາຍຄົ ນໃດເລີຍ ແລະ ມັ ນເປັນທໍ ານຽມໃນອິດສະຣາເອນ. 40 ວ່າລູກສາວຂອງອິດສະຣາເອນໄດ້ໄປໄວ້ອາໄລລູກສາວຂອງເຢັບທາຊາວກິເລອາດທຸກໆປີເປັນເວລາສ່ີ ມື້.
ຜ້ ູ ພິພາກສາ 12 1 ແລະ ພວກ ເອຟຣາອິມ ໄດ້ ມາ ເຕ້ົ າໂຮມ ກັ ນ ແລະ ໄປ ທາງ ເໜືອ ແລະ ກ່າວ ກັ ບ ເຢັບທາ ວ່າ, “ເຫດ ໃດ ທີ່ ເຈ້ົ າ ຈຶ່ງ ຂ້າມ ໄປ ສູ້ ຮົ ບ ກັ ບ ຄົ ນ ອໍ າ ໂມນ ແລະ ບໍ່ ໄດ້ ເອີ້ນ ພວກ ເຮົາ ໄປ ກັ ບ ເຈ້ົ າ? ພວກ ເຮົາ ຈະ ເຜົາ ເຮືອນ ຂອງ ເຈ້ົ າ ໃສ່ ເຈ້ົ າ.” 2 ແລະ ເຢັບທາ ໄດ້ ກ່າວ ກັ ບ ພວກ ເຂົາ ວ່າ, ຂ້ອຍ ແລະ ຜ້ ູ ຄົ ນ ຂອງ ຂ້ອຍ ໄດ້ ຜິດ ຖຽງ ກັ ນ ຢ່າງ ໃຫຍ່ ຫຼວງ ກັ ບ ລູກ ຫລານ ຂອງ ອໍ າ ໂມນ; ແລະ ເມື່ອ ຂ້ອຍ ເອີ້ນ ເຈ້ົ າ, ເຈ້ົ າ ກໍ ບໍ່ ໄດ້ ປົດ ປ່ອຍ ຂ້ອຍ ໃຫ້ ພົ້ ນ ຈາກ ມື ຂອງ ພວກ ເຂົາ. 3 ແລະ ເມື່ອຂ້ອຍເຫັນວ່າພວກເຈ້ົ າບໍ່ໄດ້ຊ່ວຍຂ້ອຍ, ຂ້ອຍຈຶ່ງມອບຊີວິດຂອງຂ້ອຍໄວ້ໃນມືຂອງຂ້ອຍ, ແລະຂ້າມໄປຕໍ່ສູ້ ກັ ບຄົ ນອໍ າໂມນ, ແລະ ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າໄດ້ມອບພວກເຂົາໄວ້ໃນມືຂອງຂ້ອຍ. ດັ່ ງນັ້ ນເປັນຫຍັ ງພວກເຈ້ົ າຈຶ່ງມາຫາຂ້ອຍໃນມື້ນີ້, ເພື່ອຕໍ່ສູ້ ກັ ບຂ້ອຍ? 4 ແລ້ວເຢັບທາໄດ້ລວບລວມຜ້ ູ ຊາຍທັ ງໝົ ດຂອງກິເລອາດ ແລະຕໍ່ສູ້ ກັ ບເອຟຣາອິມ ແລະຜ້ ູ ຊາຍຂອງກິເລອາດໄດ້ໂຈມຕີເອຟຣາອິມ ເພາະວ່າພວກເຂົາເວ້ົ າວ່າ,
3
ເຢັບທາ ຊາວກິເລອາດ
“ພວກເຈ້ົ າຊາວກິເລອາດແມ່ນຊາວເອຟຣາອິມທ່ີ ຫລົ ບໜີໄປໃນບັ ນດາຊາວເອຟຣາອິມ ແລະໃນບັ ນດາຊາວມານາເຊ.” 5 ແລະ ຊາວ ກິເລອາດ ໄດ້ ຍຶດ ເອົາ ທາງ ຂ້າມ ແມ່ນໍ້ າ ຢໍແດນ ໄວ້ ກ່ອນ ຊາວ ເອຟຣາອິມ; ແລະ ເມ່ື ອ ຊາວ ເອຟຣາອິມ ທ່ີ ລອດ ຕາຍ ໄດ້ ເວ້ົ າວ່າ, “ຂໍ ໃຫ້ ຂ້ອຍ ຂ້າມ ໄປ ເຖີດ.” ຊາວ ກິເລອາດ ຈ່ຶ ງ ຖາມ ລາວ ວ່າ, “ເຈ້ົ າ ເປັນ ຄົ ນ ເອຟຣາອິມ ບໍ?” ຖ້າ ລາວ ຕອບ ວ່າ, “ບ່ໍ ” 6 ແລ້ວພວກເຂົາກ່ໍ ເວ້ົ າກັ ບລາວວ່າ, “ຈົ່ ງເວ້ົ າວ່າ ຊິບໂບເລັ ດ” ແລະລາວເວ້ົ າວ່າ ຊິບໂບເລັ ດ ເພາະລາວບ່ໍ ສາມາດອອກສຽງໄດ້ຖືກຕ້ອງ. ແລ້ວພວກເຂົາກ່ໍ ຈັ ບລາວ ແລະ ຂ້າລາວຢູ່ທ່ີ ຊ່ອງແມ່ນໍ້ າຈໍແດນ ແລະ ໃນເວລານັ້ ນມີຊາວເອຟຣາອິມ 42,000 ຄົ ນຖືກຂ້າຕາຍ. 7 ແລະ ເຢັບທາ ໄດ້ປົກຄອງອິດສະຣາເອນເປັນເວລາຫົ ກປີ. ແລ້ວ ເຢັບທາ ຊາວກິເລອາດ ກໍຕາຍໄປ ແລະ ຖືກຝັງໄວ້ໃນເມືອງໜ່ຶ ງຂອງກິເລອາດ.
ຄຳ າເັັ ເລ່ື ອງລາວຂອງ ເຢັບທາ , ທ່ີ ພົ ບໃນ ຜ້ ູ ພິພາກສາບົ ດທີ 11 ແລະ 12 ຂອງຄໍ າພີໄບເບິນສະບັ ບຄິງເຈມສ, ແມ່ນໜ່ຶ ງໃນເລ່ື ອງລາວທ່ີ ມີພະລັ ງ, ຊັ ບຊ້ອນ, ແລະ ໂສກເສ້ົ າທ່ີ ສຸດໃນພຣະຄໍ າພີເດີມ. ມັ ນມີນັ ກຮົ ບຜ້ ູ ຍ່ິ ງໃຫຍ່ຄົ ນໜ່ຶ ງທ່ີ ຖືກຄອບຄົ ວຂອງລາວປະຕິເສດຜ້ ູ ທ່ີ ລຸກຂຶ້ນເພ່ື ອຊ່ວຍຊົ ນຊາດອິດສະຣາເອນ, ແຕ່ຖືກກັ ບດັ ກດ້ວຍຄໍ າສາບານທ່ີ ໂສກເສ້ົ າ ແລະ ຕ່ໍ ມາໄດ້ເຂ້ົ າຮ່ວມໃນສົ ງຄາມກາງເມືອງທ່ີ ຂົ ມຂ່ື ນ.
ພາກທີ 1: ລາຍລະອຽດຂອງພຣະທຳ າຜ້ ູ ພິພາກສາບົ ດທີ 11–12 ຕາມຂ້ຳ ຕຳ່ຂ້ຳ ຜ້ ູ ພິພາກສາ ບົ ດທີ 11: ກາ ລຸກຂຶ້ ຂອງເຢັບທາ ແລະ ກາ ຂັ ດແຍ້ງຂອງຊາວອຳ າມມ 11:1–3 — ປະັວັ ດຄວາມເປັ ມາ ແລະ ກາ ຖືກເ ລະເທດຂອງເຢັບທາ ເຢັບທາຖືກແນະນໍ າວ່າເປັນ "ຊາຍຜ້ ູ ກ້າຫານ" ແຕ່ລາວເປັນລູກຊາຍຂອງໂສເພນີ. ພໍ່ຂອງລາວ, ກິເລອາດ, ມີລູກຊາຍທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົ ດໝາຍຜ້ ູ ທີ່ຂັ ບໄລ່ເຢັບທາອອກໄປເພື່ອບໍ່ໃຫ້ລາວໄດ້ຮັ ບມໍລະດົ ກ. ເຢັບທາໄດ້ໜີໄປແຜ່ນດິນໂທບ, ບ່ອນທີ່ກຸ່ມ "ຄົ ນໂງ່" (ຄົ ນທີ່ຖືກຂັ ບໄລ່ ຫຼື ຄົ ນຂີ້ຄ້ານ) ໄດ້ເຕ້ົ າໂຮມກັ ນອ້ອມຮອບລາວ ແລະ ຕິດຕາມລາວໃນຖານະຜ້ ູ ນໍ າຂອງພວກເຂົາ. 11:4–11 — ພວກຜ້ ູ ເຖ້ົ າແກ່ຂອງກິເລອາດຊອກັາຄວາມຊ່ວຍເັື ຼ ອ ເມ່ື ອຊາວອໍ າໂມນເຮັດສົ ງຄາມກັ ບອິດສະຣາເອນ, ພວກຜ້ ູ ເຖ້ົ າແກ່ຂອງກິເລອາດຮ້ ູ ວ່າພວກເຂົາຕ້ອງການຜ້ ູ ບັ ນຊາການທະຫານ. ພວກເຂົາເດີນທາງໄປແຜ່ນດິນໂທບເພ່ື ອອ້ອນວອນເຢັບທາໃຫ້ນໍ າພາພວກເຂົາ. ໃນເບື້ອງຕົ້ ນເຢັບທາໄດ້ປະເຊີນໜ້າກັ ບພວກເຂົາກ່ຽວກັ ບການປະຕິເສດໃນອະດີດຂອງພວກເຂົາ, ແຕ່ພວກເຂົາຕົ ກລົ ງເຫັນດີວ່າຖ້າລາວນໍ າພາພວກເຂົາໄປສູ່ໄຊຊະນະ, ລາວຈະກາຍເປັນຫົ ວໜ້າຂອງຊາວກິເລອາດທັ ງໝົ ດ. ພວກເຂົາປະທັ ບຕາຄໍ າສາບານນີ້ຕ່ໍ ໜ້າພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າໃນມິດສະປາ. 11:12–28 — ກາ ເຈລະຈາທາງກາ ທູດ ແລະ ທິດສະດີຂອງເຢັບທາ ກ່ອນການຕ່ໍ ສູ້ , ເຢັບທາໄດ້ສົ່ ງຜ້ ູ ສົ່ ງຂ່າວໄປຫາກະສັ ດຂອງຊາວອໍ າໂມນ, ໂດຍຖາມວ່າເປັນຫຍັ ງພວກເຂົາຈ່ຶ ງໂຈມຕີດິນແດນຂອງອິດສະຣາເອນ. ກະສັ ດອໍ າໂມນອ້າງວ່າອິດສະຣາເອນໄດ້ຍຶດເອົາດິນແດນຂອງພວກເຂົາເມ່ື ອອອກຈາກປະເທດເອຢິບ. ເຢັບທາຕອບດ້ວຍການປ້ອງກັ ນທາງປະຫວັ ດສາດແລະທິດສະດີຢ່າງລະອຽດ: ອິດສະຣາເອນບ່ໍ ໄດ້ຍຶດເອົາດິນແດນຈາກອໍ າໂມນຫຼືໂມອາບ, ແຕ່ຈາກສີໂຫນ, ກະສັ ດຂອງຊາວອາໂມຣີ,
4
ເຢັບທາ ຊາວກິເລອາດ
ຜ້ ູ ທ່ີ ພຣະເຈ້ົ າໄດ້ມອບໄວ້ໃນມືຂອງພວກເຂົາ. ລາວທ້າທາຍສິດທິຂອງອໍ າໂມນໃນການຈົ່ ມວ່າຫຼັງຈາກການຕັ້ ງຖ່ິ ນຖານຢ່າງສັ ນຕິເປັນເວລາສາມຮ້ອຍປີ ແລະ ປະໄວ້ການຕັ ດສິນໃຫ້ແກ່ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ. ກະສັ ດຂອງອໍ າໂມນບ່ໍ ສົ ນໃຈຂ້ໍ ຄວາມ. 11:29 — ອຳ າ າດຂອງພຣະວິ ຍາ "ແລ້ວພຣະວິນຍານຂອງພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າໄດ້ສະເດັດມາສະຖິດຢູ່ກັ ບເຢັບທາ." ໂດຍໄດ້ຮັ ບອໍ ານາດຈາກພຣະເຈ້ົ າ, ເຢັບທາໄດ້ເດີນທາງຜ່ານກິເລອາດ ແລະ ມານາເຊ, ລວບລວມກອງທັ ບ, ແລະ ເດີນທັ ບໄປສູ່ຊາວອໍ າໂມນ. 11:30–31 — ຄຳ າສາບາ ທ່ີ ບ່ຳ ສຸພາບຂອງເຢັບທາ ກ່ອນການສູ້ ຮົ ບ, ເຢັບທາໄດ້ສາບານຕ່ໍ ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າວ່າ: ຖ້າພຣະເຈ້ົ າມອບຊາວອໍ າໂມນໄວ້ໃນມືຂອງລາວ, ສ່ິ ງໃດກ່ໍ ຕາມທ່ີ ອອກມາຈາກປະຕູເຮືອນຂອງລາວເພ່ື ອຕ້ອນຮັ ບລາວເມ່ື ອລາວກັ ບຄືນມາຢ່າງສັ ນຕິຈະເປັນຂອງພ ຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ, ແລະລາວຈະຖວາຍມັ ນເປັນເຄ່ື ອງບູຊາເຜົາ. 11:32–33 — ໄຊຊະ ະເໜືອອຳ າມມ ເຢັບທາໄດ້ກ້າວໄປຂ້າງໜ້າ ແລະ ຕ່ໍ ສູ້ ກັ ບຊາວອໍ າໂມນ. ດ້ວຍການຊ່ວຍເຫຼືອຂອງພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ, ລາວໄດ້ເອົາຊະນະພວກເຂົາຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງໃນທົ່ ວຊາວເມືອງ, ແລະ ປາບປາມຊາວອໍ າໂມນຕ່ໍ ໜ້າຊາວອິດສະລາເອນ. 11:34–40 — ກາ ກັ ບບ້າ ທີ່ມສກເສ້ົ າ ແລະ ກາ ປະຕິບັ ດຕາມຄຳ າສາບາ ເຢັບທາກັ ບບ້ານທີ່ມິດສະປາ. ລູກຊາຍຄົ ນດຽວຂອງລາວຄືລູກສາວຂອງລາວອອກມາຕ້ອນຮັ ບລາວ ພ້ອມທັ ງເຕ້ັ ນລໍ າດ້ວຍກອງ. ເຢັບທາຮ້ ູ ສຶກໂສກເສ້ົ າຫຼາຍ ຈຶ່ງຈີກເສື້ອຜ້າຂອງລາວ ແລະ ໂສກເສ້ົ າກັ ບຄໍ າສາບານຂອງລາວ ໂດຍຮ້ ູ ວ່າລາວບໍ່ສາມາດເອົາຄືນໄດ້. ລູກສາວຂອງລາວຍອມຈໍ ານົ ນຢ່າງກ້າຫານ ໂດຍຂໍເວລາພຽງສອງເດືອນເພື່ອໄປເທິງພູກັ ບໝ່ ູ ເພື່ອນຂອງນາງເພື່ອໄວ້ອາໄລເຖິງຄວາມບໍລິສຸດຂອງນາງ. ຫຼັງຈາກສອງເດືອນ, ນາງໄດ້ກັ ບຄືນມາ, ແລະ ເຢັບທາກໍປະຕິບັ ດຕາມຄໍ າສາບານຂອງລາວທີ່ມີຕໍ່ນາງ. ເຫດການນີ້ກາຍເປັນປະເພນີປະຈໍ າປີທີ່ລູກສາວຂອງອິດສະຣາເອນໄວ້ອາໄລນາງເປັນເວລາສີ່ມື້ໃນແຕ່ລະປີ. ຜ້ ູ ພິພາກສາ ບົ ດທີ 12: ສົ ງຄາມກາງເມືອງກັ ບເອຟຣາອິມ ແລະ ຜ້ ູ ພິພາກສາຕ່ຳ ມາ 12:1–3 — ກາ ຮ້ອງທຸກຂອງເອຟຣາອິມ ພວກຜ້ ູ ຊາຍທີ່ຈອງຫອງຂອງເອຟຣາອິມໄດ້ເຕ້ົ າໂຮມກັ ນແລະຂ້າມໄປຊາໂຟນ, ປະເຊີນໜ້າກັ ບເຢັບທາດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ. ພວກເຂົາຈົ່ ມວ່າລາວໄດ້ໄປສູ້ ຮົ ບກັ ບອໍ າໂມນໂດຍບໍ່ໄດ້ເອີ້ນພວກເຂົາມາຊ່ວຍ, ແລະພວກເຂົາຂົ່ ມຂູ່ທີ່ຈະເຜົາເຮືອນຂອງລາວພ້ອມກັ ບລາວຢູ່ພາຍໃນ. ເຢັບທາຕອບວ່າລາວແລະປະຊາຊົ ນຂອງລາວໄດ້ຮ້ອງຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອເມື່ອພວກເຂົາຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກລໍ າບາກ ຢ່າງໜັ ກ, ແຕ່ເອຟຣາອິມບໍ່ໄດ້ຊ່ວຍພວກເຂົາ. 12:4–6 — ສົ ງຄາມກາງເມືອງ ແລະ ກາ ທົ ດສອບ "ຊິບມບເລັ ດ" ເຢັບທາໄດ້ລວບລວມຜ້ ູ ຊາຍຂອງກິເລອາດ ແລະ ຕ່ໍ ສູ້ ກັ ບເອຟຣາອິມ, ແລະ ເອົາຊະນະພວກເຂົາ. ຊາວກິເລອາດຍຶດເອົາທາງຜ່ານຂອງແມ່ນໍ້ າຈໍແດນ. ເມ່ື ອຊາວເອຟຣາອິມທ່ີ ຫຼົບໜີພະຍາຍາມຂ້າມກັ ບຄືນ, ທະຫານຍາມໄດ້ທົ ດສອບພວກເຂົາໂດຍການຂໍໃຫ້ພວກເຂົາເວ້ົ າຄໍ າວ່າ "ຊິບມບເລັ ດ." ເນ່ື ອງຈາກວ່າພາສາເອຟຣາອິມບ່ໍ ສາມາດອອກສຽງສຽງ "sh" ໄດ້, ພວກເຂົາຈ່ຶ ງອອກສຽງວ່າ "ຊິບມບເລັ ດ." ການເປີດເຜີຍທາງພາສານີ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຖືກຂ້າຕາຍ, ເຊ່ິ ງສົ່ ງຜົ ນໃຫ້ຊາວເອຟຣາອິມເສຍຊີວິດ 42,000 ຄົ ນ.
5
ເຢັບທາ ຊາວກິເລອາດ
12:7 — ຄວາມຕາຍຂອງເຢັບທາ ເຢບທາໄດ້ປົກຄອງຊົ ນຊາດອິດສະຣາເອນເປັນເວລາຫົ ກປີກ່ອນທ່ີ ຈະເສຍຊີວິດ. ລາວຖືກຝັງຢູ່ໃນເມືອງໜ່ຶ ງໃນກິເລອາດ.
ພາກທີ 2: ບົ ດຮຽ ທ່ີ ສຳ າຄັ
ແລະ ກາ
ຳ າຊຊ້ຊ ຊີວິດ
1. ພຣະເຈ້ົ າສາມາດຊຊ້ຄົ ທ່ີ ຖືກຂັ ບໄລ່ ແລະ ຄົ ທ່ີ ຖືກປະຕິເສດໄດ້ ບົ ດຮຽ : ເຢບທາຖືກຄອບຄົ ວຂອງລາວຂັ ບໄລ່ອອກໄປຍ້ອນພື້ນຖານຂອງລາວ, ແຕ່ພຣະເຈ້ົ າໄດ້ເລືອກລາວໃຫ້ຊ່ວຍກ້ ູ ຊາດທັ ງໝົ ດ. ກາ ຳ າຊຊ້: ຢ່າປ່ອຍໃຫ້ອະດີດ, ພື້ນຖານຄອບຄົ ວ ຫຼື ການຖືກປະຕິເສດຂອງມະນຸດມາກໍ ານົ ດທ່າແຮງຂອງເຈ້ົ າ. ພຣະເຈ້ົ າມັ ກໃຊ້ບຸກຄົ ນທີ່ສັ ງຄົ ມມອງຂ້າມ ຫຼື ປະຕິເສດເພື່ອບັ ນລຸຈຸດປະສົ ງທີ່ພິເສດ. 2. ຄວາມສຳ າຄັ ທ່ີ ສຳ າຄັ ຂອງກາ ຮັ ກສາຄຳ າເວ້ົ າຂອງເຈ້ົ າ (ອັ ຕະລາຍຂອງກາ ສາບາ ທ່ີ ບ່ຳ ເຕັມຊຈ) ບົ ດຮຽ : ເຢບເທ ໄດ້ ໃຫ້ ຄໍ າ ສາບານ ຢ່າງ ຮີບ ດ່ວນ ແລະ ບໍ່ ຈໍ າເປັນ ຍ້ອນ ຄວາມ ຮ້ອນ ແຮງ ທາງ ອາລົ ມ ແລະ ຄວາມ ກັ ງວົ ນ ເຊິ່ງ ນໍ າ ໄປ ສູ່ ຄວາມ ໂສກ ເສ້ົ າ ສ່ວນ ຕົ ວ ທີ່ ຮ້າຍ ແຮງ. ກາ ຳ າຊຊ້: ຄໍ າເວ້ົ າມີນໍ້ າໜັ ກອັ ນໃຫຍ່ຫຼວງ. ພວກເຮົາຕ້ອງລະມັ ດລະວັ ງກັ ບຄໍ າສັ ນຍາທ່ີ ບ່ໍ ຄິດ, ການປະກາດທາງດ້ານອາລົ ມ, ຫຼື ຄໍ າໝັ້ ນສັ ນຍາທ່ີ ເຮັດພາຍໃຕ້ຄວາມກົ ດດັ ນ. ສັ ດທາທ່ີ ແທ້ຈິງໄວ້ວາງໃຈໃນອໍ ານາດອະທິປະໄຕຂອງພຣະເຈ້ົ າໂດຍບ່ໍ ພະຍາຍາມ "ໃຫ້ສິນບົ ນ" ຫຼື ຕ່ໍ ລອງກັ ບພຣະອົ ງຜ່ານຄໍ າໝັ້ ນສັ ນຍາທ່ີ ບ່ໍ ລະມັ ດລະວັ ງ (ປັນຍາຈານ 5:2,5). 3. ກາ ຮ້ ູ ຈັ ກປະັວັ ດຂອງເຈ້ົ າ ແລະ ກາ ຢື ຢູ່ຊ ຄວາມຈິງ ບົ ດຮຽ : ເຢບທາບ່ໍ ພຽງແຕ່ເປັນນັ ກຮົ ບທ່ີ ໂຫດຮ້າຍເທ່ົ ານັ້ ນ; ລາວມີຄວາມຮ້ ູ ຢ່າງເລິກເຊ່ິ ງກ່ຽວກັ ບປະຫວັ ດສາດຂອງຊາດອິດສະລາເອນ ແລະ ພັ ນທະສັ ນຍາຂອງພຣະເຈ້ົ າກັ ບປະເທດຊາດອ້ອມຂ້າງ. ລາວໄດ້ໃຊ້ການທູດ ແລະ ຄວາມຈິງທາງປະຫວັ ດສາດກ່ອນທ່ີ ຈະໃຊ້ຄວາມຮຸນແຮງ. ກາ ຳ າຊຊ້: ຈົ່ ງຕັ້ ງໝັ້ ນຢູ່ໃນຄວາມຈິງຂອງພຣະຄໍ າຂອງພຣະເຈ້ົ າ ແລະ ຄວາມເປັນຈິງທາງປະຫວັ ດສາດ. ການຮ້ ູ ພື້ນຖານຂອງສັ ດທາຂອງເຈ້ົ າຊ່ວຍໃຫ້ເຈ້ົ າສາມາດຕອບນັ ກວິຈານ, ແກ້ໄຂຂ້ໍ ຂັ ດແຍ່ງຢ່າງສະຫຼາດ, ແລະ ຢືນຢັດຕ່ໍ ຕ້ານການກ່າວຫາທ່ີ ບ່ໍ ຖືກຕ້ອງ. 4. ລັ ກສະ ະທ່ີ ທຳ າລາຍຂອງຄວາມພາກພູມຊຈ ແລະ ລັ ດທິຊົ ເຜົ່າ ບົ ດຮຽ : ຊາວເອຟຣາອິມຖືກຂັ ບເຄ່ື ອນໂດຍຄວາມພາກພູມໃຈທ່ີ ໄດ້ຮັ ບບາດເຈັບ, ຄວາມອິດສາ, ແລະ ຄວາມອວດດີຂອງຊົ ນເຜ່ົ າ, ເຊ່ິ ງສົ່ ງຜົ ນໃຫ້ເກີດສົ ງຄາມກາງເມືອງທ່ີ ບ່ໍ ມີຄວາມໝາຍ ເຊ່ິ ງເຮັດໃຫ້ຊາວອິດສະລາເອນຫຼາຍສິບພັ ນຄົ ນເສຍຊີວິດ. ກາ ຳ າຊຊ້: ຄວາມທະນົ ງຕົ ວ ແລະ ການແຂ່ງຂັ ນເລັ ກໆນ້ອຍໆໃນບັ ນດາຜ້ ູ ທີ່ເຊື່ອ (ຫຼື ພາຍໃນຊຸມຊົ ນ ແລະ ຄອບຄົ ວ) ທໍ າລາຍຄວາມສາມັ ກຄີຈາກພາຍໃນ. ແທນທີ່ຈະຕໍ່ສູ້ ກັ ນວ່າໃຜຈະໄດ້ຮັ ບກຽດຕິຍົ ດ ຫຼື ລັ ດສະໝີພາບ, ພວກເຮົາຄວນໃຫ້ຄວາມສໍ າຄັ ນກັ ບອານາຈັ ກຂອງພຣະເຈ້ົ າ ແລະ ການສະໜັ ບສະໜູນເຊິ່ງກັ ນແລະກັ ນ.
6
ເຢັບທາ ຊາວກິເລອາດ
5. ເຄ່ື ອງມືຂອງມະ ຸ ດທ່ີ ມີຂ້ຳ ບົ ກພ່ອງ ແລະ ພຣະຄຸ ອັ ສູງສົ່ ງ ບົ ດຮຽ : ເຢບທາໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ໃນຫໍຄວາມເຊື່ອໃນພຣະສັ ນຍາໃໝ່ (ເຮັບເຣີ 11:32), ແຕ່ຊີວິດຂອງລາວຖືກໝາຍໄວ້ດ້ວຍຂ້ໍ ບົ ກຜ່ອງທີ່ຮ້າຍແຮງ, ການຕັ ດສິນໃຈທີ່ບໍ່ລະມັ ດລະວັ ງ, ແລະ ສົ ງຄາມລະຫວ່າງຊົ ນເຜົ່າທີ່ໂຫດຮ້າຍ. ກາ ຳ າຊຊ້: ພຣະເຈ້ົ າເຮັດວຽກຜ່ານຄົ ນທ່ີ ແຕກຫັ ກແລະບ່ໍ ສົ ມບູນແບບ. ໃນຂະນະທ່ີ ການເລືອກທ່ີ ບ່ໍ ດີຂອງພວກເຮົາຍັ ງມີຜົ ນສະທ້ອນທ່ີ ເຈັບປວດໃນໂລກ, ພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈ້ົ າສາມາດໄຖ່ຫົ ວໃຈທ່ີ ເຕັມໃຈໄດ້, ເຖິງແມ່ນວ່າຫົ ວໃຈນັ້ ນຈະຫຍາບຄາຍຢູ່ອ້ອມຂອບ.
ເຢັບທາຊ ພຣະສັ ຍາຊໝ່ ໃນ ພຣະທຳ າເຮັບເຣີ ບົ ດທີ 11 — ເຊ່ິ ງມັ ກຖືກເອີ້ນວ່າ "ຫໍແຫ່ງສັ ດທາ" — ເຢບທາໄດ້ຮັ ບການກ່າວເຖິງຢ່າງບ່ໍ ຄາດຄິດ ແລະ ມີກຽດໃນບັ ນດາວິລະຊົ ນ ແລະ ວິລະຊົ ນທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງປະຫວັ ດສາດໃນພຣະຄໍ າພີ. ເນື່ອງຈາກຜົ ນໄດ້ຮັ ບທີ່ໂສກເສ້ົ າ ແລະ ຄວາມບໍ່ແນ່ນອນດ້ານສິນລະທໍ າທີ່ບັ ນທຶກໄວ້ໃນເລື່ອງລາວຂອງລາວໃນພຣະທໍ າຜ້ ູ ພິພາກສາ, ການລວມເອົາລາວໄວ້ໃນບົ ດນີ້ໃຫ້ຄວາມເຂ້ົ າໃຈຢ່າງເລິກເຊິ່ງກ່ຽວກັ ບວິທີທີ່ພຣະຄໍ າພີໃໝ່ເບິ່ງຄວາມເຊື່ອ, ພຣະຄຸນ, ແລະ ຄວາມບໍ່ສົ ມບູນແບບຂອງມະນຸດ. 1. ບ່ອ ທ່ີ ເຢັບທາປາກົ ດຢູ່ຊ ເຮັບເຣີ ບົ ດທີ 11 ເຢບທາໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງໃນ ເຮັບເຣີ 11:32–34 : "ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເວົ້າຫຍັ ງຕໍ່ໄປອີກ? ເພາະວ່າຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີເວລາພຽງພໍທີ່ຈະບອກເລື່ອງກີເດໂອນ, ເລື່ອງບາຣັ ກ, ເລື່ອງແຊມຊັ ນ, ເລື່ອງ ເຢັບທາ , ເລື່ອງດາວິດ, ເລື່ອງຊາມູເອນ, ແລະ ເລື່ອງຜ້ ູ ປະກາດພຣະທໍ າ: ຜ້ ູ ທີ່ຜ່ານຄວາມເຊື່ອໄດ້ປາບປາມອານາຈັ ກຕ່າງໆ, ໄດ້ກະທໍ າຄວາມຊອບທໍ າ, ໄດ້ບັ ນລຸຄໍ າສັ ນຍາ, ໄດ້ປິດປາກສິງໂຕ, ໄດ້ດັ ບຄວາມຮຸນແຮງຂອງໄຟ, ໄດ້ລອດພົ ້ ນຈາກຄົ ມດາບ, ໄດ້ຟື້ນຄືນຊີວິດຈາກຄວາມອ່ອນແອ, ໄດ້ເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນ, ໄດ້ກ້າຫານໃນການສູ້ ຮົ ບ, ໄດ້ຫັ ນໜີກອງທັ ບຂອງຊາວຕ່າງດ້າວ." 2. ຄວາມເຂ້ົ າຊຈທີ່ສຳ າຄັ ຈາກທັ ດສະ ະຂອງພຣະສັ ຍາຊໝ່ ກ. ສັ ດທາທີ່ຮັ ບຮ້ ູ ທ່າມກາງມະ ຸ ດທີ່ມີຂ້ຳ ບົ ກຜ່ອງ ພຣະທໍ າຜ້ ູ ພິພາກສາສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງໄລຍະເວລາຂອງການຫຼຸດລົ ງທາງວິນຍານໃນອິດສະຣາເອນ, ແລະຊີວິດຂອງເຢັບທາກໍ່ບໍ່ສະອາດຫຼືດີເລີດ. ລາວເປັນລູກນອກກົ ດໝາຍ, ຖືກເນລະເທດ, ເປັນຜ້ ູ ນໍ າຂອງ "ຄົ ນໂງ່", ແລະເປັນນັ ກຮົ ບທີ່ສາບານຢ່າງບໍ່ລະມັ ດລະວັ ງເຊິ່ງສິ້ນສຸດລົ ງດ້ວຍຄວາມໂສກເສ້ົ າ. ແຕ່, ເຮັບເຣີ ບົ ດທີ 11 ບໍ່ໄດ້ລະບຸໄພ່ພົ ນໂດຍອີງໃສ່ຄວາມສົ ມບູນທາງສິນລະທໍ າ; ມັ ນລະບຸພວກເຂົາໂດຍອີງໃສ່ ຄວາມເຊື່ອ . ຜ້ ູ ຂຽນພຣະຄໍ າພີໃໝ່ໄດ້ມອງຂ້າມຄວາມອັ ບອາຍທາງສັ ງຄົ ມ, ພື້ນຖານທີ່ຫຍ້ ຸ ງຍາກ, ແລະ ຄວາມຜິດພາດສ່ວນຕົ ວຂອງເຢັບທາ ເພື່ອເນ້ັ ນໃຫ້ເຫັນເຖິງຊ່ວງເວລາທີ່ລາວວາງໃຈໃນພຣະເຈ້ົ າເພື່ອຕໍ່ສູ້ ເພື່ອຊາດອິດສະລາເອນ. ຄໍ າຍ້ອງຍໍຂອງພຣະເຈ້ົ າໃນພຣະສັ ນຍາໃໝ່ແມ່ນມາຈາກ ຄວາມໄວ້ວາງຊຈຊ ພຣະອົ ງ , ບໍ່ແມ່ນຄວາມບໍ່ມີຂ້ໍ ບົ ກພ່ອງຂອງມະນຸດ. ຂ. "ຈາກຄວາມອ່ອ ແອ ກາຍເປັ ເຂ້ັ ມແຂງ" ເຮັບເຣີ 11:34 ສະຫຼຸບປະສົ ບການຂອງຜ້ ູ ພິພາກສາຫຼາຍຄົ ນດ້ວຍປະໂຫຍກທ່ີ ວ່າ: " ຈາກຄວາມອ່ອນແອໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເຂັ້ມແຂງ."
7
ເຢັບທາ ຊາວກິເລອາດ
ຈຸດອ່ອ ຂອງເຢັບທາ: ລາວເລ່ີ ມຕົ້ ນເປັນຄົ ນທ່ີ ຖືກຂັ ບໄລ່ໂດຍພ່ີ ນ້ອງຂອງຕົ ນເອງ (ຜ້ ູ ຕັ ດສິນ 11:2) ແລະ ຂາດເຊື້ອສາຍທ່ີ ມີປະເພນີອັ ນສູງສົ່ ງ. ພະລັ ງຂອງພຣະເຈ້ົ າ: ເມື່ອພຣະວິນຍານຂອງພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າສະເດັດມາສູ່ເພິ່ນ (ຜ້ ູ ຕັ ດສິນ 11:29), ຄວາມເສຍປຽບທາງທໍ າມະຊາດ ແລະ ການຖືກເນລະເທດທາງສັ ງຄົ ມຂອງເພິ່ນໄດ້ຖືກປ່ຽນເປັນສິດອໍ ານາດທາງວິນຍານ ແລະ ການປົດປ່ອຍທາງທະຫານ. ກາ ເຊ່ື ອມຕ່ຳ ພຣະສັ ຍາຊໝ່: ສ່ິ ງນີ້ສອດຄ່ອງກັ ບທິດສະດີຂອງໂປໂລໃນ 2 ໂກລິນໂທ 12:9 ( " ພຣະຄຸນຂອງເຮົາພຽງພໍສໍ າລັ ບເຈົ້າ: ເພາະວ່າຄວາມເຂັ້ມແຂງຂອງເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ສົ ມບູນແບບໃນຄວາມອ່ອນແອ" ). ຄ. ສັ ດທາທ່ີ ສະແດງອອກຊ ຄວາມເຊ່ື ອໝັ້ ທາງວາຈາ ແລະ ທາງທິດສະດີ ກ່ອນທ່ີ ເຢັບທາຈະຕ່ໍ ສູ້ ກັ ບຊາວອໍ າໂມນ, ລາວໄດ້ມີການແລກປ່ຽນທາງການທູດທ່ີ ຍາວນານໂດຍອີງໃສ່ປະຫວັ ດສາດຂອງອິດສະຣາເອນ (ຜ້ ູ ຕັ ດສິນ 11:12– 27). ລາວໄດ້ປະກາດຢ່າງກ້າຫານວ່າພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າພຣະເຈ້ົ າຂອງອິດສະຣາເອນໄດ້ມອບແຜ່ນດິນໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົ ນຂອງ ພຣະອົ ງ ແລະ ຢືນຢັນວ່າ: "ຂໍໃຫ້ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈົ້າຜ້ ູ ພິພາກສາເປັນຜ້ ູ ພິພາກສາລະຫວ່າງຊາວອິດສະຣາເອນ ແລະ ຊາວອໍ າໂມນໃນມື້ນີ້." ຄວາມເຊ່ື ອຂອງເຢບເທໄດ້ຖືກສະແດງອອກໂດຍຄວາມເຊ່ື ອໝັ້ ນຂອງລາວວ່າ ພຣະເຈ້ົ າອົ ງດຽວເທ່ົ າ ້ັ ທ່ີ ເປັ ຜ້ ູ ພິພາກສາສູງສຸດ ແລະ ມີອຳ າ າດອະທິປະໄຕເໜືອອາ າຈັ ກຂອງມະ ຸ ດ . ໃນ ເຮັບເຣີ 11:33, ລັ ກສະນະນີ້ຂອງສັ ດທາໄດ້ຖືກອະທິບາຍວ່າເປັນ ການປາບປາມອານາຈັ ກຕ່າງໆ ແລະ ກາຍເປັນຄົ ນກ້າຫານໃນການສູ້ ຮົ ບ . ງ. ພະລັ ງຂອງພຣະຄຸ ແັ່ງພັ ທະສັ ຍາ ການລວມເອົາບຸກຄົ ນຕ່າງໆເຊ່ັ ນ ເຢັບທາ, ແຊມຊັ ນ, ແລະ ກີເດໂອນ ໃນ ເຮັບເຣີ ບົ ດທີ 11 ເນ້ັ ນໃຫ້ເຫັນຫົ ວຂ້ໍ ຫຼັກຂອງພຣະຄໍ າພີໃໝ່ຄື: ພຣະຄຸ ແັ່ງກາ ໄຖ່ . ຖ້າຄວາມລອດ ແລະ ການຍອມຮັ ບຂອງພຣະເຈ້ົ າຂຶ້ນກັ ບການປະຕິບັ ດທີ່ບໍ່ມີຂ້ໍ ບົ ກພ່ອງ, ເຢບທາຄົ ງຈະບໍ່ຢູ່ໃນລາຍຊື່. ການລວມເອົາລາວໄວ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງຂ້ໍ ຄວາມຂອງພຣະກິດຕິຄຸນ - ວ່າພຣະເຈ້ົ າເຮັດວຽກຜ່ານຄົ ນທ່ີ ແຕກຫັ ກ, ວ້ ຸ ນວາຍ, ແລະ ບ່ໍ ສົ ມບູນແບບຜ້ ູ ທ່ີ ຫັ ນໄປຫາພຣະອົ ງດ້ວຍຄວາມເພ່ິ ງພາອາໄສ.
8
ເຢັບທາ ຊາວກິເລອາດ
3. ກາ ປຽບທຽບເລ່ື ອງລາວຊ ພຣະສັ ຍາເດີມກັ ບບົ ດສະັຼຸບຂອງພຣະສັ ຍາຊໝ່ ຈຸດສຳ າຄັ ຂອງພຣະສັ ຍາເດີມ (ຜ້ ູ ພິພາກສາ 11–12)
ຈຸດສຳ າຄັ ຂອງພຣະສັ ຍາຊໝ່ (ເຮັບເຣີ 11)
ຄວາມເປັ ຈິງທາງປະັວັ ດສາດ ແລະ ມະ ຸ ດ: ສະຖານະພາບທີ່ຖືກຂັ ບໄລ່, ການທູດທີ່ໂຫດຮ້າຍ, ຄໍ າສາບານທີ່ບໍ່ລະມັ ດລະວັ ງ, ການສູນເສຍທີ່ໂສກເສ້ົ າ, ການຕໍ່ສູ້ ລະຫວ່າງພົ ນລະເຮືອນ.
ຄວາມຈິງທາງວິ ຍາ : ໄຊຊະນະຜ່ານຄວາມໄວ້ວາງໃຈ, ການເອົາຊະນະຄວາມອ່ອນແອ, ການເພິ່ງພາອາໄສພະລັ ງຂອງພຣະເຈ້ົ າ.
ເ ້ັ ໜັ ກ: ຄວາມສັ ບສົ ນຂອງມະນຸດ ແລະ ຄວາມວ້ ຸ ນວາຍຂອງຍຸກຊົ ນເຜ່ົ າຂອງອິ ດສະຣາເອນ.
ເ ້ັ ໜັ ກ: ລິດເດດຂອງພຣະເຈ້ົ າທ່ີ ເຮັດວຽກຜ່ານສັ ດທາທ່ີ ແທ້ຈິງໃນສະຖານະກາ ນທ່ີ ຫຍ້ ຸ ງຍາກ.
ບົ ດຮຽ : ຜົ ນສະທ້ອນທ່ີ ບ່ໍ ຄາດຄິດຂອງຄໍ າເວ້ົ າທ່ີ ໂງ່ຈ້າ ແລະ ລະບົ ບຂອງມະນຸດທີ່ແຕກຫັ ກ.
ບົ ດຮຽ : ກຽດສັ ກສີນິລັ ນດອນທ່ີ ມອບໃຫ້ແກ່ຜ້ ູ ທ່ີ ໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະເຈ້ົ າໃຫ້ຕ່ໍ ສູ້ ກັ ບສົ ງຄາມຂອງເຂົາເຈ້ົ າ.
ກາ
ຳ າຊຊ້ຊີວິດຈາກທັ ດສະ ະຂອງພຣະສັ ຍາຊໝ່
ພຣະເຈ້ົ າບ່ຳ ໄດ້ ິ ຍາມເຈ້ົ າດ້ວຍຄວາມຜິດພາດທ່ີ ຮ້າຍແຮງທ່ີ ສຸດຂອງເຈ້ົ າ: ເຢບທາໄດ້ຖືກຈົ ດຈໍ າໃນພຣະສັ ນຍາໃໝ່ຍ້ອນຄວາມເຊ່ື ອຂອງລາວໃນລິດອໍ ານາດຂອງພຣະເຈ້ົ າໃນການຊ່ວຍໃຫ້ລອ ດ, ບ່ໍ ແມ່ນຍ້ອນຄໍ າສາບານທ່ີ ຮີບຮ້ອນຂອງລາວ. ໃນພຣະຄຣິດ, ມໍລະດົ ກຂອງເຈ້ົ າຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍສັ ດທາແລະພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈ້ົ າ, ບ່ໍ ແມ່ນຄວາມຜິດພາດໃນອະດີດຂອງເຈ້ົ າ. ສັ ດທາເຮັດວຽກໄດ້ຊ ຍຸກສະໄໝທ່ີ ບ່ຳ ສົ ມບູ ແບບ: ເຢບທາມີຊີວິດຢູ່ໃນຍຸກສະໄໝທ່ີ ວ້ ຸ ນວາຍທາງດ້ານສິນລະທໍ າ, ແຕ່ລາວຍັ ງໄວ້ວາງໃຈພຣະເຈ້ົ າ. ເຈ້ົ າບ່ໍ ຕ້ອງການສະພາບແວດລ້ອມທ່ີ ສົ ມບູນແບບເພ່ື ອໃຊ້ສັ ດທາທ່ີ ແທ້ຈິງ. ສຸມຊສ່ພຣະຜ້ ູ ຊ່ວຍຊັ້ລອດ, ບ່ຳ ພຽງແຕ່ເປັ ເຄ່ື ອງມືເທ່ົ າ ້ັ : ການລວມເອົາເຢັບທາໄວ້ໃນພຣະທໍ າເຮັບເຣີ ບົ ດທີ 11 ຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງພຣະເຈ້ົ າ— ວິລະຊົ ນທ່ີ ແທ້ຈິງຂອງຄໍ າພີໄບເບິນຜ້ ູ ທ່ີ ໃຫ້ກໍ າລັ ງແກ່ມະນຸດທ່ີ ອ່ອນແອໃຫ້ບັ ນລຸຄໍ າສັ ນຍາຂອງພຣະອົ ງ.
9