ເດໂບຣາ, ບາຣັ ກ, ແລະ ຢາເອນ ຜ້ ູ ພິພາກສາ 4 1 ແລະ ຊາວອິດສະລາເອນໄດ້ເຮັດຄວາມຊົ່ ວຮ້າຍໃນสายพระเนตรຂອງພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າອີກ ເມ່ື ອເອຮຸດຕາຍໄປແລ້ວ. 2 ແລະ ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າໄດ້ຂາຍພວກເຂົາໄວ້ໃນມືຂອງຢາບິນ ກະສັ ດແຫ່ງການາອານ ຜ້ ູ ທ່ີ ປົກຄອງຢູ່ໃນເມືອງຮາໂຊ; ຜ້ ູ ບັ ນຊາການກອງທັ ບຂອງເພ່ິ ນແມ່ນສີເສຣາ ຜ້ ູ ທ່ີ ອາໄສຢູ່ໃນເມືອງຮາໂຣເຊັດຂອງຄົ ນຕ່າງຊາດ. 3 ແລະ ຊາວອິດສະຣາເອນໄດ້ຮ້ອງຫາພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ; ເພາະວ່າເພ່ິ ນມີລົ ດມ້າເຫຼັກເກ້ົ າຮ້ອຍຄັ ນ; ແລະ ເພ່ິ ນໄດ້ກົ ດຂ່ີ ຂົ່ ມເຫັງຊາວອິດສະຣາເອນຢ່າງໜັ ກໜ່ວງເປັນເວລາຊາວປີ. 4 ແລະ ເດໂບຣາ, ຜ້ ູ ປະກາດພຣະທຳ າຍິງ, ພັ ນລະຍາຂອງລາປີໂດດ, ນາງໄດ້ຕັ ດສິນອິດສະຣາເອນໃນເວລານັ້ ນ. 5 ແລະ ນາງໄດ້ອາໄສຢູ່ໃຕ້ຕົ້ ນປາມຂອງເດໂບຣາ ລະຫວ່າງຣາມາ ແລະ ເບັດເອນ ໃນພູເຂົາເອຟຣາອິມ: ແລະ ລູກຫລານອິດສະຣາເອນໄດ້ມາຫານາງເພ່ື ອຂຳການພິພາກສາ. 6 ແລະ ນາງໄດ້ສົ່ ງຄົ ນໄປເອີ້ນບາຣາກລູກຊາຍຂອງອາບີໂນອາມອອກຈາກເມືອງເຄເດຊະນັ ຟທາລີ, ແລະ ໄດ້ກ່າວກັ ບລາວວ່າ, ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າພຣະເຈ້ົ າຂອງອິດສະຣາເອນບ່ຳ ໄດ້ບັ ນຊາບຳວ່າ, ຈົ່ ງໄປທາງພູຕາໂບ, ແລະ ເອົາຄົ ນໜ່ຶ ງໝ່ື ນຄົ ນຈາກເຜ່ົ ານັ ບທາລີ ແລະ ເຜ່ົ າເຊບູລູນໄປນຳ າ? 7 ແລະ ເຮົາ ຈະ ຊັ ກ ຊວນ ສີ ເສຣາ, ຜ້ ູ ບັ ນຊາ ການ ກອງ ທັ ບ ຂອງ ຢາ ບິນ, ພ້ອມ ດ້ວຍ ລົ ດ ມ້າ ແລະ ຝູງ ຊົ ນ ຂອງ ລາວ ມາ ຫາ ເຈ້ົ າ ທ່ີ ແມ່ນຳ້ າ ກີ ໂຊນ; ແລະ ເຮົາ ຈະ ມອບ ລາວ ໄວ້ ໃນ ມື ຂອງ ເຈ້ົ າ. 8 ແລະ ບາຣັ ກ ໄດ້ ເວ້ົ າກັ ບ ນາງ ວ່າ, “ຖ້າ ທ່ານ ໄປ ກັ ບ ຂ້າພະເຈ້ົ າ, ຂ້າພະເຈ້ົ າ ກຳ ຈະ ໄປ; ແຕ່ ຖ້າ ທ່ານ ບ່ຳ ໄປ ກັ ບ ຂ້າພະເຈ້ົ າ, ຂ້າພະເຈ້ົ າ ກຳ ຈະ ບ່ຳ ໄປ. 9 ແລະ ນາງເວ້ົ າວ່າ, “ຂ້ອຍຈະໄປກັ ບເຈ້ົ າແນ່ນອນ; ເຖິງວ່າການເດີນທາງທ່ີ ເຈ້ົ າໄປນັ້ ນຈະບ່ຳ ເປັນໄປເພ່ື ອກຽດສັ ກສີຂອງເຈ້ົ າ; ເພາະວ່າພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າຈະຂາຍສີເສຣາໄວ້ໃນມືຂອງຜ້ ູ ຍິງຄົ ນໜ່ຶ ງ.” ແລະ ເດໂບຣາໄດ້ລຸກຂຶ້ນ, ແລະ ໄປກັ ບບາຣາກໄປທ່ີ ເຄເດັດ. 10 ແລະ ບາຣາກ ໄດ້ເອີ້ນ ເຊບູລູນ ແລະ ນັ ບທາລີ ມາຍັ ງ ເຄເດັດ; ແລະ ລາວໄດ້ຂຶ້ນໄປພ້ອມກັ ບທະຫານໜ່ຶ ງໝ່ື ນຄົ ນ ແລະ ເດໂບຣາ ໄດ້ຂຶ້ນໄປກັ ບລາວ.
1
ເດໂບຣາ, ບາຣັ ກ, ແລະ ຢາເອນ
11 ບັ ດນີ້ ເຮເບີ ຊາວເຄນີ ຜ້ ູ ຊ່ຶ ງເປັນລູກຫລານຂອງໂຮບັ ບ ພ່ຳ ເຖ້ົ າຂອງໂມເຊ ໄດ້ແຍກຕົ ວອອກຈາກຊາວເຄນີ ແລະ ໄດ້ຕັ້ ງຄ້າຍພັ ກແຮມຂອງລາວຢູ່ທ່ີ ທົ່ ງພຽງຊານາອິມ ຊ່ຶ ງຢູ່ຂ້າງເມືອງເຄເດັດ. 12 ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ບອກສີເສຣາວ່າ ບາຣັ ກ ລູກຊາຍຂອງອາບີໂນອາມ ໄດ້ຂຶ້ນໄປເທິງພູຕາໂບຣ໌ແລ້ວ. 13 ແລະ ສີເຊຣາ ໄດ້ລວບລວມລົ ດມ້າທັ ງໝົ ດຂອງລາວ, ຄືລົ ດມ້າເຫຼັກເກ້ົ າຮ້ອຍຄັ ນ, ແລະ ຜ້ ູ ຄົ ນທັ ງໝົ ດທ່ີ ຢູ່ກັ ບລາວ, ຕັ້ ງແຕ່ ຮາໂຣເຊັດ ຂອງ ຄົ ນຕ່າງຊາດ ຈົ ນເຖິງ ແມ່ນຳ້ າ ກີໂຊນ. 14 ແລະ ເດໂບຣາ ໄດ້ບອກບາຣາກວ່າ, “ຈົ່ ງລຸກຂຶ້ນເຖີດ ເພາະນີ້ແມ່ນມື້ທ່ີ ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າໄດ້ມອບສີເສຣາໄວ້ໃນມືຂອງເຈ້ົ າ: ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າບ່ຳ ໄດ້ສະເດັດອອກໄປຕ່ຳ ໜ້າເຈ້ົ າແລ້ວບຳ?” ດັ່ ງນັ້ ນບາຣາກຈ່ຶ ງລົ ງມາຈາກພູເຂົາທາໂບຣ ພ້ອມກັ ບທະຫານສິບພັ ນຄົ ນຕິດຕາມລາວໄປ. 15 ແລະ ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າໄດ້ຊົ ງທຳ າລາຍສີເສຣາ, ພ້ອມທັ ງລົ ດຮົ ບທັ ງໝົ ດຂອງລາວ, ແລະ ກອງທັ ບທັ ງໝົ ດຂອງລາວ, ດ້ວຍຄົ ມດາບຕ່ຳ ໜ້າບາຣັ ກ; ດັ່ ງນັ້ ນສີເສຣາຈ່ຶ ງລົ ງຈາກລົ ດຮົ ບຂອງລາວ ແລະ ແລ່ນໜີໄປດ້ວຍຕີນຂອງລາວ. 16 ແຕ່ບາຣາກໄດ້ໄລ່ຕາມລົ ດມ້າ ແລະ ກອງທັ ບໄປຈົ ນຮອດຮາໂຣເຊັດຂອງພວກຕ່າງຊາດ; ແລະ ກອງທັ ບທັ ງໝົ ດຂອງສີເຊຣາກຳລົ້ ມຕາຍດ້ວຍຄົ ມດາບ; ແລະ ບ່ຳ ມີຜ້ ູ ໃດເຫຼືອຢູ່ເລີຍ. 17 ແຕ່ຊີເຊຣາໄດ້ຫນີໄປເຖິງເຕັນຂອງຢາເອນ ພັ ນລະຍາຂອງເຮເບ ຊາວເຄນີ ເພາະວ່າມີສັ ນຕິພາບລະຫວ່າງຢາບິນ ກະສັ ດແຫ່ງຮາໂຊຣ ແລະ ຄອບຄົ ວຂອງເຮເບ ຊາວເຄນີ. 18 ແລະ ຢາເອນ ໄດ້ອອກໄປຕ້ອນຮັ ບ ສີເສຣາ ແລະ ກ່າວແກ່ລາວວ່າ, “ເຊີນເຂ້ົ າມາ, ທ່ານເອີຍ, ເຊີນເຂ້ົ າມາຫາຂ້ອຍເຖີດ; ຢ່າຢ້ານ.” ແລະ ເມ່ື ອລາວເຂ້ົ າໄປຫານາງໃນເຕັນແລ້ວ ນາງກຳໄດ້ປົກຄຸມລາວດ້ວຍເສື້ອຄຸມ. 19 ແລະ ລາວ ເວ້ົ າກັ ບ ນາງ ວ່າ, “ຂ້ອຍ ຂຳ ນຳ້ າ ໃຫ້ ຂ້ອຍ ດ່ື ມ ໜ້ອຍໜ່ຶ ງ ເພາະ ຂ້ອຍ ຫິວ ນຳ້ າ.” ນາງ ຈ່ຶ ງ ເປີດ ຂວດ ນົ ມ ແລະ ໃຫ້ ລາວ ດ່ື ມ, ແລະ ປົກ ລາວ ໄວ້. 20 ເພ່ິ ນໄດ້ເວ້ົ າກັ ບນາງອີກວ່າ, “ຈົ່ ງຢືນຢູ່ທ່ີ ປະຕູຜ້າເຕ້ັ ນ, ແລະ ເມ່ື ອຜ້ ູ ໃດຜ້ ູ ໜ່ຶ ງມາຖາມເຈ້ົ າວ່າ, ມີໃຜຢູ່ທ່ີ ນີ້ບຳ?” ເຈ້ົ າຈະຕ້ອງຕອບວ່າ, “ບ່ຳ ມີ.” 21 ແລ້ວພັ ນລະຍາຂອງຢາເອນເຮເບີໄດ້ເອົາຕະປູຈາກຜ້າເຕ້ັ ນ ແລະຖືຄ້ອນຕີຢູ່ໃນມືຂອງນາງ ແລະຍ່າງໄປຫາລາວຢ່າງອ່ອນໂຍນ ແລະຕີຕະປູໃສ່ຂະໝັ ບຂອງລາວ ແລະຕິດມັ ນລົ ງກັ ບດິນ ເພາະລາວນອນຫລັ ບສະນິດ ແລະອິດເມ່ື ອຍ. ດັ່ ງນັ້ ນລາວຈ່ຶ ງຕາຍ. 22 ແລະ ເບ່ິ ງແມ, ໃນຂະນະທ່ີ ບາຣາກໄລ່ຕາມສີເສຣາໄປ, ຢາເອນໄດ້ອອກມາພົ ບລາວ ແລະ ບອກລາວວ່າ, “ມາເຖີດ, ຂ້ອຍຈະບອກເຈ້ົ າວ່າເຈ້ົ າກຳ າລັ ງຊອກຫາຜ້ ູ ຊາຍຄົ ນໃດ.” ແລະ ເມ່ື ອລາວມາຮອດເຕັນຂອງນາງ, ຈົ່ ງເບ່ິ ງ, ສີເສຣານອນຕາຍຢູ່, ແລະ ຕະປູໄດ້ຕອກຢູ່ທ່ີ ຂະໝັ ບຂອງລາວ. 23ດັ່ ງນັ້ ນ ພຣະເຈ້ົ າຈ່ຶ ງໄດ້ປາບປາມຢາບິນ ກະສັ ດແຫ່ງການາອານ ຕ່ຳ ໜ້າຊາວອິດສະຣາເອນ ໃນມື້ນັ້ ນ. 24 ແລະມືຂອງຊາວອິດສະຣາເອນໄດ້ຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຂຶ້ນ ແລະ ເອົາຊະນະຢາບິນກະສັ ດແຫ່ງການາອານ ຈົ ນກະທັ່ ງພວກເຂົາໄດ້ທຳ າລາຍຢາບິນກະສັ ດແຫ່ງການາອານ.
ຜ້ ູ ພິພາກສາ 5 1 ໃນວັ ນນັ້ ນ ເດໂບຣາ ແລະ ບາຣັ ກ ລູກຊາຍຂອງອາບີໂນອາມ ໄດ້ຮ້ອງເພງວ່າ, 2 ຈົ່ ງສັ ນລະເສີນພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າສຳ າລັ ບການແກ້ແຄ້ນອິດສະລາເອນ, ເມື່ອປະຊາຊົ ນໄດ້ອຸທິດຕົ ນເອງດ້ວຍຄວາມເຕັມໃຈ. 3 ຈົ່ ງຟັງ, ໂອ້ ພວກກະສັ ດ; ຈົ່ ງຟັງ, ໂອ້ ພວກເຈ້ົ ານາຍ; ຂ້າພະເຈ້ົ າ, ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈ້ົ າ, ຈະຮ້ອງເພງສັ ນລະເສີນພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ; ຂ້າພະເຈ້ົ າຈະຮ້ອງເພງສັ ນລະເສີນພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າພຣະເຈ້ົ າຂອງອິດສະລາເອນ. 4 ຂ້າແດ່ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ ເມື່ອພຣະອົ ງສະເດັດອອກຈາກເມືອງເຊອີ ແລະ ສະເດັດອອກຈາກທົ່ ງນາເອໂດມນັ້ ນ ແຜ່ນດິນໂລກກຳສັ່ ນສະເທືອນ ແລະ ຟ້າສະຫວັ ນກຳຕົ ກລົ ງມາ ແລະ ເມກກຳຕົ ກລົ ງມາດ້ວຍ ນຳ້ າກຳຕົ ກລົ ງມາ.
2
ເດໂບຣາ, ບາຣັ ກ, ແລະ ຢາເອນ
5 ພູຜາ ໄດ້ ລະລາຍ ໄປ ຈາກ ຕ່ຳ ໜ້າ ພຣະ ຜ້ ູ ເປັນ ເຈ້ົ າ, ແມ່ນ ແຕ່ ຊີ ນາຍ ນັ້ ນ ກຳ ລະລາຍ ໄປ ຈາກ ຕ່ຳ ໜ້າ ພຣະ ຜ້ ູ ເປັນ ເຈ້ົ າ ພຣະ ເຈ້ົ າ ຂອງ ອິດສະ ຣາເອນ. 6ໃນສະໄໝຂອງຊຳ າຄາລູກຊາຍຂອງອານາດ ແລະ ໃນສະໄໝຂອງຢາເອນ ທາງຫຼວງບ່ຳ ມີຄົ ນອາໄສຢູ່ ແລະ ຜ້ ູ ເດີນທາງໄດ້ຍ່າງຜ່ານທາງຊອຍ. 7 ຊາວເມືອງຕ່າງໆໄດ້ຢຸດຕິລົ ງ, ພວກເຂົາຢຸດຕິລົ ງໃນອິດສະລາເອນ, ຈົ ນກວ່າເຮົາເດໂບຣາຈະລຸກຂຶ້ນ, ວ່າເຮົາໄດ້ລຸກຂຶ້ນເປັນແມ່ໃນອິດສະລາເອນ. 8 ພວກເຂົາໄດ້ເລືອກພະໃໝ່; ແລ້ວສົ ງຄາມກ່ຳ ເກີດຂຶ້ນທ່ີ ປະຕູເມືອງ: ມີໂລ່ ຫຼື ຫອກທ່ີ ເຫັນຢູ່ໃນທ່າມກາງຊາວອິດສະຣາເອນສ່ີ ສິບພັ ນຄົ ນບຳ? 9 ຫົ ວໃຈຂອງຂ້າພະເຈ້ົ າມຸ່ງໄປສ່ ູ ຜ້ ູ ປົກຄອງອິດສະຣາເອນ, ຜ້ ູ ທ່ີ ໄດ້ສະເໜີຕົ ນເອງດ້ວຍຄວາມເຕັມໃຈໃນບັ ນດາປະຊາຊົ ນ. ຈົ່ ງສັ ນລະເສີນພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ. 10 ຈົ່ ງເວ້ົ າເຖີດ, ພວກທ່ານຜ້ ູ ທ່ີ ຂ່ີ ລາຂາວ, ພວກທ່ານຜ້ ູ ທ່ີ ນັ່ ງຢູ່ໃນການພິພາກສາ, ແລະ ພວກທ່ານຜ້ ູ ທ່ີ ຍ່າງໄປຕາມທາງ. 11 ຜ້ ູ ທ່ີ ໄດ້ ຮັ ບ ການ ຊ່ວຍ ໃຫ້ ພົ້ ນ ຈາກ ສຽງ ຂອງ ນັ ກ ຍິງ ທະນູ ໃນ ບ່ອນ ຕັ ກ ນຳ້ າ, ເຂົາ ຈະ ໄດ້ ເລົ່ າ ເຖິງ ການ ກະທຳ າ ອັ ນ ຊອບທຳ າ ຂອງ ພຣະ ຜ້ ູ ເປັນ ເຈ້ົ າ, ແມ່ນ ການ ກະທຳ າ ທ່ີ ຊອບ ທຳ າ ຕ່ຳ ຊາວ ບ້ານ ຂອງ ພຣະ ອົ ງ ໃນ ອິດ ສະ ຣາ ເອນ: ແລ້ວ ປະ ຊາ ຊົ ນ ຂອງ ພຣະ ຜ້ ູ ເປັນ ເຈ້ົ າ ຈະ ລົ ງ ໄປ ທ່ີ ປະ ຕູ ເມືອງ. 12 ຈົ່ ງຕ່ື ນ, ຈົ່ ງຕ່ື ນ, ເດໂບຣາ: ຈົ່ ງຕ່ື ນ, ຈົ່ ງຕ່ື ນ, ຈົ່ ງຮ້ອງເພງ; ຈົ່ ງລຸກຂຶ້ນ, ບາຣັ ກ, ແລະ ນຳ າເອົາຊະເລີຍຂອງເຈ້ົ າໄປເປັນຊະເລີຍ, ເຈ້ົ າລູກຊາຍຂອງອາບີໂນອາມ. 13 ແລ້ວພຣະອົ ງໄດ້ເຮັດໃຫ້ຜ້ ູ ທ່ີ ຍັ ງເຫຼືອມີອຳ ານາດເໜືອພວກຂຸນນາງໃນບັ ນດາປະຊາຊົ ນ: ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າໄດ້ເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈ້ົ າມີອຳ ານາດເໜືອຜ້ ູ ມີອຳ ານາດ. 14 ມີຮາກເຫງົ້ າຂອງພວກເຂົາຕ່ຳ ຕ້ານຊາວອາມາເລັ ກ; ຫຼັງຈາກເຈ້ົ າ, ເບັນຢາມິນ, ໃນບັ ນດາປະຊາຊົ ນຂອງເຈ້ົ າ; ຜ້ ູ ປົກຄອງໄດ້ລົ ງມາຈາກມາຄີ, ແລະ ຜ້ ູ ທ່ີ ຖືປາກກາຂອງນັ ກຂຽນໄດ້ລົ ງມາຈາກເຊບູລູນ. 15 ແລະ ພວກເຈ້ົ ານາຍຂອງອິດຊາຄາກຳຢູ່ກັ ບເດໂບຣາ; ແມ່ນແຕ່ອິດຊາຄາ, ແລະ ບາຣັ ກ ນຳ າອີກ; ລາວຖືກສົ່ ງໄປຍ່າງເຂ້ົ າໄປໃນຮ່ອມພູ. ສຳ າລັ ບການແບ່ງປັນຂອງຣູເບັນນັ້ ນ ມີຄວາມຄິດອັ ນຍ່ິ ງໃຫຍ່ໃນໃຈ. 16 ເປັນຫຍັ ງເຈ້ົ າຈ່ຶ ງຢູ່ທ່າມກາງຄອກແກະ ເພ່ື ອຟັງສຽງຮ້ອງຂອງຝູງແກະ? ເພາະວ່າເຜ່ົ າຣູເບັນແບ່ງແຍກກັ ນນັ້ ນ ມີຄວາມປາຖະໜາຢ່າງຍ່ິ ງໃນໃຈ. 17 ກິເລອາດໄດ້ພັ ກຢູ່ຟາກແມ່ນຳ້ າຈຳແດນອີກຟາກໜ່ຶ ງ: ແລະເປັນຫຍັ ງດານຈ່ຶ ງຢູ່ໃນເຮືອ? ອາເຊໄດ້ສືບຕ່ຳ ຢູ່ແຄມຝ່ັ ງທະເລ, ແລະອາໄສຢູ່ໃນຊ່ອງແຄບຂອງລາວ. 18 ເຊບູລຸນ ແລະ ເນບທາລີ ເປັນ ຜ້ ູ ຄົ ນ ທ່ີ ໄດ້ ສ່ຽງ ຊີວິດ ຂອງ ຕົ ນ ຈົ ນ ເຖິງ ແກ່ ຄວາມ ຕາຍ ຢູ່ ໃນ ສະຖານທ່ີ ສູງ ໃນ ທົ່ ງ ນາ. 19 ບັ ນດາກະສັ ດໄດ້ມາຕຳ່ສູ້ , ແລ້ວໄດ້ຕຳ່ສູ້ ກັ ບບັ ນດາກະສັ ດແຫ່ງການາອານທີ່ເມືອງຕານັ ກ ໃກ້ໆກັ ບແມ່ນຳ້ າເມກິດໂດ; ພວກເຂົາບຳ່ໄດ້ເອົາເງິນມາໃຫ້. 20 ພວກເຂົາໄດ້ຕຳ່ສູ້ ຈາກສະຫວັ ນ; ດວງດາວໃນວົ ງໂຄຈອນຂອງພວກເຂົາໄດ້ຕຳ່ສູ້ ກັ ບສີເສຣາ. 21 ແມ່ນຳ້ າກີຊອນໄດ້ກວາດພວກເຂົາໄປ, ແມ່ນຳ້ າບູຮານນັ້ ນ, ແມ່ນຳ້ າກີຊອນ. ໂອ້ ຈິດວິນຍານຂອງຂ້ອຍ, ເຈ້ົ າໄດ້ຢຽບຍຳ່ າຄວາມເຂ້ັ ມແຂງ. 22 ແລ້ວກີບມ້າກຳຖືກຫັ ກດ້ວຍວິທີການແລ່ນ, ການແລ່ນຂອງມ້າທີ່ມີອຳ ານາດຂອງມັ ນ. 23 ທູດສະຫວັ ນຂອງພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າກ່າວວ່າ ຈົ່ ງສາບແຊ່ງເມືອງເມໂຣດ, ຈົ່ ງສາບແຊ່ງຊາວເມືອງນັ້ ນຢ່າງຂົ ມຂື່ນ; ເພາະວ່າພວກເຂົາບຳ່ໄດ້ມາຊ່ວຍພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ, ມາຊ່ວຍພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າຕຳ່ສູ້ ກັ ບຜ້ ູ ມີອຳ ານາດ. 24 ຢາເອນ ພັ ນລະຍາຂອງເຮເບີ ຊາວເຄໄນ ຈະໄດ້ຮັ ບພອນຫຼາຍກວ່າຜ້ ູ ຍິງ, ນາງຈະໄດ້ຮັ ບພອນຫຼາຍກວ່າຜ້ ູ ຍິງທີ່ຢູ່ໃນຜ້າເຕ້ັ ນ. 25 ລາວ ໄດ້ ຂຳ ນຳ້ າ, ແລະ ນາງ ໄດ້ ໃຫ້ ນົ ມ ແກ່ ລາວ; ນາງ ໄດ້ ເອົາ ເນີຍ ມາ ໃສ່ ໃນ ຖ້ວຍ ອັ ນ ສູງ ສົ່ ງ.
3
ເດໂບຣາ, ບາຣັ ກ, ແລະ ຢາເອນ
26 ນາງ ໄດ້ ເອົາ ມື ຂອງ ນາງ ຈັ ບ ຕະປູ ແລະ ມື ຂວາ ຈັ ບ ຄ້ອນ ຕີ ຂອງ ຊ່າງ ຝີ ມື; ແລະ ດ້ວຍ ຄ້ອນ ຕີ ນັ້ ນ ນາງ ໄດ້ ຕີ ສີເສຣາ ແລະ ຕີ ຫົ ວ ຂອງ ລາວ ອອກ ເມ່ື ອ ນາງ ໄດ້ ແທງ ທະລຸ ຂະ ຫມົ ມ ຂອງ ລາວ. 27 ເພ່ິ ນ ໄດ້ ກົ້ ມ ລົ ງ ທ່ີ ຕີນ ຂອງ ນາງ, ເພ່ິ ນ ໄດ້ ລົ້ ມ ລົ ງ, ເພ່ິ ນ ໄດ້ ນອນ ລົ ງ: ເພ່ິ ນ ໄດ້ ກົ້ ມ ລົ ງ, ເພ່ິ ນ ໄດ້ ລົ້ ມ ລົ ງ: ບ່ອນ ທ່ີ ເພ່ິ ນ ກົ້ ມ ລົ ງ, ບ່ອນ ນັ້ ນ ເພ່ິ ນ ໄດ້ ລົ້ ມ ລົ ງ ຕາຍ. 28 ແມ່ຂອງສີເສຣາຫລຽວເບ່ິ ງປ່ອງຢ້ຽມ ແລະຮ້ອງຜ່ານຕາໜ່າງວ່າ, “ເປັນຫຍັ ງລົ ດມ້າຂອງລາວຈ່ຶ ງມາຊ້າ? ເປັນຫຍັ ງລ້ຳ ລົ ດມ້າຂອງລາວຈ່ຶ ງຊ້າ?” 29 ພວກຜ້ ູ ຍິງທ່ີ ສະຫຼາດຂອງນາງໄດ້ຕອບນາງ, ແມ່ນແລ້ວ, ນາງໄດ້ຕອບຄືນໃຫ້ຕົ ນເອງ, 30 ພວກເຂົາບ່ຳ ໄດ້ເລັ່ ງບຳ? ພວກເຂົາບ່ຳ ໄດ້ແບ່ງປັນເຫຍ່ື ອບຳ? ແຕ່ລະຄົ ນມີຍິງສາວໜ່ຶ ງຫຼືສອງຄົ ນ; ສີເຊຣາມີເຫຍ່ື ອທ່ີ ມີສີສັ ນຫຼາກຫຼາຍ, ມີສີຫຼາກຫຼາຍຂອງວຽກປັກແສ່ວ, ມີສີຫຼາກຫຼາຍຂອງວຽກປັກແສ່ວຢູ່ທັ ງສອງດ້ານ, ເໝາະສຳ າລັ ບຄຳຂອງຜ້ ູ ທ່ີ ຍຶດເອົາສ່ິ ງຂອງບຳ? 31 ໂອ້ ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ ຂຳໃຫ້ສັ ດຕູທັ ງໝົ ດຂອງພຣະອົ ງພິນາດໄປ, ແຕ່ຂຳໃຫ້ຜ້ ູ ທ່ີ ຮັ ກພຣະອົ ງເປັນເໝືອນດວງອາທິດເມ່ື ອພຣະອົ ງສະເດັດອອກໄປດ້ວຍລິດເດດຂອງພຣະອົ ງ. ແລະແຜ່ນດິນໄດ້ສະຫງົ ບສຸກສ່ີ ສິບປີ.
ຄຳ າເັັນ ບັ ນທຶກ ຂອງ ເດໂບຣາ, ບາຣາກ, ແລະ ຢາເອນ ທ່ີ ພົ ບ ໃນ ຜ້ ູ ຕັ ດສິນ ບົ ດ ທີ 4 ແລະ 5 ບັ ນທຶກການປົດປ່ອຍອັ ນໂດດເດ່ັ ນທ່ີ ສຸດຂອງຊາດອິດສະລາເອນຈາກການກົ ດຂ່ີ ຂົ່ ມເຫັງຈາກຕ່າງປະເທດ. ມັ ນເນ້ັ ນໃຫ້ເຫັນເຖິງອະທິປະໄຕອັ ນສູງສົ່ ງ, ຄວາມເປັນຜ້ ູ ນຳ າທ່ີ ກ້າຫານ, ແລະວິທີທ່ີ ພຣະເຈ້ົ າໃຊ້ເຄ່ື ອງມືທ່ີ ບ່ຳ ຄາດຄິດເພ່ື ອບັ ນລຸຈຸດປະສົ ງຂອງພຣະອົ ງ.
ພາກທີ 1: ລາຍລະອຽດບົ ດຕຳ່ບົ ດ ຜ້ ູ ພິພາກສາ ບົ ດທີ 4: ເລື່ອງລາວກ່ຽວກັ ບການປົດປ່ອຍ ຂ້ຳ ທີ 1–3: ບາບ ແລະ ການກົ ດຂີ່ຂົ່ ມເັັງທີ່ໂັດຮ້າຍຂອງຊາວອິດສະລາເອນ ຫຼັງຈາກການຕາຍຂອງຜ້ ູ ພິພາກສາເອຮຸດ, ຊາວອິດສະລາເອນໄດ້ເຮັດຄວາມຊົ່ ວຮ້າຍໃນสายพระเนตร ຂອງພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າອີກຄັ້ ງ. ດ້ວຍເຫດນີ້, ພຣະເຈ້ົ າຈຶ່ງມອບພວກເຂົາໄວ້ໃນກຳ າມືຂອງຢາບິນ, ກະສັ ດແຫ່ງການາອານ (ຜ້ ູ ທີ່ປົກຄອງໃນຮາໂຊ), ຜ້ ູ ບັ ນຊາການທະຫານຂອງລາວແມ່ນ ສີເສຣາ . ສີເສຣາໄດ້ກົ ດຂີ່ຂົ່ ມເຫັງຊາວອິດສະລາເອນຢ່າງຮຸນແຮງເປັນເວລາ ຊາວປີ ໂດຍໃຊ້ກອງທັ ບທີ່ໜ້າຢ້ານກົ ວດ້ວຍ ລົ ດມ້າເັັ ຼ ກ 900 ຄັ ນ . ຊາວອິດສະລາເອນໄດ້ຮ້ອງຂຳຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ. ຂ້ຳ 4–9: ການເອີ້ນຂອງເດໂບຣາ ແລະ ບາຣັ ກ ເດໂບຣາ , ຜ້ ູ ປະກາດພຣະທຳ າຍິງ ແລະ ພັ ນລະຍາຂອງລາປີໂດດ, ກຳ າລັ ງພິພາກສາຊົ ນຊາດອິດສະລາເອນ, ນັ່ ງຢູ່ໃຕ້ຕົ້ ນປາມຂອງເດໂບຣາ. ນາງໄດ້ສົ່ ງຄົ ນໄປເອີ້ນ ບາຣາກ ລູກຊາຍຂອງອາບີໂນອາມ ແລະ ສົ່ ງຄຳ າສັ່ ງຈາກພຣະເຈ້ົ າວ່າ: ລາວຕ້ອງພາຜ້ ູ ຊາຍ 10,000 ຄົ ນຈາກນັ ບທາລີ ແລະ ເຊບູລູນໄປທ່ີ ພູເຂົາທາໂບ, ແລະ ພຣະເຈ້ົ າຈະດຶງຊີເຊຣາ ແລະ ລົ ດມ້າຂອງລາວໄປທ່ີ ແມ່ນຳ້ າກີໂຊນ. ບາຣາກຕອບຢ່າງມີເງ່ື ອນໄຂວ່າ: “ຖ້າພະອົ ງຈະໄປກັ ບຂ້າພະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າກຳ່ຈະໄປ: ແຕ່ຖ້າພະອົ ງບຳ່ໄປກັ ບຂ້າພະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າກຳຈະບຳ່ໄປ .” ເດໂບຣາຕົ ກລົ ງທ່ີ ຈະໄປ, ແຕ່ໄດ້ທຳ ານາຍວ່າ ການເດີນທາງດັ່ ງກ່າວຈະບ່ຳ ນຳ າເອົາກຽດສັ ກສີສ່ວນຕົ ວມາຫັ້ລາວ , ເພາະວ່າພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າຈະຂາຍສີເຊຣາໄວ້ໃນມືຂອງຜ້ ູ ຍິງ.
4
ເດໂບຣາ, ບາຣັ ກ, ແລະ ຢາເອນ
ຂ້ຳ ທີ 10–16: ການສູ້ ຮົ ບທ່ີ ພູເຂົາຕາໂບ ແລະ ກີໂຊນ ບາຣາກໄດ້ເອີ້ນເຊບູລູນ ແລະ ເນບທາລີໄປທ່ີ ກາເດັດ, ໂດຍລວບລວມຜ້ ູ ຕິດຕາມ 10,000 ຄົ ນພ້ອມກັ ບເດໂບຣາໄປນຳ າລາວ. ເມ່ື ອສີເຊຣາໄດ້ຍິນເລ່ື ອງນີ້, ລາວໄດ້ລວບລວມລົ ດມ້າເຫຼັກ 900 ຄັ ນ ແລະ ກອງທັ ບທັ ງໝົ ດຂອງລາວໄປທ່ີ ແມ່ນຳ້ າກີໂຊນ. ເດໂບຣາບອກບາຣາກໃຫ້ລຸກຂຶ້ນ, ໂດຍປະກາດວ່າ, " ພຣະຢາເວບ່ຳ ໄດ້ສະເດັດໄປຕ່ຳ ໜ້າເຈ້ົ າບຳ?" ບາຣາກນຳ າພາຄົ ນຂອງລາວລົ ງມາຈາກພູເຂົາ, ແລະ ພຣະຢາເວໄດ້ເຮັດຫັ້ສີເຊຣາ ແລະ ກອງທັ ບຂອງລາວສັ ບສົ ນ . ກອງທັ ບຂອງສີເຊຣາຖືກທຳ າລາຍຢ່າງສິ້ນເຊີງດ້ວຍຄົ ມດາບ, ບ່ຳ ເຫຼືອຜ້ ູ ໃດລອດຊີວິດ, ໃນຂະນະທ່ີ ສີເຊຣາປະຖິ້ມລົ ດມ້າຂອງລາວ ແລະ ໜີໄປດ້ວຍການຍ່າງ. ຂ້ຳ 17–22: ຢາເອນ ແລະ ຄວາມພ່າຍແພ້ຂອງຊີເຊຣາ ສີເຊຣາໄດ້ໜີໄປທີ່ເຕ້ັ ນຂອງ ຢາເອນ ພັ ນລະຍາຂອງເຮເບ ຊາວເຄນີ ເພາະວ່າມີຄວາມສະຫງົ ບສຸກລະຫວ່າງລາຊະວົ ງຂອງຢາບິນ ແລະ ຄອບຄົ ວຂອງເຮເບ. ຢາເອນອອກໄປຕ້ອນຮັ ບລາວ, ເຊີນລາວເຂ້ົ າມາໃນເຮືອນ, ແລະ ປົກລາວໄວ້. ສີເຊຣາຂຳນຳ້ າ; ແທນທ່ີ ຈະເຮັດແນວນັ້ ນ, ນາງໄດ້ເອົາ ເນີຍ (ນົ ມຂຸ້ນ) ຫັ້ລາວຫນຖ້ວຍອັ ນສູງສົ່ ງ . ດ້ວຍຄວາມອິດເມ່ື ອຍ ແລະ ຄວາມໄວ້ວາງໃຈ, ສີເຊຣາກ່ຳ ນອນຫຼັບໄປຢ່າງສະນິດ. ຢາເອນໄດ້ເອົາ ຕະປູເຕ້ັ ນ ແລະ ຄ້ອນຕີ ຢ່າງງຽບໆ ໃນມືຂອງນາງ, ຍ່າງໄປຫາລາວຢ່າງອ່ອນໂຍນ, ແລະ ຕອກຕະປູໃສ່ຂະໝັ ບຂອງລາວລົ ງພື້ນດິນ, ຂ້າລາວທັ ນທີ. ເມ່ື ອບາຣັ ກມາຮອດເພ່ື ອໄລ່ຕາມ, ຢາເອນໄດ້ສະແດງໃຫ້ລາວເຫັນຜ້ ູ ບັ ນຊາການສັ ດຕູທ່ີ ຕາຍແລ້ວ, ເຮັດໃຫ້ຄຳ າທຳ ານາຍຂອງເດໂບຣາເປັນຈິງ. ຂ້ຳ ທີ 23–24: ການປາບປາມກະສັ ດຢາບິນ ໃນມື້ນັ້ ນ, ພຣະເຈ້ົ າໄດ້ປາບປາມກະສັ ດຢາບິນແຫ່ງການາອານຕ່ຳ ໜ້າຊາວອິດສະຣາເອນ, ແລະມືຂອງຊາວອິດສະຣາເອນກ່ຳ ຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ ແລະ ມີໄຊຊະນະຈົ ນກວ່າລາວຈະຖືກທຳ າລາຍ. ຜ້ ູ ປົກຄອງ ບົ ດ
ທີ 5 ບົ ດ
ເພງ
ຂອງ
ເດໂບຣາ
ແລະ
ບາຣັ ກ
ຂ້ຳ ທີ 1–5: ສັ ນລະເສີນພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ ເດໂບຣາ ແລະ ບາຣາກ ຮ້ອງເພງແຫ່ງໄຊຊະນະ, ສັ ນລະເສີນພຣະເຈ້ົ າສຳ າລັ ບຜ້ ູ ນຳ າທີ່ສະໝັ ກໃຈ ແລະ ປະຊາຊົ ນອິດສະລາເອນທີ່ເຕັມໃຈ. ພວກເຂົາລະນຶກເຖິງການປະທັ ບຢູ່ອັ ນສະຫງ່າງາມ ແລະ ແຜ່ນດິນໄຫວຂອງພຣະເຈ້ົ າ ເມື່ອພຣະອົ ງເດີນທັ ບອອກຈາກເຊອີ ແລະ ເອໂດມ. ຂ້ຳ ທີ 6–11: ຄວາມຮ້າງເປ່ົ າຂອງອິດສະຣາເອນໄດ້ັັ ນໄປສູ່ຄວາມຍຸຕິທຳ າ ເພງນີ້ລະນຶກເຖິງຍຸກສະໄໝທ່ີ ມືດມົ ວຂອງການກົ ດຂ່ີ ຂົ່ ມເຫັງ ເມ່ື ອທາງຫຼວງບ່ຳ ມີທາງອອກ ແລະ ຊາວບ້ານໄດ້ລີ້ຊ່ອນຕົ ວຈົ ນກວ່າເດໂບຣາຈະປະກົ ດຕົ ວຂຶ້ນ "ແມ່ຫນອິດສະຣາເອນ" . ມັ ນເຊື້ອເຊີນຜ້ ູ ປົກຄອງ, ຜ້ ູ ພິພາກສາ, ແລະ ຊາວເມືອງທຳ າມະດາທ່ີ ມາເຕ້ົ າໂຮມກັ ນຢູ່ຕາມສະຖານທ່ີ ຫົ ດນຳ້ າເພ່ື ອເລົ່ າເຖິງການກະທຳ າທ່ີ ຊອບທຳ າ ແລະ ການກະທຳ າແຫ່ງການປົດປ່ອຍໂດຍພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ. ຂ້ຳ ທີ 12–18: ຊົ ນເຜົ່າທີ່ເຕັມຫຈ ທຽບກັ ບ ຊົ ນເຜົ່າທີ່ພຳຫຈ ສຽງຮ້ອງທີ່ມີໄຊຊະນະໄດ້ອອກໄປຫາບາຣາກໃຫ້ນຳ າເອົາພວກຊະເລີຍໄປເປັນຊະເລີຍ. ບົ ດເພງໄດ້ລະບຸລາຍລະອຽດກ່ຽວກັ ບຊົ ນເຜົ່າທີ່ສະໝັ ກໃຈຢ່າງກະຕືລືລົ້ ນ ຄື ເອຟຣາອິມ, ເບັນຢາມິນ, ມາກີ, ເຊບູລູນ, ອິດຊາຄາ, ແລະ ແນບທາລີ ແລະ ໄດ້ຕຳ າໜິຢ່າງຮຸນແຮງຕຳ່ຜ້ ູ ທີ່ຢູ່ຂ້າງຫຼັງຄອກແກະ ຫຼື ດິນແດນແຄມຝ່ັ ງທະເລຂອງພວກເຂົາ ເຊ່ັ ນ ຣູເບັນ, ດານ, ແລະ ອາເຊີ .
5
ເດໂບຣາ, ບາຣັ ກ, ແລະ ຢາເອນ
ຂ້ຳ ທີ 19–23: ການສູ້ ຮົ ບຂອງຈັ ກກະວານ ແລະ ຄຳ າສາບແຊ່ງຂອງເມໂຣດ ກະສັ ດແຫ່ງການາອານໄດ້ຕ່ຳ ສູ້ , ແຕ່ "ດວງດາວຫນຂະບວນແັ່ຂອງພວກເຂົາໄດ້ຕ່ຳ ສູ້ ກັ ບຊີເຊຣາ" (ໝາຍເຖິງການແຊກແຊງຈາກສະຫວັ ນ, ອາດຈະເປັນຝົນຕົ ກໜັ ກທ່ີ ເຮັດໃຫ້ແມ່ນຳ້ າກີໂຊນກາຍເປັນນຳ້ າຖ້ວມທ່ີ ເຮັດໃຫ້ລົ ດມ້າເຫຼັກບ່ຳ ສາມາດເຄ່ື ອນທ່ີ ໄດ້). ແມ່ນຳ້ າກີໂຊນບູຮານໄດ້ກວາດລ້າງສັ ດຕູອອກໄປ. ຄຳ າສາບແຊ່ງທ່ີ ຂົ ມຂ່ື ນໄດ້ຖືກປະກາດຕ່ຳ ເມືອງ ເມໂຣດ ເພາະວ່າພວກເຂົາບ່ຳ ໄດ້ອອກມາ "ເພ່ື ອຊ່ວຍພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າຕ່ຳ ສູ້ ກັ ບຜ້ ູ ມີອຳ ານາດ". ຂ້ຳ ທີ 24–27: ຫັ້ກຽດແກ່ຄວາມກ້າັານຂອງຢາເອນ ຢາເອນໄດ້ຮັ ບການສະເຫຼີມສະຫຼອງວ່າເປັນ "ຜ້ ູ ທີ່ໄດ້ຮັ ບພອນັຼາຍກວ່າຜ້ ູ ຍິງ" ໃນເຕ້ັ ນ. ເພງໄດ້ອະທິບາຍເຖິງການກະທຳ າທີ່ເດັດຂາດຂອງນາງຢ່າງຊັ ດເຈນ ຍື່ນມືໄປຫາຄ້ອນຕີແລະຕອກຕະປູໃສ່ຫົ ວຂອງຊີເຊຣາ, ບ່ອນທີ່ລາວລົ້ ມລົ ງແລະຕາຍຢູ່ຕີນຂອງນາງ. ຂ້ຳ ທີ 28–30: ຄວາມແປກປະັຼາດຂອງແມ່ຂອງຊີເຊຣາ ເລ່ື ອງລາວທ່ີ ໜ້າຕ່ື ນເຕ້ັ ນ ແລະ ເຍາະເຍີ້ຍໄດ້ປ່ຽນໄປເປັນແມ່ຂອງຊີເຊຣາທ່ີ ກຳ າລັ ງເບ່ິ ງອອກໄປນອກປ່ອງຢ້ຽມຂອງນາງ, ດ້ວຍຄວາມກະວົ ນກະວາຍສົ ງໄສວ່າເປັນຫຍັ ງລົ ດມ້າຂອງລູກຊາຍຂອງນາງຈ່ຶ ງກັ ບມາຊ້າຫຼາຍ. ຜ້ ູ ຍິງທ່ີ ສະຫຼາດຂອງນາງໄດ້ປອບໃຈນາງດ້ວຍພາບລວງຕາວ່າລາວພຽງແຕ່ແບ່ງປັນສ່ິ ງທ່ີ ຍຶດມາໄດ້ - ຊາກສົ ບ ແລະ ເຄ່ື ອງປະດັ ບທ່ີ ລຳ້ າຄ່າ - ໂດຍບ່ຳ ຮ້ ູ ວ່າລາວຕາຍໄປແລ້ວ. ຂ້ຳ ທີ 31: ການອະທິຖານສະັຼຸບ ເພງສິ້ນສຸດລົ ງດ້ວຍຄຳ າອະທິຖານທ່ີ ມີພະລັ ງວ່າ: "ຂຳໃຫ້ສັ ດຕູທັ ງໝົ ດຂອງພຣະອົ ງພິນາດໄປ, ໂອ້ ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈົ້າ: ແຕ່ຂຳໃຫ້ຜ້ ູ ທີ່ຮັ ກພຣະອົ ງເປັນເໝືອນດວງອາທິດເມື່ອພຣະອົ ງອອກມາດ້ວຍລິດເດດຂອງພຣະອົ ງ." ຫຼັງຈາກໄຊຊະນະນີ້, ແຜ່ນດິນໄດ້ພັ ກຜ່ອນເປັນເວລາສ່ີ ສິບປີ .
ພາກທີ 2: ບົ ດຮຽນທ່ີ ສຳ າຄັ ນ ແລະ ການນຳ າຫຊ້ຫນຊີວິດ ພຣະເຈ້ົ າຫຊ້ສິ່ງທີ່ບຳ່ໜ້າຈະເປັນໄປໄດ້ ແລະ ທຳ າມະດາ: ການປົດປ່ອຍບຳ່ໄດ້ມາຜ່ານກອງທັ ບຈັ ກກະພັ ດແບບດັ້ ງເດີມທີ່ມີອາວຸດຊັ້ ນສູງ, ແຕ່ຜ່ານຜ້ ູ ຍິງທຳ າມະດາ (ຢາເອນ) ທີ່ໃຊ້ໄມ້ຄ້ອນເຕ້ັ ນ ແລະ ຄ້ອນຕີ, ເຊິ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າພຣະເຈ້ົ າພຳໃຈໃນການໃຊ້ເຄື່ອງມືທີ່ຖ່ອມຕົ ວເພື່ອຈຸດປະສົ ງທີ່ພິເສດ. ອັ ນຕະລາຍຂອງຄວາມເປັນກາງທາງວິນຍານ ແລະ ຄວາມພຳຫຈຫນຕົ ວເອງ: ເພງຂອງເດໂບຣາວິພາກວິຈານຢ່າງຮຸນແຮງຕ່ຳ ຊົ ນເຜ່ົ າທ່ີ ຢູ່ເຮືອນ (ເຊ່ັ ນຣູເບັນ ແລະ ດານ) ແລະ ສາບແຊ່ງເມໂຣດທ່ີ ປະຕິເສດທ່ີ ຈະຊ່ວຍເຫຼືອ. ຄວາມເປັນກາງທາງວິນຍານໃນຊ່ວງເວລາທ່ີ ມີວິກິດການທາງສິນທຳ າຖືກປະຕິບັ ດຄືກັ ບການຕ່ຳ ຕ້ານ; ຜ້ ູ ທ່ີ ເຊ່ື ອຖືກເອີ້ນໃຫ້ມີສ່ວນຮ່ວມຢ່າງຫ້າວຫັ ນແທນທ່ີ ຈະເປັນຜ້ ູ ຊົ ມທ່ີ ສະບາຍໃຈ. ພະລັ ງຂອງການຮ່ວມມື ແລະ ການຫັ້ກຳ າລັ ງຫຈ: ບາຣັ ກຮັ ບຮ້ ູ ເຖິງຄວາມຕ້ອງການຂອງລາວໃນການມີພື້ນຖານທາງວິນຍານ, ໂດຍຂຳໃຫ້ເດໂບຣາໄປນຳ າລາວໃນການສູ້ ຮົ ບ. ພຣະເຈ້ົ າມັ ກຈະອອກແບບໄຊຊະນະທາງວິນຍານ ແລະ ການປະຕິບັ ດຕົ ວຈິງຂອງພວກເຮົາໂດຍອ້ອມຮອບຊຸມຊົ ນ, ຄວາມຮັ ບຜິດຊອບຮ່ວມກັ ນ, ແລະ ການຮ່ວມມືທ່ີ ເຄົາລົ ບນັ ບຖືພຣະເຈ້ົ າ ແທນທ່ີ ຈະເປັນຄວາມເປັນສ່ວນຕົ ວທ່ີ ໂດດດ່ຽວ.
6
ເດໂບຣາ, ບາຣັ ກ, ແລະ ຢາເອນ
ການຄືນລັ ດສະໝີພາບຫັ້ແກ່ພຣະເຈ້ົ າ: ທັ ນທີຫຼັງຈາກບັ ນລຸຜົ ນສຳ າເລັ ດທາງທະຫານອັ ນໃຫຍ່ຫຼວງ, ເດໂບຣາ ແລະ ບາຣັ ກ ບ່ຳ ໄດ້ອວດອ້າງເຖິງຄວາມສະຫຼາດຫຼັກແຫຼມທາງຍຸດທະວິທີຂອງຕົ ນເອງ; ແທນທ່ີ ຈະ, ພວກເຂົາໄດ້ຮ້ອງເພງນະມັ ດສະການໂດຍມອບລັ ດສະໝີພາບ, ອຳ ານາດທາງປະຫວັ ດສາດ, ແລະ ໄຊຊະນະທັ ງໝົ ດຄືນສ່ ູ ພຣະຜ້ ູ ເປັນເຈ້ົ າ. ໃນລະດູການແຫ່ງໄຊຊະນະສ່ວນຕົ ວ ຫຼື ວຽກງານ, ການຍ້ອງຍຳ ແລະ ຄວາມຖ່ອມຕົ ວໂດຍເຈດຕະນາເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາສຸມໃສ່ແຫຼ່ງກຳ າເນີດທ່ີ ແທ້ຈິງຂອງຄວາມເຂ້ັ ມແຂງຂອງພວກເຮົາ.
7