सामुयेल ाची आवय हना १ सामुयेल १ १ एफायम पव्वाा वता रामथायमसोफीम हाा गाचो एक मनीस आशिलो आनी वाचे नाा व एलाना, जेरोहामाचो पूव, एलीहचो पूव, वोहचो पूव, सुफचो पूव, एफावीचो पूव. २ वाका दोन बायलो आशिलो; एकताचे नाा व हना आनी दु सऱयाचे नाा व पेशनना, आनी पेशननाक भुरगी ा जाली,ा पूण हनाक भुरगी ा नाशिली.ा ३ हो मनीस दर वसा् आपता िारा भायर शिलो हाा गाचा सैनाचा सव्वराक उपासना कराक आनी बळी शदवाक ववालो. एलीचे दोग पूव होफनी आनी शफनेहास, सव्वराचे याजक थाय आशिले . ४ एलानान बळी शदवपाचो वेळ येवकच वाणे आपली बायल पेशननाक आनी शवचा सगळा पुवाा क आनी धुवाा क वाा टे शदलो. ५ पूण वाणे हनाक फावो वो वाटो शदलो; शकताक वो हनाचो मोग करवालो, पूण सव्वरान शवचे पोट बाद केले. ६ आनी शवचा शवरोधकान शवका तास शदवपा खावीर शवका तास शदलो, शकताक सव्वरान शवचे पोट बाद केले. ७ वी वसा् क वस् अिे करवालो, वी सव्वराचा घराा व ववाली, विे शवणे शवका राग हाडली; दे खून वी रडली आनी जेवली ना. ८ वेदनाा घोवान एलानान शवका मळे : हना, वूा शकताक रडटा? आनी वूा शकताक जेवना? आनी वुजे काळीज शकताक दु खी जालाा ? धा पुवाा परस हाा व वुका बरो नय? ९ वेदनाा शिलोाव जेवता उपराा व आनी शपयेता उपराा व हना उठली. एली याजक सव्वराचा दे वळाचा एका खाा बा लागसार बसलो. १० आनी वी कडू शजवाक लागली आनी सव्वराक मागणे केली आनी खूब रडली. ११ आनी शवणे वव करन मळे : “हे सैनाचा सव्वर, वुजा दासीचा दु खाक पळे वन माका याद करन वुजा दासीक शवसर ा क ना आनी वुजा दासीक एक दादलो भुरगे शदलो जातार हाा व वाका वाचा शजशववाा वले दीस सव्वराक शदवलोा आनी वाचे वकलेचेर रे झर येवचो ना. १२ वेदनाा वी सव्वरा मुखार मागणे करवना एलीन शवचे वोाड शचन केले. १३ हना, वी आपता काळजाा व उलयली; फकव शवचे ओाठ हालले, पूण शवचो आवाज आयकूाक येनाशिलो, दे खून एलीक आपूण शपलो शदसलो.
1
सामुयेल ाची आवय हना
१४ एलीन शवका मळे : “वुमी शकवलो वेप शपिे उरवले?” वुजे कडतान वुजो सोरो पयस कर. १५ हनान जाप शदली: “ना, मजा सामी, हाा व एक दु खी आताची बायल, हाा व सोरो वा शपवपाचो पेय शपयेवाक ना, पूण मजो जीव सव्वराचा मुखार ओवला. १६ वुजा दासीक बेशलयाची चलये महण मेजूा नाकाव, शकताक हाा व आवाा मेरेन मजा कागाळ आनी दु खाचा भरपूरपणाा वतान उलयलाा. १७ वेदनाा एलीन जाप शदली, “िाा वीन वच, आनी इजायलाचा दे वान वुवे मागलाा वी वुजी शवनवणी वुका मान कर.” १८ आनी शवणे मळे : “वुजा दासीक वुजा नदरे क कृपा मेळूाक जाय.” दे खून वी बायल आपता वाटे र गेली आनी जेवली आनी शवचे मुखामळ आनीक दु खी नाशिले. १९ वे सकाळी ा पयली ाच उठून सव्वरा मुखार उपासना करन परवले आनी आपता घरा रामाक पावले आनी एलाना वाची बायल हनाक वळखली. आनी सव्वरान शवची याद जाली. २० वाका लागून हना गुरवार जाले उपराा व एक पूव जालो आनी वाका सामुयेल हे नाा व शदले आनी मळे : “हाा वे वाका सव्वराक मागलाा .” २१ वेदनाा एलाना आनी वाचो सगळो घरगुवी वसु्की बळी आनी वाची पशवता सव्वराक अप्ण कराक गेले. २२ पूण हना वयर वचूाक ना; शकताक शवणे आपता घोवाक मळे : “भुरगाक दु दाक धरना मेरेन हाा व वयर वचचो ना आनी मागीर वाका हाडून शदवलोा, वाका सव्वरा मुखार हाजीर जावाक आनी थाय सदाा काळ रावपाक.” २३ आनी शवचो घोव एलानान शवका मळे : “वुका बरे शदसवा वे कर; वाका दु दाक धरना मेरेन राव; फकव सव्वर आपले उवर सापन करवा. दे खून वी बायल रावली आनी आपता पुवाक दु दाक धरवा मेरेन दु दाक धरली. २४ वाका दु दाक धरता उपराा व शवणे वाका आपता वाा गडा वीन बैल, एक एफा शपठ आनी सोऱयाची बाटली घेवन शिलो हाा गाचा सव्वराचा घराा व हाडलो आनी भुरगो लान आशिलो. २५ वेदनाा वाा णी एक बैल मारन ता भुरगाक एली कडे न हाडलो. २६ आनी शवणे मणले: “हे माझा सामी, वुजो जीव शजवो आसा वसो मजा पभू, हाा व वुजा कुिीक उबी रावून सव्वराक मागणे करपी बायल. २७ हा भुरगा खावीर हाा वे मागणे केले; आनी हाा वे वाचे कडतान मागणी केली मजी शवनवणी सव्वरान माका शदता. २८ वाका लागून हाा वे वाका सव्वराक रीण शदलाा; जो मेरेन वो शजयेवलो वो मेरेन वो सव्वराक रीण शदवलो. आनी थायच वो सव्वराची भजवालो.
१ सामुयेल २ १ हनान मागणे करन मणले, मजे काळीज सव्वराा व खोिी जावा, मजे शिाग सव्वराा व उा च जालाा , मजे वोाड मजा दु सानाा चेर वड जालाा ; शकताक वुजा मोकाा व हाा व खोिी जावाा . २ सव्वरा सारको पशवत कोणूच ना, शकताक वुजा बगर कोणूच ना, आमचा दे वा सारको खडप ना. ३ चड अशभमानान उलोवाक नाका; वुमचा वोाडावतान अशभमान भायर सर ा क नाकाव, शकताक सव्वर शगनानाचो दे व, आनी वाचे वरवी ा कवु्बाा वजन करवाव. ४ पराकमी मनिाा चे धनुध्र मोडून पडताव आनी आडखळू न पडपी बळगान बाा दवाव. ५ भरन आशयले लोक भाकरी खावीर भाडान घेवताव; उपािी आशिले लोक सोापले आनी वाा झ मनिान साव जाण जलले. आनी जायवी ा भुरगी ा जाली वी दु बळी जावा. ६ सव्वर मारवा आनी शजवो करवा, वो थडगाा व दे वयवा आनी वयर हाडटा. ७ सव्वर गरीब करवा आनी शगरे स करवा, वो उणे करवा आनी उा च करवा. ८ वो गरीबाा क धुशळा वतान उबारवा आनी शभकारीक गोबराा वतान उबारवा, वाा काा राजकुावराा मदी ा दवरपाक आनी वाा काा वैभवाचे शसाहासन मेळोवाक, शकताक धव्रेचे खाा ब सव्वराचे, आनी वाणे सावसार वाा चेर दवरला.
2
सामुयेल ाची आवय हना
९ वो आपता सावाा चो पाा य राखवलो आनी वायट लोक काळखाा व ओगी राववले; शकताक बळगान कोणूच जैशववाव जावचो ना. १० सव्वराचा शवरोधकाा चे कुडके कुडके जावले; वो सगा् थावन वाा काा गडगडटलो, सव्वर पृथीचा िेवटाक नाय शदवलो; आनी वो आपता राजाक बळगे शदवलो आनी आपता अशभशिक मनिाचा शिागाक उा च करवलो.
टीका करप 1 सामुयेल अध ाय 1 आनी 2 व मेळपी हनाची कथा, दु ख, खर मागणे, भावाथ् आनी दै वी शनवीमत हाा चेर बायबलाा वता सगळाा व बशळश कथनाा वले एक.
भाग १: हनाचा काणयेचे शोक शोक शवभाजन 1 सामुयेल अध ाय 1: दु ख , मागणे आनी वचन पद १-२ (एलकाना आनी वाची ा दोन बायलो): एफायम पव्वाा वता लेवी एलकाना आनी वाचा दोन बायलाा : पेश नना (शवका भुरगी ा जाली)ा आनी हना (जी वाा झ आशिली) हाा ची वळख करन ही काणी सुर जावा. शोक ३-५ (वसु्क ी उपासना आनी आवड): कुटुा ब वसु्की शिलो हाा गाचा सैनाचा पभूची उपासना आनी बळी शदवपाक भोाववा. पेशननाक भुरगी ा आसली ा वरी, एलाना हनाक "लायक भाग" (वा दु पट भाग) शदवा कारण वो शवचो खोलायेन मोग करवा, जरी पभून शवचे पोट बाद केले आसले वरी. शोक ६-८ (पेश ननाचो उलोवणी): पेशनना हनाक सवव वाळयो मारवा आनी शवचा वाा झपणाक लागून शवका तास शदवा, वाका लागून वी रडटा आनी जेवण नयकारवा. एलाना शवका कोमल उवराा नी साा तन शदवपाचो यत करवा ( "धा पुवाा परस हाा व वुका बरो नय?" ), पूण हनाचे काळीज जड उरवा. शोक ९-११ (हनाची कडू मागणे आनी वव): शिलोाव जेवणा उपराा व, एक खोलायेन दु खी आशिली हना उठून दे वळाा व ववा. कडू रडून वी पभूक मागणे करवा आनी वव करवा: दे वान शवका दादलो भुरगो शदलो जातार वाचा शजशववाचा सगळा शदसाा नी वाका पभूक समशप्व करवली आनी वाचे वकलेक केनाच रे झर हाव लावचो ना. शोक १२-१४ (एलीचो गैर शववेक ): हना आपता काळजाा व ओगीच मागणे चालू दवरवा (फकव शवचे ओाठ हालवाव, पूण आवाज आयकूाक मेळना), एली मुखेल याजक शवका पळयवा आनी चुकीन शवका शपिे आसा अिे मानवा आनी शवका आपलो सोरो पयस दवरपाक साा गवा. शोक १५-१६ (हनाची राख ण): हना एलीक आदरपूव्क दु रस करवा, वी सोऱयान शपयेवाक ना, पूण वाचे बदलाक वी एक "दु ख ाची बायल" जी वड कागाळी आनी दु खान पभू मुखार आपलो जीव ओववा. शोक १७-१८ (एलीचो आिीवा्द आनी हनाची िााव ी): एली एक आिीवा् द शदवन जाप शदवा: "िाा वीाव वच, आनी इजायलाचा दे वान वुजी मागणी केली शवनवणी वुका शदवची." हनाचे मुखामळ रोखडे च बदलवा; वी आपले वाटे न ववा, खावा आनी आवाा दु खी जायना.
3
सामुयेल ाची आवय हना
शोक १९-२० (सामुयेल ाचो जल): दु सऱया शदसा सकाळी ा कुटुा बाची पुजा करवा आनी रामाक घरा परववा. एलाना आपली बायल हनाक वळखवा आनी सव्वर शवची याद करवा. वी गभाभ व धरवा आनी वाका एक पूव जलाक येवा, वाका सामुयेल (मळार "दे वाचे आयकलाा ") अिे नाा व शदवा, "कारण हाा वे वाका पभू कडतान मागलाा ." शोक २१-२३ (दु दाक धरचे मेरे न फाटी ा रावप): जेना एलाना वसु्की बळी शदवपाक शिलोक ववा वेना हना घराा व राववा, भुरगाक दु दाक धरता उपराा वच वचवली अिे जाहीर करन, जाका लागून शवका वाका कायमचे पभू मुखार सादर करपाक मेळटलो. एलाना शवचा शनण्याक वेको शदवा. पद २४-२८ (वव पुर ाय करप): एकदाा सामुयेल दु दाक धरता उपराा व, हना वाका उदार अप्णा वाा गडा (वीन बैल, शपठो आनी सोरो) शिलो हाा गाचा सव्वराचा घराा व हाडटा. वी एशलक वसाभ आदी ा वाचे कुिीक मागणे कराक उबी आशिली बायल याद करन शदवा, हे भुरगे शवणे मागणे केले अिे जाहीर करवा आनी वो शजयेवा वो मेरेन वाका पभूक ररणान शदवा .
1 सामुयेल अध ाय 2:1-10: हनाचे उपकाराचे गीव शोक १-३ (दे व ाचा पशवतवेव ख ोिी जावप): हना सुवीचे भाकीव मागणे कराक फुटवा. शवचे काळीज पभूक खोिी जावा, शवचे शिाग उा च जावा आनी वाचा मोकाा व वी खोिी जावा. पभू सारको पशवत कोणूच ना, वाचे सारको खायचोच खडप ना अिे वी जाहीर करवा. शोक ४-५ (मनिाची पररसस वी उलटप): हना मनिाचा भागाचेर दे वाचे साव्भभमत मनयवा: पराकमी मनिाा ची ा धनुष मोडटाव, आडखळ पडपी लोकाा क बळगान बाा दून दवरताव, भरन लोकाा क भाकरी खावीर भाडान घेवचे पडटा आनी वााझ मनिान साव भुर गी ा जातााव जातार जायवी ा भुरगी ा जाली वी सुस जाता. पद ६-८ (जीण आनी मरण हााचेर दे व ाची िक): पभु मारवा आनी शजवो करवा; वो थडगाा व सकयल हाडून वयर हाडटा. वो गरीबाा क धुशळा वतान उबारवा आनी शभकारीक गोबराा वतान उखलून वाा काा राजकुावराा मदी ा दवरवा, कारण धव्रेचे खाा ब सव्वराचेच. शोक ९-१० (नीवी ाची राख ण): दे व आपता सावाा चे पाा य साा बाळटा, पूण वायट लोक काळखाा व ओगी राववले, कारण बळगान कोणूच जैशववाव जावचो ना. पभु पृथीचा िेवटाक नाय शदवलो आनी बळ शदवलो आनी आपता अशभशिक मनिाचा शिागाक उा च करवलो.
भाग 2: मुख ेल धडे आनी शजणेचे उपेग 1. पाथ्न ेव आमूल ाग पामाणीकपण धडो: हनान आपली वेदना शिष धम्क भािे फाटतान शलपोवाक ना. शवणे कडू रडले, आपलो जीव ओवलो आनी कचे दु ख दे वा मुखार दवरले. शजशववाचो उपेग : दे व आमकाा आमची ा पामाणीक भावनाा -दु ख, शनरािा, कडूपण आनी आकाा का-सरळ आपता कडे न हाडपाक आपयवा. दे वा कडे न उलोवचे पयली ा वुमची ा भावनाा शनवळ करपाची गरज ना; पामाणीक दु ख वो हे राा परस बरे वरे न हावाळटा.
4
सामुयेल ाची आवय हना
2. हे र ााच ो शनण्य आनी गैर समज हााचेर माव करप धडो: एक आधासाक फुडाऱयान (एली) लेगीव हनाक चुकीचो शनयाळ केलो, जेना वी पतकाा व दे वा कडे न खोलायेन सावादाा व आशिली वेना शवचेर मदपान करपाचो आरोप केलो. हनान पशवकार केलो ना वा रकााक ररवीन वाद घालो ना; शवणे नमपणान आनी आदरपूव्क आपली सुवाव वश केली. शजणेच ो उपेग : जेना लोकाा क वुमची ा हे वू, साघि् वा आधासाक झुजाचे िाा व खीण चुकीचे समजवाव वेना वुमचो सायम दवराव. दरे का सशमकका मुखार आपली राखण करचे परस दे वा कडे न लक दवराव. 3. बेक ेूच ा पलीकडे न दे व ाचेर शवस ास दवरप (ववााच ी अखाडवाय) धडो: भुरगा खावीर इवले शनरािपणान मागणे करन, हनान आपले उवर पाळळे , एकदाा दु दाक धरता उपराा व आपता बऱयाच काळासावन वाट पळोवपी पुवाक दे वळाा व पभूचे सेवे खावीर सेवेनूच सोडून शदलो. शजशववाचो उपेग : जेना दे व आमचा खोलायेन पाथ्नेक जाप शदवा वेना आिीवा् दाक आमचोच वाबो महण घट धरप सोापे जावा. आमकाा मेळपी सगळे दे वा कडतान मेळटा आनी शनमाणे वाका मान शदवपाचो आसा हे लकाा व दवरन, हना आमकाा आमचे आिीवा् द सुटसुटीव दवरपाची याद करन शदवा. 4. दु ख ाक सुव ी गीवााव रपााव र करप धडो: हनाची काणी अधाय 1 चा ओगी रडपा थावन अधाय 2 चा उडून वचपी, भाकीव करपी जैवाचा गीवाा व साकमण जावा.शवचे लक पुरायपणान शवचा फाटता अपमानाा वतान दे वाचा शनमाणा चररताचेर आनी साव्भभमताचेर सलाा वरीव जाले. आयुश उपेग ः वेदनेची मुजव सोापपाची वारीक आसवा, पूण पुजा शटकवा. जेना दे व वुमकाा पररकेचा हा गामाा वतान हाडटा वा बऱयाच काळासावन वाट पळोवपी पाथ्नेक जाप शदवा, वेना वुमचो पशवसाद वाचा बऱयापणाची गवाय जावाक शदवची जी हे राा क पोराहन शदवा. की टे क अवे: हनाचो पवास आमकाा शिकयवा की वााझ पणाचो वा अपमानाचो खाय चोच हा ग ाम दे व ाचा हावााव कायमचो ना. वो दु ल्कीव पळयवा, मोडून पडला काळजाचा ओगी रडणाा क आयकवा आनी िोक नाचाा व रपाा वरीव करपाक सकम जावा.
5