ຮັ ນນາ ແມ່ຂອງຊາມູເອນ 1 ຊາມູເອນ 1 1 ມີຊາຍຄົ ນໜ່ຶ ງມາຈາກເມືອງຣາມາທາອິມໂຊຟີມ ຈາກພູເຂົາເອຟຣາອິມ, ລາວຊ່ື ວ່າ ເອນການາ, ລູກຊາຍຂອງເຢໂຣຮາມ, ລູກຊາຍຂອງເອລີຮູ, ລູກຊາຍຂອງໂຕຮູ, ລູກຊາຍຂອງຊູບ, ຄົ ນເອຟຣາອິມ. 2 ແລະ ລາວມີເມຍສອງຄົ ນ; ຄົ ນໜ່ຶ ງຊ່ື ຮັ ນນາ ແລະ ອີກຄົ ນໜ່ຶ ງຊ່ື ເປນິນນາ; ແລະ ເປນິນນາມີລູກ, ແຕ່ຮັ ນນາບ່ໍ ມີລູກ. 3 ແລະຊາຍຄົ ນນີ້ເຄີຍຂຶ້ນໄປຈາກເມືອງຂອງລາວເປັນປະຈໍ າທກກປີເພ່ື ອໄປນະມັ ສສະການ ແລະ ຖວາຍເຄ່ື ອງບູຊາແກ່ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າແຫ່ງກອງທັ ບທ່ີ ຊີໂລ. ແລະລູກຊາຍສອງຄົ ນຂອງເອລີຄື ໂຮບນີ ແລະ ຟີເນຫາສ ປະໂລຫິສຂອງພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າກໍຢູ່ທ່ີ ນັ້ ນ. 4 ແລະ ເມ່ື ອເຖິງເວລາທ່ີ ເອນການາຖວາຍເຄ່ື ອງບູຊາ, ລາວໄສ້ມອບສ່ວນໜ່ຶ ງໃຫ້ແກ່ເປນິນນາພັ ນລະຍາຂອງລາວ, ແລະ ລູກຊາຍລູກສາວທັ ງໝົ ສຂອງນາງ. 5 ແຕ່ ລາວ ໄສ້ ໃຫ້ ສ່ວນ ໜ່ຶ ງ ທ່ີ ສົ ມຄວນ ແກ່ ຮັ ນນາ ເພາະ ລາວ ຮັ ກ ຮັ ນນາ ແຕ່ ພຣະ ຜ້ ູ ເປັນ ເຈ້ົ າ ໄສ້ ປິສ ມົ ສ ລູກ ຂອງ ນາງ. 6 ແລະສັ ສຕູຂອງນາງຍັ ງໄສ້ຍກຍົ ງນາງຢ່າງໜັ ກ ເພ່ື ອເຮັສໃຫ້ນາງອກກໃຈ ເພາະວ່າພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າໄສ້ປິສມົ ສລູກຂອງນາງ. 7 ແລະ ສັ່ ງທ່ີ ລາວໄສ້ເຮັສເຊ່ັ ນນັ້ ນທກກໆປີ ເມ່ື ອນາງຂຶ້ນໄປວິຫານຂອງພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ ນາງກ່ໍ ໄສ້ຍົ ວະນາງຢ່າງນັ້ ນ ສັ່ ງນັ້ ນນາງຈ່ຶ ງຮ້ອງໄຫ້ ແລະ ບ່ໍ ໄສ້ກິນຫຍັ ງ. 8 ເອນການາ ຜົ ວຂອງນາງຈ່ຶ ງເວ້ົ າກັ ບນາງວ່າ, “ຮັ ນນາ, ເປັນຫຍັ ງເຈ້ົ າຈ່ຶ ງຮ້ອງໄຫ້? ເປັນຫຍັ ງເຈ້ົ າຈ່ຶ ງບ່ໍ ກິນ? ເປັນຫຍັ ງເຈ້ົ າຈ່ຶ ງໂສກເສ້ົ າ? ຂ້ອຍບ່ໍ ໄສ້ສີກວ່າລູກຊາຍສິບຄົ ນສໍ າລັ ບເຈ້ົ າບໍ?” 9 ສັ່ ງນັ້ ນ ຮັ ນນາຈ່ຶ ງລກກຂຶ້ນຫຼັງຈາກທ່ີ ພວກເຂົາກິນເຂ້ົ າ ແລະ ສ່ື ມນໍ້ າຢູ່ຊີໂລແລ້ວ. ສ່ວນເອລີປະໂລຫິສນັ່ ງຢູ່ເທິງບ່ອນນັ່ ງຂ້າງເສົາພຣະວິຫານຂອງພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ. 10 ແລະ ນາງ ມີ ຄວາມ ຂົ ມຂ່ື ນ ໃນ ໃຈ, ແລະ ໄສ້ ອະທິຖານ ຕ່ໍ ພຣະ ຜ້ ູ ເປັນ ເຈ້ົ າ, ແລະ ຮ້ອງໄຫ້ ຢ່າງ ໜັ ກ. 11 ແລະ ນາງໄສ້ສາບານວ່າ, “ໂອ້ ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າຈອມໂຍທາ, ຖ້າພຣະອົ ງທອສພຣະເນສເບ່ິ ງຄວາມທກກທໍລະມານຂອງຍິງຮັ ບໃຊ້ຂອງພຣະອົ ງ ແລະ ລະນຶກເຖິງຂ້າພະເຈ້ົ າ ແລະ
1
ຮັ ນນາ ແມ່ຂອງຊາມູ ເອນ
ບ່ໍ ລືມຍິງຮັ ບໃຊ້ຂອງພຣະອົ ງ ແຕ່ຢາກໃຫ້ຍິງຮັ ບໃຊ້ຂອງພຣະອົ ງມີລູກຊາຍ, ແລ້ວຂ້າພະເຈ້ົ າຈະມອບລາວໃຫ້ແກ່ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າຕະຫຼອສຊີວິສຂອງລາວ ແລະ ຈະບ່ໍ ມີມີສໂກນຕັ ສຫົ ວຂອງລາວ.” 12 ແລະ ເມ່ື ອ ນາງ ຍັ ງ ອະທິສຖານ ຢູ່ ຕ່ໍ ໜ້າ ພຣະ ຜ້ ູ ເປັນ ເຈ້ົ າ ຢູ່ ນັ້ ນ ເອລີ ໄສ້ ສັ ງເກສ ປາກ ຂອງ ນາງ. 13 ບັ ສນີ້ ຮັ ນນາ, ນາງເວ້ົ າຢູ່ໃນໃຈ; ມີແຕ່ຮິມຝີປາກຂອງນາງເໜັງຕີງ, ແຕ່ສຽງຂອງນາງບ່ໍ ໄສ້ຍິນ: ສັ່ ງນັ້ ນ ເອລີຈ່ຶ ງຄິສວ່ານາງເມົາເຫຼ້ົ າ. 14 ແລະ ເອລີ ໄສ້ ກ່າວ ກັ ບ ນາງ ວ່າ, “ເຈ້ົ າ ຈະ ເມົາ ໄປ ອີກ ສົ ນ ປານໃສ? ເຊົາ ສ່ື ມ ເຫຼ້ົ າ ແວງ ຂອງ ເຈ້ົ າ ເຖີສ.” 15 ແລະ ຮັ ນນາ ຕອບວ່າ, “ບ່ໍ ແມ່ນ, ທ່ານເອີຍ, ຂ້ານ້ອຍເປັນຜ້ ູ ຍິງທ່ີ ມີຈິສໃຈໂສກເສ້ົ າ: ຂ້ານ້ອຍບ່ໍ ໄສ້ສ່ື ມເຫຼ້ົ າອະງກ່ນ ຫຼື ເຄ່ື ອງສ່ື ມທ່ີ ມີແຮງ, ແຕ່ໄສ້ຖອກເທຈິສວິນຍານຂອງຂ້ານ້ອຍອອກຕ່ໍ ໜ້າພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ.” 16 ຢ່າ ຖື ວ່າ ຍິງ ໃຊ້ ຂອງ ເຈ້ົ າ ເປັນ ລູກ ສາວ ຂອງ ຄົ ນ ຊົ່ ວ ຮ້າຍ: ເພາະ ຍ້ອນ ຄວາມ ຮ້ອງ ທກກ ແລະ ຄວາມ ທກກ ໂສກ ຂອງ ຂ້ອຍ ຢ່າງ ຫຼວງ ຫຼາຍ ຂ້ອຍ ໄສ້ ເວ້ົ າ ມາ ຈົ ນ ຮອສ ຕອນ ນີ້. 17 ແລ້ວເອລີກໍຕອບວ່າ, “ຈົ່ ງໄປຢ່າງສັ ນຕິສກກເຖີສ, ແລະຂໍໃຫ້ພຣະເຈ້ົ າຂອງອິສສະຣາເອນໂຜສປະທານສ່ິ ງທ່ີ ເຈ້ົ າໄສ້ຂໍຈາກພຣະອົ ງໃຫ້ເຈ້ົ າ.” 18 ແລະ ນາງ ໄສ້ ເວ້ົ າ ວ່າ, “ຂໍ ໃຫ້ ຂ້າ ໃຊ້ ຂອງ ທ່ານ ໄສ້ ຮັ ບ ຄວາມ ກະລກນາ ຈາກ ທ່ານ.” ຍິງ ຄົ ນ ນັ້ ນ ກໍ ໄສ້ ໄປ ກິນ ເຂ້ົ າ ແລະ ໜ້າ ຕາ ຂອງ ນາງ ບ່ໍ ເສ້ົ າ ສະຫລົ ສ ອີກ ຕ່ໍ ໄປ. 19 ພວກເຂົາຕ່ື ນແຕ່ເຊ້ົ າມືສ ແລະ ນະມັ ສສະການພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ ແລະ ກັ ບຄືນບ້ານຂອງພວກເຂົາທ່ີ ຣາມາ; ແລະ ເອນການາ ໄສ້ຮ້ ູ ຈັ ກກັ ບຮັ ນນາພັ ນລະຍາຂອງລາວ; ແລະ ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ ໄສ້ລະນຶກເຖິງນາງ. 20 ສັ່ ງນັ້ ນ, ເມ່ື ອເຖິງເວລາກໍ ານົ ສຫຼັງຈາກຮັ ນນາຖືພາແລ້ວ, ນາງໄສ້ເກີສລູກຊາຍຄົ ນໜ່ຶ ງ, ແລະ ຕັ້ ງຊ່ື ລູກຊາຍວ່າ ຊາມູເອນ, ໂສຍກ່າວວ່າ, ເພາະວ່າຂ້ອຍໄສ້ຂໍລາວຈາກພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ. 21 ແລະ ເອນການາ ຜ້ ູ ນັ້ ນ ພ້ອມກັ ບຄອບຄົ ວທັ ງໝົ ສຂອງລາວ ໄສ້ຂຶ້ນໄປຖວາຍເຄ່ື ອງບູຊາປະຈໍ າປີແກ່ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ ແລະ ຄໍ າສາບານຂອງລາວ. 22ແຕ່ຮັ ນນາບ່ໍ ໄສ້ຂຶ້ນໄປ ເພາະນາງໄສ້ບອກຜົ ວຂອງນາງວ່າ, “ຂ້ອຍຈະບ່ໍ ຂຶ້ນໄປຈົ ນກວ່າເສັກນ້ອຍຈະເຊົານົ ມກ່ອນ, ແລ້ວຂ້ອຍຈະພາລາວມາ, ເພ່ື ອລາວຈະໄສ້ປາກົ ສຕົ ວຕ່ໍ ໜ້າພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ ແລະ ລາວຈະຢູ່ທ່ີ ນັ້ ນຕະຫຼອສໄປ.” 23 ແລະ ເອນການາ ຜົ ວຂອງນາງໄສ້ກ່າວກັ ບນາງວ່າ, ຈົ່ ງເຮັສໃນສ່ິ ງທ່ີ ເຈ້ົ າເຫັນວ່າສີ; ຈົ່ ງຢູ່ຈົ ນກວ່າເຈ້ົ າຈະໃຫ້ລາວຢ່ານົ ມແມ່; ຂໍໃຫ້ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າຢືນຢັນພຣະຄໍ າຂອງພຣະອົ ງ. ສັ່ ງນັ້ ນ ຜ້ ູ ຍິງຈ່ຶ ງຢູ່, ແລະ ໃຫ້ລູກຊາຍຂອງນາງສູສນົ ມແມ່ຈົ ນກວ່ານາງຈະໃຫ້ລາວຢ່ານົ ມແມ່. 24 ແລະ ເມ່ື ອນາງໃຫ້ລູກຢ່ານົ ມແລ້ວ, ນາງຈ່ຶ ງໄສ້ເອົາລູກຂຶ້ນໄປນໍ າ, ພ້ອມກັ ບງົ ວສາມໂຕ, ແປ້ງໜ່ຶ ງເອຟາ, ແລະ ເຫຼ້ົ າແວງໜ່ຶ ງຂວສ, ແລະ ພາລູກໄປທ່ີ ວິຫານຂອງພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າທ່ີ ຊີໂລ; ແລະ ລູກນັ້ ນຍັ ງນ້ອຍຢູ່. 25 ພວກເຂົາ ໄສ້ ຂ້າ ງົ ວ ໂຕ ໜຶ່ງ ແລະ ນໍ າ ເສັກ ມາ ຫາ ເອລີ. 26 ນາງ ເວ້ົ າ ວ່າ, “ໂອ້ ທ່ານ ຜ້ ູ ເປັນ ເຈ້ົ າ ນາຍ ຂອງ ຂ້າ ນ້ອຍ, ຂ້າ ນ້ອຍ ຄື ຜ້ ູ ຍິງ ທີ່ ຢືນ ຢູ່ ຂ້າງ ທ່ານ ຢູ່ ທີ່ ນີ້, ອະທິຖານ ຕໍ່ ພຣະ ຜ້ ູ ເປັນ ເຈ້ົ າ.” 27 ຂ້ອຍໄສ້ອະທິຖານເພື່ອເສັກນ້ອຍຄົ ນນີ້; ແລະ ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າໄສ້ປະທານຄໍ າຮ້ອງຂໍຂອງຂ້ອຍທີ່ຂ້ອຍໄສ້ຂໍຈາກລາວ: 28 ສັ່ ງນັ້ ນ, ຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງໄສ້ໃຫ້ລາວຢືມແກ່ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ; ຕາບໃສທີ່ລາວຍັ ງມີຊີວິສຢູ່, ລາວຈະຖືກໃຫ້ຢືມແກ່ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ. ແລະລາວໄສ້ນະມັ ສສະການພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າຢູ່ທີ່ນັ້ ນ.
1 ຊາມູເອນ 2 1 ແລະ ຮັ ນນາ ໄສ້ ອະທິຖານ, ແລະ ກ່າວ ວ່າ, ໃຈ ຂອງ ຂ້າພະເຈ້ົ າ ປິຕິຍິນສີ ໃນ ພຣະ ຜ້ ູ ເປັນ ເຈ້ົ າ, ເຂົາ ຂອງ ຂ້າພະເຈ້ົ າ ສູງ ສົ່ ງ ໃນ ພຣະ ຜ້ ູ ເປັນ ເຈ້ົ າ; ປາກ ຂອງ ຂ້າພະເຈ້ົ າ ກວ້າງ ອອກ ເໜືອ ສັ ສຕູ ຂອງ ຂ້າພະເຈ້ົ າ; ເພາະ ຂ້າພະເຈ້ົ າ ປິຕິຍິນສີ ໃນ ຄວາມ ລອສ ຂອງ ພຣະອົ ງ.
2
ຮັ ນນາ ແມ່ຂອງຊາມູ ເອນ
2 ບ່ໍ ມີຜ້ ູ ໃສບໍລິສກສຄືກັ ບພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ: ເພາະບ່ໍ ມີໃຜນອກຈາກພຣະອົ ງ; ແລະ ບ່ໍ ມີຫີນໃສໆຄືກັ ບພຣະເຈ້ົ າຂອງພວກເຮົາ. 3 ຢ່າເວ້ົ າເກີນຈິງຢ່າງຈອງຫອງອີກຕ່ໍ ໄປ; ຢ່າໃຫ້ຄວາມຈອງຫອງອອກມາຈາກປາກຂອງເຈ້ົ າ: ເພາະວ່າພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າເປັນພຣະເຈ້ົ າແຫ່ງຄວາມຮ້ ູ , ແລະ ໂສຍພຣະອົ ງການກະທໍ າຕ່າງໆຈະຖືກຊັ່ ງນໍ້ າໜັ ກ. 4 ຄັ ນທະນູຂອງນັ ກຮົ ບຜ້ ູ ມີອໍ ານາສໄສ້ຫັ ກແລ້ວ, ແລະ ຜ້ ູ ທ່ີ ຖືກສະສກສລົ້ ມກໍມີກໍ າລັ ງ. 5 ຜ້ ູ ທ່ີ ເຄີຍ ອ່ີ ມ ໜໍ າ ສໍ າລານ ໄສ້ ຮັ ບ ຈ້າງ ຕົ ນ ເອງ ເພ່ື ອ ຫາ ເຂ້ົ າ, ແລະ ຜ້ ູ ທ່ີ ຫິວ ໂຫຍ ກໍ ບ່ໍ ມີ ເວລາ ອີກ; ສັ່ ງນັ້ ນ ຜ້ ູ ທ່ີ ເປັນ ໝັ ນ ຈ່ຶ ງ ໄສ້ ເກີສ ລູກ ເຈັສ ຄົ ນ; ແລະ ຜ້ ູ ທ່ີ ມີ ລູກ ຫລາຍ ກໍ ອ່ອນ ເພຍ ລົ ງ. 6 ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າຂ້າ ແລະ ເຮັສໃຫ້ມີຊີວິສ; ພຣະອົ ງນໍ າລົ ງມາສ່ ູ ຫລກມຝັງສົ ບ ແລະ ນໍ າຂຶ້ນມາ. 7 ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າເຮັສໃຫ້ຄົ ນທກກຍາກແລະຄົ ນຮັ່ ງມີ; ພຣະອົ ງເຮັສໃຫ້ຄົ ນຕໍ່ າລົ ງແລະຍົ ກຄົ ນຂຶ້ນ. 8 ພຣະອົ ງ ຍົ ກ ຄົ ນ ຍາກຈົ ນ ຂຶ້ນ ຈາກ ຂີ້ຝ່ ກ ນ ສິນ, ແລະ ຍົ ກ ຄົ ນ ຂໍທານ ຂຶ້ນ ຈາກ ກອງ ຂີ້ ເຫຍື້ອ, ເພ່ື ອ ວາງ ເຂົາ ໄວ້ ໃນ ບັ ນສາ ເຈ້ົ າຊາຍ, ແລະ ເພ່ື ອ ເຮັສ ໃຫ້ ເຂົາ ເຈ້ົ າ ສືບ ທອສ ບັ ນລັ ງ ແຫ່ງ ລັ ສສະໝີ ພາບ: ເພາະ ເສົາ ຫຼັກ ຂອງ ແຜ່ນສິນ ໂລກ ເປັນ ຂອງ ພຣະ ຜ້ ູ ເປັນ ເຈ້ົ າ, ແລະ ພຣະ ອົ ງ ໄສ້ ຕັ້ ງ ໂລກ ໄວ້ ເທິງ ເຂົາ ເຈ້ົ າ. 9 ພຣະ ອົ ງ ຈະ ຮັ ກ ສາ ຕີນ ຂອງ ໄພ່ ພົ ນ ຂອງ ພຣະ ອົ ງ, ແລະ ຄົ ນ ຊົ່ ວ ຈະ ງຽບ ສະ ຫງົ ບ ໃນ ຄວາມ ມືສ; ເພາະ ສ້ວຍ ກໍ າ ລັ ງ ຈະ ບ່ໍ ມີ ຜ້ ູ ໃສ ເອົາ ຊະ ນະ ໄສ້. 10 ສັ ສຕູຂອງພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າຈະຖືກທໍ າລາຍເປັນຕ່ອນໆ; ພຣະອົ ງຈະຮ້ອງສັ ງຂຶ້ນຈາກສະຫວັ ນ; ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າຈະພິພາກສາທ່ີ ສກສແຜ່ນສິນໂລກ; ແລະ ພຣະອົ ງຈະປະທານພະລັ ງໃຫ້ແກ່ກະສັ ສຂອງພຣະອົ ງ, ແລະ ຍົ ກເຂົາຂອງຜ້ ູ ທ່ີ ຖືກເຈີມຂອງພຣະອົ ງຂຶ້ນ.
ຄຳ າເັັນ ເລ່ື ອງລາວຂອງຮັ ນນາ, ທີ່ພົ ບໃນ 1 ຊາມູເອນ ບົ ດທີ 1 ແລະ 2 , ແມ່ນໜຶ່ງໃນເລື່ອງລາວໃນພຣະຄໍ າພີທີ່ມີພະລັ ງທີ່ສກສກ່ຽວກັ ບຄວາມໂສກເສ້ົ າ, ການອະທິຖານຢ່າງບໍ່ຢກສຢ້ັ ງ, ສັ ສທາ, ແລະ ການພິສູສພຣະເຈ້ົ າ.
ພາກທີ 1: ລາຍລະອຽດເລ່ື ອງລາວຂອງ Hannah ແບບບົ ດຕຳ່ບົ ດ 1 ຊາມູເອນ ບົ ດທີ 1: ຄວາມໂສກເສ້ົ າ, ການອະທິຖານ, ແລະ ຄຳ າສັ ນຍາ ຂ້ຳ 1–2 (ເອນການາ ແລະ ເມຍສອງຄົ ນຂອງລາວ): ເລ່ື ອງເລ່ີ ມຕົ້ ນສ້ວຍການແນະນໍ າເອນການາ, ຄົ ນເລວີຈາກພູເຂົາເອຟຣາອິມ, ແລະ ເມຍສອງຄົ ນຂອງລາວຄື: ເປນິນນາ (ຜ້ ູ ທ່ີ ມີລູກ) ແລະ ຮັ ນນາ (ຜ້ ູ ທ່ີ ເປັນໝັ ນ). ຂ້ຳ 3–5 (ການນະມັ ດສະການປະຈຳ າປີ ແລະ ການລຳ າອຽງ): ຄອບຄົ ວເສີນທາງປະຈໍ າປີເພື່ອນະມັ ສສະການ ແລະ ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາແກ່ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າຈອມໂຍທາທີ່ຊີໂລ. ເຖິງແມ່ນວ່າເປນິນນາມີລູກ, ແຕ່ເອນການາໄສ້ໃຫ້ “ສ່ວນທີ່ສົ ມຄວນ” (ຫຼື ສອງສ່ວນ) ແກ່ຮັ ນນາ ເພາະວ່າລາວຮັ ກນາງຢ່າງເລິກເຊິ່ງ, ເຖິງວ່າພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າໄສ້ປິສມົ ສລູກຂອງນາງແລ້ວກໍຕາມ. ຂ້ຳ 6–8 (ການຍຸຍົ ງຂອງເປນິນນາ): ເປນິນນາເຍາະເຍີ້ຍ ແລະ ຍກຍົ ງຮັ ນນາຢູ່ເລື້ອຍໆຍ້ອນຄວາມເປັນຫມັ ນຂອງນາງ, ເຮັສໃຫ້ນາງຮ້ອງໄຫ້ ແລະ ປະຕິເສສອາຫານ. ເອນການາພະຍາຍາມປອບໃຈນາງສ້ວຍຄໍ າເວ້ົ າທ່ີ ອ່ອນໂຍນ ( "ຂ້ອຍບໍ່ສີກວ່າລູກຊາຍສິບຄົ ນສໍ າລັ ບເຈົ້າບໍ?" ), ແຕ່ຫົ ວໃຈຂອງຮັ ນນາຍັ ງຄົ ງໜັ ກໜ່ວງ.
3
ຮັ ນນາ ແມ່ຂອງຊາມູ ເອນ
ຂ້ຳ 9–11 (ຄຳ າອະທິຖານ ແລະ ຄຳ າສາບານທ່ີ ຂົ ມຂ່ື ນຂອງຮັ ນນາ): ຫຼັງຈາກກິນເຂ້ົ າຢູ່ຊີໂລ, ຮັ ນນາທ່ີ ໂສກເສ້ົ າຢ່າງເລິກເຊ່ິ ງໄສ້ລກກຂຶ້ນ ແລະ ໄປວິຫານ. ຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງຂົ ມຂ່ື ນ, ນາງໄສ້ອະທິຖານຕ່ໍ ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ ແລະ ສາບານວ່າ: ຖ້າພຣະເຈ້ົ າຈະປະທານລູກຊາຍໃຫ້ນາງ, ນາງຈະອກທິສລູກນັ້ ນໃຫ້ແກ່ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າຕະຫຼອສຊີວິສຂອງລາວ, ແລະ ຈະບ່ໍ ມີມີສໂກນໃສແຕະຫົ ວຂອງລາວໄສ້ເລີຍ. ຂ້ຳ 12–14 (ການຕັ ດສິນຜິດຂອງເອລີ): ໃນຂະນະທີ່ຮັ ນນາຍັ ງສືບຕໍ່ອະທິຖານຢ່າງງຽບໆຢູ່ໃນໃຈຂອງນາງ (ມີແຕ່ຮິມຝີປາກຂອງນາງເໜັງຕີງ, ແຕ່ບໍ່ໄສ້ຍິນສຽງ), ເອລີມະຫາປະໂລຫິສໄສ້ເຝ້ົ າເບິ່ງນາງ ແລະ ເຂ້ົ າໃຈຜິສວ່ານາງເມົາເຫຼ້ົ າ, ໂສຍບອກນາງໃຫ້ງົ ສເຫຼ້ົ າແວງຂອງນາງ. ຂ້ຳ 15–16 (ການແກ້ຕົ ວຂອງຮັ ນນາ): ຮັ ນນາແກ້ໄຂເອລີສ້ວຍຄວາມເຄົາລົ ບ, ໂສຍອະທິບາຍວ່ານາງບ່ໍ ໄສ້ເມົາເຫຼ້ົ າອະງກ່ນ, ແຕ່ແທນທ່ີ ຈະເປັນ "ຜ້ ູ ຍິງທ່ີ ມີຈິດໃຈໂສກເສ້ົ າ" ຜ້ ູ ທ່ີ ໄສ້ຖອກເທຈິສວິນຍານຂອງນາງອອກຕ່ໍ ໜ້າພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າຍ້ອນການຈົ່ ມວ່າແລະຄວາມໂສກເສ້ົ າຢ່າງຍ່ິ ງ. ຂ້ຳ 17–18 (ຄຳ າອວຍພອນຂອງເອລີ ແລະ ສັ ນຕິພາບຂອງຮັ ນນາ): ເອລີຕອບສ້ວຍຄໍ າອວຍພອນວ່າ: " ຈົ ່ ງໄປຢ່າງສັ ນຕິສກກ: ແລະ ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າຂອງອິສສະຣາເອນປະທານສິ່ງທີ່ເຈົ້າໄສ້ຂໍຈາກພຣະອົ ງ." ໃບໜ້າຂອງຮັ ນນາປ່ຽນໄປທັ ນທີ; ນາງໄສ້ໄປຕາມທາງຂອງນາງ, ກິນເຂ້ົ າ, ແລະ ບ່ໍ ໂສກເສ້ົ າອີກຕ່ໍ ໄປ. ຂ້ຳ ທີ 19–20 (ການເກີດຂອງຊາມູເອນ): ຄອບຄົ ວນະມັ ສສະການໃນຕອນເຊ້ົ າມື້ຕໍ່ມາ ແລະ ກັ ບບ້ານທີ່ຣາມາ. ເອນການາຮ້ ູ ຈັ ກພັ ນລະຍາຂອງລາວຊື່ຮັ ນນາ, ແລະ ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າຈື່ຈໍ ານາງ. ນາງໄສ້ຖືພາ ແລະ ເກີສລູກຊາຍ, ຕັ້ ງຊື່ໃຫ້ລາວວ່າ ຊາມູເອນ (ໝາຍຄວາມວ່າ "ໄສ້ຍິນຈາກພຣະເຈ້ົ າ"), ໂສຍກ່າວວ່າ, " ເພາະວ່າຂ້ອຍໄສ້ຂໍລາວຈາກພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈົ້າ." ຂ້ຳ 21–23 (ຢູ່ເບື້ອງັຼັງຈົ ນກວ່າຈະຢ່ານົ ມ): ເມ່ື ອເອນການາຂຶ້ນໄປຊີໂລເພ່ື ອຖວາຍເຄ່ື ອງບູຊາປະຈໍ າປີ, ຮັ ນນາຢູ່ເຮືອນ, ໂສຍປະກາສວ່ານາງຈະໄປຫຼັງຈາກເສັກຢ່ານົ ມແລ້ວ, ເພ່ື ອວ່ານາງຈະສາມາສນໍ າລາວໄປຕ່ໍ ໜ້າພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າຢ່າງຖາວອນ. ເອນການາສະໜັ ບສະໜູນການຕັ ສສິນໃຈຂອງນາງ. ຂ້ຳ ທີ 24–28 (ການເຮັດຕາມຄຳ າສາບານ): ເມື່ອຊາມູເອນເຊົານົ ມແລ້ວ, ຮັ ນນາໄສ້ພາລາວໄປທີ່ວິຫານຂອງພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າໃນຊີໂລພ້ອມກັ ບເຄື່ອງບູຊາອັ ນໃຫຍ່ຫຼວງ (ງົ ວສາມໂຕ, ແປ້ງ, ແລະເຫຼ້ົ າແວງ). ນາງໄສ້ເຕືອນເອລີໃຫ້ນຶກເຖິງຜ້ ູ ຍິງທີ່ຢືນອະທິຖານຢູ່ຂ້າງລາວຫຼາຍປີກ່ອນ, ປະກາສວ່ານີ້ແມ່ນເສັກທີ່ນາງໄສ້ອະທິຖານຂໍ, ແລະ ໃັ້ລາວຢືມກັ ບພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ ຕາບໃສທີ່ລາວຍັ ງມີຊີວິສຢູ່.
1 ຊາມູເອນ ບົ ດທີ 2:1–10: ບົ ດເພງຂອບພຣະຄຸນຂອງຮັ ນນາ ຂ້ຳ 1–3 (ປິຕິຍິນດີໃນຄວາມບຳລິສຸດຂອງພຣະເຈ້ົ າ): ຮັ ນນາໄສ້ອະທິຖານສັ ນລະເສີນພຣະເຈ້ົ າຢ່າງເປັນຄໍ າພະຍາກອນ. ຫົ ວໃຈຂອງນາງປິຕິຍິນສີໃນພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ, ເຂົາຂອງນາງຖືກຍົ ກຍ້ອງ, ແລະນາງປິຕິຍິນສີໃນຄວາມລອສຂອງພຣະອົ ງ. ນາງປະກາສວ່າບ່ໍ ມີຜ້ ູ ໃສບໍລິສກສຄືກັ ບພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ, ແລະບ່ໍ ມີຫີນໃສຄືກັ ບພຣະອົ ງ. ຂ້ຳ 4–5 (ການປ່ຽນແປງຂອງສະພາບການຂອງມະນຸດ): ຮັ ນນາສະເຫຼີມສະຫຼອງອໍ ານາສອະທິປະໄຕຂອງພຣະເຈ້ົ າຕໍ່ໂຊກຊະຕາຂອງມະນກສ: ຄັ ນທະນູຂອງຜ້ ູ ຊາຍທີ່ມີອໍ ານາສຫັ ກ, ຜ້ ູ ທີ່ສະສກສລົ້ ມມີກໍ າລັ ງ, ຜ້ ູ ທີ່ເຕັມທີ່ຕ້ອງຈ້າງຕົ ວເອງເພື່ອຫາອາຫານ, ແລະ ແມ່ຍິງທີ່ເປັນັມັ ນມີລູກເຈັດຄົ ນ ໃນຂະນະທີ່ແມ່ຍິງທີ່ມີລູກຫຼາຍຄົ ນມີລູກອ່ອນເພຍ.
4
ຮັ ນນາ ແມ່ຂອງຊາມູ ເອນ
ຂ້ຳ ທີ 6–8 (ລິດອຳ ານາດຂອງພຣະເຈ້ົ າເືືອຊີວິດ ແລະ ຄວາມຕາຍ): ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າຂ້າ ແລະ ເຮັສໃຫ້ມີຊີວິສ; ພຣະອົ ງນໍ າລົ ງມາສູ່ຫລກມຝັງສົ ບ ແລະ ນໍ າຂຶ້ນມາ. ພຣະອົ ງຍົ ກຄົ ນທກກຍາກຂຶ້ນຈາກຂີ້ຝ່ ກ ນສິນ ແລະ ຍົ ກຄົ ນຂໍທານຂຶ້ນຈາກກອງຂີ້ເພ່ື ອວາງພວກເຂົາໄວ້ໃນບັ ນສາເຈ້ົ າຊາຍ, ເພາະວ່າເສົາຫຼັກຂອງແຜ່ນສິນໂລກເປັນຂອງພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ. ຂ້ຳ ທີ 9–10 (ການປົກປ້ອງຄົ ນຊອບທຳ າ): ພຣະເຈ້ົ າຮັ ກສາຕີນຂອງໄພ່ພົ ນຂອງພຣະອົ ງ, ແຕ່ຄົ ນຊົ່ ວຈະງຽບຢູ່ໃນຄວາມມືສ, ເພາະວ່າສ້ວຍກໍ າລັ ງຈະບໍ່ມີຜ້ ູ ໃສຊະນະໄສ້. ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າຈະພິພາກສາທີ່ສກສປາຍແຜ່ນສິນໂລກ ແລະ ໃຫ້ກໍ າລັ ງ ແລະ ຍົ ກເຂົາຂອງຜ້ ູ ທີ່ຖືກເຈີມຂອງພຣະອົ ງຂຶ້ນ.
ພາກທີ 2: ບົ ດຮຽນທ່ີ ສຳ າຄັ ນ ແລະ ການນຳ າໃຊ້ໃນຊີວິດ 1. ຄວາມຊ່ື ສັ ດຢ່າງຮຸນແຮງໃນການອະທິຖານ ບົ ດຮຽນ: ຮັ ນນາບ່ໍ ໄສ້ປິສບັ ງຄວາມເຈັບປວສຂອງນາງໄວ້ເບື້ອງຫຼັງຄໍ າເວ້ົ າທ່ີ ສກພາບທາງສາສະໜາ. ນາງໄສ້ຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງຂົ ມຂ່ື ນ, ລະບາຍຈິສວິນຍານຂອງນາງອອກມາ, ແລະວາງຄວາມໂສກເສ້ົ າຢ່າງແຮງກ້າຕ່ໍ ໜ້າພຣະເຈ້ົ າ. ການນຳ າໃຊ້ໃນຊີວິດ: ພຣະເຈ້ົ າເຊື້ອເຊີນພວກເຮົາໃຫ້ນໍ າເອົາອາລົ ມທ່ີ ແທ້ຈິງຂອງພວກເຮົາ - ຄວາມໂສກເສ້ົ າ, ຄວາມອກກອັ່ ງ, ຄວາມຂົ ມຂ່ື ນ, ແລະ ຄວາມປາຖະໜາ - ມາຫາພຣະອົ ງໂສຍກົ ງ. ເຈ້ົ າບ່ໍ ຈໍ າເປັນຕ້ອງເຮັສຄວາມສະອາສອາລົ ມຂອງເຈ້ົ າກ່ອນທ່ີ ຈະເວ້ົ າກັ ບພຣະເຈ້ົ າ; ພຣະອົ ງຈັ ສການກັ ບຄວາມໂສກເສ້ົ າທ່ີ ຊ່ື ສັ ສໄສ້ສີກ່ວາຄົ ນອ່ື ນ. 2. ການເອົາຊະນະການຕັ ດສິນ ແລະ ຄວາມເຂ້ົ າໃຈຜິດຂອງຄົ ນອ່ື ນ ບົ ດຮຽນ: ແມ່ນແຕ່ຜ້ ູ ນໍ າທາງວິນຍານ (ເອລີ) ກໍຍັ ງຕັ ສສິນນາງຜິສ, ໂສຍກ່າວຫານາງວ່າເມົາເຫຼ້ົ າ ໃນຂະນະທ່ີ ນາງມີຄວາມສໍ າພັ ນທ່ີ ເລິກເຊ່ິ ງກັ ບພຣະເຈ້ົ າ. ນາງຮັ ນນາບ່ໍ ໄສ້ຕອບໂຕ້ ຫຼື ໂຕ້ຖຽງສ້ວຍທ່າທີປ້ອງກັ ນຕົ ວ; ນາງໄສ້ຊີ້ແຈງຈກສຢືນຂອງນາງຢ່າງຖ່ອມຕົ ວ ແລະ ເຄົາລົ ບ. ການນຳ າໃຊ້ໃນຊີວິດ: ເມ່ື ອຄົ ນອ່ື ນເຂ້ົ າໃຈຜິສກ່ຽວກັ ບແຮງຈູງໃຈ, ການຕ່ໍ ສູ້ , ຫຼື ຊ່ວງເວລາທ່ີ ງຽບສະຫງົ ບຂອງການຕ່ໍ ສູ້ ທາງວິນຍານຂອງເຈ້ົ າ, ຈົ່ ງຮັ ກສາຄວາມສະຫງົ ບຂອງເຈ້ົ າໄວ້. ໃຫ້ສກມໃສ່ພຣະເຈ້ົ າແທນທ່ີ ຈະປົກປ້ອງຕົ ວເອງຕ່ໍ ກັ ບນັ ກວິຈານທກກຄົ ນ. 3. ການໄວ້ວາງໃຈພຣະເຈ້ົ າເກີນກວ່າຄວາມກ້າວື້າ (ຄວາມຊື່ສັ ດຂອງຄຳ າສາບານ) ບົ ດຮຽນ: ຫຼັງຈາກການອະທິຖານຢ່າງສິ້ນຫວັ ງເພື່ອລູກ, ຮັ ນນາຍັ ງຄົ ງຮັ ກສາຄໍ າສັ ນຍາຂອງນາງ, ໂສຍເຕັມໃຈທີ່ຈະຍອມມອບລູກຊາຍທີ່ລໍຄອຍມາສົ ນນານຂອງນາງໃຫ້ໄປຮັ ບໃຊ້ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າຢູ່ພຣະວິຫານເມື່ອ ລາວຢກສນົ ມແລ້ວ. ການນຳ າໃຊ້ໃນຊີວິດ: ເມ່ື ອພຣະເຈ້ົ າຕອບຄໍ າອະທິຖານທ່ີ ເລິກເຊ່ິ ງທ່ີ ສກສຂອງພວກເຮົາ, ມັ ນງ່າຍທ່ີ ຈະຍຶສໝັ້ ນໃນພຣະພອນໄວ້ຢ່າງແໜ້ນໜາຄືກັ ບເປັນຂອງສ່ວນຕົ ວຂອງພວກເຮົາ. ຮັ ນນາເຕືອນພວກເຮົາໃຫ້ຍຶສໝັ້ ນໃນພຣະພອນຂອງພວກເຮົາຢ່າງວ່າງໆ, ໂສຍຈ່ື ໄວ້ວ່າທກກສ່ິ ງທ່ີ ພວກເຮົາໄສ້ຮັ ບມາຈາກພຣະເຈ້ົ າ ແລະ ສກສທ້າຍແລ້ວແມ່ນເພ່ື ອໃຫ້ກຽສແກ່ພຣະອົ ງ.
5
ຮັ ນນາ ແມ່ຂອງຊາມູ ເອນ
4. ປ່ຽນຄວາມທຸກທຳລະມານໃັ້ກາຍເປັນບົ ດເພງສັ ນລະເສີນ ບົ ດຮຽນ: ເລື່ອງຂອງຮັ ນນາປ່ຽນຈາກການຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງງຽບໆໃນບົ ສທີ 1 ໄປສ່ ູ ເພງແຫ່ງໄຊຊະນະທີ່ສູງສົ່ ງ ແລະ ເປັນຄໍ າທໍ ານາຍໃນບົ ສທີ 2. ຈກສສກມຂອງນາງໄສ້ປ່ຽນຈາກຄວາມອັ ບອາຍໃນອະສີສຂອງນາງໄປສ່ ູ ລັ ກສະນະອັ ນສູງສກສ ແລະ ອໍ ານາສອະທິປະໄຕຂອງພຣະເຈ້ົ າ. ການນຳ າໃຊ້ໃນຊີວິດ: ຄວາມເຈັບປວສມີວັ ນໝົ ສອາຍກ, ແຕ່ການນະມັ ສສະການຍັ ງຄົ ງຢູ່. ເມ່ື ອພຣະເຈ້ົ ານໍ າພາທ່ານຜ່ານລະສູການແຫ່ງການທົ ສສອບ ຫຼື ຕອບຄໍ າອະທິຖານທ່ີ ລໍຄອຍມາສົ ນນານ, ໃຫ້ຄໍ າຕອບຂອງທ່ານເປັນປະຈັ ກພະຍານເຖິງຄວາມສີຂອງພຣະອົ ງທ່ີ ໃຫ້ກໍ າລັ ງໃຈຄົ ນອ່ື ນ. ບົ ດຮຽນສຳ າຄັ ນ: ການເສີນທາງຂອງຮັ ນນາສອນພວກເຮົາວ່າ ບ່ຳ ມີຊ່ວງເວລາໃດທ່ີ ພຣະເຈ້ົ າຊົ ງປະທານໃັ້ນາງເປັນັມັ ນ ັື ຼ ມີຄວາມອັ ບອາຍຢ່າງຖາວອນ. ພຣະອົ ງຊົ ງເຫັນຄົ ນທ່ີ ຖືກມອງຂ້າມ, ຊົ ງໄສ້ຍິນສຽງຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງງຽບໆຂອງຜ້ ູ ທ່ີ ມີຫົ ວໃຈທ່ີ ແຕກສະຫຼາຍ, ແລະ ຊົ ງສາມາສປ່ຽນຄວາມໂສກເສ້ົ າໃຫ້ເປັນການເຕ້ັ ນລໍ າໄສ້.
6