ບົດທີ 1 1 ແລະ ກະສັດ Astyages ໄດ້ ຖືກ ເຕ້ົ າ ໂຮມ ກັບ ບັນພະບຸ ລຸ ດ ຂອງ ເພ່ິ ນ, ແລະ ຊີຣັດ ແຫ່ ງ ເປີເຊຍ ໄດ້ ຮັບ ອານາຈັກ ຂອງ ເພິ່ນ. 2 ແລະ ດາ ນີ ເອນ ໄດ້ ສົນ ທະ ນາ ກັບ ກະ ສັດ, ແລະ ໄດ້ ຮັບ ກຽດ ສູ ງ ກວ່ າ ຫມູ່ ເພ່ື ອນ ທັງ ຫມົດ ຂອງ ຕົນ. 3 ບັດ ນີ້ ຊາວ ບາບີໂລນ ໄດ້ ມີ ຮູ ບ ປັ້ນ ໜ ຶ່ ງ ຊື່ ວ່ າ ເບນ, ແລະ ໃນ ແຕ່ ລະ ມື້ ໄດ້ ໃຊ້ ແປ້ ງ ດີ ສິບ ສອງ ເມັດ, ແລະ ແກະ ສ່ີ ສິບ ໂຕ, ແລະ ເຫ້ົ ຼ າ ແວງ ຫົກ ຖ້ ວຍ. 4 ແລະ ກະສັດ ໄດ້ ຂາບໄຫວ້ ມັນ ແລະ ໄປ ນະມັດສະການ ມັນ ທຸ ກ ວັນ, ແຕ່ ດານີເອນ ໄດ້ ນະມັດສະການ ພຣະເຈົ້າ ຂອງ ລາວ. ເຊ ກ໊ອງ ກ໊ອງ ບ໋ົ ວ ເຫ່ ວ ເຫວ່ີ ຍ ຕສຸ ເມ່ີ ຍ ບົວ ເຍີຍ ທິນ-ຮູ ່ ງ. 5 ຜູ້ ທີ່ ຕອບ ແລະ ເວົ້າ ວ່ າ, ເພາະ ວ່ າ ຂ້ າ ພະ ເຈົ້າ ອາດ ຈະ ບໍ່ ນະ ມັດ ສະ ການ ຮູ ບ ປ້ັ ນ ທ່ີ ເຮັດ ດ້ ວຍ ມື, ແຕ່ ວ່ າ ພຣະ ເຈ້ົ າ ຜູ້ ຊົງ ພຣະ ຊົນ, ຜູ້ ທ່ີ ໄດ້ ສ້ າງ ສະ ຫວັນ ແລະ ແຜ່ ນ ດິນ ໂລກ, ແລະ ມີ ອະ ທິ ປະ ໄຕ ເຫນືອ ເນື້ອ ຫນັງ ທັງ ຫມົດ. 6 ແລ້ ວ ກະສັດ ໄດ້ ກ່ າວ ກັບ ລາວ ວ່ າ, ເຈ້ົ າ ຄິດ ບໍ່ ວ່ າ ເບນ ເປັນ ພຣະ ເຈ້ົ າ ທ່ີ ມີ ຊີວິດ ຢູ ່ ? ເຈ້ົ າເຫັນບໍວ່ າລາວກິນ ແລະດ່ື ມມ້ື ລະເທ່ົ າໃດ? 7 ແລ້ ວ ດານີເອນ ກໍ ຍິ້ມ ອອກ ໄປ ແລະ ເວົ້າ ວ່ າ, ກະສັດ ເອີຍ ຢ່ າ ຫລອກລວງ ເລີຍ ເພາະ ສ່ິ ງ ນ້ີ ເປັນ ດິນ ໜຽວ ແລະ ບ່ໍ ມີ ທອງ ເຫລືອງ ແລະ ບ່ໍ ເຄີຍ ກິນ ແລະ ດ່ື ມ ເລີຍ. 8 ສະນັ້ນ ກະສັດ ຈຶ່ງ ຄຽດ ແຄ້ ນ, ແລະ ເອີ້ນ ຫາ ພວກ ປະໂລຫິດ ຂອງ ເພ່ິ ນ, ແລະ ກ່ າວ ກັບ ພວກ ເຂົາ, ຖ້ າ ຫາກ ພວກ ທ່ ານ ບ່ໍ ບອກ ຂ້ າພະ ເຈົ້າ ວ່ າ ຜູ້ ນີ້ ແມ່ ນ ໃຜ ທີ່ ໄດ້ ກິນ ເງິນ ຈໍານວນ ນີ້, ພວກ ທ່ ານ ຈະ ຕ້ ອງ ຕາຍ. 9 ແຕ່ ຖ້ າ ຫາກ ເຈ້ົ າ ສາ ມາດ ຢ້ັ ງ ຢືນ ໃຫ້ ຂ້ າ ພະ ເຈ້ົ າ ວ່ າ Bel devoureth ພວກ ເຂົາ, ຫັ ຼ ງ ຈາກ ນັ້ນ ດາ ນີ ເອນ ຈະ ຕ້ ອງ ເສຍ ຊີ ວິດ: ເພາະ ວ່ າ ພຣະ ອົງ ໄດ້ ເວົ້າ ຫມິ່ນ ປະ ໝາດ ກັບ Bel. ດາ ນີ ເອນ ໄດ້ ເວ້ົ າ ກັບ ກະ ສັດ, ໃຫ້ ມັນ ເປັນ ໄປ ຕາມ ຄໍາ ຂອງ ທ່ ານ. 10 ບັດ ນີ້ ພວກ ປະໂລຫິດ ຂອງ ເບນ ມີ ສາມ ສິບ ຄົນ, ນອກ ຈາກ ເມຍ ແລະ ລູ ກໆ ຂອງ ພວກ ເຂົາ. ແລະກະສັດໄດ້ ໄປກັບດານີເອນເຂົ້າໄປໃນພຣະວິຫານຂອງເບ. 11 ສະນັ້ນ ພວກ ປະໂລຫິດ ຂອງ ເບນ ຈຶ່ງ ເວົ້າ ວ່ າ, ເບິ່ງ ແມ, ພວກ ເຮົາ ອອກ ໄປ ນອກ, ແຕ່ ເຈ້ົ າ ເອີຍ, ກະສັດ ເອີຍ, ຈ່ົ ງ ເອົາ ຊ້ີ ນ, ແລະ ເຮັດ ເຫົ້ ຼ າ ອະງຸ່ນ ໃຫ້ ພ້ ອມ, ແລະ ປິດ ປະຕູ ໃຫ້ ໄວ ແລະ ປະທັບ ຕາ ດ້ ວຍ ເຄື່ອງໝາຍ ຂອງ ເຈົ້າ ເອງ; 12 ແລະ ໃນ ມ້ື ອ່ື ນ ເມ່ື ອ ເຈ້ົ າ ເຂ້ົ າ ມາ, ຖ້ າ ຫາກ ເຈ້ົ າ ບ່ໍ ເຫັນ ວ່ າ ເບ ໄດ້ ກິນ ໝ ົ ດ ແລ້ ວ, ພວກ ເຮົາ ຈະ ຖືກ ຂ້ າ ຕາຍ: ຖ້ າ ບໍ່ ດັ່ງ ນັ້ນ ດາ ນີ ເອນ ທີ່ ເວົ້າ ຕົວະ ຕໍ່ ພວກ ເຮົາ. 13 ແລະ ພວກ ເຂົາ ບ່ໍ ໄດ້ ຖື ວ່ າ ມັນ ພຽງ ເລັກ ນ້ ອຍ: ສໍາ ລັບ ການ ພາຍ ໃຕ້ ຕາ ຕະ ລາງ ພວກ ເຂົາ ເຈົ້າ ໄດ້ ເຮັດ ເປັນ ທາງ ເຂົ້າ ເປັນ ເອ ກະ ຊົນ, ຊຶ່ງ ໂດຍ ການ ທີ່ ເຂົາ ເຈົ້າ ໄດ້ ເຂ້ົ າ ໄປ ໃນ ຕ່ໍ ໄປ, ແລະ ການ ບໍ ລິ ໂພກ ສ່ິ ງ ຂອງ ເຫ່ົ ຼ າ ນ້ັ ນ. 14 ດັ່ງ ນັ້ນ ເມື່ອ ພວກ ເຂົາ ອອກ ໄປ ແລ້ ວ, ກະສັດ ຈຶ່ງ ເອົາ ຊີ້ນ ໃສ່ ຕໍ່ໜ້ າ ເບນ. ດານີເອນ ໄດ້ ສັ່ງ ຄົນ ຮັບໃຊ້ ຂອງ ເພິ່ນ ໃຫ້ ເອົາ ຂ້ີ ເຖ່ົ າ ໄປ ທ່ົ ວ ພຣະວິຫານ ຕ່ໍ ໜ້ າ ກະສັດ ຜູ້ ດຽວ; ແລ້ ວ ພວກເຂົາ ກໍ ອອກ ໄປ ປິດ ປະຕູ ແລະ ຜະນຶກ ເຂົ້າ ກັບ ເຄື່ອງໝາຍ ຂອງ ກະສັດ ແລະ ຈາກ ນັ້ນ ກໍ ອອກ ໄປ. 15 ບັດ ນ້ີ ໃນ ຕອນ ກາງຄືນ ພວກ ປະໂລຫິດ ກັບ ເມຍ ແລະ ລູ ກ ຂອງ ພວກ ເຂົາ ໄດ້ ມາ ຕາມ ທີ່ ພວກ ເຂົາ ບໍ່ ຢາກ ເຮັດ, ແລະ ໄດ້ ກິນ ດື່ມ ໝ ົ ດ ທຸ ກ ຄົນ. 16 ໃນ ຕອນ ເຊ້ົ າ ເຖິງ ເວ ລາ ທ່ີ ກະ ສັດ ໄດ້ ລຸ ກ ຂ້ຶ ນ, ແລະ Daniel ກັບ ເຂົາ. 17 ແລະ ກະສັດ ໄດ້ ຖາມ ວ່ າ, ດານີເອນ, ປະທັບຕາ ໝ ົ ດ ບໍ? ແລະ ພຣະ ອົງ ໄດ້ ກ່ າວ ວ່ າ, ແທ້ ຈິງ ແລ້ ວ, ໂອ້ , ກະສັດ, ພວກ ເຂົາ ຈະ ດີ. 18 ແລະ ໃນ ທັນ ທີ ທີ່ ເພິ່ນ ໄດ້ ເປີດ ເຂົ້າ ໜ ົ ມ ນັ້ນ, ກະສັດ ໄດ້ ຫລຽວ ເບິ່ງ ໂຕະ, ແລະ ຮ້ ອງ ດ້ ວຍ ສຽງ ດັງ ວ່ າ, ໂອ້ ເບ, ເຈົ້າ ຍິ່ງໃຫຍ່ , ແລະ ເຈ້ົ າ ບ່ໍ ມີ ການ ຫຼອກ ລວງ ເລີຍ. 19 ແລ້ ວ ດານຽນ ກໍ ຫົວ ເຍາະ ເຍີ້ຍ, ແລະ ຈັບ ເອົາ ກະສັດ ບໍ່ ໃຫ້ ເຂົ້າ ໄປ, ແລະ ເວົ້າ ວ່ າ, ຈົ່ງ ເບິ່ງ ທາງ ປູ ຕີນ, ແລະ ເຮັດ ໃຫ້ ເຫັນ ຮອຍ ຕີນ ຂອງ ຜູ້ ໃດ ແດ່ . 20 ແລະ ກະສັດ ໄດ້ ກ່ າວ ວ່ າ, ຂ້ າພະ ເຈົ້າ ເຫັນ ຮອຍ ຕີນ ຂອງ ຜູ້ ຊາຍ, ຍິງ, ແລະ ເດັກນ້ ອຍ. ແລະຫັ ຼ ງຈາກນ້ັ ນກະສັດໄດ້ ໃຈຮ້ າຍ, 21 ແລະ ໄດ້ ພາ ປະ ໂລ ຫິດ ກັບ ເມຍ ແລະ ລູ ກ ຂອງ ເຂົາ ເຈ້ົ າ, ຜູ້ ທີ່ ໄດ້ ສະ ແດງ ໃຫ້ ເຫັນ ປະ ຕູ ພິ ເສດ ຂອງ ພຣະ ອົງ, ບ່ ອນ ທ່ີ ເຂົາ ເຈົ້າ ໄດ້ ເຂົ້າ ມາ, ແລະ ກິນ ອາ ຫານ ດ່ັ ງ ທ່ີ ມີ ຢູ ່ ເທິງ ໂຕະ. 22 ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດ ຈຶ່ງ ຂ້ າ ພວກ ເຂົາ, ແລະ ມອບ ເບນ ໃຫ້ ຢູ ່ ໃນ ອໍານາດ ຂອງ ດານີເອນ, ຜູ້ ທ່ີ ທໍາລາຍ ລາວ ແລະ ວິຫານ ຂອງ ລາວ. ່ຶ ງ, ຊ່ຶ ງ 23 ແລະ ໃນ ບ່ ອນ ດຽວ ກັນ ນ້ັ ນ ມີ ມັງກອນ ໃຫຍ່ ໂຕ ໜ ພວກ ເຂົາ ແຫ່ ງ ບາບີໂລນ ໄດ້ ນະມັດສະການ.
24 ແລະ ກະສັດ ໄດ້ ກ່ າວ ກັບ ດາ ນີ ເອນ, ເຈ້ົ າ ຍັງ ຈະ ເວ້ົ າ ວ່ າ ນີ້ ເປັນ ທອງ ເຫລືອງ ບໍ? lo, ລາວມີຊີວິດຢູ ່ , ລາວກິນ ແລະດື່ມ; ເຈົ້າ ເວົ້າ ບໍ່ ໄດ້ ວ່ າ ພຣະ ອົງ ບໍ່ ເປັນ ພຣະ ເຈົ້າ ທີ່ ມີ ຊີວິດ ຢູ ່ , ສະນັ້ນ ຈ່ົ ງ ນະມັດສະການ ພຣະອົງ. 25 ແລ້ ວ ດານີເອນ ໄດ້ ກ່ າວ ກັບ ກະສັດ ວ່ າ, ຂ້ ານ້ ອຍ ຈະ ນະມັດສະການ ອົງພຣະ ຜູ້ ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າ ຂອງ ຂ້ ານ້ ອຍ ເພາະ ພຣະອົງ ເປັນ ພຣະເຈ້ົ າ ອົງ ຊົງ ພຣະຊົນ ຢູ ່ . 26 ແຕ່ ຂ້ າ ພະ ເຈົ້າ ຂ້ າ ພະ ເຈົ້າ, ຂ້ າ ພະ ເຈົ້າ, ແລະ ຂ້ າ ພະ ເຈົ້າ ຈະ ຂ້ າ ມັງ ກອນ ນີ້ ໂດຍ ບໍ່ ມີ ການ ດາບ ຫລື ໄມ້ ກາງ ແຂນ. ກະສັດ ກ່ າວ ວ່ າ, ເຮົາ ໃຫ້ ເຈ້ົ າ ອອກ ຈາກ ໄປ. 27 ແລ້ ວ ດານີເອນ ກໍ ເອົາ ຂີ້ແຮ້ , ແລະ ຜົມ, ແລະ ເບິ່ງ ມັນ ເຂົ້າ ກັນ, ແລະ ເຮັດ ເປັນ ກ້ ອນ ຢູ ່ ໃນ ປາກ ຂອງ ມັງກອນ, ແລະ ດັ່ງນັ້ນ ມັງກອນ ຈ່ຶ ງ ລຸ ກ ຂ້ຶ ນ ໃນ ທ້ ອງຟ້ າ, ແລະ ດານີເອນ ຕອບ ວ່ າ, “ເບ່ິ ງແມ, ພວກ ເຈົ້າ ເປັນ ພຣະ ເຈົ້າ ເຫົ່ ຼ ານີ້. ໄຫວ້ . 28 ເມື່ອ ພວກ ຊາວ ບາບີໂລນ ໄດ້ ຍິນ ດັ່ງ ນ້ັ ນ, ພວກ ເຂົາ ຈ່ຶ ງ ຄຽດ ແຄ້ ນ ຢ່ າງ ໜ ັ ກ, ແລະ ສົມ ຮູ ້ ຮ່ ວມ ຄິດ ຕ່ໍ ກະສັດ, ໂດຍ ກ່ າວ ວ່ າ, ກະສັດ ກາຍ ເປັນ ຄົນ ຢິວ, ແລະ ເພິ່ນ ໄດ້ ທໍາລາຍ ເບນ, ເພ່ິ ນ ໄດ້ ຂ້ າ ມັງກອນ, ແລະ ຂ້ າ ພວກ ປະໂລຫິດ. 29 ດ່ັ ງນ້ັ ນ ພວກ ເຂົາ ຈ່ຶ ງ ມາ ຫາ ກະສັດ ແລະ ເວ້ົ າ ວ່ າ, ຈ່ົ ງ ປົດ ດານີເອນ ໃຫ້ ພວກ ເຮົາ ບໍ່ ດັ່ງນັ້ນ ພວກ ເຮົາ ຈະ ທໍາລາຍ ເຈົ້າ ແລະ ເຮືອນ ຂອງ ເຈົ້າ. 30 ບັດ ນ້ີ ເມ່ື ອ ກະສັດ ເຫັນ ວ່ າ ພວກ ເຂົາ ໄດ້ ກົດ ດັນ ລາວ ດ້ ວຍ ຄວາມ ເຈັບ ປວດ, ລາວ ໄດ້ ມອບ ດາ ນີ ເອນ ໃຫ້ ພວກ ເຂົາ: 31 ຜູ້ ທ່ີ ໄດ້ ໂຍນ ລາວ ລົງ ໃນ ຖ້ໍ າ ຂອງ ສິງ ໂຕ: ບ່ ອນ ທ່ີ ລາວ ຢູ ່ ໄດ້ ຫົກ ມື້. 32 ແລະ ຢູ ່ ໃນ ຖ້ໍ າ ນ້ັ ນ ມີ ສິງ ໂຕ ເຈັດ ໂຕ, ແລະ ພວກ ເຂົາ ໄດ້ ເອົາ ແກະ ໂຕ ສອງ ໂຕ ໃຫ້ ມັນ ໃນ ແຕ່ ລະ ມື້, ແລະ ແກະ ສອງ ໂຕ, ຊຶ່ງ ຈາກ ນັ້ນ ບໍ່ ໄດ້ ມອບ ໃຫ້ ພວກ ເຂົາ, ເພື່ອ ຕັ້ງ ໃຈ ຈະ ກັດ ກິນ ດາ ນີ ເອນ. 33 ບັດ ນີ້ ມີ ສາດ ສະ ດາ ຄົນ ໜ ຶ່ ງ ຢູ ່ ໃນ ຊາວ ຢິວ, ທີ່ ເອີ້ນ ວ່ າ Habbacuc, ຜູ້ ທີ່ ໄດ້ ເຮັດ ເຄື່ອງ ປັ້ນ ດິນ ເຜົາ, ແລະ ໄດ້ ຫັກ ເຂ້ົ າ ຈ່ີ ໃນ ໂຖ ປັດ ສະ ວະ, ແລະ ໄດ້ ໄປ ໃນ ທ່ົ ງ ນາ, ເພ່ື ອ ນໍາ ມັນ ໄປ ໃຫ້ ຄົນ ກ່ ຽວ. 34 ແຕ່ ທູ ດ ຂອງ ພຣະ ຜູ້ ເປັນ ເຈົ້າ ໄດ້ ກ່ າວ ກັບ ຮາ ບາ ຄູ ວ່ າ, ຈ່ົ ງ ໄປ, ເອົາ ອາ ຫານ ແລງ ທ່ີ ເຈ້ົ າ ໄດ້ ເຂ້ົ າ ໄປ ໃນ ບາ ບີ ໂລນ ໄປ ໃຫ້ ດາ ນີ ເອນ, ຜູ້ ຢູ ່ ໃນ ຖໍ້າ ສິງ. 35 ແລະ Habbacuc ໄດ້ ເວົ້າ ວ່ າ, ພຣະ ຜູ້ ເປັນ ເຈົ້າ, ຂ້ າ ພະ ເຈົ້າ ບໍ່ ເຄີຍ ໄດ້ ເຫັນ Babylon; ທັງ ຂ້ ອຍ ກໍ ບ່ໍ ຮູ ້ ວ່ າ ຖ້ໍ າ ນ້ັ ນ ຢູ ່ ໃສ. 36 ແລ້ ວ ເທວະ ດາ ຂອງ ພຣະ ຜູ້ ເປັນ ເຈົ້າ ໄດ້ ເອົາ ມົງກຸ ດ ໃຫ້ ລາວ, ແລະ ແບກ ລາວ ໄວ້ ດ້ ວຍ ຜົມ ຂອງ ຫົວ ຂອງ ພຣະ ອົງ, ແລະ ໂດຍ ຄວາມ ຄຽດ ແຄ້ ນ ຂອງ ພຣະ ວິນ ຍານ ຂອງ ພຣະ ອົງ ໄດ້ ຕັ້ງ ລາວ ໄວ້ ໃນ ບາບີໂລນ ເທິງ ຖໍ້າ. 37 ແລະ Habbacuc ໄດ້ ຮ້ ອງ ຂຶ້ນ, ເວົ້າ ວ່ າ, O Daniel, Daniel, ເອົາ ຄ ່່ ່ໍ າ ທ່ີ ພຣະ ເຈ້ົ າ ໄດ້ ສ່ົ ງ ໃຫ້ ທ່ ານ. 38 ແລະ ດາ ນີ ເອນ ໄດ້ ເວົ້າ ວ່ າ, ພຣະ ອົງ ໄດ້ ລະ ນຶກ ເຖິງ ຂ້ າ ພະ ເຈົ້າ, ພຣະ ອົງ ຍັງ ບໍ່ ໄດ້ ປະ ຖິ້ມ ຜູ້ ທີ່ ສະ ແຫວງ ຫາ ພຣະ ອົງ ແລະ ຮັກ ພຣະ ອົງ. 39 ສະນັ້ນ ດານີເອນ ຈຶ່ງ ລຸ ກ ຂຶ້ນ ແລະ ໄດ້ ກິນ ເຂົ້າ ແລະ ເທວະດາ ຂອງ ອົງພຣະ ຜູ້ ເປັນເຈົ້າ ໄດ້ ຕັ້ງ ຮາບາກຸ ກ ໃຫ້ ຢູ ່ ໃນ ບ່ ອນ ຂອງ ຕົນ ອີກ ໃນ ທັນທີ. 40 ໃນ ວັນ ທີ ເຈັດ ກະສັດ ໄດ້ ໄປ ຮ້ ອງ ໄຫ້ ດານີເອນ: ແລະ ເມື່ອ ລາວ ມາ ທີ່ ຖໍ້າ ນັ້ນ ລາວ ຫລຽວ ເບິ່ງ ເບິ່ງ, ດານຽນ ກໍາລັງ ນັ່ງ ຢູ ່ . 41 ແລ້ ວ ກະສັດ ກໍ ຮ້ ອງ ຂ້ຶ ນ ດ້ ວຍ ສຽງ ດັງ ວ່ າ, ‘ອົງພຣະ ຜູ້ ເປັນເຈົ້າ ອົງ ຍິ່ງໃຫຍ່ ຂອງ ດານີເອນ ແລະ ບໍ່ ມີ ຜູ້ ໃດ ຢູ ່ ຂ້ າງ ເຈົ້າ. 42 ແລະ ເພ່ິ ນ ໄດ້ ດຶງ ເພ່ິ ນ ອອກ ໄປ, ແລະ ໂຍນ ຄົນ ທ່ີ ເປັນ ສາ ເຫດ ຂອງ ການ ທໍາ ລາຍ ຂອງ ເພິ່ນ ລົງ ໄປ ໃນ ຖໍ້າ; ແລະ ພວກ ເຂົາ ຖືກ ກັດ ກິນ ໃນ ຊົ່ວ ຄາວ ຕໍ່ ໜ້ າ ເພິ່ນ.