दे ब ोरा, बराक आनी याएल नायायीध 4 १ एहद मेलो तेना इजायल लोकां नी परत सर्वरा्ा नदरे क रायट केले. २ आनी सर्वरान तां कां हासोरां त राज करपी कनान राजा जाबीना्ा हातां त वरकले. ता्ा सैनायो मुखेली वससेरा, जो वरदे धी लोकां ्ा हारोधेतां त रारतालो. ३ तेदनां इजायल लोकां नी सर्वराक रडले, कारण ताये कडे न लोखणाये णरधे रथ आवधले. आनी रीस रसास ताणे इजायल लोकां येर बळजबरीन अतायार केलो. ४ ता रेळार लावपदोतयी बायल दबोरा ही संदेष्ा इजायलायो नाय करताली. ५ एफायम पर्तां तता रामा आनी बेथेल हां ये मदता दे बोरा्ा माडा्ा झाडा सकयल रारली आनी इजायल लोक वतये कडे न नाया खातीर यडले. ६ वतणे केदे शानाली ंतता अबीनोआमायो पूत बराक आपोरन ताका मळे , “इजायला्ा दे रान सर्वरान आजा वदरंक ना, ‘जा आनी ताबोर दोंगरायेर रयून ननाली आनी जबुलूनां तता या हजार मनधां क आपता रां गडा वर? ७ आनी जाबीना्ा सैनायो सरदार वससेरा, ता्ा रथां नी आनी ता्ा लोकां रां गडा वकधोन नं येक हां र तुका ओडून वरतलों; आनी हां र ताका तुजा हातां त वदतलों. ८ बराक वतका मणले, “तुमी मजे रां गडा रयूंक जाय जातार हां र रयतलों, पूण तूं मजे रां गडा रयूंक ना जातार हां र रययो ना.” ९ वतणे मळे : “हां र तुजा बरोबर रयतलों; वकताक सर्वर वससेरा बायले्ा हातां त वरकतलो. दे बोरा उठली आनी बरका रां गडा केदे धाक गेली. १० बराक जेबुलून आनी ननालीक केदे धाक आपयलो. तो या हजार मनधां क पां यां क घेरन रयर सरलो आनी दे बोरा ताये रां गडा रयर गेली. ११ मोयजेसा्ा सासऱया होबाबा्ा रंधां तलो हे बर केनीन केनी लोकां पासून रेगळो जारन केदे धा लागसार आवधला जानायम मळार आपलो तंबू उबारलो. १२ अबीनोआमायो पूत बराक ताबोर पर्तायेर यडलो अधे तां णी वससेराक सां गले.
1
दे ब ोरा, बराक आनी याएल
१३ वससेरान आपले सगळे रथ, लोखणाये णरधे रथ आनी ताये रां गडा आवधले सगळे लोक, वरदे धी लोकां यो हारोधेत थारन वकधोन नं य मेरेन एकठां य केलो. १४ दे बोरान बराक मळे : उठ; वकताक सर्वरान वससेराक तुजा हातां त वदला तो दीस, सर्वर तुजा मुखार भायर सरलो ना? ते उपरां त बराक ताबोर दोंगरां ततान दे रलो आनी ताये फाटतान या हजार मनीस दे रलो. १५ आनी सर्वरान वससेरा आनी ता्ा सगळा रथां क आनी ता्ा सगळा सैनाक बराका्ा मुखार तलरारी्ा यारान युमधेण काडले. ताका लागून वससेरा आपता रथां ततान दे रलो आनी पां यां नी पळू न गेलो. १६ पूण बराक रथां यो आनी सैनायो फाटोफाट गेलो आनी वरदे धी लोकां यो हरोधेत मेरेन पारलो आनी वससेरायो सगळो सैन तलरारीये यारे क पडलो. आनी एकूय मनीस उरलो ना. १७ पूण हासोरयो राजा जाबीन आनी केनी्ा हे बरा्ा घराणां मदी ं धां तताय वनमा् ण जालान वससेरा पां यां नी रयून केनी्ा हे बरायी बायल याएला्ा तंबू कडे न पळू न गेलो. १८ याएल वससेराक मेळोरंक भायर सरलो आनी ताका मळे : “मजा पभू, वभतर सर, मजे कडे न रळ; वभयेरंक नाका. तो वतये कडे न तंबूंत वभतर सरलो आनी वतणे ताका ने सून ने सलो. १९ ताणे वतका मळे : “माका थोडे उदक वपयेरंक वदर; वकताक माका तान लागता. वतणे दु दायी बाटली उगडली आनी ताका वपयेरन ताका यां पलो. २० ताणे वतका परत मळे : तंबू्ा दारां त उबो रार आनी जेना कोणूय येरन तुका वरयारतलो आनी मणटलो: हां गा कोणूय आसा? की तूं मणटलो, ना. २१ तेदनां याएल हे बरायी बायल तंबूयो खखळो घेतलो आनी हातां त हातरण घेरन ताये कडे न मोर आराजां त गेली आनी तो खखळो ता्ा दे रळां नी मारन जमनीत ं बां दलो, कारण तो खनवदलो आनी थकलो. दे खून ताका मरण आयले. २२ बाराकान वससेरा फाटतान यां रताना, याएल ताका मेळपाक भायर सरलो आनी ताका मळे : “ये, तुका सोदता तो मनीस हां र तुका दाखोरन वदतलों.” तो वत्ा तंबूंत पारतकय पळे लो, वससेरा मेलो पडलो आनी ता्ा दे रळां नी खखळो आवधलो. २३ ता वदसा दे रान कनानायो राजा जाबीन इजायल लोकां मुखार आपता धेकातळा हाडलो. २४ इजायल लोकां यो हात राडलो आनी कनानायो राजा जाबीनायो नाध जायसर कनानायो राजा जाबीनायेर जैत मेळयले.
नायायीध 5 १ तेदनां ता वदसा अबीनोआमायो पूत दबोरा आनी बराक गारन. २ इजायलायो सूड घेरपा खातीर तुमी सर्वरायी सुती करात. ३ हे राजे, आयकात; हे राजकुंरर, कान कर; हां र, हां रूय सर्वराक गातलों; हां र इजायला्ा दे रा सर्वरायी सुती गायतलों. ४ सर्वर, तूं सेइरां ततान भायर सरतना, एदोमा्ा धेतां ततान भायर सरतना यत्री कां पली आनी मळब दे रली आनी मेघां नीय उदक पडले. ५ दोंगर सर्वरा्ा मुखार वरतळळे आनी तो वसनाई इजायला्ा दे रा्ा मुखार वरतळळो. ६ अनाथायो पूत धमगारा्ा काळार, याएला्ा काळार, वड रसे ररकामे आवधले आनी भोंरडे कार कुधीक भोंरताले. ७ गां रां तले लोक बंद जाले, ते इजायलां त बंद जाले, हां र दे बोरा उठून इजायलां त आरय जाली मेरेन. ८ तां णी नरे दे र रेयून काडले; मागीर दारां त झूज जाले: इजायलां तता याळीस हजार लोकां मदी ं ढाल रा भालो वदसलो काय? ९ मजे काळीज इजायला्ा राजपालां क आसा, जे लोक लोकां मदी ं आपली ं मनां ततान अप्ण करतात. तुमी सर्वरायो उपकार मानात. १० यवा गाढरायेर बसपी, नायां त बसून राटे र यलपी, उलोरये.
2
दे ब ोरा, बराक आनी याएल
११ उदक काडपा्ा सुराती ंनी यनुय्रां ्ा आराजा थारन सुटलेले लोक थंयय सर्वरायी ं वनतीयीं कतु्बां , इजायलां तता ता्ा गां रां तता लोकां कडे न केली ं नीवतमान कतु्बां सां गतले, मागीर सर्वराये लोक दारां नी दे रतले. १२ जागो जा, जागो जा, दे बोरा: जागो जा, जागो जा, गीत उयार, उठ, बाराक, तुजा बंदखणी ंततान बंदखणी ंत वर, अबीनोआमायो पूत. १३ उपरां त ताणे उररला मनधाक लोकां मदता कुलीन लोकां येर धेक दररलो आनी सर्वरान माका पराकमी लोकां येर धेक दररलो. १४ एफायमां ततान तां यो एक मुळ अमालेका आड आवधलो; तुजा उपरां त बेजावमन तुजा लोकां मदी;ं माकीरा थारन राजपाल आनी जबूलूनां ततान लेखकायी पेन हाताळपी सकयल आयले. १५ इसाकाराये मुखेली दबोरा रां गडा आवधले ; इसाकार आनी बराक लेगीत ताका पां यान दे गणां त याडलो. रबेना्ा वरभाजनां क काळजाये वडले वरयार आवधले. १६ कळपां यो हं कार आयकुपाक तूं मेढरां मदी ं वकताक रारता? रबेना्ा वरभागां खातीर काळजायो वड सोद लागलो. १७ वगवलयाड जॉड् ना्ा पलतडी ं रारलो आनी दान ताररां नी वकताक उरलो? आधेर दया् देगेर यालूय उरलो आनी आपता भंगां नी रारलो. १८ जबुलून आनी ननाली हे लोक धेतां तता उं य सुरातीन ं ी आपलो जीर मरणा मेरेन योकां त घालताले. १९ राजा येरन झगडले, मागीर मेवगदो्ा उदका कडे न तानाखां त कनान राजां कडे न झुजले; तां णी पयधां ये कसलोय फायदो घेतलो ना. २० ते सगा् थारन झगडले; आपता मागास तले नखेत वससेराआड झगडटाले. २१ वकधोन नं य तां कां वां रून गेली, ती पुवर्ली नं य वकधोन नं य. हे माझा आता, तुरे बळगे पारले. २२ मागीर घोडाये खुर, तां ्ा पराकमी पाणां ्ा प्खॅंगा्ा आदारान मोडले. २३ तुमी मेरोजाक धाप वदरयो, अधे सर्वरा्ा दे रदू तान सां गले, तातूंत रारपी लोकां क कडू धाप वदरयो; वकताक ते सर्वरा्ा आदारान, पराकमी लोकां आड सर्वरा्ा आदारान आयले नात. २४ केनी्ा हे बरायी बायल याएल बायलां परस यड यन जातली आनी तंबूंतता बायलां परस यड यन जातली. २५ ताणे उदक मागले आनी वतणे ताका दू द वदले; वतणे लॉड् ली वडधां त लोणी हाडले. २६ वतणे आपलो हात खखळाक आनी उजरो हात कामगारां ्ा हातोडाक दररलो; आनी हातोडान वतणे वससेराक मारलो, ता्ा दे रळां ततान वभतर सरन मारन तायी तकली मारली. २७ वत्ा पां यां क नमसार केलो, पडलो, पडलो, वत्ा पां यां क नमसार केलो आनी पडलो, जंय नमसार केलो थंय मेलो पडलो. २८ वससरायी आरय जनेला कडे न पळे ली आनी जाळी ंततान रडली: तायो रथ वकताक येरपाक इतलो रेळ? ता्ा रथां यी ं याकां वकताक थां बतात? २९ वत्ा बुदरंत बायलां न वतका जाप वदली, हय, वतणे सताक जाप वदली. ३० तां णी रेग वदरंक ना? तां णी वधकार रां टून घेरंक ना काय; दरे कताक एक-दोन यलयो; वससेराक गोताखोरां ्ा रं गां यो वधकार, गोताखोरां यो वधकार सुये्ा रं गां यो, दोनूय रटां नी गोताखोरां यो रं ग सुयेयो रं ग, लुट घेरपी तां ्ा गळां खातीर मेळटा? ३१ तधे हे सर्वर, तुजे सगळे दु सान ना जारंक जाय, पूण तायो मोग करपी तो आपता बळगान भायर सरतना सुया् सारके जारंक जाय. आनी ता दे धाक याळीस रसास वरशां ती मेळळी.
3
दे ब ोरा, बराक आनी याएल
टीका करप दबोरा, बराक आनी याएल हां ये वरररण नायायीध 4 आनी 5 अध ायांन ी मेळ टा परकी जुलूमां ततान इझाएलायी एक नदरे क पडपी सुटका नोंद करता. तातूंत दै री सार्भभमम, याडसी फुडारपण आनी दे र आपले उदे ध साध करपाक अनपेकीत सायनां यो रापर कसो करता हायेर भर वदला.
भाग १: शोक-शोक वरभाजन नायायीध अध ाय 4: सुट के ये कथन पद 1-3: इजायलाये पातक आनी कू र जुलूम नायायीध यहद मेता उपरां त इजायल लोक परतून सर्वरा्ा मुखार रायट करतात. तायो पररणाम महण दे र तां कां कनानायो राजा जाबीन (जो हासोरां त राज करता) हा्ा हातां त वदता, जायो लशरी सेनापती वससेर ा . वससेरा 900 लोख णा्ा रथांये भयानक लशरी बळगे रापरन रीस रसास इझाएलायेर ख र जुलूम करता . इजायल भुरगी ं दे रा कडे न आदार मागतात. पद 4-9: दे ब ोरा आनी बराक हांये आपोरणे दे ब ोरा , एक संदेष्ा आनी लावपदोतायी बायल, हा रेळार इजायलायो नाय करता, ती दे बोरा्ा माडा्ा झाडा सकयल बसता. वतणे अवबनोआमायो पूत बराक आपोरन हाडू न दे रा कडतान एक आजा वदता: ताणे ननाली आनी जबुलूनां तता 10,000 मनधां क ताबोर पर्तायेर वरपाये आनी दे र वससेरा आनी ता्ा रथां क वकधोन नं ययेर ओडून वरतलो. बराक सधत् जाप वदता: “तुमी मजे रां गडा रयत जातार हां र रयतलों, पूण तूं मजे रां गडा रयूंक ना जातार हां र रययो ना” . डे बोरा रयपाक मान जाता, पूण परास ताका रैय कीक मान हाडयो ना अधे भाकीत करता , कारण सर्वर वससेराक बायले्ा हातां त वरकतलो. शोक १०-१६: ताबोर आनी वकधोन पर्त ायेर जाले झ ज ू बराक जेबुलून आनी ननालीक कादे धाक आपयता आनी ताये रां गडा दे बोरा रां गडा 10,000 अनुयायी एकठां य करता. वससेरा हे आयकून तो आपले ९०० लोखणाये रथ आनी आपले सगळे सैन वकधोन नं येक एकठां य करता. "दे र तुजा मुखार भायर सरलो ना?" बराक आपता मनधां क दोंगरायेर सकयल वरता आनी सर्व र वससेर ा आनी ता्ा सैन ाक अस ् करता (माग्) . वससेराये सैन तलरारी्ा यारे क लागून पुरायपणान नश जाता आनी एकूय मनीस वजरो उरना, जातार वससेरा आपलो रथ सोडून पां यान पळू न रता. शोक १७-२२: याएल आनी वससरायो हार जेबीना्ा राजघरां त आनी हे बरा्ा कुटुं बा मदी ं धां तताय आवधलान वससेरा केनी्ा हे बरायी बायल याएला्ा तंबूंत पळू न रता . जेल ताका मेळपाक भायर सरता, ताका वभतर आपयता आनी ताका वापून दररता. वससेरा उदक मागता; ताये बदला ती ताका लॉड् ल ी वडधांत लोणी (दही दू द) वदता . थकून आनी वरसास दररन वससेराक बेगीन नीद येता. जेएल धां तपणान वत्ा हातां त तंबूय ो खख ळो (खूंट ) आनी हातरण घेर न मोर मोर ताये कडे न रता आनी खखळो ता्ा दे रळां ततान जमनीत ं घालता आनी ताका कणां त मारता. बराक फाटतान पारता तेना जेल ताका मेलो दु सानायो सेनापती दाखयता, ताका लागून दे बोरायी भाकीत पुराय जाता. शोक २३-२४: राजा जाबीनायो रधीकरण ता वदसा दे रान कनानायो राजा जाबीन इजायला्ा लोकां मुखार आपता धेकातळा हाडलो आनी तायो नाध जायसर इजायलायो हात फुडे सरता आनी तायेर जैत मेळयता.
4
दे ब ोरा, बराक आनी याएल
नायायीध अध ाय ५: दे ब ोरा आनी बराकाये गीत पद 1-5: पभूयी सुत ी दे बोरा आनी बराक इजायला्ा सयंसेरी फुडाऱयां खातीर आनी इतूक लोकां खातीर दे रायी सुती करन जैताये गीत गायतात. दे र सेयर आनी एदोमा थारन मोया् काडलो तेना तायी भव, भूंयकां प करपी हावजरी तां कां याद जाता. शोक 6-11: इजायलायो उध स पण नाया कडे न गेल ो "इजायलांत ली आरय" उबी जायसर वलपून रारले तेना्ा जुलूमा्ा काळखां तता वदसां यो उगडास हा गीतां त जाता . उदका्ा सुराती ंनी जवमला राजकतास क, नायायीधां क आनी सादारण धारां तता लोकां क तातूंत पभून केली ं वनतीममायी ं कृतां आनी सोडरणूक केली ं कतु्बां सां गपाक आपयतात. शोक १२-१८: इतूक जमाती वररु आत संतुश जमाती बंदखणीत ं तान बंदखणीत ं वरपाखातीर बराक एक जैवतरंत उलो मारता. खंय्ा जमातीन ं ी आतुरतेन सयंसेरक मणून काम केलायो तपधील हा गीतां त वदला- एफायम, बेज ावमन, माकीर, जेबुलून , इसाकार आनी ननाली -आनी रबेन , दान आनी आधेर हा सारका आपता मेढरां रा दया् देगेर फाटीं उररलां क खर वयटाय वदता . शोक १९-२३: वरश झ ज ू आनी मेर ोजायो धाप कनानये राजा झुजले, पूण "आपता मागासत ले नखेत वससेर ाआड झ ु ज ले" (दे रा्ा हसकेपायो अथ्, वकधोन नं येक हं रार जारन लोखणा्ा रथां क ्ीर करपी रादळी पारसायी धकताय). पुवर्ली वकधोन नं य दु सानाक वां रून गेली. मेर ोज धारायेर कडू धाप उकायला कारण ते "बवळशां आड सर्वरा्ा आदाराक" भायर सरले नात. शोक २४-२७: याएला्ा यैर ायो मान करप तंबूंत "बायलां परस यड आधीरा्व दत" महण मनयतात . हा गीतां त वत्ा वनणा् यक कृतीये वश रण्न केलां-हातोडो हात घालून वससेरा्ा तकलेततान खखळो घालून, थंय तो बुडलो आनी वत्ा पां यां क मेलो पडलो. शोक २८-३०: वससेर ा्ा आरययी वरडं बना एक नाटकीय, वरडं बनातक वरव्ट वससेरायी आरय वत्ा जाळी्ा जनेला भायर पळयता कडे न ्लां तरीत जाता, वत्ा पुतायो रथ परत येरपाक वकताक इतलो मंद आसा असो आतुरतेन वरयार करता. तो फकत लूटबंद आनी वगरे स भरतकाम-आपूण पयली ंय मेलो हायी खबर नासतना रां टून घेता असो भम वत्ा बुदरंत बायलां क वतका सां मन वदता. शोक 31: वनमाणे मागणे गीत एक बवळश मागणे करन सोंपता: "मळार तुजे सगळे दु सान ना जारंक जाय, हे सर्वर, पूण तायो मोग करपी तो आपता बळगान भायर सरतना सुया् सारके जारंक जाय." हा जैता उपरां त हा जमनीक याळीस रसास वरशांत ी मेळ टा .
5
दे ब ोरा, बराक आनी याएल
भाग 2: मुख ेल यडे आनी वजणेये उपेग दे र अधक आनी सादारण रापरता: एवलट धसां आवधला पारं पारीक सामाज सैनां ततान नय, तर घरगुती तंबूयो खूंट आनी हातोडो रापरन एक सादारण बायल (जाएल) रररी ं सुटका जाली, जे दाखयता की दे राक असामान उदे धां खातीर नम सायनां रापरपाक खोधी जाता. आध ाखतक तट् ताय आनी आत संतुश ीयो योको: डे बोराये गीत घरां त रारपी जमातीय ं ेर (रबेन आनी दान सारके) खर वटका करता आनी मेरोजाक मजत करपाक नयकार वदलान गाळी घालता. नैवतक संकशा्ा काळां त आधाखतक तट्ताय वररोय मणून मानतात; भाराथ् लोकां क सोयीसर पेकक दज् वदरये परस सवकय रां टो घेरपाक आपयतात. भागीदारी आनी पोत ाहायी धक: बराक ताका आधाखतक गाउं वडं गायी गरज रळखून डे बोराक आपता रां गडा झुजां त रयपाक सां गले. दे र यड करन आम्ा आधाखतक आनी रेवारीक जैतां यी रयना एकसुरे वकीराद परस समाज, परवर जापसालदारकी आनी दे रायी भागीदारी हां ये भोंरतणी करता. दे र ा कडे न मवहमा परत करप: वड पमाणां त लशरी यध मेळयता उपरां त रोखडे य डे बोरा आनी बराक हां णी आपताय रणवनती्ा तेजसीपणायी अवभमान बाळगूंक ना; ताये बदला सगळो रैभर, इवतहासीक धक आनी जैत परतून पभूक वदरन ते उपासने्ा गीतां त फुटले. रैयकीक रा रेरसायीक जैता्ा हं गामां त हे तून केली तोखणाय आनी नमताय आमये लक आम्ा बळगा्ा खऱया सोतायेर नां गरन दररता.
6