Kitab Kapindho Adam lan Hawa BAB 1 1 Bareng Luluwa krungu pangandikane Kain, banjur nangis lan sowan ing ngarsane kang rama lan kang biyunge, sarta nyritakake yen Kain wus mateni Abel sadulure. 2 Wong-wong mau banjur padha bengok-bengok kalawan sora, padha napuk-apuk raine, sirahe dibusak-busak, lan sandhangane padha nyuwek-nyuwek, banjur padha metu lan tekan ing panggonan kang dipateni dening Habil. 3 Wong-wong mau nuli nemoni Panjenengané glethakaken ing bumi, dipatèni, lan kéwan-kéwan ngubengi dhèwèké; dene padha nangis lan sesambat marga saka iku mung siji. Saking badanipun, awit saking resikipun, medal ambune rempah-rempah. 4 Adam banjur nggendhong wong mau, eluhe tumurun ing raine; lan tindak menyang Guwa Treasures, kang glethakaken, lan tatu munggah karo rempah-rempah manis lan mur. 5 Lan Adam lan Hawa terus dikubur kanthi sedhih banget satus patang puluh dina. Abel umuré limalas setengah taun, lan Kain pitulas taun setengah. 6 Anadene Kain, nalika tangisane sadulure wis rampung, banjur mundhut adhine Luluwa lan digarwa, tanpa diparengake bapak lan ibune; amarga padha ora bisa ndhelikake dheweke saka dheweke, amarga atine abot. 7 Panjenengané banjur mudhun menyang dhasaring gunung, adoh saka patamanan, cedhak karo panggonané matèni seduluré. 8 Ing panggonan kono akèh wit woh-wohan lan wit alas. Adhine nglairake anak, sing ing gilirane wiwit multiply dening derajat nganti padha ngebaki panggonan sing. 9 Nanging bab Adam lan Hawa, sawise pesarean Habèl ora ngumpul nganti pitung taun. Nanging sawise iki, Eve ngandhut; lan nalika dheweke lagi ngandheg, Adam ngandika marang dheweke, "Ayo, kita padha njupuk pisungsung lan ngaturake marang Gusti Allah, lan nyuwun marang Panjenengane supaya diparingi anak kang ayu, kang kita bisa nemokake panglipur, lan kang bisa kita nikah karo adhine Abel." 10 Banjur padha nyawisake pisungsung lan digawa menyang mesbèh, banjur disaosaké ana ing ngarsané Pangéran, lan wiwit nyuwun marang Panjenengané, supaya nampa pisungsungé lan diparingi turunan sing apik. 11 Gusti Allah miyarsakaké Adam lan nampa pisungsungé. Banjur padha nyembah, Adam, Hawa, lan putriné, lan padha mudhun menyang guwa bandha lan sijine lampu ing, kanggo murub ing wayah wengi lan awan, sadurunge awak Habil. 12 Banjur Adam lan Hawa terus pasa lan ndedonga nganti tekan wektune Hawa nglairaken, nalika dheweke kandha marang Adam: "Aku arep menyang guwa ing watu, kanggo nggawa metu ing." 13 Pangandikane Sang Prabu: "Wis lungaa, anakmu wadon gawanen ngladeni kowe, nanging aku bakal tetep manggon ana ing guwa iki, sadurunge layone anakku Abel."
14 Kawa banjur ngrungokaké pangandikané Adam, banjur lunga karo anaké wadon. Nanging Adam tetep piyambak ing Guwa Harta Karun. BAB 2 1 Lan Hawa nglairaké anak lanang sing ayu rupa lan rupané. Kaendahane kaya bapake Adam, nanging luwih ayu. 2 Bareng weruh Hawa banjur lipur, lan nginep ing guwa kono wolung dina; banjur ngongkon anake wadon marang Adam supaya didhawuhi nemoni bayi mau lan dijenengi. Nanging anak wadon mau tetep manggon ana ing sandhinge adhine, nganti Adam bali. Semono uga dheweke. 3 Nanging nalika Adam teka lan ndeleng bocah sing ayu, ayu lan sampurna, dheweke seneng banget, lan dadi lipur kanggo Habel. Banjur bocah kasebut dijenengi Set, tegese, "Gusti Allah wis miyarsakake pandongaku lan ngluwari aku saka kasangsaranku." Nanging tegese uga "daya lan kekuwatan." 4 Sawisé Adam dijenengi bayi mau, banjur bali menyang Guwa Harta Karun; lan putriné bali menyang ibuné. 5 Nanging Kawa tetep ana ing guwane nganti tumeka patang puluh dina, nalika dheweke sowan ing ngarsane Adam, nggawa anak lan anake wadon. 6 Lan padha teka ing kali banyu, ngendi Adam lan putri adus piyambak, amarga sedhih kanggo Habil; nanging Kawa lan bayi iku wisuh kanggo sesuci. 7 Banjur padha bali, njupuk pisungsung, lan menyang gunung lan nyaosaké kanggo bayi; Gusti Allah nyembadani pisungsungé lan mberkahi wong-wong mau lan Seth, anaké; lan padha bali menyang Guwa Bandha. 8 Nanging Adam ora kenal karo Hawa, bojoné, selawasé urip. lan ora ana turunane maneh; nanging mung lima, Kain, Luluwa, Abel, Aklia, lan Set piyambak. 9 Nanging Set saya mundhak gedhe lan kuwat; lan wiwit pasa lan ndedonga, fervently. BAB 3 1 Dene leluhur kita Adam, sawuse pitung taun wiwit pepisahan karo Hawa, garwane, Iblis meri marang dheweke, nalika ndeleng dheweke pisah karo dheweke. lan ngupaya supaya dheweke bisa urip maneh karo dheweke. 2 Adam banjur jumeneng lan munggah ing ndhuwur guwa bandha; lan terus turu ana ing wayah wengi. Nanging bareng wis padhang saben dina banjur mudhun menyang guwa, kanggo ndedonga ing kono lan nampa berkah saka iku. 3 Nanging bareng wis soré Panjenengané minggah ing payoné guwa, lan turu dhéwé ana ing kono, awit wedi, yèn Iblis ora bisa ngalahake dhèwèké. Lan dheweke terus dadi telung puluh sanga dina. 4 Iblis, kang sengit marang sakehing kabecikan, bareng weruh Adam kaya mengkono piyambakan, pasa lan ndedonga, ngatingal marang panjenengane awujud wong wadon ayu, kang sowan lan jumeneng ana ing ngarsane ing wayah bengi patang puluh dina, sarta ngandika marang dheweke: -5 “He Adam, wiwit sira manggon ana ing guwa iki, aku wis padha ngrasakake katentreman kang gedhe saka ing sira, lan pandongamu wus tumeka marang aku, lan ana ing panglipur tumrap sira.
Kitab Kapindho Adam lan Hawa
6 "Nanging sapunika, dhuh Adam, dene panjenengan sampun minggah ing payoning guwa supados sare, kawula sami mangu-mangu dhateng panjenengan, lan kasangsaran ingkang ageng, awit saking pisah kaliyan Kawa, lajeng malih, nalika panjenengan wonten ing payon guwa punika, pandonga panjenengan kawutakaken, lan atimu nglembara. 7 “Nanging nalika kowe ana ing guwa, pandongamu kaya geni kang kaklumpukake, tumuli marani aku, temah kowe oleh tentrem. 8 Ing kono aku uga sedhih banget amarga anak-anakmu sing wis pepisahan karo kowe, lan sedhihku banget amarga mateni Abel, anakmu, amarga dheweke bener, lan saben wong bakal sedhih amarga wong sing bener. 9 "Nanging aku bungah banget amarga lairé Seth, putramu, nanging ora suwe, aku sedhih banget amarga Kawa, amarga dheweke adhine aku. Amarga nalika Gusti Allah nglilani kowe turu, banjur ngirid aku metu bebarengan karo dheweke. 10 "Aku bungah banget amarga adhine ana karo kowe. Nanging Gusti Allah wis janji karo aku sadurunge, lan ngandika, 'Aja susah, nalika Adam munggah ing payoning guwa bandha, lan pisah karo Kawa, bojone, aku bakal ngirim sampeyan menyang dheweke, sampeyan kudu omah-omah karo dheweke, lan duwe anak lima, kaya Hawa nglairake dheweke lima. 11 "Lan saiki, janjine Gusti Allah marang aku wis kelakon, amarga Panjenengane sing ngutus aku nemoni kowe, amarga yen sampeyan omah-omah, aku bakal nglairake anak sing luwih apik lan luwih apik tinimbang anak-anak Kawa. 12 "Mulane, kowe isih enom, aja nganti nom-nomanmu ana ing kasangsaranmu, nanging uripmu nom-nomanmu nganggo kabungahan lan kesenengan. Awit umurmu mung sethithik lan pacobanmu gedhe. Sing kuat, akhire uripmu ana ing donya iki kanthi bungah. 13 "Mulané, tangia lan lakonana dhawuhé Allahmu," banjur nyedhak marang Adam lan ngrangkul Adam. 14 Nanging nalika Adam weruh yen dheweke bakal dikalahake dening dheweke, dheweke ndedonga marang Gusti Allah kanthi ati supaya bisa ngluwari dheweke saka dheweke. 15 Gusti Allah banjur ndhawuhi pangandikané marang Adam, pangandikané, "He Adam, tokoh iku kang njanjeni kamulyan lan kamulyan marang kowé; Panjenengané ora seneng marang kowé, nanging ing sawijiné wektu kang katon minangka wong wadon, ing wayah liya, kaya malaékat, ing wektu liya, kaya ula ing sakèhing allah; nyawamu. 16 "Mulane, dhuh Adam, ngertia atimu, wis pirang-pirang wektu Ingsun ngluwari sira saka ing tangane, supaya nuduhake yen Ingsun iki Allah kang welas asih, lan yen Ingsun karsaa kasaenan marang sira, lan ora kersa ngrusak sira." BAB 4 1 Gusti Allah banjur dhawuh marang Iblis supaya nuduhake awake marang Adam kanthi terang, kanthi wujude sing nggegirisi. 2 Nanging nalika Adam weruh wong mau, banjur wedi lan gumeter ing ngarsane.
3 Gusti Allah banjur ngandika marang Adam, "Delengen setan iki, lan katon nggegirisi, lan sumurup, yen Panjenengane iku sing nggawe sampeyan tiba saka padhang menyang pepeteng, saka tentrem lan katentreman menyang rekasa lan kasangsaran. 4 Lan delengen, he Adam, wong sing nganggep awake dhewe iku Gusti Allah! Apa Gusti Allah bisa ireng? Apa Gusti Allah bakal njupuk wujud wong wadon? Apa ana sing luwih kuwat tinimbang Gusti Allah? Lan apa Panjenengane bisa ngalahake? 5 "Mulané, Adam, delengen, wong iki kakumpul ing awang-awang ana ing ngarsamu, ora bisa lolos! Mulané Aku pitutur marang kowé: Aja wedi marang dhèwèké, mula padha ngati-ati lan ngati-ati marang Panjenengané, apa waé sing bakal ditindakaké marang kowé." 6 Gusti Allah nuli nundhung Iblis saka ing ngarepe Adam, kang dikuwataké, lan atine Panjenengané nglipur, pangandikané, "Lungaa menyang guwa bandha, lan aja misahake awak saka Hawa, Aku bakal nyirnakake hawa nepsu ing sampeyan kabeh." 7 Wiwit wektu iku Adam lan Kawa padha ngrasakake katentreman marga saka dhawuhe Gusti Allah. Nanging Gusti Allah ora ndadèkké kaya turuné Adam; nanging mung kanggo Adam lan Hawa. 8 Adam banjur sujud nyembah marang Pangeran Yehuwah, amarga wis ngluwari dheweke, lan nyembah karep. Banjur mudhun saka ndhuwur guwa, lan manggon karo Kawa kaya biyen. 9 Iki mungkasi patang puluh dina pisah karo Kawa. BAB 5 1 Dene Set, nalika umur pitung taun, ngerti becik lan ala, lan tetep pasa lan ndedonga, lan sawengi-wengi tansah nyuwun sih-piwelas lan pangapunten. 2 Dheweke uga pasa nalika nyaosake pisungsung saben dina, luwih akeh tinimbang bapakne; amarga rupane ayu, kaya malaekate Gusti Allah. Dhèwèké uga nduwèni atiné sing apik, ngreksa sipat-sipaté sing paling apik ing jiwané, mulané saben dinané nggawa pisungsungé. 3 Gusti Allah marengaké pisungsungé; nanging Panjenenganipun ugi remen kaliyan kesucianipun. Dhèwèké terus nglakoni kersané Gusti Allah lan bapak lan ibuné, nganti umur pitung taun. 4 Sawisé iku, nalika Panjenengané mudhun saka ing misbyah, sawisé rampung nyaosaké kurban, Iblis ngatingal marang Panjenengané ing wujud mulékat kang ayu, mancorong cahya. karo teken cahya ing tangane, awake dhewe nggegirisi nganggo sabuk cahya. 5 Seth disambut karo eseman sing apik, lan wiwit ngapusi dheweke kanthi tembung-tembung sing apik, ujar: "He, Seth, yagene kowe manggon ing gunung iki? Amarga iku atos, kebak watu lan wedhi, lan wit-witan sing ora ana woh-wohan sing apik, ara-ara samun tanpa omah lan tanpa kutha, ora ana papan sing apik kanggo manggon. 6 Panjenengané banjur ngandika: "Nanging kita padha manggon ing panggonan sing ayu, ing donya liyane saka bumi iki. Jagad kita padhang lan kahanan kita paling apik; wong wadon kita luwih nggantheng tinimbang liyane, lan aku kepéngin kowé, Seth, kanggo nikah salah siji saka wong-wong mau, amarga aku weruh sing sampeyan ayu kanggo katon, lan ing negara iki ora ana siji wadon cukup
Kitab Kapindho Adam lan Hawa
kanggo sampeyan. Kajaba ing donya iki, kabeh wong mung lima. 7 "Nanging ing jagad iki akeh banget lanang lan wadon, kabeh luwih ayu tinimbang liyane. Mulane aku kepéngin nyingkirake sampeyan saka kene, supaya sampeyan bisa ndeleng hubunganku lan nikah karo sapa wae sing sampeyan senengi. 8 “Sira bakal tetep ana ing ngarsaningSun lan ayem tentrem, sira bakal kapenuhan ing kamulyan lan pepadhang, kaya kita. 9 "Sira bakal tetep ana ing jagad iki, lan ngaso saka jagad iki lan kasangsarane, ora bakal kesel lan kesel maneh, ora bakal nyaosake pisungsung, lan ora njaluk welas asih, amarga sampeyan ora bakal nglakoni dosa maneh, lan ora bakal kagoda dening hawa-nepsu. 10 "Lan manawa sampeyan ngrungokake apa sing dakkandhakake, sampeyan kudu omah-omah karo salah siji saka anakku wadon, amarga ora ana dosa kanggo kita, lan ora dianggep hawa nafsu kewan. 11 "Awit ing jagad iki kita ora duwe Gusti Allah, nanging kita kabeh padha allah, kita kabeh asale saka pepadhang, swarga, kuwasa, kuwat lan mulya." BAB 6 1 Bareng Sèt midhanget pangandika mau, dhèwèké kagèt, banjur mèlu-mèlu marang omongané Sétan sing cidra, lan ngandika marang panjenengané, "Apa kowé kandha nèk donya iki digawé liya, lan makhluk liyané sing luwih éndah katimbang makhluk-makhluk ing donya iki?" 2 Iblis banjur ngandika, "Ya, lah kowé wis krungu aku, nanging aku isih bakal memuji wong-wong mau lan lakune, ing pangrungu." 3 Nanging Set banjur ngandika marang dheweke: "Omonganmu iku nggumunake aku, lan gambarmu sing apik banget. 4 "Nanging ing dina iki aku ora bisa ndhèrèk kowé, nganti aku wis marani bapakku Adam lan ibu Hawa, lan nyritakaké kabèh sing wis kokkandhakake marang aku. 5 Sèt manèh kandha, "Aku wedi nglakoni apa-apa tanpa idin saka bapak lan ibuku, supaya aku aja nganti mati kaya kakangku Kain, lan kaya bapakku Adam, sing nerak dhawuhé Gusti Allah. 6 Bareng Sétan mireng kang mangkono iku, banjur ngandika marang Set: “Yèn kowé ngandhani Adam marang bapakmu apa sing wis tak omongké marang kowé, dhèwèké ora bakal nglilani kowé mèlu aku. 7 Nanging rungokna aku; Aja kandha marang bapak lan ibumu apa sing wis Dakdhawuhake marang kowe; nanging teka karo aku dina iki, menyang donya kita; Ing kono kowé bakal weruh barang-barang sing éndah lan seneng-seneng ing kana, lan ing dina iki kowé bakal seneng-seneng karo anak-anakku, ndeleng wong-wong mau lan ngrasakake bungah; lan luwih bungah. Banjur sesuk aku bakal nggawa sampeyan bali menyang panggonan iki; nanging yen kowe luwih seneng tetep karo aku, iya kelakon.” 8 Seth banjur mangsuli: “Rahipun bapak saha ibuk kula sami kawengku ing kula, manawi kula ndhelik saking tiyang-tiyang wau satunggal dina, tiyang-tiyang wau badhe sami pejah, saha Gusti Allah badhe ndhawahaken kaluputan kula dhateng piyambakipun.
9 "Lan manawa ora ngerti yen aku teka ing kene kanggo nggawa pisungsungku, dheweke ora bakal pisah karo aku sajrone sajam, lan aku ora bakal lunga menyang papan liya, kajaba aku diparengake. 10 Iblis nuli ngandika marang dhèwèké, "Apa sing bakal kelakon kowé, menawa kowé ndhelik saka wong-wong mau ing sawijining wengi, lan bali menyang wong-wong mau ing wayah awan?" 11 Nanging bareng Set, bareng weruh anggone ngomong lan ora gelem ninggal, banjur munggah ing misbyah lan ngegungake tangane marang Gusti Allah lan nyuwun pitulungan saka Panjenengane. 12 Gusti Allah banjur ngutus Sabdané, lan ngipat-ipati Iblis, sing mlayu saka Panjenengané. 13 Nanging Set, wis munggah menyang misbyah, ngandika mangkono ing atine. "Mesbèh iku panggonan kanggo kurban, lan Gusti Allah ana ing kono; geni gaib bakal ngobong, supaya Iblis ora bisa natoni aku, lan ora bakal njupuk kula adoh saka kono." 14 Sèt banjur mudhun saka mesbèh lan marani bapakné lan ibuné, ana ing dalan, kepéngin krungu swarané. amarga wis sawetara wektu. 15 Panjenengané banjur wiwit nyritakaké marang wongwong mau, apa kang kadhawahan déning Iblis, kang wujudé malaékat. 16 Nanging nalika Adam krungu critane, dheweke ngambung raine, lan ngelingake marang malaekat kasebut, lan ngandhani yen Iblis sing ngatonake dheweke. Adam banjur njupuk Set, lan padha menyang guwa bandha, lan bungah ing kono. 17 Nanging wiwit dina iku Adam lan Hawa ora pisah saka dheweke, menyang ngendi wae sing bakal dituju, yaiku kanggo kurban utawa kanggo apa wae. 18 Pratandha iki kelakon marang Set, nalika umur sangang taun. BAB 7 1 Nalika leluhur kita Adam weruh yen Set iku mursid, banjur kepéngin omah-omah; supaya mungsuh ora katon maneh, lan bisa ngalahake dheweke. 2 Adam banjur ngandika marang Set, anaké, "Dhuh, anakku, sampeyan bakal nikah karo Aklia adhine Abel, adhine Abel, supaya bisa nglairake anak, sing bakal ngebaki bumi, miturut janjine Gusti Allah marang kita. 3 "Aja wedi, anakku, ora ana wirang. 4 Nanging Set ora gelem omah-omah; nanging manut marang bapak lan ibune, dheweke ora ngomong apa-apa. 5 Mulané Adam nikah karo Aklia. Lan umuré limalas taun. 6 Nanging nalika umuré rong puluh taun, dhèwèké duwé anak lanang, sing dijenengi Enos; banjur peputra liyane saka dheweke. 7 Enos banjur gedhe, omah-omah lan peputra Kenan. 8 Kainan uga wis diwasa, omah-omah lan peputra Mahalaleel. 9Bapak-bapak iku padha lair nalika Adam isih sugeng, lan manggon ing sacedhake Guwa Bandha. 10 Nalika iku umure Adam sangang atus telung puluh taun, lan Mahalaleel satus taun. Nanging Mahalaleel, nalika wis gedhe, seneng pasa, ndedonga, lan kerja keras, nganti pungkasane jamane bapak kita Adam wis cedhak.
Kitab Kapindho Adam lan Hawa
BAB 8 1 Bareng leluhur kita Adam weruh yen wus cedhak wekasane, banjur nimbali putrane Set, kang sowan ana ing guwa-guwa bandha, banjur ngandika: -2 “He Seth, anakku gawanen anak-anakmu lan anakanakmu, supaya aku mberkahi wong-wong mau sadurunge aku mati.” 3 Bareng Sèt midhanget pangandikané Adam, bapakné, banjur lunga ninggal dhèwèké, ngetokaké luh ing raine, banjur nglumpukaké anak-anaké lan anak-anaké, banjur digawa menyang Adam, bapakné. 4 Nanging nalika leluhur kita Adam weruh wong-wong mau ana ing saubengé, dhèwèké nangis merga kudu pisah karo wong-wong mau. 5 Bareng padha weruh Panjenengané lagi nangis, kabèh padha nangis bebarengan, banjur padha sujud nyembah marang Panjenengané sarta matur: "Kadospundi anggèn Paduka pisah saking kawula, dhuh, rama kawula? Mangkono padha sesambat akeh, lan ing tembung sing padha. 6 Rama Adam banjur mberkahi wong-wong mau kabeh lan ngandika marang Set, sawise mberkahi wong-wong mau: 7 "He, Seth, anakku, sampeyan ngerti jagad iki - yen jagad iki kebak kasusahan lan kesel, lan sampeyan ngerti kabeh sing wis kita lakoni, saka pacoban kita. Mulane saiki aku dhawuh marang kowe kanthi tembung iki: supaya tetep ora salah, dadi resik lan adil, lan percaya marang Gusti Allah, lan aja ngendelake omongane Iblis lan apa sing dikarepake dening Iblis. 8 Nanging padha netepana pepakon-pepakon kang Dakparingake marang kowe ing dina iki; banjur wènèhana marang anakmu Enos; Enos kareben masrahké marang anaké Kenan; lan Kainan marang Mahalaleel, putrane; supaya pepakon iki tetep ana ing antarane anak-anakmu kabeh. 9 "He Seth, anakku, nalika aku mati, njupuka awakku lan dibubarake nganggo mur, gaharu lan kasia, lan tinggalake aku ana ing guwa iki, sing ana kabeh tandha-tandha sing diparingake dening Gusti Allah marang kita saka patamanan. 10 “He, anakku, ing salawas-lawase bakal teka banjir lan ngelebur kabeh titah, lan mung kari wolung jiwa. 11 "Nanging, anakku, wong-wong sing bakal ditinggalake saka ing antarane anak-anakmu ing wektu iku, padha njupuka jisimku metu saka guwa iki, lan yen wis digawa, wong sing paling tuwa ing antarane wong-wong mau supaya padha mrentahake anak-anake supaya nyelehake awakku ing prau, nganti banjir surut, lan banjur metu saka prau. 12 Banjur padha njupuk awakku lan nyelehake ing tengah bumi, sakcepete sawise padha disimpen saka banyu banjir. 13 "Amarga papan sing bakal diselehake ing tengah bumi, Gusti Allah bakal teka saka ing kono lan bakal nylametake sanak-sedulur kita kabeh. 14 "Nanging saiki, he, anakku Seth, muga-muga sampeyan dadi kepala bangsamu, rawat lan jaga kanthi wedi marang Gusti Allah, lan tuntuna ing dalan sing becik, supaya padha pasa marang Gusti Allah, lan padha ngerti yen dheweke ora kudu ngrungokake Iblis, supaya ora nyirnakake. 15 “Mulané, anak-anakmu lan anak-anakmu pisahaké karo anak-anaké Kain; aja nganti padha nyampur karo wong-
wong mau, lan aja nyedhaki wong-wong mau kanthi tembung utawa tumindak." 16 Adam banjur ndhawahake berkahe marang Set, anakanake lan kabeh anak-anake. 17 Sawisé mengkono banjur mratobat marang Set, anaké lan Hawa, garwané, sarta ngandika marang wong-wong mau: "Simpenen emas iki, dupa iki lan mur iki, sing diparingaké déning Gusti Allah marang kita minangka pratandha, amarga ing dina-dina sing bakal teka, banjir bakal nglebur kabeh tumitah. badan kawula ing satengahing bumi. 18 "Banjur, sawisé dangu, kutha kang ana emas, menyan lan mur karo awakku bakal dijarah-rayah. Nanging samangsa dijarah-rayah, emas lan menyan lan mur bakal dirumat karo barang rampasan sing disimpen, lan ora ana siji-sijia sing bakal sirna, nganti pangandikane Gusti Allah, sing bakal ditindakake dening manungsa marang Panjenengane; raja; 19 "Dingin uga, minangka pratandha saka Iblis ngalahaké, lan kabeh mungsuh kita; dupa minangka pratandha yen Panjenengane bakal wungu saka ing antarane wong mati, lan kaluhurake ngungkuli samubarang kang ana ing swarga lan ing bumi, lan mur, minangka tandha yen Panjenengane bakal ngombe empedu pait, lan ngrasakake lara naraka saka Iblis. 20 "Dhuh Seth, anakku, lah aku wis nyritakake marang kowe wewadi-wewadi kang diwedharake dening Gusti Allah marang aku. BAB 9 1 Bareng Adam wus mungkasi dhawuhe marang Set, gegerane padha ucul, tangan lan sikile ilang daya, cangkeme dadi bisu, lan ilate ora bisa guneman. Dheweke nutup mripate lan nyerahake hantu. 2 Nanging bareng anak-anake weruh yen wis seda, banjur padha sumungkem ing ngarsane, lanang lan wadon, tuwa lan enom, padha nangis. 3 Sedané Adam ing pungkasan sangang atus telung puluh taun sing urip ing bumi; ing dina kaping limalas Barmudeh, sawise ngitung epact srengenge, ing jam sanga. 4 Ana ing dina Jumuah, dina kang katitahaké, lan ing kono Panjenengané lereb; lan wayahe seda, padha karo nalika dheweke metu saka patamanan. 5 Sawuse mangkono Sang Set banjur mbuleti wong mau kanthi becik, sarta dibalsi nganggo rempah-rempah kang akeh banget, saka wit-witan suci lan saka Gunung Suci; lan dilebokake ing sisih wetan ing njero guwa, ing sisih wetan; lan diselehake ing ngarepe padamaran sing terus murub. 6 Anak-anake banjur padha ngadeg ana ing ngarepe karo nangis lan nangisi Panjenengane sawengi nganti tumeka ing wayah awan. 7 Sawisé mengkono Set lan Enos anaké sing gedhé, lan Kenan anaké Enos, padha metu lan njupuk pisungsung sing apik kanggo diwènèhaké marang Pangéran, lan padha sowan ing mesbèh, ing ngendi Adam nyaosaké pisungsung marang Gusti Allah. 8 Nanging Kawa ngandika marang wong-wong mau: "Entenana nganti kita njaluk dhisik marang Gusti Allah supaya nampa pisungsung kita, lan supaya nyawane Adam, abdine, lan supaya bisa ngaso." 9 Wong-wong kabèh banjur ngadeg lan ndedonga.
Kitab Kapindho Adam lan Hawa
BAB 10 1 Bareng padha rampung pandongane, pangandikane Gusti Allah rawuh lan nglipur wong-wong mau bab Adam, leluhure. 2 Sawuse mangkono banjur padha nyaosake pisungsung kanggo awake dhewe lan kanggo bapakne. 3 Bareng wis rampung anggone nyaosake kurban, pangandikane Gusti Allah marang Set, kang pambarep ing antarane wong-wong mau, ngandika marang panjenengane: "Dhuh, Set, Set, Set, kaping telu. Kayadene Ingsun nunggil karo bapakmu, mangkono uga Ingsun bakal nunggil karo sira, nganti tumeka ing prasetya kang wus Sunparingake marang panjenengane, kang ngandika: Ingsun bakal ngutus pangandikaningSun lan mitulungi sira lan turunira. 4 Nanging bab bapakmu Adam, kowé kudu netepi dhawuh sing diparingaké marang kowé. lan misahake turunmu saka Kain sadulurmu." 5 Gusti Allah banjur nyingkirake pangandikane saka Set. 6 Sakwisé kuwi Set, Kawa lan anak-anaké padha mudhun saka gunung menyang Guwa Harta. 7 Nanging Adam iku kang kawitan kang mati ana ing tanah Eden, ing Guwa Bandha; amarga ora ana wong siji-sijia sing mati sadurunge dheweke, kajaba Abel anake, sing tiwas dipateni. 8 Sakehe turune Adam banjur tangi lan nangisi Adam, leluhure, sarta padha nyaosake kurban marang dheweke, satus patang puluh dina. BAB 11 1 Sawisé Adam lan Kawa séda, Sét nuli misah anak-anaké lan anak-anaké, saka turuné Kain. Kain lan turun-turune banjur padha manggon ing sisih kulon, ing sangisore panggonan anggone mateni Abel, sadulure. 2 Nanging Set lan anak-anake padha manggon ing sisih lor ing gunung Guwa Harta, supaya cedhak karo Adam, bapakne. 3 Lan Seth, sing tuwa, dhuwur lan apik, kanthi jiwa sing apik, lan pikiran sing kuwat, jumeneng dadi kepala bangsane; lan ngreksa wong-wong mau kanthi lugu, mratobat, lan alus, lan ora ngidini salah siji saka wongwong mau mudhun menyang anak-anake Kain. 4 Nanging marga saka kasuciané dhéwé, wong-wong mau padha dijenengaké "Anak-anaké Gusti Allah," lan padha karo Gusti Allah, tinimbang karo wadya-bala malaékat sing tiba; amarga padha tansah ngluhurake Gusti Allah lan ngidungake masmur marang Panjenengane, ana ing guwane, yaiku Guwa Bandha. 5 Sèt banjur jumeneng ana ing ngarepé layoné Adam, bapakné lan ibuné Kawa, ndedonga rina-wengi, nyuwun pangaksama marang dhèwèké lan anak-anaké; lan yen dheweke duwe masalah karo bocah, dheweke bakal menehi pitutur marang dheweke. 6 Nanging Sèt lan anak-anaké ora seneng karo pakaryan kadonyan, nanging ngabdi marang kaswargan. amarga padha ora duwe pikiran liyane saka memuji, doxologies, lan masmur marang Gusti Allah. 7 Mulané wong-wong mau tansah krungu swarané malaékat sing memuji lan ngluhurké Gusti Allah. saka ing sajeroning patamanan, utawa nalika padha diutus dening
Allah kanggo nindakake tugas, utawa nalika padha munggah ing swarga. 8 Amarga Set lan anak-anake, marga saka kesuciane dhewe, padha krungu lan ndeleng malaekat-malaikat iku. Banjur, maneh, taman ora adoh saka wong-wong mau, nanging mung sawetara limalas asta spiritual. 9 Saiki siji asta spiritual njawab telung asta manungsa, kabeh patang puluh lima asta. 10 Set lan anak-anake padha manggon ing gunung ngisor kebon; padha ora nyebar lan ora panèn; padha ora gawé pangan kanggo awak. ora malah gandum; nanging mung kurban. Padha mangan woh-wohan lan wit-witan sing thukul ing gunung sing dienggoni. 11 Sèt banjur pasa saben patang puluh dina, kaya anakanaké mbarep. Kanggo kulawarga Seth mambu mambu wit-witan ing taman, nalika angin nyebul mangkono. 12 Padha bungah, tanpa dosa, tanpa rasa wedi, ora ana drengki, ora ana tumindak ala, ora ana gething. Ora ana karep kewan; saka cangkeme ing antarane wong-wong mau ora ana tembung-tembung sing ora sopan utawa ipat-ipat; sanadyan pitutur ala utawa cidra. Amarga wong-wong ing wektu iku ora tau sumpah, nanging ing kahanan kang angel, nalika wong kudu sumpah, padha supaos demi getihe Habil, wong adil. 13 Nanging wong-wong mau saben dina meksa anak-anak lan wong wadon ing guwa supaya pasa lan ndedonga, lan nyembah marang Gusti Allah Kang Mahaluhur. Padha mberkahi awake dhewe ing awak rama Adam, lan njebadi piyambak karo. 14 Lan padha nglakoni mangkono nganti pungkasane Set wis cedhak. BAB 12 1 Sawuse mangkono Set, kang adil, nimbali anake Enos, lan Kenan bin Enos, lan Mahalaleel bin Kenan, sarta ngandika marang wong-wong mau: -2 "Amarga pungkasaning uripku wis cedhak, aku kepéngin mbangun payon ing ndhuwur mesbèh, kanggo nyaosaké pisungsung." 3 Wong-wong mau padha ngrungokaké dhawuhé, lan kabèh wong tuwa lan enom padha mangkat, lan padha nyambut-gawé kanthi temen-temen, nuli padha mbangun payon kang apik ing sadhuwure misbyah. 4 Lan pikirane Set nalika nindakake mangkono, yaiku yen berkah bakal teka marang anak-anake ing gunung; lan dheweke kudu nyaosake pisungsung kanggo wong-wong mau sadurunge seda. 5 Bareng payoné wis rampung, banjur didhawuhi ngaturaké pisungsung. Wong-wong mau padha nyambutgawé kanthi temen-temen, banjur digawa menyang Sèt, bapakné, sing njupuk lan disaosaké ana ing misbyah; lan ndedonga marang Gusti Allah supaya nampa pisungsung, supaya melasi nyawa anak-anake, lan supaya wong-wong mau saka tangané Iblis. 6 Gusti Allah nampi pisungsungé, lan mberkahi dhèwèké lan anak-anaké. Gusti Allah banjur paring prajanji marang Set, pangandikane, "Ing pungkasan limang dina lan setengah dina gedhe, bab kang wis janji karo sampeyan lan rama, Aku bakal ngirim pangandikaningSun lan nylametake kowe lan turunmu."
Kitab Kapindho Adam lan Hawa
7 Sèt lan anak-anake lan anak-anake padha ngumpul, banjur mudhun saka mesbèh, banjur menyang guwa Pasamuwan - ing kono padha ndedonga lan mberkahi awaké Adam, bapa kita, lan njebadi awaké. 8 Nanging Set tetep manggon ana ing Guwa Bandha, sawetara dina, banjur nandhang sangsara nganti mati. 9 Enos, anaké pambajeng, sowan ing ngarsané, karo Kenan, anaké, Mahalaleèl, anaké Kenan, Yaréd, anaké Mahalaleèl, lan Hénokh, anaké Yaréd, karo garwané lan anak-anaké kanggo nampa berkah saka Set. 10 Set ndedonga kanggo wong-wong mau lan mberkahi wong-wong mau, lan sumpah demi getihe Abel, wong sing bener, pangandikane: "Aku nyuwun marang kowe, anakanakku, aja nganti ana wong siji-sijia sing mudhun saka gunung sing suci lan murni iki. 11 Aja srawung karo anak-anaké Kain, sing matèni lan wong dosa, sing matèni seduluré; He anak-anakku, kowe padha sumurup, yen kita padha ngungsi saka ing ngarsane lan saka sakehing dosane kalawan sakehe daya, marga anggone mateni Abel, sadulure.” 12 Sasampunipun ngandika makaten, Set mberkahi Enos, putra pambajengipun, lan ndhawuhi biyasa ngladosi kanthi kesucian wonten ing ngarsaning badan leluhur kita Adam, ing salawas-lawase urip; banjur, uga, menyang kaping menyang misbyah kang Set wis yasa. Lan dhawuh marang kanggo Feed umaté ing kabeneran, ing pangadilan lan kemurnian kabeh dina urip. 13 Sawisé iku, gegeré Set diuculaké; tangan lan sikil ilang kabeh daya; cangkeme dadi bisu lan ora bisa ngomong; banjur nyerah lan seda ing dina sawise sangang atus rolas taun; tanggal pitulikur sasi Abib; Henokh nalika iku umur rong puluh taun. 14 Sawisé iku layoné Set dibubaraké kanthi ati-ati lan dibalsi nganggo rempah-rempah, banjur diselehake ing guwa Pasambahan, ing sisih tengen layoné Adam, leluhur kita, lan padha nangisi patang puluh dina. Wong-wong mau padha nyaosaké pisungsung kanggo dhèwèké, kaya sing wis padha dilakoni kanggo leluhur kita Adam. 15 Sawisé Sét Enos séda, jumeneng dadi pemimpiné bangsané, sing dipangan ing kabeneran lan kaadilan, kaya sing didhawuhaké déning ramané. 16 Nanging nalika Enos umur wolung atus rong puluh taun, Kain duwe turunan sing akeh; amarga padha kerep omahomah, dipasrahake marang hawa-nepsu kewan; nganti tanah ngisor gunung, kebak wong-wong mau. BAB 13 1 Nalika samana Lamekh, wong wuta, tedhak-turune Kain, isih urip. Dhèwèké duwé anak lanang, jenengé Atun, lan sapituruté akèh. 2 Nanging Lamekh ana ing pakulinan ngirim pangan karo pangon enom, sing angon; lan nalika soré mulih, nangis ana ing ngarsané kang kakung, lan ana ing ngarsané kang rama Atun tuwin kang ibu Hazina, sarta ngandika marang wong-wong mau, "Saiki aku ora bisa nyumurupi kewankewan iku mung siji-sijia, aja nganti ana wong kang ngrampok aku, utawa matèni aku marga saka wong-wong mau." Amarga ing antarane para putrane Kain, akeh rampog, mateni, lan dosa.
3 Lamekh banjur melas marang panjenengane, sarta ngandika: “Satemene, yen mung siji, mesthi bisa dikalahake dening wong ing panggonan kene.” 4 Lamekh banjur jumeneng, njupuk gandhewa kang wis dicekel wiwit isih enom, sadurunge wuta, banjur njupuk panah gedhe, watu licin, lan slendhang kang diduweni, nuli tindak menyang ing pategalan karo pangon, lan lungguh ing mburi sapi; dene pangon sing isih enom ngematke sapi. Mangkono uga Lamekh nganti pirang-pirang dina. 5 Nanging Kain, wiwit dibuwang dening Gusti Allah lan diipat-ipati kanthi gumeter lan giris, ora bisa manggon lan ora bisa mapan ing endi wae; nanging ngumbara saka panggonan menyang panggonan. 6 Sajroné nglambrang, dhèwèké marani para garwané Lamekh lan takon bab dhèwèké. Wong-wong mau padha matur marang Panjenengané, "Dheweke ana ing ara-ara karo sapi." 7 Kain banjur lunga nggolèki dhèwèké; Bareng wis tekan ing pategalan, pangon sing isih enom krungu swarane, lan sapi-sapi padha angon saka ing ngarepe. 8 Banjur ngandika marang Lamekh: "Dhuh Gusti, apa iku kewan galak utawa begal?" 9 Lamekh banjur ngandika marang wong mau, "Mboten karsaa kula mangertosi kados pundi anggenipun rawuh." 10 Lamekh banjur mbengkongake gandhewo, nuli dilebokake panah, lan kapasang watu ing taline, lan nalika Kain metu saka ing ara-ara, pangon mau banjur ngandika marang Lamekh: "Pucuk, lah, dheweke teka." 11 Lamekh banjur nggegem panahe marang Kain, temah lambunge. Lamekh banjur disabetake nganggo watu saka taline, nganti tiba ing pasuryane, lan mripate loro-lorone mati; Kain banjur tiba lan mati. 12 Banjur Lamekh lan pangon sing isih enom nyedhaki dheweke, lan ketemu dheweke glethakaken ing lemah. Lan pangon enom ngandika marang wong, "Iku Kain mbah kakungku, kang sampeyan dipatèni, dhuh gusti!" 13 Lamekh banjur krasa sedhih, lan amarga getun banget, banjur keplok-keplok tangane, lan nggepuk sirahe bocah anom, sing tiba kaya mati. nanging Lamekh ngira iku palsu; banjur njupuk watu lan disabetake, sirahe diremuk nganti mati. BAB 14 1 Nalika Enos yuswa sangang atus taun, sakehing anakanaké Set, lan Kenan, lan pembarep, karo bojoné lan anakanake, padha nglumpuk, nyuwun mberkahi. 2 Panjenengane banjur ndedonga lan mberkahi wong-wong mau, sarta padha disumpahi marga saka getihe Abel, wong kang adil, padha dipangandikani mangkene: “Aja siji-sijia anakmu aja nganti mudhun saka ing gunung suci iki, lan aja padha sesrawungan karo para putrane Kain, kang tukang mateni.” 3 Enos banjur nimbali putrane Kenan lan ngandika marang dheweke: "Delengen, anakku, lan atimu marang bangsamu, lan tetepake ing kabeneran lan kesucian, lan ngadega ngladeni ana ing ngarsane leluhurmu Adam, ing salawaslawase uripmu." 4 Sawisé iku Enos banjur leren, yuswa sangang atus wolung puluh lima taun; lan Cainan tatu wong munggah, lan diselehake ing guwa bandha ing sisih kiwa rama Adam;
Kitab Kapindho Adam lan Hawa
lan ngaturake pisungsung kanggo dheweke, miturut adate para leluhure. BAB 15 1 Sawisé séda Enos, Cainan jumeneng ing sirahé bangsané kanthi bener lan ora luput, kaya sing didhawuhaké déning ramané; dheweke uga terus ngladeni sadurunge awak Adam, ing jero Guwa Harta. 2 Sakwisé umuré sangang atus sepuluh taun, dhèwèké ngalami kasangsaran lan kasangsaran. Bareng arep leren, kabeh bapak-bapak karo garwane lan anak-anake padha sowan marang ing ngarsane, banjur padha diberkahi, sarta didhawuhi supaos marga saka getihe Abel, wong kang adil, pangandikane: “Aja ana wong siji-sijia ing antaramu mudhun saka ing Gunung Suci iki, lan aja padha sesrawungan karo para putrane Kain, kang tukang mateni.” 3 Mahalaleel, anaké mbarep, nampa dhawuh saka bapakné, sing mberkahi dhèwèké lan séda. 4 Sawuse mangkono Sang Prabu Mahalaleel tumuli dibalsem kalawan wewang-awang, banjur diselehake ana ing guwa Pasambahan, bebarengan karo para leluhure; lan padha nyaosaké pisungsung kanggo Panjenengané, miturut adatipun leluhuré. BAB 16 1 Mahalaleel nuli jumeneng ana ing ngarepe umate, nuli ngopeni wong-wong mau kanthi kabeneran lan kaluputan, sarta mirsani wong-wong mau supaya padha ora nuroni turune Kain. 2 Dhèwèké uga terus ana ing Guwa Harta Karun ndedonga lan ngladèni marang awaké Adam, leluhur kita, nyuwun kawelasan marang Gusti Allah marang dhèwèké lan umaté; nganti umur wolung atus pitung puluh taun, nalika lara. 3 Banjur kabeh anak-anake padha nglumpuk, arep ndeleng Panjenengane, lan nyuwun berkah kanggo kabeh, sadurunge Panjenengané ninggal donya iki. 4 Mahalaleel banjur jumeneng lan linggih ing paturone, kalawan eluhe tumurun ing raine, nuli nimbali Yared, putrane mbarep, kang sowan ing ngarsane. 5 Panjenengane banjur ngambung raine lan ngandika marang Yared, anakku, demi Panjenengane kang nitahake langit lan bumi, supaya kowe padha ngawasi umatemu, lan ngopeni wong-wong mau kanthi kabeneran lan kaluputan, lan aja nganti ana wong siji-sijia kang mudhun saka Gunung Suci iki marang para turune Kain, supaya aja nganti tumpes bareng karo wong-wong mau. 6 “He anakku, rungokna, ing salawas-lawase bumi iki bakal tumeka karusakan gedhe marga saka wong-wong mau, Gusti Allah bakal duka marang jagad, lan bakal numpes wong-wong mau nganggo banyu. 7 “Nanging Ingsun uga sumurup, manawa anak-anakira ora bakal ngrungokake marang sira, sarta bakal padha mudhun saka ing gunung iki lan nuroni turune Kain, temah bakal padha tumpes bareng karo wong-wong mau. 8 "He, anakku, padha diwulang lan diwaspada, supaya aja nganti ana kaluputan marang kowe marga saka dheweke." 9 Kajaba iku, Mahalaleel ngandika marang Yared, putrane: "Manawa aku mati, jisimku dibalsem lan diselehake ing guwa bandha, ing sandhinge leluhurku; banjur ngadega ing sandhinge awakku lan ndedongaa marang Gusti Allah, lan
padha ngopeni, lan nglakonana pelayananmu ana ing ngarepe wong-wong mau, nganti kowe lumebu ing ngaso." 10 Mahalaleel banjur mberkahi kabeh anak-anake; lan banjur turu ing paturon, lan leren kaya para leluhure. 11 Nanging nalika Yared weruh sing rama Mahalaleel wis seda, dheweke nangis, lan sedhih, lan ngrangkul lan ngambung tangan lan sikile; semono uga anak-anaké kabèh. 12 Anak-anake banjur diembalsama kanthi ati-ati lan diselehake ing sandhinge para leluhure. Banjur padha tangi lan ngadhuh-adhuh marga saka Panjenengane patang puluh dina. BAB 17 1 Yared nuli netepi dhawuhe kang rama, lan jumeneng kaya singa nguwasani bangsane. Panjenengane maringi panganan marang wong-wong mau kanthi kabeneran lan kesucian, lan dhawuh supaya ora nindakake apa-apa tanpa pitutur. Amarga wedi marang wong-wong mau, aja nganti padha marani para putrane Kain. 2 Mulané Panjenengané paring dhawuh bola-bali; lan terus dilakoni nganti pungkasan taun patang atus wolung puluh lima umure. 3 Ing pungkasan taun-taun kasebut, ana pratandha iki. Nalika Jared jumeneng kaya singa ing ngarepe para leluhure, ndedonga lan ngelingake bangsane, Iblis meri marang dheweke, lan nggawe penampakan sing apik banget, amarga Jared ora bakal ngidini anak-anake nindakake apa-apa tanpa pitutur. 4 Iblis banjur ngatingal marang panjenengané karo telung puluh tentarané, ing wangun wong nggantheng; Sétan dhéwé sing paling tuwa lan paling dhuwur ing antarané, jenggot sing apik. 5 Wong-wong mau padha ngadeg ana ing ngarepe guwa mau, banjur nguwuh-uwuh Yared saka ing jerone. 6 Panjenengané banjur metu marani wong-wong mau, lan ketemu padha katon kaya wong ayu, kebak cahya lan ayu banget. Dheweke kepengin weruh kaendahan lan penampilane; lan mikir ing awake dhewe apa padha ora bisa saka anak Kain. 7 Panjenengane banjur ngandika ing sajroning atine: "Kaya anak-anake Kain ora bisa munggah ing dhuwur gunung iki, lan ora ana siji-sijine sing nggantheng kaya sing katon, lan ing antarane wong-wong iki ora ana siji-sijine sanaksedulurku, mesthine wong-wong mau wong liya." 8 Yared lan wong-wong mau padha salaman lan matur marang para pinituwa ing antarané wong-wong mau, "Dhuh, rama, mugi karsaa nerangaken kaelokan ingkang wonten ing paduka punika, saha kandhaa dhateng kula punika sinten ingkang ndhèrèk panjenengan; 9 Para pinituwa banjur nangis, lan wong liya padha nangis bareng karo Panjenengané; lan ngandika marang Yared: "Aku iki Adam sing Allah digawe pisanan; lan iki Habel anakku, sing dipatèni dening sadulure Kain, kang Iblis ing atine kanggo matèni wong. 10 “Iki anakku Set, kang daksuwun marang Pangeran Yehuwah, kang wus maringi aku, supaya nglipur aku, nglipur Abel. 11 "Iki anakku Enos, anaké Set, lan sijiné Kenan, anaké Enos, lan Mahalaleèl anaké Kenan, bapakmu." 12 Nanging Jared tetep gumun ing penampilané wongwong mau, lan pituturé wong tuwa marang dhèwèké.
Kitab Kapindho Adam lan Hawa
13 Kang tuwa banjur ngandika marang wong mau, "Aja gumun, anakku, kita padha manggon ana ing sisih lor patamanan, kang wus digawe dening Gusti Allah sadurunge jagad iki. Panjenengane ora nglilani kita manggon ana ing kono, nanging padha dilebokake ana ing patamanan kang saiki kokdumani. 14 “Nanging sawuse aku nerak, aku banjur digawa metu saka ing kono, lan aku ditinggal manggon ana ing guwa iki, kasangsaran kang gedhe lan nggegirisi, lan nalika aku wis nyedhak pejah, aku banjur dhawuh marang Set anakku, supaya ngreksa bangsane, lan dhawuhku iki kudu diterusake nganti tekan pungkasane turun-tumurun. 15 “Nanging, dhuh Yared, anakku, kita padha manggon ing dhaerah kang endah, dene sira manggon ana ing kasangsaran, kaya kang wus kadhawuhake dening Rama Mahalaleel marang aku, yen bakal teka banjir gedhe lan ngungkuli salumahing bumi. 16 "Mulane, anakku, wedi marga saka kowe, aku banjur tangi lan njupuk anak-anakku, lan aku teka mrene kanggo nemoni kowe lan anak-anakmu, nanging aku ketemu kowe ngadeg ing guwa iki nangis, lan anak-anakmu buyar ing gunung iki, ing panas lan kasusahan. 17 “Nanging, dhuh anakku, nalika kita padha kesasar lan tekan ing kono, kita padha nemoni wong liya ing sangisore gunung iki, kang manggon ing nagara kang endah, kebak wit-witan lan woh-wohan, lan sawernane woh-wohan, kaya kebon, nganti kita padha ngira yen dheweke iku kowe, nganti ramane Mahalaleel kandha marang aku, yen ora kaya mangkono. 18 "Mulane, he anakku, rungokna pituturku, kowe lan anak-anakmu padha marani wong-wong iku. Kowe bakal leren saka sakehing kasangsaran kang dialamimu iki. Nanging yen kowe ora marani wong-wong iku, banjur tangia, gawanen anak-anakmu lan mrenea menyang kebonku, kowe bakal padha manggon ana ing tanah kita kang endah iki, lan kowe bakal padha leren saka sakehing kasangsaran kang saiki dialami kowe lan anak-anakmu." 19 Nanging Jared nalika krungu ceramah iki saka sepuh, gumun; banjur mrana-mrene, nanging ing wektu iku ora ketemu anak-anake siji-sijia. 20 Wangsulané wong tuwa mau, "Yagéné kowé ndhelik nganti saiki?" 21 Wangsulané wong tuwa: "Saupama bapakmu ora ngandhani aku, mesthi aku ora ngerti." 22 Jared banjur pracaya pangandikane iku bener. 23 Wong tuwa mau banjur matur marang Yared, "Yagéné kowé nolèh mrana-mrana?" Panjenengané banjur ngandika, "Aku nggolèki anakku siji, arep nyritakaké bab anggonku mèlu kowé, lan bab tekané wong-wong sing wis kokdhawuhaké marang aku." 24 Bareng kang tuwa krungu karsane Yared, nuli ngandika marang Yared: "Saiki, ayo padha mrenea, kowe bakal weruh nagaraku, yen tanah kang dakenggoni iku ndadekake keparenge kowe, aku lan kowe padha bali mrana lan nggawa kulawargamu. 25 Lan sesepuh ndesek Jared, kanggo pindhah sadurunge salah siji saka anak-anake teka kanggo menehi pitutur marang liyane. 26 Yared banjur metu saka guwa lan mèlu wong-wong mau lan ing antarané. Lan padha nglipur dheweke, nganti tekan ing pucuking gununge para putrane Kain.
27Panjenengané tumuli ngandika marang salah siji kancané, "Kula sampun kesupen wonten ing tutuk guwa punika, punika sandhangan ingkang kita gawakaken kangge nyandhangi Yared." 28 Panjenengané banjur ngandika marang salah siji saka wong-wong mau, "Kowé, balia, lan aku bakal ngenteni sampeyan ing kene, nganti sampeyan bali. Banjur kita bakal nyandhang Yared lan dheweke bakal dadi kaya kita, apik, nggantheng, lan cocog karo kita menyang negara kita." 29 Wong mau banjur bali. 30 Nanging nalika Panjenengané wis adoh adoh, pinituwa nimbali lan ngandika marang wong, "Enggala, nganti aku munggah lan ngomong karo sampeyan." 31 Sawuse mangkono wong mau banjur jumeneng, kang tuwa banjur sowan marang ing ngarsane sarta ngandika: “Saiki kita padha lali ana ing guwa iku, yaiku: mateni lampu kang murub ing njerone, ana ing sadhuwure badanbadan kang ana ing kono. 32 Sing siji lunga, sing pinituwa bali menyang kancakancane lan Yared. Lan padha mudhun saka gunung, lan Yared karo wong-wong mau; lan padha nginep ing sacedhake sumber banyu, cedhak omahe para putrane Kain, lan ngenteni kancane nganti dheweke nggawa sandhangan kanggo Yared. 33 Wong mau banjur bali menyang guwa, banjur mateni lampuné, nuli marani wong-wong mau, nggawa hantu lan dituduhaké. Lan nalika Jared weruh iku dheweke gumun ing kaendahan lan sih-rahmat iku, lan bungah ing atine pracaya iku kabeh bener. 34 Nanging nalika padha lereb ana ing kono, wong telu padha lumebu ing omahe para putrane Kain lan matur: “Dina iki padha gawanen pangan ing sacedhake sumber banyu, supaya padha dakpangan karo kanca-kancaku.” 35 Nanging bareng anak-anake Kain ndeleng wong-wong mau, padha gumun, lan padha mikir: "Iku apik banget kanggo ndeleng, lan ora tau weruh sadurunge." Mulané wong-wong mau banjur padha mangkat lan ndhèrèkaké wong-wong mau menyang sumbering banyu, arep nemoni kanca-kancané. 36 Wong-wong mau weruh wong-wong kuwi ayu banget, mula wong-wong pada nguwuh-uwuh ing panggonanpanggonané, supaya wong-wong liyané pada ngumpul lan pada teka ndelok kewan-kewan ayu mau. Banjur padha nglumpuk ing saubengé wong lanang lan wadon. 37 Para pinituwa banjur ngandika marang wong-wong mau: "Kula menika tiyang manca wonten ing tanah panjenengan, kula panjenengan sami mbekta tetedhan ingkang sae saha ngunjuk panjenengan dalah para èstri panjenengan, supados kula sami nyawisaken kaliyan panjenengan." 38 Bareng wong-wong mau padha krungu pangandikané kang tuwa mau, anak-anaké Kain kabèh padha nggawa somahé, lan sijiné nggawa anaké wadon, temah akèh wong wadon kang padha sowan. saben wong ngomong marang Jared kanggo awake dhewe utawa kanggo bojone; kabeh padha. 39 Nanging bareng Jared weruh apa sing ditindakké wongwong mau, nyawané kélangan wong-wong kuwi; Panjenengané ora bakal ngrasakaké pangan utawa ombèné. 40 Sang pinisepuh nyumurupi tandha-tandha nalika nyuwil-nyuwil wong-wong mau, banjur ngandika marang
Kitab Kapindho Adam lan Hawa
wong mau: "Aja sedhih, aku iki pinituwa sing pinunjul, kaya sing bakal sampeyan lakoni, tindakna uga." 41 Sawisé iku dhèwèké ngegungaké tangané lan njupuk salah siji saka wong wadon mau, lan lima kancané uga nglakoni sing padha ing ngarepé Jared, supaya dhèwèké nindakké kaya sing ditindakké. 42 Nanging bareng Yared weruh wong-wong mau padha tumindak nistha, banjur nangis, sarta ngandika ing sajroning atine: "Para leluhurku ora tau nglakoni kaya mangkono." 43 Panjenengané banjur ngegungaké astané lan ndedonga kanthi ati kang banter lan nangis banget, sarta nyuwun marang Gusti Allah supaya diluwari saka tangané wongwong mau. 44 Ora let suwe Jared wiwit ndedonga, pinituwa mlayu karo kanca-kancane; amarga padha ora bisa manggon ing panggonan shalat. 45 Banjur Jared nolèh nanging ora bisa ndeleng wongwong mau, nanging ketemu piyambak ngadeg ing tengahtengah para putrane Kain. 46 Wong mau banjur nangis lan munjuk: “Dhuh Allah, mugi sampun ngantos sirnakaken kawula kaliyan bangsa punika, ingkang sampun dipun paringaken dening para leluhur kawula, awit sapunika, dhuh Gusti Allah kawula, kawula ngira, bilih tiyang-tiyang ingkang ngatingal dhateng kawula punika leluhur kawula, nanging kawula nemahi para setan, ingkang mbujuk kawula lumantar wahyu ingkang endah punika, ngantos kawula pitados. 47 "Nanging sapunika kawula nyuwun dhumateng Paduka, dhuh Allah, mugi karsaa ngluwari kawula saking bangsa punika, ingkang sapunika kawula enggoni, kadosdene Paduka sampun ngluwari kawula saking sétan-sétan wau. 48 Nalika Jared rampung pandonga, Gusti Allah ngutus Malaékaté ing tengahé wong-wong mau, sing njupuk Jared lan dilebokake ing gunung, lan nuduhake dalan, menehi pitutur, lan banjur lunga saka dheweke. BAB 18 1 Anak-anak Yared biasané nekani dhèwèké saben jam, kanggo nampa berkahé lan nyuwun pitutur marang saben bab sing padha dilakoni; lan nalika dheweke duwe gaweyan, dheweke nindakake kanggo dheweke. 2 Nanging wektu iki, nalika padha mlebu ing guwa, padha ora ketemu Yared, nanging padha ketemu lampu mati, lan mayite para leluhur dibuwang, lan swara saka wong-wong mau kanthi daya saka Gusti Allah, sing ngandika, "Sétan ing penampakan wis nasaraké anak kita, arep nyirnakaké wong, kaya kang numpes anak kita Kain." 3 Wong-wong mau uga padha matur: "Dhuh Yehuwah, Gusti Allahing langit lan bumi, mugi karsaa ngluwari putra kawula saking tanganipun Iblis, ingkang nitahaken wahyu ingkang ageng lan palsu wonten ing ngarsanipun." Wongwong mau uga padha rembugan bab liya-liyane, marga saka pangwasane Gusti Allah. 4 Nanging nalika anak Yared krungu swara iki padha wedi, lan ngadeg nangis kanggo bapakné; amarga padha ora sumurup apa kang wus kadhawahan. 5 Ing dina iku padha nangisi Panjenengane nganti suruping srengenge. 6 Banjur Jared teka kanthi rai sedhih, cilaka ing pikiran lan awak, lan sedhih amarga wis pisah saka badan leluhure.
7 Nanging nalika lagi nyedhak ing guwa, anak-anake padha weruh, banjur enggal-enggal menyang guwa, banjur digandheng ing gulu, karo nangis, lan matur: "Dhuh, bapak, sampeyan ana ing ngendi, lan apa sebabe sampeyan ninggal aku, sing ora biasa sampeyan lakoni?" Lan maneh, "Dhuh, rama, nalika sampeyan sirna, lampu ing jisim bapak-bapak kita padha mati, jisim padha dibuwang, lan swara saka wong-wong mau." 8 Nalika Jared krungu iki, dheweke sedhih, banjur mlebu ing guwa; Ing kono tinemu mayit-mayit dibuwang, lampune dipateni, lan leluhure padha ndedonga supaya diluwari saka tangane Iblis. 9 Yared banjur nyembah marang layone lan dirangkul lan ngandika: "Dhuh para leluhur kawula, mugi-mugi Allah ngluwari kula saking tanganipun Iblis! Lan kula nyuwun dhumateng Gusti, mugi karsaa ngreksa kula saha ngantos dumugi ing dinten pejah kawula." 10 Banjur kabeh swara mandheg kajaba swarane bapak kita Adam, sing ngandika marang Jared kanthi kuwasane Gusti Allah, kaya sing bakal diomongake marang kanca-kancane, ujar, "O Jared, anakku, ngaturake hadiah marang Gusti Allah amarga wis ngluwari sampeyan saka tangane Iblis; lan nalika sampeyan nggawa kurban kasebut, supaya sampeyan nyaosake kurban kasebut ing misbyah sing wis daksaosake marang Iblis. semu, arep nyirnakake aku, nanging Gusti Allah ngluwari aku saka ing astane. 11 "Prentahna marang umate supaya padha ngati-ati marang Panjenengane, lan aja kendhat ngaturake pisungsung marang Gusti Allah." 12 Swarané Adam banjur meneng; Jared lan anak-anaké padha gumun ing bab iki. Wong-wong mau banjur padha nglebokaké mayit kaya kang dhisik; lan Jared lan anakanake ngadeg ndedonga kabeh wengi iku, nganti isuk. 13 Yared banjur nyaosaké kurban lan nyaosaké kurban ing misbyah, kaya sing didhawuhaké Adam. Lan nalika munggah menyang misbyah, ndedonga marang Gusti Allah kanggo sih-rahmat lan ngapura dosane, bab lampu mati. 14 Banjur Gusti Allah ngatingal marang Yared ing misbyah lan mberkahi dheweke lan anak-anake, lan nampa pisungsung; lan dhawuh marang Jared kanggo njupuk saka geni suci saka misbyah, lan karo iku kanggo madhangi lampu sing murup ing awak Adam. BAB 19 1 Gusti Allah nduduhké manèh marang dhèwèké janji sing wis dijanji karo Adam; Dheweke nerangake 5500 taun marang dheweke, lan nerangake misteri tekane ing bumi. 2 Gusti Allah banjur ngandika marang Yared, "Latu sing dijupuk saka misbyah kanggo madhangi diyan, iku tetep ing sampeyan kanggo madhangi awak, lan aja metu saka guwa, nganti awak Adam metu saka iku. 3 Nanging, Yared, jaga geni, supaya murub ing lampu; lan aja metu saka guwa maneh, nganti sampeyan nampa dhawuh liwat wahyu, lan ora katon dening sampeyan. 4 "Mulane bangsanira dhawuha maneh supaya aja padha sesrawungan karo para turune Kain, lan aja padha nyinau lakune, amarga Ingsun iki Allah kang ora remen marang gething lan tumindak ala." 5 Gusti Allah maringi uga akeh prentah liyane marang Yared, lan mberkahi dheweke. Lan banjur mbatalake Sabdané saka wong.
Kitab Kapindho Adam lan Hawa
6 Banjur Jared nyedhak karo anak-anake, njupuk geni, lan mudhun menyang guwa, lan nyumet lampu ing ngarepe awak Adam; Panjenengané paring dhawuh marang umaté kaya sing didhawuhaké déning Allah. 7 Pratandha iki kelakon marang Yared ing pungkasan taun patang atus seket; kaya mengkono uga akeh kaelokan liyane, kita ora ngrekam. Nanging kita ngrekam mung iki kanggo shortness marga, lan supaya ora dawa narasi kita. 8 Lan Jared terus mulang anak-anake wolung puluh taun; nanging sawise iku padha wiwit nerak angger-angger kang wus kaparingake marang wong-wong mau, lan nindakake akeh prekara tanpa pituturé. Padha wiwit mudhun saka Gunung Suci siji-sijine, lan nyampur karo anak-anak Kain, ing fellowships ala. 9 Saiki sababe para putrane Yared mudhun ing Gunung Suci, yaiku iki, sing saiki bakal kita ungkapake marang sampeyan. BAB 20 1 Sawisé Kain lunga menyang tanah sing peteng ndhedhet, lan anak-anaké wis saya akèh ing kono, ana salah siji saka wong-wong mau, jenengé Genun, anaké Lamekh, wong wuta, sing matèni Kain. 2 Nanging bab Genun iki, Iblis nemoni dheweke nalika isih cilik; Panjenengané yasa slomprèt lan kalasangka, slomprèt, clempung, clempung lan suling. lan dheweke main ing saben wektu lan saben jam. 3 Bareng digebugi, Iblis nempuh wong-wong mau, nganti keprungu swara-swara sing apik lan manis saka ing antarané wong-wong mau. 4 Panjenengané banjur nglumpukaké golongan-golongan kanggo nglawan wong-wong mau; Bareng padha dolanan, para turune Kain dadi renaning panggalihe, kang padha ngobong-obongake awake dhewe marga saka dosa-dosane, lan ngobong kaya geni; dene Iblis ngobong atine, siji karo liyane, lan nambah hawa nepsu ing antarane wong-wong mau. 5 Sétan uga mulang Genun nggawa omben-omben sing kuwat saka kom; lan Genun iki digunakake kanggo nggawa bebarengan perusahaan marang perusahaan ing ngombeomah; lan digawa menyang tangane kabeh woh-wohan lan kembang; lan padha ngombe bebarengan. 6 Mangkono uga Genun iki ngakehake dosane nganti akeh banget; dheweke uga tumindak kanthi bangga, lan mulang anak-anak Kain kanggo nindakake kabeh jinis duraka sing paling gedhe, sing ora dingerteni; sarta padha nindakake panggawe kang rupa-rupa, kang sadurunge padha ora sumurup. 7 Bareng Iblis weruh yèn wong-wong mau padha masrahaké marang Genun lan ngrungokaké apa waé sing diomongaké marang wong-wong mau, banjur bungah banget, lan nggedhekake pangertèné Genun, nganti dhèwèké njupuk wesi lan gawé gegaman perang. 8 Bareng padha mendem, sengit lan matèni wong-wong mau saya tambah akeh. wong siji nggunakake panganiaya marang liyane kanggo mulang wong ala njupuk anak-anake lan najisake wong-wong mau ing ngarepe. 9 Bareng wong-wong padha weruh yèn wis kalah, lan weruh wong liya sing ora kalah, wong-wong sing digebugi padha teka ing Genun, banjur padha ngungsi marang panjenengané, lan padha didadèkaké kancané.
10 Banjur dosa saya mundhak akeh banget; nganti ana wong omah-omah karo adhine, utawa anak wadon, utawa ibune, lan liya-liyane; utawa putri saka adhine bapakne, supaya ora ana bedane hubungan maneh, lan ora ngerti maneh apa iku piala; nanging padha tumindak ala, lan bumi iki najisaké dosa, lan padha nesu marang Gusti Allah Hakim, sing nitahake wong-wong mau. 11 Nanging Genun nglumpukake pasukan-pasukan kang padha nabuh sungu lan piranti-piranti liyane kang wus padha dakcritakake, ana ing sikile Gunung Suci; lan padha nindakake supaya anak-anake Set sing ana ing Gunung Suci padha krungu. 12 Bareng bani Set krungu swara iku, banjur padha gumun, banjur padha teka rombongan-rombongan lan ngadeg ana ing pucaking gunung kanggo ndeleng wong-wong ing ngisor; lan padha nindakake mangkono kabeh taun. 13 Bareng ing pungkasaning taun iku, Genun weruh manawa wong-wong mau padha kamenangan sethithikthithika, banjur Iblis mlebu ing Panjenengane lan mulang wong mau gawe sandhangan warna-warna, lan paring pitedah anggone nyekar layung lan wungu lan liya-liyane. 14 Para putrane Kain, kang padha nindakake iku kabeh, lan sumorot ing kaendahan lan panganggone kang endah, padha nglumpuk ana ing sikile gunung kanthi endah, nganggo sungu lan busana kang endah, lan balapan jaran, padha nindakake samubarang kang nistha. 15 Dene para putrane Set, kang ana ing Gunung Suci, padha ndedonga lan ngluhurake Gusti Allah, ana ing panggonane para malaekat kang padha tiba; mulané Gusti Allah nimbali wong-wong mau "malaikat", amarga Panjenengané bungah banget. 16 Nanging sakwisé kuwi wong-wong pada ora netepi dhawuhé lan ora netepi janjiné marang para leluhuré. nanging padha anteng saka pasa lan ndedonga, lan saka pituturé Jared bapakné. Wong-wong mau padha nglumpuk ana ing pucaking gunung, wiwit esuk nganti sore, kanggo ndeleng anak-anake Kain, lan apa sing padha dilakoni, nganggo sandhangan lan perhiasan sing apik. 17 Para bani Kain tumuli padha tumenga saka ing ngandhap lan ndeleng bani Set padha ngadeg ing pucaking gunung; lan padha ngundang wong-wong mau supaya padha mudhun. 18 Nanging para bani Set saka ing dhuwur padha matur marang wong-wong mau: “Kula sami boten sumerep dalanipun.” Genun, anaké Lamekh, krungu wong-wong mau padha ngomong ora ngerti dalan, lan banjur mikir, carane bisa nurunake wong-wong mau. 19 Iblis nuli ngatingal marang Panjenengané ing wayah bengi, pangandikané: "Ora ana dalan kanggo wong-wong mau mudhun saka gunung sing dienggoni, nanging sesuk padha kandhanana: Padha mrana ing sisih kulon gunung, ing kana sampeyan bakal nemokake dalan sing mili mudhun menyang sikil gunung, ing antarane loro bukit, mudhuna menyang kita. 20 Bareng wis awan, Genun ngunekake kalasangka lan nabuh kendhang ing sangisore gunung, kaya padatan. Para turune Sèt padha krungu, banjur padha teka kaya biyasané. 21 Genun banjur ngandika marang wong-wong saka ngisor: "Padha menyanga ing sisih kulon gunung, ing kana sampeyan bakal nemokake dalan kanggo mudhun."
Kitab Kapindho Adam lan Hawa
22 Nanging bareng anak-anak Set krungu tembung iki saka dheweke, padha bali menyang guwa menyang Yared, kanggo nyritakake kabeh sing padha krungu. 23 Bareng Yared krungu bab iku, sedhih banget; amarga dheweke ngerti yen wong-wong mau bakal nerak pituture. 24 Sawuse mangkono wong satus panunggalane bani Set padha nglumpuk lan padha rerasanan: “Ayo padha marani bani Kain, ndeleng apa kang padha ditindakake lan padha seneng-seneng bareng karo wong-wong mau.” 25 Nanging bareng Yared krungu bab wong satus mau, jiwane sedhih lan sedhih. Panjenengané banjur jumeneng kanthi semangat banget lan jumeneng ana ing satengahé wong-wong mau, lan sumpah demi getihé Abel, wong sing adil, "Aja ana wong siji-sijia ing antaramu mudhun saka gunung sing suci lan murni iki, sing didhawuhaké déning para leluhur kita kanggo manggon." 26 Nanging bareng Yared weruh yen wong-wong padha ora nampani pangandikane, banjur ngandika marang wongwong mau, "He, anak-anakku sing apik lan resik lan suci, ngertia yen yen sampeyan mudhun saka gunung suci iki, Gusti Allah ora bakal ngidini sampeyan bali maneh. 27 Wong-wong mau padha disumpahi manèh, pangandikané: "Demi sédané leluhur kita Adam, lan demi getihé Abel, Set, Enos, Kenan lan Mahalaleèl, padha ngrungokaké piwulangku, lan aja nganti mudhun saka gunung suci iki, lan samangsa kowé ninggal, kowé bakal diparingi urip lan kawelasan, lan kowé ora bakal disebut anaké sétan manèh." 28 Nanging wong-wong padha ora gelem ngrungokake pangandikane. 29 Nalika samana Hénokh wis diwasa, lan marga saka semangaté marang Gusti Allah, banjur jumeneng sarta ngandika: "Rungokna, he para putrané Séth, wong cilik lan gedhé, yèn kowé padha nerak dhawuhé para leluhur kita lan mudhun saka gunung suci iki, kowé ora bakal munggah mrene manèh ing salawas-lawasé." 30 Nanging wong-wong mau padha nglawan Hénokh lan ora nggugu marang pangandikané, nanging padha mudhun saka Gunung Suci. 31 Lan nalika padha ndeleng putri-putri Kain, ing gambar ayu, lan tangan lan sikil sing dicet nganggo werna, lan tato ing hiasan ing pasuryan, geni dosa murub ing wong-wong mau. 32 Iblis banjur ndadekake wong-wong mau katon ayu banget ana ing ngarepe para putrane Set, kayadene para putrane Set uga ndadekake para putrane Set dadi wong kang paling ayu ana ing ngarepe para putri Kain, nganti para putri Kain padha nepsu marang para putrane Set kaya kewan galak, lan para putrane Set ngetutake marang para putri Kain, nganti padha nistha. 33 Nanging sawuse padha najis mangkono, banjur padha bali liwat dalan kang wus padha ditekani, lan padha nyoba munggah ing Gunung Suci. Nanging padha ora bisa, amarga watu-watu ing gunung suci iku murub ing ngarepe, lan ora bisa munggah maneh. 34 Lan Gusti Allah duka marang wong-wong mau, lan mratobat saka wong-wong mau amarga padha mudhun saka kamulyan, lan kanthi mangkono ilang utawa nilar kemurnian utawa kesucian dhewe, lan padha tiba ing najising dosa. 35 Gusti Allah banjur ngutus pangandikane marang Yared, pangandikane: "Iki anak-anakmu, kang padha
kokjenengake 'Anak-Ku' -- lah padha nerak dhawuhingSun, lan padha mudhun menyang panggonane karusakan lan dosa. 36 Yared banjur nangis ana ing ngarsané Pangéran, lan nyuwun sih-rahmat lan pangapura marang Panjenengané. Nanging dheweke kepengin yen nyawane bisa lunga saka ragane, tinimbang ngrungokake pangandikane Gusti Allah babagan turune anak-anake saka Gunung Suci. 37 Nanging wong-wong mau nuruti dhawuhé Gusti Allah, lan martakaké marang wong-wong mau, supaya aja mudhun saka gunung suci iku, lan aja sesrawungan karo para putrané Kain. 38 Nanging wong-wong kuwi ora nggatèkké piwulangé, lan ora gelem nuruti pituturé. BAB 21 1 Sawisé iku, rombongan liyané padha nglumpuk lan padha mangkat ngurusi sedulur-seduluré; nanging padha tiwas uga padha. Mangkono uga, perusahaan sawise perusahaan, nganti mung sawetara sing isih ana. 2 Yared banjur lara banget, lan lara banget nganti dina sédané wis cedhak. 3 Banjur ditimbali Henokh anaké mbarep, lan Metusalah anaké Henokh, lan Lamekh anaké Metusalah lan Nuh anaké Lamekh. 4 Bareng wis padha sowan, Panjenengané banjur ndedonga lan mberkahi wong-wong mau, pangandikané: “Kowé padha mursid, anak-anak kang ora kaluputan, aja padha mudhun saka ing gunung kang suci iki, amarga lah anakanakmu lan anak-anakmu wus padha mudhun saka ing gunung kang suci iki, lan nyingkur saka ing gunung kang suci iki marga saka hawa-nepsuné Allah kang nistha lan nerak dhawuhé. 5 “Nanging aku ngerti, marga saka pangwasané Gusti Allah, Panjenengané ora bakal ninggal kowé ana ing gunung suci iki, merga anak-anakmu wis nerak dhawuhé lan dhawuhé para leluhur kita, sing wis ditampani saka wong-wong mau. 6 “Nanging, he, anak-anakku, Gusti Allah bakal ngirid kowé menyang negara liya, lan kowé ora bakal bali manèh kanggo ndeleng kebon iki lan gunung sing suci iki. 7 "Mulane, anak-anakku, atimu dhewe, lan netepi dhawuhe Gusti Allah sing ana ing kowe. Lan manawa kowe padha lunga saka gunung suci iki, menyang ing tanah asing sing ora kokweruhi, padha nggawaa jisime leluhur kita Adam, lan karo kurban telu iki, hadiah lan pisungsung sing aji, yaiku: emas, dupa lan mur; 8 "Lan marang wong sing bakal ditinggalake, he anakanakku, pangandikane Gusti Allah bakal teka, lan nalika dheweke metu saka tanah iki, dheweke bakal njupuk jisim bapak kita Adam, lan bakal dilebokake ing tengah bumi, ing ngendi kawilujengan bakal ditindakake." 9 Nuh tumuli ngandika marang Nabi Nuh: "Sapa ta panunggalane kita kang bakal kari?" 10 Wangsulané Yaréd, "Kowé kuwi sing bakal ditinggal. Layoné Adam, bapakmu, sing digawa metu saka guwa, lan dilebokaké ing prau, nalika banjir teka. 11 "Lan anakmu Sem, sing bakal metu saka balungmu, iku sing bakal nglebokake layone leluhur kita Adam ing tengah bumi, ing panggonan sing bakal teka karahayon."
Kitab Kapindho Adam lan Hawa
12 Yared tumuli mandeng marang Henokh, putrane, lan ngandika marang dheweke, "Sira, anakku, manggona ing guwa iki, lan sregep ngladeni ing ngarepe awak Adam, bapa kita, ing salawas-lawase uripmu; lan ngopeni umatmu kanthi bener lan tanpa dosa." 13 Lan Jared ora ngandika maneh. Tangane kenthel, mripate ditutup, lan leren kaya leluhure. Sedané ing taun telung atus sawidak jamané Nuh, lan ing sangang atus wolung puluh sanga taun umuré dhéwé; ing tanggal rolas Takhsas ing dina Jumuah. 14 Nanging nalika Jared séda, luh mlumpat mudhun ing raine amarga sedhih banget, kanggo anak-anak Seth, sing wis tiba ing jamane. 15 Henokh, Metusalah, Lamekh lan Nuh, wong papat, padha nangisi dheweke; embalmed wong kasebut kanthi teliti, banjur diselehake ing Guwa Harta Karun. Banjur padha tangi lan nangisi Panjenengane patang puluh dina. 16 Lan nalika dina-dina tangisan iki rampung, Henokh, Metusalah, Lamekh lan Nuh tetep sedhih atine, amarga bapakne wis ninggal wong-wong mau, lan padha ora weruh maneh. BAB 22 1 Nanging Henokh netepi dhawuhé Yared, ramané, lan terus ngladèni ing guwa. 2 Hénokh iki sing akèh mukjijat-mukjijat sing ditindakké, lan uga nulis buku sing penting; nanging keajaiban kasebut bisa uga ora dicritakake ing papan iki. 3 Sawuse mangkono anak-anake Set padha kesasar lan padha tiba, iya anak-anake lan somahe. Lan nalika Henokh, Metusalah, Lamekh lan Nuh weruh wong-wong mau, atiné nandhang sangsara marga saka tiba ing mangu-mangu kebak ora pracaya; lan padha nangis lan njaluk sih-rahmat saka Gusti Allah, kanggo njaga lan ngirid wong-wong mau saka ing generasi kang ala. 4 Henokh tetep nindakake pelayanan ing ngarsane Gusti telung atus wolung puluh lima taun, lan ing pungkasan wektu iku dheweke ngerti liwat sih-rahmate Gusti Allah, yen Gusti Allah arep nyingkirake dheweke saka ing bumi. 5 Banjur ngandika marang putrane: "He anakku, aku ngerti yen Gusti Allah arep ndhatengake banyu banjir ing bumi, lan nyirnakake titah kita. 6 "Lan sira iku kang dadi panguwasa kang pungkasan tumrap bangsa iki ana ing gunung iki, amarga Ingsun sumurup, manawa sira ora bakal ana wong siji-sijia kang bakal kari nglairake anak ana ing gunung kang suci iki, lan ora ana wong siji-sijia ing antaramu kang ngereh bangsane, lan ora ana golongan gedhe kang bakal kari ana ing gunung iki." 7 Henokh uga ngandika marang wong-wong mau, "Jaga nyawamu, lan tetepa wedi marang Gusti Allah lan ngabdi marang Panjenengane, lan ngabekti marang Panjenengane kanthi iman sing tulus, lan ngabekti marang Panjenengane kanthi bener, tanpa dosa lan pangadilan, kanthi mratobat lan uga kanthi resik." 8 Bareng Hénokh wis mungkasi dhawuhé marang wongwong mau, Gusti Allah ngirid dhèwèké saka gunung iku menyang ing tanah kauripan, menyang omahé para wong mursid lan wong-wong sing dipilih, panggonané Firdaus kabungahan, ing pepadhang nganti tekan swarga; pepadhang kang ana ing sajabaning pepadhanging jagad iki;
awit iku pepadhanging Allah, kang ngebaki jagad kabeh, nanging ora ana panggonan kang bisa ngemot. 9 Mangkono, amarga Henokh ana ing pepadhange Gusti Allah, dheweke nemoni awake dhewe ora bisa tekan pati; nganti Gusti Allah ngersakake dheweke mati. 10 Sakabehe, ora ana siji-sijia panunggalane leluhur kita utawa anak-anake kang tetep ana ing gunung suci iku, kajaba mung telu iku, yaiku Metusalah, Lamekh lan Nuh. Kanggo kabeh liyane padha mudhun saka ing gunung lan padha tumiba ing dosa karo anak-anak Kain. Mulane gunung iku dilarang, lan ora ana sing tetep ana ing kono kajaba wong telu mau.