सामुयेल ाचे आपोवणे १ सामुयेल ३ १ भुरगो सामुयेल एली मुखार सव्वराची सेवा करतालो. ता काळार सव्वराचे उतर मोलादीक आशिले; उकी नदर नाशिली. २ ता वेळार एली आपला जागार पडलो आनी ताचे दोळे मंद जावंक लागले आनी ताका पळोवंक मेळळे ना. ३ दे वाची पेटी आशिला दे वाचा दे वळां त दे वाचो शदवो बंद जावचे पयली ं सामुयेल न्दे त पडलो. ४ सव्वरान सामुयेलाक आपयलो आनी ताणे जाप शदली: “हां व हां गा आसां .” ५ तेदनां धां वून एली कडे न गेलो आनी मळे : हां व हां गा आसां ; शकताक तुवे माका आपयलो. ताणे मणले, “हां वे आपयलो ना; परतून पडून रावप. आनी तो वचून पडलो. ६ तेदनां सव्वरान परतून आपयलो: सामुयेल. सामुयेल उठून एली कडे न गेलो आनी मळे : हां व हां गा आसां ; शकताक तुवे माका आपयलो. ताणे जाप शदली: “म्ा पुता, हां वे आपयलो ना; परतून पडून रावप. ७ सामुयेलाक अजून सव्वराची वळख जाली ना आनी सव्वराचे उतर ताका अजून उके जावंक ना. ८ तेदनां सव्वरान शतसरे खेपे सामुयेलाक परतून आपयलो. तो उठून एली कडे न गेलो आनी मळे : हां व हां गा आसां ; शकताक तुवे माका आपयलो. तेदनां एलीक कळळे की सव्वरान ता भुरगाक आपयला. ९ एलीन सामुयेलाक मळे : “जा, न्दू ं क वच, आनी ताणे तुका आपयलार, तूं मणटलो, “उलोवप, सव्वर; शकताक तुजो सेवक आयकता. तेदनां सामुयेल आपला जागार वचून पडलो. १० तेदनां सव्वर येवन उबो रावलो आनी आदला काळा पमाणे मणले: सामुयेल, सामुयेल. तेना सामुयेलान जाप शदली: उलोव; शकताक तुजो सेवक आयकता. ११ आनी सव्वरान सामुयेलाक मळे : “पळयात, हां व इजायलां त एक काम करतलों, जे आयकपी दरे कलाचे कान कुरकुरीत जातले .” १२ ता शदसा हां व एली आड ताचा घरा शविी ं सां शगली ं सगळी ं कामां करतलों. १३ शकताक हां व ताका सां गलां की ताका खबर आशिला वायटा खातीर हां व ताचा घराणाचो सदां काळ नाय करतलों; कारण ताचे पूत सताक नीच करताले आनी ताणे तां कां आडायले नात. १४ आनी ताका लागून हां वे एलीचा घराणाक सोपूत घेतला, एलीचा घराणाचे वायटपण सदां काळ बळी वा अप्ण करन िुधद जावचे ना.
1
सामुयेल ाचे आपोवणे
१५ सामुयेल सकाळ मेरेन पडलो आनी सव्वराचा घराची ं दारां उकी ं केली.ं आनी सामुयेल एलीक हे दि्न दाखोवंक शभयेलो. १६ तेदनां एलीन सामुयेलाक आपयलो आनी मळे : सामुयेल, मजो पूत. ताणे जाप शदली: हां व हां गा आसां . १७ ताणे मळे : “तुका सव्वरान सां शगली गजाल शकते ? हां व तुका शवनवणी करतां , ते मजे कडलान शलपोवंक नाका, दे वान तुका तिे कर आनी ताचे परस चड, ताणे तुका सां शगला सगळा गजालीन ं ी तूं मजे कडलान शकतेय शलपोवन दवरलार. १८ सामुयेलान ताका सगळो गजाली सां गलो आनी ताचे कडलान कां यच शलपोवंक ना. ताणे मळे : “तो सव्वर, ताका बरे शदसता ते करंक जाय.” १९ सामुयेल वाडलो आनी सव्वर ताचे वां गडा आशिलो आनी ताणे ताची ं खंयचीच ं उतरां जमनीर पडूंक शदली ना. २० दाना थावन बेि्बा मेरेन सगळा इजायलाक कळळे की सामुयेल सव्वराचो संदेषो जावंक सापन जाला. २१ आनी सव्वर परत शिलोंत पगट जालो, शकताक सव्वराचा उतरान शिलोंत सामुयेलाक पगट केलो.
टीका करप 1 सामुयेल अध ाय 3 त भुरगाक सामुयेलाक आपोवप हे बायबलां तला सगळां त कोमल आनी पररवत्नकारी कथनां मदले एक. इजायलां तला आधानाक फुडारपणाचे संकमण एलीचा अपेस आशयला घरां तलान एक शवसासू नवा संदेष्ाक जावन आसा जो राष्ाक ताचा मुखेल राजसतेचा युगां तलान माग्दि्न करतलो.
1 सामुयेल अध ाय 3 चे शोक शोक शवभाजन दृ सेट करप: आध ानाक काळोख आनी शवस ासू सेव ा (शोक १-३) पद 1: "आनी भुरगो सामुयेल एली मुखार सव्वराची सेवा करतालो. आनी ता शदसां नी सव्वराचे उतर मोलादीक आशिले ; उकेपणान दि्न शदसूंक नाशिले." अथ्: सामुयेल, अजून लान भुरगो, जाणो मुखेल याजक एली हाचा हाताखाल दे वाची शनशठापूव्क सेवा करता. "दे वाचे उतर मोलादीक आशिले" हा वाकां चो अथ् ते दु शम्ळ आशिले ; इझाएलां तला आधानाक कयाक लागून दै वी पकटीकरण उणे जाले. पद २: "तेना एली आपला जागार पडलो आनी ताचे दोळे मंद जावंक लागले आनी ताका पळोवंक मेळळे ना;" अथ्थ एलीचे िारररीक कुडे पण ता काळां तला इजायलाचा आधानाक कुडे पणाचे आनी नैतीक काळखां तले पशतकााक पशतशबंब म्ण काम करता. शोक 3: "दे वाचा दे वळां त दे वाचो शदवो पेटलो आनी सामुयेल न्दे त पडलो;" अथ्: हे कथन फां तोडे र फां तोडे र घडटा, तंबूंतला भां गराचा शदवाचो खां बो बंद करपाक मेळचे आदी.ं दे वाचा कोिा लागसार न्शदलो सामुयेल दे वाचा साशनधाक ताचा िारररीक लागीप ं णाचेर भर शदता. चुक ीची वळख : दे व सामुयेल ाक आपयता (शोक 4-9) पद 4: "दे वान सामुयेलाक आपयलो आनी ताणे जाप शदली: हां व हां गा आसां ." अथ्: दे व लान भुरगा कडे न थेट संवादाची सुरवात करता, जो रोखडीच तयारी करन ("हां व हां गा आसां ") जाप शदता.
2
सामुयेल ाचे आपोवणे
पद 5: "तो धां वून एली कडे न गेलो आनी मणपाक लागलो, हां व हां गा आसां ; शकताक तुवे माका आपयलो. आनी ताणे मणले, हां व आपयलो ना; परत न्शदलो. आनी तो गेलो आनी पडलो." अथ्: सामुयेलाक अजून पतक दै वी पकटीकरण जावंक नाशिलान तो दे वाचा आवाजाक आपला गुर एलीचो वळखीचो आवाज अिी चुक करन ताचे आजा पाळपाक धां वता. पद 6-7: "आनी सव्वरान परतून आपयलो, सामुयेल... आतां सामुयेलाक अजून सव्वराक वळखूंक ना आनी सव्वराचे उतर ताका अजून उके जावंक ना." अथ्थ ही पशकया परत परत जाता. 7 वा कडवां त व् केलां की हां गा "पभुक वळखप" मणलार वैयकीक, अणभवााक संबंद आनी ताचा आवाजाची वळख, जो सामुयेलाक मेळपाचो आसा. पद ८-९: "तेना सव्वरान शतसरे खेपे सामुयेलाक परतून आपयलो... आनी एलीक कळळे की सव्वरान भुरगाक आपयला. दे खून एलीन सामुयेलाक मणले, जा, पड, आनी ताणे तुका आपयलो जालार, तूं मणटलो: उलोव, सव्वर, शकताक तुजो सेवक आयकता." अथ्: तीन यत केला उपरां त शनमाणे एशलची आधानाक शववेकबुधदी जागी जाता. ताची वैयकीक उणीव आसून लेगीत एली एक बुदीमान आधानाक माग्दि्क म्ण वावुरता, दे वाचे आयकुपाक सताक किे सापन करचे हाची सुचोवणी सामुयेलाक शदता. नायाचो दै व ी संदेि (शोक १०-१४) पद 10: "तेना सव्वर आयलो आनी उबो रावलो आनी आदला काळा पमाणे सामुयेल, सामुयेल मणले. मागीर सामुयेलान जाप शदली: उलो, शकताक तुजो सेवक आयकता." अथ्: दे व चवथी खेपे आपयता आनी सामुयेल एलीचा सुचोवणां क पाळो शदता, दे वाचो सेवक म्ण सताक पुरायपणान अधीन करता. पद 11-14: "आनी सव्वरान सामुयेलाक मणले, पळे , हां व इजायलां त एक काम करतलों, जाचे आयकून घेवपी दरे कलाचे कान कुरकुरीत जातले..." अथ्थ दे व जड, गंभीर संदेि शदता. एली आपला वायट पुतां क (होफनी आनी शफनेहास) आडावंक अपेस आयले मणून एलीचा घराचेर येवपी अपररवत्नीय नायाची तो पुषी करता, जाका लागून याजकपणां त भ्ाचार वाडूंक मेळळो. कठीण सत पावोवप (शोक १५-१८) पद १५: "सामुयेल सकाळी ं मेरेन पडलो आनी सव्वराचा घराची ं दारां उगडली.ं आनी सामुयेल एलीक दि्न दाखोवंक शभयेलो." अथ्: सामुयेल रातभर जड भार वरता. आपला गुरक आदर आनी भंय आशिलान तो ही शवधंसक खबर सां गपाक फाटीं सरता. पद 16-17: मागीर एलीन सामुयेलाक आपयलो... सव्वरान तुका सां शगले उतर शकते ? हे मजे कडलान शलपोवंक नाका अिे तुका मागणे करतां ..." अथ्: एलीक हा चकमकीची गंभीरताय जाणवता आनी तो सामुयेलाक गंभीर सोपूत घेवन पुरायपणान पामाणीक रावपाक सां गता.
3
सामुयेल ाचे आपोवणे
पद १८: "सामुयेलान ताका सगळे सां गले आनी ताचे कडलान कां यच शलपयले ना. आनी ताणे मणले, तो सव्वर, ताका बरे शदसता ते करंक जाय." अथ्: सामुयेल सगळे सत सां गून अथां ग पामाणीकपण आनी धैय् दाखयता. एली आपला कुटमाचो गुनां व मान करन दे वाचा साव्भभम इतेक नमपणान अधीन जावन जाप शदता. सामुयेल ाचा भाकीत पदाची पुष ी (शोक १९-२१) पद 19: "सामुयेल वाडलो आनी सव्वर ताचे वां गडा आशिलो आनी ताची ं खंयचीच ं उतरां जमनीर पडूंक शदली ना." अथ्: दे व सामुयेलाचा उतरां क खरी भाकीत म्ण पुषी करता. सॅमुएलान केलो दर एक अदमास साकार जाता आनी ताची शवसासपापताय शसमेट करता. पद 20-21: "दाना थावन बेि्बा मेरेन सगळा इजायलाक कळळे की सामुयेल सव्वराचो संदेषो जावंक सापन जाला... कारण सव्वर सव्वराचा उतरान शिलो हां गा सामुयेलाक पगट जालो." अथ्: राष्ाचा एका तोंका थावन दु सऱया तोंका मेरेन इजायल सामुयेलाचा दै वी पाचारणाक वळखता आनी दे वाचे उतर परतून सशकयपणान मुखेलपणां त येता तेना शिलो हां गा आधानाक पुनसा् पना सुर जाता.
मुख ेल धडे आनी शजणेचे उपेग 1. दे व सादारण आनी अपताशित हांचे कडे न उलयता अज्: दे वान आपले फुडले वडले उतर सां गपाक मुखेल याजका परस तंबूचा सावळे त न्शदला एका लान भुरगाक वेचून काडलो. दे व दज्, शपराय वा ररझुमे पळयना; हाजीर आनी उपलब आशिला काळजाक तो पळयता. 2. आध ानाक माग्दि्न ाचे मोल उपेग: सामुयेलाक सताचा हातान दे वाचा आवाजाचो अथ् लावंक मेळळो ना; शकते घडटा ते वळखुपाक ताका एलीचा मसालेदार माग्दि्नाची गरज आशिली. माग्दि्क दोिपूण् आसतना लेगीत (एली आशिले भिेन), दे व चड करन तां चो वापर करन आमचा शजशवतां तली ताची शदका वळखुपाक मदत करता. 3. ख ऱया अधीनतायेच ी मुदा ("उलोवप, पभू, तुज ो सेव क आयकता") अज्: सॅमुएलान वादशववाद वा अटी ंची वाटाघाटी मागली ना; ताणे रोखडीच उपलबताय शदली. खरे च आधानाक आयकुपाक आमकां आमचे सताचे अजेडा िां त करचे पडटात आनी दे वान सां गता ते पाळपाक तयार आशिले सेवक मणून सताक मुदा दवरची पडटा. 4. कठीण सतांत धैय् आनी पामाणीकपण अज्: आमी मान शदतात वा मोग करतात ताका कठीण खबरो पावोवप केनाच सोंपे ्य. साकर कोटीग ं कररनासतना एलीक "दर नवट" सां गपाची सॅमुएलाची शनवड आमकां संदेि असस आसतना लेगीत पामाणीकपण, शवसास आनी पामाणीकपणाचे म्ाचे म् शिकयता.
4
सामुयेल ाचे आपोवणे
5. दे व ाचे उतर के नाच अपेस ांत पडना उपेग: दे वान "आपले खंयचेय उतर जमनीर पडूंक शदवंक ना" अिे गंथां त नोंद केलां . दे व जेना शकतेय उलयता वा आशासन शदता तेना ताका पुराय करपाची तां क आनी फाटबळ आसता. ताचा आवाजाचा शवसासपापतेचेर आमी आयज आमचो शवसास नां गर ं येता.
5