An Tiomna Nua
Clár Ábhair Soiscéal Mhatha Soiscéal Mharcais
1 25
Soiscéal Lúcáis Soiscéal Eoin Gníomhartha na nAspal Eipistil chuig na Rómhánaigh
41 67 86 111
An Chéad Epistil chuig na Corantaigh An Dara Epistil chuig na Corantaigh Eipistil chuig na Galataigh
121 131 138
Eipistil chuig na hEifisigh Eipistil chuig na Filipigh Eipistil chuig na Colosaigh
142 146 149
An Chéad Epistil chuig na Teasalónaigh An Dara Epistil chuig na Teasalónaigh An Chéad Epistil chuig Tiomóid
152 154 156
An Dara Epistil chuig Tiomóid Eipistil chuig Títeas Eipistil chuig Filemon
159 161 162
Eipistil chuig na hEabhraigh Eipistil Shéamais An Chéad Litir ó Pheadar
163 170 173
An Dara Litir ó Pheadar An Chéad Litir ó Eoin An Dara Litir ó Eoin
176 178 181
An Tríú Litir ó Eoin Léir ó Iúdá Apacailipsis
181 182 183
Matha
CAIBIDIL 2 1Agus nuair a rugadh Íosa i mBeithil Iúdáe in aimsir Héaród an rí, féach, tháinig daoine ciallmhara ón oirthear go Iarúsailéim, 2 Ag rádh, Cá bhfuil an té a rugadh Rí na nGiúdach? óir tá a réalta feicthe againn san oirthear, agus táimid tagtha chun é a adhradh. 3 Nuair a chuala an rí Herod na nithe seo, bhí sé buartha, agus Iarúsailéim go léir in éineacht leis. 4 Agus nuair a bhailigh sé na hardsagairt go léir agus scríobhaithe an phobail i gceann a chéile, d’iarr sé orthu cá háit ar cheart Críost a bhreith. 5 Agus a dubhairt seision ris, I mBeithil Iúdaéa: óir mar so atá sgríobhtha ag an bhfáidh, 6 Ní tusa a Bheitil, i dtír Iúdá, is lúgha i measc prionsaí Iúdá: óir asat tiocfaidh Gobharnóir a rialóidh mo phobal Iosrael. 7 Ansin, nuair a ghlaoigh Héaród na daoine críonna os comhair daoine, d'fhiosraigh sé go dícheallach díobh cén tam ar éirigh an réalta le feiceáil. 8 Agus chuir sé chuige iad go Bethlehem , agus a dúirt , Imigh agus cuardaigh go dúthrachtach ar an leanbh óg ; agus nuair a bheidh sé faighte agaibh, cuirigí scéala chugam arís, chun go dtiocfaidh mé agus go n‑adhradh mé é freisin. 9 Nuair a chuala siad an rí, d'imigh siad; agus, féach, an réalta, a chonaic siad san oirthear, chuaigh rompu, go dtí gur tháinig sé agus sheas sé thar an áit a raibh an leanbh óg. 10 Nuair a chonaic siad an réalta, bhí lúcháir mhór orthu. 11 Agus ar ndul a steach dóibh don tigh, do chonnairceadar an leanbh óg maille lé Muire a mhathair, agus do thuiteadar síos, agus do rinneadar adhradh dhó: agus ar n-osgailt dóibh a n-áit, do thaisbeáineadar dhó; ór, agus frankincense, agus mirr. 12 Agus tar éis rabhadh Dé a fháil i mbrionglóid gan filleadh ar Héaród, chuaigh siad isteach ina dtír féin ar bhealach eile. 13 Agus ar imtheacht dóibh, féuch, nocht aingeal an Tighearna do Ióseph i mbrionglóid, ag rádh, Eirigh, agus tóg an leanbh óg agus a mháthair, agus teich don Éigipt, agus bí ann sin go ndeunfaidh mé thú; Lorgóidh Herod an leanbh óg chun é a mhilleadh. 14 Nuair a d’éirigh sé, thóg sé an leanbh óg agus a mháthair san oíche, agus chuaigh sé isteach san Éigipt: 15 Agus bhí sé ann go bás Herod: chun go gcomhlíonfaí an méid a dúirt an Tiarna ag an fáidh, ag rá, As an Éigipt ghlaoigh mé mo mhac. 16 Ansin, nuair a chonaic Héaród go raibh sé ag magadh faoi na daoine ciallmhara, bhí fearg an-mhór air, agus chuir sé amach é, agus mharbh sé an chlann go léir a bhí i mBeithil, agus ina chríocha go léir, ó dhá bhliain d’aois agus faoi, de réir mar a bhí. an t-am a d'fhiosraigh sé go dúthrachtach de na daoine ciallmhara. 17 Ansin comhlíonadh an méid a labhair Ieremiah an fáidh, ag rá, 18 I Rama chuala guth, cumha, agus gol, agus caoineadh mór, Rachel ag gol ar son a leanaí, agus ní bheadh a sólás, mar nach bhfuil siad. 19 Ach nuair a fuair Héaród bás, féach, tháinig aingeal an Tiarna i mbrionglóid do Iósaef san Éigipt,
CAIBIDIL 1 1 Leabhar ghlúin Íosa Críost, mac Dháiví, mhic Abrahám. 2 Ghin Abrahám Isaac; agus ghin Isaac Iacób; agus do ghin Iacób Iúdás agus a bhráithre; 3 Agus ghin Iúdás Phares agus Zara de Thamar; agus ghin Phares Esrom; agus ghin Esrom Arám; 4 Agus ghin Áram Aminadab; agus ghin Aminadab Naasson; agus ghin Naasson Bradán; 5 Agus ghin Bradán Booz de Rachab; agus ghin Booz Obed Rut; agus ghin Obed Iesse; 6 Agus ghin Iása Dáiví an rí; agus ghin Dáiví an rí Solamh di a bhí ina bean chéile d'Urias; 7 Agus ghin Solamh Robóam; agus ghin Robóam Abia; agus ghin Abia Asa; 8 Agus ghin Asa Iósaphat; agus ghin Iósaphat Ioram; agus ghin Ioram Ozias; 9 Agus ghin Ozias Ióatam; agus ghin Ióám Achaz; agus ghin Achaz Esecias; 10 Agus ghin Esecias Manasses; agus ghin Manasses Amon; agus ghin Amon Ióas; 11 Agus ghin Ióáis Iácónias agus a bhráithre, faoin am ar tugadh chun na Bablóine iad: 12 Agus tar éis iad a thabhairt go dtí an Bhablóin, ghin Iachónias Salatiel; agus ghin Salathiel Sorobabel; 13 Agus do ghin Sorobabel Abiud; agus ghin Abiud Eliacim; agus ghin Eliacim Azor; 14 Agus ghin Azor Sadoc; agus ghin Sadoc Achim; agus ghin Achim Eliud; 15 Agus ghin Eliud Eleazar; agus ghin Eleazar Mathán; agus ghin Matan Iacób; 16 Agus ghin Iacób Ióseph fear céile Mhuire, dár rugadh Íosa, dá ngairtear Críost. 17 Mar sin na glúine go léir ó Abrahám go Dáiví, is ceithre ghlúin déag iad; agus ó Dháiví go dtí an iompar ar shiúl isteach sa Bhablóin ceithre ghlúin déag; agus ó iompar na Bablóine go Críost ceithre ghlúin déag. 18 Ar an gcuma san do rugadh Íosa Críost: Mar do cheangail a mháthair Muire le Ióseph, roimh dóibh teacht le chéile, fuarthas leanbh den Spiorad Naomh í. 19 Ansan do chuir Ióseph a fear céile, agus é ina dhuine cóir, agus gan é toilteanach eiseamláir phoiblidhe do dhéanamh di, do thoiligh leis í a chur chuici féin. 20 Ach ag smaoineamh ar na nithe seo dó, féach, tháinig aingeal an Tiarna dó i aisling, ag rá, Iósaef, a mhic Dháiví, ná bíodh eagla ort do bhean Muire a ghlacadh chugat; den Spiorad Naomh. 21 Agus beiridh sí mac, agus tabharfaidh tú Íosa mar ainm air: óir saorfaidh sé a phobal óna bpeacaí. 22 Rinneadh an méid seo go léir chun go gcomhlíonfaí an ní a labhair an Tiarna ag an bhfáidh, ag rá, 23 Féuch, beidh maighdean torrach, agus beiridh sí mac, agus tabharfaidh siad Emanuel mar ainm air, agus é sin á léiriú, Dia linn. 24 Agus ar eirigh do Ióseph as a chodladh, rinne sé mar a d’iarr aingeal an Tiarna air, agus rug leis a bhean: 25 Agus ní raibh a fhios aici í go dtí gur rug sí a céadghin mac: agus thug sé Íosa mar ainm air.
1
Matha
CAIBIDIL 4
20 Ag rádh, Eirigh, agus tóg an leanbh óg agus a mháthair, agus imigh go talamh Israéil: óir tá siad marbh ag iarraidh beatha an leinbh. 21 Agus d’eirigh sé, agus rug leis an leanbh óg agus a mháthair, agus tháinig sé isteach i dtír Iosrael. 22 Ach nuair a chuala sé go raibh Archelaus i bhflaitheas i Iúdá i seomra Héaród a athair, bhí eagla air dul ann: áfach, tar éis dó rabhadh Dé a fháil i mbrionglóid, chuaigh sé i leataobh i gcodanna na Gaililí: 23 Agus tháinig sé agus chomhnuigh sé i gcathair ar a dtugtar Nazarat: chun go gcomhlíonfaí an rud a dúirt na fáithe, Thabharfar Nazarene sé.
1 Treoraíodh Íosa ansin leis an Spiorad isteach san fhásach le bheith cathaithe ag an diabhal. 2 Agus nuair a rinne sé troscadh daichead lá agus daichead oíche, bhí ocras air ina dhiaidh sin. 3 Agus ar ndul do'n teampull chuige, a dubhairt sé, Más tu Mac Dé, abair go ndéanfí arán de na clocha so. 4 Ach d'fhreagair seisean agus dubhairt sé, Tá sé scriobhta, Ní le h-arán amháin a mhairfidh duine, ach tré gach focal a thig as béal Dé. 5 Ansin tógann an diabhal suas isteach sa chathair naofa é, agus cuireann sé ar phingin an teampaill é, 6 Agus a dubhairt seision ris, Má's tu Mac Dé, teilg thú féin síos: óir ata sé sgríobhtha, Go dtuga sé a n-aingeal i bhfeighil ort: agus go n-iompóchaidh siad a n-aghaidh thú, ar eagla go mbuailfidh tú uair ar bith do chos. in aghaidh cloiche. 7 A dubhairt Iósa ris, Tá sé sgríobhtha arís, Ná buailfidhe an Tighearna do Dhía. 8Arís, tógann an diabhal suas é go sliabh ard, agus taispeánann sé dó ríochtaí an domhain uile, agus a ghlóir; 9 Agus a dubhairt seision ris , Na nithe seo go léir a bheidh mé a thabhairt duit , má thitfidh tú síos agus adhartha dom . 10 Ar anadhbharsin a dubhairt Iósa ris, Imthigh uime sin, a Shátain : óir ata sgríobhtha, Adhradh do Dhía do Dhía, agus airsan amháin ni tú seirbhís. 11 Ansin fágann an diabhal é, agus, féach, tháinig aingil agus freastal air. 12 Nuair a chuala Íosa gur cuireadh Eoin sa phríosún, chuaigh sé isteach sa Ghailíl; 13 Agus ag fágáil Nazarat dó, tháinig sé agus chomhnuigh sé i gCapernáum, atá ar chósta na farraige, i gcríocha Zabúlon agus Nephtalim: 14 Chun go gcomhlíonfaí an méid a labhair Esaias an fáidh, ag rádh, 15 Tír Zabúlón, agus tír Nephtalim, taobh na farraige, lastall den Iordáin, Galile na nGintlithe; 16 Chonaic na daoine a bhí ina suí sa dorchadas solas mór; agus dóibh siúd a bhí ina suí sa réigiún agus scáth an bháis tá solas ag fás. 17 O'n uair sin amach do thosaigh Iósa ar seanmóir, agus ar a rádh, Deanar aithrígheacht : óir atá rioghachd neimhe am fogus. 18 Agus ag siúl do Íosa cois farraige na Gaililí, chonaic sé beirt bhráithre, Síomón ar a dtugtar Peadar, agus Aindrias a dheartháir, ag cur líon isteach san fharraige: óir b’iascairí iad. 19 Agus a deir sé ríu , Leanfaidh mé , agus beidh mé d'iascairí na bhfear . 20 Agus láithreach bonn d'fhág siad a líonta, agus lean sé. 21 Agus ag imeacht uaidh sin amach, chonaic sé beirt bhráithre eile, Séamas mac Zebedee, agus Eoin a dheartháir, i long in éineacht lena n-athair Zebedee, ag deisiú a gcuid líonta; agus ghlaoigh sé orthu. 22 Agus láithreach bonn d’fhágadar an long agus a n-athair, agus leanadar é. 23 Agus d’imthigh Íosa timpeall na Gaililí go léir, ag teagasc ina sinagóga, agus ag seanmóireacht shoiscéal na ríthe, agus ag leigheas gach uile shalachar agus ghalair i measc an phobail.
CAIBIDIL 3 1 Sna laethanta sin tháinig Eoin Baiste, ag seanmóireacht i bhfásach Iúdáia, 2 Agus ag rádh, Deanaibh aithrígheacht : óir atá rioghachd neimhe ar láimh. 3 Oir is é so an té ar labhair an fáidh Esaias, ag rádh, Guth an té do ghlaoidh san fhásach, Ulluighibh slighe an Tighearna, déanaibh a chosáin díreach. 4 Agus bhí a chulaith éadaigh d'fhionnadh chamaill ag Eoin céadna, agus crios leathair ar a leasraidh; agus ba é a chuid feola locusts agus mil fiáin. 5 Ansin chuaigh amach chuige Iarúsailéim, agus Iúdáia go léir, agus an réigiún go léir timpeall na hIordáine, 6 Agus bhí baisteadh air san Iordáin, ag admháil a bpeacaí. 7 Ach nuair a chonaic sé go leor de na Fairisínigh agus Sadúsach ag teacht chun a bhaisteadh, dúirt sé ríu, A ghlúin na vipers, cé a thug rabhadh daoibh chun teitheadh ón fhearg atá le teacht? 8 Tabhair amach dá bhrí sin torthaí cruinn chun aithrí: 9 Agus ná bí ag cuimhneamh ar a rádh annaibh féin, Tá Abrahám againn mar ár n-athair: óir a deirim ribh, gur feidir Dia ar na clochaibh so clann do thógbháil suas d'Abraham. 10 Agus anois freisin tá an tuagh leagtha le fréamh na gcrann: dá bhrí sin gach crann nach dtugann amach toradh maith gearrtar síos é agus cuirtear sa tine é. 11 Go deimhin baisteadh mé le huisce sibh chun aithrí: ach an té a thagann i mo dhiaidh is cumhachtaí é ná mise, nach fiú mé a bhróga a iompar: baisteadh sé sibh leis an Spiorad Naomh, agus le tine: 12 A bhfuil a ghuan ina láimh, agus glanfaidh sé a úrlár go tréan, agus baileoidh sé a chruithneacht isteach sa garner; ach dófaidh sé an moll le tine nach féidir a mhúchadh. 13 Ansin tháinig Íosa ón nGailíl go dtí an Iordáin chun Eoin, chun é a bhaisteadh. 14 Ach bhac Eoin é, ag rádh, Is gádh mise a bheith baiste díot, agus an dtagann tusa chugamsa? 15 Agus d'fhreagair Iósa a dubhairt sé ris, Féuchain sé mar sin anois: óir is mar sin a thárla dhúinn an uile fhíréantacht do choimhlíonadh. Ansin d'fhulaing sé air. 16 Agus nuair a bhaisteadh Íosa é, chuaigh sé suas láithreach as an uisce: agus, féach, osclaíodh na spéartha dó, agus chonaic sé Spiorad Dé ag ísligh mar cholum, agus ag lasadh air: 17 Agus do ghlaoidh guth ó neamh, ag rádh, Is é so mo Mhac ionmhuinn, a bhfuil áthas orm.
2
Matha
24 Agus chuaigh a chlú ar fud na Siria go léir: agus thug siad chuige go léir daoine tinne a bhí gafa le galair éagsúla agus torments, agus iad siúd a bhí i seilbh deamhain, agus iad siúd a bhí lunaticick, agus iad siúd a raibh an phairilis; agus do leighis sé iad. 25 Agus lean go leor daoine é ón nGailíl , agus ó Dhecapolis , agus ó Iarúsailéim , agus ó Iúdáia , agus ón taobh thall den Iordáin .
21 Chuala sibh go ndúirt lucht na seanaimsire, Ná maraigh; agus pé duine a mharbhóidh, beidh sé i mbaol an bhreithiúnais: 22 Ach a deirim ribh, Ge b'e neach ar bith fearg r'a bhráthair gan adhbhar, go mbeith sé i nguais an bhreitheamhnais : agus ge b'e neach a deir r'a bhráthair, Raca, go mbeidh sé i gcontúirt na cómhairle : ach ge b'e neach a déarfas, Tú amadan. , a bheith i mbaol tine ifreann. 23 Uime sin má thugann tú do thabhartas go dtí an altóir, agus gur cuimhin leat ann sin gur cóir do bhráthair i do choinne; 24 Fág ann sin do thabhartas os comhair na haltóra, agus imigh leat; déan réidh ar dtús le do dheartháir, agus ansin tar agus ofráil do bhronntanas. 25 Aontaigh le do namhaid go tapa, agus tú ar an mbealach leis; ar eagla go dtabharfadh an namhaid thú uair ar bith don bhreitheamh, agus go dtabharfadh an breitheamh don oifigeach thú, agus go gcuirfear sa phríosún thú. 26 Go deimhin a deirim ribh, ní thiocfad amach as sin amach go bráth go n-íocfaidh tú an fealladh is faide. 27 Chuala sibh go ndúirt lucht na seanaimsire, Ní dhéanfaidh sibh adhaltranas: 28 Ach a deirim ribh, An té d'fhéachas ar mhnaoi chun a mhianach a dhéanamh, go ndearna sé adhaltranas léi cheana féin ina chroí. 29 Agus má chiontaíonn do shúil dheas thú, spíon amach í, agus teilg uait í: óir is tairbheach dhuit duine de do bhaill do chur amú, agus gan do chorp uile do chaitheamh in ifreann. 30 Agus má chiontaíonn do dheaslámh thú, gearr dhiot í, agus teilg uait í: óir is tairbheach dhuit duine de do bhaill do chur amú, agus gan do chorp uile do chaitheamh in ifreann. 31 Agus a dubhradar, An té chuirfeas uaidh a bhean, tabharfa sé scríbhinn colscartha di: 32 Ach a deirim ribh, ge b'e neach a chuireas uaithi a bhean, ach ar son an striapachais, go ndéanfaidh sé adhaltranas í: agus pé duine a phósfas í atá colscartha, déanann sé adhaltranas. 33 Arís, chuala sibh go ndúirt lucht an tseanaimsire, Ní thréigfidh sibh sibh féin, ach comhlíonfaidh sibh do mhionnaibh don Tiarna: 34 Ach a deirim ribh , Na mionnaibh ar chor ar bith ; ná ar neamh; óir is ríchathaoir Dé í: 35 Ná ag an talamh; mar tá sé a footstool: ní ag Iarúsailéim; óir is í cathair an Rí mhóir í. 36 Ná ní mhionnóidh tú ar do cheann, mar ní féidir leat aon ghruaig a dhéanamh bán nó dubh. 37 Ach bíodh do chumarsáid agaibh, Sea, sea; Ní hea, ní headh: óir pé rud is mó ná iad so tagann an t‑olc. 38 Chuala sibh go ndúradh, Súil le haghaidh súl, agus fiacail i gcomhair fiacaile: 39 Ach a deirim ribh, Ná cuirigí in aghaidh an uilc: ach pé duine a bhuailfidh thú ar do leiceann deas, cas chuige an duine eile freisin. 40 Agus má dhéanann aon duine tú a agairt chun an dlí, agus a thógáil amach do chóta, lig dó freisin do clóca. 41 Agus cibé duine a chuirfidh iallach ort dul míle, imigh leis dhá cheann. 42 Tabhair don té a iarrann thú, agus uaidh an té a gheobhadh iasacht uait, ná tóg uait.
CAIBIDIL 5 1Agus ag féachaint an tsluaigh, chuaigh sé suas go sliabh: agus nuair a bhí sé suite, a dheisceabail tháinig chuige: 2 Agus d'osgail sé a bhéal, agus theagaisg sé iad, ag rádh, 3 Is beannaithe na boicht sa spiorad: óir is leosan ríocht na bhflaitheas. 4 Is beannuighthe an dream a chaoineann: óir tabharfar sólás dóibh. 5 Is beannaithe na daoine macanta: óir gheobhaidh siad an talamh mar oidhreacht. 6 Is beannaithe iad siúd a mbíonn ocras agus tart orthu i ndiaidh na bhfíréantacht: óir líontar iad. 7 Is beannuighthe na trócaireach : óir gheobhaid siad trócaire. 8 Is beannaithe iad na daoine atá glan ó chroí: óir feicfidh siad Dia. 9 Is beannuighthe na peacthachaibh: óir goirthear clann Dé dhóibh. 10 Is beannaithe iad siúd a ndéantar géarleanúint orthu ar son na bhfíréantacht: óir is leosan ríocht na bhflaitheas. 11 Is beannaithe sibh nuair a mhaslaíonn daoine sibh, agus a dhéanfaidh siad géarleanúint oraibh, agus a labhróidh siad gach uile olc i bhur n-aghaidh go bréagach, ar mo shonsa. 12 Bíodh lúcháir oraibh, agus bíodh lúcháir oraibh: óir is mór bhur luach saothair ar neamh: óir is amhlaidh a rinne siad géarleanúint ar na fáithe a bhí rompu. 13 Is sibhse salann an domhain: ach má chailleas an salann a bhlas, cad leis a shaillfear é? ní maith as sin amach é, acht do chaitheamh amach, agus do shalchadh fé chosaibh fear. 14 Is sibhse solas an domhain. Ní féidir cathair atá suite ar chnoc a chur i bhfolach. 15 Ní lasann daoine coinneal agus ní chuireann siad faoi shoitheach í, ach faoi choinneal; agus tugann sé solas do gach duine atá sa teach. 16 Go soillsigí bhur solas mar sin os comhair fir, chun go bhfeicfidh siad bhur ndea-oibreacha, agus go dtabharfaidh siad glóir do bhur nAthair atá ar neamh. 17 Ná meas gur a scrios an dlí nó na fáithe a tháinig mé: ní chun scrios a tháinig mé, ach chun comhlíonadh. 18 Oir go fírinneach a deirim ribh, Go n-eiríghe neamh agus talamh, ní raghaidh aon bhriathar amháin nó aon teideal amháin ón dlighe, go gcomhlíonfar gach uile ní. 19 An té sin, dá bhrí sin, a bhrisfidh ceann de na haitheanta is lú sin, agus a mhúinfidh daoine amhlaidh, tabharfar an té is lúgha de i ríocht na bhflaitheas air: ach cibé duine a dhéanfaidh agus a theagascann iad, gairfear mór de i ríocht na bhflaitheas de. 20 Oir a deirim ribh, Ach amháin bhur bhfíréantacht-se níos mó ná fíréantacht na sgríbhneóirí agus na bhFairisíneach, ní rachaidh sibh ar aon nós isteach i ríocht na bhflaitheas.
3
Matha
43 Chuala sibh go ndúradh: “Gráoidh tú do chomharsa, agus is fuath leat do namhaid. 44 Ach a deirim ribh, Grádh daoibh bhur naimhde, beannaighe an dream a mhalluigheann sibh, déana maith do na daoinibh gur fuath leo, agus guidhibh ar a son a bhainionn díbh go tréan, agus a dhéanann géarleanúint oraibh; 45 Chun go mbeidh sibh 'n-a cloinn ag bhur n-Athair atá ar neamh: óir cuireann sé a ghrian suas ar na h-olcaibh agus ar na maithibh, agus a' cur báisteach ar na cóir agus ar na héagóraibh. 46Oir má thugann sibh grá dóibh siúd a thugann grá daoibh, cén luach saothair atá agaibh? nach fiú na tábhairneoirí mar an gcéanna? 47 Agus má thugann sibh beannú do bhur bráithre amháin, cad a dhéanann sibh níos mó ná daoine eile? nach fiú na tábhairneoirí amhlaidh? 48 Bígí foirfe mar sin, mar atá bhur nAthair atá ar neamh foirfe.
15 Ach mura maith sibh a gcionta d’fhir, ní mhaithfidh bhur nAthair bhur n-Athair bhur gcionta. 16 Agus mar an gcédna, agus sibh ag troscadh, ná bíodh gruaim oraibh mar an gcédna: óir deineann siad a naghaidh a mhaslú, chun go bhfeicfid siad do dhaoine ag troscadh. Go deimhin a deirim ribh, Tá a luach saothair acu. 17 Ach tusa, nuair a dhéanann tú troscadh, unga do cheann, agus nigh d’aghaidh; 18 Chun nach bhfeicfeá do dhaoine troscadh, ach do d’Athair atá faoi rún: agus tabharfaidh d’Athair a fheiceann faoi rún, luach saothair duit go hoscailte. 19 Ná déanaigí seoda ar an talamh daoibh féin, mar a néilíonn an leomhan agus an meirg, agus mar a mbristear agus a ghoideann gadaithe; 20 Ach cuirigí suas duit féin seoda ar neamh, áit nach truaillíonn an leamhan ná an meirg, agus nach mbrisfidh agus nach goid na gadaithe. 21 Oir an áit a bhfuil do thaisce, beidh do chroí ann freisin. 22 Is í an tsúil solas an choirp: dá bhrí sin má bhíonn do shúil amháin, beidh do chorp uile lán solais. 23 Ach má bhíonn do shúil olc, beidh do chorp uile lán dorchadais. Dá bhrí sin más dorchadas an solas atá ionat, nach mór an dorchadas sin! 24 Ní féidir le haon duine fónamh do dhá mháistir: óir beidh fuath aige don duine acu, agus grá don duine eile; nó eile beidh sé i seilbh an duine, agus an duine eile ghrain. Ní féidir libh seirbhís a thabhairt do Dhia agus do Mhamon. 25 Uime sin a deirim ribh, ná déanaigí aon mhachnamh ar bhur mbeatha, cad a íosfaidh sibh, nó cad a ólaidh sibh; ná fós ar son bhur gcorp, cad a chuirfidh sibh oraibh. Nach mó an bheatha ná feoil, agus an corp ná éadaí? 26 Féach ar éanlaith an aeir: óir ní chuireann siad, agus ní bhainfidh siad, agus ní chruinníonn siad i sciobóil; fós beathaíonn bhur nAthair neamhaí iad. Nach fearr sibhse i bhfad ná iad? 27 Cé acu duine agaibh is féidir, trí mhachnamh a dhéanamh, cubhad amháin a chur lena airde? 28 Agus cad chuige a ndéanfá machtnamh ar éadaí? Smaoinigh ar lilies na páirce, conas a fhásann siad; ní shaothraíonn siad, agus ní casadh siad: 29 Agus fós a deirim ribh, Nár cuireadh Solamh fós ina ghlóir uile mar aon díobh so. 30 Ar an adhbhar sin, má chuimsigh Dia féar na machrach mar sin, atá inniu ann, agus am màireach á chaitheamh san oigheann, nach mó go mór a n-éadaigh sé sibhse, a dhaoine ar bheagán creidimh? 31 Ná déanaigí aon smaoineamh dá bhrí sin, ag rá, Cad a íosfaidh muid? nó, Cad a ólfaimid? nó, Cad leis a chuirfí éadaigh orainn? 32 (Oir tar éis na nithe seo go léir iarrann na Gintlithe:) óir a fhios ag bhur nAthair neamhaí go bhfuil gá agaibh leis na nithe seo go léir. 33 Ach iarraibh ar dtús ríocht Dé, agus a fhíréantacht; agus cuirfear na nithe seo go léir libh. 34 Ná déanaigí machnamh, dá bhrí sin, ar an lá amárach: óir déanfaidh an lá amárach machnamh ar na nithe féin. Is leor chun an lae a olc.
CAIBIDIL 6 1 Tabhair an aire nach dtugann sibh bhur ndeirc i láthair na bhfear, le go bhfeicfidh sibh iad: mura mbíonn aon luach saothair agaibh ó bhur nAthair atá ar neamh. 2 Uime sin, nuair a dhéanann tú do dheirc, ná canadh trompaid os do chomhair, mar a dhéanann na hypocrites sna sinagóga agus ar na sráideanna, chun go mbeidh glóir acu ó dhaoine. Go deimhin a deirim ribh, Tá a luach saothair acu. 3Ach nuair a dhéanann tú déirce, ná bíodh a fhios ag do lámh chlé cad a dhéanann do lámh dheas: 4 Chun go mbeidh do dhéirce faoi rún: agus tabharfaidh d’Athair a fheiceann faoi rún é féin luach saothair duit go hoscailte. 5 Agus nuair a dhéanfaidh tú guí, ní bheidh tú mar an hypocrites: óir is breá leo guí seasamh sna sinagóga agus i gcoirnéil na sráideanna, go bhfeicfear daoine iad. Go deimhin a deirim ribh, Tá a luach saothair acu. 6 Ach tusa, nuair a dhéanann tú guí, dul isteach i do chuasán, agus nuair a dhúnann tú do dhoras, guigh chun d'Athair atá faoi rún; agus tabharfaidh d'Athair a fheiceann faoi rún luaíocht duit go hoscailte. 7 Ach nuair a bhíonn sibh ag guí, ná húsáidigí athrá, faoi mar a dhéanann na Cinnich, mar is dóigh leo go n‑éistfear lena gcuid cainte. 8 Uime sin ná bígí cosmhuil ríu: óir a bhfuil a fhios ag bhur nAthair cia iad na neithe atá aguibh, ro fhiafruigheann sibh air. 9 Ar an gcuma so, guidh- ibh uime sin: Ár nAthair atá ar neamh, Go naomhófar d'ainm. 10 Tig do ríocht. Go ndéanfar do thoil ar talamh, mar a dhéantar ar neamh. 11 Tabhair dúinn inniu ár n-arán laethúil. 12 Agus maith dúinn ár bhfiacha, mar a mhaithimidne dár bhféichiúnaithe. 13 Agus ná lig isteach i gcathú sinn, ach saor sinn ón olc: óir is leatsa an ríocht, agus an chumhacht, agus an ghlóir go brách. Amen. 14Oir má mhaitheann sibh a gcionta do dhaoine, maithfidh bhur nAthair neamhaí daoibhse freisin:
CAIBIDIL 7 1 Ná déanaigí breithiúnas, ionas nach dtabharfar breith oraibh.
4
Matha
2Oir is é an breithiúnas a thugann sibh, tabharfar breithiúnas oraibh: agus leis an mbeart a dhéanfaidh sibh, tomhaisfear daoibh arís é. 3 Agus cad chuige a bhfeicfidh tú an smior atá i súil do dhearthár, ach nach dtugann tú aird ar an léas atá i do shúil féin? 4 Nó mar a déarfaidh tú le do dheartháir, Lig dom an móta a tharraingt as do shúil; agus, féuch, tá léas i do shúil féin? 5 A chealgoir, caith ar dtús an léas as do shúil féin; agus ansin feicfidh tú go soiléir an móta a chaitheamh amach as súil do dhearthár. 6 Ná tabhair an ní atá naofa do na madraí, agus ná caith do phéarlaí os comhair na muc, ar eagla go satailt siad faoina gcosa, agus go n-iompóidh siad arís agus go n-éireoidh siad thú. 7 Iarr, agus tabharfar duit; lorg, agus gheobhaidh sibh; cnag, agus osclófar daoibh é: 8Oir gach duine a iarrann glacann sé; agus an té a lorgaíonn, faigheann sé; agus don té a bhuailfidh é, osclófar é. 9 Nó cad é an fear daoibh, agus má iarrann a mhac arán, a thabharfaidh cloch dó? 10 Nó má iarrann sé iasc, an dtabharfaidh sé nathair dó? 11 Má bhíonn a fhios agaibhse mar sin, atá olc, bronntanais mhaithe a thabhairt do bhur bpáistí, nach mó ná sin a thabharfaidh bhur nAthair atá ar neamh rudaí maithe dóibh siúd a iarrann air? 12 Uime sin gach ní ba mhaith libh a dhéunadh dhaoibh, déanaibh mar an gcédna dhóibh: óir is é so an dlí agus na fáidh. 13 Gabhaigí isteach ag an ngeata caola: óir is fairsing an geata, agus is leathan an bealach a théann chun scriosta, agus go leor a théann isteach ann. 14 Toisc gurb é caolas an geata, agus is cúng an bealach a thugann chun na beatha, agus is beag duine a fhaigheann é. 15 Bí ar an airdeall roimh na fáithe bréige a thagann chugat i éadaí caorach, ach is mac tíre ravening iad ón taobh istigh. 16 Beidh aithne agaibh orthu faoina dtorthaí. An mbailíonn fir fíonchaora de dhriseacha, nó figí de fheochadán? 17 Mar sin féin tugann gach crann maith torthaí maithe; ach bheir crann truaillithe amach drochthorthaí. 18 Ní féidir le crann maith drochthorthaí a thabhairt, agus ní féidir le crann truaillithe torthaí maithe a thabhairt. 19 Gach crann nach dtugann amach toradh maith gearrtar anuas é, agus cuirtear sa teine é. 20 Uime sin ar a dtorthaí aithneoidh sibh iad. 21 Ní gach uile neach a deir rium, a Thiarna, a Thiarna, dul isteach i ríocht na bhflaitheas; ach an té a dhéanann toil m'Athar atá ar neamh. 22 Déarfaidh go leor liom sa lá sin, A Thiarna, a Thiarna, nach ndearnamar fáidh i d’ainm? agus i d'ainmse a chaith amach na diabhal? agus a lán saothar iontach déanta i d'ainm? 23 Agus an uair sin admhóidh mé ríu , Ní raibh aithne agam oraibh : imigh uaimse, sibhse a dhéanann aingle. 24 Dá bhrí sin, cibé duine a chloiseann na briathra seo agamsa, agus a dhéanann iad, beidh mé é a shamhail an duine ciallmhar, a thóg a theach ar charraig: 25 Agus thit an bháisteach, agus tháinig na tuilte, agus shéid na gaotha, agus bhuail siad ar an teach sin; agus níor thit sé: óir is ar charraig a bunaíodh é.
26 Agus gach duine a chloiseann na briathra seo agamsa, agus nach ndéanann iad, beidh sé cosúil le duine amaideach, a thóg a theach ar an gaineamh: 27 Agus thit an bháisteach, agus tháinig na tuilte, agus shéid na gaotha, agus bhuail siad ar an teach sin; agus thit sé: agus ba mhór an titim de. 28 Agus tárla, an tan do chríochnuigh Iósa na briathra so, do ghabh an pobal iongantas as a theagasg: 29Oir theagaisg sé iad mar dhuine ag a raibh údarás, agus ní mar na scríobhaithe. CAIBIDIL 8 1 Nuair a tháinig sé anuas ón sliabh, lean an slua mór é. 2 Agus, féuch, tháinig lobhar agus adhradh dó, ag rá, A Thiarna, más mian leat, is féidir leat a dhéanamh glan dom. 3 Agus do chuir Iósa amach a lámh, agus do tháinic sé ris, ag rádh, Is toil liom; bí glan. Agus láithreach glanadh a lobhra. 4 Agus a dubhairt Iósa ris, Féuch ní innis tú do neach ar bith; ach imigh leat, tainig tú féin don sagart, agus ofráil an bronntanas a d'ordaigh Maois mar fhianaise dóibh. 5 Agus nuair a chuaidh Íosa isteach i gCapernáum, tháinig ceannaire chuige, ag impí air, 6 Agus á rádh , A Thiarna , tá mo sheirbhíseach ina luí sa bhaile tinn den phairilis , agus é go mór cráite . 7 Agus a dubhairt Iósa ris, Tiocfaidh mé agus leighisfidh mé é. 8 D'fhreagair an ceannaire agus a dubhairt sé, A Thiarna, ní fiú mise go dtiocfá faoi mo dhíon: ach abair an focal amháin, agus leighisfear mo sheirbhíseach. 9 Oir is duine mise faoi údarás, a bhfuil saighdiúirí fúm: agus a deirim ris an bhfear so, Imigh, agus imthigh sé; agus ri fear eile, Tar, agus tá sé teacht; agus ri m' sheirbhíseach, Déan so, agus dein sé é. 10 Nuair a chuala Iósa é, do ghabh iongantas é, agus a dubhairt seision ris an dream a lean, Go deimhin a deirim ribh, ní bhfuair mé creideamh ana-mhór sin, ní hea, in Israel. 11 Agus a deirim ribh, Go dtiocfaidh mórán ón taobh thoir agus thiar, agus suífidh siad síos le Abraham, agus Isaac, agus Iacób, i ríocht na bhflaitheas. 12 Ach beidh clann na ríochta a chaitheamh amach sa dorchadas amuigh: ansin beidh gol agus gnash fiacla. 13 Agus a dubhairt Iósa ris an gcéudna, Imthigh dhíot; agus de réir mar a chreid tú, déanadh amhlaidh duit. Agus leighiseadh a sheirbhíseach san uair chéanna. 14 Agus nuair a tháinig Íosa isteach i dteach Pheadair, chonaic sé máthair a mhnaoi suite agus í tinn i bhfiabhras. 15 Agus bhain sé a lámh , agus d'fhág an fiabhras í : agus d'éirigh sí , agus ministir dóibh . 16 Nuair a tháinig an tráthnóna, thug siad chuige go leor a raibh ina seilbh ag deamhain: agus chaith sé amach na spioraid lena bhriathar, agus leighis sé gach a bhí tinn. 17 Chun go gcomhlíonfaí an méid a labhair Esaias an fáidh, ag rádh, Do ghabh é féin ár n-easláin, agus d'iompuigh sé ár n-easláin. 18 Nuair a chonaic Íosa go leor daoine ina thimpeall, d'ordaigh sé dul go dtí an taobh eile. 19 Agus tháinig scríobhaí áirithe, agus dúirt ris, a Mháistir, beidh mé ag leanúint thú cibé áit a théann tú.
5
Matha
20 Agus a dubhairt Iósa ris, Tá poill ag na sionnaigh, agus neadacha ag éanlaith an aeir; ach níl ag Mac an duine áit ar chóir dó a cheann a chur. 21 Agus a dubhairt duine eile dá dheisgiobuil ris, A Thighearna, leig dom ar dtúis dul agus m'athair a adhlacadh. 22 Ach a dubhairt Iósa ris, Lean mise; agus ligigí do na mairbh a mairbh a adhlacadh. 23 Agus nuair a chuaidh sé isteach sa luing, lean a dheisgiobuil é. 24 Agus, féuch, d'éirigh stoirm mhór san fharraige, ionnas go raibh an long clúdaithe leis na tonnta: ach bhí sé ina chodladh. 25 Agus tháinig a dheisceabail chuige , agus dhúisigh sé é , ag rá , A Thiarna , shábháil dúinn : bás againn . 26 Agus a dubhairt sé ríu , Cad chuige a bhfuil sibh eaglach , O sibhse ar bheag creidimh ? Ansin d'éirigh sé, agus d'áitigh sé na gaotha agus an fharraige; agus bhí suaimhneas mór ann. 27 Ach ghabh na daoiní iongantas, ag rádh, Cad é an modh duine é seo, go ngéilleann eadhon na gaotha agus an fharraige dó! 28 Agus nuair a tháinig sé go dtí an taobh eile go tír na nGergeseneach , do bhuail air, a raibh deamhain acu , ag teacht amach as na tuamaí, thar fíochmhar , ionas nach bhféadfadh aon duine dul an bealach sin . 29 Agus, féuch, do ghlaoidheadar amach, ag rádh, Cad é an gnothuch againn riot, a Iósa, a Mhic Dé? an dtáinig tú anseo chun sinn a chrá roimh an am? 30 Agus bhí tréad go leor muc ag cothú slí mhaith uathu. 31 Mar sin do ghuidh na deamhain air, ag rádh, Má theilgean tu amach sinn, leig dúinn dul san tréad muc. 32 Agus a dubhairt sé ríu , Imthigh . Agus ar ndul amach dhóibh, do chuadar sa tréad muc: agus, féuch, do rith an tréad muc uile go dian síos go géar san fharraige, agus cailleadh sna huiscí iad. 33 Agus theith na daoine a bhí á gcoimeád acu, agus chuaigh siad isteach sa chathair, agus d'inis siad gach ní, agus cad a tharla do na diabhal. 34 Agus , féuch , táinig an chathair uile amach chum Iósa : agus an tan do chonaiceadar é, do ghuidheadar air imtheacht as a gcroidhthibh.
8 Ach nuair a chonaic an tslua é, ghabh siad ionadh agus thug siad glóir do Dhia, a thug an chumhacht sin do dhaoine. 9 Agus ag imtheacht do Iósa as sin amach, do chonnairc sé fear darbh ainm Matha, 'na shuidhe ag áitmheadh an chuis, agus a dubhairt sé ris, Lean mise. Agus d'eirigh sé, agus do lean é. 10 Agus an uair a bhí Íosa 'na shuidhe ag biadh sa tigh, féuch, tháinig mórán poibleacánach agus peacach, agus do shuidheadar leo féin agus a dheisgiobuil. 11 Agus nuair a chonaic na Fairisínigh é, dúirt siad lena dheisceabail, Cén fáth a itheann bhur Máistir le poibleacánaigh agus le peacaigh? 12 Ach nuair a chuala Íosa é sin a dúirt sé ríu, Ní gá dóibh siúd atá slán leigh, ach iad siúd atá tinn. 13 Ach imighigí agus foghluim cad is brí le sin, déanaimse trócaire, agus ní íobairt: óir ní chun aithrí a tháinig mé, ach chun aithrí a dhéanamh. 14 Ansan tháinig deisgiobuil Eoin chuige, ag rádh, Cad chuige a ndéanaimidne agus na Fairisínigh troscadh go minic, ach ní dhéanann do dheisceabail troscadh? 15 Agus a dubhairt Iósa ríu, An féidir clann na bainríoghna do bhrón, an fhaid a bhitheas an fear nuadh- pòsda maille riu? ach tiocfaidh na laethanta, nuair a thógfar an fear pósta uathu, agus ansin déanfaidh siad troscadh. 16 Ní chuireann duine ar bith píosa éadach nua ar sheanéadaí, óir an méid a chuirtear isteach chun é a líonadh, glacann sé den bhall éadaigh, agus déantar an cíos níos measa. 17 Ní chuireann fir fíon nua isteach i seanbhuidéil ach an oiread: nó briseann na buidéil, agus ritheann an fíon amach, agus cailleann na buidéil: ach cuireann siad fíon nua i mbuidéil nua, agus coinnítear an dá cheann. 18 Nuair a bhí sé ag labhairt na nithe seo ríu , féuch , tháinig rialóir áirithe , agus adhradh dó , ag rá , Tá m'iníon fiú anois marbh : ach tar éis teacht agus do lámh a chur uirthi , agus beidh sí beo . 19 Agus d’eirigh Iósa, agus do lean sé é, agus mar sin do rinne a dheisgiobuil. 20 Agus, féuch, tháinig bean, a bhí tinn le sileadh fola dhá bhliain déag, ina dhiaidh, agus bhain sí le himeall a éadaigh: 21 Mar a dúirt sí inti féin, Más féidir liom ach teagmháil a dhéanamh lena bhall éadaigh, beidh mé slán. 22 Ach d’iompuigh Íosa chuige, agus nuair a chonaic sé í, a dubhairt sé, A iníon, bíodh sólás agat; slánaigh do chreideamh thú. Agus rinneadh an bhean slán ón uair sin amach. 23 Agus nuair a tháinig Íosa isteach i dteach an rialtóra, agus a chonaic sé an lucht leanúna agus na daoine ag déanamh torainn, 24 Dúirt sé ríu , Tabhair áit : le haghaidh an maid nach bhfuil marbh , ach codladh . Agus rinne siad gáire air. 25 Ach nuair a cuireadh an pobal amach, chuaigh sé isteach, agus rug sé ar láimh í, agus d'éirigh an maid. 26 Agus chuaigh an clú atá air seo thar lear ar fud na tíre sin go léir. 27 Agus nuair a d’imigh Íosa as sin, lean beirt dhall é, ag caoineadh, agus ag rá, A Mhic Dháiví, déan trócaire orainn. 28 Agus ar ndul a steach do'n tigh, do thángadar na doill chuige : agus a dubhairt Iósa ríu , Creud é an féidir dhamhsa so a dhéanamh ? Dúirt siad leis, Sea, a Thiarna.
CAIBIDIL 9 1 Agus chuaidh sé isteach i luing, agus chuaidh sé thairis, agus tháinig sé isteach ina chathair féin. 2 Agus, féuch, tugadar chuige duine air an raibh an phairilis 'na luighe ar leabaidh: agus do chonaic Iósa a gcreideamh, a dubhairt sé ris an té a bhí tinn ar an bpairilis; A mhic, bíodh misneach mhaith agat; go maithfear do pheacaí duit. 3 Agus , féuch , dúirt cuid de na scríobhaithe ann féin , an fear seo blasphemeth . 4 Agus a fhios ag Íosa a gcuid smaointe a dúirt sé , Cad a cheapann sibh olc i bhur gcroí ? 5 Oir pé aca is fusa a rádh, Go maitheadh do pheacaí dhuit; nó a rádh, Eirigh, agus siuil? 6 Ach chun go mbeadh a fhios agaibh go bhfuil cumhacht ag Mac an duine peacaí a mhaitheamh ar an talamh, (a deir sé ansin leis an bpairilis,) Eirigh, tóg do leaba, agus imigh go dtí do theach. 7 Agus d'eirigh sé, agus chuaidh sé go dtí a thigh.
6
Matha
29 Ansin cheangail sé lena súile, ag rá, De réir bhur gcreidimh go raibh sé ríu. 30 Agus osclaíodh a súile; agus d'orduigh Iósa go teann iad, ag rádh, Féuch nach eol d'aon duine é. 31 Ach iadsan, nuair a d’imigh siad, sgaoil siad a cháil ar fud na tíre sin go léir. 32 Agus iad ag imeacht, féach, thug siad chuige duine balbh a raibh diabhal air. 33 Agus an tan do theilgeadh an diabhal amach, do labhair na balbh: agus do ghabh an sluagh iongantas, ag rádh, Ní fhacas a leithéid riamh i n-Israél. 34 Ach a dubhairt na Fairisínigh, Tilgeann sé amach na ndeamhan tré phrionsa na ndeamhan. 35 Agus d’imthigh Íosa timpeall na gcathracha agus na sráidbhailte go léir, ag teagasc ina sinagóga, agus ag seanmóireacht shoiscéal na ríochta, agus ag leigheas gach tinne agus gach galair i measc an phobail. 36 Ach nuair a chonaic sé an tslua, ghabh sé truas díobh, mar gur lagaigh siad, agus go raibh siad scaipthe thar lear, mar chaoirigh gan aoire acu. 37 Ansin a deir sé lena dheisceabail , Tá an fómhar go fírinneach go leor , ach is beag oibrithe ; 38 Guígí dá bhrí sin, Tiarna an fhómhair, go seolfaidh sé oibrithe amach chun a fómhar.
16 Féuch, cuirim amach sibh mar chaoirigh i measc na mac tíre: bígí críonna mar nathair, agus neamhdhíobhálach mar choluman. 17 Ach bígí ar an airdeall ó dhaoine: óir tabharfaidh siad suas sibh do na comhairlí, agus déanfaidh siad sciúirse oraibh ina sinagóga; 18 Agus tabharfar sibh os comhair gobharnóirí agus ríthe ar mo shonsa, mar fhianaise ina n‑aghaidh agus ina gcoinne féin agus na nGintlithe. 19 Ach nuair a thabharfaidh siad suas sibh, ná bí ag smaoineamh ar conas nó cad a labhróidh sibh: óir tabharfar daoibh an uair sin féin an méid a labhróidh sibh. 20Oir ní sibhse a labhraíonn, ach Spiorad bhur nAthair a labhraíonn ionaibh. 21 Agus bhéarfaidh an bráthair an bráthair suas chun báis, agus an t-athair an leanbh : agus éirghidh na leanbhaí i gcoinnibh a dtuismitheoirí, agus cuirfidh siad chun báis iad. 22 Agus beidh fuath ag gach duine agaibh ar son m'ainmse: ach an té a mhairfidh go dtí an deireadh, beidh sé slán. 23 Ach nuair a dhéanann siad géarleanúint oraibh sa chathair seo, teichibh isteach i dtír eile: óir go deimhin a deirim ribh, Ní rachaidh sibh thar chathracha Iosrael, go dtiocfaidh Mac an duine. 24 Níl an deisceabal os cionn a mháistir, ná an seirbhíseach os cionn a thiarna. 25 Is leor don deisceabal é a bheith mar a mháistir, agus an seirbhíseach ina thighearna. Má ghlaoigh siad Beelsebub ar mháistir an tí, cá mhéad is mó a ghlaoidh siad orthu dá theaghlach? 26 Dá bhrí sin ná bíodh eagla oraibh: óir níl aon ní folaithe, nach nochtfar; agus hid, ní fios sin. 27 An rud a deirim libh sa dorchadas, a labhraíonn sibh sa solas: agus an méid a chloiseann sibh sa chluas, seanmóir sibh ar bharr an tí. 28 Agus ná bíodh eagla oraibh a mharaíonn an corp, ach nach bhfuil ar a gcumas an t-anam a mharú: ach go madh a bheith eaglach roimh an té atá in ann an t-anam agus an corp a mhilleadh in ifreann. 29 Nach ndíoltar dhá ghealbhan ar fheoirling? agus ní thitfidh duine acu ar an talamh gan bhur nAthair. 30 Ach tá ribí do chinn uile uimhrithe. 31 Ná bíodh eagla oraibh, mar sin, gur mó luach sibh ná mórán gealbhain. 32 Dá bhrí sin, cibé duine a admhaíonn mé os comhair daoine, beidh mé a admháil freisin os comhair m'Athar atá ar neamh. 33 Ach cibé duine a dhiúltóidh mise os comhair daoine, séanfaidh mé féin é os comhair m’Athar atá ar neamh. 34 Ná meas go dtáinig mise chun síocháin a chur ar talamh: ní chun síocháin a tháinig mé, ach claíomh. 35 Oir tháinig mé chun fear a chur in aghaidh a athar, agus an iníon in aghaidh a máthar, agus an iníon chéile in aghaidh a máthar céile. 36 Agus is naimhde dá theaghlach féin a bheidh ina naimhdibh ag duine. 37 An té a thugann grá do athair nó do mháthair níos mó ná mise, ní fiú dom é: agus an té a thugann grá do mhac nó iníon níos mó ná mise, ní fiú dom é. 38 Agus an té nach nglacann a chros, agus nach leanann mise, ní fiú dom é. 39 An ti a gheobhas a bheatha, caillidh sé é: agus an té a chailleas a bheatha ar mo shonsa, gheobhaidh sé é.
CAIBIDIL 10 1Agus nuair a ghlaoigh sé a dháréag dheisciobal chuige chuige, thug sé cumhacht dóibh i gcoinne na spioraid neamhghlan, chun iad a chaitheamh amach, agus chun gach tinnis agus gach uile shaghas galair a leigheas. 2 Seo iad ainmneacha an dáréag aspal; An chéad duine, Síomón, dá ngairtear Peadar, agus Aindrias a dheartháir; Séamas mac Zebedee, agus Eoin a dheartháir; 3 Philip, agus Bartolomew; Tomás, agus Matha an tábhairneoir; Séamas mac Alphaeus, agus Lebáeus, arbh ainm do Thadaeus; 4 Síomón an Canánach, agus Iúdás Iscariot, a thug feall dó freisin. 5 An dáréag so chuir Iósa amach, agus d'orduigh sé dhóibh, ag rádh, ná himigh go slighe na nGenealach, ná go cathair ar bith de na Samáraigh ná rachaid a steach: 6 Ach téigh go dtí caoirigh chaillte theach Iosrael. 7 Agus mar a théann sibh, seanmóir, ag rá, Tá an ríocht na bhflaitheas ar láimh. 8 Leighisigh na heasláin, glana na lobhair, eirigh na mairbh, caith amach na deamhain: fuair sibh go saorálach, tabhair faoi shaoirse. 9 Ná tabhair ór, ná airgead, ná prás i do sparáin, 10 Ná scrupa do thurais, ná dhá chóta, ná bróga, ná bataí: óir is fiú an oibrí a chuid feola. 11 Agus cibé cathair nó baile ar a rachaidh sibh isteach, fiafraigh cé is fiú inti; agus fanaigí go n‑imeoidh sibh as sin. 12 Agus nuair a thagann sibh isteach i dteach, beannaigh sé. 13 Agus más fiú an tí é, tigid do shíothcháin air : ach mur fiú é, go bhfillfeadh do shíocháin chugaibh. 14 Agus cibé duine nach nglacann sibh, agus nach gcloisfidh sibh bhur mbriathra, nuair a imeoidh sibh as an teach nó as an gcathair sin, croith sibh deannaigh bhur gcos. 15 Go deimhin a deirim ribh, Is so-fhulaingthe do thír Shódóm agus Ghomorrha lá an bhreithiúnais, ná don chathair sin.
7
Matha
40 An té a ghlacann sibhse glacann sé mise, agus an té a fhaigheann mise glacann sé an té a chuir uaithi mé. 41 An té a gheobhaidh fáidh in ainm fáidh, gheobhaidh sé duais fáidh; agus an té a gheobhaidh an fíréan in ainm an chirt, gheobhaidh sé duais an fhíréin. 42 Agus cibé duine a thabharfaidh le n-ól cupán uisce fuar do dhuine den mhuintir bhig seo in ainm deisceabail amháin, go deimhin a deirim ribh, ní chaillfidh sé a dhuais.
21 Is mairg duit, a Chorazin! Is mairg duit, a Bhetsaida! óir dá ndéanfaí i mBonn agus i Sidon na hoibreacha cumhachtacha a rinneadh ionaibhse, is fada ó shin a dhéanfaidís aithrí i saicéadaí agus i luaithreach. 22 Ach deirim ribh, gur so-fhulaingthe do Thirus agus do Shíodóin lá an bhreithiúnais, ná daoibhse. 23 Agus thusa, a Chapernáum, atá ardaithe go neamh, tabharfar anuas go hIfreann thú: óir dá ndéanfaí i Sodom na hoibreacha móra atá déanta ionatsa, d'fhanfadh sé go dtí an lá inniu. 24 Ach a deirim ribh, gur so-fhulaingthe do thír Shódóm i lá an bhreithiúnais, ná dhuitse. 25 San am sin d'fhreagair Íosa agus a dubhairt sé, Gabhaim buidheachas leat, a Athair, a Thighearna neamh agus talmhan, do bhrígh gur fholaigh tú na neithe so ó dhaoinibh críonna agus críonna, agus gur nocht tú do na leanbhaíbh iad. 26 Mar sin féin, a Athair: óir ba mhaith an rud é i do radharc. 27 Atá gach ní seachadta dhomsa ó m'Athair : agus ní aithne do neach ar bith an Mac , ach an tAthair ; ní aithne d'aon duine an tAthair, ach amháin an Mac, agus an té a nochtfaidh an Mac dó. 28 Taraigí chugam, sibhse go léir atá ag obair agus atá trom-ualaithe, agus tabharfaidh mé suaimhneas daoibh. 29 Tóg mo chuing ort, agus foghlaim uaim; óir tá mé macánta agus íseal i gcroí: agus gheobhaidh sibh suaimhneas d'ur n-anamacha. 30 Oir is furasta mo chuing, agus is éadrom m'ualach.
CAIBIDIL 11 1Agus nuair a chríochnaigh Íosa á ordú dá dháréag deisciobal, d’imigh sé as sin chun teagasc agus seanmóir a dhéanamh ina gcathracha. 2Anois nuair a chuala Eoin sa phríosún oibreacha Chríost, chuir sé beirt dá dheisceabail uaithi, 3 Agus a dubhairt seision ris, An tusa an té thiocfadh, nó an bhfuil lorg againn ar neach eile? 4 D'fhreagair Íosa agus a dubhairt sé ríu, Imthigh agus inis arís do Eoin na nithe a chloiseann sibh agus a fheiceann sibh: 5 Faigheann na daill a radharc, agus siúlann na bacaigh, glantar na lobhair, agus éisteann na bodhair, ardaítear na mairbh, agus seanmóir an soiscéal do na boicht. 6 Agus is beannaithe é, pé duine ná beidh oilbheum agamsa. 7 Agus ag imeacht dóibh, thosaigh Íosa a rá leis an tslua i dtaobh Eoin, Cad a chuaigh sibh amach san fhásach a fheiceáil? Giolcach ar crith leis an ngaoth? 8 Ach cad a chuaigh sibh amach lena fheiceáil? Fear a bhfuil éadaí bog air? féuch, is i dtithe na ríthe atá an dream a chaitheann éadach bog. 9 Ach cad a chuaigh sibh amach lena fheiceáil? A fáidh? ye, a deirim ribh, agus níos mó ná fáidh. 10 Oir is é so an té a bhfuil sé sgríobhtha, Féuch, cuirim mo theachtaire roimh do ghnúis, a ullmhóidh do shlighe romhad. 11 Go deimhin a deirim ribh, 'n-a measg-san a rugadh ó mhnáibh níor eirigh neach is mó ná Eoin Baiste: gidheadh an té is lúgha i ríocht na bhflaitheas, is mó é ná eisean. 12 Agus ó laethanta Eoin Baiste go dtí seo tá ríocht na bhflaitheas ag fulaingt foréigean, agus glacann na foréigean í le forneart. 13 Do rinne na fáithe go léir agus an dlí fáidh go dtí Eoin. 14 Agus má fhaigheann sibh é, is é seo Elias, a bhí le teacht. 15 An té a bhfuil cluasa aige chun éisteachta, éisteadh sé. 16 Ach cad leis a shamhlaím an ghlúin seo? Is cosmhail é le leanaí a shuíonn ar na margaí, agus ag glaoch ar a gcomhghleacaithe, 17 Agus ag rádh , Táimid tar éis píob a dhéanamh ribh , agus ní raibh sibh rince ; rinneamar caoineadh daoibh, agus níor chaoin sibh. 18 Oir tháinig Eoin gan ithe ná ól, agus deir siad, Tá diabhal aige. 19 Tháinig Mac an duine ag ithe agus ag ól , agus a deir siad , Féuch duine glútanach , agus bior fíona , cara publican agus pheacach . Ach tá eagna údar dá leanaí. 20 Ansin thosaigh sé ag magadh ar na cathracha inar rinneadh an chuid is mó dá oibreacha cumhachtacha, mar nach ndearna siad aithrí:
CAIBIDIL 12 1 San am sin chuaigh Íosa lá na sabóide tríd an arbhar; agus bhí ocras ar a dheisceabail, agus thosaigh siad ar na cluasa arbhair a spíonadh, agus a ithe. 2 Ach nuair a chonaic na Fairisínigh é, a dubhairt siad ris, Féuch, a dhéanann do dheisciobail an ní nach dleathach a dhéanamh ar lá na sabóide. 3 Ach dúirt sé ríu, Nár léigh sibh cad a rinne Dáiví, nuair a bhí ocras air, agus iad siúd a bhí in éineacht leis; 4Conas a chuaigh sé isteach i dteach Dé agus a d’ith sé an t-arán tairis nach raibh cead aige é a ithe, ná ag na daoine a bhí in éineacht leis, ach ag na sagairt amháin? 5 Nó nach bhfuil léite agaibh sa dlí, mar a thruaillíonn na sagairt sa teampall an tsabóid ar laethanta na sabóide, agus iad gan locht? 6 Ach a deirim ribh, gur mó san áit so ná an teampoll. 7 Ach dá mbeadh a fhios agaibh cad is brí leis seo, déanfaidh mise trócaire, agus ní íobairt, ní dhéanfá an dream neamhchiontach a dhaoradh. 8 Oir is Tiarna Mac an duine ar lá na sabóide fiú. 9Agus nuair a d’imigh sé as sin, chuaigh sé isteach ina sionagóg: 10 Agus, féuch, do bhí duine ann a raibh a lámh íarrtha. Agus d’fhiafraigheadar de, ag rádh, An bhfuil sé dleathach leigheas a dhéanamh ar laethanta na sabóide? go gcuirfidís cúisí air. 11 Agus a dubhairt seision ríu, Cé'n duine a bheidh ion bhur measg, ag a mbeidh aon chaora amháin, agus má thuiteas i gcloch ar lá na sabóide í, ná beirfidh sé greim uirthi, agus ná tógfaidh sé amach í?
8
Matha
12 Mar sin is fearr fear ná caora? Dá bhrí sin is dleathach maith a dhéanamh ar laethanta na sabóide. 13 Ansin a deir sé leis an duine, Sín amach do lámh. Agus do shín sé amach é; agus cuireadh ar ais é ina iomláine, cosúil leis an gceann eile. 14 Ansin d’imigh na Fairisínigh amach, agus thionóil siad cómhairle ina choinne, conas a d’fhéadfaidís é a mhilleadh. 15 Ach ar n-aithne do Iósa é, do imthigh sé as sin: agus do lean an sluagh mór é, agus do leighis sé iad go léir; 16 Agus d'órduigheadar iad gan é chur in iúl: 17 Chun go gcomhlíonfaí an méid a labhair Esaias an fáidh, ag rádh, 18 Féuch mo sheirbhíseach, a roghnaigh mé; a mhuinntir ionmhuinn, ar a bhfuil áthas ar m'anam: cuirfidh mé mo spiorad air, agus tabharfaidh sé breithiúnas do na Gintlithe. 19 Ní dhéanfaidh sé iarracht, ná caoin; ni chluinfidh aon duine a ghlór ar na sráidibh. 20 Ní bhrisfidh sé giolcach brúite, agus ní mhúchfaidh líon tobac, go dtabharfaidh sé breithiúnas chun bua. 21 Agus ina ainm a bheidh na Gentiles muinín. 22 Ansin tugadh chuige duine a raibh deamhan dall agus balbh air, agus do leighis sé é, i dtreo gur labhair an dall agus an balbhán araon agus go bhfaca sé. 23 Agus do ghabh an pobal go léir iongnadh , agus a dúirt , Nach é seo mac David ? 24 Ach nuair a chuala na Fairisínigh é, a dubhairt siad, Ní chuireann an duine seo amach na deamhain, ach trí Bheelsebub prionsa na diabhal. 25 Agus do thuig Iósa a smuainte, agus a dubhairt sé ríu, Gach ríocht atá roinnte 'na h-aghaidh féin, cuirthear i ndísc; agus gach cathair nó teach atá roinnte ina aghaidh féin, ní seasfaidh sé: 26 Agus má theilgeas Sátan amach, tá sé roinnte 'na aghaidh féin; conas mar sin a sheasfaidh a ríocht? 27 Agus más tré Bheelsebub a chaithim-sa na deamhain a thilgeadh amach, cé tré a bhfuil bhur gclann-sa ag caitheamh amach iad? mar sin beidh siad ina mbreithiúna agaibh. 28 Ach má chaithim deamhain amach trí Spiorad Dé, ansin tá ríocht Dé tagtha chugaibh. 29 Nó conas is féidir le duine dul isteach i dteach an duine láidir, agus a chuid earraí a mhilleadh, mura gceanglóidh sé an fear láidir ar dtús? agus ansin beidh sé spoil a theach. 30 An té nach bhfuil liom, tá sé i mo choinne; agus an té nach cruinníonn liomsa, scaipeann sé thar lear. 31 Uime sin a deirim ribh, Go maiteadh gach uile pheaca agus blasphemy do dhaoinibh : ach ní maithfear do dhaoinibh an blasphemy in aghaidh an Spioraid Naoimh. 32 Agus gidh bé neach a labhras briathar i gcoinnibh Mhic an duine, maithfear dhó é : ach ge b'e neach a labhras i gcoinnibh an Spioraid Naoimh, ní mhaithfear dhó é, ná sa tsaoghal so, ná sa tsaoghal atá le teacht. 33 Déan an crann go maith, agus a thoradh go maith; nó déanaigí an crann truaillithe, agus a thorthaí truaillithe: óir is a thoradh a aithníodh an crann. 34 A ghlúin na nimhe, conas is féidir libhse, a bheith olc, rudaí maithe a labhairt? óir is as flúirse an chroidhe a labhrann an béal. 35 Do bheir an duine maith amach nithe maithe as deachiste an chroidhe: agus bheir an t-olc amach as an drochstór rudaí olca.
36 Ach a deirim ribh, Gach uile fhocal díomhaoin a labhras daoine, go dtugfid siad cuntas air i lá an bhreitheanais. 37 Óir is trí do bhriathra a údarófar thú, agus le do bhriathar daorfar thú. 38 Ansin d’fhreagair dream áirithe de na scríobhaithe agus de na Fairisínigh, ag rá, A Mháistir, feicimís comhartha uait. 39 Ach d'fhreagair seisean agus a dubhairt sé ríu, Glúin uilc agus adhaltranach ag iarraidh comharthaidh; agus ní thabharfar comhartha air, ach comhartha an fháidh Iónas: 40 Mar a bhí Iónas trí lá agus trí oíche i broinn na míolta móra; mar sin a bheidh Mac an duine trí lá agus trí oíche i gcroílár an domhain. 41 Ardóidh fir Ninebhe i mbreithiúnas in éineacht leis an nglúin seo, agus daorfaidh siad é: mar go ndearna siad aithrí le seanmóireacht Iónais; agus, féuch, atá níos mó ná Iónas anseo. 42 Ardóidh banríon an deiscirt sa bhreithiúnas leis an nglúin seo, agus daorfaidh sí é: óir tháinig sí ó imeallaibh an domhain chun eagna Sholaimh a chloisteáil; agus, féuch, atá níos mó ná Solamh anso. 43 Nuair a imíonn an spiorad neamhghlan amach as an duine, siúlann sé trí áiteanna tirime, ag iarraidh scíthe, agus ní fhaigheann sé. 44 Ansin a deir sé, Beidh mé ar ais isteach i mo theach as a tháinig mé amach; agus nuair a bheidh sé teacht, faigheann sé folamh, scuabtha, agus garnished. 45 Imíonn sé ansin, agus tógann leis féin seacht spioraid eile is measa ná é féin, agus téann siad isteach agus comhnóidh siad ann: agus is measa staid an fhir sin ná an chéad cheann. Mar sin féin beidh sé freisin don ghlúin olc seo. 46 Agus é fós ag caint leis an bpobal, féach, sheas a mháthair agus a bhráithre amuigh, ag iarraidh labhairt leis. 47 Ansin dúirt duine amháin ris, Féuch, do mháthair agus do bhráithre ina seasamh amuigh, mian leo labhairt leat. 48 Ach d’fhreagair seisean agus a dubhairt sé ris an té d’innis dó, Cé hí mo mháthair? agus cé hiad mo bhráithre? 49 Agus shín sé amach a lámh i dtreo a dheisceabail, agus dúirt sé, Féuch mo mháthair agus mo bhráithre! 50 Oir cibé duine a dhéanfaidh toil m'Athar atá ar neamh, is é sin mo dheartháir, agus mo dheirfiúr, agus mo mháthair. CAIBIDIL 13 1 An lá céanna chuaigh Íosa amach as an teach, agus shuigh sé le taobh na farraige. 2 Agus do chruinnigh an sluagh mór chuige, ionnus go ndeachaidh sé i luing, agus gur shuidh; agus sheas an slua ar fad ar an gcladach. 3 Agus labhair sé a lán rudaí ríu i parabail , ag rá , Féuch , síoladóir chuaigh amach a chur ; 4 Agus nuair a chuir sé, thit roinnt síolta le taobh an bhóthair, agus tháinig na héin agus d'ith suas iad: 5 Thit cuid acu ar áiteacha clochach, áit nach raibh mórán talún acu: agus láithreach bonn d’fhás siad, mar nach raibh doimhneacht talún acu. 6 Agus nuair a bhí an ghrian suas, bhí siad scorched; agus toisc nach raibh aon fhréamh acu, chuaigh siad i léig. 7 Agus thit cuid acu i measc na dealga; agus d'fhás na dealga suas, agus thacht siad iad:
9
Matha
8 Ach thit cuid eile ar thalamh maith, agus thug sé toradh, cuid céad, cuid seasca, cuid tríochad. 9 An té a bhfuil cluasa aige chun éisteachta, éistfeadh sé. 10 Agus tháinig na deisceabail , agus dúirt sé ris , Cén fáth a bhfuil tú ag labhairt leo i parabail ? 11 D'fhreagair seisean agus dubhairt sé ríu, Do bhrígh go dtugtar daoibhse eolas a bheith agaibh ar rúndiamhra ríocht na bhflaitheas, ach dhóibh-se ní thugtar. 12 Oir gidh bé neach agá bhfuil, dho bheirthear, agus do bhéaruidh sé níos mó : ach gidh bé neach agá bhfuil, uaidhe, tógfar uaithi an ní sin atá aige. 13 Dá bhrí sin labhair mé leo i parabail: mar ní fheiceann siad; agus ní chluineann siad, agus ní thuigeann siad. 14 Agus i iad a comhlíonadh an tuar Esaias , a deir , Trí éisteacht a éisteacht leat , agus ní bheidh a thuiscint ; agus ag féachaint feicfidh sibh, agus ní bheidh a bhrath: 15 Óir tá croí an phobail seo cráite, agus tá a gcluasa mall le cloisteáil, agus a súile dúnta; ar eagla go bhfeicfidís tráth ar bith lena súile, agus go gcloisfidís lena gcluasa, agus go dtuigfidís lena gcroí, agus gur cheart iad a thiontú, agus go gcuirfinn leigheas orthu. 16 Ach is beannaithe bhur súile, óir feiceann siad: agus bhur gcluasa, óir cloiseann siad. 17 Go fírinneach a deirim ribh, gur mhian le mórán fáithe agus fíréan na nithe sin a fheiceáil a fheiceann sibh, agus nach bhfaca siad iad; agus na nithe sin a chloisteáil a chloiseann sibh, agus nár chuala siad. 18 Éistigí mar sin le parabal an tséantóra. 19 Nuair a chloiseann duine ar bith briathar na ríochta, agus nach dtuigeann é, ansin tagann an t‑olc, agus glacann sé uaidh an méid a cuireadh ina chroí. Seo é an té a fuair síol taobh an bhealaigh. 20 Ach an té a fuair an síol in áiteacha clochach, is é sin an té a éisteann leis an bhfocal, agus glacann sé le lúcháir é; 21 Ach ní raibh fréamh aige ann féin, ach mairidh sé ar feadh tamaill: óir nuair a éiríonn àmhghair nó géarleanúint mar gheall ar an bhfocal, is amhlaidh a dhéanann sé olcas. 22 An té a fuair síol i measc na dealga, is é an té a éisteann leis an bhfocal; agus tá cúram an tsaoghail seo, agus mealltacht an tsaibhris, ag tachdadh an fhocail, agus bíonn sé gan toradh. 23 Ach an té a fuair síol isteach sa talamh maith, is é an té a éisteann leis an bhfocal, agus a thuigeann é; a iompraíonn freisin torthaí, agus a thugann amach, cuid céad, cuid seasca, cuid tríocha. 24 Parabal eile do chuir sé amach ríu, ag rádh, Is cosmhail ríocht na bhflaitheas le duine a chuir síol maith ina fhearann: 25 Ach nuair a chodail fir, tháinig a namhaid agus chuir sé cogal i measc na cruithneachta, agus chuaigh sé a bhealach. 26 Ach nuair a d’fhás an lann, agus a thug sé toradh amach, tháinig an cora le feiceáil ansin freisin. 27 Mar sin tháinig seirbhísigh an tí agus dúirt siad ris, A dhuine uasail, nach bhfuil tú ag cur síol maith i do réimse? as sin tares sé? 28 Dúirt sé ríu , An namhaid a rinne é seo . Dúirt na seirbhísigh leis, "An amhlaidh go rachaimid agus go mbaileoimid suas iad?" 29 Ach a dubhairt seision, Ní headh; ar eagla agus sibh ag bailiú na cora, go bhfréamhóidh sibh an chruithneacht freisin leo.
30 Ligigí dóibh fás le chéile go dtí an fómhar: agus in aimsir an bhuaint a déarfaidh mé leis na stóirín, Cruinnigh sibh le chéile ar dtús na cora, agus ceangail i bundles iad chun iad a dhó: ach cruinnigh an cruithneacht isteach i mo scioból. 31 Parabal eile chuir sé amach ríu, ag rádh, Is cosmhail ríocht na bhflaitheas le gráinne de shíol mustaird, a ghlac duine agus a chuir ina fhearann: 32 Cé acu is lú de na síolta go léir: ach nuair a fhástar é, is é is mó i measc luibheanna é, agus déantar crann de, ionas go dtiocfaidh éanlaith an aeir agus go lóisteálann siad ina chraobhacha. 33 Parabal eile do labhair sé ríu; Is cosmhail ríocht na bhflaitheas le taoisigh, a ghlac bean, agus a d’fholaigh i dtrí thomhais mine, go raibh an t-iomlán le haghaidh goirtithe. 34 Na nithe seo go léir labhair Íosa leis an iliomad i parabail; agus gan parabal níor labhair sé ríu: 35 Chun go gcomhlíonfaí an ní a labhair an fáidh, ag rá, Osclóidh mé mo bhéal i parabail; Cuirfidh mé in iúl rudaí a bhí faoi rún ó bhunús an domhain. 36 An sin do chuir Iósa an sluagh chuige, agus chuaidh sé isteach sa tigh : agus tháinig a dheisgiobuil chuige, ag rádh, Mínigh dúinne parabal cora na machrach. 37 D'fhreagair seisean agus dubhairt sé ríu, An té a chuireann an síol maith is é Mac an duine é; 38 Is é an pháirc an domhan; is iad an síol maith clann na ríochta; ach is iad na tares clann an droch-duine; 39 Is é an diabhal an namhaid a chuir iad; is é an fómhar deireadh an domhain; agus is iad na buanaithe na haingil. 40 Mar sin de réir mar a chruinnítear na cora agus a dhóitear sa tine; is mar sin a bheidh sé i ndeireadh an tsaoil seo. 41 Seolfaidh Mac an duine a aingil amach , agus cruinneoidh siad as a ríocht na nithe go léir a chiontaíonn , agus iad a dhéanann aiquity ; 42 Agus tilgfidh siad isteach i bhfoirnéis tine iad: beidh caoineadh agus gnashing fiacla. 43 Ansan do shoillsigh na fireana mar an ghrian i ríocht a nAthair. An té a bhfuil cluasa aige chun éisteachta, éisteadh sé. 44 Arís, tá ríocht na bhflaitheas cosúil le taisce i bhfolach sa pháirc; an t-é sin nuair a gheobhas duine, ceilteoidh sé, agus mar gheall ar lúcháir imthigh sé agus díolann sé gach a bhfuil aige, agus ceannuíonn sé an machaire sin. 45 Arís, is cosmhail ríocht na bhflaitheas le ceannaí, ag iarraidh péarlaí áille: 46 Agus nuair a fuair sé péarla amháin ardphraghas, chuaigh agus dhíol sé gach a raibh aige, agus cheannaigh é. 47 Arís, is cosmhail ríocht na bhflaitheas le líontán a caitheadh san fharraige, agus a bailíodh de gach sórt: 48 Agus nuair a bhí sé lán, tharraing siad chun an chladaigh, agus shuigh siad síos, agus chruinnigh siad na maithe ina n-árthaí, ach chaith siad na mala. 49 Is mar sin a bheidh sé i ndeireadh an domhain: tiocfaidh na haingil amach, agus scarfaidh na haingidh as measc na bhfíréan, 50 Agus tilgfidh siad isteach sa bhfoirnéis tine iad: beidh caoineadh agus gnashing fiacla. 51 A dubhairt Iósa ríu , Ar thuig sibh na nithe so uile ? Deir siad ris, Sea, a Thiarna.
10
Matha
52 Ansin a dubhairt sé ríu , Uime sin gach scríobhaí dá ngairmtear ríocht na bhflaitheas, is cosmhail é le fear tighe , a bheir amach as a stór nithe nua agus sean . 53 Agus an tan do chríochnuigh Iósa na parabail sin, d'imthigh sé as sin. 54 Agus nuair a tháinig sé isteach ina thír féin, do theagaisg sé ina sionagóg iad, ionnus gur ghabh iongantas iad, agus go ndubhairt siad, Cia as a dtáinig an fear so an teagna so, agus na h-oibreacha móra so? 55 Nach é seo mac an tsaoir? nach Muire a thugtar ar a mháthair? agus a bhráithre, Séamas, agus Iósaef, agus Síomón, agus Iúdás? 56 Agus a bhráithreacha, nach bhfuil siad uile linn? Cad as sin a thug an fear seo na nithe seo go léir? 57 Agus do ghabh siad oilbheum ann. Ach dúirt Íosa leo, "Níl fáidh gan onóir, ach amháin ina thír féin, agus ina theach féin. 58 Agus ní dhearna sé mórán oibreacha cumhachtacha ann mar gheall ar a míchreideamh.
19 Agus d'órduigh sé don tsluagh suidhe síos ar an bhféar, agus ghlac sé na cúig builinne, agus an dá iasg, agus ag amharc suas go neamh, bheannaigh sé, agus bhris sé, agus thug sé na builinne do dheisciobluibh, agus na deisgiobuil don tsluagh. . 20 Agus d'ith siad go léir, agus do líonadh iad: agus thóg siad suas de na blúirí a bhí fágtha dhá chiseán déag iomlán. 21 Agus bhí timpeall cúig mhíle fear acu a d’ith, mar aon le mná agus leanaí. 22 Agus ar ball chuir Íosa srian ar a dheisgiobuil dul isteach i luing, agus dul roimhe go dtí an taobh eile, agus é ag cur an tsluaigh uaidh. 23Agus nuair a chuir sé an sluagh uaithi, chuaidh sé suas go sliabh i n-a chéile chun urnaí a dhéanamh: agus nuair a tháinig an tráthnóna, bhí sé ann ina aonar. 24 Ach bhí an long anois i lár na farraige, í tortha le tonnta: óir bhí an ghaoth dá mhalairt. 25 Agus sa cheathrú faire den oíche chuaigh Íosa chucu, ag siúl ar an bhfarraige. 26 Agus nuair a chonaic na deisciobail é ag siúl ar an bhfarraige, bhí siad buartha, ag rá, Tá sé ina spiorad; agus do ghlaoidheadar ar eagla. 27 Ach ar ball labhair Íosa ríu, ag rádh, Biodh misneach mhaith agaibh; is mise; ná bíodh eagla ort. 28 Agus d'fhreagair Peadar é agus dubhairt sé, A Thighearna, má's tusa atá ann, iarr ormsa teacht chugat ar an uisge. 29 Agus a dubhairt sé , Tar . Agus nuair a tháinig Peadar anuas as an long, shiúil sé ar an uisce, chun dul go dtí Íosa. 30 Ach nuair a chonaic sé an ghaoth an-ghéar, bhí eagla air; agus ar dtúis do dhul faoi dhéin, do ghlaoidh sé, ag rádh, A Thighearna, saor mé. 31 Agus láithreach shín Íosa amach a lámh, agus rug sé air, agus a dubhairt sé ris, O thusa ar bheagán creidimh, cad chuige a raibh amhras ort? 32 Agus nuair a tháinig siad isteach sa long, scoir an ghaoth. 33 Ansin tháinig na daoine a bhí sa long agus rinne siad adhradh dó, ag rá, Go deimhin is tú Mac Dé. 34 Agus ar imtheacht dhóibh, do chuadar go talamh Ghenesaret. 35 Agus nuair a bhí eolas ag fir na háite sin air, chuireadar amach ar fud na tíre sin go léir ina thimpeall, agus thug siad chuige gach a raibh galar orthu; 36 Agus d’iarr sé air gan ach baint a bheith acu le himeall a éadaigh: agus an méid a bhain leis, rinneadh slán iomlán iad.
CAIBIDIL 14 1 San am sin chuala Herod an Tetrarch clú Íosa, 2 Agus a dubhairt seision ris, Is é so Eoin Baiste; tá sé éirithe ó mhairbh; agus dá bhrí sin déanann oibreacha cumhachtacha iad féin amach ann. 3Oir rug Héaród greim ar Eoin, agus cheangail sé é, agus chuir sé i bpríosún é ar son Herodiais, bean chéile Pilib a dhearthár. 4 Oir a dubhairt Eoin ris, Ní dleathach dhuit í do bheith aici. 5 Agus nuair a chuir sé chun báis é, bhí eagla an tsluaigh air, mar gur mheasadar é mar fháidh. 6 Ach nuair a bhí lá breithe Héróid coinnithe, rinne iníon Héróid damhsa os a gcomhair, agus thaitnigh sí le Héróid. 7 Leis sin gheall sé faoi mhionn go dtabharfadh sé di cibé rud a d’iarrfadh sí. 8 Agus ar sise ar dteagasg dá máthair roimhe, a dubhairt sé, Tabhair dom ann so ceann Eoin Baiste ar luchtaire. 9 Agus do ghabh an rí brón: gidheadh ar son na mionn, agus na muinntir do bhí 'n-a suidhe maille ris ag biadh, d'órduighe sé é thabhairt di. 10 Agus chuir sé , agus beheaded Eoin sa phríosún . 11 Agus tugadh a cheann ar mhuirear, agus tugadh don chailín é: agus thug sí chun a máthair é. 12 Agus tháinig a dheisceabail , agus thóg siad suas an corp , agus a adhlacadh é , agus chuaigh agus d'inis Íosa . 13 Nuair a chuala Íosa é, d'imigh sé as sin ar long go háit fhásach ar leith; agus nuair a chuala an pobal é, lean siad é ar shiúl ó na cathracha. 14 Agus d’imthigh Íosa amach, agus chonaic sé an sluagh mór, agus do ghabh truas dó iad, agus do leighis sé a neasláin. 15 Agus nuair a bhí an tráthnóna ann, tháinig a dheisceabail chuige, ag rá, Is áit fhásach é seo, agus tá an aimsir anois caite; cuir an sluagh ar shiúl, chun go rachaidh siad isteach sna sráidbhailte, agus go gceannóidh siad biatais dóibh féin. 16 Ach dúirt Íosa ríu , Ní gá dóibh imeacht ; tabhair daoibh le n-ithe. 17 Agus a deir siad ris , Tá againn anseo ach cúig builín , agus dhá iasc . 18 Dúirt sé, Beir anseo chugam iad.
CAIBIDIL 15 1Ansan tháinig go dtí Íosa scríobhaithe agus Fairisínigh, a bhí ó Iarúsailéim, ag rá, 2 Cén fáth a sáraíonn do dheisceabail traidisiún na sinsir? óir ní nigh siad a lámha nuair a itheann siad arán. 3 Ach d’fhreagair seisean agus dubhairt sé ríu , Cén fáth a bhfuil sibh sárú freisin ar an ordú Dé de réir bhur traidisiúin ? 4 Oir adubhairt Día, ag rádh, Tabhair onóir do t'athair agus do mháthair : agus, An té a mhalluíonn athair nó mháthair, cuirfe sé bás.
11
Matha
5 Ach a deir sibhse , An té déarfaidh r'a athair nó r'a mháthair, Biodh bronntanas é, tré n-a thiocfadh leat tairbhe dhomsa ; 6 Agus nách onóir dá athair ná dá mháthair, beidh sé saor. Mar sin ní dhéanann sibh aithne Dé trí bhur dtraidisiún. 7 A chealgoir, is maith a rinne Esaias fáidh oraibh, ag rádh, 8 Tarraingíonn an pobal seo cóngarach dom lena mbéal, agus tugann siad onóir dom lena mbeola; ach tá a gcroí i bhfad uaim. 9 Ach go neamhbhalbh a dhéanann siad mo adhradh, ag teagasc do theagascóirí aitheanta na bhfear. 10 Agus ghlaoigh sé ar an tslua, agus a dubhairt sé ríu, Éist, agus tuig: 11 Ní hé an rud a théann isteach sa bhéal a thruaillíonn duine; ach an rud a thagann as an mbéal, truaillíonn sé seo an duine. 12 Ansan tháinig a dheisgiobuil, agus a dubhairt siad ris, An bhfuil fhios agat gur ghabh na Fairisínigh oilbheum, tar éis dóibh an chaint so a chluinstin? 13 Ach d’fhreagair seisean agus dubhairt sé, Gach uile phlanda nár phlandáil m’Athair neamhaí, beidh sé fréamhaithe suas. 14 Lig dóibh a bheith: ceannairí dall ar na dall iad. Agus má threoraíonn an dall an dall, tuitfidh an bheirt acu isteach sa díog. 15 Ansan do fhreagair Peadar agus a dubhairt sé ris, Mínigh dúinn an parabal seo. 16 Agus dúirt Íosa, An bhfuil sibhse fós gan tuiscint? 17 Nach dtuigeann sibh fós, cibé rud a théann isteach sa bhéal a théann isteach sa bhroinn, agus go gcaitear amach sa tsiombail é? 18 Ach na nithe sin a thagann as an mbéal a thagann as an gcroí; agus truaillíonn siad an fear. 19 Óir is as an gcroidhe a thig drochsmaointe, dúnmharuithe, adhaltranas, striapachas, gadaíocht, finné bréige, blasphemies: 20 Seo iad na nithe a thruaillíonn an duine: ach ní thruaillíonn duine ithe le lámha gan níochán. 21 Ansin d’imigh Íosa as sin, agus d’imigh go cóstaí Thíre agus Shíodóin. 22 Agus, féuch, táinic bean do Chanán as na cómharsanaibh céadna, agus do ghlaoidh sé ris, ag rádh, Déan trócaire orm, a Thighearna, a Mhic Dháiví; tá mo iníon cráite go dona leis an diabhal. 23 Ach níor fhreagair sé focal di. Agus tháinig a dheisceabail agus ghuigh siad air, ag rádh, Cuir uait í; óir adeir sí inár ndiaidh. 24 Ach d'fhreagair seisean agus dubhairt sé, Ní mise a cuireadh ach chun caoirigh chaillte thigh Israéil. 25 Ansin tháinig sí agus adhradh dó , ag rá , A Thiarna , cabhrú liom . 26 Ach d'fhreagair seisean agus dubhairt sé, Ní miste arán na bpáistí do ghlacadh, agus é chaitheamh chun madraí. 27 Agus a dubhairt sise, Is fírinneach, a Thighearna: gidheadh ithidh na madaí do na blúiríní a thiteann ó bhord a máistrí. 28 Do fhreagair Iósa agus a dubhairt sé riú, A bhean, is mór do chreideamh: bíodh sé dhuit mar is toil leat. Agus rinneadh a hiníon slán ón uair sin amach. 29 Agus d'imthigh Iósa as sin, agus tháinig sé i ngar do mhuir na Gaililí; agus chuaigh sé suas i sliabh, agus shuigh síos ann.
30 Agus tháinig an sluagh mór chuige, agus iad siúd a bhí bacach, dall, balbh, agus go leor eile, agus iad a chaitheamh síos ag cosa Íosa; agus do leighis sé iad: 31 Ionas gur ghabh an t‑iongantas an t‑uafás, nuair a chonaic siad an balbhán ag labhairt, na bacaigh chun siúil, agus na doill le feiceáil: agus thug siad glóir do Dhia Iosrael. 32 Ansin ghlaoigh Íosa a dheisceabail chuige, agus dúirt sé, Tá trua agam don tslua, mar go leanann siad liom anois trí lá, agus níl aon rud le n-ithe acu: agus ní chuirfidh mé ar shiúl iad ag troscadh, ar eagla go lagóidh siad ar an mbealach. 33 Agus a dubhairt a dheisgiobuil ris, Cia as cóir dhúinn an oiread sin aráin a bheith againn san fhásach, gur mór an tsluagh é do líonadh? 34 Agus a dubhairt Iósa ríu , Cé mhéad arán atá agaibh ? Agus a dubhairt siadsan, Seacht, agus cúpla iasc beag. 35 Agus d'órduigh sé don tsluagh suidhe síos ar an talamh. 36 Agus ghlac sé na seacht builín agus na hiasc , agus thug sé buíochas , agus bhris iad , agus thug dá dheisceabail , agus na deisceabail don iliomad . 37 Agus d'ith siad go léir, agus do líonadh iad: agus thóg siad suas den fheoil bhriste a bhí fágtha seacht ciseáin iomlán. 38 Agus b'iad ceithre mhíle fear a d'ith, mar aon le mná agus leanaí. 39 Agus chuir sé uaidh an sluagh, agus ghlac sé long, agus tháinig sé go cósta Mhagdala. CAIBIDIL 16 1 Tháinig na Fairisínigh freisin agus na Sadúisigh, agus iad ag iarraidh air comhartha ó neamh a thaispeáint dóibh. 2 Fhreagair sé agus a dubhairt sé ríu, Nuair a bheidh an tráthnóna ann, sibh a rá, Beidh sé aimsir go maith: óir tá an spéir dearg. 3 Agus ar maidin , Beidh aimsir salach go lá : óir tá an spéir dearg agus íseal . A chealgairí, is féidir libh aghaidh na spéire a aithint; ach nach féidir libh comharthaí na n‑aimsir a aithint? 4 Iarrann glúin olc agus adhaltranach comhartha; agus ní thabharfar comhartha dó, ach comhartha an fháidh Iónas. Agus d'fhág sé iad, agus d'imigh. 5 Agus nuair a tháinig a dheisceabail go dtí an taobh eile, bhí dearmad siad arán a ghlacadh. 6 Dúirt Íosa leo ansin, “ Tugaigí an aire agus tugaigí aire do thaoisí na bhFairisíneach agus na Sadúsach. 7 Agus do thionnsgnadar eatorra féin, ag rádh , Is mar nár thógamar arán ar bith. 8 Agus nuair a thuig Íosa, a dubhairt sé ríu, A dhaoine ar bheagán creidimh, cad chuige a bhfuil sibh ag déanamh cúisimh i bhur measc féin, mar nár thug sibh arán ar bith libh? 9 Nach dtuigeann sibh fós, agus nach cuimhin libh na cúig arán de na cúig mhíle, agus cé mhéad ciseán a thóg sibh suas? 10 Ná na seacht mbuilín de na ceithre mhíle, agus cé mhéad ciseán a thóg sibh suas? 11 Conas nach dtuigeann sibh nár labhair mé ribh i dtaobh aráin, chun sibh a bheith airdeallach ar thaoisí na bhFairisíneach agus na Sadúsach?
12
Matha
12 Ansin thuigeadar conas a d’iarr sé orthu gan a bheith airdeallach ar thaoisí an aráin, ach ar theagasc na bhFairisíneach agus na Sadúsach. 13 Nuair a tháinig Íosa isteach i gcríocha Chesaréa Philippi, d'fhiafraigh sé dá dheisceabail, ag rá, Cé a deir daoine gur mise Mac an duine? 14 Agus a dubhairt siad , Deir cuid gur tusa Eoin Baiste : cuid , Elias ; agus cuid eile, Ieremias, nó duine de na fáithe. 15 Dúirt sé ríu , Ach cé a deir sibh go bhfuil mé ? 16 Agus d'fhreagair Síomón Peadar agus a dubhairt sé, Is tusa Críost, Mac an Dé bheo. 17 Agus d'fhreagair Iósa agus a dubhairt sé ris, Is beannuighthe thú, a Shíomóin Barióna: óir níor fhoillsigh feoil agus fuil dhuit é, ach m'Athair atá ar neamh. 18 Agus a deirim ribh, gur tusa Peadar, agus ar an gcarraig seo tógfaidh mé mo eaglais; agus ní bheidh forlámhas ag geataí ifrinn ina aghaidh. 19 Agus do bheir mé dhuit eochracha rioghachd neimhe : agus ge b'e ni a cheanglóidh tu ar talamh, beidh sé ceangailte ar neamh : agus ge b'e ni a dh'fhuasglas tu ar talamh, beidh sé fuasgailte ar neamh. 20 Ansin d’ordaigh sé dá dheisceabail gan a insint d’aon duine gurbh é Íosa Críost é. 21 Ón am sin amach thosaigh Íosa a thaispeáint dá dheisceabail, gur gá dó dul go Iarúsailéim, agus go leor de na seanóirí agus na n-ard-sagairt agus na scríobhaithe d'fhulang, agus a bheith maraithe, agus é a ardú arís an tríú lá. 22 Ansan do ghabh Peadar é, agus do thosnuig sé ar a cháineadh, ag rádh, Gu ma fada uait, a Thighearna: ní bheidh so dhuit-se. 23 Ach d'iompuigh sé, agus a dubhairt sé ri Peadar, Imigh romhad, a Shátain: is cionsa dhom é: óir ní bhlaiseas tú na neithe atá ó Dhía, ach na neithe atá ó dhaoine. 24 Ansin dúirt Íosa lena dheisceabail, Más mian le duine ar bith teacht i ndiaidh dom, a séanadh é féin, agus tóg a chros, agus lean mé. 25 Oir ge b'e neach le n-a shlánughadh, caillidh sé é : agus an té chailleas a bheatha ar mo shonsa, gheobhaidh sé é. 26 Oir cad is tairbhe do dhuine, má ghnóthuigheann sé an domhan uile, agus go gcaillfidh sé a anam féin? nó cad a thabharfaidh duine ar a anam? 27 Oir tiocfaidh Mac an duine i nglóir a Athar maille r'a ainglibh ; agus ansin tabharfaidh sé luach saothair do gach duine de réir a n-oibreacha. 28 Go deimhin a deirim ribh, go bhfuil dream éigin 'n-a seasamh anso, nach blaisfidh an bás, go bhfeicfid siad Mac an duine ag teacht 'na ríocht.
déanaimís ann so trí tabernacl ; ceann duit, agus ceann do Mhaois, agus ceann do Elias. 5 Agus é fós ag labhairt, féuch, do chuir scamall geal sgáth ortha: agus féuch guth as an scamall, ag rádh, Is é so mo Mhac ionmhuinn, ar a bhfuil mo shásta; éist libh é. 6 Agus nuair a chuala na deisceabail é, thit siad ar a aghaidh, agus bhí eagla mór orthu. 7 Agus tháinig Íosa agus táinic sé leo, agus a dubhairt sé, Eirigh, agus ná bíodh eagla oraibh. 8 Agus nuair a thóg siad suas a súile, ní fhaca siad aon duine, ach amháin Íosa. 9 Agus ag teacht dóibh anuas ón sliabh, Íosa d'ordaigh dóibh, ag rá, In iúl an fhís d'aon duine, go bhfuil Mac an duine a éirigh arís ó mhairbh. 10 Agus d’fhiafraigh a dheisceabail de, ag rádh, Cad chuige mar sin a deir na scríobhaithe go gcaithfidh Elias teacht ar dtús? 11 Agus d'fhreagair Iósa agus a dubhairt sé ríu, Elias go fírinneach tiocfaidh ar dtúis, agus aisigidh sé gach ní. 12 Ach a deirim ribh, Go dtáinig Elias cheana, agus níor aithineadar é, ach go ndearnadar gach nídh do bhí aca air. Mar an gcéanna beidh Mac an duine ag fulaingt uathu. 13 Ansin thuig na deisceabail gur faoi Eoin Baiste a labhair sé leo. 14 Agus nuair a tháinig siad chun an tsluaigh, tháinig duine ar leith chuige, ar a ghlúine síos dó, agus ag rá, 15 A Thiarna, déan trócaire ar mo mhac: óir bíonn sé gealtach, agus cráiteach goirt: óir is minic a thiteann sé sa tine, agus go minic san uisce. 16 Agus thug mé chun do dheisceabail é, agus ní fhéadfadh siad a leigheas. 17 Ansin d’fhreagair Íosa agus dúirt sé, O ghinealach neamhchreidmheach agus choirp, cá fhad a bheidh mé in éineacht leat? cá fhad a bheidh mé ag fulaingt ort? tabhair chugam é. 18 Agus dochonnairc Iósa an diabhal; agus do imthigh sé as: agus do leigheasadh an leanbh ón uair sin féin. 19 Ansan do tháinig na deisgiobuil chum Iósa 'na leith, agus dubhairt siad, Cad chuige nach bhféadfaimís é chaitheamh amach? 20 Agus a dubhairt Iósa ríu, Mar gheall ar bhur míchreidimh: óir go deimhin a deirim ribh, Má tá creideamh agaibh mar ghráinne de shíol mustaird, déarfaidh sibh ris an tsliabh so, Imthigh as so an t-ionad so; agus bainfidh sé; agus ní bheidh aon rud dodhéanta ribh. 21 Ach ní théann an cineál seo amach ach trí urnaí agus troscadh. 22 Agus le linn dóibh a bheith ina gcomhnuidhe sa Ghailíl, a dubhairt Iósa ríu, Beidh Mac an duine geallta i lámhaibh na ndaoine. 23 Agus maróidh siad é, agus an tríú lá ardófar arís é. Agus bhí brón mór orthu. 24 Agus nuair a tháinig siad go Capernáum, tháinig siadsan a fuair airgead ómóis go Peadar, agus dúirt sé, Nach bhfuil bhur máistir ag íoc cánach? 25 A deir sé, Sea. Agus nuair a tháinig sé isteach sa teach, do bhac Íosa air, ag rá, Cad is dóigh leat, a Shíomóin? c acu a nglacann ríthe na cruinne nós nó ómós? dá gclann féin, nó de strainséirí? 26 A deir Peadar ris, A strainséirí. Dúirt Íosa leis, " Ansin tá na leanaí saor.
CAIBIDIL 17 1Agus tar éis sé lá, thóg Íosa Peadar, agus Séamas, agus Eoin a dheartháir, agus thug sé suas go sliabh ard as a chéile iad, 2 Agus athraíodh a n-aghaidh os a gcomhair: agus dhealraigh a aghaidh mar an ghrian, agus bhí a éadaí bán mar an solas. 3 Agus, féuch, do thaisbeánadh dhóibh Maoise agus Elias ag caint leis. 4 Ansan do fhreagair Peadar, agus a dubhairt sé ri Iósa, A Thighearna, is maith dhúinn bheith ann so : má's áil leat,
13
Matha
27 Ar a shon sin, le nach ndéanfaimís oilbheum a thabhairt dhóibh, imthigh chun na fairrge, agus caith duán, agus tóg an t-iasg a thig aníos ar dtús; agus nuair a d'oscail tú a bhéal, gheobhaidh tú píosa airgid: a ghlacadh, agus a thabhairt dóibh ar mo shon agus dhuit.
19 Arís a deirim ribh, Má chomhaontuigheann beirt agaibh ar talamh faoi nídh ar bith a iarrfas siad, go ndéanfaidhe m'Athair atá ar neamh do dhéunamh dhóibh. 20Oir an áit a bhfuil beirt nó triúr bailithe le chéile i m’ainmse, tá mise istigh ina measc. 21 Ansin tháinig Peadar chuige, agus dúirt sé, A Thiarna, cé chomh minic a pheacaíonn mo dheartháir i mo choinne, agus a mhaithim dó? go dtí seacht n-uaire? 22 A dubhairt Iósa ris, Ní deirim riot, Go dtí seacht n-uaire: ach, Go dtí seachtó a seacht. 23 Dá bhrí sin is cosúil ríocht na bhflaitheas le rí áirithe, a thabharfadh aird ar a sheirbhísigh. 24 Agus nuair a thosaigh sé ag áireamh, tugadh chuige duine a raibh deich míle tallann air. 25 Ach do bhrígh nach raibh aige d'íoc, d'órduigh a thighearna é dhíol, agus a bhean, agus a chlann, agus gach a raibh aige, agus íocaíocht do dhéanamh. 26 Thit an seirbhíseach dá bhrí sin síos, agus rinne adhradh dó, ag rá, A Thiarna, déan foighne liom, agus íocfaidh mé leat go léir. 27 Do ghabh tighearna an tseirbhiseach sin truacánta, agus do scaoil sé leis, agus do leig sé na fiacha dó. 28 Ach d'imthigh an seirbhíseach céadna amach, agus fuair sé duine dá chomh-sheirbhíseachaibh, a raibh céad pingine d'fhiachaibh air: agus do leag sé a lámha air, agus do rug leis é, ag rádh, Ioc domsa atá uait. 29 Agus do chuaidh a chomh-sheirbhíseach síos ar a chosaibh, agus do ghuidh sé air, ag rádh, Bíodh foighidin agam, agus íocfaidh mé leat uile. 30 Agus ní bheadh sé: ach chuaigh agus é a chaitheamh sa phríosún, go mbeadh sé íoc na fiacha. 31 Mar sin nuair a chonaic a chomhsheirbhísigh an méid a rinneadh, bhí brón an-mhór orthu, agus tháinig siad agus d’inis siad dá dtiarna gach a ndearnadh. 32Ansan do ghlaoidh a thighearna air, a dubhairt sé ris, A sheirbhíseach uilc, do mhaithim dhuit na fiacha sin uile, do bhrígh gur mhian leat mé. 33 Nár chóir go mbeadh trua agat freisin do do chomhsheirbhíseach, mar a bhí trua agam duit? 34 Agus bhí fearg ar a thighearna, agus thug sé do na cráibhtheoirí é, go n-íocfadh sé gach a raibh dlite dó. 35 Mar sin mar an gcéanna a dhéanfaidh m'Athair neamhaí ribhse, mura maitheann gach duine agaibh ó bhur gcroí a gcuid peacaí dá dheartháir.
CAIBIDIL 18 1 Mar an gcéanna tháinig na deisceabail chun Íosa, ag rá, Cé hé is mó i ríocht na bhflaitheas? 2 Agus ghlaoidh Íosa leanbh beag chuige, agus chuir sé ina mheadhon é, 3 Agus a dubhairt seision , Go deimhin a deirim ribh , Ach amháin sibh a thiontú , agus a bheith mar leanaí beag , ní rachaidh sibh isteach i ríocht na bhflaitheas . 4 Cibé ar bith dá bhrí sin a humhal é féin mar an leanbh beag seo, is mó é i ríocht na bhflaitheas. 5 Agus an té a gheobhaidh leanbh beag den sórt sin i m’ainmse glacfaidh sé mé. 6 Ach an té a chiontóidh duine den chlann bheag seo a chreideann ionam, b’fhearr dó cloch mhuilinn a chrochadh faoina mhuiníl, agus é a bháthadh i ndoimhneacht na farraige. 7 Is mairg don domhan mar gheall ar chionta! óir ní foláir gur cionta do theacht; ach is mairg don fhear sin trína dtagann an cion! 8 Ar an adhbhar sin má dhéanann do lámh nó do chos gortadh ort, gearr dhiot iad, agus teilg uait iad: is fearr dhuit dul isteach sa bheatha ar stad ná ar chineadh, ná dhá láimh nó dhá chois a bheith agat agus do chaitheamh sa teine shíorruidhe. 9 Agus má dhéanann do shúil oilbheum dhuit, spíon amach í, agus teilg uait í: is fearr dhuit dul isteach sa bheatha d'aon tsúil, ná dhá shúil a bheith agat i dtine ifrinn. 10 Tabhair an aire nach ndéanfaidh sibh aon ní den chlann bheag seo; óir a deirim ribh, Go bhfeiceann a n-aingil atá ar neamh i gcónaí gnás m'Athar-sa atá ar neamh. 11Oir a tháinig Mac an duine chun an ní sin a bhí caillte a shábháil. 12 Conas a cheapann sibh? má bhíonn céad caora ag duine, agus duine acu imithe ar seachrán, nach bhfágann sé na nóchaidí agus naonúr déag, agus go dtéann sé isteach sna sléibhte, agus go n‑iarrann sé an ní atá imithe ar seachrán? 13 Agus má fhaigheann sé é, go deimhin a deirim ribh, go ndéanann sé lúcháir ar an gcaora sin, ná ar na nóchaidí agus ar naonúr déag nach ndeachaigh ar seachrán. 14 Mar sin ní hé toil bhur n-Athar atá ar neamh go gcaithfí duine den chlann bheag seo. 15 Thairis sin má dhéanann do dheartháir foghail i do choinne, imigh agus inis dó a locht idir tú féin agus é féin: má éisteann sé leat, tá do dheartháir buaite agat. 16 Ach mura n-éistfidh sé leat, tabhair leat ceann amháin nó beirt eile, ionas go socrófar gach focal i mbéal beirte nó triúr finnéithe. 17 Agus má dhearmadann sé iad a éisteacht, inis don eaglais é: ach má dhearmadann sé an eaglais a éisteacht, go mbeadh sé chugat mar fhear Géineach agus mar thabharthóir. 18 Go deimhin a deirim ribh , Gach ní a cheangail sibh ar talamh, beidh sé ceangailte ar neamh : agus cibé rud a scaoilfidh sibh ar talamh, beidh sé fuasgailte ar neamh .
CAIBIDIL 19 1Agus nuair a chríochnaigh Íosa na briathra sin, d’imigh sé ón nGailíl, agus tháinig sé go críocha Iúdáia ar an taobh thall den Iordáin; 2 Agus lean an slua mór é; agus do leighis sé ann sin iad. 3 Tháinig na Fairisínigh freisin chuige, á chathú, agus ag rá ris, An bhfuil sé dleathach do dhuine a bhean a chur uaidh ar gach cúis? 4 Agus d'fhreagair seisean agus dubhairt sé ríu, Nár léigh sibh, an té a dhein iad i dtosach, go ndearna sé fear agus bean díobh, 5 Agus a dubhairt seision , Ar an adhbhar sin fágfaidh fear athair agus máthair , agus dúnfaidh sé r'a mhnaoi : agus dhá mbeith ina aon fheoil ?
14
Matha
6 Dá bhrí sin ní beirt iad níos mó, ach feoil amháin. An rud a cheangail Dia, dá bhrí sin, le chéile, ná cuirigí duine as a chéile. 7 Deir siad ris, Cén fáth ar ordaigh Maois ansin scríobh colscartha a thabhairt, agus í a chur ar shiúl? 8 A deir sé ríu, Maoise mar gheall ar chruas bhur gcroí fhulaing tú a chur ar shiúl ó bhur mná céile: ach ó thús ní raibh sé mar sin. 9 Agus a deirim ribh, An té chuireas uaidh a bhean, ach amháin mar gheall ar striapachas, agus a phósfaidh bean eile, déanann sé adhaltranas; 10 Adubhairt a dheisgiobuil ris, Má bhíonn cás an fhir mar sin r'a mhnaoi, ní maith é pósadh. 11 Ach a dubhairt seision ríu, Ní féidir le gach uile dhuine an chaint so a ghlacadh, ach an dream dá dtugtar é. 12 Oir ata cuid eunuchs ann, a rugadh amhlaidh sin ó bhroinn a máthar: agus a bhfuil eunuchs roinnt, a rinneadh eunuchs de dhaoine: agus a bheith acunuchs, a rinne siad féin eunuchs ar mhaithe le ríocht na bhflaitheas. An té atá in ann é a fháil, gheobhaidh sé é. 13 An tan sin tugadar clanna beaga chuige, chum go gcuirfeadh sé a lámha orra, agus go n-abradh sé: agus dochonnairc na deisgiobuil iad. 14 Ach a dubhairt Iósa, Fulaingibh clann bheag, agus ná bac leo teacht chugamsa: óir is chuige sin atá ríocht na bhflaitheas. 15 Agus leag sé a lámha orthu, agus d'imigh as sin. 16 Agus, féuch, tháinig duine agus a dubhairt sé ris, A Mháighistir mhaith, cad maith a dhéanfaidh mé, chun go mbeadh an bheatha shíoraí agam? 17 Agus a dubhairt seision ris, Cad chuige a nglaonn tú maith dhom? níl aon mhaith ach duine amháin, is é sin, Dia: ach má théann tú isteach sa bheatha, coinnigh na haitheanta. 18 Dúirt sé ris , Cé acu ? Dúirt Íosa, Ní dhéanfaidh tú dúnmharú, Ní dhéanfaidh tú adhaltranas, Ní ghoidfidh tú, Ní dhéanfaidh tú finné bréagach, 19 Tabhair onóir do t'athair agus do d' mhathair : agus, Gràdhuighidh tu do chomharsa mar thú féin. 20 Dubhairt an t-ógánach ris , Na nithe seo go léir a choinnigh mé ó m'óige aníos : cad é an easpa agam fós? 21 A dubhairt Iósa ris, Má's áil leat bheith foirfe, imthigh agus díol na bhfuil agad, agus tabhair do na boicht, agus beidh agad stór ar neamh: agus tar amach, agus lean mise. 22 Ach an tan do chuala an t-ógánach an chaint sin, d'imthigh sé go bróin: óir bhí mórshluaigh aige. 23 An sin a dubhairt Iósa r'a dheisciobluibh, Go deimhin a deirim ribh, gur ar éigean a rachaidh duine saidhbhir isteach i ríocht na bhflaitheas. 24 Agus a deirim ribh arís, Is fusa do chamall dul tré shúil neimhe, ná do dhuine saidhbhir dul isteach i ríocht Dé. 25 Nuair a chuala a dheisceabail é, bhí ionadh mór orthu, ag rá, Cé is féidir a shábháil? 26 Ach d'amhairc Íosa orra , agus a dubhairt sé ríu , Le fir tá sé seo dodhéanta ; ach le Dia is féidir gach ní. 27 Ansan do fhreagair Peadar agus a dubhairt sé ris, Féuch, do thréigeamar uile, agus do leanamar thú; cad a bheidh againn mar sin? 28 Agus a dubhairt Iósa ríu , Go deimhin a deirim ribh , Sibhse a lean mise , san athghiniúint , nuair a bheidh Mac an duine suí ar an ríchathaoir a ghlóire , sibhse a shuífidh freisin ar dhá cheann déag de ríchathaoir , ag tabhairt breithiúnais ar an dá threibh déag de Iosrael.
29 Agus gach duine a thréig tithe, nó deartháireacha, nó deirfiúracha, nó athair, nó máthair, nó bean chéile, nó clann, nó tailte ar son m'ainmse, gheobhaidh sé an chéad oiread, agus gheobhaidh sé mar oidhreacht an bheatha shíoraí. 30 Ach beidh go leor ar dtús ar deireadh; agus beidh an duine deiridh ar dtús. CAIBIDIL 20 1Oir is cosmhail ríocht na bhflaitheas le fear tí, a chuaigh amach go moch ar maidin chun oibrithe a fhostú ina fhíonghort. 2 Agus nuair a d’aontaigh sé leis na hoibrithe ar phingin sa lá, chuir sé isteach ina fhíonghort iad. 3 Agus d’imthigh sé thart ar an tríú huair, agus chonaic sé daoine eile ina seasamh díomhaoin ar an margadh, 4 Agus a dubhairt seision ríu; Imighigí isteach sa bhfíonghort freisin, agus cibé rud atá ceart tabharfaidh mé daoibh. Agus chuaigh siad a mbealach. 5 Arís d'imthigh sé amach mar gheall ar an séú agus naoú huair, agus rinne sé mar an gcéanna. 6 Agus thart ar an aonú uair déag d'imigh sé amach , agus fuair sé daoine eile ina seasamh díomhaoin , agus dúirt sé ríu , Cén fáth a seasann sibh anseo ar feadh an lae díomhaoin ? 7 Deir siad ris, Mar gheall ar aon duine fhostaigh dúinn. Dúirt sé ríu, Imigh libh freisin isteach sa fhíonghort; agus pé rud atá ceart, gheobhaidh sibh é. 8 Mar sin nuair a tháinig an tráthnóna, dúirt Tiarna an fhíonghoirt lena mhaor, "Glaoigh ar an lucht oibre, agus tabhair dóibh a bhfostú, ag tosú ón duine deiridh go dtí an chéad duine. 9 Agus nuair a tháinig siadsan a bhí ar fostú thart ar an aonú huaire déag, fuair siad gach fear pingin. 10 Ach nuair a tháinig an chéad dream, cheap siad go mbeadh níos mó faighte acu; agus mar an gcéadna fuair gach duine pingin. 11 Agus nuair a fuair siad é, rinne siad gearan i gcoinne fhear an tí, 12 Ag rádh, Ní dhearna na daoine deiridh sin ach uair an chloig, agus rinne tú iad ar comhchéim linne, a d'iompair ualach agus teas an lae. 13 Ach fhreagair sé duine acu, agus a dubhairt seision, A charaid, ní dhéanaim aon éagóir ort: nár aontaigh tú liom ar phingin? 14 Tóg do chuid atá agat, agus imigh leat: tabharfaidh mé don duine deiridh seo, mar atá tú féin. 15 Nach bhfuil sé dleathach dom an rud is toil liom a dhéanamh le mo chuid féin? An bhfuil do shúil olc, mar tá mé go maith? 16 Mar sin beidh an duine deiridh ar dtús, agus an chéad cheann deiridh: mar a dtugtar go leor, ach is beag duine a roghnófar. 17 Agus ag dul suas Íosa go Ierúsalem thóg sé an dá dheisciobal déag leis an tslighe, agus a dubhairt sé ríu, 18 Féach, a théann muid suas go Iarúsailéim; Agus beidh Mac an duine geallta do na hardsagairt agus do na scríobhaithe, agus daorfaidh siad chun báis é, 19 Agus beidh sé a sheachadadh chuig an Gentiles chun magadh , agus a sciúirse , agus a crucify air : agus an tríú lá é a ardú arís .
15
Matha
20 Ansin tháinig máthair chlann Zebedee chuige agus a mic, ag adhradh dó, agus ag iarraidh rud áirithe air. 21 Agus a dubhairt sé ríu, Cad is toil leat? Dúirt sí leis: Deonaigh go suífidh mo bheirt mhac seo, an duine eile ar do láimh dheis, agus an duine eile ar do chlé, i do ríocht. 22 Ach d’fhreagair Íosa agus a dubhairt sé, Níl a fhios agaibh cad a iarraidh sibh. An bhfuil sibh in ann an cupán a ólfaidh mise a ól, agus a bheith baiste leis an mbaisteadh a baisteadh mé? Deir siad ris, Tá muid in ann. 23 Agus a deir sé ríu , Ólfaidh sibh go deimhin de mo chupán , agus a baisteadh leis an baisteadh a bhfuil mé ag baisteadh : ach chun suí ar mo láimh dheis , agus ar mo láimhe clé , ní leamsa a thabhairt , ach beidh sé . a thugtar dóibh dá n-ullmhaítear ó m’Athair é. 24 Agus nuair a chuala an deichniúr é, bhí fearg orthu in aghaidh an bheirt bhráithre. 25 Ach ghlaoigh Íosa chuige iad, agus dúirt sé, Tá a fhios agaibh go bhfuil ceannas ag prionsaí na nGintleach os a gcionn, agus go bhfeidhmíonn siad go mór údarás orthu. 26 Ach ní mar sin a bheidh sé in bhur measgsa: ach cibé duine is mó a bheidh ina fhear agaibh, beidh sé ina aire agaibh; 27 Agus cibé duine a bheidh ina cheann feadhna in bhur measc, beidh sé ina sheirbhíseach agaibh: 28 Mar níor tháinig Mac an duine chun freastal air, ach chun freastal air, agus chun a shaol a thabhairt mar airgead fuascailte ar son mórchuid. 29 Agus iad ag imeacht ó Iericho, lean slua mór é. 30 Agus, féuch, ar mbeith dhall 'n-a suidhe ar thaobh an bhealaigh mhóir, nuair a chualaidh siad Íosa ag gabháil seachad, do ghlaoidh siad, ag rádh, Déan trócaire orainn, a Thighearna, a Mhic Dháiví. 31 Agus dochonnairc an sluagh iad, do bhrígh gurab iad do bheith 'n-a tosdacht : ach is mó do ghlaoidheadar, ag rádh, Déan trócaire orainn, a Thighearna, a Mhic Dháibhí. 32 Agus do sheas Iósa, agus do ghlaoidh sé orra, agus a dubhairt sé, Cad is áil libh a dhéunfaidh mé ribh? 33 Deir siad ris , A Thiarna , chun ár súile a oscailt . 34 Mar sin do ghabh Iósa truas díobh, agus tháinic sé dá súile: agus ar ball fuair a radharc radharc, agus leanadar é.
8 Agus do sgaoil mór-shluagh a n-éadaigh ar an tslighe; ghearr daoine eile craobhacha de na crainn, agus chuir siad tuí ar an mbealach. 9 Agus do ghlaoidh an sluagh a bhí roimhe agus 'na dhiaidh, ag rádh, Hosanna do Mhac Dháiví: is beannuighthe an té atá ag teacht in ainm an Tighearna; Hosanna in airde. 10 Agus nuair a tháinig sé isteach Iarúsailéim , ar athraíodh a ionad an chathair go léir , ag rá , Cé hé seo ? 11 Agus a dubhairt an sluagh, Is é so Iósa fáidh ó Nasaret na Gaililí. 12 Agus chuaigh Íosa isteach i dteampall Dé , agus chaith sé amach iad siúd go léir a bhí ag díol agus a cheannaigh sa teampall , agus scrios sé boird na malartaithe airgid , agus suíocháin na ndaoine a dhíol na colúir , 13 Agus a dubhairt seision ríu, Tá sé sgríobhtha, Goirfear tigh urnaighe ar mo theachsa; ach rinne sibh gairde na ngadaí de. 14 Agus tháinig na doill agus na bacach chuige sa teampall; agus do leighis sé iad. 15 Agus nuair a chonaic na hardsagairt agus na scríobhaithe na nithe iontacha a rinne sé, agus na leanaí ag caoineadh sa teampall, agus ag rá, Hosanna a Mhic Dháiví; bhí ana-shásamh orthu, 16 Agus a dubhairt seision ris, An gcluin tú cad a deir siad so? Agus a dubhairt Iósa ríu, Sea; Nár léigh sibh ariamh, As béal na leanbhaí agus na diúil chríochnaigh tú moladh? 17 Agus d'fhág sé iad, agus chuaigh amach as an gcathair go Bethany; agus lóiste sé ann. 18 Ar maidin agus é ar ais isteach sa chathair, tháinig ocras air. 19 Agus nuair a chonaic sé crann fige ar an mbealach, tháinig sé chuige, agus ní bhfuair sé aon rud air, ach duilleoga amháin, agus dúirt sé ris, Ná fág toradh ar bith ort as seo amach go brách. Agus faoi láthair tá an crann fige imithe as. 20 Agus nuair a chonaic na deisceabail é, ghabh siad iontas de, ag rá, Cé chomh luath agus atá an crann fige imithe! 21 D'fhreagair Iósa agus dubhairt sé ríu , Go deimhin a deirim ribh , Má bhíonn creideamh agaibh , agus mura mbíonn amhras , ní hamháin go ndéanfaidh sibh an ní seo a dhéantar ar an gcrann fige , ach freisin má déarfaidh sibh ris an sliabh seo , Bainigí as . , agus caithfí san fharraige thú; déanfar é. 22 Agus gach ní, gach ní a iarrfaidh sibh i urnaí, creideann, gheobhaidh sibh. 23 Agus nuair a tháinig sé isteach sa teampall, tháinig na sagairt ard agus seanóirí an phobail chuige agus é ag teagasc, agus dúirt sé, Cén t-údarás a dhéanann tú na rudaí seo? agus cé thug an t-údarás seo duit? 24 Agus d'fhreagair Íosa agus a dubhairt sé ríu , Beidh mé ag iarraidh oraibhse freisin rud amháin , agus má insíonn sibh dom , mé ar an mbealach céanna a inseoidh daoibh cad é an t-údarás a dhéanfaidh mé na rudaí seo . 25 Baisteadh Eoin, cá raibh sé? ó neamh, nó fir? Agus do reusonadar eatorra féin, ag rádh, Má déarfam, O neamh; déarfaidh sé linn, Cén fáth nár chreid sibh an uair sin é? 26 Ach má déarfaimís, A dhaoine; eagla orainn na daoine; óir sealbhaíonn gach duine Eoin mar fháidh. 27 Agus fhreagair siad Íosa , agus a dúirt , ní féidir linn a insint . Agus a dubhairt seision ríu, Agus ní innsim daoibhse cad é an t-ughdarás a ndéanaim na nithe so.
CAIBIDIL 21 1Agus nuair a dhruid siad le Iarúsailéim, agus a tháinig siad go Bethphage, go Sliabh na nOllóga, ansin chuir Íosa beirt dheisceabail chucu, 2 Ag rádh ríu , Imighigí isteach sa sráidbhaile thall os bhur gcomhair , agus ar an bpointe boise gheobhaidh sibh asal ceangailte , agus loth léi : scaoiligí agus tabhair chugam iad . 3 Agus má déarfas éinne ní cóir ribh, déarfaidh sibh, Tá gádh ag an TIGHEARNA díobh; agus ar an bpointe boise seolfaidh sé iad. 4 Rinneadh é seo go léir, chun go gcomhlíonfaí an rud a labhair an fáidh, ag rá, 5 Abair libh a inghean Shíoin, Féuch, ata do Rí ag teacht chugat go mín, agus é ina shuí ar asail, agus ar lobhar mac an asail. 6 Agus d’imthigh na deisgiobuil, agus rinne siad mar a d’orduigh Iósa dhóibh, 7 Agus thug siad leo an t-asal agus an loth, agus chuir siad a gcuid éadaí orthu, agus chuir siad air.
16
Matha
28 Ach cad a cheapann sibh? Bhí beirt mhac ag fear áirithe; agus tháinig sé go dtí an chéad duine, agus dúirt sé, A mhic, imigh obair inniu i mo fhíonghort. 29 Fhreagair sé agus a dubhairt seision , Ní dhéanfaidh mé : ach 'na dhiaidh sin aithrígh sé , agus chuaigh . 30 Agus tháinig sé chun an dara , agus dúirt sé mar an gcéanna . Agus d'fhreagair seisean agus dubhairt sé, Téim, a dhuine uasail: agus níor imthigh. 31 Cé acu beirt a rinne toil a athar? Deir siad ris, An chéad cheann. A dubhairt Iósa ríu, Go deimhin a deirim ribh, go dtéid na poibleacha agus na striapaigh go ríocht Dé romhaibh. 32 Oir tháinig Eoin chugaibh ar shlí na bhfíréantacht, agus níor chreid sibh é: ach chreid na poibleacánaigh agus na striapaigh é: agus nuair a chonaic sibh é, ní dhearna sibh aithrí ina dhiaidh sin, chun go gcreidfeadh sibh é. 33 Éist le parabal eile: Bhí duine tí ar leith ann, a phlandáil fíonghort, agus a fhálú timpeall air, agus a thochail brat fíona ann, agus a thóg túr, agus a lig amach do thuathánaigh é, agus chuaigh sé i dtír i gcéin: 34 Agus nuair a tháinig am an toraidh i gcóngar, chuir sé a sheirbhísigh chuig na tuatha, chun go bhfaighidís a thoradh. 35 Agus ghabh na tuatha a sheirbhíseach , agus bhuail siad duine , agus maraíodh duine eile , agus cloch eile . 36 Arís do chuir sé seirbhísigh eile uatha níos mó ná na chéad sheirbhísigh: agus do rinneadar mar an gcéadna dhóibh. 37 Ach ar ball chuir sé a mhac chucu, ag rádh, Tabharfaidh siad urraim do mo mhac. 38 Ach nuair a chonaic na tuatha an mac, dúirt siad eatarthu féin, Seo é an t-oighre; tar, marbhaimís é, agus gabhaimís a oidhreacht. 39 Agus rug siad air, agus chaith siad amach as an fhíonghoirt é, agus mharbh siad é. 40 Dá bhrí sin, nuair a thiocfas Tiarna an fhíonghoirt, cad a dhéanfaidh sé leis na tuatha sin? 41 Deir siad leis: "Scriosfaidh sé go dona na daoine aingidh sin, agus leagfaidh sé amach a fhíonghoirt ar fheirmeacha eile, a thabharfaidh torthaí dó ina séasúir. 42 A dubhairt Iósa ríu, Nár léigh sibh riamh sna scrioptúr, An chloch dár dhiúltaigh na tógálaithe, rinneadh ceann na cúinne di: is é seo an Tiarna a dhéanann, agus is iontach an rud é inár súile? 43 Dá bhrí sin deirim ribh, Go dtógfar ríocht Dé uait, agus go dtabharfar do náisiún a thabharfaidh a torthaí amach. 44 Agus pé duine ar a dtuitfidh ar an gcloch so brisfear é : ach ar an duine ar a dtuitfidh sé, meileann sé go púdar é. 45 Agus nuair a chuala na hardsagairt agus na Fairisínigh a chuid parabail, thuig siad gur labhair sé díobh. 46 Ach nuair a d’iarr siad lámh a chur air, bhí eagla an tsluaigh orthu mar gur ghabhadar mar fháidh é.
dhinnéar : do maraítear mo dhaimh agus mo sprèidhe, agus atá gach ní ullamh : thigibh chum an phósta. 5 Ach rinne siad é a chur i bhfianaise, agus chuaigh siad ar a mbealach, duine amháin go dtí a fheirm, ceann eile chun a chuid earraí: 6 Agus rug an iarsma ar a shearbhóntaí, agus do ghuigheadar go himníoch orra, agus do mharbhadar iad. 7 Ach nuair a chuala an rí sin, bhí fearg air: agus chuir sé amach a arm, agus scrios na dúnmharfóirí, agus a loscadh suas a gcathair. 8 Ansin a deir sé lena sheirbhíseach, Tá an bhainis réidh, ach ní raibh an dream a tugadh cuireadh fiú. 9 Imigh dá bhrí sin ar na bóithre móra, agus an méid a gheobhaidh tú, cuirigí chun an phósta. 10 Mar sin chuaigh na seirbhísigh sin amach ar na bóithre, agus chruinnigh siad le chéile an méid go léir a fuair siad, idir olc agus mhaith: agus cuireadh an bhainis le haíonna. 11 Agus nuair a tháinig an rí isteach chun na haíonna a fheiceáil, chonaic sé ann fear nach raibh éadaigh bainise air: 12 Agus a dubhairt seision ris, A cháirde, cionnus a tháinig thú isteach go nuige seo gan chulaith phósda a bheith agat? Agus bhí sé gan chaint. 13 Ansin dúirt an rí leis na seirbhísigh, Ceangail lámh agus cos é, agus beir leat é, agus cuir sa dorchadas seachtrach é; beidh gol agus gnashing fiacla. 14 Oir is iomaí duine a thugtar air, ach is beag duine a roghnaítear. 15 Ansan d’imthigh na Fairisínigh, agus chuadar i gcómhairle conas a rachadh siad i bhfostú ina chaint. 16 Agus chuireadar chuige a dheisgiobuil maille le lucht Héróid, ag rádh, A Mháighistir, tá a fhios againn go bhfuil tusa fíor, agus go múineann tú slighe Dé i bhfírinne, agus nach bhfuil suim agat d’aon duine: óir ní thugann tú aird ar phearsa na bhfear. 17 Abair linn dá bhrí sin, Cad a cheapann tú? An bhfuil sé dleathach ómós a thabhairt do Chaesar, nó nach bhfuil? 18 Ach thuig Íosa a n-olc, agus dúirt sé, Cén fáth a bhfuil sibh ag mealladh mé, a hypocrites? 19 Taispeáin airgead an ómóis dom. Agus thug siad leis pingin. 20 Agus a dubhairt sé ríu , Cé leis an íomhá seo agus an fhorscríbhinn ? 21 Deir siad ris, le Caesar. Ansin a deir sé ríu, Tabhair faoi deara do Caesar na rudaí is Caesar; agus do Dhia na nithe is le Dia. 22 Nuair a chuala siad na focail seo, rinne siad iontas, agus d'fhág siad é, agus chuaigh siad a mbealach. 23An lá céanna tháinig na Sadusaigh chuige, a deir nach bhfuil aiséirí ar bith ann, agus d’fhiafraigh siad de: 24 Ag rádh , A Mháighistir , a dubhairt Maois , Má gheibheann duine bás agus gan clann aige , pósfaidh a bhráthair a bhean , agus tógfaidh sé siol dá bhráthair . 25Anois bhí seachtar bráithre inár dteannta: agus an chéad duine, nuair a phós sé bean, d’éag, agus gan baint aige leis, d’fhág sé a bhean ag a dheartháir. 26 Mar an gcéanna an dara freisin, agus an tríú, go dtí an seachtú. 27 Agus ar ball fuair an bhean bás freisin. 28 Dá bhrí sin san aiséirí cé leis den seachtar a bheidh sí? óir bhí sí acu go léir. 29 D'fhreagair Iósa agus a dubhairt sé ríu, Atá dul am mearachd, gan a fhios agam na scrioptúr, ná cumhachta Dé.
CAIBIDIL 22 1 Agus d'fhreagair Iósa agus do labhair sé ríu arís i ndiaighibh, agus dubhairt sé, 2Is cosmhail ríocht na bhflaitheas le rí áirithe, a rinne pósadh dá mhac, 3 Agus chuir sé amach a sheirbhíseach do ghlaoch air na cuireadh chun na bainise: agus ní thiocfadh leo. 4 Arís do chuir sé seirbhísigh eile uaith, ag rádh, Adubhradarsan dá ndubhradar, Féuch, d'ullmhaigh mé mo
17
Matha
30 Oir san aiséirí ní phósann siad, ná ní thugtar pósadh dóibh, ach atá siad mar aingil Dé ar neamh. 31 Ach maidir le haiseirigh na marbh, nár léigh sibh an méid a labhradh libh ag Dia, ag rádh, 32 Is mise Dia Abrahám, agus Dia Isaaic, agus Dia Iacóib? Ní Dia na marbh é Dia, ach Dia na mbeo. 33 Agus nuair a chuala an slua seo, bhí ionadh orthu faoina theagasc. 34 Ach nuair a chuala na Fairisínigh gur chuir sé na Sadúcaigh ina dtost, cruinníodh iad le chéile. 35 Ansin chuir duine acu, a bhí ina dhlíodóir, ceist air, á chathú, agus ag rá, 36 A Mháistir, cad í an aithne mhór sa dlí? 37 A dubhairt Iósa ris, Gràdhuighidh tu an Tighearna do Dhia le t' uile chroidhe, agus le t' uile anam, agus le t' uile inntinn. 38 Seo an chéad aithne agus an t-aitheantas mór. 39 Agus is cosmhail an dara ris, Gràdhuighidh tu do chomharsa mar thú féin. 40 Ar an dá ordú seo crochadh an dlí go léir agus na fáithe. 41 Agus na Fairisínigh bailithe le chéile, d’fhiafraigh Íosa díobh: 42 Ag rádh, Cad a cheapann sibh a Chríost? cén mac é? Deir siad ris, Mac Dháiví. 43 Dúirt sé leo: " Conas mar sin a dhéanann Dáiví i spiorad glaoch air Tiarna, ag rá, 44 Dúirt an Tiarna le mo Thiarna, Suí ar mo láimh dheis, go ndéanfaidh mé do naimhde mar stól do chos? 45 Má thugann Dáiví a Thiarna air ansin, conas is mac dó é? 46 Agus ní raibh aon duine in ann freagra a thabhairt air, agus ní raibh sé de mhisneach ag aon duine ón lá sin amach níos mó ceisteanna a chur air.
13 Ach mairg daoibhse, a scríobhaithe agus Fairisínigh, a chealgairí! óir dhún sibh ríocht na bhflaitheas in aghaidh na bhfear: óir ní théann sibh ionat féin, agus ní fhulaingíonn sibh don dream atá ag dul isteach dul isteach. 14 Is mairg daoibh, a scríobhaithe agus Fairisínigh, a chealgairí! óir ithigí tithe baintrí, agus déanaigí urnaí fada ar fhaitíosach: mar sin gheobhaidh sibh an damnation is mó. 15 Is mairg daoibh, a scríobhaithe agus Fairisínigh, a chealgairí! óir déanann sibh muir agus talamh chun aon phróiléit a dhéanamh, agus nuair a bheidh sé déanta, déanfaidh sibh leanbh ifrinn faoi dhó níos mó ná sibh féin. 16 Is mairg daoibh, a threoraithe dalla, a deir, An té a mhionnóidh ar an teampall, ní haon ní é; ach cibé duine a mhionnóidh ar ór an teampaill, is féichiúnaí é! 17 A dhaoine dalla agus amaidí: óir cibé acu is mó, an t‑ór, nó an teampall a naomhaíonn an t‑ór? 18 Agus, An té a mhionnóidh ar an altóir, is aon ní é; ach cibé duine a mhionnaíonn ar an bronntanas atá air, tá sé ciontach. 19 A dhaoine dalla agus amaidí: óir cibé acu is mó an bronntanas, nó an altóir a naomhaíonn an bronntanas? 20 An té a mhionnóidh ar an altóir, dá bhrí sin, mionnóidh sé í, agus gach ní uirthi. 21 Agus an té a mhionnóidh ar an teampall, mionnóidh sé air, agus air an té a chomhnóidh ann. 22 Agus an té a mhionnóidh ar neamh, mionnóidh sé ar ríchathaoir Dé, agus air an té atá ina shuí uirthi. 23 Is mairg daoibh, a scríobhaithe agus Fairisínigh, a chealgairí! óir íocann sibh deachú an mhionta, agus ainíse, agus cummin, agus fágann sibh na nithe is tábhachtaí den dlí, breithiúnas, trócaire, agus creideamh ar lár: ba cheart duit iad seo a dhéanamh, agus gan an ceann eile a fhágáil gan déanamh. 24 A threoracha na ndall, a chuireann brú ar ghnás, agus a shlogann camal. 25 Is mairg daoibh, a scríobhaithe agus Fairisínigh, a chealgairí! óir glanann sibh an taobh amuigh den chupán agus den mhias, ach laistigh díobh tá siad lán de sracadh agus de bharraíocht. 26 A Fhairisigh dhall, glan ar dtúis an ní atá sa chupán agus sa mhéistín, chun go mbeidh an taobh amuigh díobh glan freisin. 27 Is mairg daoibh, a scríobhaithe agus Fairisínigh, a chealgairí! óir is cosmhail sibh ri uaigheanna geala, a fheictear go hálainn amach is amach iad, ach atá lán de chnámha na bhfear marbh, agus den uile neamhghlan. 28 Mar sin féin, feictear fóirstineach daoibh amuigh ón taobh amuigh, ach laistigh daoibh atá lán de chealgacht agus de mhí-cheartas. 29 Is mairg daoibh, a scríobhaithe agus Fairisínigh, a chealgairí! óir tógann sibh tuamaí na bhfáithe, agus go ndéanann sibh uaigheanna na bhfíréan a mhaisiú, 30 Agus a rádh, Dá mbeimis i laethibh ár n-aithreacha, ní bheimís comh-pháirteach leo d'fhuil na bhfáidh. 31 Uime sin is finnéithe sibh féin sibh, gur clann na ndaoine a mharaigh na fáithe sibh. 32 Líon sibh suas mar sin tomhas bhur n‑aithreacha. 33 A nathracha, a nathracha nathair, conas is féidir libh éalú ó dhamnú ifreann? 34 Uime sin, féuch, cuirim chugaibh fáithe, agus daoine críonna, agus scríobhaithe: agus marbhaidh agus ceusadh cuid díobh; agus déanfaidh cuid acu sciúrsáil i bhur
CAIBIDIL 23 1Ansin labhair Íosa leis an tsluagh, agus lena dheisceabail, 2 Ag rádh, Tá na scríobhaithe agus na Fairisínigh ina suí i suí Mhaois: 3 Dá bhrí sin go léir a iarrann siad oraibh a urramú, a urramú agus a dhéanamh; ach ná déana-sa tar éis a n-oibre: óir a deir siad, agus ní dhéanann. 4 Oir ceanglaíonn siad ualaí troma agus tromchúiseanna le hiompar, agus leagann siad ar ghualainn fir iad; ach ní ghluaisfidh siad iad féin le ceann dá mhéar. 5 Ach a n-oibreacha go léir a dhéanann siad le bheith le feiceáil ag fir: déanann siad a gcuid fíolaitrí leathana, agus méadaíonn siad teorainneacha a gcuid éadaí, 6 Agus grá a thabhairt do na seomraí uachtaracha ag féilte, agus na príomhshuíocháin sna sinagóga, 7 Agus beannacht ar na margaí, agus a bheith ar a dtugtar na bhfear, Rabbi, Rabbi. 8 Ach ná bíodh Rabbi oraibh ar a dtugtar: óir is é ceann bhur Máistir, eadhon Críost; agus is bráithre sibh go léir. 9 Agus ná glaoch ar aon duine bhur n-athair ar an talamh: mar tá sé amháin bhur n-Athair, atá ar neamh. 10 Ná tugtar máistrí oraibh: óir is é ceann bhur Máistir, eadhon Críost. 11 Ach an té is mó in bhur measc, beidh sé ina sheirbhíseach agaibh. 12 Agus cibé duine a ardóidh é féin, beidh sé abase; agus an té a umhlaíos é féin, ardófar é.
18
Matha
sinagóga, agus déanfaidh sibh géarleanúint orthu ó chathair go cathair: 35 Chun go dtiocfaidís oraibh go léir a dhoirteadh fola ceart ar an talamh, ó fhuil Abel fhíréan go fuil Zacharias mac Bharachiáias, a mharbh sibh idir an teampall agus an altóir. 36 Go deimhin a deirim ribh , Beidh na nithe seo go léir teacht ar an ghlúin seo . 37 A Ierúsalem, a Ierúsalem, tusa a mharaíonn na fáithe, agus a chlochann an dream a chuirtear chugat, cé chomh minic is a thiocfadh liom do chlann a chruinniú le chéile, mar a chruinníonn cearc a sicíní faoina sciatháin, agus ní bheadh! 38 Féuch, tá do theach fágtha ina fhásach. 39 Oir a deirim ribh, ní fheicfidh sibh mé as so amach, go ndéarfaidh sibh, Is beannuighthe an té a thig in ainm an Tighearna.
19 Agus mairg dóibh siúd atá torrach, agus dóibh siúd a thugann cíoch sna laethanta sin! 20 Ach guígí gan bhur n-eitilt a bheith sa gheimhreadh, ná ar an lá sabóide: 21 Oir mar sin beidh àmhghar mór ann, mar nach raibh ann ó thús an domhain go dtí an aimsir seo, ná ní bheidh riamh. 22 Agus murach na laethanta sin a ghiorrú, níor cheart feoil a shábháil: ach ar mhaithe leis na daoine tofa beidh na laethanta sin giorraithe. 23 Ansin má deir aon duine ribh, Féach, tá Críost anseo, nó ansiúd; ná creid é. 24 Oir tiocfaidh Críostanna bréige chun cinn, agus fáithe bréige, agus léireoidh siad comharthaí agus iontais mhóra; ionnas, dá mb' fhéidir é, go meallfaidh siad na daoine toghtha. 25 Féuch, tá mé a dúirt tú roimh. 26 Uime sin má deir siad ribh, Féuch, atá sé sa bhfásach; ná imigh; féach, tá sé sna seomraí rúnda; ná creid é. 27 Mar a thagann an tintreach as an taobh thoir , agus shineth fiú an taobh thiar ; mar sin freisin a bheidh teacht Mhic an duine. 28 Oir pé áit ina mbeidh an conablach, ann sin cruinneofar na hiolair le chéile. 29 Díreach tar éis àmhghair na laethanta sin dorchadófar an ghrian, agus ní thabharfaidh an ghealach a solas, agus titfidh na réaltaí ó neamh, agus croithfear cumhachtaí na bhflaitheas: 30 Agus ansin le feiceáil an comhartha Mac an duine ar neamh : agus ansin beidh gach treibheanna an domhain caoineadh , agus beidh siad a fheiceáil Mac an duine ag teacht ar na scamaill na bhflaitheas le cumhacht agus glóir mhór . 31 Agus seolfaidh sé a chuid aingeal le fuaim mhór trumpa , agus cruinneoidh siad le chéile a chuid daoine tofa ó na ceithre gaotha , ó cheann ceann de neamh go dtí an taobh eile . 32 Foghlaim anois parabal den chrann fige; Nuair a bheidh a ghéag fós maoth, agus a chuireann duilleoga amach, tá a fhios agaibh go bhfuil an samhradh i gcóngar: 33 Mar sin mar an gcéanna, nuair a fheicfidh sibh na nithe seo go léir, bíodh a fhios agaibh go bhfuil sé i ngar, fiú ag na doirse. 34 Go deimhin a deirim ribh , Ní dhéanfaidh an ghlúin seo pas , till a bheidh na nithe seo go léir a bheith comhlíonta . 35 Rachaidh neamh agus talamh thar n-ais, ach ní rachaidh mo bhriathra-sa thar n-ais. 36 Ach an lá ná an uair sin níl a fhios ag aon duine, ná ag aingil na bhflaitheas, ach ag m’Athair amháin. 37 Ach mar a bhí laethanta Noe, mar sin freisin beidh teacht Mhic an duine. 38Oir amhail sna laethanta roimh an tuile a bhí siad ag ithe agus ag ól, ag pósadh agus ag tabhairt i bpósadh, go dtí an lá a ndeachaigh Noe isteach san áirc, 39 Agus ní raibh a fhios go dtí go tháinig an tuile , agus thóg iad go léir ar shiúl ; mar sin freisin a bheidh teacht Mhic an duine. 40 Ansin beidh beirt sa pháirc; tógfar an ceann, agus fágfar an ceann eile. 41 Beidh beirt bhan ag meilt sa mhuileann; tógfar an ceann, agus fágfar an ceann eile. 42 Bígí ag faire dá bhrí sin: óir níl a fhios agaibh cén uair a thiocfaidh bhur dTiarna.
CAIBIDIL 24 1 Agus d’imthigh Iósa amach, agus d’imthigh sé as an teampull: agus tháinig a dheisgiobuil chuige, chun a fhoillsighthe do thaisbeáint dó. 2 Agus a dubhairt Iósa ríu , Nach bhfaca sibh na nithe so uile ? go deimhin a deirim ribh, Ní fhágfar anseo cloch amháin ar a chéile, nach leagfar síos. 3 Agus nuair a bhí sé ina shuí ar shliabh na Ológa , tháinig na deisceabail chuige go príobháideach , ag rá , Inis dúinn , cathain a bheidh na rudaí seo? agus cad é an comhartha do theacht, agus deireadh an domhain? 4 Agus d'fhreagair Iósa agus a dubhairt sé ríu, Tugaigí an aire nach meallfadh aon duine sibh. 5 Oir tiocfaidh mórán i m’ainmse, ag rádh, Is mise Críost; agus meallfaidh go leor. 6 Agus cluinfidh sibh cogaí, agus ráflaí cogaí: féachaigí nach mbeidh sibh buartha: óir ní foláir na nithe seo go léir a theacht chun críche, ach níl an deireadh ann fós. 7 Chun go n-ardóidh náisiún i gcoinne náisiúin , agus ríocht i gcoinne ríocht : agus beidh gorta , agus pestilences , agus creathanna talún , in áiteanna éagsúla . 8 Is iad seo go léir tús an bhrón. 9 Déanfaidh siad ansin tú a thabhairt suas chun a afflicted, agus beidh siad a mharú: agus beidh sibh fuath na náisiúin uile ar son m'ainm. 10 Agus ansin déanfaidh go leor oilbheum, agus beidh siad feall ar a chéile, agus beidh fuath dá chéile. 11 Agus ardóidh go leor fáithe bréige , agus meallfaidh siad go leor . 12 Agus toisc go méadóidh aingidheachd, fuarfaidh grá mór go leor. 13 Ach an té a mhairfidh go dtí an deireadh, beidh sé slán. 14 Agus déanfar soiscéal seo na ríochta a shearmonú ar fud an domhain go léir mar fhinné do na náisiúin uile; agus ansin tiocfaidh an deireadh. 15 Nuair a fheicfidh sibh, dá bhrí sin, gráin an léirscriosta, ar labhair Dainéil an fáidh, seas san ionad naofa, (an té a léann, tuigfeadh sé:) 16 Teitheadh ansin iad siúd atá in Iúdá go dtí na sléibhte: 17 An té atá ar bharr an tí, ná thiocfadh leis a theacht anuas chun aon ní a thógáil amach as a theach. 18 Ná ligeadh an té atá sa ghort ar ais chun a chuid éadaigh a ghlacadh.
19
Matha
43 Ach bíodh a fhios seo agaibh, dá mbeadh a fhios ag fear an tí cén uair a thiocfadh an gadaí, go ndéanfadh sé faire, agus nach n‑íosfadh sé a theach a bhriseadh suas. 44 Uime sin bígí ullamh mar an gcéadna : óir i n-uair an chloig ní shaoilfidh sibh a thagann Mac an duine. 45Cé mar sin é atá ina sheirbhíseach dílis críonna, a rinne a thiarna i gceannas ar a theaghlach, chun bia a thabhairt dóibh in am trátha? 46 Is beannaithe an seirbhíseach sin a gheobhaidh a thighearna nuair a thiocfaidh sé á dhéanamh. 47 Go deimhin a deirim ribh, go ndéanfaidh sé é i gceannas ar a chuid earraí go léir. 48 Ach má déarfas an droch-sheirbhíseach sin 'na chroidhe, Mo thighearna moille air a theacht; 49 Agus tosóidh sé ar a chomhsheirbhísigh a bhualadh, agus ar ithe agus ar ól leis na meisceoirí; 50 Tiocfaidh tiarna an tseirbhiseach sin i lá nach bhfuil sé ag breathnú air, agus in uair nach eol dó, 51 Agus gearrfaidh sé asunder é, agus ceapfaidh sé a chuid dó leis na hypocrites: ansin beidh gol agus gnashing fiacla.
18 Ach an té a fuair ceann, chuaigh sé agus thochail sé sa talamh, agus chuir sé airgead a thiarna i bhfolach. 19 Tar éis tamaill fhada tagann tiarna na seirbhíseach sin, agus déanann sé cuntas orthu. 20 Agus mar sin tháinig an té a fuair na cúig thallann agus thug sé leis cúig thallann eile, á rá, A Thiarna, thug tú dom cúig thallann: féach, ghnóthaigh mé cúig thallann eile in aice leo. 21 A dubhairt a thighearna ris, Maith thú, a sheirbhíseach mhaith dhílis: do bhí tú dílis ar bheagán nithe, cuirfidh mise i do cheannasaí thú ar mhórán nithe: dul isteach i áthas do thiarna. 22 Tháinig an té a fuair dhá thallann agus dúirt sé, A Thiarna, thug tú dhá thallann dom; féach, tá dhá thallann eile gnóthaithe agam taobh leo. 23 A dubhairt a thighearna ris, Maith thú, a sheirbhíseach mhaith agus dhílis; Bhí tú dílis ar bheagán rudaí, déanfaidh mé thú i gceannas ar a lán rudaí: téigh isteach i áthas do thiarna. 24 Ansin tháinig an té a fuair an t-aon tallann agus dúirt sé, A Thiarna, bhí a fhios agam thú gur duine crua thú, ag buain san áit nár chuir tú, agus ag bailiú san áit nár chuir tú tuí. 25 Agus bhí eagla orm , agus chuaigh mé agus folaigh do tallann ar an talamh : féach , sin agat atá agat. 26 D’fhreagair a thighearna agus dúirt sé ris, A sheirbhíseach olc agus leisc, bhí a fhios agat go mbuaileann mé san áit nár chuir mé, agus go mbaileoidh mé san áit nach bhfuil tuí agam. 27 Ba chóir duit dá bhrí sin mo chuid airgid a chur chuig na malartóirí, agus ansin ar mo theacht ba cheart dom mo chuid féin a fháil mar riadh. 28 Tóg mar sin uaidh an tallann, agus tabhair dó a bhfuil na deich thallann aige. 29Oir do gach duine ag a bhfuil, tabharfar, agus beidh aige flúirse: ach ó an duine nach bhfuil tógfar amach an méid atá aige. 30 Agus tilgibh an seirbhíseach neamhbhrabúsach sa dorchadas amuigh: ann sin beidh gol agus gnáscadh fiacal. 31 Nuair a thiocfas Mac an duine ina ghlóir, agus na haingil naofa go léir in éineacht leis, ansin suífidh sé ar ríchathaoir a ghlóire: 32 Agus cruinneofar na náisiúin uile roimhe, agus scarfaidh sé óna chéile iad, mar a scarann aoire a chaoirigh ó na gabhair: 33 Agus leagfaidh sé na caoirigh ar a láimh dheis , ach na gabhair ar chlé . 34 Ansin déarfaidh an Rí ríu ar a láimh dheis, Thigígí, a dhaoine beannaithe m’Athar, faigh mar oidhreacht an ríocht a ullmhaíodh daoibh ó bunaíodh an domhain: 35Oir bhí ocras orm, agus thug sibh feoil dom: bhí tart orm, agus thug sibh deoch dom: ba choimhthíoch mé, agus ghlac sibh isteach mé: 36 Nochtaithe, agus d'éadaí sibh mé: bhí mé tinn, agus thug sibh cuairt orm: bhí mé i bpríosún, agus tháinig sibh chugam. 37 Ansin freagróidh na hionraic é, ag rádh, A Thiarna, cathain a chonaiceamar ocras thú, agus a bheathaíomar thú? nó tart, agus a thug deoch duit? 38 Cathain a chonaiceamar coimhthíoch thú, agus a thugamar isteach thú? nó nocht, agus do chuartuighthear thú?
CAIBIDIL 25 1 Ansin déanfar ríocht na bhflaitheas a chur i gcomparáid le deichniúr n-óg, a ghlac a lampaí, agus a chuaigh amach chun bualadh leis an bpósta. 2 Agus bhí cúigear acu ciallmhar, agus cúigear amaideach. 3 Thóg siad siúd a bhí amaideach a lampaí, agus níor thug siad aon ola leo: 4 Ach ghlac na ciallmhar ola ina soithí lena lampaí. 5 Nuair a d’fhan an fear pósta, tháinig codladh orthu go léir agus chodail siad. 6 Agus ar an meán oíche do glaodh , Féuch , an bridegroom a thagann ; dul amach chun bualadh leis. 7 Ansin d’éirigh na hóglaigh sin go léir, agus ghearr siad a lampaí. 8 Agus a dubhairt an t-amaideach ris na críonna, Tabhair dhúinn bhur n-ola; óir tá ár lampaí imithe amach. 9 Ach fhreagair na ciallmhar , ag rá , Ní mar sin ; ar eagla ná fuil ár ndóthain ann dúinne agus daoibhse: ach go mairg go deo chun na ndíoltóirí, agus ceannaigh dhaoibh féin. 10 Agus le linn dóibh dul a cheannach , tháinig an bridegroom ; agus chuadarsan a bhí réidh isteach leis chun an phósta: agus do dhúnadh an doras. 11 Ina dhiaidh sin tháinig freisin na hóglaigh eile, ag rá, A Thiarna, a Thiarna, oscailte dúinn. 12 Ach fhreagair seisean agus a dubhairt seision, Go deimhin a deirim ribh, nach bhfuil aithne agam oruibh. 13 Bígí ag faire dá bhrí sin, óir níl a fhios agaibh an lá ná an uair ar a dtagann Mac an Duine. 14Oir tá ríocht na bhflaitheas mar dhuine ag taisteal i dtír i gcéin, a ghlaoigh a sheirbhísigh féin, agus a sheachadadh a chuid earraí dóibh. 15 Agus do dhuine amháin thug sé cúig thallann, do dhuine eile a dó, agus do dhuine eile; do gach fear de réir a chumais éagsúla; agus díreach tar éis a thuras. 16 Ansin d’imigh an té a fuair na cúig thallann agus rinne sé trádáil leis na buanna céanna, agus rinne sé na cúig thallann eile díobh. 17 Agus mar an gcéanna an té a fuair beirt, ghnóthaigh sé beirt eile freisin.
20
Matha
39 Nó cathain a chonaiceamar tinn thú, nó i bpríosún, agus a tháinig muid chugat? 40 Agus freagróidh an Rí agus a dubhairt sé ríu , Go deimhin a deirim ribh , an mhéid go ndearna sibh é do dhuine den lú mo bhráithre , tá sé déanta agaibh dom . 41 Ansin déarfaidh sé freisin ríu ar an láimh chlé, Imigh uaim, a dhaoine mallaithe, sa tine shíoraí, ullmhaithe don diabhal agus dá aingil: 42 Oir bhí ocras orm, agus níor thug sibh dom feoil: bhí tart orm, agus níor thug sibh deoch dom: 43 Ba choimhthíoch mé, agus níor ghlac sibh isteach mé: nocht, agus níor chuir sibh éadaí orm: tinn, agus i bpríosún, agus níor thug sibh cuairt orm. 44 Ansin freagróidh siad é freisin, ag rá: A Thiarna, nuair a chonaic muid ocras, nó tart, nó strainséir, nó nocht, nó tinn, nó i bpríosún thú, agus nach bhfuil tú ag ministir dhuit? 45 Ansan do fhreaguir sé dhóibh, ag rádh, Go deimhin a deirim ribh, an mhéid nach ndearna sibh é don neach is lúgha díobh so, ní dhearna sibh dom é. 46 Agus imeoidh siad seo isteach sa phionós síoraí: ach na fíréan chun na beatha síoraí.
18 Agus a dubhairt seision , Imthigh sa chathair chum a leithéid sin do dhuine , agus abair ris , A deir an Máistir , Tá mo chuid ama ar láimh ; Coimeádfaidh mé an Cháisc i do theachsa in éineacht le mo dheisceabail. 19 Agus rinne na deisceabail mar a cheap Íosa dóibh; agus d'ullmhaigh siad an Cháisc. 20 Anois nuair a tháinig an tráthnóna, shuigh sé síos leis an dáréag. 21 Agus ag itheadar , a dubhairt sé , Go deimhin a deirim ribh , go mbeidh duine agaibh a bhrath dom . 22 Agus do bhíodar ana-bhrónach , agus thosuigh gach aon aca ar a rádh ris , A Thighearna , an mise é ? 23 Agus d'fhreagair sé agus a dubhairt seision, An té a thumaidh a lámh liom sa mhias, é sin a bhrathfaidh mé. 24 Imíonn Mac an duine mar atá scriobhta uime: ach mo thruaighe an duine sin trína mbreithir Mac an duine! ba maith leis an bhfear sin muna mbeirtear é. 25 Ansin d’fhreagair Iúdás, a bhrath é, agus dúirt sé, A Mháistir, an mise é? a dubhairt seision ris, A dubhairt tú. 26 Agus ag ithe dóibh, do ghlac Iósa arán, agus do bheannuigh sé é, agus do bhris é, agus do thug sé do na deisciobluibh é, agus a dubhairt sé, Tóga, ith; is é seo mo chorp. 27 Agus ghlac sé an cupán , agus thug sé buíochas , agus thug dóibh é , ag rá , Ól sibh go léir é ; 28 Oir is í seo m'fhuil an tiomna nua, a dhoirtear ar mhórán chun maitheamh na bpeacaí. 29 Ach deirim ribh, nach n-ólfaidh mé as so amach toradh so na fíniúna, go dtí an lá sin a n-ólfaidh mé nua é maille ribh i ríocht m'Athar. 30 Agus nuair a chan siad iomann, chuaigh siad amach go sliabh na Ológa. 31 Ansin a deir Íosa ríu , Beidh sibh go léir a offence mar gheall ormsa an oíche seo : óir tá sé scríofa , Buailfidh mé an t-aoire , agus beidh na caoirigh a scaipeadh ar an gcoigríoch . 32 Ach tar éis dom éirí arís, rachaidh mé romhat isteach sa Ghailíl. 33 D'fhreagair Peadar agus a dubhairt sé ris, Cé go mbeidh oilbhíocht ag gach duine mar gheall ort, ní bheidh mé achrann go deo. 34 A dubhairt Iósa ris, Go deimhin a deirim riot, an oidhche so roimh an goir an coileach, go ndiúltóidh tu mé thrí uair. 35 Dúirt Peadar ris, "Cé go bhfaighidh mé bás in éineacht leat, ní shéanfaidh mé thú." Mar an gcéanna a dúirt na deisceabail go léir freisin. 36 Ansin tháinig Íosa leo go dtí áit ar a dtugtar Gethsemane, agus dúirt sé leis na deisceabail, Suigh anseo, agus mé ag dul agus guí thall. 37 Agus thug sé leis Peadar agus beirt mhac Zebedee, agus thosaigh sé a bheith brónach agus an-trom. 38 Ansin a deir sé ríu , Tá m'anam thar a bheith brónach , fiú go dtí an bás : fanaigí anseo , agus faire liom . 39 Agus d'imthigh sé beagán níos faide, agus thuit sé ar a aghaidh, agus do ghuidh sé, ag rádh, O m'Athair, más feidir é, imthigh an cupan so uam: gidheadh ní mar is toil liomsa, ach mar is toil leatsa. 40 Agus tháinig sé chun na ndeisceabal , agus fuair sé ina chodladh iad , agus a dúirt ri Peadar , Cad é , ní féidir leat faire le liom uair an chloig ?
CAIBIDIL 26 1 Agus tárla, nuair a chríochnuigh Íosa na briathra so uile, a dubhairt sé r'a dheisciobluibh, 2 Tá a fhios agaibh go bhfuil féile na Cásca tar éis dhá lá, agus go bhfuil Mac an duine geallta chun a chéasadh. 3 Ansin chruinnigh le chéile na hardsagairt, agus na scríobhaithe, agus seanóirí an phobail, go dtí pálás an ardsagairt, ar a dtugtar Caiaphas, 4 Agus chuadar i gcomhairle le go nglacfaidís Íosa go foighdeach, agus go maródh siad é. 5 Ach dúirt siad , Ní ar an lá féile , eagla go mbeadh corraigh i measc an phobail . 6 Nuair a bhí Íosa i mBánia, i dteach Shíomóin an lobhar, 7 Tháinig bean chuige a raibh bosca alabastair de ointment an-luachmhar aici, agus dhoirt sí ar a cheann é agus é ina shuí ag bia. 8 Ach nuair a chonaic a dheisceabail é, bhí fearg orthu, ag rá, Cad é an cuspóir é seo? 9Oir b’fhéidir go ndíolfaí an t‑olann seo ar mhórán, agus go dtabharfaí do na boicht é. 10 Nuair a thuig Íosa é, dúirt sé ríu, Cén fáth a bhfuil sibh buartha an bhean? óir rinne sí dea-obair ormsa. 11 Mar tá na boicht i gcónaí leat; ach ní bhíonn agamsa i gcónaí. 12Oir sa mhéid gur dhoirt sí an t‑olann seo ar mo chorpsa, rinne sí é chun m’adhlactha. 13 Go deimhin a deirim ribh, Gach áit ina shearmóinfear an soiscéal seo ar fud an domhain go léir, déarfar an méid seo freisin, a rinne an bhean seo, mar chuimhneachán uirthi. 14 Ansin chuaigh duine den dáréag, ar a dtugtar Iúdás Iscariot, go dtí na hardsagairt, 15 Agus a dubhairt seision ríu , Cad a thabharfaidh sibh dom , agus beidh mé a sheachadadh ríu ? Agus rinne siad cúnant leis ar thríocha píosa airgid. 16 Agus ó sin amach d'iarr sé deis air é a bhrath. 17An chéad lá d’fhéile an aráin neamhghoirtithe tháinig na deisceabail go dtí Íosa ag rá leis: “Cá n-ullmhóimid duit an Cháisc a ithe?
21
Matha
41 Bígí ag faire agus ag guí, nach rachaidh sibh i gcathú: tá an spiorad toilteanach go deimhin, ach tá an fheoil lag. 42 D'imthigh sé arís an dara huair, agus do ghuidh sé, ag rádh, O m'Athair, muna rachad an cupánsa so amach uaimse, mur n-ólaim é, do thoilse do dhéanamh. 43 Agus tháinig sé agus fuair sé iad ina chodladh arís: do a súile a bhí trom. 44 Agus d'fhág sé iad , agus d'imigh arís , agus ghuigh sé an tríú huair , ag rá na bhfocal céanna . 45 Ansin tháinig sé chun a dheisceabail , agus a deir sé ríu , Codladh anois , agus a scíth a ligean : féuch , tá an uair ar láimh , agus Mac an duine atá geallta i lámha na peacach . 46 Eirigh, rachaimid ag imtheacht : féuch, atá sé ar láimh ag fealladh orm. 47 Agus ag labhairt dó fós, féach, tháinig Iúdás, duine den dáréag, agus líon mór leis le claíomh agus le bataí, ó na hardsagairt agus ó sheanóirí an phobail. 48 Anois an té a bhrath é thug sé comhartha dóibh, ag rá, An té a bpógfaidh mé, is é sin sé: coinnigh go tapa é. 49 Agus ar ball tháinig sé chun Íosa , agus a dúirt , Slán , a mháistir ; agus phóg sé é. 50 Agus a dubhairt Iósa ris, A cháirde, cad uime táinig tú? Ansan tháinig siad, agus leag siad lámha ar Íosa, agus ghlac sé é. 51 Agus, féuch, shín duine díobh a bhí in éineacht le hÍosa a lámh, agus tharraing sé a chlaíomh, agus bhuail sé seirbhíseach de chuid an ardsagairt, agus bhain sé a chluas de. 52 An sin a dubhairt Iósa ris, Cuir suas do chlaíomh arís ina ionad féin: óir gach a ngabhfaidh an claíomh, imthighthear leis an gclaidheamh. 53 An dóigh leat nach féidir liom anois guí a dhéanamh chun m'Athar, agus go dtabharfaidh sé dom níos mó ná dhá legion déag d'aingeal? 54 Ach conas mar sin a chomhlíonfar na scrioptúr, gur mar sin nach mór a bheith? 55 An uair sin féin a dubhairt Iósa ris an tsluagh, An dtáinig sibh amach, amhail ghadaí, le claidhimh agus le bataí le mise a ghabháil? Shuidh mé gach lá in éineacht libh ag teagasc sa teampall, agus níor chuir sibh greim ar bith orm. 56 Ach rinneadh seo go léir, chun go gcomhlíonfaí scrioptúr na bhfáithe. Ansin thréig na deisceabail go léir é, agus theith siad. 57 Agus iadsan a bhí tar éis greim a fháil ar Íosa, thug siad leo é go Caiaphas an t-ardsagart, áit a raibh na scríobhaithe agus na seanóirí le chéile. 58 Ach lean Peadar é i bhfad uaidh go dtí pálás an ardsagairt, agus chuaigh sé isteach, agus shuigh sé leis na seirbhísigh, chun an chríoch a fheiceáil. 59 D'iarr na h-ard-shagairt, agus na seanóirí, agus an chómhairle go léir, fianaise bhréige i n-aghaidh Iósa, chun é chur chun báis; 60 Ach ní bhfuaireadar: seadh, cé gur tháinig a lán finnéithe bréige, ní bhfuaireadar. Faoi dheireadh tháinig beirt fhinnéithe bréagacha, 61 Agus a dubhairt seision, a dubhairt an fear so, Is feidir liom teampoll Dé do sgrios, agus é thógáil i gceann trí lá. 62 Agus d'eirigh an t-árd-shagart, agus a dubhairt seision ris, An bhfreaguir tu aon ní? cad é an fhianaise seo i do choinne?
63 Ach d’fhan Íosa ina shuaimhneas. Agus d'fhreagair an tard-shagart agus a dubhairt sé ris, Cuirim uaim thú ar an nDia beo, go n-innseóchadh tu dhúinn an tusa an Críost Mac Dé. 64 A dubhairt Iósa ris, Dubhairt tu: gidheadh a deirim ribh, 'Na dhiaigh so feicfidh sibh Mac an duine 'na shuidhe ar dheis na cumhachta, agus ag teacht ar neóil neimhe. 65 Ansin chíos an t-ardsagart a chuid éadaigh, ag rádh, Do labhair sé blasphemy; cén riachtanas breise atá againn ó fhinnéithe? féuch, anois chuala sibh a blasphemy. 66 Cad a cheapann sibh? D'fhreagair siadsan agus dúirt siad, Tá sé ciontach sa bhás. 67 Ansin chaitheadar ina aghaidh agus bhuaileadar é; agus bhuail daoine eile é le bosa a lámha, 68 Ag rádh, Déan fáidh dhúinn, a Críosd, cé hé a bhuail thú? 69 Shuidh Peadar a muigh sa phálás: agus tháinig cailin chuige, ag rádh, Bhí tusa mar an gcéanna le hÍosa na Gaililí. 70 Ach do shéan sé 'n-a láthair iad go léir, ag rádh, Níl a fhios agam cad a deir tu. 71 Agus nuair a chuaidh sé amach sa póirse, chonaic cailin eile é, agus a dubhairt seision riú a bhí ann, Bhí an fear so mar an gcéanna le hÍosa ó Nasaret. 72 Agus do shéan sé arís le mionn , Níl aithne agam ar an duine . 73 Agus tar éis tamaill tháinig siad chuige siúd a bhí ina seasamh, agus dúirt siad le Peadar, Go deimhin tá tú freisin ar cheann acu; óir is é do chaint a mhasluíonn tú. 74 Ansin thosaigh sé ar mhallacht agus ar mhionnaigh, ag rá, Níl aithne agam ar an duine. Agus láithreach an fhoireann coileach. 75 Agus chuimhnigh Peadar ar bhriathar Iósa, a dubhairt sé ris, Sula goir an coileach, séanfaidh tú mé trí huaire. Agus d'imthigh sé amach, agus ghuil sé go goirt. CAIBIDIL 27 1 Nuair a tháinig an mhaidin, chuir na príomhshagairt go léir agus seanóirí an phobail comhairle ar Íosa chun é a chur chun báis: 2Agus nuair a cheangail siad é, thug siad leo é, agus thug siad do Phontius Píoláit an gobharnóir é. 3 Ansin nuair a chonaic Iúdás a bhí feall air, go raibh sé daortha, rinne sé aithrí air féin, agus thug sé arís na tríochaidí airgid do na hardsagairt agus do na seanóirí, 4 Ag rádh, pheacaigh mé sa mhéid gur gheall mé an fhuil neamhchiontach. Agus dúirt siad, Cad é sin dúinn? féach thusa chuige sin. 5 Agus chaith sé síos na píosaí airgid sa teampall , agus d'imigh , agus chuaigh agus chroch é féin . 6 Agus ghlac na h-ard-shagairt na píosaí airgid, agus dubhairt siad, Ní dleathach iad a chur sa chiste, mar is luach fola é. 7 Agus ghlac siad comhairle , agus cheannaigh leo réimse an Potter , chun strainséirí a adhlacadh ann . 8 Dá bhrí sin a tugadh ar an réimse sin, Fearann na fola, go dtí an lá atá inniu ann. 9 Ansin comhlíonadh an méid a labhair Ieremiah an fáidh, ag rá: Agus ghlac siad na tríocha píosa airgid, luach an té a luacháil, a rinne siad de chlann Iosrael luacháil; 10 Agus thug sé iad le haghaidh réimse an Potter, mar a cheap an Tiarna dom.
22
Matha
11 Agus do sheas Iósa os comhair an ghobharnóra: agus d’fhiafraigh an gobharnóir de, ag rádh, An tusa Rí na nGiúdach? Agus a dubhairt Iósa ris, A deir tú. 12 Agus nuair a bhí sé cúisithe ag na sagairt ard agus elders , níor fhreagair sé rud ar bith . 13 Ansin dúirt Píoláit ris, "Nach bhfuil éisteacht leat cé mhéad rudaí siad finné i do choinne? 14 Agus do fhreagair sé é gan focal; ionnas gur mhór an iongnadh an gobharnóir. 15 Anois ag an bhféile sin ba ghnách leis an ngobharnóir príosúnach a scaoileadh saor don phobal, a mbeadh siad ina ndiaidh. 16 Agus an uair sin bhí príosúnach mór le rá acu, ar a dtugtar Barabas. 17 Uime sin nuair a chruinnigheadar leó, a dubhairt Piolat ríu, Cé leis is áil libh a scaoilfidh mé dhaoibh? Barabbas, nó Íosa dá ngairthear Críost? 18 Oir bhí a fhios aige gur de bharr éad a thug siad é. 19 Nuair a bhí sé suite ar shuíochán an bhreithiúnais, chuir a bhean chéile fios chuige, ag rá, Ná bíodh baint ar bith agat leis an bhfear cóir sin: óir is iomaí rud a d’fhulaing mé inniu i mbrionglóid mar gheall air. 20 Ach d’áitigh na hardsagairt agus na seanóirí ar an tslua go n-iarrfaidís Barabas, agus go scriosfaidís Íosa. 21 D'fhreagair an gobharnóir agus dubhairt sé ríu, Cé acu den bheirt a scaoilfidh mé libh? Dúirt siad, Barabbas. 22 Dubhairt Pioláit ríu, Cad a dhéanfaidh mé mar sin le hÍosa ar a dtugtar Críost? A deir siad go léir ris, Go mbeadh sé crucified. 23 Agus dúirt an gobharnóir , Cén fáth , cad olc a rinne sé ? Ach is mó do ghlaoidheadarsan, ag rádh, Ceusadh é. 24 Nuair a chonaic Píoláit nach bhféadfadh sé aon ní a shárú, ach gurab amhlaidh a tharla sé, ghlac sé uisce, agus nigh sé a lámha os comhair an tslua, ag rádh, Táim neamhchiontach d'fhuil an chirt so: féachaibh air. 25 Ansan do fhreagair an sluagh go léir, agus a dubhairt siad, Bíodh a fhuil orainn, agus ar ár gcloinn. 26 Ansin scaoil sé Barabas amach dóibh: agus nuair a bhí sé tar éis Íosa a sciúradh, thug sé chun é a chéasadh. 27 Ansin ghabh saighdiúirí an ghobharnóra Íosa isteach sa halla coiteann, agus chruinnigh siad an grúpa saighdiúirí go léir chuige. 28 Agus scar siad é, agus chuir siad gúna scarlet air. 29 Agus nuair a bhí coróin de dhreach curtha acu, chuir siad ar a cheann í, agus giolcach ina láimh dheis: agus chrom siad ar an nglúin roimhe, agus rinne siad magadh air, ag rá: Go maire tú, a Rí na nGiúdach! 30 Agus smugaid siad air , agus ghlac siad an giolcach , agus bhuail sé ar a cheann . 31 Agus tar éis dóibh magadh a dhéanamh air, thug siad an rópa de, agus chuir siad a éadaí féin air, agus thug siad leo é chun é a chéasadh. 32 Agus ag imtheacht dóibh, fuaireadar fear de Chiréin dar b'ainm Síomón: air d'fhiachaibh air a chros a iompar. 33 Agus nuair a tháinig siad go dtí áit ar a dtugtar Golgotha, sé sin le rá, áit cloigeann, 34 Thug siad dó fínéagar le n-ól measctha le gal: agus ar bhlaiseadh de, ní ólfadh sé é. 35 Agus céasadh siad é , agus roinn siad a chuid éadaigh , ag caitheamh go leor : ionas go gcomhlíonfaí a dúirt an fáidh , Roinn siad mo chuid éadaí eatarthu , agus ar mo bhrat chaith siad go leor .
36 Agus ar suidhe dhóibh ag faire air annsin; 37 Agus chuir sé a chúiseamh scríofa os a cheann, IS É SEO RÍ NA Giúdach. 38 Ansin céasadh beirt gadaí in éineacht leis, duine ar a láimh dheis agus duine eile ar chlé. 39 Agus rinne na daoine a bhí ag gabháil a mhaslú é, ag caitheamh a gceann, 40 Agus á rádh , Thusa a scriosann an teampall , agus a thógann sé i dtrí lá , shábháil tú féin . Más tusa Mac Dé, tar anuas ón gcrois. 41 Mar an gcéanna na hardsagairt ag magadh faoi, agus na scríobhaithe agus seanóirí, dúirt: 42 Shábháil sé daoine eile; é féin ní féidir leis a shábháil. Más é Rí Iosrael é, thiocfadh anois é anuas ón gcrois, agus creidfimid é. 43 Chuir sé muinín i nDia; saoradh sé anois é, má's toil leis é: óir a dubhairt sé, Is mise Mac Dé. 44 Na gadaithe freisin, a céasadh in éineacht leis, chaith siad mar an gcéanna ina fhiacla. 45 Anois ón séú uair a bhí dorchadas ar an talamh go léir go dtí an naoú uair. 46 Agus thart ar an naoú huair do ghlaoigh Íosa le guth ard, ag rádh, Eli, eli, lama sabachthani? is é sin le rá, Mo Dhia, mo Dhia, cad chuige ar thréig tú mé? 47 Nuair a chuala cuid díobhsan a bhí ina seasamh ansin, dúirt siad, “Tá an fear seo ag glaoch ar Elias. 48 Agus láithreach bonn rith duine acu , agus ghlac spuing , agus líonadh le fínéagar é , agus é a chur ar giolcach , agus thug dó le n - ól . 49 Dúirt an chuid eile, “Déanaimis féachaint an dtiocfaidh Elias chun é a shábháil. 50 Ar ghlaoch Íosa arís le guth ard, thug suas an taibhse. 51 Agus, féuch, do bhí brat an teampuill ar cíos ina dhá chuid ó mhullach go íochtar; agus do chriothnuigh an talamh, agus do chíos na carraigeacha; 52 Agus osclaíodh na huaigheanna; agus d'eirigh mórán cuirp na naomh do chodail, 53 Agus tháinig sé amach as na huaigheanna tar éis a aiséirí , agus chuaigh isteach sa chathair naofa , agus thaispeáin do mhórán . 54 Agus nuair a chonaic an Céad-cheannaire, agus an dream a bhí in éineacht leis, ag faire Íosa, an crith talún, agus na rudaí a rinneadh, tháinig eagla mhór orthu, ag rá, Go deimhin b'é seo Mac Dé. 55 Agus bhí go leor ban ann ag amharc i bhfad uaidh, a lean Íosa ón nGailíl, ag freastal air: 56 Ina measc bhí Muire Magdalene, agus Muire máthair Shéamais agus Iósaef, agus máthair chlann Zebedee. 57 Nuair a tháinig an tráthnóna tháinig duine saibhir ó Arimatéa, darbh ainm Iósaef, a bhí ina dheisciobal ag Íosa freisin: 58 Chuaigh sé go Pioláit, agus d’iarr sé corp Íosa. Ansin d'ordaigh Píoláit an corp a sheachadadh. 59 Agus nuair a ghlac Iósaef an corp, fillte sé i línéadach glan é, 60 Agus chuir sé ina thuama nua féin é, a bhí gearrtha amach aige sa charraig: agus rolladh sé cloch mhór go doras na uaighe, agus d'imigh sé. 61 Agus do bhí Muire Magdalen, agus an Mhuire eile, 'n-a suidhe thall fa chomhair na h-uaighe. 62An lá arna mhárach, tar éis lá an ullmhúcháin, tháinig na hardsagairt agus na Fairisínigh le chéile go Pioláit,
23
Matha
63 Ag rádh, a dhuine uasail, is cuimhin linn go ndúbhairt an mealltóir sin, an feadh do bhí sé fós beo, I gcionn thrí lá éirghidh mé arís. 64 Ordaigh, dá bhrí sin, an uaigh a shlánú go dtí an tríú lá, ar eagla go dtiocfaidh a dheisceabail san oíche, agus go goid siad é, agus a rá ris an bpobal, D'éirigh sé ó mhairbh: mar sin beidh an earráid dheireanach níos measa ná an chéad earráid. 65 Dúirt Pioláit ríu , Tá faire agaibh : imigh libh, déanaigí é chomh cinnte agus is féidir libh . 66 Chuaigh siad mar sin, agus rinne siad an uaigh a chinntiú, ag séalaithe na cloiche, agus ag leagan faire .
19 Imigh dá bhrí sin, agus múinigh na náisiúin uile, á mbaisteadh in ainm an Athar, agus an Mhic, agus an Spioraid Naoimh: 20 Ag teagasg dhóibh gach ní d'órduighe mé dhaoibh a choimhlíonadh : agus, feuch, atáim maille ribh do shíor, go deireadh an domhain. Amen.
CAIBIDIL 28 1 I ndeireadh na sabóide, ag druidim le breacadh an lae i dtreo an chéad lá den tseachtain, tháinig Muire Magdalene agus an Mháire eile chun an uaigh a fheiceáil. 2 Agus , féuch , bhí crith talún mór : do an aingeal an Tiarna íslitheach ó neamh , agus tháinig sé agus rolladh ar ais an cloch ón doras , agus shuigh air . 3Bhí a ghnúis mar thintreach, agus a éadaí bán mar shneachta: 4 Agus ar a eagla roimhe chroith na maoir, agus rinneadh mar dhaoine marbh. 5 Agus fhreagair an t-aingeal agus a dubhairt sé ris na mnáibh, Ná bíodh eagla oraibh: óir a fhios agam go bhfuil sibh ag iarraidh Íosa, a céasadh. 6 Níl sé anseo: óir tá sé éirithe, mar a dúirt sé. Tar, féach an áit a luigh an Tiarna. 7 Agus imigh go gasta, agus abair lena dheisceabail go bhfuil sé éirithe ó mhairbh; agus, féuch, tá sé ag dul romhaibh don Ghailíl; ansin feicfidh sibh é: féach, a dúirt mé leat. 8 Agus d'imigh siad go tapa ón uaigh faoi eagla agus áthas mór; agus rith sé chun focal a thabhairt dá dheisceabail. 9 Agus mar a chuaigh siad chun insint dá dheisceabail , féuch , bhuail Íosa leo , ag rá , Gach hail . Agus tháinig siad agus breith ar a chosa, agus adhradh dó. 10 An sin a dubhairt Iósa ríu, Ná bíodh eagla oraibh: imthigh, abair lem bhráithre dul don Ghaililí, agus ansan go bhfeicfidh siad mé. 11 Agus nuair a bhí siad ag dul, féach, tháinig cuid de na faire isteach sa chathair, agus léirigh do na príomh-sagairt na nithe go léir a rinneadh. 12 Agus nuair a chruinnigh siad leis na seanóirí, agus tar éis comhairle a ghlacadh, thug siad airgead mór do na saighdiúirí, 13 Ag rádh, abair, go dtáinig a dheisceabail san oidhche, agus gur ghoideadar é, agus sinn 'n-a gcodladh. 14 Agus má thagann sé seo go cluas an rialtóir, cuirfimid ina luí air, agus slánóidh muid thú. 15 Mar sin ghlac siad an t-airgead, agus rinne siad mar a teagascadh dóibh: agus tá sé seo a thuairisciú go coitianta i measc na Giúdaigh an lá seo. 16 Ansin d’imigh an t-aon deisceabal déag isteach sa Ghailíl, go sliabh a raibh Íosa ceaptha dóibh. 17 Agus nuair a chonaic siad é, adhradh siad dó: ach bhí amhras éigin. 18 Agus tháinig Íosa agus labhair ríu , ag rá , Tá gach cumhacht a thugtar dom ar neamh agus ar talamh .
24
Soiscéal Mharcais
26 Agus nuair a bhí stróic an spioraid neamhghlan é, agus a ghlaoidh sé le guth ard, tháinig sé amach as. 27 Agus bhí iongantas ortha go léir , ionnas gur chuireadar ceist eatorra féin , ag rádh , Cad é seo ? cén fhoirceadal nua é seo? óir ordaíonn sé le húdarás do na spioraid neamhghlana, agus géilleann siad dó. 28 Agus láithreach bonn scaipeadh a chlú thar lear ar fud an réigiúin go léir timpeall na Gaililí. 29 Agus láithreach, nuair a tháinig siad amach as an tsionagóg, chuaigh siad isteach go teach Shíomóin agus Aindriú, i dteannta Séamas agus Eoin. 30 Ach luigh máthair bhean Shíomóin tinn i bhfiabhras, agus d’inis siad dó í. 31 Agus tháinig sé agus thóg sé ar láimh í, agus thóg suas í; agus láithreach bonn d'fhág an fiabhras í, agus rinne sí seirbhís dóibh. 32 Agus ar thráthnóna, ar éirigh an ghrian, thug siad chuige gach a raibh galair, agus iad siúd a raibh deamhain. 33 Agus do chruinnigh an chathair go léir le chéile ag an doras. 34 Agus leighis sé go leor a bhí tinn ó ghalair éagsúla , agus chaith amach go leor diabhal ; agus níor fhulaing siad do na deamhain labhairt, mar bhí aithne acu air. 35 Agus ar maidin, ag eirigh suas tamall mór roimh lá, d'imthigh sé amach, agus d'imthigh sé go h-áit aonarach, agus do ghuidh ann. 36 Agus lean Síomón agus iadsan a bhí in éineacht leis ina dhiaidh. 37 Agus nuair a fuair siad é, a dúirt siad ris, Tá gach duine do lorg. 38 Agus a dubhairt seision ríu , Rachaimid go dtí na bailte eile , chun seanmóir ann freisin : óir is uime sin a tháinig mé amach . 39 Agus do shearmonuigh sé 'n-a sionagógaibh ar fud na Gaililí go léir, agus chaith sé amach na deamhain. 40 Agus tháinig lobhar chuige, ag impí air, agus ar a ghlúinibh dó, agus ag rádh ris, Más maith leat, is féidir leat mise do dhéanamh glan. 41 Agus do ghabh Íosa truas dó, agus chuir sé amach a lámh, agus tháinic sé leis, agus a dubhairt sé ris, Is áil liom; bí glan. 42 Agus a luaithe a labhair sé, láithreach d'imigh an lobhra uaidh, agus glanadh é. 43 Agus chuir sé go géar é, agus chuir sé uaidh é láithreach; 44 Agus a dubhairt seision ris, Féuch nach n-abrann tú aon nídh do neach ar bith : ach imthigh, taisbein tú féin don tsagart, agus tairg ar son do ghlanaidh na neithe a d'ordaigh Maois, mar fhianuis dhóibh. 45 Ach d’imthigh sé amach, agus thosaigh sé ar é a fhoilsiú go mór, agus ar an scéal a lasadh thar lear, ionas nach bhféadfadh Íosa dul isteach sa chathair go hoscailte níos mó, ach go raibh sé amuigh in áiteacha tréigthe: agus tháinig siad chuige ó gach cearn.
CAIBIDIL 1 1 Tús shoiscéal Íosa Críost, Mac Dé; 2 Mar tá sé scriobhta sna fáithe , Féuch , cuirim mo theachtaire roimh do ghnúis , a ullmhóidh do shlí romhad . 3 Guth an té adeir san fhásach, Ullmhaigh slighe an Tiarna, déanaigí a chosáin díreach. 4 Baisteadh Eoin san fhásach, agus baisteadh an aithrí do sheanmóir do mhaitheamh na bpeacaí. 5 Agus chuaigh tír Iúdáia go léir amach chuige, agus muintir Iarúsailéim, agus baisteadh é go léir in abhainn na hIordáine ag admháil a bpeacaí. 6 Agus bhí Eoin éadaigh le fionnadh camail, agus crios croiceann faoina leasraidh; agus d'ith sé lócais agus mil fhiáin; 7 Agus do sheanmóir sé, ag rádh, Atá duine níos tréine ná mise ag teacht i mo dhiaidh, nach fiú mé a bhróga a chromadh agus a scaoileadh. 8 Gu deimhin baisteadh mé le h-uisge sibh : ach baistfidh seisean sibh leis an Spiorad Naomh. 9 Agus tharla sna laethanta sin, gur tháinig Íosa ó Nasaret na Gaililí, agus bhí baisteadh Eoin san Iordáin. 10 Agus ar ball ag teacht suas as an uisce, chonaic sé na flaithis oscailte, agus an Spiorad cosúil le chol a íslíonn air: 11 Agus tháinig guth ó neamh, ag rá, Is tú mo Mhac ionúin, a bhfuil áthas orm. 12 Agus láithreach bonn thiomáin an Spiorad isteach san fhásach é. 13 Agus bhí sé an sin san fhásach daichead lá, cathú ag Satan; agus bhí sé leis na beithigh fiáin; agus rinne na haingil freastal air. 14 Anois tar éis Eoin a chur i bpríosún, tháinig Íosa isteach sa Ghailíl, ag seanmóireacht shoiscéal ríocht Dé, 15 Agus ag rádh , Tá an aimsir comhlíonta , agus tá ríocht Dé ag láimh : aithrí a dhéanamh, agus creidim an soiscéal. 16 Agus é ag siúl cois farraige na Gaililí, chonaic sé Síomón agus Aindrias ag cur líon isteach san fharraige, óir b’iascairí iad. 17 Agus a dubhairt Iósa ríu , Taraigibh i mo dhiaidh , agus déanfaidh mé iascairí ar dhaoine sibh . 18 Agus ar ball thréigeadar a líonta, agus leanadar é. 19 Agus nuair a chuaigh sé beagán níos faide as sin, chonaic sé Séamas mac Zebedee, agus Eoin a dheartháir, agus iad sa long ag deisiú a gcuid líonta. 20 Agus ar an bpointe boise ghlaoigh sé orthu: agus d’fhág siad a n-athair Zebedee sa long leis na fostaitheoirí, agus chuaigh siad ina dhiaidh. 21 Agus chuadar go Capernáum; agus láithreach lá sabóide chuaidh sé isteach sa tsionagóg, agus theagaisg. 22 Agus do ghabhadar iongnadh a fhoirceadal: óir do theagaisg sé iad mar neach a raibh údarás aige, agus ní mar na scríobhaithe. 23 Agus bhí ina sionagóg duine ar an spiorad neamhghlan; agus adeir sé, 24 Ag rádh, Lig dúinn; cad atá le déanamh againn leat, a Íosa Nazarat? an dtáinig tú chun sinn a mhilleadh? Tá a fhios agam cé tú féin, a Naomh Dé. 25 Agus dochonnairc Iósa é, ag rádh, Bíodh do shuaimhneas, agus tar amach as.
CAIBIDIL 2 1 Agus arís i gcionn laethanta áirithe chuaidh sé isteach i gCapernáum; ocus dorignetar go raibhe sa tigh. 2 Agus ar ball cruinníodh a lán le chéile , i dtreo nach raibh aon áit chun iad a ghlacadh , ní raibh oiread agus mar gheall ar an doras : agus do labhair sé an focal ríu . 3 Agus tháinig siad chuige, ag tabhairt duine tinn den pairilis, a rugadh ar cheathrar.
25
Soiscéal Mharcais
4Agus nuair nár fhéad siad teacht i ngar dó don phreas, nochtaigh siad an díon san áit a raibh sé: agus ar n-a bhriseadh suas dhóibh, do leigeadar anuas an leabadh 'na raibh an dream a bhí tinn leis an bpairilis. 5 Nuair a chonaic Iósa an creideamh a bhí acu, a dubhairt sé ris an dream a bhí tinn ar an bpairilis, A mhic, maitheadh dhuit do pheacaí. 6Ach bhí dream áirithe de na scríobhaithe ina suí ann, agus iad ag réasúnú ina gcroí, 7 Cén fáth a labhraíonn an fear seo blasphemies mar sin? cé atá in ann peacaí a mhaitheamh ach Dia amháin? 8 Agus láithreach bonn nuair a thuig Íosa ina spiorad go raibh siad ag réasúnú amhlaidh ann féin, dúirt sé ríu, Cén fáth a bhfuil sibh ag réasúnú na nithe seo i bhur gcroí? 9 Cé acu is fusa a rá leis an dream atá tinn ar an bpairilis, Go maite duit do pheacaí; nó a rádh, Eirigh, agus tóg do leabaidh, agus sith? 10 Ach chun go mbeadh a fhios agaibh go bhfuil cumhacht ag Mac an duine peacaí a mhaitheamh ar thalamh, (a deir sé ris na heasláin ar an bpairilis,) 11 Deirim ribh , Eirigh , agus tóg do leaba , agus imigh isteach i do theach . 12 Agus láithreach d'eirigh sé, thóg sé suas an leaba, agus chuaigh amach rompu go léir; ionnas gur ghabh iongantas iad go léir, agus gur thugadar glóir do Dhia, ag rádh, Ní fhacamar ar an gcuma so riamh é. 13 Agus chuaigh sé amach arís le taobh na farraige; agus chuaidh an sluagh go léir chuige, agus theagaisg sé iad. 14 Agus ag gabháil dó, chonaic sé Léiví mac Alphaeus ina shuí ag fáil na custaim, agus dúirt sé ris, Lean mise. Agus d'eirigh sé agus do lean é. 15 Agus tárla, agus é 'na shuidhe ag Iósa ag biadh 'na thigh féin, gur shuidh mórán poibleach agus peacach mar aon le hÍosa agus a dheisceabail: óir bhí mórán ann, agus leanadar é. 16 Agus nuair a chonaic na scríobhaithe agus na Fairisínigh é ag ithe le poibleacánaigh agus le peacaigh, dúirt siad lena dheisceabail, Cad é mar a itheann agus a ólann sé le poibleacánaigh agus le peacaigh? 17 Nuair a chuala Iósa é, a dubhairt sé ríu, Ní bhíonn gádh ar bith ag lucht slanuighthe ar an lia, ach ag lucht tinne: ní tháinig mé chun aithríghe a ghlaoch ar na fíréan, ach ar na peacaigh. 18 Agus do bhíodh deisciopuil Eoin agus na bhFairisíneach ag troscadh: agus tháinig siad agus deiridís ris, Cén fáth a ndéanann deisceabail Eoin agus na bhFairisíneach troscadh, agus nach ndéanann do dheisceabail troscadh? 19 Agus a dubhairt Iósa ríu , An bhféadfidh clann an tsáosda troscadh, an feadh a bhíonn an fear nuadh- phósda maille riu? Fad a bheidh an fear pósta leo, ní féidir leo troscadh. 20 Ach tiocfaidh na laethanta, nuair a thógfar an fear pósta uathu, agus ansin déanfaidh siad troscadh sna laethanta sin. 21 Ní fuálaigh duine ar bith ach an oiread píosa éadach nua ar shean-éadaí: nó an píosa nua a líonfaidh suas é, bainfidh sé den sean, agus déantar an cíos níos measa. 22 Agus ní chuireann aon duine fíon nua i seanbhuidéil: nó briseann an fíon nua na buidéil, agus doirtear an fíon, agus maraíodh na buidéil: ach ní foláir fíon nua a chur i mbuidéil nua.
23 Agus tharla, go ndeachaigh sé trí na réimsí arbhair ar an lá sabóide; agus thosaigh a dheisceabail, agus iad ag dul, ar na cluasa arbhair a spíonadh. 24 Agus a dubhairt na Fairisínigh ris , Féuch , cad a dhéanann siad ar an lá sabóide an rud nach bhfuil dleathach ? 25 Agus a dubhairt seision ríu, Nár léigh sibh ariamh cad a rinne Dáibhí, nuair a bhí ocras air féin agus ar na daoine a bhí in éineacht leis? 26 Conas a chuaigh sé isteach i dteach Dé in aimsir Abiatair an t-ardsagart, agus a d’ith sé an t-arán tairise nach bhfuil cead ag na sagairt é a ithe, agus a thug freisin dóibh siúd a bhí in éineacht leis? 27 Agus a dubhairt sé ríu , Do dhearmadadh an tsabóid don duine , agus ní fear ar son na sabóide : 28 Mar sin is é Mac an duine Tiarna na sabóide freisin. CAIBIDIL 3 1 Agus chuaigh sé isteach arís sa tsionagóg; agus bhí fear ann a raibh lámh sheargta aige. 2 Agus rinne siad faire air, an mbeadh sé leighis air lá sabóide; go gcuirfidís cúisí air. 3 Agus a dubhairt seision ris an duine a raibh an lámh síothcháin aige, Seas amach. 4 Agus a dubhairt seision ríu, An bhfuil sé dleathach an mhaith a dhéanamh ar lá na sabóide, nó an t-olc? chun beatha a shábháil, nó a mharú? Ach choinnigh siad a suaimhneas. 5 Agus nuair a d'fhéach sé timpeall orthu le feirge, agus é faoi bhrón mar gheall ar chruas a gcroí, a dúirt sé leis an duine, Sín amach do lámh. Agus do shín sé amach é: agus do hathnuigheadh a lámh go hiomlán mar an lámh eile. 6 Agus d’imthigh na Fairisínigh amach, agus chuadar ar ball i gcómhairle leis na Héróidigh ’n-a choinnibh féachaint conas a thiocfadh leo é scrios. 7 Ach d’imthigh Iósa agus a dheisgiobuil siar chun na fairrge: agus lean sluagh mór ó’n Ghaililí é, agus ó Iudéa, 8 Agus ó Iarúsailéim, agus ó Idumaea, agus ón taobh thall den Iordáin; agus timchioll Thíre agus Shíodóin, sluagh mór, nuair a chuala siad na nithe móra a rinne sé, tháinig siad chuige. 9Agus dúirt sé lena dheisceabail, long bhig a bheith ag fanacht air mar gheall ar an iliomad, ar eagla go dtionóil siad é. 10 Oir leighis sé mórán; i dtreo is gur bhrúigh siad air chun teagmháil a dhéanamh leis, an oiread agus a raibh pláigh orthu. 11 Agus na spioraid neamhghlana, nuair a chonaic siad é, thit siad síos os a chomhair, agus ghlaoigh siad, ag rá, Is tú Mac Dé. 12 Agus d'ordaigh sé go dian dóibh gan iad a chur in iúl dó. 13 Agus chuaigh sé suas go sliabh , agus adeir ris an duine ba mhaith leis : agus tháinig siad chuige . 14 Agus d’ordaigh sé dáréag, iad a bheith maille ris, agus é a chur amach chun seanmóir, 15 Agus cumhacht a bheith aige chun tinnis a leigheas, agus chun deamhain a chaitheamh amach: 16 Agus Síomón thug sé Peadar mar ainm; 17 Agus Séamas mac Zebedee, agus Eoin bráthair Shéamuis; agus thug sé Boanerges mar ainm orthu, mar atá, Clanna na toirneach:
26
Soiscéal Mharcais
18 Agus Aindrias, agus Pilib, agus Bartoloméus, agus Matha, agus Tomás, agus Séamas mac Alphaeus, agus Tadaeus, agus Síomón an Canánach, 19 Agus Iúdás Iscariot, a bhí freisin feall air: agus chuaigh siad isteach i teach. 20 Agus tháinig an sluagh le chéile arís, ionas nach raibh siad in ann oiread agus arán a ithe. 21 Agus nuair a chuala a chairde é, chuaigh siad amach chun breith air: mar a dúirt siad, Tá sé in aice leis féin. 22 Dúirt na scríobhaithe a tháinig anuas ó Iarúsailéim, “Tá Beelsebub aige, agus is trí phrionsa na ndeamhan a chuireann sé na deamhain amach. 23 Agus ghlaoigh sé chuige iad , agus dúirt sé ríu i parabail , Conas is féidir Satan chaitheamh amach Satan ? 24 Agus má roinntear ríocht ina h-aghaidh féin, ní féidir leis an ríocht sin seasamh. 25 Agus má roinntear teach ina aghaidh féin, ní féidir leis an teach sin seasamh. 26 Agus má éiríonn Sátan ina aghaidh féin, agus go mbeidh sé roinnte, ní féidir leis seasamh, ach tá deireadh leis. 27 Ní féidir le duine ar bith dul isteach i dteach an duine láidir, agus a chuid earraí a mhilleadh, mura gceanglóidh sé an fear láidir ar dtús; agus ansin beidh sé spoil a theach. 28 Go deimhin a deirim ribh, Go maite gach peaca do chlanna na ndaoine, agus blasphemies le na ndéanfaidh siad blaspheme: 29 Ach an té a dhéanfaidh blasphem i gcoinne an Spioraid Naoimh, ní bhfuair sé maithiúnas riamh, ach tá sé i mbaol damnála síoraí: 30 Mar a dúirt siad , Tá spiorad neamhghlan aige . 31 Tháinig ansin a bhráithre agus a mháthair, agus, ar seasamh taobh amuigh, chuir siad chuige ag glaoch air. 32 Agus do shuidh an sluagh 'n-a thimcheall, agus a dubhairt siad ris, Féuch, do mhathair agus do bhráithribh gan d'iarraidh. 33 Agus d'fhreagair sé iad, ag rádh, Cé hí mo mháthair, nó mo bhráithre? 34 Agus d'fhéach sé ina thimpeall orthu siúd a bhí ina suí ina thimpeall, agus dúirt sé, Féach mo mháthair agus mo bhráithre! 35 Oir cibé duine a dhéanfaidh toil Dé, is é sin mo dheartháir, agus mo dheirfiúr, agus mo mháthair.
7 Agus thit cuid acu i measc na dealga , agus d'fhás an dealga suas , agus thacht sé , agus thug sé aon toradh . 8 Agus thit cuid eile ar thalamh maith, agus thug sé toradh a d'fhás suas agus méadú; agus thug amach, cuid tríochad, agus cuid seasca, agus cuid eile céad. 9 Agus a dubhairt seision ríu , An té agá bhfuil cluasa chum éisteacht, éisdeadh sé. 10 Agus nuair a bhí sé ina aonar, d’fhiafraigh siadsan a bhí ina thimpeall leis an dáréag an parabal de. 11 Agus a dubhairt sé ríu, Daoibhse tugtar fios ar rúndiamhair ríocht Dé: ach dóibh siúd atá amuigh, déantar na nithe seo go léir i bparabail; 12 Ionas go bhfeicfidh siad, agus nach bhfeicfidís; agus éisteacht féadfaidh siad a chloisteáil, agus nach dtuigeann; ar eagla uair ar bith go n-iompófaí iad, agus go maithfí a bpeacaí dóibh. 13 Agus a dubhairt sé ríu , Nach bhfuil a fhios agaibh an parabal seo ? agus conas mar sin a bheidh a fhios agaibh go léir na parabail? 14 Cuireann an síoladóir an focal. 15 Agus seo iad ar thaobh an bhealaigh mhóir, áit ar cuireadh an focal; ach nuair a chuala siad, tagann Sátan láithreach, agus tógfaidh sé uaidh an briathar a cuireadh ina gcroí. 16 Agus seo iad mar an gcéanna a cuireadh ar thalamh clochach; atá, nuair a bhíonn an focal cloiste acu, a fháil láithreach é le áthas; 17 Agus gan fréamh ar bith acu iontu féin, agus mar sin fanfaidh siad ach ar feadh tamaill: ina dhiaidh sin, nuair a éiríonn aicíd nó géarleanúint ar son an bhriathair, ar an bpointe boise a fhaigheann siad. 18 Agus seo iad na daoine a cuireadh i measc dealga; ar nós an focal a chloisteáil, 19 Agus tá cúram an tsaoghail seo, agus mealltacht an tsaibhris, agus ana-mianna rudaí eile ag dul isteach ann, ag tachdadh an bhriathair, agus bíonn sé gan toradh. 20 Agus seo iad a cuireadh ar thalamh maith; ar nós éisteacht leis an bhfocal, agus é a fháil, agus a thabhairt amach torthaí, cuid tríochad, cuid seasca, agus cuid céad. 21 Agus a dubhairt seision ríu, An dtugtar coinneal le cur faoi shoitheach, nó faoi leabaidh? agus gan a bheith suite ar choinneal? 22 Le haghaidh níl aon rud i bhfolach, nach mbeidh a léiriú; ní raibh aon rud faoi rún, ach go dtiocfadh sé thar lear. 23 Má bhíonn cluasa ag duine ar bith chun éisteachta, éisteadh sé. 24 Agus a dubhairt seision ríu , Thugaigí bhur n-aire an ní a chloiseann sibh : agus an méid a thomhaisfidh sibh, tomhaisfear daoibh é : agus daoibhse a chloiseann tabharfar níos mó. 25 Oir an té agá bhfuil, tabharfar dó: agus an té nach bhfuil aige, tógfar uaidh an té atá aige. 26 Agus a dubhairt seision , Is mar sin atá ríocht Dé , amhail is dá gcaithfeadh duine síol sa talamh ; 27 Agus ba chóir dó codladh , agus ardú oíche agus lá , agus go mbeadh an síol earrach agus fás suas , níl a fhios aige conas . 28 Oir tugann an talamh amach toradh uaithi féin; an lann ar dtús, ansin an chluas, ina dhiaidh sin an t-arbhar iomlán sa chluas. 29 Ach nuair a bhíonn an toradh tugtha amach, cuireann sé sa chorrán láithreach, mar tá an fómhar tagtha.
CAIBIDIL 4 1Agus thosaigh sé ag múineadh arís ar thaobh na farraige: agus bhailigh an slua mór chuige, ionas go ndeachaigh sé isteach i long, agus go raibh sé ina shuí ar an bhfarraige; agus bhí an sluagh uile cois farraige ar an talamh. 2 Agus do theagaisg sé a lán nithe dhóibh i bpabail, agus a dubhairt sé ríu ina fhoirceadal, 3 Éist; Féuch, chuaidh síoladóir amach le cur: 4 Agus nuair a bhí sé ag cur, thit cuid acu le taobh an bhealaigh, agus tháinig éanlaith an aeir agus d'ith siad suas é. 5 Agus thit cuid acu ar thalamh clochach, áit nach raibh mórán talún aige; agus láithreach d'fhás sé suas, mar nach raibh aon doimhneacht talún aige: 6 Ach nuair a d’éirigh an ghrian, bhí sé scorched; agus toisc nach raibh aon fhréamh aige, chuaigh sé i léig.
27
Soiscéal Mharcais
30 Agus a dubhairt seision, Cad leis a shamhlaímid ríocht Dé? nó cén chomparáid a dhéanfaimid é a chur i gcomparáid? 31 Tá sé cosúil le grán de shíol mustaird, nuair a chuirtear sa talamh é, is lú é ná na síolta go léir atá ar an talamh: 32 Ach nuair a chuirtear é, fásann sé aníos, agus éiríonn sé níos mó ná na luibheanna go léir, agus cuireann sé craobhacha móra amach; ionas go lóisteálann éanlaith an aeir faoina scáth. 33 Agus le mórán de na parabail sin do labhair sé an focal ríu, mar go raibh siad in ann é a chloisteáil. 34 Ach gan parabal níor labhair sé ríu: agus ar mbeith dhóibh ina aonar, do mhínigh sé gach ní dá dheisciobluibh. 35 Agus an lá céanna , nuair a tháinig an tráthnóna , a dúirt sé ríu , Lig dúinn dul thar an taobh eile . 36 Agus nuair a chuir siad an t-uafás amach, ghlac siad é mar a bhí sé sa long. Agus bhí longa beaga eile mar aon leis. 37 Agus d’éirigh stoirm mhór ghaoithe, agus bhuail na tonnta isteach sa long, ionas go raibh sí lán anois. 38 Agus bhí sé sa chuid deiridh den long, ina chodladh ar pillow: agus dúisigh siad é, agus a rá ris, A Mháistir, nach bhfuil tú buartha go bhfuil muid bás? 39 Agus d'eirigh sé, agus d'ath- airich sé an ghaoth, agus a dubhairt sé ris an bhfarraige, Sith, bi fós. Agus do scoir an ghaoth, agus bhí suaimhneas mór. 40 Agus a dubhairt seision ríu , Cad chuige a bhfuil sibh eaglach ? conas atá sé nach bhfuil sibh creideamh? 41 Agus ghabh eagla an-mhór ortha, agus a dubhairt seision ré chéile, Cad é an modh duine so, go ngéilleann an ghaoth agus an fharraige dó?
13 Agus láithreach thug Íosa saoire dóibh. Agus d’imthigh na spioraid neamhghlana amach, agus chuadar isteach sna mucaibh: agus rith an tréad go dian síos go géar san fharraige, (bhíodar timcheall dhá mhíle;) agus tachtadh san fharraige iad. 14 Agus theith na daoine a chothaigh na muc, agus d'inis siad é sa chathair agus sa tír. Agus d'imthigheadar amach féachaint cad a bhí déanta. 15 Agus tháinig siad chun Íosa , agus féach ar an duine a raibh an diabhal , agus bhí an legion , ina shuí , agus éadaí , agus a aigne ceart : agus bhí eagla orthu . 16 Agus d’inis siadsan a chonaic é dóibh mar a tharla don té a raibh an diabhal air, agus i dtaobh na muc freisin. 17 Agus thosaigh siad ag guí air imeacht as a gcósta. 18 Agus nuair a tháinig sé isteach sa luing, an té a bhí ar seilbh an diabhal ghuí air go mbeadh sé leis. 19 Gidheadh níor fhulaing Iósa é, ach a dubhairt sé ris, Imthigh abhaile chuig do chairde, agus abair leo na neithe móra do rinne an Tighearna dhuit, agus do ghabh truas díot. 20 Agus d’imigh sé, agus thosaigh sé ar a fhoilsiú i Decapolis na rudaí iontacha a rinne Íosa dó: agus rinne gach duine marvel. 21 Agus ar ndul thairis do Iósa ar luing go dtí an taobh eile, do chruinnigh sluagh mór chuige, agus do bhí sé i ngar don mhuir. 22 Agus, féuch, a tháinig duine de na rialóirí na sinagóige, darb ainm Iárus; agus nuair a chonaic sé é, thit sé ar a chosa, 23 Agus do ghuidh sé go mór air, ag rádh, Atá m'iníon bheag i bhfochair an bháis : tar, guidhim ort, agus leag do lámha uirthi, ionnus go leighisfí í; agus beidh sí beo. 24 Agus d'imthigh Íosa leis; agus lean daoine go leor é, agus thronged sé. 25 Agus bean ar leith, a raibh sliocht fola dhá bhliain déag, 26 Agus do fhulaing mórán do léanaibh, agus do chaith sí gach a raibh aici, agus níor éirigh aon nídh, achd gurab éidir léo, 27 Nuair a chuala sí trácht ar Íosa, tháinig isteach sa phreas ina dhiaidh, agus bhain sí a bhall éadaigh. 28 Oir a dubhairt sise, Muna dtéidhinn ach a chuid éadaigh, beidh mé slán. 29 Agus ar an bpointe boise triomaíodh tobar a fola; agus bhraith sí ina corp go raibh sí leighis ón bplá sin. 30 Agus d’aithin Íosa láithreach ann féin go raibh an bhua imithe uaidh, agus d’iompaigh sé sa phreas é, agus dúirt sé, Cé a bhain do mo chuid éadaigh? 31 Agus a dubhairt a dheisgiobuil ris , Feiceann tu an sluagh ag cur a dtimcheall , agus a deir tu , Cé tháinic liom ? 32 Agus d’fhéach sé timpeall féachaint uirthi a rinne an rud seo. 33 Ach an bhean ar eagla agus ar chrith, agus fios aici cad a rinneadh inti, tháinig agus thit sí síos ina láthair, agus d'inis dó an fhírinne go léir. 34 Agus a dubhairt sé ríu, A mhaighisdir, do shlánuigh do chreideamh thú; imigh i síocháin, agus slán ó do phlá. 35 Agus é fós ag labhairt, tháinig dream ó thighearna an tsionagóg ag rádh, Tá d'iníon marbh: cad chuige a gcuireann tú a thuilleadh trioblóide ar an Máighistir? 36 Chomh luath agus a chuala Íosa an focal a labhraíodh, a dúirt sé ri rialtóir an tsionagóg, Ná bíodh eagla ort, ach creidim.
CAIBIDIL 5 1 Agus tháinig siad anonn go dtí an taobh eile den fharraige, go tír na nGadarenen. 2 Agus nuair a tháinig sé amach as an long, láithreach do bhuail sé as na tuamaí fear de spiorad neamhghlan, 3 A raibh a áit chónaithe aige i measc na dtuamaí; agus ní fhéadfadh aon duine é a cheangal, ní hea, ní le slabhraí: 4 De bhrí gur minic a bhí sé ceangailte le geimhle agus le slabhraí, agus na slabhraí curtha as a chéile aige, agus na geimhle briste ina phíosaí: agus níorbh fhéidir le duine ar bith é a cheannsú. 5 Agus i gcónaí, oíche agus lá, bhí sé sna sléibhte, agus sna tuamaí, ag caoineadh, agus é féin a ghearradh le clocha. 6 Ach nuair a chonaic sé Íosa i bhfad uaidh, rith sé agus rinne sé adhradh dó, 7 Agus do ghlaoidh sé le guth árd, agus a dubhairt seision, Cad atá agam-sa leat, a Íosa, a Mhic an Dé is Airde? Guím ó Dhia thú, nach gcródh tú mé. 8 Oir a dubhairt sé ris, Tar amach as an duine, a spioraid neamhghlan. 9 Agus d'fhiafraigh sé de, Cad is ainm duit? Agus d’fhreagair seisean, ag rádh, Léigiún is ainm dom: óir is iomaí sinn. 10 Agus ghuigh sé go mór air gan iad a chur amach as an tír. 11 Anois bhí tréad mór muc ag beathú i ngar do na sléibhte. 12 Agus do ghuidh na deamhain uile air, ag rádh, Cuir sinne isteach sna mucaibh, ionnus go rachaimid isteach iontu.
28
Soiscéal Mharcais
37 Agus níor fhulaing sé d’aon duine é a leanúint, ach Peadar, agus Séamas, agus Eoin deartháir Sheumais. 38 Agus tháinig sé go teach an uachtarán ar an tsionagóg , agus chonaic an crith , agus iad siúd a gol agus caoineadh go mór . 39 Agus nuair a tháinig sé isteach, a dúirt sé ríu, Cén fáth a bhfuil sibh a dhéanamh seo a dhéanamh, agus gol? níl an cailin marbh, ach ina codladh. 40 Agus rinne siad gáire air. Ach nuair a chuir sé amach iad go léir, tógann sé athair agus máthair na h‑ighinn, agus iadsan a bhí in éineacht leis, agus téann sé isteach san áit a raibh an cailin ina luí. 41 Agus do rug sé láimh ar an nighinn , agus a dubhairt sé ríu , Talitha cumi ; is é sin, á léiriú, A Chailin, a deirim riut, éirigh. 42 Agus ar ball d'eirigh an nighneag, agus shiúil; óir bhí sí dhá bhliain déag d'aois. Agus do ghabh iongantas mór iad. 43 Agus d'ordaigh sé go dian dóibh gan fios a bheith ag aon duine é; agus d'órduigh rud éigin do thabhairt di le nithe.
ó na mairbh, agus uime sin do thaisbeánn a n-oibreacha neartmhar ann. 15 A dubhairt dream eile, Gurab é Elias é. Agus a dubhairt dream eile, Gur fáidh é, nó mar aon de na fáidhibh. 16 Ach nuair a chuala Héaród é, a dubhairt sé, Is é Eoin dár chuir mé an ceann díom: d'eirigh ó mhairbh é. 17 Oir chuir Herod féin fios amach agus rug sé ar Eoin, agus cheangail sé i bpríosún é ar son Herodiais, bean chéile Pilib a dhearthár: óir phós sé í. 18 Oir a dubhairt Eoin re Héaród, Ní dleathach dhuit bean do dhearthár a bheith agat. 19 Uime sin bhí conspóid ag Héróid 'na aghaidh, agus ba mhaith leis a mharú; ach ní fhéadfadh sí: 20 Óir bhí eagla Eoin ar Herod, ar an eolas gur duine cóir agus naofa é, agus bhreathnaigh sé air; agus nuair a chuala sé é, rinne sé a lán rudaí, agus éist sé go áthasach. 21 Agus nuair a tháinig lá áisiúil, go ndearna Herod, ar a lá breithe, suipéar dá thighearnaí, d'ard-chaptaein, agus d'ardcheannairí na Gaililí; 22 Agus nuair a tháinig iníon Héróid sin isteach, agus rinne sí rince, agus thaitníonn sí le Héaród agus leosan a bhí ina suí leis, dúirt an rí leis an gcailín, Iarr orm cibé rud is mian leat, agus tabharfaidh mé duit é. 23 Agus do mhionnaigh sé dhi , Ge b'e ní a iarrfaidh tú orm, tabharfaidh mé dhuit é, go dtí leath mo ríochta . 24 Agus d'imthigh si, agus a dubhairt seision ri n-a máthair, Cad a iarrfaidh mé? Agus a dubhairt sise, Ceann Eoin Baiste. 25 Agus tháinig sí isteach láithreach le cabhaig chun an rí , agus d'iarr , ag rá , Is mian liom go dtabharfaidh tú dom láithreach i charger ceann Eoin Baiste . 26 Agus do ghabh an rí nách truaighe; gidheadh ar son a mhionn, agus ar son na muinntire do bhí ina suidhe maille ris, ní dhiultadh sé í. 27 Agus láithreach bonn chuir an rí marbhóir, agus d'ordaigh sé a cheann a thabhairt: agus d'imthigh agus do dhíbir sé sa phríosún é, 28 Agus thug sé leis a cheann ar mhuirear, agus thug sé don nighinn é: agus an cailin thug dá máthair é. 29 Agus nuair a chuala a dheisceabail sin, tháinig siad agus thóg siad a chorp, agus chuir siad i tuama é. 30 Agus chruinnigh na haspail iad féin chun Íosa, agus d'innis siad dó gach ní a bhí déanta acu, agus an méid a bhí múinte acu. 31 Agus a dubhairt seision ríu, Imigígí féin ar leith go háit fhásaigh, agus bígí seal tamuill: óir do bhí mórán ag teacht agus ag imtheacht, agus ní raibh suaimhneas aca mórán le n-ithe. 32 Agus d’imigh siad isteach i bhfásach ar long go príobháideach. 33 Agus chonaic an pobal iad ag imeacht , agus bhí aithne ag go leor air , agus rith siad ar shiúl ansin as na cathracha go léir , agus chuaigh amach orthu , agus tháinig siad le chéile chuige . 34 Agus nuair a tháinig Íosa amach, chonaic sé daoine mór, agus bhí trua aige dóibh, mar go raibh siad mar chaoirigh nach raibh aoire acu: agus thosaigh sé ar a lán rudaí a mhúineadh dóibh. 35 Agus nuair a bhí an lá i bhfad anois caite, tháinig a dheisceabail chuige, agus dúirt sé, Is fásach áit seo, agus anois tá an t-am i bhfad imithe:
CAIBIDIL 6 1 Agus d’imthigh sé as sin, agus tháinig sé isteach ina thír féin; agus lean a dheisceabail é. 2 Agus nuair a tháinig an lá sabóide, thosaigh sé a mhúineadh sa tsionagóg: agus go leor a éisteacht dó a bhí ionadh air, ag rá, Ó cad tá an fear seo na nithe? agus cad í an eagna seo a thugtar dó, go bhfuil fiú a leithéid de oibreacha cumhachtacha a dhéantar a lámha? 3 Nach é seo an siúinéir, mac Mhuire, deartháir Shéamais, agus Ióáis, agus Iúdá, agus Shíomóin? agus nach bhfuil a dheirfiúracha anseo linn? Agus rinne siad olc air. 4 Ach a dubhairt Iósa ríu, Ní bhíonn fáidh gan onóir, ach ina thír féin, agus i measg a mhuintire féin, agus ina theach féin. 5 Agus ní fhéadfadh sé aon obair chumhachtach a dhéanamh ann, ach amháin gur leag sé a lámha ar roinnt daoine tinne, agus leighis sé iad. 6 Agus rinne sé iontas mar gheall ar a gcuid míchreidimh. Agus chuaigh sé timpeall ar na sráidbhailte, ag múineadh. 7 Agus ghlaoigh sé chuige an dáréag , agus thosaigh sé ar iad a chur amach ar feadh dhá agus dhá ; agus thug sé cumhacht dóibh ar bhiotáille neamhghlan; 8 Agus d'ordaigh sé dóibh gan rud ar bith a ghlacadh le haghaidh a n-aistear , ach amháin foireann ; gan scriop, gan arán, gan airgead ina sparán: 9 Ach bíodh bróga ortha; agus ná cuir ort dhá chóta. 10 Agus a dubhairt seision ríu, An áit ar bith a dtéigh sibh isteach i dteach, fanaigí go n-imeoidh sibh as an áit sin. 11 Agus cibé duine nach nglacann libh, agus nach éistfidh libh, nuair a imeoidh sibh as sin, croith an deannach faoi bhur gcosa mar fhianaise ina gcoinne. Go deimhin a deirim ribh, Gur so-fhulaingthe do Shódom agus do Ghomorrha i lá an bhreithiúnais, ná don chathair sin. 12 Agus chuaigh siad amach , agus preached go mbeadh fir aithrí . 13 Agus chaith siad amach go leor diabhal , agus ungadh le hola go leor a bhí tinne , agus leighis siad iad . 14 Agus do chuala rí Herod é; (Oir do leathadh a ainm ar an gcoigríoch:) agus a dubhairt sé, Go n-eirigh Eoin Baiste
29
Soiscéal Mharcais
36 Seol ar shiúl iad, chun go rachaidh siad isteach sa tír mórthimpeall, agus isteach sna sráidbhailte, agus go gceannóidh siad arán dóibh féin: óir níl aon rud le n-ithe acu. 37 D'fhreagair seisean agus a dubhairt sé ríu, Tabhair daoibh le n-ithe. Agus a deir siad ris, An rachaimid agus an gceannóimid luach dhá chéad pingin aráin, agus an dtabharfaimid le n-ithe iad? 38 Dúirt sé ríu , Cé mhéad arán atá agaibh ? téigh agus féach. Agus nuair a bhí a fhios acu, a deir siad, Cúig, agus dhá iasc. 39 Agus d'ordaigh sé dóibh a thabhairt go léir suí síos ina gcuideachtaí ar an bhféar glas. 40 Agus shuigh siad síos ina chéimeanna, ina gcéadta, agus ina gcaogaidí. 41 Agus nuair a ghlac sé na cúig arán agus an dá iasc , d'fhéach sé suas chun na bhflaitheas , agus bheannaigh , agus bhris na aráin , agus thug dá dheisceabail iad a chur os a gcomhair ; agus roinn sé an dá iasc eatorra go léir. 42 Agus d’ith siad go léir , agus líonadh iad . 43 Thóg siad dhá chiseán déag lán de na blúirí agus de na héisc. 44 Agus bhí timpeall cúig mhíle fear acu a d’ith de na builíní. 45 Ar ball chuir sé srian ar a dheisceabail dul isteach sa luing, agus dul go dtí an taobh eile roimhe go Bethsaida, agus é ag cur an phobail uaidh. 46 Agus nuair a chuir sé uaidh iad, chuaigh sé isteach i sliabh chun guí. 47 Agus nuair a tháinig an tráthnóna, bhí an long i lár na farraige, agus é féin ar an talamh. 48 Agus chonaic sé iad ag obair as a chéile; óir do bhí an ghaoth contrárdha dhóibh: agus timchioll na ceathramhadh faire na hoidhche tháinig sé ríu, ag siúl ar an bhfarraige, agus go rachadh sé thairis orra. 49 Ach nuair a chonaic siad é ag siúl ar an bhfarraige, cheap siad go raibh sé ina spiorad, agus glaodh amach: 50 Oir chonaic siad go léir é, agus bhí siad buartha. Agus ar an bpointe boise do labhair sé leo, agus a dubhairt sé ríu, Bíodh lúcháir oruibh: mise atá ann; ná bíodh eagla ort. 51 Agus chuaigh sé suas chucu isteach sa long; agus tháinig deireadh leis an ngaoth: agus bhí iongantas an-mhór orthu iontu féin, agus b'iongnadh iad. 52 Oir níor mheasadar míorúilt na n-arán: óir do chruadhuigheadar a gcroidhe. 53 Agus nuair a bhí siad tar éis dul thairis, tháinig siad isteach i dtír Ghenesaret, agus tharraing go dtí an cladach. 54 Agus nuair a tháinig siad amach as an long, láithreach d'aithin siad é, 55 Agus ritheadar tríd an dúthaigh sin go léir ina thimpeall, agus thosaigh sé ar na daoine tinne a iompar thart ar leapacha, áit ar chuala siad é a bheith. 56 Agus cibé áit a ndeachaigh sé isteach i sráidbhailte, i gcathracha nó i dtír, chuir siad na heasláin ar na sráideanna, agus d'iarr siad air go mbainfeadh siad ach le teorainn a éadaigh: agus slánaíodh an méid a bhain leis.
2 Agus nuair a chonaic siad cuid dá dheisceabail ag ithe aráin le defiled , is é sin le rá , unwashen , lámha , fuair siad an locht . 3Oir ní itheann na Fairisínigh agus na Giúdaigh go léir a lámha go minic, de réir traidisiún na seanóirí. 4 Agus nuair a thagann siad ón margadh, ach amháin iad a nigh, ní itheann siad. Agus tá go leor rudaí eile ann, atá faighte acu lena gcoinneáil, mar níochán cupáin, agus potaí, soithí práis, agus táblaí. 5 Ansin d’fhiafraigh na Fairisínigh agus na scríobhaithe de, “Cad chuige nach n-imíonn do dheisceabail de réir thraidisiún na sinsir, ach go n-itheann siad arán leis na lámha gan nite? 6 D'fhreagair seisean agus dubhairt sé ríu, Is maith a rinne Esaias fáidh oraibh a chealgairí, mar tá sé sgríobhtha, Tugann an sluagh so onóir dhom le'm beola, ach tá a gcroí i bhfad uaim. 7 Ar a shon sin is ar neamhní a adhrann siad mé, ag teagasc d’aitheanta na bhfear do theagascóirí. 8 Chun ordú Dé a chur ar leataobh, coinníonn sibh traidisiún na bhfear, mar níochán potaí agus cupáin: agus go leor eile den sórt sin a dhéanann sibh. 9 Agus a dubhairt sé ríu , Is maith a dhiúltaíonn sibh ordú Dé , chun go gcoimeádfaidh sibh bhur traidisiún féin . 10 Oir a dubhairt Maois, Tabhair onóir do t'athair agus do do mháthair; agus, An té a mhalluíonn athair nó mháthair, cuirfe sé bás: 11 Ach a deir sibhse, Má déarfaidh duine r'a athair nó r'a mháthair, Is Corbán é sin r'a rádh, tabhartais, pé tairbhe a bhainfeas sibh uaimse; beidh sé saor. 12 Agus ní leigeann sibh dó níos mó a dhéanamh ar son a athar nó a mháthar; 13 Ag déanamh briathar Dé gan éifeacht trí bhur dtraidisiún, a sheachaid sibh: agus a lán rudaí dá leithéid a dhéanann sibh. 14 Agus ar ngairm dó an sluagh uile chuige, a dubhairt sé ríu, Éist liomsa gach aon agaibh, agus tuig: 15 Níl aon ní ó dhuine gan duine, gur féidir le dul isteach ann é a thruailliú: ach na rudaí a thagann as dó, is iad sin iad a thruaillíonn an duine. 16 Má bhíonn cluasa ag duine ar bith chun éisteachta, éisteadh sé. 17 Agus nuair a tháinig sé isteach sa teach ón bpobal, d'fhiafraigh a dheisceabail de mar gheall ar an parabal. 18 Agus a dubhairt sé ríu , An bhfuil sibhse mar sin gan tuiscint freisin ? Nach bhfeiceann sibh, pé ní a théann isteach sa duine ón taobh amuigh, nach féidir é a thruailliú; 19 Toisc nach dtéann sé isteach ina chroí, ach isteach sa bhroinn, agus go dtéann sé amach sa tsiombail, ag glanadh gach feoil? 20 Agus a dubhairt sé , An rud a thagann amach as an duine , a thruaillíonn an duine . 21Oir ón taobh istigh, ó chroí na ndaoine, téigh ar aghaidh le drochsmaointe, adhaltranas, striapachas, dúnmharuithe, 22 Goid, sannt, aingidheachd, cealg, macalla, drochshúil, blasphemy, mórtas, ainnise: 23 Tagann na drochrudaí seo go léir ón taobh istigh, agus truaillíonn siad an duine. 24 Agus as sin d'eirigh sé, agus chuaidh sé isteach i gcríochaibh Thíre agus Shíodóin, agus chuaidh sé isteach i dteach, agus ní bheadh a fhios ag aon duine é: ach ní fhéadfadh sé a bheith i bhfolach.
CAIBIDIL 7 1 Ansin tháinig na Fairisínigh agus cuid de na scríobhaithe a tháinig ó Iarúsailéim le chéile chuige.
30
Soiscéal Mharcais
25Oir chuala bean ar leith, a raibh a hiníon óg ina spiorad neamhghlan, air, agus tháinig sí agus thit ar a chosa: 26 Gréagach a bhí sa bhean, Siroifiseach de réir náisiúin; agus ghuidh sí air an diabhal a chaitheamh amach as a hiníon. 27 Ach a dubhairt Iósa ríu, Go fill ar na leanbhaí ar dtúis: óir ní miste arán na leanbhaí do ghlacadh, agus é chaitheamh chum na madraidh. 28 Agus fhreagair sise agus a dubhairt seision ris, Sea, a Thighearna: gidheadh ithidh na madraidh fén mbórd de chriochaibh na cloinne. 29 Agus a dubhairt seision rii, Ar son na cainnte so imthigh thusa; tá an diabhal imithe as do iníon. 30 Agus nuair a tháinig sí go dtí a teach, fuair sí an diabhal imithe amach, agus a hiníon suite ar an leaba. 31 Agus arís, ag imtheacht dó ó chóstaí Thíre agus Shíodóin, tháinig sé go muir na Gaililí, trí mheadhon chósta Dhecapolis. 32 Agus tugann siad chuige duine a bhí bodhar, agus a raibh bac ar a chaint; agus impíonn siad air a lámh a chur air. 33 Agus thóg sé ar leataobh ón iliomad é, agus chuir sé a mhéara isteach ina chluasa, agus spochadh sé, agus bhain sé lena theanga; 34 Agus ag féachaint suas go neamh , osna sé , agus a dúirt ris , Ephphatha , is é sin , a oscailt . 35 Ar ball d'osclaíodh a chluasa, agus do scaoileadh sreangán a theanga, agus labhair sé go soiléir. 36 Agus d’ordaigh sé dóibh gan é a insint do dhuine ar bith: ach dá mhéad a d’ordaigh sé dóibh, is mó go mór a d’fhoilsigh siad é; 37 Agus thar na bearta do ghabhadar iongantas , ag rádh , Rinne sé gach ní go maith : cuireann sé ar na bodhair éisteacht a thabhairt, agus ar na balbh a labhairt.
11 Agus tháinig na Fairisínigh amach, agus thosaigh siad ar cheistiú leis, ag lorg comhartha ó neamh dó, á chathú. 12 Agus osna sé go domhain ina spiorad , agus a dúirt , Cén fáth a bhfuil an ghlúin seo ag iarraidh tar éis comhartha ? go deimhin a deirim ribh, Ní thabharfar comhartha ar an nglúin seo. 13 Agus d'fhág sé iad, agus ag dul isteach sa long arís chuaigh sé go dtí an taobh eile. 14 Bhí dearmad déanta ag na deisceabail arán a ghlacadh agus ní raibh níos mó ná aon bhuilín amháin acu sa long. 15 Agus d'órduigh sé dhóibh, ag rádh, Thugaibh an aire, bígí ar bhur n-aire ó thaoisigh na bhFairisíneach, agus ó thaoiseacht Héroid. 16 Agus do smuaineadar eatorra féin, ag rádh, Is mar nach bhfuil arán againn. 17 Agus ar n-a fhios do Iósa é, a dubhairt sé ríu, Créd fá ndeanuidh sibh mar nach bhfuil arán agaibh? nach bhfeiceann sibh fós, agus nach dtuigeann sibh? an bhfuil do chroí cruaite fós agat? 18 Agus súile agaibh, nach bhfeice sibh? agus cluasa agaibh, nach gcloiseann sibh? agus nach cuimhin libh? 19 Nuair a bhris mé na cúig arán i measc na gcúig mhíle, cé mhéad ciseán lán de bhlúirí a thóg sibh? Deir siad ris, Dáréag. 20 Agus na seachtar as measc na gceithre mhíle, cé mhéad ciseán lán de blúirí a thóg sibh suas? Agus a dubhairt siad, Seacht. 21 Agus a dubhairt seision ríu , Conas atá sé nach bhfuil sibh a thuiscint ? 22 Agus tháinig sé go Bethsaida; agus thug siad duine dall chuige, agus d'iarr siad air teagmháil a dhéanamh leis. 23 Agus rug sé ar láimh an duine dall , agus thug sé amach as an mbaile ; agus nuair a chaith sé smugaid air a shúile, agus a lámha a chur air, d'fhiafraigh sé de an bhfaca sé ceart. 24 Agus d'fhéach sé suas , agus dúirt , Feicim fir mar crainn , ag siúl . 25 Ina dhiaidh sin chuir sé a lámha arís ar a shúile, agus rinne sé breathnú suas: agus bhí sé ar ais, agus chonaic gach duine go soiléir. 26 Agus chuir sé chuige ar shiúl go dtí a theach é, ag rá, Ná téigh isteach sa bhaile, agus é a insint d'aon duine sa bhaile. 27 Agus do chuaidh Iósa agus a dheisciobail amach, go bailtibh Chesaréa Philipi: agus ar an tslighe d'fhiafruigh sé dá dheisciobluibh, ag rádh ríu, Créd a deir daoine is mé? 28 Agus d'fhreagair siad , Eoin Baiste : ach a deir cuid , Elias ; agus cuid eile, Duine de sna fáithe. 29 Agus a deir sé ríu , Ach cé a deir sibh gur mé ? Agus d'fhreagair Peadar agus a dubhairt sé ris, Is tusa Críost. 30 Agus d'ordaigh sé dóibh gan é a insint do dhuine ar bith. 31 Agus thosaigh sé ag múineadh dóibh , nach mór do Mac an duine a lán rudaí ag fulaingt , agus a bheith diúltaithe ag na seanóirí , agus na sagairt ard , agus scríobhaithe , agus a maraíodh , agus tar éis trí lá éirí arís . 32 Agus labhair sé an abairt sin go hoscailte. Agus do thóg Peadar é, agus do thosnuig sé ar a naghaidh. 33 Ach nuair a chuaidh sé thart, agus d'fhéach sé ar a dheisgiobuil, d'athchóid sé do Pheadar, ag rádh, Imthigh i mo dhiaidh, a Shátan: óir ní bhlaiseas tú na nithe atá ó Dhía, ach na nithe atá ó dhaoine. 34 Agus nuair a ghlaoigh sé an pobal chuige maille lena dheisceabail freisin, a dúirt sé ríu, An duine ar bith le
CAIBIDIL 8 1 Sna laethanta sin do bheith an-mhór an tsluaigh, agus gan aon ní le n-ithe acu, do ghlaoidh Íosa a dheisgiobuil chuige, agus a dubhairt sé ríu, 2 Gabhaim trua leis an tslua, mar tá siad anois liom trí lá, agus níl aon rud le n-ithe acu: 3 Agus má sheolaim ar shiúl iad ag troscadh chuig a dtithe féin, fanfaidh siad ar an mbealach: óir is ó chian a tháinig roinnt acu. 4 Agus d'fhreagair a dheisgiobuil é, Cia as a fhéadann duine na daoine so do shásamh le h-arán anso san fhásach? 5 Agus d’fhiafraigh sé díobh, Cé mhéad arán atá agaibh? Agus a dubhairt siad, Seacht. 6 Agus d'ordaigh sé don phobal suí síos ar an talamh : agus ghlac sé na seacht builín , agus thug buíochas , agus bhris , agus thug dá dheisceabail a chur os a gcomhair ; agus chuir siad os comhair na ndaoine iad. 7 Agus bhí siad cúpla iasc beag: agus bheannaigh sé, agus d'ordaigh iad a chur os a gcomhair freisin. 8 Mar sin d’ith siad, agus do líonadh iad: agus thóg siad seacht gciseán den fheoil bhriste a bhí fágtha. 9 Agus bhí an dream a d'ith siad timcheall cheithre mhíle: agus chuir sé uaidh iad. 10 Agus ar an bpointe boise chuaigh sé isteach i long lena dheisceabail, agus tháinig go dtí na codanna de Dalmanutha.
31
Soiscéal Mharcais
teacht i ndiaidh dom, a séanadh é féin, agus tóg suas a chros, agus lean mé. 35 Oir ge b'é neach le n-a shlánughadh, caillidh sé é; ach pé duine a chaillfidh a bheatha ar mo shonsa agus ar son an tsoiscéil, sábhálfaidh sé sin é. 36 Oir cad é an tairbhe do dhuine, má ghnóthuigheann sé an domhan uile, agus go gcaillfidh sé a anam féin? 37 Nó cad a thabharfaidh duine ar a anam? 38 Gach duine dá bhrí sin a mbeidh náire ormsa agus as mo bhriathra sa ghlúin adhaltranach agus pheacach seo; uaidh freisin beidh náire Mac an duine, nuair a thiocfas sé i nglóir a Athar maille leis na haingil naofa.
18 Agus gach áit a ngabhfaidh sé, cuireann sé stró air: agus cuireann sé cúr chuige, agus gníonn sé lena fhiacla, agus cuireann sé deireadh leis: agus dúirt mé le do dheisceabail iad a chaitheamh amach; agus níor fhéad siad. 19 D'fhreagair seisean é, agus a dubhairt sé, O ghinealaich neamhchreidmheach, cá fhad a bheidh mé maille ribh? cá fhad a bheidh mé ag fulaingt ort? tabhair chugam é. 20 Agus thug siad chuige é: agus nuair a chonaic sé é, go díreach tare an spiorad air; agus thit sé ar an talamh, agus cúradh ballaowed. 21 Agus d’fhiafraigh sé dá athair, Cá fhad ó tháinig seo chuige? Agus a dubhairt seision, A leinibh. 22 Agus go minic chaith sé isteach sa tine é, agus sna huiscí, chun é a mhilleadh: ach más féidir leat aon ní a dhéanamh, déan trua linn, agus cuidigh linn. 23 A dubhairt Iósa ris, Má's féidir leat creid, is féidir gach ní don chreideach. 24 Agus ar ball ghlaodh athair an linbh amach, agus a dubhairt sé le deora, A Thighearna, creidim; cuidigh leat mo mhíchreideamh. 25 Nuair a chonaic Íosa an pobal ag rith le chéile, d'athchóid sé an spiorad bréige, ag rá leis: “ A spioraid bhodhair agus bhodhair, cuirim i leith thú, tar amach as agus ná téigh isteach ann níos mó. 26 Agus do ghlaoidh an spioraid, agus do chíos goirt é, agus do chuaidh sé amach as: agus do bhí sé mar aon duine marbh; ionnas go ndubhairt mórán, Tá sé marbh. 27 Ach rug Íosa ar láimh é, agus thóg sé suas é; agus d'eirigh sé. 28 Agus nuair a tháinig sé isteach sa teach , d'fhiafraigh a dheisceabail de go príobháideach , Cén fáth nach raibh muid ábalta é a chaitheamh amach ? 29 Agus a dubhairt seision ríu , Ní féidir an cineál so teacht amach ar aon ní , ach ag urnaí agus ag troscadh . 30 Agus d'imthigh siad as sin, agus chuadar tríd an nGaililí; agus ní bheadh sé go mbeadh a fhios ag aon fhear é. 31 Oir theaguisg sé a dheisgiobuil , agus a dubhairt sé ríu , Tá Mac an duine a sheachadadh i lámha na ndaoine , agus beidh siad é a mharú ; agus iar marbhadh é, éirigh sé an treas lá. 32 Ach níor thuigeadar an chaint sin, agus bhí eagla ortha ceist a chur air. 33 Agus tháinig sé go Capernáum: agus ar bheith sa teach d'fhiafraigh sé díobh, Cad é an aighneas a bhí agaibh ar an gcuma san? 34 Ach d’fhanadarsan ina suaimhneas: óir ar an gcuma san do dhíospóideadar eatorra féin, cé budh cheart bheith. 35 Agus shuigh sé síos , agus ghlaoigh sé an dáréag , agus dúirt ríu , Más mian le duine ar bith a bheith ar dtús , beidh sé ar deireadh ar fad , agus seirbhíseach do chách . 36 Agus do ghabh sé leanbh, agus do chuir sé 'na mheadhon é: agus ar ngabháil a mhuinnteardha dhó, a dubhairt sé ríu, 37 An té ghlacfaidh duine den tsórt san i m’ainmsa, glacann sé mé: agus an té a ghlacfaidh mé, ní mise a ghlacann sé, ach an té a chuir uaidh mé. 38 Agus d'fhreagair Eoin é, ag rádh , A Mháighistir , chonaiceamar duine nach leanann sinne : agus bacamar é, mar ní leanann sé sinn. 39 Ach a dubhairt Iósa, Ná bac leis é: óir ní neach ar bith a dhéanfaidh míorúilt i m’ainmse, gur héadtrom a labhras olc orm.
CAIBIDIL 9 1 Agus a dubhairt seision ríu, Go deimhin a deirim ribh, go bhfuil dream àraidh díobh 'n-a seasamh anso, nach blaisfidh an bás, go bhfaicfid ríocht Dé ag teacht i gcumhacht. 2 Agus tar éis sé lá do thóg Íosa leis Peadar , agus Séamas , agus Eoin , agus threoraigh sé iad suas go sliabh ard ar leithligh iad féin : agus bhí sé athraigh os a gcomhair . 3 Agus d'éirigh a chuid éadaigh ar lasadh, níos mó ná bán mar shneachta; ionas nach féidir le haon duine ar domhan bán iad. 4 Agus do thaisbeáin sé dhóibh Elias maille re Maoise : agus do bhí siad ag caint le hÍosa. 5 Agus d'fhreagair Peadar agus a dubhairt sé ri Iósa, A Mháighistir, is maith dhúinn a bheith anso: agus déanaimís trí tabernacle; ceann duit, agus ceann do Mhaois, agus ceann do Elias. 6Oir ní raibh a fhios aige cad a bhí le rá aige; óir bhí eagla mór orthu. 7 Agus do thárla scamall os a gcionn : agus do tháinig guth as an scamall, ag rádh, Is é so mo Mhac ionmhuinn : éist ris. 8 Agus go tobann, nuair a d'fhéach siad timpeall, ní fhaca siad aon duine níos mó, ach amháin Íosa leo féin. 9 Agus ag teacht dóibh anuas ón sliabh, d'ordaigh sé dóibh gan a insint do dhuine ar bith cad iad na rudaí a bhí feicthe acu, go raibh Mac an duine éirithe ó mhairbh. 10 Agus choinnigheadar an chaint sin leo féin, ag cur ceiste ar a chéile cad is brí le héirí ó mhairbh. 11 Agus d’fhiafraigh siad de , ag rá , Cén fáth a deir na scríobhaithe go gcaithfidh Elias teacht ar dtús ? 12 Agus fhreagair sé agus a dubhairt sé ríu , Elias go fírinneach a thagann ar dtús , agus restores gach rud ; agus mar atá sé scriobhta i dtaobh Mhac an duine, go gcaithfeadh sé a lán rudaí d'fhulang, agus a bheith ar neamhní. 13 Ach deirim ribh, go dtáinig Elias go deimhin, agus go ndearnadar gach nídh do chuireadar air, do réir mar atá sgríobhtha uime. 14 Agus nuair a tháinig sé chun a dheisceabail, chonaic sé an slua mór fúthu, agus na scríobhaithe ag ceistiú leo. 15 Agus láithreach bonn, nuair a d'fhéach siad air, bhí an pobal go léir ionadh go mór, agus ar siúl chuige beannú dó. 16 Agus d’fhiafraigh sé de na scríobhaithe, Cad a cheistigh sibh leo? 17 Agus d’fhreagair duine den tsluagh agus dubhairt sé, A Mháighistir, thug mé chugat mo mhac, a bhfuil spiorad balbh aige;
32
Soiscéal Mharcais
40 Oir an té nach bhfuil inár n-aghaidh, is ar ár sonsa é. 41Oir cibé duine a thabharfaidh cupán uisce daoibh le n-ól i m'ainmse, mar gur le Críost sibh, go deimhin a deirim ribh, ní chaillfidh sé a luach saothair. 42 Agus pé duine a bheir oilbheum do dhuine den mhuinntir bhig seo a chreideann ionam, is fearr dó cloch mhuilinn a chrochadh faoina mhuiníl, agus é a chaitheamh san fharraige. 43 Agus má chiontaíonn do lámh thú, gearr dhiot í: is fearr dhuit dul isteach sa bheatha ar éagcóir, ná dhá láimh a bheith agat chun dul go hifreann, san teine nach múchfar í; 44 I gcás nach bhfaigheann a bpéist bás, agus nach múchfar an tine. 45 Agus má mhaslaíonn do chos thú, gearr dhiot í: is fearr dhuit dul isteach ar stop sa bheatha, ná dhá chois a bheith agat do chaitheamh go hifreann, san teine nach múchfar choíche. 46 I gcás nach bhfaigheann a bpéist bás, agus nach múchfar an tine. 47 Agus má thugann do shúil oilbheum dhuit, spíon amach í: is fearr dhuit dul isteach i ríocht Dé d'aon tsúil, ná dhá shúil a bheith agat i dtine ifrinn. 48 I gcás nach bhfaigheann a bpéist bás, agus nach múchfar an tine. 49 Oir salannófar gach éinne le teine, agus salann gach íobairt. 50 Is maith an salann: ach má chailleas an salann a shaillteacht, cad leis a dhéanfaidh sibh blasta é? Bíodh salann ionaibh féin, agus bíodh síocháin agaibh le chéile.
14 Ach an tan do chonaic Iósa é, do ghabh sé anamheascadh mór, agus a dubhairt sé ríu, Fuilgibh do na leanbhaíbh do theacht chugamsa, agus ná bacaighibh iad: óir is chuige sin atá ríocht Dé. 15 Go deimhin a deirim ribh, An té nach bhfaighidh ríocht Dé mar leanbh beag, ní rachaidh sé isteach inti. 16 Agus thóg sé suas ina arm iad, chuir sé a lámha orthu, agus bheannaigh iad. 17 Agus nuair a chuaidh sé amach ar an tslighe, tháinig duine amháin ag rith, agus chrom sé ar a ghlún chuige, agus d'fhiafraigh sé de: A Mháighistir Mhaith, cad a dhéanfaidh mé chun go bhfaighidh mé an bheatha shíoraí mar oidhreacht? 18 Agus a dubhairt Iósa ris , Cad chuige a nglaonn tú maith dhom ? níl aon mhaith ann ach aon duine, is é sin, Dia. 19 Is eol duit na haitheanta, Ná déan adhaltranas, Ná maraigh, Ná goid, Ná tabhair finné bréagach, Ná déan calaois, Tabhair onóir do t'athair agus do mháthair. 20 Agus d'fhreagair seisean agus dubhairt sé ris , A Mháistir , iad seo go léir a breathnaíodh mé ó m'óige . 21 An sin do chonaic Iósa grádh dhó, agus a dubhairt sé ris, Aon ní amháin atá uait: imthigh, díol gach ní atá agad, agus tabhair do na boicht, agus biáidh agad ar neamh: agus tar, tóg an chrois, agus lean mé. 22 Agus do bhi doilgheasach as an gcéill sin, agus d'imthigh go brònach : óir bhí maoin mhór aige. 23 Agus d’fhéach Íosa timpeall air, agus dúirt sé lena dheisceabail, Nach ar éigean dóibh siúd a bhfuil saibhreas acu dul isteach i ríocht Dé! 24 Agus do ghabh na deisgiobuil iongantas as a bhriathra. Ach d'fhreagair Íosa arís agus a dubhairt sé ríu, A pháistí, nach deacair dóibh a chuireann muinín sa rachmas dul isteach i ríocht Dé! 25 Is fusa do chamall dul trí shúil snáthaide, ná do dhuine saibhir dul isteach i ríocht Dé. 26 Agus bhí ionadh orthu as tomhas , ag rá eatarthu féin , Cé mar sin is féidir a shábháil ? 27 Agus ag féachaint do Iósa orrtha, a dubhairt seision, Is le daoinibh atá sé dodhéanta, ach ní le Dia: óir is le Dia gach ní is féidir. 28 Ansin thosaigh Peadar ar a rá leis, "Féach, d'fhág muid go léir, agus leanamar thú." 29 Agus d'fhreagair Iósa agus a dubhairt sé , Go deimhin a deirim ribh , Ní'l aon duine d'fhághail tigh, nó bráithre, nó deirfiúireacha, nó athair, nó máthair, nó bean-phòsda, nó clann, nó fearann, as mo shonsa, agus agá bhfuil an tsoisgéil. , 30 Ach gheobhaidh sé an chéad uair san am seo, tithe, agus deartháireacha, agus deirfiúracha, agus máithreacha, agus leanaí, agus tailte, agus géarleanúint; agus sa saol atá le teacht beatha shíoraí. 31 Ach beidh go leor ar dtús ar deireadh; agus an chéad cheann deireanach. 32 Agus bhí siad ar an mbealach ag dul suas go Iarúsailéim; agus d'imthigh Íosa rompu: agus do ghabh iongantas iad; agus mar lean siad, bhí eagla orthu. Agus ghlac sé arís an dáréag, agus thosaigh sé a insint dóibh cad ba chóir a tharlú dó, 33 Ag rádh , Féuch , a théann muid suas go Iarúsailéim ; agus beidh Mac an duine a sheachadadh do na sagairt ard, agus do na scríobhaithe; agus cáinfidh siad chun báis é, agus seachadfaidh siad do na Gintlibh é:
CAIBIDIL 10 1Agus d’éirigh sé as sin, agus tháinig sé go críocha Iúdáia ar an taobh thall den Iordáin: agus téann an pobal i muinín arís; agus, mar ba ghnách leis, mhúin sé arís iad. 2 Agus tháinig na Fairisínigh chuige, agus d'fhiafraigh siad de, An bhfuil sé dleathach do dhuine a bhean a chur uaidh? tempting air. 3 Agus d'fhreagair seisean agus a dubhairt sé ríu, Cad a d'ordaigh Maois daoibh? 4 Agus a dubhairt seision , do fhulaing Maoise bille colscartha do sgríobhadh , agus í chur uaithe. 5 Agus d'fhreagair Iósa agus a dubhairt sé ríu, Ar son cruais bhur croidhe do scríobh sé an t-aitheanta so dhaoibh. 6 Ach ó thús na cruthaitheachta rinne Dia fireann agus baineann iad. 7 Ar an ábhar sin fágfaidh fear a athair agus a mháthair, agus leanfaidh sé lena bhean chéile; 8 Agus beidh siad beirt a bheith ina flesh amháin: mar sin tá siad níos mó ná dhá, ach amháin flesh. 9 An rud a cheangail Dia, dá bhrí sin, le chéile, ná cuirigí duine as a chéile. 10 Agus sa teach d'iarr a dheisceabail air arís ar an ábhar céanna. 11 Agus a deir sé ríu , An té a chuir uaidh a bhean chéile , agus a phósadh eile , déanann sé adhaltranas ina coinne . 12 Agus má chuireann bean uaidh a fear céile, agus go bpósfar duine eile, déanann sí adhaltranas. 13 Agus tugadar clanna óga chuige , go dtiobhradh sé dhóibh : agus dochonnairc a dheisgiobuil iad sin do thabhairt leo.
33
Soiscéal Mharcais
34 Agus déanfaidh siad magadh air, agus déanfaidh siad sciúirse air, agus beidh spit air, agus maraíodh é: agus an tríú lá é ardú arís. 35 Agus tháinig Séamas agus Eoin, clann mhac Zebedee, chuige, ag rá, A Mháistir, is mian linn go ndéanfá dúinn cibé rud is mian linn. 36 Agus a dubhairt seision ríu , Cad ba mhaith libhse a dhéanamh daoibh ? 37 Dúirt siad leis: Deonaigh dúinn go suífimid, duine ar do láimh dheis, agus an duine eile ar do láimh chlé, i do ghlóir. 38 Ach a dubhairt Iósa ríu , Nach bhfuil a fhios agaibh cad a iarrann sibh : an féidir daoibh an cupán a ólaimse ? agus a bheith baiste leis an baisteadh a bhfuil mé baisteadh? 39 Agus a dubhairt siad ris, Is féidir linn. Agus a dubhairt Iósa ríu, Ólfaidh sibh go deimhin den chupán a n-ólaim; agus leis an mbaisteadh a baisteadh mise leis, baistfear sibh: 40 Ach suí ar mo láimh dheis agus ar mo lámh chlé ní mise a thabhairt; ach tabharfar dóibh é dá n-ullmhófar é. 41 Agus nuair a chuala an deichniúr é, thosaigh siad ar a bheith míshásta le Séamas agus Eoin. 42 Ach ghlaoigh Íosa chuige iad , agus dúirt sé ríu , Tá a fhios agaibh go bhfuil a bhfuil cuntas a bheith i gceannas ar na Gentiles tiarnas a imirt orthu ; agus feidhmíonn a muintir mhór údarás orthu. 43 Ach ní mar sin a bheidh sé in bhur measg: ach pé duine le n-a n-aigne mór in bhur measc, beidh sé ina aire agaibh: 44 Agus cibé duine agaibh a bheidh ina cheann feadhna, beidh sé ina sheirbhíseach do chách. 45Oir níor tháinig fiú Mac an duine chun freastal air, ach chun freastal air, agus chun a shaol a thabhairt mar airgead fuascailte do mhórán. 46 Agus tháinig siad go Iericho: agus mar a bhí sé ag dul amach as Iericho lena dheisceabail agus líon mór daoine, Bartimeus dall, mac Timaeus, ina shuí le taobh an bhóthair ag iarraidh. 47 Agus nuair a chuala sé gurbh é Íosa ó Nazarat a bhí ann, thosaigh sé ag caoineadh agus ag rá, A Íosa, a Mhic Dháiví, déan trócaire orm. 48 Agus do ghearr go leor air go mbeadh sé ina shuaimhneas: ach is mó go mór adeir sé, A Mhic Dháiví, déan trócaire orm. 49 Agus do sheas Iósa , agus d'órduigh é a ghlaodh . Agus do ghlaoidheadar an dall, ag rádh ris, Biodh sólás agat, eirigh; glaonn sé ort. 50 Agus sé , ag caitheamh a chuid éadaigh uaidh , d'ardaigh , agus tháinig chun Íosa . 51 Agus d'fhreagair Iósa agus a dubhairt sé ris, Cad is áil leat do dhéunadh dhuit? Dubhairt an dall ris, A Thighearna, go bhfaghainn mo radharc. 52 Agus a dubhairt Iósa ris, Imthigh thusa; slánaigh do chreideamh thú. Agus láithreach fuair sé a radharc, agus lean sé Íosa ar an mbealach.
3 Agus má deir aon duine ribh, Cén fáth a dhéanann sibh seo? abair go bhfuil gá ag an Tiarna leis; agus ar an bpointe boise seolfaidh sé anseo é. 4 Agus d'imthigheadar, agus fuaireadar an t-asal ceangailte ag an doras amuigh san áit ar bhuail dhá bhealach; agus scaoil siad é. 5 Agus dúirt dream ar leith acu siúd a bhí ina seasamh ann ríu , Cad a dhéanann sibh, a scaoileadh an asal? 6 Agus a dubhairt seision ríu mar a d'orduigh Iósa : agus do leigeadar uatha iad. 7 Agus thug siad an t-asal chun Íosa, agus chaith siad a gcuid éadaí air; agus do shuidh sé air. 8 Agus scaipeadh go leor a gcuid baill éadaigh ar an mbealach: agus daoine eile a ghearradh síos brainsí de na crainn, agus tuí ar an mbealach. 9 Agus do ghlaoidh an dream a bhí roimhe, agus an dream a lean, ag rádh, Hosanna; Is beannaithe an té a thagann in ainm an Tiarna: 10 Beannaithe ríocht ár n-athar Dáiví, a thagann in ainm an Tiarna: Hosanna sna harda. 11 Agus chuaigh Íosa isteach i Iarúsailéim, agus isteach sa teampall: agus nuair a d'fhéach sé timpeall ar gach rud, agus anois bhí an tráthnóna, chuaigh sé amach go Bethany maille leis an dáréag. 12 Agus ar na mhárach, nuair a tháinig siad ó Bhetania, bhí ocras air: 13 Agus ar bhfaicsin crann fige i bhfad uaidh ar a raibh duilleogaibh, tháinig sé, más áil leis aon ní d'fhagháil air : agus ar ndul chuige, ní bhfuair sé aon ní amháin acht duilleoga; óir ní raibh am na figí fós. 14 Agus d'fhreagair Iósa agus a dubhairt sé ris, Ní itheann neach ar bith toradh díotsa 'na dhiaidh seo go brách. Agus chuala a dheisceabail é. 15 Agus tháinig siad go Iarúsailéim: agus chuaigh Íosa isteach sa teampall, agus thosaigh a chaitheamh amach dóibh siúd a bhí a dhíol agus a cheannach sa teampall, agus scar sé boird na malartaithe airgid, agus na suíocháin na ndaoine a dhíol colúir; 16 Agus ní bheadh sé ag fulaingt go ndéanfadh aon duine soitheach ar bith tríd an teampall. 17 Agus do theagaisg sé , ag rádh ríu , Nach bhfuil sé scríofa , Beidh mo theach a dtugtar de na náisiúin uile an teach urnaí ? ach rinne sibh gairde na ngadaí de. 18 Agus chuala na scríobhaithe agus na h-ard-shagairt é, agus d'iarradar cionnus a thiocfadh leo é mhilleadh: óir do ghabhadar eagla roimhe, do bhrígh go raibh iongnadh an phobail uile ar a theagasc. 19 Agus nuair a tháinig an tráthnóna, chuaigh sé amach as an gcathair. 20 Agus ar maidin, agus iad ag dul thart, chonaic siad an crann fige triomaithe suas ó na fréamhacha. 21 Agus Peadar á mheabhrú dó, dúirt sé ris, “A Mháistir, féach, tá an crann fige a chuir tú mallacht ort imithe i léig. 22 Agus d'fhreagair Iósa ríu, Bíodh creideamh agaibh i nDia. 23 Oir go fírinneach a deirim ribh, Ge b'e neach a déarfaidh ris an tsliabh so, Go n-imtheochadh sibh, agus go gcaithfí san fharraige sibh; agus ní bheidh amhras ina chroí, ach creidim go mbeidh na rudaí a deir sé teacht chun pas a fháil; beidh aige pé rud a deir sé.
CAIBIDIL 11 1Agus nuair a tháinig siad i ngar do Iarúsailéim, go Bethphage agus Betani, ag sliabh na nOllóga, chuir sé beirt dá dheisceabail amach, 2 Agus a dubhairt seision ríu , Imighigí isteach sa sráidbhaile thall os bhur gcomhair : agus a luaithe a rachaidh sibh isteach ann , gheobhaidh sibh asal ceangailte, nár shuigh duine riamh ; scaoil leis, agus tabhair leat é.
34
Soiscéal Mharcais
24 Uime sin a deirim ribh, Gidh bé nithe is toil libh, an tan urnaighe sibh, creidigí go ngabhfaidh sibh, agus beidh agaibh iad. 25 Agus nuair sheasas sibh ag guí, maithibh, má bhíonn aon ní agaibh i n-aghaidh aon duine: chun go maithe bhur nAthair atá ar neamh bhur gcionta agaibh. 26 Ach mura maith sibh, ní mhaithfidh bhur nAthair atá ar neamh bhur gcionta féin agus bhur n-Athair atá ar neamh. 27 Agus tháinig siad arís go Iarúsailéim: agus mar a bhí sé ag siúl sa teampall, tháinig chuige na sagairt ard, agus na scríobhaithe, agus na seanóirí, 28 Agus a dubhairt seision ris, Cad é an t-úghdarás a dhéanann tú na nithe so? agus cé thug an t-údarás seo duit chun na rudaí seo a dhéanamh? 29 Agus d'fhreagair Iósa agus a dubhairt sé ríu , Cuirfidh mise mar an gcéanna ceist amháin oraibhse , agus freagair mé , agus déarfaidh mé libhse cad é an t - údarás a ndéanaim na nithe seo . 30 Baisteadh Eoin, an ó neamh é, nó ó dhaoine? freagair me. 31 Agus do reusonuigheadar eatorra féin, ag rádh, Má déarfam, O neamh; déarfaidh sé, Cén fáth mar sin nár chreid sibh é? 32 Ach má déarfaimís , A dhaoine ; bhí eagla an phobail orthu: óir mheas gach duine Eoin gur fháidh é go deimhin. 33 Agus d’fhreagair siadsan agus dubhairt siad ri h-Íosa, Ní féidir dhúinn a rádh. Agus d'fhreagair Íosa ríu, " Ní dheirim-se ach oiread libhse cad é an t-údarás a ndéanaim na nithe so."
labhair sé an parabal: agus d’fhág siad é, agus chuaigh siad chun cinn. 13 Agus chuir siad chuige daoine áirithe de na Fairisínigh agus de na Héróidigh chun é a ghabháil ina bhriathra. 14 Agus ar ndul dóibh, a dubhairt siad ris, A Mháighistir, tá a fhios againn go bhfuil tusa fíor, agus nach bhfuil aire agat do dhuine ar bith: óir ní mheasann tú pearsa na ndaoine, ach múineann tú slí Dé i bhfírinne: An bhfuil sé dleathach a thabhairt. ómós do Caesar, nó nach bhfuil? 15 An dtabharfaimid, nó nach dtabharfaimid? Ach ar thuig sé a gcroidhtheacha, dubhairt sé ríu, Cad chuige a mheallaím mé? tabhair dom pingin, go bhfeicfinn é. 16 Agus thug siad leo é. Agus a dubhairt sé ríu, Cé hé an íomhá seo agus an fhorscríbhinn? Agus a dubhairt siad ris, do Caesar. 17 Agus d'fhreagair Íosa agus a dubhairt sé ríu, Tabhair do Chaesar na nithe is le Caesar, agus do Dhia na nithe is le Dia. Agus rinne siad iontas air. 18 Ansin teacht chuige na Sadúsach, a rá nach bhfuil aon aiséirí; agus d'fhiafruigheadar de, ag rádh, 19 A Mháighistir, scríobh Maoise romhainn, Má fhaigheann deartháir fir bás, agus go bhfágfadh sé a bhean ina dhiaidh, agus gan clann a fhágáil, go nglacfadh a dheartháir a bhean, agus go dtógfadh sé síol dá dheartháir. 20 Agus bhí seachtar bráithre ann: agus an chéad duine do ghabh bean, agus ag fáil bháis níor fhág aon síol. 21 Agus do ghabh an dara fear í, agus fuair sé bás, agus níor fhág sé aon síol: agus an tríú duine mar an gcéanna. 22 Agus bhí sí ag an seachtar, agus níor fhág siad aon síol: ar deireadh go léir fuair an bhean bás freisin. 23 Dá bhrí sin san aiséirí, nuair a éireoidh siad, cé acu díobh a bheidh sí? óir do rug an seachtar í mar mhnaoi. 24 Agus do fhreagair Iósa é ríu , Nách bhfuil earráid oraibh mar sin , mar nach bhfuil a fhios agaibh na scrioptúr , ná cumhacht Dé ? 25 Oir nuair a éireoidh siad ó mhairbh, ní phósann siad, ná ní thugtar i bpósadh iad; ach atáid mar na haingil atá ar neamh. 26 Agus ag baint leis na mairbh, go n-eiríghid siad: nách léigh sibh i leabhar Mhaois, mar a labhair Dia leis sa bpus, ag rádh, Is mise Dia Abrahám, agus Dia Isaaic, agus Dia Iacoib. ? 27 Ní hé Dia na marbh é, ach Dia na mbeo: is mór an earráid a dhéanann sibh dá bhrí sin. 28 Agus tháinig duine de na scríobhaithe , agus tar éis éisteacht leo ag réasúnaíocht le chéile , agus a fheiceáil gur fhreagair sé go maith iad , d'fhiafraigh sé de , Cé hé an chéad ordú de gach ? 29 Agus d'fhreagair Iósa é, Is é an chéad cheann de na haitheanta go léir, Éist, a Israéil; Is aon Tiarna é an Tiarna ár nDia: 30 Agus gráidh tu an Tighearna do Dhia le d'uile chroidhe, agus le d'uile anam, agus le d'uile aigne, agus le d'uile neart: is í so an chéad aithne. 31 Agus is cosmhail an dara ceann, eadhon é seo, Gráighidh tú do chomharsa mar thú féin. Níl aon cheann eile níos mó ná iad seo. 32 Agus a dubhairt an sgríobuidh ris, Is maith, a Mháighistir, a dubhairt tú an fhírinne : óir is aon Dia atá ann ; agus níl aon eile ach é: 33 Agus é a ghrádhú leis an uile chroidhe , agus leis an uile thuigse , agus leis an uile anam , agus leis an uile neart ,
CAIBIDIL 12 1 Agus thosaigh sé ar labhairt leo trí parabail. Phlandáil duine ar leith fíonghort, agus chuir sé fál faoi, agus thochail sé ionad don fhíon fíona, agus thóg sé túr, agus lig amach do thuathánaigh é, agus chuaigh sé i dtír i gcéin. 2 Agus ag an séasúr chuir sé seirbhíseach chun na bhfeirmeoirí, chun go bhfaigheadh sé ó na feirmeoirí de thoradh an fhíonghoirt. 3 Agus rug siad air, agus bhuail siad é, agus chuir siad ar shiúl folamh é. 4 Agus arís chuir sé seirbhíseach eile chucu; agus chaith siad clocha air, agus bhuaileadar sa cheann é, agus chuireadar uaidh é faoi láimh náireach. 5 Agus arís chuir sé fear eile; agus é maraíodh siad, agus go leor eile; cuid acu a bhualadh, agus roinnt a mharú. 6 Ach fós dá bhrí sin, mac amháin, a ionúin, chuir sé é féin ar deireadh chucu, ag rá, Beidh siad urramú mo mhac. 7 Ach a dubhairt na tuatha sin eatorra féin, Is é so an toighre; teacht, marbhaímid é, agus beidh an oidhreacht againne. 8 Agus rug siad air, agus mharaigh siad é, agus chaith amach as an fhíonghoirt é. 9 Cad a dhéanfaidh Tiarna an fhíonghoirt dá bhrí sin? tiocfaidh sé agus scriosfaidh sé na tuatha, agus tabharfaidh sé an fíonghort do dhaoine eile. 10 Agus nár léigh sibh an scrioptúr so; Déantar an chloch dár dhiúltaigh na tógálaithe ina ceann cúinne: 11 Rinne an Tiarna é seo, agus is iontach é inár súile? 12 Agus d’iarr siad greim a fháil air, ach bhí eagla an phobail orthu: óir bhí a fhios acu gur ina n-aghaidh a
35
Soiscéal Mharcais
agus grá a thabhairt dá chomharsa mar é féin , is mó é ná an uile íobairt uileloiscthe agus íobairtí uile. 34 Agus nuair a chonaic Iósa gur fhreagair sé go discréideach, a dubhairt sé ris, Níl tú i bhfad ó ríocht Dé. Agus níorbh éigean d'fhear ar bith dá éis sin aon cheist a chur air. 35 Agus d'fhreagair Íosa agus a dubhairt sé , agus é ag teagasg sa teampull , Conas a deir na scríobhaithe gur é Críost Mac David ? 36Oir a dúirt Dáiví féin leis an Spiorad Naomh, Dúirt an Tiarna le mo Thiarna, Suí ar mo láimh dheis, go ndéanfaidh mé do naimhde ina stóil do chos. 37 Dá bhrí sin tugann Dáiví féin Tiarna air; agus cá bhfuil sé mar sin a mhac? Agus chuala na daoine coitianta é go sásta. 38 Agus a dubhairt sé ríu ina fhoirceadal , Bí ar an airdeall ó na scríobhaithe , a bhfuil grá dul i éadaí fada , agus beannachtaí ar an margadh , 39 Agus na príomhshuíocháin sna sinagóga, agus na seomraí uachtaracha ag féilte: 40 A íosfaidh tithe baintreacha, agus a dheineann paidreacha fada le faitíos: gheobhaidh siad seo damnation is mó. 41 Agus do shuigh Iósa thall fa chomhair an chiste , agus do dhearc sé air mar a chaith na daoine airgead sa chiste : agus do chuir mórán do shaibhir mórán isteach . 42 Agus tháinig baintreach bhocht áirithe , agus chaith sí i dhá mites , a dhéanann feoirling . 43 Agus ghlaoidh sé chuige a dheisceabail, agus a dubhairt sé ríu, Go deimhin a deirim ribh, gur mó a chaith an bhaintreach bhocht so isteach, ná iad siúd go léir a chaith sa státchiste: 44 Do chaitheadar go léir ionnta; ach chaith sí uaithi gach a raibh aici, fiú a beatha go léir.
tabharfar os comhair uachtaráin agus ríthe sibh ar mo shonsa, mar fhianaise ina gcoinne. 10 Agus ní foláir ar dtús an soiscéal a fhoilsiú i measc na náisiún uile. 11 Ach nuair a bhéarfaid siad thú, agus go dtabharfaidís suas sibh, ná beirigí ortha roimh ré cad a labhróidh sibh, agus ná beadhaigí oraibh: ach pé rud a thabharfar daoibh san uair sin, abraibh é: óir ní sibhse a labhraíonn, ach é. an Spiorad Naomh. 12 Anois cuirfidh an deartháir an deartháir chun báis, agus an t-athair an mac; agus eireoidh clann suas i n-aghaidh a dtuismitheoirí, agus cuirfid chun báis iad. 13 Agus beidh fuath ag gach duine agaibh ar son m'ainmse: ach an té a mhairfidh go dtí an deireadh, is é sin a bheidh slán. 14 Ach nuair a fheicfidh sibh an ghráin léirscriosta, ar labhair Dainéil an fáidh, ina sheasamh san áit nár cheart, (tuigfeadh an té a léann,) ansin teitheadh iadsan atá in Iúdá chun na sléibhte: 15An té atá ar mhullach an tí, ná rachadh sé isteach sa teach, ná dul isteach ann, chun aon ní a thógáil amach as a theach. 16 Agus ná ligeadh an té atá sa ghort ar ais arís chun a bhall éadaigh a thógáil. 17 Ach mo thrua dóibh siúd atá torrach, agus dóibh siúd a thugann cíoch sna laethanta sin! 18 Agus guígí gan bhur n-eitilt do bheith sa gheimhreadh. 19Oir beidh aimhreas sna laethanta sin, nach raibh ann ó thús na cruthaitheachta a chruthaigh Dia go dtí an tráth seo, agus nach mbeidh. 20 Agus murach gur ghiorraigh an Tiarna na laethanta sin, níor cheart aon fheoil a shábháil: ach ar mhaithe leis na daoine tofa a roghnaigh sé, ghiorraigh sé na laethanta. 21 Agus ansan ma deir neach ar bith ribh, Féuch, seo é Críost; nó, féach, tá sé ann; ná creid é: 22Oir ardóidh Críostaithe bréige agus fáithe bréige, agus léireoidh siad comharthaí agus iontais, chun na daoine tofa a mhealladh, dá mba indéanta é. 23 Ach tugaibh an aire: féuch, d'innis mé dhaoibh gach ní. 24 Ach sna laethanta sin, tar éis an tribulation sin, beidh an ghrian a bheith dorcha, agus ní bheidh an ghealach a thabhairt di solas, 25 Agus beidh na réaltaí na bhflaitheas ag titim, agus na cumhachtaí atá ar neamh beidh a chroitheadh. 26 Agus ansin feicfidh siad Mac an duine ag teacht sna scamaill le cumhacht agus glóir mhór. 27 Agus ansin seolfaidh sé a aingil, agus cruinneoidh sé le chéile a dhaoine tofa ó na ceithre gaotha, ó imeall an domhain go dtí imeall na bhflaitheas. 28 Foghlaim anois parabal den chrann fige; Nuair a bheidh a craobh fós bog, agus a chuireann duilleoga amach, tá a fhios agaibh go bhfuil an samhradh in aice: 29 Ar an gcuma chéanna sibhse, nuair a fheicfidh sibh na nithe seo tar éis teacht chun críche, bíodh a fhios agaibh go bhfuil sé i gcóngar, fiú ag na doirse. 30 Go deimhin a deirim ribh , nach mbeidh an ghlúin seo pas a fháil , till na nithe seo go léir a dhéanamh . 31 Rachaidh neamh agus talamh thar n-ais : ach ní rachaidh mo bhriatharsa thairis. 32 Ach an lá sin agus an uair sin níl a fhios ag aon duine, ná ag na haingil atá ar neamh, ag an Mac, ach ag an Athair.
CAIBIDIL 13 1Agus nuair a bhí sé ag imeacht as an teampall, dúirt duine dá dheisceabail ris, “A Mháistir, féach cén cineál clocha atá anseo agus cad iad na foirgnimh atá anseo! 2 Agus d'fhreagair Íosa agus dubhairt sé ris, An bhfeiceann tú na foirgnimh mhóra so? ní fhágfar cloch amháin ar a chéile, nach leagfar síos. 3Agus nuair a bhí sé ina shuí ar shliabh na nOllóg os comhair an teampaill, d’fhiafraigh Peadar agus Séamas, agus Eoin agus Aindrias leis go príobháideach, 4 Inis dúinn, cathain a bheidh na nithe seo? agus cad é an comhartha nuair a bheidh na rudaí seo go léir a bheith comhlíonta? 5 Agus d'fhreagair Iósa iad, agus do thosnuig sé ar a rádh, Gabhaigí an aire nach meallfaidh aon duine sibh: 6 Oir tiocfaidh mórán i m’ainmse, ag rádh, Is mise Críost; agus meallfaidh go leor. 7 Agus nuair a chloisfidh sibh cogaí agus ráflaí faoi chogaí, ná bíodh imní oraibh: óir ní foláir nó go mbeadh a leithéid de nithe ann; ach ní bheidh an deireadh fós. 8 Chun go n-ardóidh náisiún i gcoinne náisiúin , agus ríocht i gcoinne ríocht : agus beidh creathanna talún in áiteanna éagsúla , agus beidh gorta agus trioblóidí : is iad seo tús na faraor . 9 Ach tugaigí an aire daoibh féin: óir tabharfaidh siad suas sibh do chomhairlí; Agus sna sinagóga buailtear sibh: agus
36
Soiscéal Mharcais
33 Thugaibh an aire, faire agus urnaigh: óir ní fios agaibh cathain a bheidh an t-am. 34Oir tá Mac an duine mar dhuine a théann i gcéin, agus a d'fhág a theach, agus a thug údarás dá shearbhóntaí, agus a chuid oibre do gach duine, agus a d'ordaigh don leanntóir faire a dhéanamh. 35 Bígí ag faire dá bhrí sin: óir níl a fhios agaibh cathain a thiocfas maighistir an tighe, um thráthnóna, nó um mheadhon-oíche, nó ag glaodhach an choiligh, nó ar maidin; 36 Ar eagla go dtiocfaidh sé i do chodladh go tobann thú. 37 Agus an méid a deirim ribh, deirim ríu go léir, Bígí ag faire.
16 Agus d’imthigh a dheisgiobuil amach, agus tháinig siad isteach sa chathair, agus fuair siad mar a dúirt sé ríu: agus d’ullmhaigh siad an Cháisc. 17 Agus sa tráthnóna tagann sé leis an dáréag. 18 Agus nuair a bhí siad ina suí agus ag ithe , dúirt Íosa , Go deimhin a deirim ribh , duine agaibh a itheann liom a betray dom . 19 Agus thosaigh siad a bheith brónach, agus a rá ris ceann ar cheann, An mise é? agus dubhairt duine eile, An mise é? 20 Agus d'fhreagair seisean agus a dubhairt sé ríu , Tá sé ar cheann de na dhá cheann déag , a tumtha liom sa mhias . 21 Imíonn Mac an duine go deimhin, mar atá sgríobhtha mar gheall air: ach mo thruaighe an duine sin tré bhfuil Mac an duine geallta! maith an fear sin mur rugadh ariamh é. 22 Agus ag ithe dóibh, do ghlac Iósa arán, agus do bheannuigh sé, agus do bhris é, agus do thug sé dhóibh é, agus a dubhairt sé, Glacaigí, ithibh: is é so mo chorpsa. 23 Agus ghlac sé an cupán , agus ar ghabháil sé buíochas , thug sé dóibh é : agus d ' ól siad go léir de . 24 Agus a dubhairt seision ríu, Is í so m'fhuil-sa an tiomna nua, a dhoirtear ar mhórán. 25 Go deimhin a deirim ribh, Ní ólfaidh mé a thuilleadh de thoradh na fíniúna, go dtí an lá sin a n-ólfaidh mé nua é i ríocht Dé. 26 Agus nuair a chan siad iomann, chuaigh siad amach go sliabh na Ológa. 27 Agus a dubhairt Iósa ríu , Beidh sibh go léir oilbheum mar gheall ormsa an oíche seo : óir tá sé scríofa , Buailfidh mé an t-aoire , agus beidh na caoirigh a scaipthe . 28 Ach ina dhiaidh sin d’éirigh mé, rachaidh mé romhat isteach sa Ghailíl. 29 Ach dúirt Peadar ris , Cé go mbeidh gach duine a offended , fós ní bheidh mé . 30 Agus a dubhairt Iósa ris , Go deimhin a deirim ribh , An lá so , eadhon san oidhche so , sula goir an coileach faoi dhó , go ndiúltóidh tú mé faoi thrí . 31 Ach is mó go mór a dubhairt sé, Dá bhfaighinnse bás in éineacht leat, ní dhiúltóidh mé ar aon chor thú. Mar an gcéanna dúirt siad go léir freisin. 32 Agus tháinig siad go dtí áit ar a dtugtar Getsemane: agus dúirt sé lena dheisceabail, Suígí anseo, chun guí mé. 33 Agus thug sé leis Peadar agus Séamas, agus Eoin, agus thosaigh sé a bheith an-iontas, agus a bheith an-trom; 34 Agus a dubhairt seision ríu, Tá m'anam ró-bhrónach go bás : fanaigíbh ann so, agus déanaibh faire. 35 Agus d'imthigh sé tamall beag ar aghaidh, agus thuit sé ar an talamh, agus ghuigh sé, dá mb'fhéidir é, go n-imeodh an uair uaidh. 36 Agus a dubhairt sé , Abba , Athair , tá gach ní féidir leat ; tóg an cupán seo uaim: mar sin féin, ní hé an rud is toil liom, ach an rud is mian leat. 37 Agus tháinig sé , agus fuair sé ina gcodladh iad , agus a deir ri Peadar , A Shíomóin , tá tú i do chodladh ? nach bhféadfá faire uair a chloig? 38 Bígí ag faire agus ag guí, chun nach rachaidh sibh i gcathú. Tá an spiorad réidh go fírinneach, ach tá an fheoil lag. 39 Agus d'imthigh sé arís, agus do ghuidh sé, agus do labhair na briathra céadna.
CAIBIDIL 14 1Tar éis dhá lá bhí féile na Cásca agus an aráin neamhghoirtithe: agus d’iarr na hardsagairt agus na scríobhaithe conas a ghabhfaidís é trí cheird, agus go gcuirfí chun báis é. 2 Ach dúirt siad , Ní ar an lá féile , ar eagla go mbeadh an pobal crógach . 3 Agus ar mbeith dó i mBétani i dtigh Shíomóin an lobhar, agus é 'na shuidhe ag biadh, tháinig bean a raibh bosca alabastair d'ungadh spicnaird an-luachmhar; agus bhris sí an bosca, agus doirt sí ar a cheann é. 4 Agus do bhí fearg ar dhaoinibh ionnta féin, agus a dubhairt seision, Cad chuige a ndearnadh an t-olc so ar an oiniún? 5Oir b’fhéidir é a dhíol ar bhreis agus trí chéad pingin, agus é a thabhairt do na boicht. Agus murmured siad ina choinne. 6 Agus a dubhairt Iósa, Leig di; cén fáth a gcuireann tú trioblóid uirthi? rinne sí dea-obair orm. 7Oir bíonn na boicht agaibh i gcónaí libh, agus pé uair is áil libh déanfaidh sibh maith dóibh: ach ní bhíonn mise agaibh i gcónaí. 8 Rinne sí an ní a d'fhéadfadh sí: tháinig sí roimh ré chun mo chorp a ungadh don adhlacadh. 9 Go deimhin a deirim ribh, Gach áit ina ndéanfar an soiscéal seo a shearmonú ar fud an domhain go léir, déanfar an méid seo freisin a rinne sí a labhairt mar chuimhneachán uirthi. 10 Agus chuaigh Iúdás Iscariot, duine den dáréag, chun na n-ard-sagairt chun é a bhrath dóibh. 11 Agus nuair a chuala siad é, bhí áthas orthu, agus gheall siad airgead a thabhairt dó. Agus d'iarr sé conas a d'fhéadfadh sé é a bhrath go caoithiúil. 12 Agus an chéad lá den arán neamh-ghoirtithe, nuair a mharaigh siad an Cháisc, dúirt a dheisceabail ris, Cá bhfuil tú ag iarraidh go rachaimid agus a ullmhú le go n-ithe tú an Cháisc? 13 Agus chuir sé amach beirt dá dheisceabail , agus a dubhairt sé ríu , Rachaibh isteach sa chathair , agus buailfidh sibh le fear a iompar soithigh uisce : leanaí é . 14 Agus pé áit a rachaidh sé isteach, abraibh le fear an tighe, a deir an Máistir, Cá bhfuil an seomra aoí, a níosfaidh mé an Cháisc i dteannta mo dheisceabail? 15 Agus taispeánfaidh sé daoibh seomra mór uachtarach, arna chur ar fáil agus arna ullmhú: ullmhaigh dúinn ansin.
37
Soiscéal Mharcais
40 Agus nuair a d'fhill sé, fuair sé ina chodladh arís iad, (mar bhí a súile trom,) agus ní raibh a fhios acu cad a freagra a thabhairt air. 41 Agus tháinig sé an treas uair, agus a dubhairt sé ríu, Codladh anois, agus a ghlacadh scíthe: is leor, tá an uair tagtha; féuch, tá Mac an duine geallta i lámha na bpeacach. 42 Eirigh, rachaimid; féach, tá an té a bhrathann mise ar láimh. 43 Agus láithreach bonn, agus é fós ag labhairt, tháinig Iúdás, duine den dáréag, agus líon mór in éineacht leis le claíomh agus le bataí, ó na hardsagairt agus na scríobhaithe agus na seanóirí. 44 Agus an té do bhrath sé, do thug sé comhartha dhóibh, ag rádh, Ge b'e neach a phógfas mise, isé sin é; beir leat é, agus tabhair leat é go sámh. 45 Agus an uair a tháinig sé , chuaigh sé láithreach chuige , agus a deir , A mháistir , a mháistir ; agus phóg sé é. 46 Agus leag siad a lámha air , agus thóg sé . 47 Agus tharraing duine acu a bhí ina sheasamh taobh leis claíomh, agus bhuail sé seirbhíseach de chuid an ardsagairt, agus ghearr sé a chluas de. 48 Agus d'fhreagair Iósa agus a dubhairt sé ríu , Ar tháinig sibh amach , mar i gcoinne an gadaí , le claimhte agus le bataí chun mise a ghlacadh ? 49 Bhí mé gach lá agaibh sa teampall ag múineadh, agus níor ghlac sibh mé: ach ní foláir na scrioptúr a chomhlíonadh. 50 Agus thréig siad go léir é, agus theith. 51 Agus lean ógánach áirithe é, a raibh éadach línéadaigh curtha faoina chorp nocht; agus rug na fir óga air: 52 Agus d’fhág sé an línéadach, agus theith uathu nocht. 53 Agus thugadar Íosa leo chun an t-árdshagart : agus chruinnigheadar na h-ard-shagairt go léir agus na seanóirí agus na sgríob- uighthe leis. 54 Agus do lean Peadar é i bhfad uaidh , eadhon go pálás an ard-shagairt : agus do shuidh sé maille ris na seirbhísigh, agus do théigh sé féin ag an teine. 55 Agus d’iarr na h-ard-shagairt agus an chómhairle go léir fianaise i n-aghaidh Iósa, chun é chur chun báis; agus ní bhfuarthas aon. 56 Do chuid mhórán finné bréige ina choinne, ach níor aontaigh a bhfinné le chéile. 57 Agus d'eirigh dream àraidh, agus thugadar finné bréige 'n-a aghaidh, ag rádh, 58 Chuala muid é á rá, Scriosfaidh mé an teampall seo a dhéantar le lámha, agus taobh istigh de thrí lá tógfaidh mé ceann eile nach lámha. 59 Ach níor aontaigh an finné le chéile ach an oiread. 60 Agus do sheas an t-árd-shagart 'na mheadhon, agus d'fhiafruigh sé d'Íosa, ag rádh, An bhfuil freagra ar bith agat? cad é an fhianaise seo i do choinne? 61 Ach d’fhan sé ina shuaimhneas, agus níor fhreagair sé rud ar bith. Arís d'fhiafruigh an t-árd-shagart de, agus a dubhairt sé ris, An tusa Críost, Mac an Bheannaithe? 62 Agus a dubhairt Iósa, Is mé : agus feicfidh sibh Mac an duine 'na shuidhe ar dheasláimh na cumhachta, agus ag teacht ar neamhaibh neimhe. 63 Ansin chíos an t-ardsagart a chuid éadaigh, agus dubhairt sé, Cad is gádh dhúinn tuilleadh finnéithe? 64 Chuala sibh an blasphemy: cad a cheapann sibh? Agus dhaoradh siad go léir é ciontach i mbás.
65 Agus thosaigh cuid acu ar smugaid a chaitheamh air, agus a aghaidh a chlúdach, agus é a bhualadh, agus a rá leis, Déan fáidh, agus bhuail na seirbhísigh é lena lámha. 66 Agus nuair a bhí Peadar thíos sa phálás, tháinig duine de shearbhóntaí an ardsagairt: 67 Agus nuair a chonaic sí Peadar á théamh féin , d'fhéach sí air , agus dúirt sé , Agus bhí tú chomh maith le Íosa de Nazaret . 68 Ach do shéan sé , ag rádh , Níl a fhios agam , agus ní thuigim cad a deir tú . Agus chuaidh sé amach sa phóirse; agus an criú coileach. 69 Agus chonaic cailin arís é , agus thosaigh sé ar a rá leis an dream a bhí ina seasamh láimh , Tá sé seo ar cheann acu . 70 Agus do shéan sé arís é. Agus tar éis tamaill, dúirt siadsan a bhí ina sheasamh arís le Peadar, Go deimhin is duine acu tú; 71 Ach thosaigh sé ar mhallacht agus ar mhionnaigh, ag rá, Níl a fhios agam an fear seo a bhfuil sibh ag labhairt. 72 Agus an dara huair chuaidh an coileach. Agus do chuimhnigh Peadar ar an bhfocal a dubhairt Iósa ris, Mun goir an coileach dhá uair, séanfaidh tú mé faoi thrí. Agus nuair a smaoinigh sé air sin, ghuil sé. CAIBIDIL 15 1Agus láithreach bonn ar maidin chuaigh na hardsagairt i gcomhairle leis na seanóirí agus na scríobhaithe agus an chomhairle go léir, agus cheangail siad Íosa agus thug siad leo é, agus thug siad do Phíoláit é. 2 Agus d'fhiafraigh Piolat de, An tusa Rí na nGiúdach? Agus ar bhfreagra dhósan a dubhairt sé ris, Deir tú é. 3 Agus cúisigh na h-ard-shagairt a lán nithe air: ach níor fhreagair sé aon ní. 4 Agus d'fhiafraigh Piolat arís é, ag rádh, Nach freagair tusa tada? féuch cé mhéad nithe finné siad i do choinne. 5 Ach níor fhreagair Íosa fós; ionnas gur ghabh Piolat iongantas. 6 Anois ag an bhféile sin scaoil sé amach dóibh príosúnach amháin, pé duine ba mhian leo. 7 Agus bhí duine amháin darbh ainm Barabbas, a bhí ina luí leo siúd a rinne ceannairc leis, agus a rinne dúnmharú sa cheannairc. 8 Agus thosaigh an pobal ag caoineadh os ard ar iarraidh air déanamh mar a rinne sé leo riamh. 9 Ach d’fhreagair Píoláit iad, ag rádh, An scaoilfidh sibhse Rí na nGiúdach díbh? 10 Óir bhí a fhios aige gur mar gheall ar fhard a thug na príomhshagairt thairis é. 11 Ach mhol na hardsagairt an pobal, gur cheart dó Barabas a scaoileadh saor leo. 12 Agus d'fhreagair Piolat agus dubhairt sé ríu, Cad is áil libhse mar sin a dheanfaidh mé ris an té ar a dtugann sibh Rí na nGiúdach? 13 Agus adeir siad arís , Crucify dó . 14 Ansin dúirt Pioláit ríu , Cén fáth , cad a rinne sé olc ? Agus is mó go mór a ghlaoidheadar, Ceusa é. 15 Agus ar mbeith do Phíoláit toilteanach an pobal a shásamh, scaoil sé Barabas amach dóibh, agus thug sé Íosa tar éis é a sciúradh chun a chéasadh. 16 Thug na saighdiúirí leo é isteach sa halla, ar a dtugtar Praetorium; agus cuireann siad an banna iomlán le chéile.
38
Soiscéal Mharcais
17 Agus d’éadaigh siad é de chorcra, agus chuireadar coróin dealga air, agus chuireadar faoina cheann í, 18 Agus thosaigh sé ag beannú dó: "Sé do bheatha, a Rí na nGiúdach!" 19 Agus bhuaileadar sa cheann é le giolcach, agus chaitheadar smugaid air, agus ar cromadh ar a nglúinibh do adhradh dhó. 20 Agus nuair a rinne siad magadh air, bhain siad de thalamh an chorcra de, agus chuir siad a chuid éadaigh féin air, agus thug siad amach dó chun céasadh. 21 Agus cuireann siad iallach ar Shíomón amháin ó Chiréin, a bhí ag imeacht as an tír, athair Alastair agus Rúfais, a chros a iompar. 22 Agus tugann siad go dtí an áit Golgotha é, is é sin, á léiriú, áit cloigeann. 23 Agus thug siad dó le hól fíon measctha le mirrh: ach ní bhfuair sé é. 24 Agus nuair a céasadh siad é , roinn siad a chuid éadaigh , ag cur go leor air , cad ba chóir do gach duine a ghlacadh . 25 Agus an tríú huair a bhí ann, agus céasadh siad é. 26 Agus do scríobhadh os a chionn an for-scríbhinn a chúisimh, A RÍ NA Giúdach. 27 Agus leis crucify siad beirt thieves; an ceann ar a láimh dheis, agus an ceann eile ar a láimhe clé. 28 Agus do choimhlíonadh an scrioptúr , a deir , Agus bhí sé uimhriú leis na transgressors . 29 Agus thug na daoine a bhí ag triall air, ag crathadh a gceann, agus ag rádh, Ó thusa, a scrios an teampaill, agus a thógfaidh é i dtrí lá, 30 Sábháil tú féin, agus tar anuas ón gcrois. 31 Mar an gcéanna dúirt na hardsagairt ag magadh eatarthu féin agus na scríobhaithe, Shábháil sé daoine eile; é féin ní féidir leis a shábháil. 32 Sliocht Críost Rí Iosrael anois ón gcrois, chun go bhfeicfimid agus go gcreidfimid. Agus rinne siadsan a céasadh in éineacht leis olc air. 33 Agus nuair a tháinig an séú uair, bhí dorchadas ar an talamh go léir go dtí an naoú uair. 34 Agus ar an naoú uair do ghlaoigh Íosa le guth ard, ag rádh, Eloi, Eloi, lama sabachthani? is é sin, á léiriú, Mo Dhia, mo Dhia, cén fáth ar thréig tú mé? 35 Agus ar n-a chlos do chuid acusan a bhí 'n-a sheasamh, a dubhairt siad, Féuch, adeir sé Elias. 36 Agus rith duine acu agus líon sé spuing lán d’fhínéagar, agus chuir sé ar shlat giolcach é, agus thug sé le n-ól dó, ag rádh, Lig duit; féachaimis an dtiocfaidh Elias chun é a chur anuas. 37 Agus do ghlaoidh Íosa le guth ard , agus thug suas an taibhse . 38 Agus bhí brat an teampaill ar cíos ina dhá chuid ó bhun go barr. 39 Agus nuair a chonaic an ceannaire, a bhí ina sheasamh os a chomhair, gur ghlaoigh sé amhlaidh, agus gur thug sé suas an taibhse, a dúirt sé, Go deimhin b'é an duine seo Mac Dé. 40 Bhí mná freisin ag amharc anonn i gcéin: ina measc bhí Muire Magdalene, agus Muire máthair Shéamuis is lú agus Iósaef, agus Salome; 41 (An té freisin, nuair a bhí sé sa Ghailíl, lean é, agus a rinne freastal air;) agus go leor ban eile a tháinig suas in éineacht leis go Iarúsailéim.
42 Agus anois nuair a tháinig an tráthnóna, toisc go raibh sé an ullmhúcháin, is é sin, an lá roimh an tsabóid, 43 Tháinig Iósaef ó Arimatéa, comhairleoir onórach, a bhí ag feitheamh le ríocht Dé, agus chuaigh sé isteach go dána go Pioláit, agus d’airigh sé corp Íosa. 44 Agus b'iongnadh Piolat an raibh sé marbh cheana féin: agus ar gairm an chinnidh dó, d'fhiafruigh sé dhe an raibh sé ré marbh. 45 Agus nuair a bhí a fhios aige ón gCeannach, thug sé an corp do Iósaef. 46 Agus cheannaigh sé línéadach mín, agus thóg sé anuas é, agus fillte sa línéadach é, agus leag sé é i uaigh a bhí gearrtha as carraig, agus rolladh sé cloch go doras na uaighe. 47 Agus d’amhairc Muire Magdalen agus Muire máthair Iósaef ar an áit ar cuireadh é. CAIBIDIL 16 1Agus nuair a bhí an tsabóid thart, cheannaigh Muire Magdalene, agus Muire máthair Shéamuis, agus Salome, spíosraí milse, chun go dtiocfaidís chun é a ungadh. 2 Agus go moch ar maidin, an chéad lá den tseachtain, tháinig siad go dtí an uaigh ar éirí na gréine. 3 Agus dúirt siad eatarthu féin , Cé a rolladh ar shiúl dúinn an chloch ó dhoras na uaighe ? 4 Agus nuair a d'fhéach siad , chonaic siad go raibh rolladh an chloch ar shiúl : óir bhí sé an-mhór . 5 Agus ag dul isteach sa uaigh dóibh, chonaic siad ógánach ina shuí ar thaobh na láimhe deise, éadaí fada bán air; agus bhí eagla orthu. 6 Agus a dubhairt sé ríu , Ná bíodh eagla oraibh : Ye a lorg Íosa ó Nazarat , a céasadh : tá sé éirithe ; níl sé anseo: féach an áit ar leag siad é. 7 Ach imichibhse, abraibh dá dheisceabail agus do Pheadar go bhfuil sé ag dul romhaibh don Ghaililí: feicfidh sibh é, mar a dúirt sé ribh. 8 Agus d'imthigheadar go tapaidh, agus theith siad as an uaigh; óir tháinig crith orthu agus bhí ionadh orthu: ní dúirt siad aon rud le fear ar bith; óir bhí eagla orthu. 9 Agus nuair a d’éirigh Íosa go moch ar an gcéad lá den tseachtain, thaispeáin sé ar dtús do Mhuire Magdalene, as ar chaith sé seacht ndeamhan. 10 Agus d’imthigh sí agus d’inis sí dóibh siúd a bhí in éineacht leis, agus iad ag caoineadh agus ag gul. 11 Agus iadsan, nuair a chuala siad go raibh sé beo, agus go raibh sé feicthe aici, níor chreid. 12 Ina dhiaidh sin thaispeáin sé i bhfoirm eile do bheirt acu, agus iad ag siúl, agus chuaigh siad isteach sa tír. 13 Agus d’imthigheadar agus d’innis siad don iarmhar é: níor chreideadar iad. 14 Ina dhiaidh sin thaispeáin sé don dáréag agus iad ina suí ag bia, agus chrom sé orthu lena míchreideamh agus le cruas croí, mar níor chreid siad iad siúd a chonaic é tar éis dó éirí. 15 Agus a dubhairt seision ríu , Imichibh ar feadh an domhain go léir , agus seanmóir an soiscéal do gach créatúr . 16 An té a chreideann agus a bhaisttear, slánófar é; ach an té nach gcreideann, beidh sé damanta.
39
Soiscéal Mharcais
17 Agus leanfidh na comharthaí so iadsan a chreideann; I m'ainmse tilgfidh siad amach na diabhal; labhróidh siad le teangacha nua; 18 Tógfaidh siad nathracha; agus má ólann siad aon ní marfach, ní dhéanfaidh sé dochar dóibh; leagfaidh siad lámh ar na heasláin, agus téaróidh siad. 19 Mar sin, tar éis don Tiarna labhairt leo, glacadh suas ar neamh é, agus shuigh sé ar dheis Dé. 20 Agus d’imthigheadar amach, agus do shearmonuigheadar i ngach áit, an Tiarna ag obair leo, agus ag daingniú an fhocail leis na comharthaí ’na dhiaidh. Amen.
40
Lúcás
24 Agus tar éis na laethanta sin do ghin a bhean Elisabet, agus d'fholaigh sí í féin cúig mhí, ag rá, 25 Mar sin a dhéileáil an Tiarna liom sna laethanta ar fhéach sé orm, chun mo mhasladh a bhaint de dhaoine. 26 Agus sa séú mí do cuireadh an t-aingeal Gabriel ó Dhia go cathair sa Ghailíl, darbh ainm Nasaret, 27 Do mhaighdean a bhí i bpáirt le fear dárbh ainm Iósaef, de theach Dháiví; agus Máire ab ainm don mhaighdean. 28 Agus tháinig an t-aingeal isteach chuici, agus dúirt sé, Go néirí leat, an té is ionúin leat, tá an Tiarna leat: is beannaithe thú idir mná. 29 Agus nuair a chonaic sí é, bhí imní uirthi lena rá, agus chaith sí ina hintinn cad é an beannú ba chóir a bheith aige seo. 30 Agus a dubhairt an t-aingeal léi, Ná bíodh eagla ort, a Mhuire: óir fuair tú deadh-ghean ag Dia. 31 Agus, féuch, ginidh tú i do bhroinn, agus beiridh tú mac, agus tabharfaidh tú Íosa mar ainm air. 32 Beidh sé mór, agus tabharfar Mac an Tí is Airde air: agus tabharfaidh an Tiarna Dia ríchathaoir a athar Dáiví dó: 33 Agus beidh sé i gceannas ar theach Iacób go deo; agus ar a ríocht ní bheidh deireadh. 34 Ansin a dubhairt Muire ris an aingeal , Conas mar sin a bheith , do bhrí nach bhfuil aithne agam ar fhear ? 35 Agus d'fhreagair an t-aingeal agus a dubhairt sé rithe, Tiocfaidh an Spiorad Naomh ort, agus beidh cumhacht an Té is Airde scáth ort: uime sin an ní naofa a bheidh a rugadh chugat, a thabharfar Mac Dé. 36 Agus , féuch , do chol ceathrar Elisabet , ghin sí freisin mac ina seanaois : agus is é seo an séú mí léi , dá ngairtear barren . 37 Oir le Dia ní bheidh aon ní dodhéanta. 38 Agus a dubhairt Muire, Féuch banóglach an Tighearna; bíodh sé dom de réir do bhriathair. Agus d'imthigh an taingeal uaithi. 39 Agus d’éirigh Muire sna laethanta sin, agus chuaigh sí go deifir isteach sa chnoc go dtí cathair de chuid Iúdá; 40 Agus chuaidh sé isteach i dtigh Zacharias, agus bheannaigh sé Elisabet. 41 Agus nuair a chuala Elisabet beannacht Mhuire, do léim an leanbh ina bhroinn; agus líonadh Elisabeth den Spiorad Naomh: 42 Agus do labhair sí le guth árd, agus a dubhairt seision, Is beannuighthe thú idir mhnáibh, agus is beannuighthe toradh do bhroinne. 43 Agus cad chuige so dom, go dtigeadh máthair mo Thighearna chugam? 44Oir, féach, a luaithe a tháinig glór do bheannachta i mo chluasa, léim an leanbh le lúcháir i mo bhroinn. 45 Agus is beannuighthe í do chreid : óir cuirfid na neithe sin a n-innseadh di ón Tiarna di. 46 Agus a dubhairt Muire, Méadaigh m'anam an Tighearna, 47 Agus rinne mo spiorad gairdeachas i nDia mo Shlánaitheoir. 48 Oir mheas sé ísleacht a bhanóglach: óir, féuch, as so amach gairfidh gach glúin beannuighthe mé. 49 Oir an té atá tréan rinne sé nithe móra dhom; agus is naofa a ainm. 50 Agus tá a thrócaire orthu siúd ar a eagla ó ghlúin go glúin. 51 Do thaisbeáin sé neart lena lámh; scaip sé na huaibhrigh i samhlaíocht a gcroí.
CAIBIDIL 1 1A mhéid a ghlac mórán ar láimh dearbhú a chur in iúl ar na nithe is cinnte a chreidtear inár measc, 2 Fiú mar a thug siad dúinn iad, a bhí ó thús finnéithe súl, agus airí an focal; 3 Ba mhaith liomsa freisin, tar éis tuiscint fhoirfe a bheith agam ar an uile ní ón gcéad dul síos, scríobh chugat in ord, a Theophilus is áille; 4 Chun go mbeadh a fhios agat cinnteacht na n-rudaí sin inar tugadh treoir duit. 5 I laethibh Héróid rí Iúdáia, bhí sagart ar leith darbh ainm Zacharias, de réim Abia: agus bhí a bhean de iníonacha Árón, agus Elisabet mar ainm uirthi. 6 Agus bhí siad araon ionraic os comhair Dé, ag siúl i ngach aitheanta agus deasghnátha an Tiarna gan milleán. 7 Agus ní raibh aon leanbh acu, mar go raibh Elisabet neamhthrócaireach, agus bhí siad araon buailte go maith le blianta anuas. 8Agus tharla, agus é ag cur oifig an tsagairt i gcrích os comhair Dé in ord a chúrsa, 9 De réir nós oifige an tsagairt, ba é a chrannchur tuisle a dhó nuair a chuaigh sé isteach i dteampall an Tiarna. 10 Agus do bhí an sluagh uile ag urnaighe gan aimsir na tuise. 11 Agus tháinig aingeal an Tiarna ina sheasamh ar thaobh na láimhe deise d’altóir na tuise dó. 12 Agus nuair a chonaic Zacharias é, bhí imní air, agus tháinig eagla air. 13 Ach a dubhairt an t-aingeal ris, Ná bíodh eagla ort, a Zacharias: óir éisteadh do ghuí; agus beiridh do bhean Elisabet mac dhuit, agus Eoin a thabhairt mar ainm air. 14 Agus biodh aoibhneas agus lúthgháir ort; agus beidh go leor lúcháir ar a bhreith. 15 Oir beidh sé mór i bhfianaise an Tiarna, agus ní ólfaidh sé fíon ná deoch láidir; agus líonfar é den Spiorad Naomh, eadhon ó bhroinn a mháthar. 16 Casfaidh go leor de chlann Iosrael chun an Tiarna a nDia. 17 Agus rachaidh sé os a chomhair i spiorad agus i gcumhacht Eliais, chun croíthe na n-aithreacha a iompú chun na leanaí, agus na n-easumhal chun eagna na gceart; chun pobal a ullmhú don Tiarna. 18 Agus a dubhairt Zacharias ris an aingeal , Cionnus a bheidh a fhios so agam ? óir is seanfhear mé, agus mo bhean buailte go maith i mblianta. 19 Agus an t-aingeal á fhreagairt a dubhairt sé ris, Is mise Gabriel, a sheasann i láthair Dé; agus cuirtear chun cainte leat, agus chun an scéal sásta seo a chur in iúl duit. 20 Agus , féuch , beidh tú balbh , agus gan a bheith in ann labhairt , go dtí an lá a dhéanfar na nithe seo , mar nach gcreideann tú mo focail , a bheidh comhlíonta ina séasúr . 21 Agus d’fhan an pobal le Zacharias, agus b’iontach leo gur fhan sé chomh fada sin sa teampall. 22 Agus nuair a tháinig sé amach, níor fhéad sé labhairt leo: agus thuigeadar go bhfaca sé radharc sa teampoll: óir do sméid sé ríu, agus d’fhan sé gan chaint. 23 Agus tárla, an tan do críochnuigheadh a laethean- taibh, gur imthigh sé go dtí a thigh féin.
41
Lúcás
52 Chuir sé anuas na cumhachtaí as a suíocháin, agus d'ardaigh sé iad go híseal. 53 Líon sé an t-ocras le nithe maithe; agus chuir sé uaidh folamh an saidhbhir. 54 Thug sé cúnamh dá sheirbhíseach Iosrael, i gcuimhne a thrócaire; 55 Mar a labhair sé lenár n‑aithreacha, le hAbrahám, agus lena shíol go brách. 56 Agus d’fhan Muire léi timcheall trí mhí, agus d’fhill ar a tigh féin. 57 Anois táinig ré Elisabeth go n-airigheadh í; agus rug sí mac. 58 Agus chuala a comharsan agus a col ceathracha mar a rinne an Tiarna trócaire mhór uirthi; agus rinne siad gairdeas léi. 59 Agus ar an ochtú lá tháinig siad chun circumcise an linbh; agus thug siad Zacharias de réir ainm a athar air. 60 Agus d'fhreagair a mháthair agus a dubhairt seision, Ní mar sin; ach tabharfar Eoin air. 61 Agus a dubhairt seision riú, Ní'l aon neach de do chineadh ar a dtugtar an t-ainm so. 62 Agus rinne siad comharthaí dá athair, conas a bheadh sé glaoch air. 63 Agus d'iarr sé tábla scríbhinne , agus scríobh , ag rá , Eoin is ainm dó . Agus chuireadar iontas ar fad. 64 Agus d’osclaíodh a bhéal láithreach, agus do scaoil sé a theanga, agus labhair sé, agus mhol sé Dia. 65 Agus tháinig faitíos ar gach a raibh ina chónaí ina thimpeall: agus do chualadar na briathra seo go léir ar fud shléibhte Iúdá go léir. 66 Agus iad siúd go léir a chuala iad, chuir siad suas ina gcroí iad, ag rá, Cén sórt linbh é seo! Agus bhí lámh an Tiarna leis. 67 Agus do líonadh a athair Zacharias den Spiorad Naomh, agus do rinne fàidheadaireacht, ag rádh, 68 Beannaithe an Tiarna Dia Iosrael; óir thug sé cuairt agus d'fhuascail sé a mhuintir, 69 Agus d’ardaigh sé adharc an tslánaithe dúinn i dteach a shearbhónta Dáiví; 70 Mar a labhair sé ó bhéal a fháithe naofa, atá ann ó thosaigh an domhan: 71 Go ndéanaimís saor sinn ó'n gcroidhthibh, agus ó láimh na n-uile a dtugann fuath dúinn; 72 An trócaire a gheall ár n-aithreacha a dhéanamh, agus a chúnant naofa a mheabhrú; 73An mionn a mhionnaigh sé dár n‑athair Abrahám, 74 Go ndeonódh sé dhúinn, ar sinne do shaoradh ó láimh ár ngiallaibh, go ndéanfaimís seirbhís dó gan eagla, 75 I naomhthacht agus i bhfíréantacht ina láthair, uile laethanta ár mbeatha. 76 Agus tusa, a leinbh, gairthear fáidh an Té is Airde : óir imthighidh tú roimh aghaidh an Tighearna d'ullamhughadh a bhealaigh; 77Chun eolas an tslánaithe a thabhairt dá phobal trí mhaithiúnas a bpeacaí, 78 Trí thrócaire ár nDé; mar thug an t-earrach lae ó arda cuairt orainn, 79 Chun solas a thabhairt dóibh siúd a shuíonn i ndorchadas agus i scáth an bháis, chun ár gcos a threorú isteach ar bhealach na síochána.
80 Agus d’fhás an leanbh, agus d’éirigh sé láidir ina spiorad, agus bhí sé sna fásaigh go lá a shearmanais d’Iosrael. CAIBIDIL 2 1 Agus tárla sna laethibh sin, go ndeachaidh foraithne amach ó Chaesar Augustus, an domhan uile do cháin. 2 (Agus do rinneadh an cháin seo ar dtús nuair a bhí Cirenius ina ghobharnóir ar an tSiria.) 3 Agus chuaigh siad go léir chun cáin a ghearradh orthu, gach duine ina chathair féin. 4 Agus chuaigh Iósaef freisin suas ón nGailíl, as cathair Nazarat, go Iúdáia, go cathair Dháiví, ar a dtugtar Bethlehem; (toisc go raibh sé de theaghlach agus de shliocht Dháiví:) 5 Chun go ngearrfar cáin air Muire a bhanchéile, agus í mór-thóglach. 6 Agus mar sin a tharla, le linn dóibh a bheith ann, go raibh na laethanta i gcrích chun í a sheachadadh. 7 Agus rug sí amach a céad-ghin mac , agus fillte i éadaí swaddling é , agus é a chur sa phraiseach ; mar ní raibh aon áit dóibh san teach ósta. 8 Agus bhí sa tír chéanna aoirí ina gcónaí sa pháirc, ag faire ar a dtréada san oíche. 9 Agus, féach, tháinig aingeal an Tiarna orthu, agus dhealraigh glóir an Tiarna ina thimpeall: agus bhí eagla anmhór orthu. 10 Agus a dubhairt an t-aingeal ríu, Ná bíodh eagla oraibh: óir, féuch, tugaim scéala maithe móra daoibh, a bheidh do chách. 11Oir rugadh daoibh an lá seo i gcathair Dháiví Slánaitheoir, is é sin Críost an Tiarna. 12 Agus beidh sé seo ina chomhartha daoibh; Gheobhaidh sibh an naíonán fillte faoi chulaith éadaigh, ina luí sa phraiseach. 13 Agus ar ball bhí maille ris an aingeal an mhórchuid den tsluagh neamhdha ag moladh Dé, agus ag rádh, 14 Glóir do Dhia sna harda, agus síocháin ar talamh, deathoil i leith na bhfear. 15 Agus an tan do imthigh na haingil uatha go neamh, a dubhairt na h-aoire ré chéile, Rachamaid anois go Bethlehem, agus go bhfeicfidhe an ní so atá tarlaithe, a chuir an Tighearna in aithne dhó. linn. 16 Agus tháinig siad go deifir, agus fuair siad Muire, agus Iósaef, agus an leanbh ina luí sa phrásca. 17 Agus nuair a chonaic siad é, chuir siad in iúl thar lear an méid a dúradh leo i dtaobh an linbh seo. 18 Agus gach duine a chuala é, ghabh siad iontas ar na rudaí a dúradh leo ag na haoirí. 19 Ach choinnigh Muire na nithe seo go léir, agus rinne machnamh orthu ina croí. 20 Agus d’fhill na haoirí, ag tabhairt glóire agus molaidh do Dhia as na nithe go léir a chuala agus a chonaic siad, mar a dúradh leo. 21 Agus nuair a bhí ocht lá críochnaithe chun an leanbh a thimcheallghearradh, tugadh Íosa mar ainm air, an taingeal a bhí mar ainm air sular ginearaíodh sa bhroinn é. 22 Agus nuair a críochnaíodh laethanta a íonghlanta de réir dhlí Mhaois, thug siad go Iarúsailéim é chun é a thíolacadh don Tiarna;
42
Lúcás
23 (Mar atá scríofa i ndlí an Tiarna, Gach fireannach a osclóidh an bhroinn, gairfear naofa don Tiarna é;) 24 Agus íobairt a ofráil de réir mar a deirtear i ndlí an Tiarna, Péire turtar, nó dhá cholm óg. 25 Agus, féuch, do bhí duine i n-Ierúsalem darbh ainm Simeon; agus bhí an fear céadna cóir agus críonna, ag feitheamh le sólás Israel: agus bhí an Spiorad Naomh air. 26 Agus do fhoillsigh an Spiorad Naomh dhó, nach bhfeicfeadh sé bás, go bhfaca sé Críosd an Tighearna. 27 Agus tháinig sé tré an Spiorad sa teampoll: agus nuair a thug na tuistí an leanbh Íosa isteach, a dhéanamh dó de réir nós an dlí, 28 Ansin thóg sé suas ina arm é, agus bheannaigh Dia, agus dúirt: 29A Thiarna, ligigí do do shearbhónta imeacht faoi shíocháin de réir d’fhocail: 30Oir chonaic mo shúile do shlánú, 31 A d’ullmhaigh tú os comhair an phobail go léir; 32 Solas chun na Gintlithe a lasadh, agus glóir do phobail Iosrael. 33 Agus do ghabh Ióseph agus a mháthair iongnadh leis na neithe do labhradh uime. 34 Agus bheannaigh Simeon iad, agus a dubhairt sé le Muire a mháthair, Féuch, tá an leanbh seo leagtha chun titim agus éirí arís go leor in Iosrael; agus le haghaidh comhartha a bheidh á labhairt i gcoinne; 35 (Seadh, lotfaidh claíomh trí d'anam féin freisin,) chun go bhfoilseofar smaointe na gcroí go leor. 36 Agus bhí Anna amháin fáidh, iníon Phanueil, de threibh Aseir: bhí sí ana-aois, agus chaith sí seacht mbliana lena fear céile óna maighdean; 37 Agus bhí sí ina baintreach ceithre bliana agus ceithre fichid, nár imigh ón teampall, ach rinne seirbhís do Dhia le troscadh agus le paidreacha oíche agus lá. 38 Agus ar theacht di an toirt an uair sin, ghabh sí buíochas leis an Tiarna mar an gcéanna, agus labhair sí ina thaobh leo siúd go léir a bhí ag lorg fuascailte in Iarúsailéim. 39 Agus nuair a rinne siad gach ní de réir dhlí an Tiarna, d'fhill siad ar an nGailíl, go dtí a gcathair féin Nazarat. 40 Agus do fhás an leanbh , agus do neartuigh an spiorad é , líonadh d'eagna : agus do bhí grás Dé air. 41 Chuaigh a thuismitheoirí go Iarúsailéim gach bliain ag féile Cháisc na nGiúdach. 42 Agus nuair a bhí sé dhá bhliain déag d’aois, chuaigh siad suas go Iarúsailéim de réir nós na féile. 43 Agus nuair a chomhlíon siad na laethanta, agus iad ag filleadh, d'fhan an leanbh Íosa taobh thiar i Iarúsailéim; agus ní raibh fios ag Ióseph ná ag a mháthair air. 44 Ach siadsan, ag ceapadh dó a bheith sa chomhluadar, chuaigh siad turas lae; agus d'iarr siad é i measc a muintire agus a lucht aitheantais. 45 Agus nuair nach bhfuair siad é, chuaidh siad ar ais arís go Iarúsailéim á lorg. 46 Agus tar éis trí lá fuaireadar é sa teampoll, 'na shuidhe imeasg na ndochtúirí, iad araon ag éisteacht leo, agus ag cur ceisteanna ortha. 47 Agus gach duine a chuala é, bhí ionadh orthu lena thuiscint agus lena fhreagraí. 48 Agus an tan do chonaiceadar é, do ghabhadar iongnadh: agus a dubhairt a mháthair ris, A mhic, c'ar son a rinne tú mar sin linn? féuch, d'iarr t'athair agus mise go bróin thú.
49 Agus a dubhairt seision ríu , Conas atá sé a d'iarr sibh mé ? nach raibh fhios agaibh go gcaithfidh mé bheith i ngnó m'Athar? 50 Agus níor thuigeadar an chaint a labhair sé ríu. 51 Agus chuaigh sé síos leo, agus tháinig sé go Nasaret, agus bhí faoi réir dóibh: ach choinnigh a mháthair na focail seo go léir ina croí. 52 Agus tháinig méadú ar Íosa san eagna agus sa nádúr, agus i bhfabhar Dé agus an duine. CAIBIDIL 3 1Anois sa chúigiú bliain déag de réimeas Thibéirias Caesar, bhí Pontius Píoláit ina ghobharnóir ar Iúdáia, agus Héaród ina Thetrarch ar an nGailíl, agus a dheartháir Pilib ina Thetrarc ar Iúráia agus ar cheantar Thrachónitis, agus Lysanias ina Thetrarc ar Abilea, 2 Agus Annas agus Caiaphas ina n‑ardsagairt, tháinig briathar Dé go dtí Eoin mac Zacharias san fhásach. 3 Agus tháinig sé isteach sa tír go léir mar gheall ar an Iordáin, ag seanmóir baisteadh an aithrí chun maithiúnas na bpeacaí; 4 Mar atá sé scriobhta i leabhar bhriathar Esaias an fáidh, ag rádh, Guth an té do ghlaoidh san fhásach, Ulluighibh slighe an Tighearna, déanaibh a chosáin díreach. 5 Déanfar gach gleann a líonadh, agus gach sliabh agus cnoc a thabhairt íseal; agus déanfar an cam díreach, agus déanfar na bealaí garbha mín; 6 Agus feicfidh gach feoil slánú Dé. 7 Ansin dúirt sé leis an tslua a tháinig amach chun a bhaisteadh air, A ghlúin na víobaire, cé a thug rabhadh daoibh teitheadh ón fhearg atá le teacht? 8 Beirigí dá bhrí sin amach torthaí fiúntach don aithrí, agus na thosaígí ar a rádh annaibh féin, Tá Abrahám againn mar ár n-athair: óir a deirim ribh, gur feidir Dia, ar na clochaibh so, clann do thógbháil suas d'Abraham. 9 Agus anois freisin tá an tuagh leagtha le fréamh na gcrann: dá bhrí sin gach crann nach dtugann amach torthaí maithe gearrtar síos é agus cuirtear sa tine é. 10 Agus d’fhiafraigh na daoine de, ag rádh, Cad a dhéanfaimís mar sin? 11 D'fhreagair sé agus a dubhairt sé ríu, An té a bhfuil dhá chóta, a thabhairt dó a bhfuil aon; agus an té a mbíonn feoil aige, déanadh sé mar an gcéanna. 12 Ansin tháinig poibleacánaigh freisin chun a bhaisteadh, agus dúirt siad ris, A Mháistir, cad a dhéanfaimid? 13 Agus a dubhairt seision ríu , Ní mó go beacht an ní atá ceaptha daoibh . 14 Agus d'iarr na saighdiúrí mar an gcéanna air, ag rá, Agus cad a dhéanfaimid? Agus a dubhairt seision ríu, Déanaigí foréigean ar aon duine, agus ná cúisigí go bréagach; agus bí sásta le do thuarastal. 15 Agus mar a bhí an pobal ag súil, agus gach fir mused ina gcroí Eoin, cibé an raibh sé an Críost, nó nach; 16 Fhreagair Eoin, ag rádh ríu go léir, Go deimhin baisteadh mé sibh le huisce; ach tagann duine is treise ná mise, nach fiú mise a bhróga a scaoileadh: baisteadh sé sibh leis an Spiorad Naomh agus le tine; 17 A bhfuil a ghuan ina láimh, agus glanfaidh sé a úrlár go hiomlán, agus baileoidh sé an cruithneacht ina gharnóir; ach an moll dófaidh sé le tine nach féidir a mhúchadh.
43
Lúcás
18 Agus a lán rudaí eile ina earail do sheanmóir sé don phobal. 19Ach Héaród an Tetrarch, á mhaíomh aige do Héaród bean a dhearthár Pilib, agus do na huilc go léir a rinne Héaród; 20 Chuir sé seo leis thar aon ní eile, gur dhún sé Eoin i bpríosún. 21 Anois nuair a bhaisteadh an pobal go léir, thárla, agus Íosa á bhaisteadh freisin, agus ag guí, d'osclaíodh an spéir, 22 Agus do chuaidh an Spiorad Naomh ar chruth coirp mar cholum, agus tháinig guth ó neamh, a dúirt, Is tú mo Mhac ionúin; ionat tá áthas orm. 23 Agus thosaigh Íosa féin ar bheith thart ar thríocha bliain d’aois, ar bheith (mar a cheaptar) mac Ióseph, mac Heli, 24 Cérbh é mac Mathát, a bhí mac Léiví, mac Mheilchi, mac Ióna, mac Iósaef, 25 Cérbh é mac Mhatatiias mac Amóis, a bhí mac Naum, mac Esli, mac Nagge, 26 A bhí mac Mhaéat, a bhí mac Mhahatiá, mac Sheimei, a bhí mac Iósaef, mac Iúdá, 27 Cérbh é mac Ióááá mac Rhesa mac Zorobabel mac Shalatiel mac Neri .i. 28 Cérbh é mac Melchi, mac Addi, mac Chosam, mac Elmodam, mac Éir, .i. 29 Cérbh é mac Iósaef mac Eliezer mac Iorim, mac Mhahatat, a bhí mac Léiví, 30 Cérbh é mac Shimeon mac Iúdá, a bhí mac Iósaef, mac Iónán, a bhí mac Eliacim, 31 Cérbh é mac Mheiléa, a bhí mac Menán, mac Mhatata, a bhí mac Natan, a bhí mac Dháiví, 32 Cérbh é mac Iása, a bhí mac Obed, mac Booz, mac Salmon, a bhí mac Naasson, 33 Cérbh é mac Aminádab mac Araim, a bhí mac Esrom, mac Phares, a bhí mac Iúdá, 34 A raibh mac Iacób, mac Íosác, a bhí mac Abrahám, a bhí mac Thara, a bhí mac Nachor, 35 Cérbh é mac Sarúch, a bhí mac Ragau, mac Phalec, mac Heber, mac Shádá, 36 Ba é mac Cánán mac Arphacsad mac Shém, mac Nóe, mac Lámeich, .i. 37 Cérbh é mac Mathusala, mac Enoch, mac Iared, mac Mhaileéil, mac Cánáin, 38 A bhí mac Enos, a bhí mac Shéat, a bhí mac Adam, a bhí mac Dé.
7 Dá bhrí sin má adhradh tusa mé, is leatsa iad go léir. 8 Agus d'fhreagair Iósa agus a dubhairt sé ris, Imthigh ar mo dhiaidh, a Shátain : óir ata sgríobhtha, Adhradh do Dhía do Dhé, agus dósan amháin ni tú seirbhís. 9 Agus thug sé leis go Ierúsalem é, agus chuir sé ar bhinn an teampuill é, agus a dubhairt sé ris, Más tu Mac Dé, teilg thú féin anuas as so: 10Oir tá sé scríofa, Tabharfaidh sé a chuid aingeal i gceannas ort, chun tú a choinneáil: 11 Agus ina lámha iompróidh siad suas thú, ar eagla go mbuaileann tú do chos ar chloiche uair ar bith. 12 Agus do fhreagair Iósa ris, a dubhairt seision, Ná buailfidhe an Tighearna do Dhía. 13 Agus an tan do chríochnuigh an diabhal an cathughadh go léir, d'imthigh sé uaidh ar feadh aimsir. 14 Agus d’fhill Íosa i gcumhacht an Spioraid chun na Gaililí, agus d’imigh clú air ar fud na dúithche ar fad. 15 Agus theagaisc sé ina sinagóga, á ghlóiriú ag cách. 16 Agus tháinig sé go Nazarat , áit ar tógadh é : agus , mar ba ghnás dó , chuaigh sé isteach sa tsionagóg ar an lá sabóide , agus sheas sé suas chun a léamh . 17 Agus tugadh dó leabhar an fáidh Esaias. Agus nuair a d’oscail sé an leabhar, fuair sé an áit a raibh sé scríofa, 18 Tá Spiorad an Tiarna orm, óir d’ung sé mé chun an soiscéal a shearmonú do na boicht; chuir sé uaidh mé chun na daoine briste a leigheas, chun slánú a shearmonú do na braighde, agus chun radharc a aisghabháil do na daill, chun saoirse a thabhairt dóibh siúd atá brúite, 19 Bliain inghlactha an Tiarna a sheanmóir. 20 Agus dhún sé an leabhar, agus thug sé arís don mhinistir, agus shuigh sé. Agus do cheangail súile na ndaoine go léir a bhí sa tsionagóg air. 21 Agus thosaigh sé ar a rá ríu , Is é an lá seo an scrioptúr a chomhlíonadh i bhur cluasa . 22 Agus thug gach éinne fianaise dó, agus chuir siad iontas ar na focail ghrásta a tháinig as a bhéal. Agus a dubhairt siadsan, Nach é so mac Ióseph? 23 Agus a dubhairt sé ríu , Déarfaidh sibh go deimhin an seanfhocal seo rium , A Lia , leighis thú féin : cibé rud a chuala muid a rinneadh i Capernáum , déan freisin anseo i do thír féin . 24 Agus a dubhairt seision , Go deimhin a deirim ribh, Ní ghlactar fáidh ar bith 'na thír féin. 25 Ach a deirim libh go fírinneach, go raibh mórán baintreach in Iosrael in aimsir Éilíais, nuair a dúnadh an spéir trí bliana agus sé mhí, nuair a bhí gorta mhór ar fud na tíre go léir; 26 Ach níor cuireadh Elias chucu ach amháin Sarepta, cathair Shíodóin, chuig bean a bhí ina baintreach. 27 Agus bhí go leor lobhar in Iosrael in aimsir Eliseus fáidh; agus níor glanadh aon duine acu, rud a shábháil Naaman an Sirianach. 28 Agus iad go léir a bhí sa tsionagóg , nuair a chuala siad na rudaí seo , líonadh iad le fearg , 29 Agus d'eirigh suas, agus chaith amach as an gcathair é, agus threoraigh sé go mala an chnoic ar ar tógadh a gcathair é, chun é a chaitheamh síos an ceann. 30 Ach sé ag gabháil tríotha d'imthigh sé, 31 Agus tháinig sé síos go Capernáum, cathair na Galilee, agus theagasc iad ar laethanta na sabóide. 32 Agus do ghabh iongantas iad a fhoirceadal : óir do bhí a bhriathar i gcumhacht.
CAIBIDIL 4 1Agus Íosa lán den Spiorad Naomh d’fhill ón Iordáin, agus threoraigh an Spiorad é isteach san fhásach, 2 A bheith daichead lá cathaithe ag an diabhal. Agus sna laethanta sin níor ith sé aon ní: agus nuair a chríochnaigh siad, tháinig ocras air ina dhiaidh sin. 3 Agus a dubhairt an diabhal ris, Más tu Mac Dé, abair an chloch seo go ndéanfaí arán í. 4 Agus do fhreagair Iósa é, ag rádh , Tá sé sgríobhtha , Ní tré arán amháin a mhairfidh an duine sin , ach tré uile bhriathra Dé . 5 Agus an diabhal, á thógáil suas go sliabh ard, nocht sé dó ríoga an domhain go léir i gceann ama. 6 Agus a dubhairt an diabhal ris , Do bheir mé an chumhacht seo go léir , agus an ghlóir : óir a sheachadadh dom ; agus do pé duine a thabharfaidh mé é.
44
Lúcás
33 Agus bhí sa tsionagóg duine, a raibh spiorad an deamhain neamhghlan, agus glaodh amach le guth ard, 34 Ag rádh, Lig dúinn; cad atá le déanamh againn leat, a Íosa Nazarat? an dtáinig tú chun sinn a mhilleadh? Tá a fhios agam cé tú féin; a Naomh Dé. 35 Agus dochonnairc Iósa é, ag rádh, Bí id' shuaimhneas, agus tar amach as. Agus nuair a chaith an diabhal sa mheadhon é, tháinig sé amach as, agus níor ghortaigh sé é. 36 Agus bhí iongantas ortha go léir , agus labhair siad eatorra féin , ag rádh , Cad focal é seo ! óir ordaíonn sé le húdarás agus cumhacht do na spioraid neamhghlan, agus tagann siad amach. 37 Agus d'imthigh a cháil amach i ngach áit den tír mórthimpeall. 38 Agus d’eirigh sé as an tsionagóg, agus chuaidh sé isteach i dtigh Shíomóin. Agus do gabhadh máthair mhnaoi Shíomóin le fiabhras mór; agus ghuigh siad air ar a son. 39 Agus do sheas sé os a cionn , agus d' aithnigheas an fhiabhras ; agus d'fhág sé í: agus láithreach d'éirigh sí agus ministir ríu. 40 Agus nuair a bhí an ghrian ag dul i dtaisce, thug siad siúd go léir a raibh galair éagsúla orthu iad; agus leag sé a lámha ar gach duine acu, agus leighis sé iad. 41 Agus d'imthigh freisin na deamhain amach as mórán, ag glaodhach, agus ag rádh, Is tusa Críost Mac Dé. Agus do mhaoidh sé dhóibh gan labhairt ortha: óir a fhios aca gur bh'é Críosd é. 42 Agus nuair a tháinig an lá, d'imigh sé agus chuaigh sé go dtí áit fhásach: agus an pobal á lorg, agus tháinig sé chuige, agus d'fhan sé, nach mbeadh sé ag imeacht uathu. 43 Agus a dubhairt seision ríu , Ní foláir dom ríocht Dé do shearmonú do chathracha eile freisin : óir is uime sin atáim seolta . 44 Agus do sheanmóir sé i sinagóga na Gaililí.
9Oir bhí ionadh air, agus ar gach duine a bhí in éineacht leis, ag tarraingt na n-iasc a ghlac siad: 10 Agus mar sin freisin bhí Séamas, agus Eoin, clann mhac Zebedee, a bhí ina gcomhpháirtithe le Síomón. Agus a dubhairt Iósa ri Síomón, Ná bíodh eagla ort; as seo amach glacfaidh tú fir. 11 Agus nuair a thug siad a longa i dtír, thréig siad go léir, agus lean siad é. 12 Agus nuair a bhí sé i gcathair ar leith, féach ar dhuine lán de lobhar: an duine a fheiceáil Íosa thit ar a aghaidh, agus d'impigh air, ag rá, A Thiarna, más mian leat, is féidir leat a dhéanamh glan mé. 13 Agus chuir sé amach a lámh , agus bhain sé leis , ag rá , Beidh mé : bi glan . Agus láithreach bonn d'imigh an luibhre uaidh. 14 Agus d'ordaigh sé air gan é a insint do dhuine ar bith: ach imigh, agus taispeáin don sagart thú féin, agus ofráil chun do ghlanadh, mar a d'ordaigh Maois, mar fhianaise dóibh. 15 Ach is mó go mór a d’imthigh clú air thar lear: agus tháinig an sluagh mór le chéile chun éisteacht a fháil, agus chun bheith leighis aige as a n-easláin. 16 Agus chuaidh sé amach san fhásach, agus do ghuidh sé. 17 Agus ar lá áirithe, agus é ag teagasc, go raibh ina shuí Fairisínigh agus dochtúirí an dlí, a tháinig as gach baile na Gaililí, agus Iúdáia, agus Iarúsailéim: agus an chumhacht an Tiarna. bhí i láthair chun iad a leigheas. 18 Agus féach, thug fir isteach ar leaba fear a bhí gafa le pairilis: agus d'iarr siad acmhainn chun é a thabhairt isteach, agus é a chur os a chomhair. 19 Agus nuair nach raibh siad in ann a fháil conas a d’fhéadfadh siad é a thabhairt isteach mar gheall ar an iliomad, chuaigh siad ar bharr an tí, agus lig sé síos tríd an tíleanna agus a leaba sa lár os comhair Íosa. 20 Agus nuair a chonaic sé a gcreideamh , a dúirt sé ris , A dhuine , tá do pheacaí maite duit . 21 Agus thosaigh na scríobhaithe agus na Fairisínigh ag réasúnú, ag rá, Cé hé seo a labhraíonn blasphemies? Cé atá in ann peacaí a mhaitheamh, ach Dia amháin? 22 Ach nuair a thuig Iósa a gcuid smaointe, d'fhreagair sé ríu, Cad é an fáth a bhfuil sibh i bhur gcroíthe? 23 Cibé is fusa, a rá, Go maite do pheacaí duit; nó a rá, Eirigh suas agus siúil? 24 Ach chun go mbeadh a fhios agaibh go bhfuil cumhacht ag Mac an duine peacaí a mhaitheamh ar an talamh, (a dúirt sé ri fear na pairilis,) a deirim ribh, Eirigh, agus tóg do leaba, agus imigh isteach i do theach. 25 Agus láithreach bonn d’eirigh sé rompu, agus thóg sé suas an rud ar a luigh sé, agus d’imigh chun a theach féin, ag tabhairt glóire do Dhia. 26 Agus bhí iongantas ortha go léir , agus thugadar glóir do Dhia , agus líonadh d'eagla iad , ag rádh , Tá rudaí aisteacha feicthe againn inniu. 27 Agus tar éis na n-aithrighe sin do chuaidh sé amach, agus do chonnairc sé poibleach, dar bh'ainm Léiví, 'na shuidhe ar n-adhlacadh an chuis: agus a dubhairt sé ris, Lean mise. 28 Agus d'fhág sé go léir , d'ardaigh suas , agus lean é . 29 Agus do rinne Léiví féasta mór ina theach féin: agus do bhí comhluadar mór poibleach agus dream eile do shuidh maille riu.
CAIBIDIL 5 1Agus tharla, agus an pobal ag brú air chun briathar Dé a chloisteáil, gur sheas sé láimh le loch Ghenesaret, 2 Agus chonaic dhá long 'n-a seasamh cois an locha : ach d'imthigh na h-iasgairí amach astu, agus iad ag nighe a líonta. 3 Agus chuaigh sé isteach i gceann de na longa, arbh le Síomón é, agus ghuigh sé air go n-imeodh sé beagán as an tír. Agus do shuidh sé, agus do theagaisg sé an sluagh as an luing. 4Agus nuair a scoir sé de labhairt, dúirt sé le Síomón, Seol amach ar an domhain, agus lig síos do líonta le haghaidh tarraingthe. 5 Agus do fhreagair Síomón agus dubhairt sé ris, A Mháighistir, do shaothramar ar feadh na hoidhche uile, agus nír ghlacamar aon ní: fós ar t'fhocalsa leigfeam síos an líon. 6 Agus nuair a bhí an méid seo déanta acu, d'fholaigh siad an iliomad iasc, agus a n-brán glan. 7 Agus d’impigh siad ar a bpáirtnéirí, a bhí sa long eile, go dtiocfadh siad chun cabhrú leo. Agus tháinig siad, agus líon siad an dá long, ionas gur thosaigh siad ag dul faoi uisce. 8 Nuair a chonaic Síomón Peadar é, thit sé síos ar ghlúin Íosa, ag rá, Imigh uaim; óir is duine peacach mé, a Thiarna.
45
Lúcás
30 Ach murmured a scríobhaithe agus Fairisínigh i gcoinne a dheisceabail , ag rá , Cén fáth a bhfuil sibh ag ithe agus ag ól in éineacht le poibleacánaigh agus peacaigh ? 31 Agus d'fhreagair Íosa agus a dubhairt sé ríu, Ní gádh dóibh atá slán leigh; ach iadsan atá tinn. 32 Ní tháinig mé chun glaoch ar na fíréan, ach peacaigh chun aithrí. 33 Agus a dubhairt siad ris , Cad chuige a dheisceabail Eoin troscadh go minic , agus a dhéanamh guí , agus mar an gcéanna dheisceabail na Fairisíneach ; ach do itheann agus a ól? 34 Agus a dubhairt sé ríu , An féidir libh a dhéanamh ar leanaí an seomra bainise troscadh , an fad a bhíonn an fear pósta leo ? 35 Ach tiocfaidh na laethanta, nuair a thógfar an fear pósta uathu, agus ansin déanfaidh siad troscadh sna laethanta sin. 36 Agus labhair sé freisin parabal ríu; Ní chuireann duine ar bith píosa éadaigh nua ar shean; más ea, ansan déanann an nua araon cíos, agus an píosa a tógadh as an nua ní aontaíonn sé leis an sean. 37 Agus ní chuireann duine ar bith fíon nua i seanbhuidéil; nó pléascfaidh an fíon nua na buidéil, agus doirtfear é, agus caillfear na buidéil. 38 Ach ní foláir fíon nua a chur i mbuidéil nua; agus caomhnaítear an dá cheann. 39 Ní mian le haon duine ar ól an tseanfhíon fíon úr freisin: óir a deir sé, Is fearr an seanfhíon.
12 Agus tharla sna laethanta sin, go ndeachaigh sé amach go sliabh chun guí, agus lean sé ar feadh na hoíche ag urnaí chun Dé. 13 Agus nuair a bhí an lá ann, ghlaoigh sé chuige a dheisceabail: agus díobh sin roghnaigh sé dáréag, ar a dtugtar freisin sé haspail; 14 Síomón (ar thug sé Peadar mar ainm air freisin) agus Aindrias a dheartháir, Séamas agus Eoin, Pilib agus Bartoloméus, 15 Matha agus Tomás, Séamas mac Alphaeus, agus Síomón ar a dtugtar Zelotes, 16 Agus Iúdás deartháir Shéamais, agus Iúdás Iscariot, a bhí ina fhealltóir freisin. 17 Agus tháinig sé anuas leo , agus sheas ar an machaire , agus cuideachta a dheisceabail , agus an iliomad daoine as Iúdáia go léir agus Iarúsailéim , agus ó chósta farraige na Tíre agus Shíodóin , a tháinig chun éisteacht leis . agus a bheith healed a n-galar; 18 Agus iadsan a bhí cráite le spioraid neamhghlan: agus leighiseadh iad. 19 Agus d’iarr an sluagh uile teagmháil a dhéanamh leis: óir d’imigh an bhua amach as, agus leighis siad iad go léir. 20 Agus do thóg sé suas a shúil ar a dheisciobluibh, agus a dubhairt sé, Is beannuighthe sibh bochta: óir is libhse ríocht Dé. 21 Is beannaithe sibhse an t-ocras anois: óir líonfar sibh. Is beannuighthe sibhse a chaoineadh anois: óir béidh sibh ag gáirí. 22 Is beannaithe sibh nuair a thabharfaidh daoine fuath daoibh, agus nuair a scarfaidh siad óna gcomhluadar sibh, agus a mhaslaíonn siad sibh, agus a chaithfidh siad bhur nainm mar olc, ar son Mhic an duine. 23 Déanaigí lúcháireach sa lá sin, agus léimigí le lúcháir: óir, féach, is mór bhur luach saothair ar neamh: óir is mar sin a rinne a n‑aithreacha ris na fáithe. 24 Ach mairg daoibhse atá saibhir! óir fuair sibh bhur sólás. 25 Is mairg daoibhse atá lán! óir beidh ocras oraibh. Mairg daoibh an gáire sin anois! óir déanfaidh sibh caoineadh agus caoineadh. 26 Is mairg daoibh, nuair a labhróidh gach duine go maith fút! óir is amhlaidh a rinne a n‑aithreacha do na fáithe bréige. 27 Ach deirim ribhse a éisteann, Grádh do bhur naimhde, déana maith dhóibh a bhfuil fuath acu oraibh, 28 Beannaigh an dream a mhallaíonn thú, agus guigh ar a son a bhainfeas díot. 29 Agus ris an té a bhuaileann thú ar aon leic a thairiscint freisin ar an taobh eile; agus an té a bheir uait do chlóca ná bac leis do chóta a ghlacadh freisin. 30 Tabhair do gach duine a iarrann ort; agus ar an té a bheir uait do chuid earraí ná fiafraigh díobh arís. 31 Agus mar ba mhaith libh a dhéanamh d’fhearaibh, déanaibhse mar an gcéanna dóibh féin. 32Oir má thugann sibh grá dóibh siúd a thugann grá daoibh, cén buíochas atá agaibh? óir is breá le peacaigh freisin iad siúd a thugann grá dóibh. 33 Agus má dhéanann sibh maith dóibh siúd a dhéanann maith dhaoibh, cén buíochas atá agaibh? óir déanann peacaigh an rud céanna freisin. 34 Agus má thugann sibh iasacht dóibh siúd a bhfuil súil agaibh a fháil, cén buíochas atá agaibh? óir tugann
CAIBIDIL 6 1Agus ar an dara sabóid tar éis an chéad lá, chuaigh sé trí na réimsí arbhair; agus spíon a dheisceabail na cluasa arbhair, agus d'ith siad, á gcuimilt ina lámha. 2 Dúirt dream áirithe de na Fairisínigh leo, “Cén fáth a ndéanann sibh an méid nach dleathach a dhéanamh ar laethanta na sabóide? 3Agus d’fhreagair Íosa iad, agus dúirt sé, Nár léigh sibh an méid seo a rinne Dáiví nuair a bhí ocras air féin agus ar na daoine a bhí in éineacht leis; 4 Mar a chuaigh sé isteach i dteach Dé, agus a ghlac agus a d’ith an t-arán tairis, agus a thug freisin dóibh siúd a bhí in éineacht leis; nach bhfuil sé dleathach a ithe ach do na sagairt amháin? 5 Agus a dubhairt sé ríu, Go bhfuil Mac an duine Tiarna freisin na sabóide. 6 Agus ar an tsabóid eile chuaidh sé isteach sa tsionagóg agus theagaisg sé: agus bhí duine ann a raibh a lámh dheas seargtha. 7 Agus rinne na scríobhaithe agus na Fairisínigh faire air, an leighis sé lá na sabóide; go bhfaighidís cúisí ina choinne. 8 Ach thuig sé a smaointe, agus dúirt sé leis an duine a raibh an lámh lofa, Éirigh suas, agus seas amach sa lár. Agus d'eirigh sé agus sheas sé amach. 9 An sin a dubhairt Iósa ríu , fiafruighidh mé aon ní dhaoibh ; An bhfuil sé dleathach ar laethanta na sabóide an mhaith a dhéanamh, nó an t-olc? chun beatha a shábháil, nó chun é a mhilleadh? 10 Agus ag féachaint timpeall orthu go léir , a dúirt sé ris an duine , Sín amach do lámh . Agus do dhein sé amhlaidh: agus do hathnuigheadh a lámh go hiomlán mar an lámh eile. 11 Agus do líonadh iad le buile; agus labhair siad le chéile cad a d'fhéadfadh siad a dhéanamh le Íosa.
46
Lúcás
peacaigh ar iasacht freisin do na peacaigh, chun an oiread sin a ghlacadh arís. 35 Ach gráigígí bhur naimhde, agus déanaigí an mhaith, agus tugaigí iasacht, gan súil a bheith agaibh arís; agus is mór bhur luach saothair, agus clann an Tí is Airde a bheidh agaibh: óir tá sé cineálta leis an mí-bhuidheach agus leis an olc. 36 Bígí trócaireach dá bhrí sin, mar atá bhur nAthair trócaireach freisin. 37 Na breitheamhnaibh, agus ní thabharfar breith oraibh: ná damnaibh, agus ní dhaoradh dhibh: maithibh, agus maithfear sibh. 38 Tabhair, agus tabharfar daoibh é; beart maith, brúite síos, agus croitheadh le chéile, agus ag rith thairis, do thabhairt fir isteach i do uchd. Óir is mar an gcéanna tomhas a dhéanfaidh sibh a thomhaistear daoibh arís. 39 Agus duairt sé parabal ríu, An féidir leis an dall an dall a threorú? nach dtitfidh siad araon isteach sa díog? 40 Ní os cionn a mháistir an deisciobal: ach gach duine foirfe beidh sé mar a mháistir. 41 Agus cén fáth go bhfaca tú an móta atá i súil do dhearthár, ach nach dtuigeann tú an léas atá i do shúil féin? 42 Cad é mar is féidir leat a rá le do bhráthair, A dheartháir, lig dom an móta atá i do shúil a tharraingt amach, nuair nach bhfeiceann tú an léas atá i do shúil féin? A chealgoir, tilg amach ar dtús an léas as do shúil féin, agus ansan go bhfeicfidh tú go soiléir an móta atá i súil do dhearthár a bhaint amach. 43Oir ní thugann crann maith amach toradh truaillithe; agus ní thugann crann truaillithe amach toradh maith. 44 Oir is ar a thoradh féin a aithníos gach crann. Óir ní bhailíonn fir de dhris figí, agus ní chruinníonn siad fíonchaora de thor dris. 45 Do bheir fear maith amach as dea-chiste a chroidhe an ní atá go maith; agus as droch-chiste a chroidhe bheir an tolc amach an t-olc: óir is ó líonmhaireacht an chroidhe a labhrann a bhéal. 46 Agus cad chuige a nglaofá orm, a Thiarna, a Thiarna, agus nach ndéanann tú na nithe a deirim? 47 Gach duine a thagann chugam, agus a chloiseann mo chuid cainte, agus a dhéanann iad, taispeánfaidh mé duit cé leis is cosúla é: 48 Is cosmhail é le duine a thóg teach, agus a thochail go domhain, agus a leag an bunús ar charraig: agus nuair a d’éirigh an tuile, bhuail an sruth go dian ar an teach sin, agus níorbh fhéidir é a chroitheadh: óir bhí sé bunaithe ar charraig. . 49 Ach an té a éisteann, agus nach ndéanann, is cosmhail é le fear a thóg teach ar an talamh gan bhunús; i gcoinne a raibh an sruth buailte go dian, agus láithreach thit sé; agus ba mhór é fothrach an tighe sin.
4 Agus nuair a tháinig siad chun Íosa , d'iarr siad air láithreach , ag rá , Gurab é an duine ba chóir dó seo a dhéanamh : 5Oir is breá leis ár náisiún, agus thóg sé sinagóg dúinn. 6 Ansin chuaigh Íosa leo. Agus an tráth nach raibh sé i bhfad ón tigh anois, do chuir an ceann-céad cáirde chuige, ag rádh ris, A Thighearna, ná cuir trioblóid ort féin: óir ní fiú mise dul isteach fém dhíon; 7 Ar an ábhar sin níor mheas mé féin gur fiú mé féin teacht chugat: ach abair i bhfocal, agus leighisfear mo sheirbhíseach. 8 Oir is duine mise freisin faoi údarás, a bhfuil saighdiúirí fúm, agus deirim le duine, Imigh, agus imigh; agus ri fear eile, Tar, agus tá sé teacht; agus ri m' sheirbhíseach, Déan so, agus dein sé é. 9 Nuair a chuala Iósa na neithe so, do ghabh iongantas é, agus do thionntuigh sé é, agus a dubhairt sé ris an mhuintir do lean é, A deirim ribh, ní bhfuair mé creideamh mór mar sin, ní headh, in Israel. 10 Agus an dream a cuireadh uaithi, ar filleadh dóibh chun an tí, fuair siad an seirbhíseach iomlán a bhí tinn. 11 Agus an lá arna mhárach, chuaigh sé isteach i gcathair ar a dtugtar Nain; agus chuaigh go leor dá dheisceabail in éineacht leis, agus daoine go leor. 12 Agus nuair a tháinig sé i ngar do gheata na cathrach , féuch , do rinneadh duine marbh , aon mhac a mháthar , agus ba bhaintreach í : agus do bhí sluagh mór na cathrach léi. 13 Agus nuair a chonaic an Tiarna í, ghabh sé trua di, agus dúirt sé léi, Ná goil. 14 Agus tháinig sé agus bhain sé leis an bier: agus iad siúd a rug é sheas siad. Agus a dubhairt seision, A dhuine óig, a deirim riut, Eirigh. 15 Agus an té a bhí marbh shuigh suas , agus thosaigh sé a labhairt . Agus thug sé ar a mháthair é. 16 Agus tháinig eagla ar chách: agus thug siad glóir do Dhia, ag rádh, Go bhfuil fáidh mór ar eirigh suas 'nar measg; agus, Go dtug Dia cuairt ar a mhuinntir. 17 D’imigh an ráfla seo ina thaobh ar fud Iúdáia go léir agus ar fud an réigiúin go léir ina thimpeall. 18 Agus d'innis deisgiobuil Eoin na nithe sin go léir dó. 19 Agus do ghlaoidh Eoin chuige beirt dá dheisciobluibh do chuireadar chum Iósa, ag rádh, An tusa an ti atá le teacht? nó lorg eile againn? 20 Ar ndul do na daoinibh chuige, a dubhairt siad, Do chuir Eoin Baiste sinne chugat, ag rádh, An tusa an té do theacht? nó lorg eile againn? 21 Agus an uair sin féin leigheas sé mórán dá n-easláin agus dá bpláigh, agus de dhroch-spiorad; agus do mhórán a bhí dall thug sé radharc. 22 Ansan do fhreagair Íosa agus a dubhairt sé ríu, Imthighibh, agus innsibh do Eoin na neithe atá feicthe agus cloiste agaibh; mar a fheiceann na doill, na bacaí ag siúl, na lobhair a ghlanadh, na bodhair a chloisteáil, na mairbh a ardú, na boicht a dhéantar an soiscéal a shearmonú. 23 Agus is beannaithe é, an té nach mbeidh oilbheum aige ionam. 24 Agus nuair a d’imigh teachtairí Eoin, thosaigh sé ar labhairt leis an bpobal i dtaobh Eoin, Cad a chuaigh sibh amach san fhásach chun a fheiceáil? Giolcach ar crith leis an ngaoth?
CAIBIDIL 7 1Agus nuair a chríochnaigh sé a chuid cainte go léir i lucht éisteachta an phobail, chuaigh sé isteach i gCafarnáum. 2 Agus bhí seirbhíseach céad áird, a raibh grá aige dó, tinn, agus réidh chun báis. 3Agus nuair a chuala sé trácht ar Íosa, chuir sé seanóirí na nGiúdach chuige, ag impí air go dtiocfadh sé agus go leighisfeadh sé a sheirbhíseach.
47
Lúcás
25 Ach cad a chuaigh sibh amach lena fheiceáil? Fear a bhfuil éadaí bog air? Féuch, is i gcúirtibh na ríthe atá an dream atá gléasta go h-áilneacha, agus a mhairfidh go sámh. 26 Ach cad a chuaigh sibh amach lena fheiceáil? A fáidh? Seadh, a deirim ribh, agus is mó go mór ná fáidh. 27 Seo é an té a bhfuil sé scríofa, Féuch, cuirim mo theachtaire roimh do ghnúis, a ullmhóidh do shlí romhat. 28 Oir a deirim ribh, I measc na ndaoine a rugadh ó mhná, níl fáidh is mó ná Eoin Baiste: ach an té is lú i ríocht Dé, is mó é ná sé. 29 Agus an pobal go léir a chuala é, agus na poiblíoirí, údar Dé, á baisteadh le baisteadh Eoin. 30 Ach dhiúltaigh na Fairisínigh agus na dlíodóirí do chomhairle Dé ina gcoinne féin, gan iad a bhaisteadh uaidh. 31 Agus a dubhairt an Tiarna , Cad leis mar sin a bheidh mé cosúil le fir an ghlúin seo? agus cad é mar atá siad? 32 Is cosúla iad le leanaí atá ina suí sa mhargadh, agus ag glaoch ar a chéile, agus ag rá, Táimid tar éis píopa a dhéanamh daoibh, agus níor dhein sibh rince; do chaoineamar daoibh, agus níor ghuil sibh. 33 Oir tháinig Eoin Baiste, ní raibh sé ag ithe aráin ná ag ól fíona; agus a deir sibhse, Tá diabhal aige. 34 Tá Mac an duine tagtha ag ithe agus ag ól; agus a deir sibhse, Féuch duine gléchtach, agus préachán fíona, cara poibleach agus peacach! 35 Ach tá an eagna údar maith dá clann uile. 36 Agus d’iarr duine de na Fairisínigh air go n-íosfadh sé leis. Agus chuaidh sé isteach i dtigh an Fhairisínigh, agus shuidh sé síos chun feola. 37 Agus, féuch, bean sa chathair, a bhí ina peacach, nuair a bhí a fhios aici go raibh Íosa ina shuí ag ithe i dteach an Pharisee, thug sí bosca alabastair de ointment, 38 Agus sheas sé ar a chosa taobh thiar dó ag gol , agus thosaigh sé ar a chosa a ní le deora , agus ní raibh siad wipe na gruaige a ceann , agus phóg a chosa , agus d'ung iad leis an ointment . 39 Agus nuair a chonaic an Fairisíneach a d’iarr air é, labhair sé ann féin, ag rá, An fear seo, dá mba fáidh é, bheadh a fhios aige cé hé seo agus cad bean a bhaineann leis: óir is peacach í. 40 Agus d'fhreagair Iósa a dubhairt sé ris, A Shimoin, tá rud éigin agam le rádh leat. Agus a deir sé, A Mháistir, abair ar. 41 Bhí creidiúnaí áirithe ann a raibh beirt féichiúnaí aige: bhí cúig chéad pingin ar dhuine acu, agus caoga ar an gceann eile. 42 Agus nuair nach raibh aon rud le híoc acu, thug sé maithiúnas dóibh araon. Inis dom, dá bhrí sin, cé acu díobh is mó a mbeidh grá aige dó? 43 D'fhreagair Síomón agus a dubhairt sé, Is dócha gurab é an té is mó do thug sé maitheanas. Agus a dubhairt seision ris, Is cóir dhuit breith. 44 Agus chuaidh sé ris an mnaoi, agus a dubhairt sé ri Síomón, An bhfaca tú an bhean so? Chuaigh mé isteach i do theach, níor thug tú uisce dom le haghaidh mo chos: ach nigh sí mo chosa le deora, agus chaith sí iad le ribí a cinn. 45 Ní thug tú dom póg: ach níor scoir an bhean seo ó tháinig mé isteach chun póg mo chosa. 46 Ní d’ung tú mo cheann le hola: ach d’ung an bhean seo mo chosa le hola.
47 Uime sin a deirim ribh, a peacaí, atá mórán, maithte; óir is mór an ghrádh atá aici: ach don té ar maitheamhnas dó, is beag an grádh céadna. 48 Agus a dubhairt seision rithe, Tá do pheacaí maite. 49 Agus thosaigh an dream a bhí ag ithe in éineacht leis ar a rá leo féin, Cé hé seo a mhaitheann peacaí freisin? 50 Agus a dubhairt seision ris an mnaoi, Do shlánuigh do chreideamh thú; dul i síocháin. CAIBIDIL 8 1Agus ina dhiaidh sin, chuaigh sé ar fud gach cathrach agus sráidbhaile, ag seanmóireacht agus ag nochtadh na dea-scéala faoi ríocht Dé: agus bhí an dáréag in éineacht leis, 2 Agus mná áirithe, a bhí leighis ó spiorad olc agus easláin, Muire ar a dtugtar Magdalene, as a ndeachaigh seacht diabhal, 3 Agus Ioanna bean Chusa maoir Héróid, agus Susanna, agus go leor eile, a bhí ag freastal air ina n-áit. 4 Agus nuair a chruinnigh go leor daoine le chéile, agus a tháinig sé as gach cathair chuige, labhair sé i bpabal: 5 Chuaidh síoladóir amach a chur a shíol: agus ag cur dó, thit cuid acu le taobh an bhealaigh; agus do leagadh síos é, agus d'ith éanlaith an aeir é. 6 Agus thit cuid acu ar charraig; agus chomh luath agus a bhí sé sprung suas, chuaigh sé ar shiúl, mar gheall ar easpa taise. 7 Agus thit cuid acu i measc na dealga; agus d'éirigh an dealg suas leis, agus thacht sé é. 8 Agus thit cuid eile ar thalamh maith , agus d'fhás suas , agus thug torthaí faoin gcéad . Agus nuair a dubhairt sé na nithe seo, adeir sé, An té a bhfuil cluasa chun éisteacht, é a éisteacht. 9 Agus d’fhiafraigh a dheisgiobuil de, ag rádh, Cad é an parabal so? 10 Agus a dubhairt seision , Daoibhse tugtar eolas ar rúndiamhra ríocht Dé : ach do dhaoinibh eile i ndamhsa; go bhfaca siad go mb'fhéidir nach bhfeiceann siad, agus a chloisteáil go mb'fhéidir nach dtuigeann siad. 11 Seo anois an parabal: Is é an síol briathar Dé. 12 Iad siúd ar thaobh an bhealaigh mhóir a chloiseann siad; Ansan tagann an diabhal, agus tógfaidh sé an focal as a gcroíthe, ar eagla go gcreidfidís agus go slánófaí iad. 13 Siad ar an gcarraig atá siad, agus nuair a chloiseann siad, faigheann siad an focal le lúcháir; agus níl aon fhréamh acu seo, a chreideann ar feadh tamaill, agus in am an temptation titim amach. 14 Agus an méid a thit i measc na dealga, is iad sin, nuair a chloiseann siad, dul amach, agus tá siad tachtadh le cúram agus saibhreas agus pléisiúir na beatha seo, agus ní thugann toradh chun foirfeachta. 15 Ach go bhfuil siad ar an talamh maith, a bhfuil de chroí macánta agus maith, tar éis éisteacht leis an bhfocal, é a choinneáil, agus a thabhairt amach torthaí go foighneach. 16 Ní duine ar bith, ar lasadh coinneal, a chumhdaíonn le soitheach í, nó a chuireann faoi leaba í; ach cuireann sé ar choinnleoir é, chun go bhfeicfeadh na daoine a thagann isteach an solas. 17 Oir ní rún aon ní é, nach léireofar; ná folaigh aon ní, nach aithnid agus a theacht thar lear.
48
Lúcás
18 Tabhair aire, dá bhrí sin, mar a chloiseann sibh: óir cibé duine ag a bhfuil, tabharfar dó; agus an té nach bhfuil aige, tógfar uaidh an méid sin is dóigh leis a bheith aige. 19 Ansin tháinig chuige a mháthair agus a bhráithre, agus níor fhéad siad teacht chuige don phreas. 20 Agus d'innis dream àraidh dhó, ag rádh, Seasann do mháthair agus do bhráithreacha amuigh, ar mian leo thú a fheiceáil. 21 Agus d'fhreagair seisean agus dubhairt sé ríu , Is iad mo mháthair agus mo bhráithre iad seo a éisteann briathar Dé , agus a dhéanann é . 22 An lá ar n-áirithe, chuaidh sé isteach i luing i dteannta a dheisgiobuil: agus a dubhairt sé ríu, Rachaimid thairis go dtí an taobh eile den loch. Agus sheol siad amach. 23 Ach ag seoladh dóibh thuit sé 'na chodladh : agus tháinig stoirm gaoithe anuas ar an loch ; agus líonadh iad le huisce, agus bhí siad i gcontúirt. 24 Agus tháinig siad chuige , agus dhúisigh sé , ag rá , A Mháistir , a mháistir , táimid ag bás . Ansan d’eirigh sé, agus d’árduig sé an ghaoth, agus ragadh an uisge: agus do stadadar, agus bhí suaimhneas ann. 25 Agus a dubhairt sé ríu, Cá bhfuil bhur gcreideamh? Agus ar mbeith eagla dhóibh, do ghabhadar iongantas, ag rádh r'a chéile, Cad é an modh duine so! óir ordaíonn sé fiú na gaotha agus uisce, agus géilleann siad dó. 26 Agus tháinig siad go tír na nGadarenes, atá os comhair na Gaililí. 27 Agus nuair a chuaigh sé amach i dtír , do bhuail duine ar leith as an gcathair é a raibh deamhain ann fadó , agus nach raibh aon éadaí aige , agus nach raibh cónaí air i dteach ar bith , ach sna tuamaí . 28 Nuair a chonaic sé Íosa , do ghlaoigh sé amach , agus thit sé síos os a chomhair , agus le guth ard a dúirt , Cad é atá agamsa leat a Íosa , a Mhic Dé is airde ? Guím ort, ná crá dom. 29 (Oir d'ordaigh sé don spiorad neamhghlan teacht amach as an duine. Is minic a rug sé air: agus bhí sé ceangailte le slabhraí agus le geimhle, agus bhris sé na bannaí, agus tiomáineadh é ón diabhal isteach san fhásach. ) 30 Agus d'fhiafruigh Iósa dhe, ag rádh, Cad is ainm duit? Agus a dubhairt seision, Léigiún: óir do chuaidh mórán diabhal isteach ann. 31 Agus ghuigh siad air gan ordú a thabhairt dóibh dul amach ar an domhain. 32 Agus do bhi ann tréad mórán muc ag biadhadh ar an tsliabh : agus do ghuidheadar air go bhfuigheadh sé dhóibh dul isteach ann. Agus d'fhulaing sé iad. 33 Ansin d'imthigh na deamhain amach as an duine , agus chuaigh siad isteach sna muc : agus rith an tréad go dian síos áit ghéar isteach sa loch , agus bhí siad plódaithe . 34 Nuair a chonaic na daoine a thug bia dóibh an méid a rinneadh, theith siad agus d’inis siad é sa chathair agus sa tír. 35 Ansin chuaigh siad amach féachaint cad a rinneadh; agus tháinig sé chun Íosa, agus fuair sé an duine, as a raibh na deamhain imigh, 'na shuidhe ag cosaibh Iósa, éadach, agus a aigne cheart: agus do ghabh eagla iad. 36 D’inis siadsan freisin, a chonaic é, dóibh cad é an dóigh ar leighiseadh an té a bhí i seilbh na ndeamhan. 37 Ansin d’iarr an mhórchuid de thír na nGadaráneach timpeall air imeacht uathu; óir do ghabh eagla mór iad: agus chuaigh sé suas sa luing, agus d'fhill ar ais arís.
38 Ach d’iarr an duine as ar imthigh na deamhain air go mbeadh sé in éineacht leis: ach chuir Íosa uaidh é, ag rádh, 39 Fill ar ais go dtí do theach féin, agus taispeáin na nithe móra a rinne Dia dhuit. Agus d’imthigh sé chuige, agus d’fhoilsigh sé ar fud na cathrach go léir na rudaí móra a rinne Íosa dó. 40 Agus an tan do fhill Iósa air ais, do ghabh an sluagh go toileach é: óir do bhíodar uile ag feitheamh air. 41 Agus, féuch, táinig duine darbh ainm Iairus, agus do bhí 'na uachdaran ar an tsionagóg: agus do thuit sé síos ag cosaibh Iósa, agus do ghuidh sé air go dtiocfa sé a steach ina thigh féin: 42 Óir bhí aon iníon amháin aige, timpeall dhá bhliain déag d'aois, agus fuair sí bás. Ach nuair a chuaigh sé, thionóil na daoine é. 43 Agus bean ar a raibh sileadh fola dhá bhliain déag, agus a chaith a beatha go léir ar lianna, agus níorbh fhéidir é a leigheas ó aon duine, 44 Tháinig sé ina dhiaidh, agus bhain sé leis an teorainn a éadaigh: agus láithreach staing a sliocht fola. 45 Agus a dubhairt Iósa, Cé tháinic liom? Nuair a shéanadar go léir, dubhairt Peadar agus iadsan a bhí in éineacht leis, "A Mháistir, tá an t-uathbhás ag dul i dtreó thú, agus an ndeir tusa, Cé a bhain liom? 46 Agus a dubhairt Iósa, Do bhain duine eigin liom: óir tuigim go bhfuil buadh imithe uaim. 47 Agus nuair a chonaic an bhean nach raibh sí i bhfolach , tháinig sí ar crith , agus ag titim síos dó , dúirt sí dó i láthair an phobail go léir cad chuige ar bhain sí leis , agus mar a leigheasadh láithreach í. 48 Agus a dubhairt seision ríu, A mhaighisdir, bíodh sólás mhaith agat: do chreideadh do shíolraigh tú; dul i síocháin. 49 Agus é fós ag labhairt, tháinig duine ó uachdair thighe na sinagóige, ag rádh ris, Tá d'iníon marbh; ná cuir trioblóid ar an Máistir. 50 Ach nuair a chuala Íosa é, d'fhreagair sé é, ag rá, Ná bíodh eagla ort: creid ach amháin, agus beidh sí slán. 51 Agus nuair a tháinig sé isteach sa teach, níor fhulaing sé d’aon duine dul isteach, ach Peadar, agus Séamas, agus Eoin, agus athair agus máthair na hóglach. 52 Agus ghuil iad go léir, agus rinne siad caoineadh di: ach dúirt sé, Ná goil; níl sí marbh, ach ina codladh. 53 Agus rinne siad gáire air, a fhios acu go raibh sí marbh. 54 Agus chuir sé amach iad go léir , agus thóg sé í ar láimh , agus ghlaoigh , ag rá , A chailín , ardaigh . 55 Agus tháinig a spiorad arís, agus d'éirigh sí láithreach: agus d'ordaigh sé a thabhairt di feoil. 56 Agus do ghabh iongnadh a tuistí : ach d'órduigh sé dhóibh gan a n-innseadh d'aon duine cad a rinneadh. CAIBIDIL 9 1 Ansin ghlaoigh sé a dháréag deisceabal le chéile, agus thug sé cumhacht agus údarás dóibh ar gach diabhal, agus chun galair a leigheas. 2 Agus chuir sé chuige iad chun ríocht Dé a shearmonú, agus chun na heasláin a leigheas. 3 Agus a dubhairt sé ríu , ná tugaigí aon ní le haghaidh bhur dturas , ná cláir , ná scrip , ná arán , ná airgead ; ná bíodh dhá chóta an ceann acu. 4 Agus pé teach a dtéigh sibh isteach ann fanaigí, agus imigh as sin.
49
Lúcás
5 Agus cibé duine nach nglacfaidh libh, nuair a théann sibh amach as an gcathair sin, croith an deannach as bhur gcosa mar fhianaise ina gcoinne. 6 Agus d'imthigheadar, agus chuadar tríd na bailte, ag seanmóireacht an tsoisgéil, agus ag leigheas i ngach áit. 7 Agus do chuala Herod an Tetrarch gach ní do rinne sé: agus do ghabh imcheist é, do bhrígh go ndúbhairt dream áiridhe, gur eirigh Eoin ó mhairbh; 8 Agus ar chuid díobh, do thaisbeáin Elias; agus ar dhaoinibh eile, gur éirigh duine de sna sean-fháidh arís. 9 Agus a dubhairt Herod , Eoin do dhíbir mé : ach cé hé so , ar a gcluinim na neithe sin ? Agus theastaigh uaidh é a fheiceáil. 10 Agus na haspail, nuair a bhí siad ar ais, d'inis dó go léir a bhí déanta acu. Agus ghlac sé iad, agus chuaigh i leataobh go leithleach go dtí áit fhásach de chuid na cathrach ar a dtugtar Bethsaida. 11 Agus nuair a thuig an pobal é, lean siad é: agus ghlac sé iad, agus labhair sé ríu ar ríocht Dé, agus leighis sé iad siúd a raibh gá leighis orthu. 12 Agus nuair a thosaigh an lá ag dul i léig , tháinig an dáréag , agus a dubhairt siad ris , Cuir ar shiúl an t-iliomad , ionas go rachadh siad isteach bailte agus tír mórthimpeall , agus a lóistín , agus bia a fháil : óir táimid anseo i a . áit fhásaigh. 13 Ach a dubhairt sé ríu , Tabhair daoibh le hithe . Agus a dubhairt seision, Ní'l againn níos mó acht cúig buileann agus dhá iasg; ach amháin ba chóir dúinn dul agus feoil a cheannach do na daoine seo go léir. 14 Do bhíodar timcheall cúig mhíle fear. Agus a dubhairt seision dá dheisgiobuil, Cuirigí oruibh suidhe fá cheann caogadaibh i gcuideachtain. 15 Agus rinne siad amhlaidh, agus rinne siad go léir suí síos. 16 Ansin ghlac sé na cúig builín agus an dá iasc, agus ag amharc suas chun na bhflaitheas, bheannaigh sé iad, agus bhris, agus thug do na deisceabail le cur os comhair an tslua. 17 Agus d'ith siad, agus do líonadh go léir: agus tógadh suas de blúirí d'fhan dóibh dhá cheann déag de chiseán. 18 Agus tárla, agus é ag urnaighe ina aonar, go raibh a dheisciobail maille ris: agus d’fhiafraigh sé díobh, ag rádh, Cé a deir an sluagh is mé? 19 Fhreagair siadsan a dúirt, Eoin Baiste; ach deir cuid acu, Elias; agus adeir cuid eile, go n-eiríghthear duine de sna sean-fháidh arís. 20 Dúirt sé ríu , Ach cé a deir sibh go bhfuil mé ? D'fhreagair Peadar agus dubhairt sé, Críost Dé. 21 Agus d’ordaigh sé go géar dóibh, agus d’ordaigh dóibh gan an ní sin a insint d’aon duine; 22 Ag rádh , Ní foláir do Mhac an duine a lán rudaí d'fhulang , agus é diúltadh do na seanóirí agus do na h-ardshagairt, agus do na scriobhuichibh, agus é chur chun báis, agus é eirigh an treas lá. 23 Agus a dubhairt seision ríu go léir, Má's áil le duine ar bith teacht i mo dhiaidh-sa, séanadh sé é féin, agus tóg- adh sé a chros gach lá, agus leanadh sé mise. 24 Oir ge b'é neach le n-a shlánughadh, caillidh sé é : ach gidh bé neach a chailleas a bheatha ar mo shonsa, mar an gcéadna caomhnaidh sé é.
25 Oir cad é an buntáiste do dhuine, má ghnóthaíonn sé an domhan uile, agus go gcaillfidh sé é féin, nó go gcailleann sé é? 26Oir cibé duine a bheidh náire asam féin agus as mo bhriathra, beidh náire Mac an duine uaidh, nuair a thiocfaidh sé ina ghlóir féin, agus i nglóir a Athar, agus na nAingeal naofa. 27 Ach go fírinneach a deirim ribh, go bhfuil dream éigin 'n-a seasamh anso, nach blaisfidh bás, go bhfaicfid ríocht Dé. 28 Agus tar éis ocht lá tar éis na mbriathar seo, ghlac sé Peadar agus Eoin agus Séamas, agus chuaigh sé suas go sliabh chun guí. 29 Agus agus é ag guí, do athraíodh a ghnúis, agus do bhí a éadaigh geal agus glioscarnach. 30 Agus, féuch, do labhair beirt fhear leis, eadhon Maoise agus Elias: 31 A thaispeánadh ina ghlóir, agus a labhair faoina bhás, rud a dhéanfadh sé in Iarúsailéim. 32 Ach bhí Peadar agus iadsan a bhí in éineacht leis trom ina gcodladh: agus nuair a bhí siad ina dhúiseacht, chonaic siad a ghlóir, agus an bheirt fhear a bhí ina seasamh leis. 33 Agus tárla, ag imtheachd dóibh, a dubhairt Peadar ri Iósa, A Mháighistir, is maith dhúinn bheith anso: agus déanaimís trí tabernacleit; ceann duit, agus ceann do Mhaois, agus ceann do Elias: gan a fhios aige cad a dúirt sé. 34 Nuair a labhair sé mar seo, tháinig scamall, agus scáthú orthu: agus bhí eagla orthu agus iad ag dul isteach sa scamall. 35 Agus tháinig guth as an scamall, ag rá, Is é seo mo Mhac beloved: éisteacht leis. 36 Agus nuair a bhí an guth anuas, fuarthas Íosa ina aonar. Agus do choiméad siad é, agus níor innis d'aon duine sna laethibh sin aon nídh dá bhfaca siad. 37 Agus an lá arna mhárach, nuair a tháinig siad anuas ón gcnoc, bhuail daoine go leor air. 38 Agus , féuch , do ghlaoidh duine den chomhluadar , ag rádh , A Mháighistir , guidhim ort, féach ar mo mhac : óir is é mo mhacsa é . 39 Agus, féach, glacann spiorad é, agus adeir sé go tobann; agus is é a stróiceadh chuige go n-imthigheann cúir arís, agus gur ar éigean a imthigheann sé uaidh ag brúchtadh air. 40 Agus do ghuidh mé ar do dheisciobluibh é chur amach; agus níor fhéad siad. 41 Agus d'fhreagair Iósa, a dubhairt seision, A ghinealaich mhí-chreidmhigh agus fhairsing, cá fhad a bheidh mé maille ribh, agus a bhfulaingeoidh mé sibh? Beir leat do mhac. 42 Agus mar bhí sé fós ar theacht, chaith an diabhal anuas é, agus riain air. Agus d’árduigh Íosa an spiorad neamhghlan, agus do leighis sé an leanbh, agus thug sé arís dá athair é. 43 Agus bhí ionadh orthu go léir faoi chumhacht mhór Dé. Ach ar n-iongnadh gach éinne faoi gach ní a dhein Íosa, dubhairt sé r'a dheisgiobuil, 44 Cuirigí na briathra seo i bhur gcluasa: óir tabharfar Mac an duine i lámha na ndaoine. 45 Ach níor thuigeadar an chaint so, agus bhí sé i bhfolach ortha, nár thuigeadar é: agus b'eagla dhóibh ceist a chur air an chaint sin. 46 Ansin d’éirigh réasúnaíocht eatarthu, cé acu díobh ba mhó ba cheart.
50
Lúcás
47 Agus do thuig Íosa smaointe a chroidhe, agus do ghabh leanbh, agus do chuir sé láimh leis, 48 Agus a dubhairt seision ríu, An té ghlacfas an leanbh so i m'ainmsa, glacaidh sé mise: agus an té do ghlaca mise, glacaidh sé an té do chuir uaithe mé: óir an té is lúgha 'nur measg uile, is mór é. 49 Agus d'fhreagair Eoin agus a dubhairt sé , A Mháighistir , chonaiceamar duine amháin ag tilgeadh amach dheamhan i d'ainm ; agus do bhac sinne é, mar ní leanann sé sinne. 50 Agus a dubhairt Iósa ris, Ná bac leis é : oir an té nach bhfuil 'nar n-aghaidh, tá sé ar ár son. 51 Agus nuair a tháinig an t-am chun é a ghlacadh, chuir sé a aghaidh go daingean chun dul go Iarúsailéim, 52 Agus chuir sé teachtairí roimh a aghaidh: agus chuaigh siad, agus chuaigh isteach i sráidbhaile de na Samaritans, a dhéanamh réidh dó. 53 Agus ní bhfuair siad é, mar go raibh a aghaidh mar go mbeadh sé ag dul go Iarúsailéim. 54 Agus nuair a chonaic a dheisceabail Séamas agus Eoin é seo, dúirt siad, a Thiarna, an mian leat go n-ordaimid tine a theacht anuas ó neamh, agus iad a ithe, mar a rinne Elias? 55 Ach d’iompaigh sé agus d’athchóid sé iad, agus dúirt sé, Níl a fhios agaibh cén sórt spioraid ar a bhfuil sibh. 56 Oir ní thagann Mac an duine chun beatha na bhfear a mhilleadh, ach chun iad a shábháil. Agus chuaigh siad go dtí sráidbhaile eile. 57 Agus tárla, agus iad ag imtheacht ar an tslighe, go ndubhairt duine ar leith ris, A Thighearna, leanaidh mé thú pé áit a rachaid tú. 58 Agus a dubhairt Iósa ris, Tá poill ag sionnaigh, agus neadacha ag éanlaith an aeir; ach níl ag Mac an duine áit ar chóir dó a cheann a chur. 59 Agus a dubhairt seision ri neach eile, Lean mise. Ach dúirt sé, a Thiarna, cead dom dul ar dtús agus m'athair a adhlacadh. 60 Dubhairt Iósa ris , A n-adhlacadh na mairbh a mairbh : ach imthigh agus seanmóir ríocht Dé. 61 Agus a dubhairt duine eile freisin, A Thighearna, leanaidh mé thú; ach lig dom ar dtús slán a fhágáil leo, atá sa bhaile ag mo theach. 62 Agus a dubhairt Iósa ris , Ní duine ar bith a chuir a lámh ar an gcraobhach , agus ag amharc siar , atá iomchuibh do ríocht Dé .
7 Agus fanann sa tigh céadna, ag ithe agus ag ól na neithe do bheireadar: óir is fiú an t-oibrí a thuarastal. Ná téigh ó theach go teach. 8 Agus cibé cathair a dtéann sibh isteach inti, agus a gheobhaidh siad sibh, ithigí na nithe atá curtha rompu: 9 Agus leighis na heasláin atá ann, agus abair ríu, Tá ríocht Dé tar éis teacht i ngar daoibh. 10 Ach cibé cathair a rachaidh sibh isteach, agus nach nglacfaidh siad sibh, imighigí amach ar na sráideanna agus abair, 11 Eadhon dusta bhur gcathrach atá ag leanamhaint orainne, scriosaimid amach inár n-aghaidh: dá ainneoin sin bígí cinnte de seo, go bhfuil ríocht Dé ar druidim ribh. 12 Ach deirim ribh gur so-fhulaingthe an lá sin do Shodom, ná don chathair sin. 13 Is mairg duit, a Chorazin! Is mairg duit, a Bhetsaida! óir dá ndéanfaí na hoibreacha cumhachtacha i mBonn agus i Sidon atá déanta ionaibhse, do ghabhadar aithrí tamall ó shin, agus iad ina suí i saicéadaí agus i luaithreach. 14 Ach is mó a bheidh sé infhulaingthe ag Tirus agus ag Sidon ag an mbreithiúnas ná ag sibhse. 15 Agus thusa, a Chapernáum, atá ardaithe go neamh, caithfar go hifreann thú. 16 An té a éisteann libh, éisteann sé liomsa; agus an té a dhéanann dímheas oraibh, déanann sé díspeagadh ormsa; agus an té a dhéanann dímheas orm, déanann sé díspeagadh ar an té a chuir uaidh mé. 17 Agus d'fhill an seachtód ar ais arís le lúcháir, ag rádh, A Thighearna, táid na deamhain fé dhéin sinn tré d'ainm. 18 Agus a dubhairt sé ríu , Chonaic mé Satan mar lightning titim ó neamh . 19 Féuch, tugaim cumhacht daoibh cos a chur ar nathraichean agus ar scorpions, agus ar chumhachtaí an namhad go léir: agus ní dhéanfaidh aon ní dochar ar bith daoibh. 20 Dá ainneoin seo ná bíodh lúcháir ort, go bhfuil na spioraid faoina réir agaibh; ach déanaigí lúcháir, mar tá bhur n‑ainmneacha scríofa ar neamh. 21 San uair sin do rinne Iósa lúcháireach ar bioth, agus a dubhairt sé, Gabhaim buidheachas leat, a Athair, a Thighearna neamh agus talmhan, gur fholaigh tú na neithe so ó dhaoinibh ciallmhara agus críonna, agus gur nocht tú do na leanbhaíbh iad: mar sin féin, a Athair; mar sin bhí an chuma air go maith i do radharc. 22 Is ó m'Athair a sheachadtar gach ní dhomsa: agus ní fios do dhuine ar bith cé hé an Mac, ach ag an Athair; agus cé hé an tAthair, ach an Mac, agus an té a nochtfaidh an Mac dó. 23 Agus d'iompuigh sé chum a dheisgiobuil é, agus a dubhairt sé os a gcionn, Is beannuighthe na súile a fheiceann na neithe a fheiceann sibh: 24 Oir a deirim ribh, gur mhian le mórán fáithe agus ríthe na nithe sin a fheiceáil a fheiceann sibh, agus nach bhfaca siad; agus na nithe sin a chloisteáil a chloiseann sibh, agus nár chuala siad. 25 Agus , féuch , sheas dlíodóir áirithe suas , agus teampaill air , ag rá , A Mháistir , cad a dhéanfaidh mé chun oidhreacht síoraí bheatha ? 26 Dúirt sé ris , Cad atá scríofa sa dlí ? conas a léann tú? 27 Agus d'fhreagair sé, a dubhairt seision, Grádhuighidh tu an Tighearna do Dhia le d'uile chroidhe, agus le t' uile
CAIBIDIL 10 1 Tar éis na nithe seo cheap an Tiarna seachtó eile freisin, agus chuir sé beirt agus beirt os a chomhair iad i ngach cathair agus áit a dtiocfadh sé féin. 2 Uime sin a dubhairt sé ríu , Is mór an fómhar go fírinneach , ach is beag an lucht oibre : guígí dá bhrí sin Tiarna an bhuain , go gcuirfeadh sé oibrithe amach ina bhuain . 3 Imigh leat: féach, cuirim amach thú mar uain i measc mac tíre. 4 Ná hiompaigh sparán, ná scriop, ná bróga: agus ná beannaigh do dhuine ar bith ar an mbealach. 5 Agus pé teach d'imthigh sibh isteach, abair ar dtúis, Síocháin don tigh so. 6 Agus má bhíonn mac na sithe ann so, do shíothcháin do shuaimhneas air : mur sin, tiocfaidh sé chugaibh arís.
51
Lúcás
anam, agus le d'uile neart, agus le d'uile aigne; agus do chomharsa mar thú féin. 28 Agus a dubhairt seision ris, Is ceart a fhreagair tú: déana so, agus mairfidh tú. 29 Ach an tan do thoiligh sé é féin d'fhírinniú, a dubhairt sé ri h-Íosa, Agus cé hé mo chomharsa? 30 Agus d'fhreagair Iósa a dubhairt sé , Chuaidh duine áiridhe síos ó Ierúsalem go Iericho , agus do thuit sé i measg na gadaidheachta, agus do bhaineadar a n-eudach de, agus do chréachtadar é, agus d'imthigheadar, agus d'fhágadar leath-mharbh é. 31 Agus ar ball tháinig sagart ar leith anuas an tslí sin: agus nuair a chonaic sé é, chuaigh sé thar an taobh eile. 32 Agus mar an gcéanna ar Léivíteach, nuair a bhí sé ag an áit, tháinig agus d'fhéach sé air, agus a rith ar an taobh eile. 33 Ach tháinig Samáránach ar leith, agus é ag dul ar a thuras, mar a raibh sé: agus nuair a chonaic sé é, do ghabh truas dó, 34 Agus chuaigh sé chuige, agus cheangail sé suas a wounds, doirteadh ola agus fíona, agus é a chur ar a beithíoch féin, agus thug sé go teach ósta, agus thug sé aire dó. 35 Agus ar an la maireach ar imtheacht dhó, do thógbháil amach dhá phingin, agus tug don tsluagh iad, agus a dubhairt sé ris, Tabhair aire dhó; agus pé rud a chaithfidh tú níos mó, nuair a thiocfaidh mé arís, aisíocfaidh mé leat. 36 Cé acu anois den triúr seo, is dóigh leat, a bhí ina chomharsa leis an té a thit i measc na gadaithe? 37 Agus a dubhairt seision, An té do rinne trócaire air. Ansan a dubhairt Iósa ris, Imthigh, agus dean mar an gcéadna. 38 Agus ag imeacht dóibh, chuaigh sé isteach i sráidbhaile ar leith, agus fuair bean ar leith darbh ainm Marta isteach ina teach é. 39 Agus bhí deirfiúr aici ar a dtugtar Muire, a shuigh freisin ag cosa Íosa, agus chuala a focal. 40 Ach bhí Marta an-tromchúiseach ar fad, agus tháinig sé chuige, agus dúirt sé, A Thiarna, nach bhfuil suim agat go bhfágfadh mo dheirfiúr mé i m’aonar le fónamh? abair léi dá bhrí sin go gcuideoidh sí liom. 41 Agus d'fhreagair Iósa agus a dubhairt sé riú, a Mharta, a Mharta, tá tú curamach agus buartha i dtaobh a lán nithe: 42 Ach ní gádh aon ní amháin: agus do thogh Muire an chuid mhaith sin, nach tógfar uaithi.
6 Mar tá cara liomsa ar a thuras tagtha chugam, agus níl rud ar bith agam le cur os a chomhair? 7 Agus freagróidh sé ón taobh istigh agus déarfaidh sé, Ná cuirigí isteach orm: tá an doras dúnta anois, agus tá mo chlann liom sa leaba; Ní féidir liom éirí agus a thabhairt duit. 8 Deirim ribh, Cé nach n-ardóidh sé agus nach dtabharfaidh sé dó, mar gur cara dó é, fós mar gheall ar a thábhachtaí, ardóidh sé agus tabharfaidh sé dó an méid is gá dó. 9 Agus a deirim ribh, Iarr, agus beidh sé a thabhairt duit; lorg, agus gheobhaidh sibh; cnag, agus osclófar daoibh é. 10Oir gach duine a iarrann glacann sé; agus an té a lorgaíonn, faigheann sé; agus don té a bhuailfidh é, osclófar é. 11 Má iarrann mac arán ar aon duine agaibh atá ina athair, an dtabharfaidh sé cloch dó? nó má iarrann sé iasg, an dtabharfaidh sé nathair dó ar iasc? 12 Nó má iarrann sé ubh, an ofráilfidh sé scairp dó? 13 Más eol daoibh, mar sin, a bheith olc, bronntanais mhaithe a thabhairt do bhur gclann: nach mó is mó a thabharfaidh bhur nAthair neamhaí an Spiorad Naomh dóibh siúd a iarrann air? 14 Agus bhí sé ag cur amach dheamhan, agus bhí sé balbh. Agus tárla, an tan do chuaidh an diabhal amach, do labhair an balbh; agus do ghabh na daoine iongna. 15 Ach a dubhairt cuid acu, Tilgeann sé amach na ndeamhan tré Bheelsebub taoiseach na ndeamhan. 16 Agus dʼiarr dream eile air, á chathú, comhartha ó neamh. 17 Ach ar bhfios dó a smaointe, a dubhairt sé ríu, Gach ríocht atá roinnte 'na h-aghaidh féin cuirthear i dtír í; agus tuitfidh tigh roinnte ar thigh. 18 Má roinntear Satan ina aghaidh féin freisin, conas a sheasfaidh a ríocht? óir adeir sibh gur tré Bheelsebub a chaithim na deamhain amach. 19 Agus más tré Bheelsebub a chaithim-sa na deamhain a thilgeadh amach, cé tré a bhfuil bhur gclann-sa ag cur amach iad? mar sin beidh siad ina mbreithiúna agaibh. 20 Ach más le méar Dé mé ag caitheamh amach na ndeamhan, níl aon amhras ach go bhfuil ríocht Dé tagtha oraibh. 21 Nuair a choimeádann duine láidir armtha a phálás, bíonn a chuid earraí i síocháin: 22 Ach nuair a thiocfadh duine is treise ná sé féin air, agus é a shárú, tógfaidh sé uaidh a armúr go léir a raibh a mhuinín aige, agus roinnfidh sé a chreach. 23 An té nach bhfuil liom, tá sé i mo choinne: agus an té nach cruinníonn liom, scaipeann sé. 24 Nuair a imíonn an spiorad neamhghlan amach as an duine, siúlann sé trí áiteanna tirime ag lorg suaimhnis; agus gan fáil aige, a deir sé, Fillfidh mé ar mo theach as a dtáinig mé amach. 25 Agus nuair a thagann sé, faigheann sé scuabtha agus garnished. 26 Ansin imíonn sé, agus tógann leis seacht spioraid eile is measa ná é féin; agus téann siad isteach, agus comhnóidh siad ann: agus is measa staid an fhir sin ná an chéad cheann. 27 Agus nuair a bhí sé ag labhairt na nithe seo, d'ardaigh bean ar leith den chuideachta suas a guth, agus dúirt sé ris, Is beannaithe an bhroinn a rug tú, agus na papaí a sucked tú. 28 Ach dúirt sé, Sea, is beannaithe iad siúd a chloiseann briathar Dé, agus a choimeád.
CAIBIDIL 11 1 Agus tárla, mar do bhí sé ag urnaighe i n-ionad áirithe, an tan do sguir sé, go ndúbhairt duine dá dheisgiobuil ris, A Thighearna, múin dhúinn urnaighe, mar do theagaisg Eoin dá dheisgiobuil freisin. 2 Agus a dubhairt seision ríu, Nuair a ghuidh sibh, abair, Ár nAthair atá ar neamh, Go naomhófar bhur n-ainm. Thig do ríocht. Go ndéanfar do thoil mar atá ar neamh, agus ar talamh. 3 Tabhair dúinn ó lá go lá ár n-arán laethúil. 4 Agus maith dúinn ár bpeacaí; óir maithímid freisin do gach duine atá faoi chomaoin againn. Agus ná lig sinn i gcathú; ach saor sinn ón olc. 5 Agus a dubhairt seision ríu, Cé acu agaibh agá mbeidh cara agaibh, agus a théid chuige ar mheadhon oidhche, agus a rádh ris, A charaid, tabhair ar iasacht dhamh trí aráin;
52
Lúcás
29 Agus an uair do chruinnigheadar an sluagh go tiugh, do thosnuig sé ar a rádh, Is glúin uilc í seo: lorgadar comhartha; agus ní thabharfar comhartha é, ach comhartha Iónais an fáidh. 30 Mar a bhí Iónas ina chomhartha do na Ninevites, mar sin freisin beidh Mac an duine don ghlúin seo. 31 Éirighidh banríon an deiscirt suas sa bhreitheamhnas le daoinibh na ginealaich so, agus cáinfidh sí iad: óir tháinig sí ó imeallaibh an domhain chun eagna Sholaimh d'éisteacht; agus, féuch, atá níos mó ná Solamh anso. 32 Eiridh fir Ninebhe suas sa bhreitheamhnas leis an nglúin seo, agus daorfaidh siad é: óir rinne siad aithrí ar sheanmóireacht Iónais; agus, féuch, atá níos mó ná Iónas anseo. 33 Ní chuireann duine ar bith coinneal ar lasadh, a chuireann in áit rúnda í, ná faoi shoitheach, ach faoi choinneal, chun go bhfeicfeadh an dream a thagann isteach an solas. 34 Is í an tsúil solas an choirp: dá bhrí sin nuair a bhíonn do shúil singil, beidh do chorp uile lán solais; ach nuair a bhíonn do shúil olc, beidh do chorp freisin lán de dhorchadas. 35 Tabhair aire dá bhrí sin nach dorchadas é an solas atá ionat. 36 Uime sin má bhíonn do chorp uile lán soluis, gan aon chuid do dhorchadas, beidh an t-iomlán lán soluis, mar an uair a shoillseas solas coinneal duit. 37 Agus ag labhairt dó , do ghuidh Phairiseach ar leith air dinneadh maille ris : agus do chuaidh sé asteach, agus do shuidh sé chum bìdh. 38 Agus nuair a chonaic an Fairisíneach é, b’iontach leis nár nigh sé ar dtús é roimh an dinnéar. 39 Agus a dubhairt an Tighearna ris, Anois, a Fhairisigh a ghlanadh an taobh amuigh den chupán agus an mhias; ach tá do chuid istigh lán d'fhithíoch agus d'olc. 40 A dhaoine amaideach, nach é an té a rinne an t‑uireasa an ní atá istigh freisin? 41 Ach tugaigí déirc as na neithe atá agaibh; agus, féuch, atá gach ní glan daoibh. 42 Ach is mairg daoibhse, a Fhairisínigh! óir déanann sibh deichniúr mionta agus rue agus gach uile shórt luibhe, agus tugaigí thar bhreithiúnas agus grá Dé: is cóir dhaoibh iad seo a dhéanamh, agus gan an ceann eile a fhágáil gan déanamh. 43 Is mairg daoibh, a Fhairisínigh! óir is breá libh na suíocháin uachtaracha sna sinagóga, agus beannachtaí ar na margaí. 44 Is mairg daoibh, a scríobhaithe agus Fairisínigh, a chealgairí! óir tá sibh mar uaigheanna nach bhfeictear dóibh, agus níl a fhios ag na daoine a shiúlann os a gcionn. 45 Ansin fhreagair duine de na dlíodóirí , agus dúirt ris , A Mháistir , á rá seo ag rá leat magadh orainn freisin . 46 Agus dúirt sé, Is mairg daoibhse freisin, a dhlíodóirí! óir cuireann sibh ualaí tromchúiseacha ar dhaoine le hiompar, agus ná bainigí sibh féin leis na hualaí le haon cheann de bhur méara. 47 Mairg daoibh! óir tógann sibh uaigheanna na bhfáithe, agus mharaigh bhur n‑aithreacha iad. 48 Go deimhin tugann sibh fianaise go gceadaíonn sibh gníomhais bhur n‑aithreacha: óir go deimhin mharaigh siad iad, agus tógann sibh a ndúthaigh.
49 Uime sin adubhairt eagna Dé freisin, Cuirfidh mé fáithe agus aspail chuca, agus cuid aca marbhaidh agus géarleann siad: 50 Chun go n-iarrfaí ar an nglúin seo fuil na bhfáithe go léir, a doirteadh ó bhunús an domhain; 51 Ó fhuil Abeil go fuil Zacharias, a cailleadh idir an altóir agus an teampall: go deimhin a deirim ribh, Go n-iarrfar ar an nglúin seo í. 52 Mairg daoibh, a dhlíodóirí! óir bhain sibh eochair an eolais: níor tháinig sibh isteach ionat féin, agus chuir sibh bac orthu siúd a bhí ag dul isteach ann. 53 Agus mar a dubhairt sé na nithe so ríu, thosaigh na scríobhaithe agus na Fairisínigh ar é a ghríosú go dian, agus é a spreagadh chun labhairt ar mhórán nithe: 54 Ag fanacht air, agus ag iarraidh rud éigin a ghabháil as a bhéal, chun é a chúiseamh. CAIBIDIL 12 1 Idir an dá linn, nuair a bhailigh an líon mór daoine le chéile, sa chaoi is go raibh siad ag spaisteoireacht ar a chéile, thosaigh sé ar a rá lena dheisceabail i dtosach báire, “ Coimeádaígí oraibh ar thaoisíg na bhFairisíneach, í atá ina hypocrisy. 2 Oir níl aon ní folaithe, nach nochtfar; ná hid, ní bheidh a fhios sin. 3 Uime sin pé rud a labhair sibh sa dorchadas, éistfear sa solas; agus an méid a labhair sibh sa chluas i gclóis, déanfar é a fhógairt ar bharr an tí. 4 Agus a deirim ribh mo chairde, Ná bíodh eagla oraibh roimh an dream a mharaíonn an corp, agus na dhiaidh sin nách féidir leo a dhéanamh. 5 Ach beidh mé in iúl daoibh cé acu a bheidh eagla oraibh: Eagla air, a tar éis a mharaigh sé tá cumhacht a chaitheamh in ifreann; Seadh, a deirim ribh, Eagla air. 6 Nach ndíoltar cúig gealbhan ar dhá fheoirling, agus nach ndéantar dearmad ar aon cheann acu os comhair Dé? 7 Ach fiú na ribí do chinn a bheith uimhrithe go léir. Dá bhrí sin ná bíodh eagla oraibh: is mó luacha sibh ná mórán gealbhain. 8 Mar an gcéanna a deirim ribh, An té a admhaíonn mise os comhair daoine, admhálfaidh Mac an duine freisin os comhair aingeal Dé: 9 Ach an té a shéanann mise os comhair na bhfear diúltófar é roimh aingil Dé. 10 Agus gach duine a labhróidh briathar i gcoinne Mhic an duine, maithfear dó é: ach don té a dhruideann blasphemeth i gcoinne an Spioraid Naoimh, ní maithfear é. 11 Agus nuair a thabharfaidh siad chun na sionagóg sibh, agus chun na giúistísí, agus na cumhachta, ná bígí ag smaoineamh conas nó cad a thabharfaidh sibh freagra, nó cad a déarfaidh sibh: 12Oir teagascfaidh an Spiorad Naomh daoibh san uair chéanna cad is ceart daoibh a rá. 13 Agus a dubhairt duine den chomhluadar ris , A Mháighistir , abair ri mo bhráthair , go roinn sé an oidhreacht liom . 14 Agus a dubhairt seision ris , A dhuine , cé a rinne mé i mo bhreitheamh nó i mo rannóir os do chionn ? 15 Agus a dubhairt seision ríu, Thugaibh an aire, agus bígí ar an aire ón tsannt: óir ní hí saidhbhreas an duine atá aige.
53
Lúcás
16 Agus do labhair sé parabal ríu, ag rádh, Thug talamh duine saidhbhir áiridhe amach go flúirseach: 17 Agus smaoinigh sé ann féin , ag rá , Cad a dhéanfaidh mé , mar tá mé spás a chur ar mo torthaí ? 18 Agus a dubhairt seision, Is é seo a dhéanfaidh mé: leagfaidh mé anuas mo sciobóil, agus tógfaidh mé níos mó; agus ann sin bronnfaidh mé mo thorthaí agus mo chuid earraí go léir. 19 Agus déarfaidh mé le m'anam , Anam , tá mórán earraí curtha suas agat le blianta fada ; tóg do shuaimhneas, ith, ól, agus bí suaimhneach. 20 Ach a dubhairt Dia ris, Amadain, an oidhche so do iarrfar d'anam uait : mar sin cé leis na neithe sin a sholáthruigh tú? 21 Mar sin an té a thaisceann stór dó féin, agus nach bhfuil saibhir i dtreo Dé. 22 Agus a dubhairt seision ri n-a dheisciobluibh, Uime sin a deirim ribh, ná bíodh aon iongna oruibh, cad a dh'itheas sibh; ná don chorp, cad a chuirfidh sibh ort. 23 Is mó an bheatha ná feoil, agus is mó an corp ná éadaí. 24 Déan machnamh ar na fithich: óir ní chuireann siad ná ní bhainfidh siad; nach bhfuil stórais ná scioból acu; agus cothuigheann Dia iad: créd is fearr sibhse ná na héanlaithibh? 25 Agus cé acu díbhse is féidir le cubhad a chur lena airde? 26 Mar sin mura bhfuil sibh in ann an rud is lú a dhéanamh, cad chuige ar smaoinigh sibh ar an gcuid eile? 27 Smaoinigh na lile mar a fhásann siad: ní shaothraíonn siad, ní sníomhann siad; agus fós a deirim ribh, nach raibh Solamh ina ghlóir uile eagruighthe mar aon díobh so. 28 Más amhlaidh mar sin a n-éadaíonn Dia an féar atá inniu sa pháirc, agus amárach a chaitheamh san oigheann; nach mó go n-éididh sé sibh, O sibhse ar bheagán creidimh? 29 Agus ná hiarraigí cad a itheann sibh, nó cad a ólófá, agus ná bíodh aon amhras oraibh. 30 Oir na neithe so uile iarrann náisiúin an domhain iad: agus a fhios ag bhur nAthair go bhfuil gádh agaibh na neithe so. 31 Ach iarraigí ríocht Dé; agus cuirfear na nithe seo go léir libh. 32 Ná bíodh eagla oraibh, a threud bhig; óir is é toil bhur nAthar an ríocht do thabhairt daoibh. 33 Díol na bhfuil agaibh, agus tabhair déirc; cuir ar fáil duit féin málaí nach sean, taisce sna flaithis nach dteipeann orthu, áit nach dtagann gadaí isteach, agus nach truaillíonn an leamhan. 34 Oir an áit a bhfuil do thaisce, beidh do chroí ann freisin. 35 Bíodh bhur leasaithe crioslaithe faoi, agus bhur soilse ar lasadh; 36 Agus is maith sibh féin do na daoinibh atá ag feitheamh ar a dtighearna, nuair a fhillfidh sé ó'n bhainis; go nosclóidh siad láithreach dó nuair a thagann sé agus a bhuailfidh sé. 37 Is beannaithe na seirbhísigh sin, a bhfaighidh an tighearna nuair a thiocfaidh sé ag faire: go deimhin a deirim ribh, go crioslóidh sé é féin, agus go gcuirfidh sé ina shuí chun feola iad, agus go dtiocfaidh sé amach agus go ndéanfaidh sé freastal orthu. 38 Agus má thagann sé sa dara faire, nó má thagann sé sa tríú faire, agus iad a fháil amhlaidh, is beannaithe na seirbhísigh sin.
39Agus bíodh a fhios seo agaibh, dá mbeadh a fhios ag fear an tí cén uair a thiocfadh an gadaí, go ndéanfadh sé faire, agus nár fhulaing sé a theach a bhriseadh tríd. 40 Bígí ullamh dá bhrí sin freisin: óir tagann Mac an Duine tráth nach smaoiníonn sibh. 41 Ansin dúirt Peadar ris, A Thiarna, an bhfuil tú ag labhairt an pharabail seo linne, nó fiú le cách? 42 Agus dúirt an Tiarna , Cé hé an maor dílis ciallmhar , a dhéanfaidh a thighearna i gceannas ar a theaghlach , a thabhairt dóibh a gcuid feola ina am ? 43 Is beannaithe an seirbhíseach sin, a gheobhaidh a thighearna nuair a thiocfaidh sé ag déanamh amhlaidh. 44 Go deimhin a deirim ribh, go ndéanfaidh sé é i gceannas ar gach a bhfuil aige. 45 Ach má deir an seirbhíseach sin 'na chroidhe, Mothuighidh mo thighearna a theacht; agus cuirfidh sé tús le buille na bhfear agus na mban, agus a ithe agus a ól, agus a bheith ar meisce; 46 Tiocfaidh tiarna an tseirbhiseach sin i lá nach bhfuil sé ag breathnú air, agus tráth nach eol dó, agus gearrfaidh sé é faoi dhó, agus ceapfaidh sé a chuid dó i dteannta na n‑unchreidmheach. 47 Agus an seirbhíseach sin a raibh aithne aige ar thoil a thighearna, agus nár ullmhaigh é féin, agus nach ndearna de réir a thoile, buailfear é lena iomad stríoc. 48 Ach an té nárbh eol dó, agus a rinne nithe ar fiú stríoca, buailfear é ar bheagán stríoca. Óir don té dá dtabharfar mórán, iarrfar air go mór é: agus an té a ndearna daoine mórán, iarrfaidh siad níos mó air. 49 Táim tagtha chun tine a chur ar an talamh; agus cad a dhéanfas mé, má tá sé tar éis cogarnaigh cheana? 50 Ach tá baiste agam le baisteadh leis; agus conas a chuirtear brú orm go gcríochnófar é! 51 An déarfá gur chun síocháin a thabhairt ar talamh a tháinig mé? Deirim leat, Nay; ach roinn: 52 Oir as seo amach beidh cúigear in aon teach roinnte, triúr in aghaidh beirte, agus beirt in aghaidh triúr. 53 Roinnfear an t-athair in aghaidh an mhic, agus an mac in aghaidh an athar; an mháthair i gcoinne na hingne, agus an iníon i gcoinne na máthar; an mháthair-chéile i gcoinne a banchéile, agus an iníon chéile i gcoinne a máthair chéile. 54 Agus dúirt sé freisin leis an bpobal , Nuair a fheiceann sibh scamall ag ardú as an iarthar , ar an bpointe boise a deir sibh , Tagann cith ; agus mar sin atá sé. 55 Agus nuair a fheiceann sibh an ghaoth theas ag séideadh, deir sibh, Beidh teas; agus tarlaíonn sé. 56 A chealgairí, is féidir libh aghaidh na spéire agus an domhain a aithint; ach conas atá sé nach bhfuil sibh a fhios ag an am seo? 57 Sea, agus cén fáth nach fiú sibh féin a bhreitheamh ar an rud atá ceart? 58 Nuair a théann tú in éineacht le do naimhde chun an ghiúistís, mar atá tú ar an mbealach, déan dúthracht chun tú a shaoradh uaidh; ar eagla go dtuga sé chun an bhreithimh thú, agus go dtabharfadh an breitheamh don oifigeach thú, agus go gceilfidh an t-oifigeach sa phríosún thú. 59 Deirim leat, ná imigh leat as sin, go n-íocfaidh tú an míol mór deiridh.
54
Lúcás
CAIBIDIL 13
23 Ansin dúirt duine amháin ris , A Thiarna , is beag a shábháil ? Agus a dubhairt sé ríu, 24 Déanaigí dícheall dul isteach ag an ngeata caola: óir, a deirim ribh, go ndéanfaidh mórán iarracht dul isteach, agus ní bheidh siad in ann. 25 Nuair a éirigheas maighistir an tighe suas, agus druid sé an dorus, agus go dtosnuigheann sibh ar seasamh a muigh, agus ar an dorus a bhualadh, ag rádh, A Thighearna, a Thighearna, oscailte dhúinn; agus freagróidh sé agus déarfaidh sé ribh, Níl a fhios agam sibh cia as a bhfuil sibh: 26 Ansin tosóidh sibh a rá, D’itheamar agus d’ólamar i do láthair, agus mhúin tú inár sráideanna. 27 Ach déarfaidh sé , a deirim ribh , ní aithnighim sibh cia as a bhfuil sibh ; imigh uaim, a oibrithe na héagóra. 28 Beidh gol agus gnash fiacla, nuair a fheiceann sibh Abrahám, agus Isaac, agus Iacób, agus na fáithe go léir, i ríocht Dé, agus sibh féin a sá amach. 29 Agus tiocfaidh siad ón oirthear, agus ón iarthar, agus ón dtuaisceart, agus ón deisceart, agus suífidh siad i ríocht Dé. 30 Agus , féuch , an dream dheiridh a bheidh ar thosach , agus an dream a bheidh ar deireadh. 31 An lá céadna tháinig dream áiridhe do na Fairisínigh, ag rádh ris, Imthigh amach, agus imthigh as so: óir maróidh Héróid thú. 32 Agus a dubhairt seision ríu, Imthigh, agus abair ris an sionnach sin, Féuch, caithim amach deamhain, agus déanaim leigheas an lá agus amárach, agus an treas lá críochnófar mé. 33 Mar sin féin ní foláir dom siúl inniu, agus amárach, agus an lá ina dhiaidh sin: óir ní féidir go gclisfeadh fáidh as Iarúsailéim. 34 A Iarúsailéim, a Iarúsailéim, a mharaíonn na fáithe, agus a chlochann na daoine a chuirtear chugat; Cé chomh minic is a chruinnighfinn do chlann le chéile, mar a chruinníonn cearc a h-ál faoina sciatháin, agus ní dhéanfá! 35 Féuch, fágtar bhur teach ina fhásach : agus go deimhin a deirim ribh, Ní fheicfidh sibh mé, go dtiocfaidh an t-am, nuair a déarfaidh sibh, Is beannaithe an té a thiocfaidh in ainm an Tiarna.
1 Bhí i láthair an tséasúir sin daoine áirithe a d’inis dó faoi na Gailíleacha, ar mheasg Pioláit a gcuid fola lena níobairtí. 2 Agus d'fhreagair Íosa agus a dubhairt sé ríu, An dóigh libh gur peacaigh iad na Gailíle seo thar na Gaililí uile, mar gur fhulaing siad a leithéid sin? 3 Deirim libh, Ní hea: ach mura ndéana sibh aithrí, caillfear sibh uile mar an gcéanna. 4 Nó na hocht nduine dhéag sin ar ar thit an túr i Silóam agus ar mharaigh iad, an dóigh libh gur peacaigh iad thar gach duine a bhí ina chónaí in Iarúsailéim? 5 Deirim libh, Ní hea: ach mura ndéana sibh aithrí, caillfear sibh uile mar an gcéanna. 6 Labhair sé freisin an parabal seo; Bhí crann fige curtha ag fear áirithe ina fhíonghort; agus tháinig sé agus d'iarr toradh air, agus ní bhfuair sé. 7Ansin a dubhairt sé ris an ngréasóir a fhíonghoirt, Féuch, na trí bliana seo táim ag lorg toraidh ar an gcrann fige seo, agus ní bhfaighidh mé aon ní: gearr síos é; cén fáth a bhfuil an talamh níos measa? 8 Agus ar bhfreagra dhósan a dubhairt sé ris, A Thighearna, nách leis an mbliadhain so mar an gcéudna, go dtuga mé aolach air, agus go gcuirfinn aolach é: 9 Agus má iompaíonn sé toradh, is maith: agus mura niompóidh, ansin gearrfaidh tú anuas é. 10 Agus bhí sé ag teagasc i gceann de na sinagóga ar an tsabóid. 11 Agus, féuch, bhí bean ann a raibh spiorad easláinte ocht mbliadhan déag, agus í cromtha le chéile, agus níorbh fhéidir ar aon chor í féin do thógbháil suas. 12 Agus nuair a chonaic Íosa í, ghlaoigh sé chuige í, agus dúirt sé léi, A bhean, tá tú saor ó easláinte. 13 Agus leag sé a lámha uirthi: agus láithreach rinneadh díreach í, agus glóir do Dhia. 14 Agus d’fhreagair uachdair na sionagóige go feargach, ar son gur leighis Íosa an lá sabóide, agus a dubhairt sé ris na daoinibh, Tá sé lá ann inar chóir d’fhearaibh obair a dhéanamh: annsin dá bhrígh sin tarlaidh, agus bígí leigheas, agus ní ar an tsabóid. lá sabóide. 15 Ansin d’fhreagair an Tiarna é, agus dúirt sé, A chealgóir, nach scaoileann gach duine agaibh a dhamh nó a asal as an stalla é, agus nach scaoilfidh sé chun uisce é? 16 Nár chóir an bhean seo, ar í inghean d'Abrahám í, a cheangail Sátan, féach, na hocht mbliana déag seo, a scaoileadh saor ón gceangal seo lá na sabóide? 17 Agus an tan a dubhairt sé na neithe so, do ghabh a naimhdibh uile náire: agus do ghabh an sluagh uile gairdeachas as na neithe glórmhar uile do rinne sé. 18 Ansin a dúirt sé, Cad é an ríocht Dé cosúil? agus cad dó a bheidh mé cosúil leis? 19 Tá sé cosúil le grán de shíol mustaird, a ghlac duine, agus a chaith isteach ina ghairdín; agus d'fhás sé, agus céir crann mór; agus éanlaith an aeir do lóisteáil 'na chraobhaibh. 20 Agus a dubhairt seision, Créd leis a chosmhail mé rioghachd Dé? 21 Tá sé cosúil le taoisigh, a ghlac bean agus a d'fholaigh sé i dtrí thomhas mine, go dtí go raibh an t-iomlán leite. 22 Chuaigh sé trí na cathracha agus na sráidbhailte, ag teagasc agus ag taisteal i dtreo Iarúsailéim.
CAIBIDIL 14 1Agus nuair a chuaigh sé isteach i dteach duine de na príomh-Fhairisínigh chun aráin a ithe ar lá na sabóide, bhí siad ag faire air. 2 Agus, féuch, bhí duine ar leith roimhe a raibh an braonach aige. 3 Agus d'fhreagair Íosa agus labhair ris na dlíodóirí agus na Fairisínigh, ag rádh , An bhfuil sé dleathach leigheas a dhéanamh ar lá na sabóide ? 4 Agus do fhanadar ina shuaimhneas. Agus do thóg sé é, agus do leighis sé é, agus do leig sé as é; 5 Agus d'fhreagair siadsan iad, ag rádh , Cé acu agaibh a mbeidh asal nó damh tar éis titim i bpoll, agus nach dtarraingeoidh amach láithreach é ar lá na sabóide? 6 Agus níor fhéad siad é a fhreagairt arís ar na rudaí seo. 7 Agus chuir sé amach parabal dóibh siúd ar tugadh cuireadh dóibh, nuair a thug sé faoi deara mar a roghnaigh siad na príomhseomraí; ag rá leo, 8 Nuair a fhaigheann tú cuireadh ó aon fhear chun bainise, ná suí síos sa seomra is airde; ar eagla go n-iarrfar air fear is onóraí ná tusa;
55
Lúcás
9 Agus an té a d’iarr tú agus é, teacht agus a rá leat, Tabhair áit don duine seo; agus tosuigheann tú le náire ar an seomra is ísle do ghlacadh. 10 Ach nuair a thabharfar thú, imigh agus suidh sa seomra is ísle; chun an té a d'iarr thú a theacht, go ndéarfadh sé riot, A chara, éirigh suas níos airde: ansin go ndéana tú adhradh i láthair na ndaoine a shuíonn ag ithe leat. 11Oir cibé duine a ardóidh é féin, beidh sé bunaithe; agus an té a humhal é féin, ardófar é. 12 Ansin dúirt sé leis an té a d’inis dó, “ Nuair a dhéanann tú dinnéar nó suipéar, ná glaoch ar do chairde, ná ar do bhráithre, ar do ghaolta, ná ar do chomharsan saibhir; ar eagla go n-iarrfaidís arís thú, agus go dtabharfar cúiteamh duit. 13 Ach nuair a dhéanann tú féasta, glaoigh ar na boicht, na bacaigh, na bacaigh, na daill: 14 Agus beidh tú beannaithe; óir ní féidir leo cúiteamh a thabhairt duit: óir tabharfar cúiteamh duit in aiséirí na bhfíréan. 15 Agus nuair a chuala duine acu siúd a bhí ina shuí ag ithe na nithe seo, a dúirt sé ris, Is beannaithe an duine a itheann arán i ríocht Dé. 16 An sin a dubhairt seision ris, Do dhein duine áiridhe suipéar mór, agus do chuireadar mórán: 17 Agus chuir sé a sheirbhíseach chuige ag an suipéar chun a rá leo siúd ar cuireadh cuireadh, Tar; óir tá gach ní réidh anois. 18 Agus d'aon toil amháin thosaigh siad ar leithscéal a dhéanamh. Dubhairt an chéad duine ris, Do cheannaigh mé píosa talmhan, agus ní foláir dom imtheacht d'fhaicsin: guidhim ort do ghabh mo leithsgéal. 19 Agus a dubhairt duine eile, Cheannuigh mé cuig cuing dhamh, agus téim d'á dhearbh- adh: gabhaim mo leithsgéal uait. 20 Agus a dubhairt duine eile , Phós mé bean , agus mar sin ní féidir liom teacht . 21 Mar sin tháinig an seirbhíseach sin, agus léirigh sé na nithe seo dá thighearna. Ansan do bhí feirge ar fhear an tighe agus dubhairt sé le n-a sheirbhíseach, Imthigh amach go tapaidh go sráidibh agus go lánaí na cathrach, agus tabhair isteach anseo na boicht, agus na daoine bacach, agus na bacaigh, agus na doill. 22 Agus dúirt an seirbhíseach , A Thiarna , tá sé déanta mar a d'ordaigh tú , agus fós tá seomra . 23 Agus a dubhairt an tighearna ris an seirbhíseach , Imigh amach ar an mhórbhealaigh agus fálta , agus iallach orthu teacht isteach , chun go mbeidh mo theach a líonadh . 24 Oir a deirim ribh, nach blaisfidh aon duine de na daoinibh sin ar cuireadh cuireadh do mo shuipear é. 25 Agus d’imthigh an sluagh mór leis: agus d’iompuigh sé, agus a dubhairt sé ríu, 26 Má thagann duine ar bith chugamsa, agus nach fuath aige a athair, agus a mháthair, agus a bhean chéile, agus a chlann, agus a bhráithre, agus a dheirfiúracha, agus a bheatha féin freisin, ní féidir leis bheith ina dheisceabal agamsa. 27 Agus cibé duine nach iompraíonn a chros, agus nach dtiocfaidh i mo dhiaidh, ní féidir leis a bheith ina dheisceabal agam. 28 Cé acu agaibhse a bhfuil ar intinn aige túr a thógáil, nach suífidh ar dtús, agus nach n-áirítear an costas, an bhfuil dóthain aige chun é a chríochnú?
29 Ar eagla, tar éis dó an bonn a leagadh, agus gan é a bheith in ann é a chríochnú, go dtosóidh gach a bhfeiceann sé ag magadh air; 30 Ag rádh , Thosaigh an duine seo ar thógáil , agus ní raibh sé in ann a chríochnú . 31 Nó cén rí, ag dul chun cogaidh in aghaidh rí eile, nach suíonn ar dtús, agus nach ndéanann comhairle féachaint an bhfuil sé in ann le deich míle bualadh leis an té a thagann ina choinne le fiche míle? 32 Nó, agus an duine eile fós i bhfad uaidh, cuireann sé ambasáid, agus mian leis coinníollacha síochána. 33 Mar sin mar an gcéanna, cibé duine agaibhse nach tréigfidh gach rud atá aige, ní féidir leis a bheith ina dheisceabal agamsa. 34 Tá an salann go maith: ach má chailleas an salann a bhlas, cad leis a déanfar blasta é? 35 Níl sé oiriúnach don talamh, ná don dhumhach fós; ach chaith fir amach é. An té a bhfuil cluasa aige chun éisteachta, éisteadh sé. CAIBIDIL 15 1 Tharraing na poibleacánaigh agus na peacaigh go léir i ngar dó ansin chun éisteacht leis. 2 Agus murmured na Fairisínigh agus scríobhaithe , ag rá , Glacann an fear seo peacaigh , agus itheann leo . 3 Agus do labhair sé an parabal so ríu, ag rádh, 4 Cén duine agaibh, ag a bhfuil céad caora, má chailleann sé ceann acu, nach bhfágann an nóchaidí agus naonúr déag san fhásach, agus nach dtéann ina dhiaidh sin atá caillte, go bhfaighidh sé é? 5 Agus nuair a fuair sé é, cuireann sé ar a ghuaillí é, ag déanamh gairdeachais. 6 Agus ar theacht abhaile dó, do ghlaoidh sé a chairde agus a chomharsan le chéile, ag rádh ríu, Bígí lúcháireach liom; óir fuair mé mo chaoirigh a cailleadh. 7 Deirim ribh, mar an gcéadna go mbeidh lúcháir ar neamh ar aon pheacach a dhéanfaidh aithrí, níos mó ná ar nócha agus naonúr ionraic, nach gádh aithríghe. 8 Cad é an bhean ag a bhfuil deich bpíosa airgid, má chailleann sí píosa amháin, nach las coinneal, agus nach scuab an teach, agus a iarrann go dúthrachtach go bhfaighidh sí é? 9 Agus an tan fuair sí é, do ghlaoidh sí a cáirde agus a comharsan i n-a chéile, ag rádh, Déanaigí gairdeachas liom; óir tá an píosa a bhí caillte agam aimsithe agam. 10 Mar an gcéanna a deirim ribh, go bhfuil lúcháir i láthair aingil Dé ar aon peacach a dhéanann aithrí. 11 Agus a dubhairt seision, Bhí beirt mhac ag duine áirithe: 12 Agus dúirt an té ab óige díobh lena athair, “A Athair, tabhair domsa an chuid de na hearraí a thitfidh chugam. Agus roinn sé leo a bheo. 13 Agus ní mórán laethanta tar éis don mhac ab óige a bheith bailithe le chéile go léir, agus a thuras a dhéanamh i dtír i bhfad, agus a shubstaint amú ann le beatha círéibeach. 14 Agus nuair a bhí an t‑iomlán caite aige, d’éirigh gorta mhór sa tír sin; agus thosaigh sé ar a bheith in easnamh. 15 Agus d’imthigh agus cheangail sé é féin le saoránach den tír sin; agus chuir sé isteach ina pháirceanna é chun muc a bheathú. 16 Agus ba mhian leis a bolg a líonadh de na cromáin a d'ith na muc: agus níor thug aon duine dó.
56
Lúcás
17 Agus nuair a tháinig sé chuige féin, dúirt sé, Cé mhéad fostaithe fostaithe de chuid m'athar a bhfuil go leor arán agus le spáráil, agus mé bás a fháil den ocras! 18 Eiridh mé, agus théid go dtí m'athair, agus déarfaidh mé ris, A Athair, pheacaigh mé i n-aghaidh na bhflaitheas, agus ad aghaidh-se, 19 Agus ní fiú dom do mhac a bheith mar ainm orm: déan mar dhuine de do chuid fostaithe mé. 20 Agus d'eirigh sé, agus tháinig sé chun a athar. Ach nuair a bhí sé fós i bhfad uaidh, chonaic a athair é, agus bhí trua aige, agus rith sé, agus thit sé ar a mhuineál, agus phóg sé é. 21 Agus a dubhairt an mac ris, A Athair, pheacaigh mé i naghaidh na bhflaitheas, agus i n-aghaidh do shúl-sa, agus ní fiú mé níos mó go ngairthear do mhac dhom. 22 Ach a dubhairt an t-athair r'a sheirbh- iseach, Beirigí amach an chulaidh is fearr, agus cuirigí air é; agus cuir fáinne ar a láimh, agus bróga ar a chosa: 23 Agus tabhair leat anso an laogh biadhta, agus marbh é; agus itheamar, agus bímis suaimhneach: 24 Oir bhí mo mhac seo marbh, agus tá sé beo arís; cailleadh é, agus faightear é. Agus thosaigh siad a bheith sásta. 25 Bhí a mhac ba shine sa ghort: agus ag teacht dó agus ag druidim leis an teach, chuala sé ceol agus rince. 26 Agus ghlaoigh sé ar dhuine de na seirbhísigh, agus d'fhiafraigh sé cad is brí leis na nithe seo. 27 Agus a dubhairt seision ris, Tá do dheartháir teacht; agus do mharbh d'athair an laogh biadhta, do bhrígh go bhfuair sé slán slán é. 28 Agus bhí fearg air, agus ní rachadh sé isteach: dá bhrí sin tháinig a athair amach, agus chuir sé impí air. 29 Agus ar bhfreagra dhósan a dubhairt sé r'a athair, Féuch, do dhéanam seirbhís dhuit na blianta fada so, agus ní dhearna mé aon uair do bhriseadh d'aitheantas: agus fós níor thug tú meann dom, go gcuirfinn sólás lem chairde; 30 Ach a luaithe a tháinig do mhac seo, a d’ith do chónaí le striapaigh, mharaigh tú an lao ramhraithe dó. 31 Agus a dubhairt seision ris, A mhic, is leatsa tusa riamh, agus gach ní atá agam, is leatsa é. 32 Ba ghairid go ndéanfaimís subhach, agus go ndéanaimís aoibhneach: óir bhí do bhráthair so marbh, agus tá sé beó arís; agus cailleadh é, agus fuarthas é.
7 Ansin dúirt sé le duine eile, Agus cé mhéad atá agat? Agus a dubhairt sé, Céad beart cruithneachtan. Agus a dubhairt sé ris, Tóg do bhile, agus scríobh ceithre fichid. 8 Agus do mhol an tighearna an maoir éagórach, do bhrígh go ndearna sé go críonna: óir is críonna clann an tsaoghail so ná clann an tsolais. 9 Agus a deirim ribh, Déanaigí díbh féin cairde le Mamon na héagóra; chun, nuair a theipeann oraibh, go nglacfaidh siad isteach in áitribh shíoraí sibh. 10 An té atá dílis sa mhéid is lú, tá sé dílis sa mhórchuid freisin: agus an té atá éagórach sa mhéid is lú, tá sé éagórach sa mhórchuid freisin. 11 Más rud é, dá bhrí sin, nach raibh sibh dílis sa Mamon neamhfhírinneach, cé a dhéanfaidh an saibhreas fíor a mhuinín? 12 Agus mura raibh sibh dílis san ní sin atá ag duine eile, cé a thabharfaidh daoibh an rud is leat féin? 13 Ní féidir le haon seirbhíseach fónamh do dhá mháistir: óir beidh fuath aige don duine acu, agus grá don duine eile; nó eile beidh sé i seilbh an duine, agus an duine eile ghrain. Ní féidir libh seirbhís a thabhairt do Dhia agus do Mhamon. 14 Agus chuala na Fairisínigh freisin, a bhí sanntach, na nithe seo go léir: agus rinne siad magadh air. 15 Agus a dubhairt seision ríu , Is sibhse an dream a dhlisteanas sibh féin os comhair na bhfear ; ach a bhfuil aithne ag Dia ar bhur gcroíthe: óir an ní is mó a bhfuil meas ag daoine air, is iongna é i bhfianaise Dé. 16 Bhí an dlí agus na fáithe ann go dtí Eoin: ón am sin a dhéantar ríocht Dé a shearmonú, agus brúnn gach duine isteach inti. 17 Agus is fusa do neamh agus do thalamh dul thairis, ná teideal amháin ar an dlighe do theipeadh. 18 An té a chuireas uaidh a bhean chéile, agus a phósann bean eile, déanann sé adhaltranas: agus an té a phósann an té a chuirfí as a fear, déanann sé adhaltranas. 19 Bhí duine saibhir áirithe ann, a bhí éadaigh corcra agus línéadach mín air, agus é ag caitheamh go suairc gach lá: 20 Agus bhí bacach ar leith darbh ainm Lazarus, a bhí suite ag a gheata, lán de chneá, 21 Agus ar mian leis a bheith ar a mbiadh leis na blúiríní a thit ó bhord an duine shaibhir: ina theannta sin tháinig na madraí agus ligh siad a nimhneach. 22 Agus tharla, go bhfuair an bacach bás, agus d'iompair ag na haingil isteach i uchd Abrahaim: an duine saibhir bás freisin, agus a adhlacadh; 23 Agus in ifreann d'ardaigh sé a shúile, agus é i bpéin, agus chonaic sé Abrahám i bhfad uaidh, agus Lazarus ina bhroinn. 24 Agus do ghlaoidh sé agus a dubhairt sé, A Athair Abrahám, déan trócaire orm, agus cuir Lazarus chuige, go dtum sé barr a mhéir in uisge, agus go bhfuaruighidh sé mo theangaidh; óir tá mé cráite sa lasair seo. 25 Ach a dubhairt Abraham , A mhic , cuimhnigh go bhfuair tusa do nithe maithe le linn do shaoil , agus Lazarus mar an gcéanna rudaí olca : ach anois tá sólás aige , agus tá tú cráite . 26 Agus taobh leis seo go léir, idir sinne agus sibhse a bhfuil an mhurascaill mhór socraithe: ionas nach féidir leo siúd a bheadh ag dul thar chugat; ní féidir leo a chur ar aghaidh chugainn, a thiocfadh as sin. 27 Ansin dúirt sé, Guím ort dá bhrí sin, athair, go gcuirfeá go teach m'athar é:
CAIBIDIL 16 1Agus dúirt sé freisin lena dheisceabail, Bhí duine saibhir áirithe, a raibh maoir; agus adubhradar mar an gcéadna ris gur chuir sé a chuid earraí amú. 2 Agus ghlaoidh sé air, agus a dubhairt seision ris, Cionnus a chluinim so uait? tabhair cuntas ar do mhaoirseacht; óir ní maoir thú a thuilleadh. 3 Ansin dúirt an maor ann féin, Cad a dhéanfaidh mé? óir tógann mo thighearna an stiubhardacht uaim: ní féidir liom a thochailt; a impigh tá náire orm. 4 Táim réitithe cad atá le déanamh agam, nuair a chuirfí as an bhfeighil mé, go nglacfaidís isteach ina dtithe mé. 5 Uime sin do ghlaoidh sé gach duine d'fhéichiúnaí a thighearna chuige, agus a dubhairt sé ris an duine chéadna, Cá mhéad atá agat ar mo thighearna? 6 Agus a dubhairt seision, Céad beart ola. Agus a dubhairt sé ris, Tóg do bhille, agus suidh síos go tapaidh, agus scríobh caoga.
57
Lúcás
28 Oir tá cúigear bráithre agam; go dtuga sé fianaise ríu, ar eagla go dtiocfaidís isteach in áit seo na gcráite freisin. 29 A dubhairt Abraham ris, Tá Maois agus na fáithe acu; lig dóibh éisteacht leo. 30 Agus a dubhairt seision, Ni headh, a athair Abrahám : ach má d'imthigh neach chuca ó mhairbh, déanfaidh siad aithreachas. 31 Agus a dubhairt seision ris, Mura n-éisteann siad le Maois agus leis na fáithe, ní bheidh siad ina luí orthu, cé gur eirigh duine ó mhairbh.
19 Agus a dubhairt seision ris, Eirigh, imthigh : is do chreideamh a shlánuigh tú. 20 Agus nuair a d’iarr na Fairisínigh air, cathain a bheadh ríocht Dé le teacht, d’fhreagair sé iad agus dúirt sé, Ní thagann ríocht Dé le breathnú: 21 Ní abróidh siad ach an oiread, Féach anseo! nó, féach ann! óir, féuch, atá ríocht Dé ionat. 22 Agus a dubhairt seision ris na deisgiobuil, Tiocfaidh na laethanta, nuair a bheidh fonn oraibh lá de Mhac an duine d'fheiceáil, agus ní fheicfidh sibh é. 23 Agus déarfaid siad ríu, Féuch so; nó, féach ann: ná tar ina ndiaidh, agus ná lean iad. 24 Oir mar an tintreach, a shoillsíonn as aon chuid faoi neamh, a lonraíonn chun na coda eile faoi neamh; mar sin freisin a bheidh Mac an duine ina lá. 25 Ach ní foláir dó ar dtús mórán rudaí a fhulaingt, agus a bheith diúltaithe don ghlúin seo. 26 Agus mar a bhí i laethanta Noe, mar sin beidh sé freisin i laethanta Mhac an duine. 27 D’ith siad agus d’ól siad, phós siad mná céile, tugadh i bpósadh iad, go dtí an lá a ndeachaigh Noe isteach san áirc, agus tháinig an tuile, agus scrios sí iad go léir. 28 Mar an gcéanna freisin mar a bhí i laethanta Lot; d'ith siad, d'ól siad, cheannaigh siad, dhíol siad, chuir siad, thóg siad; 29 Ach an lá céanna a chuaigh Lot amach as Sodom, chuir sé tine agus ruibh ó neamh agus scrios sé iad go léir. 30 Mar sin beidh sé sa lá a fhoilseofar Mac an duine. 31 Sa lá sin, an té a bheidh ar mhullach an tí, agus a chuid sa teach, na thiocfadh sé anuas chun é a thógáil uaidh: agus an té atá sa ghort, ná fillfeadh sé ar ais mar an gcéanna. 32 Cuimhnigh ar bhean chéile Lot. 33 An té a iarrfaidh a shaol a shábháil, caillfidh sé é; agus cibé duine a chaillfidh a shaol, coimeádfaidh sé é. 34 Deirim libh, an oíche sin beidh beirt fhear in aon leaba; tógfar an ceann, agus fágfar an ceann eile. 35 Beidh beirt bhan ag meilt le chéile; tógfar an ceann, agus fágfar an ceann eile. 36 Beidh beirt fhear sa ghort; tógfar an ceann, agus fágfar an ceann eile. 37 Agus do fhreagaireadar agus a dubhairt siad ris , Cá , a Thighearna ? Agus a dubhairt seision ríu, Gach áit ina mbeidh an corp, ann sin cruinneofar na hiolair le chéile.
CAIBIDIL 17 1 Ansin dúirt sé ris na deisceabail, Ní féidir, ach go mbeidh cionta a thagann: ach mo thrua dó, trí a bhfuil siad ag teacht! 2 B’fhearr dó cloch mhuilinn a chrochadh faoina mhuiníl, agus é a chaitheamh san fharraige, ná go ndéanfadh sé oilbheum do dhuine den chlann bheag seo. 3 Tabhair aire daoibh féin: Má dhéanann do bhráthair foghail i n-aghaidh, cronaigh é; agus má dhéanann sé aithrí, maith dó. 4 Agus má dhéanann sé peaca a d'aghaidh seacht n-uaire sa lá, agus seacht n-uaire sa lá go dtabharfadh sé arís chugat, ag rá, aithrím; maithfidh tú dó. 5 Agus a dubhairt na haspail ris an Tighearna, Méadaigh ár gcreideamh. 6 Agus dúirt an Tiarna , Dá mbeadh creideamh agaibh mar ghráin de shíol mustaird , d'fhéadfadh sibh a rá leis an crann sycaimín , Bainigí as an fhréamh , agus a bheith curtha ar an bhfarraige ; agus ba cheart dó géilleadh duit. 7 Ach cé acu agaibhse, a bhfuil seirbhíseach aige ag treabhadh nó ag beathú eallaigh, a déarfaidh leis arís agus arís eile, nuair a bheidh sé ag teacht ón gcloch, Imigh agus suidh síos chun feola? 8 Agus ná déarfaidh sé i n-aonfheacht leis, Réitigh an méid is féidir liom a bheith ag mo shuí, agus crioslaigh thú féin, agus seirbhís dom, go n-ithidh mé agus go n-ólfaidh mé; agus dá éis sin ithidh agus ólfaidh tú? 9 An dtugann sé buíochas don seirbhíseach sin mar go ndearna sé na nithe a ordaíodh dó? Ní fhéachaim. 10 Mar an gcéanna sibhse, nuair a bheidh na nithe sin uile déanta agaibh dá n-ordaítear daoibh, abair, Is seirbhísigh neamhbhrabúis sinn: rinneamar an ní ba dhual dúinn a dhéanamh. 11 Agus nuair a chuaigh sé go Iarúsailéim, chuaigh sé trí mheán na Samaria agus na Gailíle. 12 Agus ar dhul isteach dó i sráidbhaile áirithe, do bhuail deichniúr lobhar air, a sheas i bhfad uaidh: 13 Agus do thógadar suas a nglór, agus a dubhairt siad, A Íosa, a Mháighistir, déan trócaire orainn. 14 Agus nuair a chonaic sé iad , a dúirt sé ríu , Go taisbeáineann tú féin do na sagairt . Agus tárla, agus iad ag imtheacht, do ghlanadh. 15 Agus nuair a chonaic duine acu go raibh sé leighis, chuaidh sé ar ais, agus le guth ard thug sé glóir do Dhia, 16 Agus thit sé síos ar a aghaidh ag a chosa, ag tabhairt buíochas dó: agus bhí sé Samaritan. 17 Agus d'fhreagair Iósa, a dubhairt seision, Nár glanadh deichnear? ach cá bhfuil na naoi? 18 Ní fhaightear a d’fhill chun glóir a thabhairt do Dhia, ach amháin an strainséir seo.
CAIBIDIL 18 1 Agus labhair sé parabal ríu chun na críche sin, gur chóir d'fhir a ghuí i gcónaí, agus gan lagú; 2 Ag rádh, Bhí breitheamh i gcathair, nach raibh eagla Dé air, agus nach raibh aige ar dhuine: 3 Agus bhí baintreach sa chathair sin; agus tháinig sí chuige, ag rá, Dhíol dom mo namhaid. 4 Agus ní bheadh sé ar feadh tamaill: ach ina dhiaidh sin dúirt sé ann féin, Cé nach bhfuil eagla Dé orm, ná aird ar dhuine; 5 Ach toisc go gcuireann an bhaintreach seo trioblóid orm, déanfaidh mé í a dhíoghail, ar eagla go n-imeoidh sí mé trína theacht i gcónaí. 6 Agus a dubhairt an Tiarna , Éist cad a deir an breitheamh éagórach .
58
Lúcás
7 Agus nach ndéanfaidh Dia dhíoghail ar a thoghtha féin, a chaoineann lá agus oíche air, cé go n-iompróidh sé i bhfad leo? 8 Deirim libh go ndéanfaidh sé iad a dhíol go tapaigh. Mar sin féin, nuair a thiocfas Mac an duine, an bhfaighidh sé creideamh ar an talamh? 9 Agus labhair sé an parabal seo le dream áirithe a raibh muinín acu iontu féin go raibh siad ionraic, agus a rinne dímheas ar dhaoine eile: 10 Chuaigh beirt fhear suas isteach sa teampall chun guí; Fairisíneach duine acu, agus tábhairneoir an duine eile. 11 Sheas an Fairisíneach agus é ag guí mar sin leis féin, A Dhia, gabhaim buíochas leat nach bhfuilim mar dhaoine eile, sracadh, éagórach, adhaltranach, nó fiú amháin mar an táiblíneach seo. 12 Déanaim troscadh dhá uair sa tseachtain, tugaim deachúna as gach a bhfuil agam. 13 Agus ar seasamh don phuball i gcéin, ní thógfadh sé suas oiread a shúl chun na bhflaitheas, ach bhuail sé ar a chíche, ag rádh, A Dhia, déan trócaire orm, an peacach. 14 A deirim ribh, do chuaidh an fear so síos go dtí a thigh fíréanta seach an duine eile: óir gach uile neach a arduigheann é féin, isé a bhun; agus an té a humhal é féin, ardófar é. 15 Agus thug siad chuige freisin naíonán , go mbeadh sé dteagmháil leo : ach nuair a chonaic a dheisceabail é , siad rebuked iad . 16 Ach ghlaoidh Iósa chuige iad, agus a dubhairt sé, Fulaingibh do chlann bheag teacht chugamsa, agus ná bac leo: óir is chuige sin atá ríocht Dé. 17 Go deimhin a deirim ribh, An té nach nglacfaidh ríocht Dé mar leanbh beag, ní rachaidh sé ar aon chor isteach inti. 18 Agus d’fhiafraigh rialóir ar leith de, ag rádh , A Mháistir Mhaith , cad a dhéanfas mé chun an bheatha shíoraí d’oidhreacht? 19 Agus a dubhairt Iósa ris , Cad chuige a nglaonn tú maith dhom ? níl aon duine go maith, ach amháin, is é sin, Dia. 20 Is eol duit na haitheanta, Ná déan adhaltranas, Ná maraigh, ná goid, Ná tabhair fianaise bhréagach, Tabhair onóir do d'athair agus do do mháthair. 21 Agus dúirt sé , iad seo go léir a choinnigh mé ó m'óige suas . 22 Agus nuair a chuala Iósa na nithe sin, a dubhairt sé ris, Fós ní bhfuil aon ní amháin agat: díol gach ní atá agat, agus tabhair ar na boicht, agus beidh agad stór ar neamh: agus tar, lean mise. 23 Agus an tan do chuala sé so, do ghabh sé truaighe : óir do bhí sé an-saidhbhir. 24 Agus nuair a chonaic Íosa go raibh sé an-bhrón, a dúirt sé, Nár éigean dóibh siúd a bhfuil saibhreas dul isteach i ríocht Dé! 25 Oir is fusa do chamall dul trí shúil na snáthaide, ná do dhuine saibhir dul isteach i ríocht Dé. 26 Agus dúirt siadsan a chuala é, Cé is féidir a shábháil? 27 Agus a dubhairt seision, Na nithe atá dodhéanta ag daoinibh, is le Dia iad. 28 Ansin dúirt Peadar, féach, d'fhág muid go léir, agus lean tú. 29 Agus a dubhairt seision ríu, Go deimhin a deirim ribh, ní'l aon neach d'fhághail tigh, nó tuismitheóirí, nó bráithre, nó bean-phòsda, nó clann, ar son ríoghachd Dé, .i.
30 An té nach bhfaighidh an iliomad níos mó san aimsir láithreach seo, agus sa saol atá le teacht an bheatha shíoraí. 31 Ansin ghabh sé chuige an dáréag , agus dúirt ríu , Féach , a théann muid suas go Iarúsailéim , agus beidh gach rud atá scríofa ag na fáithe maidir le Mac an duine a chur i gcrích . 32Oir tabharfar thairis é do na Gintlithe, agus déanfar magadh air, agus guí go míshásta, agus go gcrochfar é: 33 Agus déanfaidh siad sciúirseáil air, agus cuirfidh siad chun báis é: agus an tríú lá éireoidh sé arís. 34 Agus níor thuig siad aon cheann de na rudaí seo: agus bhí an chaint seo i bhfolach uathu, agus ní raibh a fhios acu na rudaí a labhraíodh. 35 Agus nuair a bhí sé ag druidim le Iericho, bhí dall ar leith ina shuí ar thaobh an bhóthair ag déirce: 36 Agus nuair a chuala sé an t‑lua ag dul thart, d’fhiafraigh sé de cad ba chiall leis. 37 Agus d'innis siad dó , go raibh Íosa de Nazaret ag gabháil thart . 38 Agus do ghlaoidh sé, ag rádh, A Iósa, a Mhic Dháiví, déan trócaire orm. 39 Agus d’árduigeadarsan a chuaigh roimhe é, chun go mbeadh sé ina shuaimhneas: ach is mó go mór a ghlaoigh sé, A Mhic Dháiví, déan trócaire orm. 40 Agus do sheas Iósa, agus do órduigh sé é thabhairt chuige : agus ar ndul a ngar dhó, do fhiafruigh sé dhe, 41 Ag rádh, Cad is mian leat a dhéanamh dhuit? Agus a dubhairt seision, A Thighearna, go bhfaghainn mo radharc. 42 Agus a dubhairt Iósa ris, Faigh do radharc : do shlánuigh do chreideamh thú. 43 Agus láithreach fuair sé a radharc, agus do lean sé é, ag tabhairt glóire Dé: agus an pobal go léir, nuair a chonaic siad é, thug moladh do Dhia. CAIBIDIL 19 1 Chuaigh Íosa isteach agus chuaigh sé trí Iericho. 2 Agus, féuch, bhí fear darbh ainm Zacchaeus, a bhí 'na cheann feadhna ar na poibleachaibh, agus é saidhbhir. 3 Agus d’iarr sé Íosa a fheiceáil cé hé féin; agus níorbh fhéidir le haghaidh an phreasa, toisc go raibh sé beag de stature. 4 Agus rith sé roimhe, agus dhreap sé suas i gcrann sycomore chun é a fheiceáil: óir bhí sé chun pas a fháil mar sin. 5 Agus nuair a tháinig Iósa go dtí an áit, d'fhéach sé suas, agus chonaic sé é, agus a dubhairt sé ris, A Zachéus, déan deifir, agus tar anuas; óir ní foláir dom fanúint i do theachsa inniu. 6 Agus rinne sé deifir, agus tháinig sé anuas, agus ghlac áthas air. 7 Agus nuair a chonaic siad é , siad go léir murmured , ag rá , Go raibh sé imithe chun bheith ar aoi le duine atá ina pheacach . 8 Agus do sheas Zacchaeus, agus a dubhairt sé ris an Tighearna; Féuch, a Thiarna, leath mo chuid earraí a thugaim do na boicht; agus má thug mé aon ní ó dhuine ar bith trí chúisimh bhréige, déanaim a cheithre huaire é a thabhairt ar ais. 9 Agus a dubhairt Iósa ris, Slánuightheadh an lá so teacht chun an tighe so, do bhrígh gur mac do Abraham é féin.
59
Lúcás
10Oir tá Mac an duine tagtha chun an rud a cailleadh a lorg agus a shábháil. 11 Agus mar a chuala siad na rudaí seo, chuir sé leis agus labhair parabal, mar go raibh sé i ngar do Iarúsailéim, agus gur cheap siad go mbeadh an ríocht Dé le feiceáil láithreach. 12 Dúirt sé dá bhrí sin, chuaigh duine uasal áirithe i dtír i bhfad chun ríocht a fháil dó féin, agus chun filleadh. 13 Agus ghlaoigh sé a dheichniúr seirbhíseach , agus thug sé deich bpúint dóibh , agus dúirt sé ríu , Áitigh go dtiocfaidh mé . 14 Ach thug a shaoránaigh fuath dó, agus chuir siad teachtaireacht ina dhiaidh, ag rá, Ní bheidh an duine seo againn chun rí orainn. 15 Agus nuair a d’fhill sé, tar éis dó an ríocht a fháil, d’ordaigh sé na seirbhíseach seo a ghairm chuige, dár thug sé an t-airgead, go mbeadh a fhios aige cá mhéad a ghnóthaigh gach duine trí thrádáil. 16 Ansin tháinig an chéad duine , ag rá , A Thiarna , do phunt fuair deich bpunt . 17 Agus a dubhairt seision ris, Is maith, a dheaghsheirbhíseach: óir do bhí tú dílis ar bheagán, bíodh údarás agat ar dheich gcathracha. 18 Agus tháinig an dara duine , ag rá , A Thiarna , do phunt fuair cúig puint . 19 Agus a dubhairt seision ris, Bí thusa freisin os cionn cúig cathracha. 20 Agus tháinig duine eile , ag rá , A Thiarna , féach , seo do phunt , a choinnigh mé suas i naipcín : 21 Óir bhí eagla orm romhad, do bhrígh gur duine géar thú: glacann tú an ní nár leag tú síos, agus buaineann tú nár chuir tú. 22 Agus a deir sé ris , As do bhéal féin beidh mé breith a thabhairt duit , a sheirbhíseach olc . Bhí a fhios agat gur duine géar mé, ag tógáil an rud nár leag mé síos, agus ag buain nár chuir mé: 23 Ar an ábhar sin nár thug tú mo chuid airgid isteach sa bhanc, chun go mbeadh gá agam le riar ar mo theacht? 24 Agus a dubhairt seision ríu-san a bhí ina sheasamh, Tógaigí uaidh an púnt, agus tabhair don té ar a bhfuil na deich bpúint é. 25 (Agus a dubhairt siad ris, A Thighearna, tá deich bpúint aige.) 26 Oir a deirim ribh, Go dtabharfar do gach aoinne agá bhfuil; agus uaidh an té nach bhfuil aige, tógfar uaidh an té atá aige. 27 Ach na monaimhde sin nach mian liomsa a bheith i mo rí oraibh, tugaigí anonn iad agus maraigh romham iad. 28 Agus nuair a bhí an méid seo á rá aige, chuaigh sé roimhe, ag dul suas go Iarúsailéim. 29 Agus nuair a bhí sé tar éis teacht i ngar do Bethphage agus Betani, ag an sliabh ar a dtugtar sliabh na Ológa, chuir sé beirt dá dheisceabail, 30 Ag rádh, Imighigí isteach sa sráidbhaile thall os bhur gcomhair; Agus ar do dhul isteach gheobhaidh sibh asal ceangailte, agus níor shuigh duine riamh air: scaoiligí as agus tugaigí anonn é. 31 Agus má fhiafraíonn aon duine dhibh, Cad chuige a scaoiligí libh é? mar seo a déarfaidh sibh ris, Mar go bhfuil gá ag an Tiarna leis. 32 Agus d’imigh na daoine a cuireadh ar aghaidh, agus fuair siad mar a dúirt sé leo.
33 Agus nuair a bhí an t-asal á scaoileadh acu, dúirt a úinéirí leo, “Cad chuige a scaoilfidh sibh an t-asal? 34 Agus dúirt siad , Tá gá ag an Tiarna air . 35 Agus thug siad chun Íosa é: agus chaith siad a n-éadaí ar an t-searrach, agus chuir siad Íosa ar. 36 Agus ag imeacht dó , scaipeadh siad a gcuid éadaí ar an mbealach . 37 Agus nuair a tháinig sé i gcóngar, fiú anois ar shliocht Shliabh na nOllóga, thosaigh an tslua iomlán de na deisceabail ag déanamh lúcháir ar Dhia agus ag moladh Dé le glór ard as na hoibreacha cumhachtacha go léir a chonaic siad; 38 Ag rádh, Go mbeannuighthear an Rí atá ag teacht in ainm an Tighearna: sith ar neamh, agus glóire sna hardaibh. 39 Agus dubhairt cuid de sna Fairisínigh ó mheasg an tsluaigh ris, A Mháighistir, cronaigh do dheisciobluibh. 40 Agus d'fhreagair sé agus a dubhairt sé ríu , A deirim ribh , dá mbeadh siad seo a bheith ina suaimhneas , go mbeadh na clocha láithreach caoin amach . 41 Agus nuair a tháinig sé i ngar dó, chonaic sé an chathair, agus ghuil sé os a chionn, 42 Ag rádh, Dá mbeadh a fhios agat, eadhon tusa, ar a laghad i do lá seo, na nithe a bhaineann le do shíocháin! ach anois tá siad i bhfolach ó do shúile. 43 Oir tiocfaidh na laethanta ort, go gcaitheann do naimhde trinse fút, agus go dtiomsóidh siad thú, agus go gcoimeádfaidh siad isteach ar gach taobh thú, 44 Agus leagfaidh sé thú fiú leis an talamh , agus do leanaí laistigh díot ; agus ní fhágfaidh siad ionat cloch amháin ar a chéile; óir ní raibh a fhios agat aimsir do chuairte. 45 Agus chuaidh sé isteach sa teampoll , agus thosaigh sé ar na daoine a dhíol ann a chaitheamh amach , agus iad a cheannaigh ; 46 Ag rádh ríu , Tá sé scríofa , Is é mo theach an teach urnaí : ach rinne sibh ina ghara na gadaithe é . 47 Agus bhí sé ag teagasc go laethúil sa teampall. Ach d’iarr na hardsagairt agus na scríobhaithe agus ceannairí an phobail é a mhilleadh, 48 Agus níor fhéadadar an ní a dhéanfaidís a fháil: óir ba mhór an aird a bhí ag an bpobal uile air éisteacht leis. CAIBIDIL 20 1Agus tharla, ar cheann de na laethanta sin, agus é ag teagasc an phobail sa teampall, agus ag seanmóireacht an tsoiscéil, go dtáinig na hardsagairt agus na scríobhaithe air leis na seanóirí, 2 Agus labhair ris, ag rádh, Inis dúinn, cad é an t-údarás a dhéanann tú na rudaí seo? nó cé hé a thug an t-údarás seo duit? 3 Agus d'fhreagair sé agus a dubhairt sé ríu , Beidh mé ag iarraidh oraibh freisin rud amháin ; agus freagair mé: 4 Baisteadh Eoin, an ó neamh é, nó ó dhaoine? 5 Agus do smuaineadar eatorra féin, ag rádh, Má déarfam, O neamh; déarfaidh sé, Cad chuige mar sin nár chreid sibh é? 6 Ach agus má deirimid, As fir; Clochfaidh na daoine go léir sinn: óir is aithnid dóibh gur fáidh é Eoin. 7 Agus d’fhreagair siadsan, nár fhéad siad a innsint cia as a raibh sé. 8 Agus a dubhairt Iósa ríu , Ni a innsim daoibhse cad é an t-úghdarás a ndéanaim na neithe so.
60
Lúcás
9 Ansin thosaigh sé ar an parabal seo a labhairt leis an bpobal; Phlandáil duine áirithe fíonghort, agus chuir sé amach chuig tuathánaigh é, agus chuaigh sé i dtír i bhfad i gcéin. 10 Agus ag an séasúr chuir sé seirbhíseach chun na bhfeirmeoirí , go dtabharfaidís dó de thoradh an fhíonghoirt : ach bhuail na tuathánaigh é , agus chuir siad ar shiúl folamh é . 11 Agus arís do chuir sé seirbhíseach eile uaith: agus do bhuaileadar é chomh maith, agus do ghuigheadar go náireach air, agus do chuireadar uatha folamh é. 12 Agus arís do chuir sé trian : agus do ghoireadar é chomh maith, agus do chaitheadar amach é. 13 Ansin dúirt Tiarna an fhíonghoirt, Cad a dhéanfaidh mé? Cuirfidh mé mo mhac ionúin: b'fhéidir go dtabharfaidh siad urraim dó nuair a fheiceann siad é. 14 Ach nuair a chonaic na tuatha é, rinne siad réasúnaíocht eatarthu féin, ag rá, Is é seo an t-oighre: tar, marbhaímid é, ionas go mbeidh an oidhreacht againne. 15 Mar sin chaith siad amach as an bhfíonghort é, agus mharaigh siad é. Cad a dhéanfaidh Tiarna an fhíonghoirt dóibh, dá bhrí sin? 16 Tiocfaidh sé agus scriosfaidh sé na tuatha seo, agus tabharfaidh sé an fíonghort do dhaoine eile. Agus nuair a chuala siad é, dúirt siad, Dia na bac. 17 Agus d’amhairc sé orthu, agus dúirt sé, Cad é seo mar sin atá scríofa, An chloch ar dhiúltaigh na tógálaithe, rinneadh ceann an chúinne di di? 18 An té a thitfidh ar an gcloch sin brisfear é; ach cibé ar bith a thitfidh sé, meileann sé ina phúdar é. 19 Agus na hardsagairt agus na scríobhaithe an uair chéanna ag iarraidh a lámha a chur air; agus bhí eagla an phobail orthu: óir thuig siad gur ina n-aghaidh a labhair sé an parabal seo. 20 Agus rinne siad faire air , agus chuir siad amach spiairí , a mheallfadh iad féin daoine cóir , chun go mbeadh siad greim a fháil ar a chuid focal , ionas go mbeadh siad é a sheachadadh chuig an chumhacht agus an údarás an rialtóir . 21 Agus d’fhiafraigh siad de, ag rádh, A Mháighistir, tá a fhios againn go ndeir tusa agus go múineann tú go ceart, agus nach nglacann tú le duine ar bith, ach go múineann tú slighe Dé go fírinneach: 22 An bhfuil sé dleathach dúinn ómós a thabhairt do Chaesar, nó nach bhfuil? 23 Ach thuig sé a n-craftiness , agus dúirt sé ríu , Cén fáth a bhfuil sibh a mhealladh dom ? 24 Taispeáin pingin dom. Cé leis an íomhá agus an fhorscríbhinn a thug é? D'fhreagair siad agus a dúirt, ar Caesar. 25 Agus a dubhairt seision ríu, Tabhair do Chaesar, dá bhrí sin, na nithe is le Caesar, agus do Dhia na nithe is le Dia. 26 Agus níor fhéad siad greim a fháil ar a bhriathar os comhair an phobail: agus b’iongnadh leo a fhreagra, agus bhí a suaimhneas acu. 27 Ansin tháinig chuige daoine áirithe de na Sadúcaigh, a shéanann go bhfuil aon aiséirí; agus d'fhiafraigh siad de, 28 Ag rádh , A Mháighistir , scríobh Maoise ruinne , Má fhaigheann deartháir duine ar bith bás , agus bean aige , agus go bhfaigheadh sé bás gan chlann , go nglacfadh a dheartháir a bhean féin , agus go dtógfadh sé síl dá dheartháir .
61
29 Bhí seachtar bráithre ann mar sin: agus ghabh an chéad duine bean, agus fuair sé bás gan chlann. 30 Agus ghabh an dara fear í mar mhnaoi, agus fuair sé bás gan chlann. 31 Agus do ghabh an treas fear í; Agus mar an gcéanna na seachtar freisin: agus ní fhág siad leanaí, agus fuair bás. 32 Ar deireadh fuair an bhean bás freisin. 33 Dá bhrí sin san aiséirí cé acu bean acu í? do rug seachtar í mar mhnaoi. 34 Agus d'fhreagair Iósa a dubhairt sé ríu, Pósann clann an tsaoghail so, agus tugtar i bpósadh iad: 35 Ach iadsan a áireofar gur fiú an saol sin a fháil, agus an aiséirí ó mhairbh, ní phósann, ná ní thugtar i bpósadh iad: 36 Ní féidir leo bás a fháil níos mó: óir is ionann iad agus na haingil; agus is clann Dé iad, ar iad clann an aiséirí iad. 37 Anois go n-eiríghthear na mairbh, noch do thaisbeáin Maoise san tor, an tan do ghlaoidh sé an Tighearna Dia Abrahám, agus Dia Isaaic, agus Dia Iacóib. 38 Oir ní Dia na marbh é, ach na mbeo : óir is dó féin é. 39 Ansin d'fhreagair dream áirithe de na scríobhaithe, "A Mháistir, is maith a dúirt tú." 40 Agus ina dhiaidh sin níorbh áil leo aon cheist do chur air. 41 Agus a dubhairt sé ríu , Conas a deir siad go bhfuil Críost mac David ? 42 Agus a deir Dáiví féin i leabhar na Salm, Dúirt an Tiarna le mo Thiarna, Suí ar mo láimh dheis, 43 Go dtí go ndéanfaidh mé do naimhde mar stóil do chos. 44 Dá bhrí sin tugann Dáiví a Thiarna air, conas mar sin é a mhac? 45 Ansin i n-éisteacht an phobail go léir a dúirt sé lena dheisceabail, 46 Bí ar an airdeall ó na scríobhaithe ar mian leo siúl i róbaí fada, agus beannachtaí ar na margaí, agus na suíocháin is airde sna sinagóga, agus na príomhsheomraí ag féilte; 47 A itheann tithe baintrí, agus a dhéanann urnaí fada le haghaidh seóid: gheobhaidh siadsan is mó damnation. CAIBIDIL 21 1 Agus d’fhéach sé suas, agus chonaic sé na daoine saibhre ag caitheamh a mbronntanas sa státchiste. 2 Agus chonaic sé freisin baintreach bhocht áirithe ag cur ann dhá mites. 3 Agus a dubhairt seision, Go fírinneach a deirim ribh, gur mó do chuir an bhaintreach bhocht so ann ná iad uile: 4Oir chaitheadar seo go léir a líonmhaireacht chun ofrálacha Dé: ach chaith sí as a hucht an bheatha go léir a bhí aici. 5 Agus mar a labhair dream àraidh den teampull, mar a bhí sé maisithe le clocha breátha agus le bronntanais, a dubhairt sé, 6 Maidir leis na nithe seo a fheiceann sibh, tiocfaidh na laethanta, nach bhfágfar cloch amháin ar a chéile, nach leagfar síos. 7 Agus d’fhiafraigh siad de , ag rá , A Mháistir , ach nuair a bheidh na rudaí a bheith ? agus cad é an comhartha a bheidh ann nuair a tharlóidh na rudaí seo? 8 Agus a dubhairt seision, Tabhair an aire nach meallfar sibh : oir thig mórán i m'ainm-sa, ag rádh, Is mise Críosd ; agus tá an t-am i ngar: ná himigh dá bhrí sin ina ndiaidh.
Lúcás
9 Ach nuair a chloisfidh sibh cogaí agus tórraimh, ná bíodh eagla oraibh: óir ní foláir do na neithe so teacht chun críche ar dtús; ach nach bhfuil an deireadh ag agus ag. 10 Ansin dúirt sé ríu , Beidh náisiún ardú i gcoinne náisiún , agus ríocht in aghaidh ríocht : 11 Agus beidh creathanna móra talún in áiteanna éagsúla, agus gorta, agus lotnaidí; agus beidh radharcanna eaglacha agus comharthaí móra ó neamh. 12 Ach rompu seo go léir, leagfaidh siad a lámha oraibh, agus déanfaidh siad géarleanúint oraibh, agus iad á dtabhairt suas go dtí na sinagóga agus sna príosúin, á dtabhairt os comhair ríthe agus rialtóirí ar son m'ainmse. 13 Agus rachaidh sé chugaibh mar fhianaise. 14 Socraígí bhur gcroí é dá bhrí sin, gan machnamh a dhéanamh ar cad a fhreagróidh sibh: 15 Oir tabharfaidh mé béal agus eagna daoibh, rud nach mbeidh bhur n‑easaontais go léir in ann é a rá ná a chur ina aghaidh. 16 Agus beidh sibh betraed ag tuismitheora, agus deartháireacha, agus cairde, agus cairde; agus cuirfid cuid agaibh chun báis. 17 Agus beidh fuath ag gach duine agaibh ar son m'ainmse. 18 Ach ní chaillfear gruaig do chinn. 19 Gabhaigí bhur n-anamacha i bhur bhfoighne. 20 Agus nuair a fheicfidh sibh Iarúsailéim faoi chuimsiú arm, bíodh a fhios agaibh go bhfuil a bhfásach i bhfad. 21 Teitheadh ansin iad siúd atá in Iúdá go dtí na sléibhte; agus lig dóibh atá i lár sé imeacht amach; agus ná rachaid isteach ann siúd atá sna tíortha. 22 Is iad seo laethanta an fhíréin, chun go gcomhlíonfar gach ní atá scríofa. 23 Ach mo thrua iad siúd atá torrach, agus iad siúd a thugann cíoch, sna laethanta sin! óir beidh anacair mhór sa tír, agus fearg ar an bpobal seo. 24 Agus beidh siad ag titim ag an imeall an claíomh , agus beidh a thabhairt ar shiúl mbraighdeanas isteach na náisiúin go léir : agus Iarúsailéim a satailt síos na Gentiles , go dtí go mbeidh amanna na Gentiles a chomhlíonadh . 25 Agus beidh comharthaí sa ghrian, agus sa ghealach, agus sna réaltaí; agus ar an anacair domhain na náisiún, le perplexity; an fharraige agus na tonnta ag roaring; 26 Croíthe na bhfear ag teip ortha mar gheall ar eagla, agus ag tabhairt aire do na nithe atá ag teacht ar an talamh: óir beidh cumhachtaí na bhflaitheas ar crith. 27 Agus ansin feicfidh siad Mac an duine ag teacht i scamall le cumhacht agus glóir mhór. 28 Agus an tan do thosnuig na neithe so do theacht, an tan sin breathnaigh, agus togaibh bhur cinn; óir tá bhur bhfuascailt i ngar. 29 Agus labhair sé parabal leo; Féuch an crann fige, agus na crainn go léir; 30 Agus iad ag titim amach anois, feiceann sibh agus tá a fhios agaibh ionat féin go bhfuil an samhradh i bhfoisceacht anois. 31 Mar sin mar an gcéanna sibhse, nuair a fheiceann sibh na rudaí seo ag teacht chun críche, bíodh a fhios agaibh go bhfuil ríocht Dé i bhfoisceacht. 32 Go deimhin a deirim ribh , Ní bheidh an ghlúin seo pas a fháil amach , till a bheith comhlíonta go léir . 33 Rachaidh neamh agus talamh thar n-ais : ach ní rachaidh mo bhriathra-sa thairis.
34 Agus tugaigí aire daoibh féin, ar eagla, uair ar bith, go mbeidh bhur gcroí ró-mhuirearaithe le huafás, agus le meisce, agus le cúram na beatha seo, agus go dtiocfaidh an lá sin oraibh i ngan fhios duit. 35 Oir mar ribe tiocfaidh sé orthu siúd go léir a chomhnaíonn ar aghaidh an domhain uile. 36 Bígí ag faire, dá bhrí sin, agus ag guí i gcónaí, chun go measfar gur fiú daoibh éalú ó na nithe seo go léir a tharlóidh, agus seasamh os comhair Mhic an duine. 37 Agus sa ló do bhí sé ag teagasg sa teampoll; agus san oíche d'imthigh sé amach, agus d'fhan sé sa sliabh dá ngairtear Sliabh na nOllóga. 38 Agus tháinig an pobal go léir go moch ar maidin chuige sa teampall, chun éisteacht leis. CAIBIDIL 22 1 Tháinig féasta an aráin neamhghoirtithe i ngar do, dá ngairtear Cáisc na nGiúdach. 2 Agus d’iarr na hardsagairt agus na scríobhaithe conas a d’fhéadfaidís é a mharú; óir bhí eagla na ndaoine ortha. 3 Ansin chuaigh Sátan isteach i Iúdás ar a dtugtar Iscariot mar ainm ar an dáréag. 4 Agus d'imthigh sé chuige, agus labhair sé leis na h-ardshagairt agus na h-ard-cheannairí, conas a d'fhéadfadh sé é a bhrath dóibh. 5 Agus bhí áthas orthu , agus cúnant airgead a thabhairt dó . 6 Agus gheall sé, agus d'iarr deis a bhrath dóibh d'éagmais an iliomad. 7 Ansin tháinig lá an aráin neamhghoirtithe, nuair is gá an Cháisc a mharú. 8 Agus chuir sé uaithi Peadar agus Eoin, ag rádh, Imigh agus ullmhaigh dúinn an Cháisc, chun go n-íosfaimís. 9 Agus dúirt siad ris , Cá bhfuil tú go bhfuil muid ag ullmhú ? 10 Agus a dubhairt sé ríu , Féuch , nuair a bheidh sibh ag dul isteach sa chathair , buailfidh duine sibh , a iompar soith uisce ; lean sé isteach sa teach ina dtéann sé isteach. 11 Agus déarfaidh sibh ri fear an tighe , A deir an Máistir ribh , Cá bhfuil an seomra ósta, mar a n-íosfaidh mé an Cháisc i dteannta mo dheisciobluibh? 12 Agus taispeánfaidh sé daoibh seomra uachtarach mór arna chur ar fáil: ullmhaigh ansin. 13 Agus d’imthigheadar, agus fuaireadar mar a dubhairt sé ríu: agus d’ullmhaigh siad an Cháisc. 14 Agus nuair a tháinig an uair, shuigh sé síos, agus an dá haspail déag in éineacht leis. 15 Agus a dubhairt seision ríu, Le fonn ba mhian liom an Cháisc so d'ithe maille ribh roimh fhulang: 16 Oir a deirim ribh, nach n-íosfaidh mé dhith níos mó, go dtí go gcomhlíonfar é i ríocht Dé. 17 Agus do ghlac sé an cupán, agus do ghabh sé buidheachas, agus a dubhairt sé, Glac so, agus roinn eadaruibh féin é: 18 Oir a deirim ribh, nach n-ólfaidh mé de thoradh na fíniúna, go dtiocfaidh ríocht Dé. 19 Agus ghlac sé arán , agus thug sé buíochas , agus bhris é , agus thug dóibh , ag rá , Is é seo mo chorp a thugtar ar do shon : seo a dhéanamh i gcuimhne dom . 20 Mar an gcéanna an cupán tar éis suipéar , ag rá , Is é an cupán seo an tiomna nua i mo chuid fola , a chaillfidh ar do shon .
62
Lúcás
21 Ach, féach, tá lámh an té a bhrathann mé liom ar an mbord. 22 Agus go fírinneach imíonn Mac an duine, mar a bhí ráite: ach is mór an trua don duine sin trína mbrathtar é! 23 Agus thosaigh siad ag fiosrú eatarthu féin, cé acu a bhí le déanamh an rud seo. 24 Agus bhí achrann ina measc freisin, cé acu díobh ba cheart a áireamh. 25 Agus a dubhairt sé ríu , Na ríthe na Gentile a bheith i gceannas orthu ; agus tugtar bronntóirí orthu siúd a fheidhmíonn údarás orthu. 26 Ach ní mar sin a bheidh sibhse: ach an té is mó in bhur measc, bíodh sé mar an té is óige; agus an té is taoiseach, mar an té a dhéanann seirbhís. 27 Oir cé acu is mó, an té a shuíonn ag ithe, nó an duine a dhéanann freastal? nach é an té a shuíonn ag ithe? ach tá mise in bhur measc mar an té a dhéanann seirbhís. 28 Is sibhse an dream a lean liom i mo bhuaireadh. 29 Agus ceapaim ríocht daoibhse, faoi mar a d’ordaigh m’Athair domsa; 30 Go n-íosfá agus go n-ólfaidh sibh ag mo bhord i mo ríocht, agus go suífidh sibh ar ríchathaoireacha ag tabhairt breithiúnais ar dhá threibh dhéag Iosrael. 31 Agus a dubhairt an Tighearna, A Shíomóin, a Shímóin, féuch, do mhian le Sátan sibh a bheith agaibh, chun sibh do scagadh mar chruithneacht: 32 Ach do ghuidh mé ar bhur sonsa, nach dteipfeadh ar bhur gcreideamh : agus an tan iompuighthear sibh, neartuighidh bhur bráithre. 33 Agus a dubhairt seision ris , A Thighearna , tá mé réidh chun dul in éineacht leat , araon i bpríosún , agus chun báis . 34 Agus a dubhairt seision, a deirim ribh, a Pheadair, nach goir an coileach an lá so, go ndéunfaidh tú trí huaire gur eol duit mé. 35 Agus a dubhairt seision ríu , Nuair a chuir mé chugat gan sparán , agus scriopa , agus bróga , an raibh aon rud agaibh ? Agus a dubhairt siad, Ní dhéanfaidh aon ní. 36 An sin a dubhairt seision ríu, Ach anois, an té agá bhfuil sparán, glacfaid sé é, agus mar an gcéadna a scrioptúir: agus an té nach bhfuil claíomh aige, díoladh sé a bhall éadaigh, agus ceannuigheadh é. 37 Oir a deirim ribh, gur gá fós an ní so atá sgríobhtha do chur i gcrích ionam, Agus do háirmheadh é i measg na neascrach: óir atá críoch ag na neithe atá agamsa. 38 Agus dúirt siad , A Thiarna , féach , anseo dhá chlaíomh . Agus a dubhairt sé ríu, Is leor. 39 Agus tháinig sé amach, agus chuaigh sé, mar ba ghnách leis, go dtí an sliabh na Ológa; agus lean a dheisceabail é freisin. 40 Agus nuair a bhí sé san áit, a dubhairt sé ríu, Guígí nach rachaidh sibh i gcathú. 41 Agus do tharraing sé anuas uatha mar gheall ar theilgean cloiche, agus do chrom sé ar a ghlúinibh, agus do ghuidh sé, 42 Ag rádh, A Athair, más toil leat, cuir an cupán so díom : gidheadh ní hé mo thoil-sa, ach do thoilse, do dhéanamh. 43 Agus tháinig aingeal ó neamh dó, á neartú. 44 Agus ar mbeith dó ar an gcroidhthibh do rinne sé urnaigh ní ba dhian: agus do bhí a allais mar bhraonacha móra fola ag tuitim go talamh.
45 Agus ar eirigh dó ó urnuigh, agus ar theacht chum a dheisciobluibh, do fuair sé 'n-a gcodladh iad go brón, 46 Agus a dubhairt seision ríu , Cén fáth a chodladh sibh ? eirigh agus guidh, ar eagla go mbuailfidh sibh. 47 Agus ag labhairt dó fós, féach ar an tsluagh, agus an té ar a dtugtí Iúdás, duine den dáréag, d’imthigh rompu, agus tharraing sé i ngar d’Íosa chun é a phógadh. 48 Ach a dubhairt Iósa ris, Iúdás, an bhfuil tú ag brath Mac an duine le póg? 49 Nuair a chonaic siadsan a bhí ina thimpeall cad a leanfadh é, dúirt siad leis, “A Thiarna, an mbuailfimid leis an gclaíomh? 50 Agus bhuail duine acu seirbhíseach an ardsagairt, agus ghearr sé a chluas dheas de. 51 Agus d'fhreagair Iósa agus a dubhairt sé, Fulaingibh go nuige so. Agus bhain sé a chluas, agus leighis sé é. 52 Ansin dúirt Íosa leis na sagairt ard , agus ceannairí an teampaill , agus na sinsir , a tháinig air , Ar tháinig sibh amach , mar i gcoinne an gadaí , le claimhte agus cláir ? 53 Nuair a bhí mé gach lá leat sa teampall, ní shín sibh amach lámha ar bith i mo choinne: ach tá sé seo do uair an chloig, agus an chumhacht an dorchadais. 54 Ansin ghabh siad é, agus threoraigh siad é, agus thug siad isteach i dteach an ardsagairt é. Agus do lean Peadar é i bhfad uaidh. 55 Agus nuair a bhí tine lasta acu i lár an halla, agus iad leagtha síos le chéile, shuigh Peadar síos ina measc. 56 Ach d’fhéach cailin áirithe air agus í ina suí ag an tine, agus d’fhéach sé go géar air, agus dúirt sé, Bhí an fear seo mar aon leis. 57 Agus do shéan sé é, ag rádh, A bhean, ní aithnighim é. 58 Agus tar éis tamaill bhig chonaic duine eile é, agus dubhairt sé, Is díobh thusa freisin. Agus a dubhairt Peadar, A dhuine, ní mé. 59 Agus i dtimchioll na h-uaire i ndiaidh a chéile do dhearbhuigh sé go muiníneach, ag rádh, Go deimhin bhí an duine so mar an gcéanna leis: óir is Galiléach é. 60 Agus a dubhairt Peadar , A dhuine , níl a fhios agam cad a deir tú . Agus láithreach, agus é fós ag labhairt, d'eirigh an coileach. 61 Agus do chuaidh an Tighearna, agus d'fhéach sé ar Pheadar. Agus chuimhnigh Peadar ar bhriathar an Tiarna, mar a dúirt sé ris, Sula goir an coileach, séanfaidh tú mé trí huaire. 62 Agus d’imthigh Peadar amach, agus do léan go searbh é. 63 Agus rinne na daoine a shealbhaigh Íosa magadh air, agus bhuail siad é. 64 Agus nuair a chuadar a shúile dó, bhuail siad é ar aghaidh, agus d'fhiafraigh siad de, ag rá, Déan fáidh, cé hé a bhuail thú? 65 Agus a lán rudaí eile labhair siad go blasphemously ina aghaidh. 66 Agus an lá a bhí ann, tháinig seanóirí an phobail agus na hardsagairt agus na scríobhaithe le chéile, agus thug siad isteach ina gcómhairle é, ag rá; 67 An tusa Críost? inis dúinn. Agus a dubhairt sé ríu, Má deirim ribh, ní chreidfidh sibh: 68 Agus má fhiafraíonn mé díbh freisin, ní thabharfaidh sibh freagra orm, agus ní ligfidh sibh dom imeacht. 69 Ina dhiaidh seo suífidh Mac an duine ar dheis cumhachta Dé.
63
Lúcás
70 Ansin dúirt siad go léir, An tusa mar sin Mac Dé? Agus a dubhairt sé ríu, Sibh a rá go bhfuil mé. 71 Agus a dubhairt seision, Cad is gádh dhúinn tuilleadh finné? óir chualamar féin a bhéal féin.
23 Agus bhí siad ar an toirt le guthanna arda, á éileamh go ndéanfaí é a céasadh. Agus bhí glórtha na ndaoine agus na n-ard-sagairt i réim. 24 Agus do chuir Piolat breitheamhnas air do bheith mar ba ghádh dhóibh. 25 Agus scaoil sé amach dhóibh é an té ba mhian leo do chur i bpríosún ar son ceannairce agus dúnmharuithe; ach thug sé Íosa dá dtoil. 26 Agus agus iad ag tabhairt amach dó, rug siad ar Shíomón amháin, an Chiréineach, a tháinig as an tír, agus leag siad an chros air, chun é a iompar i ndiaidh Íosa. 27 Agus lean comhluadar mór daoine agus ban é, agus iad ag caoineadh agus ag cumha air. 28 Ach d'iompuigh Íosa ríu, agus a dubhairt sé, A iníonacha Ierúsalem, ná guilibh ar mo shon-sa, ach goil ar bhur son féin agus ar son bhur bpáistí. 29Oir, féuch, atá na laethanta ag teacht, agus a déarfaidh siad, Is beannaithe na péisteanna nár rug, agus na préacháin nár thug deo. 30 Ansin tosóidh siad ar a rá leis na sléibhte, Titim orainn; agus ris na cnoic, Clúdaigh sinn. 31 Oir má dhéanann siad na rudaí seo ar chrann glas, cad a dhéanfar ar an tirim? 32 Agus bhí beirt fhear eile chomh maith, ar cuireadh chun báis é. 33 Agus nuair a tháinig siad go dtí an áit ar a dtugtar Calvary , céasadh siad é féin , agus na magairlí , duine acu ar dheis, agus an duine eile ar chlé. 34 Ansan a dubhairt Iósa, A Athair, maith dhóibh; óir ní fios cad a dhéanann siad. Agus roinn siad a éadaigh, agus chaith siad go leor. 35 Agus sheas an sluagh ag amharc. Agus do rinne na ríghthe mar aon leo magadh air, ag rádh, Shábháil sé daoine eile; saoradh sé é féin, más é Críost é, togh Dé. 36 Agus rinne na saighdiúrí magadh air freisin, ag teacht chuige, agus ag ofráil fínéagar dó, 37 Agus á rádh, Más tusa rí na nGiúdach, saor tú féin. 38 Agus scríobhadh forscríbhinn air freisin i litreacha Gréigise, agus Laidine, agus Eabhraise, IS É SEO RÍ NA Giúdaigh. 39 Agus d'airigh duine de sna maoraibh a crochadh é, ag rádh, Más tu Críost, saor thu féin agus sinne. 40 Ach d'fhreagair an dream eile agus do fhreagair sé é, ag rádh, Nach bhfuil eagla Dé ort, go bhfuil tú sa dhaoradh chéanna? 41 Agus sinne go deimhin cóir; óir a fhaighimid luach saothair cuí ár ngníomhartha: ach ní dhearna an duine seo aon rud mícheart. 42 Agus a dubhairt seision ri h-Íosa, A Thighearna, cuimhnigh ormsa nuair a thiocfas tú i do ríocht. 43 Agus a dubhairt Iósa ris , Go deimhin a deirim ribh , Go n- aithiidh sibh liomsa i bparthas . 44 Agus bhí sé mar gheall ar an séú uair, agus bhí dorchadas ar an talamh go léir go dtí an naoú uair. 45 Agus do dhorchaich an ghrian, agus do chíosadh brat an teampuill 'na mheadhon. 46 Agus ar nadhbharsin do ghlaoidh Iósa le guth árd, a dubhairt sé, A Athair, cuirim mo spioraid i do lámhaibh: agus ar a rádh so, tug sé suas an deó. 47 Agus nuair a chonaic an Céad-Chéad duine an ní a rinneadh, thug sé glóir do Dhia, ag rádh, Go deimhin b'ionraic é seo.
CAIBIDIL 23 1 Agus d'eirigh an sluagh uile, agus thugadar go Píoláit é. 2 Agus thosaigh siad ar é a chúiseamh , ag rá , Fuaireamar an duine seo ag perverting an náisiúin , agus a chosc ómós a thabhairt do Caesar , a rá go bhfuil sé féin Críost Rí . 3 Agus d’fhiafraigh Piolat de, ag rádh, An tusa Rí na nGiúdach? Agus d'fhreagair seisean agus dubhairt sé, Is tusa adeir é. 4 Ansin dúirt Píoláit leis na hardsagairt agus leis an bpobal, Níl aon locht agam ar an bhfear seo. 5 Agus bhí siad níos géire , ag rá , Spreagann sé suas an phobail , ag teagasc ar fud an Jew go léir , ag tosú ó Galilee go dtí an áit seo . 6 Nuair a chuala Pioláit trácht ar Ghailíl, d’fhiafraigh sé an Galiléach an fear. 7 Chomh luath agus a bhí a fhios aige go raibh sé ina dhlínse ag Héaród, chuir sé go Héaród é, a bhí in Iarúsailéim an tráth sin freisin. 8 Agus nuair a chonaic Herod Íosa, bhí áthas an domhain air: óir ba mhian leis é a fheiceáil i bhfad, mar gur chuala sé a lán rudaí uaidh; agus bhí súil aige míorúilt éigin a fheiceáil déanta aige. 9 Ansin chuir sé ceist air ina lán focal; ach níor fhreagair sé é. 10 Sheas na h-ard-shagairt agus na scríobhaithe agus chúisigh siad é go dian. 11 Chuir Héaród agus a chuid fear cogaidh é in aon chor, agus rinne siad magadh air, agus é a ghléasadh i gculaith ghrinn, agus chuir sé chuig Píoláit arís é. 12 Agus an lá céanna rinneadh Pioláit agus Héróid cairde le chéile: óir roimhe sin bhí siad ina naimhde eatarthu féin. 13 Agus Pioláit, nuair a ghlaoigh sé le chéile na sagairt ard agus na rialóirí agus an pobal, 14 A dubhairt seision ríu, Thug sibh an fear so chugamsa, mar dhuine a dhéanann claontachán ar an bpobal: agus, féuch, tar éis domsa é a scrúdú os bhur gcomhair, ní bhfuair mé aon locht ar an bhfear seo faoi na nithe dá bhfuil sibh cúisithe aige: 15 Ní headh, ná fós Herod: óir do chuir mé chugaibh é; agus, féach, ní dhéantar aon ní air fiúntach báis. 16 Déanfaidh mé dá bhrí sin cathú air, agus scaoileadh saor é. 17 (Oir is gá dó duine a scaoileadh saor chucu ag an bhféile.) 18 Agus do ghlaoidheadar go léir ar ball, ag rádh, Imthig leis an bhfear so, agus scaoil amach dúinn Barabbas. 19 (Cé ar son ceannairce áirithe a rinneadh sa chathair, agus ar son dúnmharaithe, a caitheadh i bpríosún.) 20 Ar an ábhar sin go raibh Pioláit sásta Íosa a scaoileadh saor, labhair sé leo arís. 21 Ach adeir siad , ag rá , Crucify dó , crucify air . 22 Agus a dubhairt sé ríu an treas uair, Cad chuige, cad a rinne sé olc? Ní bhfuair mé aon chúis bháis ann: mar sin cathóidh mé é, agus ligfidh mé as é.
64
Lúcás
48 Agus an pobal go léir a tháinig le chéile chun an radharc sin, ag féachaint ar na rudaí a rinneadh, bhuail siad a cíoch, agus d'fhill siad. 49 Agus sheas a lucht aitheantais go léir, agus na mná a lean é ón nGailíl, i bhfad uaidh, ag féachaint ar na rudaí seo. 50 Agus, féuch, do bhí fear darbh ainm Ióseph, comhairleach; agus ba dhuine maith agus cóir é: 51 (Níor thoiligh an té sin le comhairle agus le gníomha na ndaoine sin;) ba as Arimataea, cathair de chuid na nGiúdach, é féin agus é ag feitheamh le ríocht Dé. 52 Chuaigh an fear seo go Pioláit, agus d’iarr sé corp Íosa. 53 Agus thóg sé anuas é, agus fillte de línéadach é, agus chuir sé i uaigh é a bhí gearrtha le cloch, nár leagadh aon duine riamh roimhe. 54 Agus bhí an lá sin a ullmhú , agus tharraing an tsabóid ar . 55 Agus lean na mná freisin, a tháinig leis ón nGailíl, ina dhiaidh sin, agus chonaic siad an uaigh, agus conas a leagadh a chorp. 56 Agus d'fhill siad , agus d'ullmhaigh spíosraí agus ointments ; agus shuigh sé lá na sabóide de réir an ordaithe.
18 Agus d'fhreagair an té ar b'ainm Cleopas é, agus a dubhairt sé ris, An bhfuil tusa i n-aon chor i n-Ierúsalem, agus nach bhfuil fhios agat na neithe atá ar siúl ann sna laethibh so? 19 Agus a dubhairt sé ríu , Cad iad na nithe ? Agus a dubhairt siad ris, Maidir le hÍosa ó Nasaret, fáidh a bhí tréan i ngníomh agus i bhfocal i láthair Dé agus an phobail go léir: 20 Agus conas mar a thug na príomhshagairt agus ár nuachtaráin é chun a dhaoradh chun báis, agus a céasadh é. 21 Ach do chreideamar gurab é an té d’fhuasgailfeadh Israel: agus d’á bhárr sin go léir, is é inniu an treas lá ó rinneadh na neithe so. 22 Seadh, agus chuir mná áirithe dár gcomhluadar iongantas orainn, a bhí go moch san uaigh; 23 Agus nuair nach bhfuair siad a chorp , tháinig siad , ag rá , go bhfaca siad freisin fís aingeal , a dúirt go raibh sé beo . 24 Agus chuaigh dream áirithe díobhsan a bhí linn go dtí an uaigh, agus fuair siad é mar a dúirt na mná: ach ní fhaca siad é. 25 Ansin dúirt sé ríu , A fools , agus mall croí a chreidiúint go léir a dúirt na fáithe : 26 Nár chóir do Chríost na nithe sin d'fhulang, agus dul isteach ina ghlóir? 27 Agus ag tosú ar Mhaois agus ar na fáithe go léir, mhínigh sé dóibh sna scrioptúr go léir na nithe a bhain leis féin. 28 Agus tharraing siad i ngar don sráidbhaile , áit a ndeachaigh siad : agus rinne sé amhail is dá mbeadh sé imithe níos faide . 29 Ach chuireadar iallach air, ag rádh, Fanaigí linn: óir atá sé i dtreo an tráthnóna, agus is fada an lá caite. Agus chuaigh sé isteach chun fanacht leo. 30 Agus nuair a bhí sé ina shuí ag ithe leo, ghlac sé arán, agus bheannaigh é, agus bhris, agus thug dóibh. 31 Agus osclaíodh a súile, agus d'aithin siad é; agus d'imigh sé as a radharc. 32 Agus a dubhairt seision ré chéile, Nár lasadh ár gcroidhe istigh ionainn, agus é ag caint linn ar an tslighe, agus an tan do osgail sé na sgrioptúr dhúinn? 33 Agus d’éirigh siad suas an uair chéanna, agus d’fhill siad go Iarúsailéim, agus fuair siad an dáréag cruinn le chéile, agus iad siúd a bhí in éineacht leo, 34 Ag rádh , Go deimhin tá an Tiarna éirithe , agus léirigh sé do Shíomón . 35 Agus d’inis siad na rudaí a rinneadh ar an mbealach, agus mar a bhí aithne acu air maidir le briseadh an aráin. 36 Agus ag rádh so dhóibh, do sheas Iósa féin 'na measg, agus a dubhairt sé ríu, Síocháin daoibh. 37 Ach bhí faitíos orthu agus faitíos orthu, agus cheap siad go raibh spiorad feicthe acu. 38 Agus a dubhairt sé ríu , Cén fáth a bhfuil sibh buartha ? agus cad chuige a dtagann smaointe chun cinn i bhur gcroí? 39 Féach mo lámha agus mo chosa, gur mé féin é: láimhsigh mé, agus féach; óir ní hé an spiorad feoil ná cnámha, mar a fheiceann sibh mise. 40 Agus nuair a bhí an méid sin á rá aige, thaispeáin sé a lámha agus a chosa dóibh. 41 Agus cé nár chreideadar fós le lúcháir, agus go raibh iongantas ortha, a dubhairt sé ríu, An bhfuil feoil ar bith agaibh ann so?
CAIBIDIL 24 1Ar an gcéad lá den tseachtain, go moch ar maidin, tháinig siad go dtí an uaigh, ag tabhairt na spíosraí a d’ullmhaigh siad agus daoine eile in éineacht leo. 2 Agus fuair siad an chloch rolladh amach as an uaigh. 3 Agus chuaigh siad isteach, agus ní bhfuair siad corp an Tiarna Íosa. 4Agus nuair a bhí ana-imní orthu ina thaobh sin, féach, sheas beirt fhear taobh leo i mball éadaigh lonracha: 5 Agus mar a bhí eagla orthu , agus bowed síos a n-aghaidh chun an domhain , a dúirt siad ríu , Cén fáth a bhfuil sibh a lorg na beo i measc na marbh ? 6 Níl sé anseo, ach tá sé éirithe: cuimhnigh mar a labhair sé ribh nuair a bhí sé fós sa Ghailíl, 7 Ag rádh , Ní foláir Mac an duine a sheachadadh i lámha na ndaoine peacach , agus a céasadh , agus an tríú lá ardú arís . 8 Agus chuimhnigheadar ar a bhriathra, 9 Agus ar ais ón uaigh , agus d'inis na rudaí seo go léir don dáréag , agus do gach eile . 10 B’í Muire Magdalen, agus Ióna, agus Muire máthair Shéamais, agus mná eile a bhí in éineacht leo, a d’inis na nithe seo do na haspail. 11 Agus ba chuma leo a bhfocail mar scéalta díomhaoin, agus níor chreid siad iad. 12 Ansin d’eirigh Peadar, agus rith sé go dtí an uaigh; agus ag cromadh síos dó, chonaic sé na héadaí línéadaigh a bhí leagtha leo féin, agus d'imigh sé, ag déanamh iontais ann féin ar an rud a tharla. 13 Agus féach, chuaigh beirt acu an lá sin go baile darbh ainm Emaus, a bhí ó Iarúsailéim timpeall trí fichid fad. 14 Agus labhair siad le chéile ar na rudaí seo go léir a tharla. 15 Agus tharla, agus iad ag caint le chéile agus ag réasúnú, gur tharraing Íosa é féin i ngar dóibh, agus d’imthigh leo. 16 Ach bhí a súile ar a súile dóibh gan aithne a chur air. 17 Agus a dubhairt seision ríu , Cén modh cumarsáide iad seo atá agaibh le chéile , agus sibh ag siúl , agus tú brónach ?
65
Lúcás
42 Agus thug siad dó píosa d'iasc broiled, agus de chuisle. 43 Agus ghlac sé é, agus d'ith os a gcomhair. 44 Agus a dubhairt seision ríu, Seo iad na briathra a labhair mé ribh, agus mé fós in éineacht libh, gur gá gach ní a bhí scríofa i ndlí Mhaois, agus sna fáithe, agus sna sailm, a chomhlíonadh, maidir liomsa. 45 Ansin d’oscail sé a dtuiscint, chun go dtuigfidís na scrioptúr, 46 Agus a dubhairt seision ríu, Mar so atá sé sgríobhtha, agus mar so b'éigean do Chríost fulang, agus eirigh ó mharbhaibh an treas lá: 47 Agus go ndéanfaí aithrí agus maithiúnas na bpeacaí a shearmonú ina ainm i measc na náisiún uile, ag tosú in Iarúsailéim. 48 Agus is finnéithe sibhse ar na rudaí seo. 49 Agus, féuch, cuirim geall m'Athar oruibh : ach fanaigí i gcathair Ierúsalem, go gcuirthear cumhacht oraibh ó bhur n-airde. 50 Agus thréig sé amach iad chomh fada go Bétania , agus thóg sé suas a lámha , agus bheannaigh iad . 51 Agus nuair a bheannaigh sé iad, scar sé uathu agus d’iompair suas ar neamh iad. 52 Agus rinne siad adhradh dó, agus d'fhill go Iarúsailéim faoi lúcháir mhór: 53 Agus bhí siad de shíor sa teampall, ag moladh agus ag beannú Dé. Amen.
66
Eoin CAIBIDIL 1 1 I dtús bhí an Briathar, agus bhí an Briathar le Dia, agus bhí an Briathar Dia. 2 Mar an gcéanna a bhí ar dtús le Dia. 3 Rinne sé gach ní; agus gan é ní raibh aon ní déanta a rinneadh. 4 Annsan bhí an bheatha; agus ba é an saol solas na bhfear. 5 Agus lasann an solas sa dorchadas; agus níor thuig an dorchadas é. 6 Cuireadh fear ann ó Dhia, dárbh ainm Eoin. 7 Tháinig an rud céanna mar fhinné, chun finné a thabhairt ar an Solas, chun go gcreidfeadh gach duine tríthi. 8 Níorbh é an Solas sin é, ach cuireadh é chun fianaise a thabhairt ar an Solas sin. 9 Ba é sin an Solas fíor, a thugann solas do gach duine a thagann chun an domhain. 10 Bhí sé ar domhan, agus rinne sé an domhan, agus ní raibh a fhios ag an domhan air. 11 Tháinig sé chuige féin, agus níor ghlac a chuid féin é. 12 Ach an méid a ghlac leis, thug sé cumhacht dóibh a bheith ina gclann Dé, fiú dóibh siúd a chreideann ina ainm: 13 A rugadh, ní ó fhuil, ná ó thoil na feola, ná ó thoil duine, ach ó Dhia. 14 Agus rinneadh an Briathar ina fheoil, agus chomhnuigh sé inár measc, (agus chonaiceamar a ghlóir, an ghlóir mar aonghin an Athar,) lán de ghrásta agus de fhírinneacht. 15 Thug Eoin finné air, agus do ghlaoidh sé, ag rádh, Ba é so an té ar a labhair mé, An té thiocfas i mo dhiaidh, is fearr é romham: óir do bhí sé romham. 16 Agus as a iomláine fuaireamar go léir, agus grásta ar ghrásta. 17 Oir is ó Mhaois a thug an dlí, ach is trí Íosa Críost a tháinig an grásta agus an fhírinne. 18 Ní fhaca aon duine Dia am ar bith; an t-aon-ghin Mhic, atá i n-uchd an Athar, do dhearbhuigh sé é. 19 Agus is é seo taifead Eoin, nuair a chuir na Giúdaigh sagairt agus Léivítigh ó Iarúsailéim á fhiafraí de, Cé hé tusa? 20 Agus d'admhuigh sé, agus níor shéan; ach admhaigh, ní mise an Críost. 21 Agus d'fhiafraigh siad de, Cad mar sin? An tusa Elias? Agus a deir sé, Níl mé. An tusa an fáidh sin? Agus d'fhreagair seisean, Ní hea. 22 Ansin dúirt siad ris, Cé hé tusa? go dtugaimís freagra dhóibh-san a chuir uaithe sinn. Cad a deir tú fút féin? 23 Dúirt sé, Is mé guth an duine ag caoineadh san fhásach, Déan díreach slí an Tiarna, mar a dúirt an fáidh Esaias. 24 Agus ba de na Fairisínigh iad siúd a cuireadh. 25 Agus d'fhiafraigheadar de, agus a dubhairt siad ris, Cad chuige mar sin do bhaisteadh tusa, mur tusa Críost, ná Elias, ná an fáidh sin? 26 D'fhreagair Eoin iad, ag rádh, Baisteadh mé le huisce: ach tá duine ina sheasamh in bhur measc, nach eol daoibh; 27 Is é an té atá ag teacht i mo dhiaidh is fearr romham, a chliath bróg nach fiú mé a scaoileadh. 28 Rinneadh na nithe seo i mBetabara lastall den Iordáin, áit a raibh Eoin ag baisteadh. 29 An lá arna mhárach chonaic Eoin Íosa ag teacht chuige, agus a deir, Féuch Uan Dé, a thógann peacaí an domhain.
67
30 Seo é an té ar a ndubhairt mé, Atá im' dhéidh duine is fearr romham: óir do bhí sé romham. 31 Agus ní raibh aithne agam air: ach chun é a chur in iúl do Iosrael, tá mé ag teacht baisteadh le huisce. 32 Agus rinne Eoin taifead , ag rá , Chonaic mé an Spiorad íslitheach ó neamh cosúil le chol , agus d'fhan sé air . 33 Agus ní raibh aithne agam air: ach an té a chuir mé chun baisteadh le huisce, dúirt sé liom: Ar an duine a fheiceann tú an Spiorad íslitheach, agus ag fanacht air, mar an gcéanna an té a baisteadh leis an Spiorad Naomh. 34 Agus chonaic mé, agus taifead lom go bhfuil sé seo Mac Dé. 35 Arís an lá arna mhárach sheas Eoin, agus beirt dá dheisceabail; 36 Agus ag féachaint ar Íosa agus é ag siúl , a dúirt sé , Féuch an Uan Dé ! 37 Agus chuala an dá dheisceabail é ag labhairt , agus lean siad Íosa . 38 Ansin d’iompaigh Íosa agus chonaic sé iad á leanúint, agus dúirt sé leo, Cad atá sibh ag iarraidh? Dúirt siad ris, A Rabbi, (is é sin le rá, á léiriú, a Mháistir,) cá bhfuil tú i do chónaí? 39 Dúirt sé ríu , Teacht agus féach . Tháinig siad agus chonaic siad an áit a raibh sé ina chónaí, agus d'fhan siad leis an lá sin: óir bhí sé thart ar an deichiú huair. 40 Duine den bheirt a chuala Eoin ag labhairt, agus a lean é, bhí Aindrias, deartháir Shíomóin Pheadair. 41 Ar dtús fuair sé a bhráthair féin Síomón, agus a dubhairt sé ris, Fuaireamar an Meisias, is é sin, á rádh, an Críost. 42 Agus thug sé chun Íosa é. Agus nuair a chonaic Iósa é, a dubhairt sé, Is tusa Síomón mac Ióna: Goirthear Cephas díot, mar adeirthear, A chloch. 43 An lá dár gcionn chuaidh Íosa amach sa Ghailíl, agus fuair sé Pilib, agus a dubhairt sé ris, Lean mise. 44 Ba as Bethsaida, cathair Aindrias agus Pheadair, Pilib. 45 Fuair Pilib Natanael, agus a dubhairt sé ris, Fuaireamar an té ar sgríobh Maoise sa dlighe, agus na fáithe, Iósa ó Nasarét, mac Ióseph. 46 Agus a dubhairt Natanael ris, An féidir aon ní maith teacht amach as Nazarat? Dubhairt Pilib ris, Tar agus féach. 47 Chonaic Íosa Natanael ag teacht chuige, agus dúirt sé leis, “ Féach go deimhin Iosraelach, nach bhfuil aon cheo ann! 48 Dúirt Natanael leis, “Cá bhfuil aithne agat orm? D'fhreagair Íosa agus a dubhairt sé ris, Sular ghlaoigh Philip ort, nuair a bhí tú faoin gcrann fige, chonaic mé thú. 49 D'fhreagair Natanael agus a dubhairt sé ris, A Rabbi, is tusa Mac Dé; is tusa Rí Iosrael. 50 D'fhreagair Iósa agus a dubhairt sé ris, Do bhrígh go ndubhairt mé riot, go bhfaca mé thú fén gcrann fige, an gcreideann tú? feicfidh tú rudaí is mó ná iad seo. 51 Agus a dubhairt seision ris , Go deimhin , go deimhin , a deirim ribh , 'Na dhiaidh seo feicfidh sibh neamh oscailte , agus aingil Dé ag dul suas agus íslitheach ar Mac an duine . CAIBIDIL 2 1 Agus an tríú lá bhí pósadh i Cana na Galilee; agus bhí máthair Íosa ann: 2 Agus do ghlaoidh Íosa araon, agus a dheisceabail, chun an phósta. 3 Agus nuair a bhí siad ag iarraidh fíona , a dúirt an mháthair Íosa ris , Tá siad nach bhfuil fíon .
Eoin
4 Dubhairt Íosa léi, A bhean, cad tá agam-sa leat? níl mo uair an chloig tagtha fós. 5 A deir a mháthair ris na seirbhísigh, Gach ní a deir sé ribh, déanaigí é. 6 Agus do cuireadh ann sé photaí uisce cloiche, do réir ghlanaidh na nGiúdach, agus dhá nó trí fichín gach ceann acu. 7 Dúirt Íosa leo: Líon isteach na potaí uisce le huisce. Agus líon siad suas go dtí an brim iad. 8 Agus a dubhairt sé ríu , Tarraing amach anois , agus a thabhairt chun an rialtóir na féile . Agus rug siad é. 9 Nuair a bhlais uachtarán na féile an t-uisce a deineadh fíon, agus gan a fhios aige cá raibh sé: (ach bhí a fhios ag na seirbhísigh a tharraing an t-uisce;) ghlaoigh gobharnóir na féile an fear pósta, 10 Agus a dubhairt seision ris , Gach fear ar dtús do leagan amach fíon maith ; agus ar ól go maith do dhaoine, ansan is measa: ach do choinnigh tusa an fíon maith go dtí so. 11 Tús na míorúiltí seo rinne Íosa i gCána na Gaililí, agus léirigh sé a ghlóir; agus chreid a dheisceabail ann. 12 Ar a nadhbharsin chuaidh sé síos go Capernáum, é féin, agus a mhathair, agus a bhráithreacha, agus a dheisciobail: agus níor fhanadar ann mórán laethanta. 13 Agus bhí Cáisc na nGiúdach ar a láimh, agus chuaigh Íosa suas go Iarúsailéim, 14 Agus fuair sa teampall iad siúd a dhíol daimh agus caoirigh agus colúir, agus na malartóirí airgid ina suí: 15 Agus nuair a rinne sé sciúirse de chorda beaga, thiomáin sé amach as an teampall iad go léir, agus na caoirigh, agus na daimh; agus doirt sé amach airgead na malartóirí, agus scrios na táblaí; 16 Agus a dubhairt seision riúsan a dhíol colman, Glacaigí dá bhrígh so; ná déan teach m'Athar ina theach marsantais. 17 Agus do chuimhnigh a dheisgiobuil go raibh sé scriobhta , D'ith an t-é a d'ith do thigh suas mé. 18 Ansin d’fhreagair na Giúdaigh agus dúirt siad ris, Cén comhartha a thaispeánann tú dúinn, go bhfuil tú ag déanamh na nithe seo? 19 D'fhreagair Iósa agus a dubhairt sé ríu, Scriosaigí an teampall seo, agus i gceann trí lá ardóidh mé suas é. 20 Ansin dúirt na Giúdaigh, Sé bliana is daichead a bhí an teampall seo á thógáil, agus an dtógfaidh tú suas é i dtrí lá? 21 Ach labhair sé as an teampall a chorp. 22 Mar sin nuair a d’éirigh sé ó mhairbh, chuimhnigh a dheisceabail ar an méid seo a dúirt sé leo; agus chreid siad an scrioptúr, agus an briathar a dúirt Íosa. 23 Agus nuair a bhí sé in Iarúsailéim le linn Cháisc na nGiúdach, lá féile, chreid go leor ina ainm, nuair a chonaic siad na míorúiltí a rinne sé. 24 Ach ní dhearna Iósa é féin do chimiú ríu, do bhrígh go raibh aithne aige ar gach uile dhuine, 25 Agus ní raibh gá aige le fianaise a thabhairt do dhuine ar bith: óir bhí a fhios aige cad a bhí sa duine.
3 D'fhreagair Iósa agus a dubhairt sé ris, Go deimhin, go deimhin, a deirim ribh, mur beirthear duine a rìs, ní fhaicfe sé ríocht Dé. 4 A dubhairt Nicodemus ris, Conas is féidir duine a bhreith nuair a bheidh sé aosta? an féidir leis dul isteach i broinn a mháthar an dara huair, agus é a bhreith? 5 D'fhreagair Íosa, Go deimhin, go deimhin, a deirim ribh, Mura mbeirtear duine den uisce agus den Spiorad, ní féidir leis dul isteach i ríocht Dé. 6 An rud a bheirtear ón bhfeoil, is feoil é; agus an rud a bheirtear ón Spiorad is spiorad é. 7 Ná déanaigí ionadh go ndúirt mé ribh, ní foláir sibh a bhreith arís. 8 Séideann an ghaoth an áit ar a n-éisteann sí, agus éisteann tusa a fuaim, ach ní féidir a insint cad as a dtagann sí, agus cá dtéann sí: is mar sin atá gach duine a bheirtear ón Spiorad. 9 D'fhreagair Nicodemus agus a dubhairt sé ris, Conas is féidir na nithe so bheith? 10 D'fhreagair Iósa agus a dubhairt sé ris, An tusa a mhaighistir ar Israél, agus nach eol duit na neithe so? 11 Go deimhin, go deimhin, a deirim ribh, Táimid ag labhairt go bhfuil a fhios againn, agus fianaise a chonaic; agus ní ghlacann sibh ár bhfinné. 12 Más rud é go ndúirt mé rudaí talmhaí ribh, agus nach gcreideann sibh, conas a chreideann sibh, má insíonn mé rudaí neamhaí daoibh? 13 Agus ní dheachaidh aon duine suas ar neamh, ach an té a tháinig anuas ó neamh, eadhon Mac an duine atá ar neamh. 14 Agus mar a d’ardaigh Maois an nathair san fhásach, is mar sin atá Mac an duine ardaithe: 15 Go n-eireóchadh pé duine a chreideann ann, ach go mbeadh an bheatha shíoraí aige. 16Oir is mar sin a ghradhaigh Dia an domhan, gur thug sé a aonghin Mhic, chun go n-imeodh pé duine a chreideann ann, ach go mbeadh an bheatha shíoraí aige. 17Oir níor chuir Dia a Mhac isteach sa domhan chun an domhan a dhaoradh; ach chun go mbeadh an domhan trí dó a shábháil. 18 An té a chreideann ann ní dhaoradh é: ach an té nach gcreideann, dítear é cheana, mar níor chreid sé in ainm aonghin Mhic Dé. 19 Agus is é seo an cáineadh, go bhfuil an solas ag teacht ar an domhan, agus daoine grá an dorchadas seachas an solas, mar go raibh a ngníomhartha olc. 20Oir gach uile neach a dhéanann olc, is fuath leis an solas, agus ní thagann sé chun an tsolais, ar eagla go ndéanfaí a ghníomhartha a chromadh. 21 Ach an té a dhéanann an fhírinne, tagann sé chun an tsolais, chun go ndéanfar a ghníomhartha soiléir, gur i nDia a rinneadh iad. 22 Tar éis na nithe seo tháinig Íosa agus a dheisceabail isteach i dtír Iúdá; agus d'fhan sé ansin leo, agus baisteadh. 23 Agus bhí Eoin ag baisteadh freisin in Aenón i ngar do Shalaim, mar bhí mórán uisge ann: agus tháinig siad, agus baisteadh iad. 24 Oir níor caitheadh Eoin fós i bpríosún. 25 Ansin d’éirigh ceist idir cuid de dheisceabail Eoin agus na Giúdaigh maidir le glantachán. 26 Agus tháinig siad chun Eoin , agus dúirt sé ris , a Rabbi , an té a bhí in éineacht leat taobh thall Iordáin , dá ndearna
CAIBIDIL 3 1 Bhí fear de na Fairisínigh, darbh ainm Nicodemus, ina rialóir ar na Giúdaigh: 2 Tháinig mar an gcéadna chun Íosa san oidhche, agus a dubhairt sé ris, A Rabbi, tá a fhios againn gur oide thú ó Dhía: óir ní féidir le duine ar bith na míorúiltí so a dhéanamh a dhéanann tú, ach amháin Dia bheith maille ris.
68
Eoin
tú finné , féuch , mar an gcéanna baptizes , agus gach fir teacht chuige . 27 D'fhreagair Eoin agus dúirt sé, Ní féidir le duine aon ní a fháil, ach é a thabhairt dó ó neamh. 28 Tugann sibh féin fianaise dhom, go ndúirt mé, Ní mise Críost, ach gur cuireadh romham é. 29 An té a bhfuil an bhrídeog aige, is é an fear pósta é: ach cara an fhir fhir a sheasann agus a éisteann leis, déanann sé lúcháir mhór mar gheall ar ghlór an fhir nuaphósta: is é seo mo lúcháir dá bhrí sin comhlíonta. 30 Caithfidh sé méadú, ach caithfidh mé laghdú. 31 An té a thagann ó'n airde, tá sé os cionn gach ní: an té atá ó'n talamh, tá sé talmhaidh, agus labhraíonn sé ar an talamh: an té a thagann ó neamh, tá sé os cionn gach ní. 32 Agus an méid a chonaic agus a chuala sé, go fianaise sé; agus ní fhaigheann aon duine a fhianaise. 33 An té a fuair a fhianaise, leag sé a shéala go bhfuil Dia fíor. 34Oir an té a chuir Dia uaithi, labharann sé briathra Dé: óir ní de réir tomhais a thugann Dia an Spiorad dó. 35 Is breá leis an Athair an Mac, agus thug sé gach ní ina láimh. 36 An té a chreideann sa Mhac, tá an bheatha shíoraí aige: agus an té nach gcreideann sa Mhac, ní fheicfidh sé an bheatha; ach fanann fearg Dé air.
15 Dúirt an bhean ris, "A dhuine uasail, tabhair dom an tuisce seo, nach bhfuil tart orm, agus nach dtiocfaidh mé go dtí seo a tharraingt." 16 Dubhairt Íosa léi, Imthigh, glaoigh ar d'fhear céile, agus tar an so. 17 D’fhreagair an bhean agus dúirt, Níl fear céile agam. Dúirt Íosa léi, Is maith a dúirt tú, Níl fear céile agam: 18 Oir tá cúigear fear céile agat; agus an té atá agat anois, ní hé d'fhear é: mar sin adubhairt tú go fírinneach. 19 Dubhairt an bhean ris, A dhuine uasail, tuigim gur fáidh thú. 20 Rinne ár n-aithreacha adhradh sa sliabh seo; agus adeir sibh, gur in Iarúsailéim an áit ar cóir daoinibh adhradh. 21 Dúirt Íosa léi, A bhean, creidim dom, tagann an uair, nuair nach mbeidh sibh ar an sliabh seo, ná fós ag Iarúsailéim, adhradh an Athar. 22 Adhradh sibhse ní fios cad é: tá a fhios againn cad a adhradh againn: óir is ó na Giúdaigh slánú. 23 Ach tagann an uair, agus tá sé anois, nuair a dhéanfaidh na fíor-adhraitheoirí adhradh don Athair i spiorad agus i bhfírinne: óir iarrann an tAthair é sin a adhradh. 24 Is Spiorad é Dia: agus ní foláir dóibh siúd a dhéanann adhradh dó a adhradh i spiorad agus i bhfírinne. 25 A deir an bhean ris, Tá a fhios agam go bhfuil an Messias teacht, dá ngairtear Críost: an uair a thagann sé, beidh sé in iúl dúinn gach rud. 26 Dubhairt Íosa léi, Is mise a labhrann leat. 27 Agus air seo tháinig a dheisciobail, agus b’iongnadh leo gur labhair sé leis an mnaoi: gidheadh ní dubhairt aon fhear, Cad atá tú ag iarraidh? nó, Cén fáth a bhfuil tú ag caint léi? 28 Ansin d’fhág an bhean a pota uisce, agus chuaigh sí isteach sa chathair, agus dúirt leis na fir: 29 Tar, féach duine, a d'innis dom gach ní a rinne mé riamh: nach é seo an Críost? 30 Ansin chuaigh siad amach as an gcathair , agus tháinig ris . 31 Idir an dá linn agus a dheisceabail ag guí air, ag rá, a Mháistir, ith. 32 Ach a dubhairt seision ríu, Tá feoil agam le hithe nach bhfuil aithne agaibh air. 33 Uime sin a dubhairt na deisgiobuil ré chéile, An dtug aon duine gur cóir a ithe? 34 A dubhairt Iósa ríu, Is é m'fheoil toil an té do chuir uaithe mé, agus a shaothar do chríochnú. 35 Ná deir sibh , Tá fós ceithre mhí , agus ansin tagann an fómhar ? féuch, a deirim ribh, Togaibh bhur súile, agus féach ar na machairí; óir is geal iad cheana le buain. 36 Agus an té a bhuaineann, faigheann sé tuarasdal, agus cruinníonn sé toradh chun na beatha síoraí: chun go mbeadh lúcháir ar an té a shíolraíonn agus an té a bhuaineann. 37 Agus atá an abairt sin fíor anseo, Síolaíonn duine, agus sroicheann duine eile. 38Chuir mé sibh a bhuain an rud nár bhronn sibh aon saothar air: rinne fir eile saothair, agus chuaigh sibh isteach ina gcuid saothair. 39 Agus do chreid mórán do Shamaritanaich na cathrach sin ann as ucht an bhean a rádh, a dhearbhráthair, D'innis sé dhom gach ní dá ndearna mé riamh. 40 Mar sin, nuair a tháinig na Samáraigh chuige, d'iarr siad air go bhfanfadh sé leo: agus d'fhan sé ann dhá lá. 41 Agus do chreid mórán eile mar gheall ar a bhriathar féin;
CAIBIDIL 4 1 Mar sin nuair a bhí a fhios ag an Tiarna conas a chuala na Fairisínigh go ndearna agus gur bhaist Íosa níos mó deisceabail ná Eoin, 2 (Cé nach Íosa féin a bhaist, ach a dheisceabail,) 3 D’fhág sé Iúdáia agus d’imigh sé arís isteach sa Ghailíl. 4 Agus ní foláir dó dul tríd an tSamáir. 5 Ansin tháinig sé go cathair sa tSamáir, dá ngairtear Síchar, in aice leis an mbeart talún a thug Iacób dá mhac Iósaef. 6 Anois bhí tobar Iacób ann. Ar an adhbhar sin do bhí Iósa cráite dá thurus, do shuidh sé mar sin ar an tobar: agus bhí sé timcheall na séú huair. 7 Tháinig bean ón tSamáir chun uisce a tharraingt: a dúirt Íosa léi, Tabhair dom le hól. 8 (Oir bhí a dheisceabail imithe chun na cathrach chun bia a cheannach.) 9 Ansin a deir an bhean Samaria ris: Conas atá sé go bhfuil tú, a Giúdach, fiafraí díom, a bhfuil bean Samaria? óir níl aon bhaint ag na Giúdaigh leis na Samáraigh. 10 D'fhreagair Iósa agus dubhairt sé léi, Dá mbeadh a fhios agat bronntanas Dé, agus cé hé a deir leat, Tabhair dom le n-ól; d'iarrfá air, agus do thabharfadh sé uisge beo dhuit. 11 Dúirt an bhean ris: "A dhuine uasail, níl aon rud agat le tarraingt leis, agus tá an tobar domhain: as sin a bhfuil an tuisce beo sin agat?" 12 An mó tusa ná ár n-athair Iacób, a thug dúinn an tobar, agus a d'ól é féin agus a chlann agus a eallach? 13 D'fhreagair Iósa agus dubhairt sé léi, An té a ólann an tuisge so, beidh tart air arís. 14 Ach cibé duine a ólann den uisce a thabharfaidh mise dó, ní bheidh tart air; ach an t-uisce a thabharfaidh mise dó, beidh sé ina thobar uisce ag éirí suas chun na beatha síoraí.
69
Eoin
42 Agus a dubhairt seision ris an mnaoi, Anois ní chreidimid, ní mar gheall ar do rádh: óir chualamar féin é, agus a fhios againn gurab é so go deimhin Críosd, Slánuightheóir an domhain. 43 Anois tar éis dhá lá d’imigh sé as sin, agus chuaigh sé isteach sa Ghailíl. 44Oir dhearbhaigh Íosa féin nach bhfuil onóir ag fáidh ina thír féin. 45 Ansin nuair a tháinig sé isteach sa Ghailíl, ghlac na Gaililí leis, tar éis féachaint ar na rudaí go léir a rinne sé in Iarúsailéim ar an bhféile: óir chuaigh siad freisin chun na féile. 46 Mar sin tháinig Íosa arís isteach i gCána na Gaililí, áit a ndearna sé an fíon uisce. Agus bhí duine uasal ar leith, a raibh a mhac tinn i gCafarnáum. 47 Nuair a chuala sé go raibh Íosa ag teacht amach as Iúdáia sa Ghailíl, chuaigh sé chuige, agus ghuigh air go dtiocfadh sé anuas, agus leigheas a mhac: óir bhí sé ar an mbás. 48 Ansin a dubhairt Iósa ris , Ach amháin má fheiceann sibh comharthaí agus iongantais , ní chreidfidh sibh . 49 Dubhairt an t-uasal ris, A dhuine uasail, tar anuas muna bhfaigheadh mo leanbh bás. 50 A dubhairt Iósa ris, Imthigh do shlighe; tá do mhac beo. Agus do chreid an duine an focal a labhair Íosa leis, agus d'imthigh sé. 51 Agus an uair a bhí sé ag dul síos anois, do bhuail a sheirbhísigh é, agus d'innis siad dó, ag rádh, Tá do mhac beo. 52 Ansin d’fhiafraigh sé díobh cén uair a thosaigh sé ag leasú. Agus a dubhairt siad ris, Inné ar an seachtú huair d'fhág an fiabhras é. 53 Mar sin a fhios ag an athair go raibh sé an uair chéanna, sa a dúirt Íosa ris, Tá do mhac beo: agus chreid é féin, agus a theach go léir. 54 Seo arís an dara míorúilt a rinne Íosa, nuair a tháinig sé as Iúdáia isteach sa Ghailíl.
9 Agus láithreach bhí an fear iomlán , agus thóg suas a leaba , agus shiúil : agus an lá céanna bhí an tsabóid . 10 Dúirt na Giúdaigh dá bhrí sin ris an té a bhí leigheas, Is é an lá na sabóide: ní dleathach duit do leaba a iompar. 11 Fhreagair sé iad, An té a rinne slán mé, mar an gcéanna a dúirt liom, Tóg suas do leaba, agus siúl. 12 Ansin d’fhiafraigh siad de: Cén fear é sin a dúirt leat, Tóg suas do leaba, agus siúl? 13 Agus an té do leighiseadh ní raibh fhios aige cérbh é : óir do chuir Iósa é féin chuige, agus do bhí an sluagh san áit sin. 14 Ina dhiaidh sin fuair Íosa sa teampoll é, agus dúirt sé ris, Féuch, tá tú slán: peaca a dhéanamh níos mó, chun nach dtiocfaidh rud níos measa dhuit. 15 D’imigh an fear, agus d’inis sé do na Giúdaigh gurbh é Íosa a rinne slán é. 16 Agus dá bhrí sin rinne na Giúdaigh géarleanúint ar Íosa, agus d’iarr siad é a mharú, mar go ndearna sé na nithe seo ar lá na sabóide. 17 Ach d’fhreagair Íosa iad, Atá m’Athair ag obair go dtí seo, agus mise ag obair. 18 Uime sin ba mhó a d’iarr na Giúdaigh é a mharú, mar ní hé amháin gur bhris sé an tsabóid, ach go ndúirt sé freisin gurbh é Dia a Athair é, á dhéanamh comhionann le Dia. 19 Ansan do fhreagair Iósa agus a dubhairt sé ríu , Go deimhin , go deimhin , a deirim ribh , an Mac ní féidir aon ní a dhéanamh de féin , ach an méid a fheiceann sé an tAthair a dhéanamh : óir cibé rudaí a dhéanann sé , déanann sé seo freisin ar an Mac mar an gcéanna . 20Oir is breá leis an Athair an Mac, agus taispeánann sé dó gach ní a dhéanann sé féin: agus taispeánfaidh sé dó oibreacha is mó ná iad seo, chun go n-iontas sibh. 21Oir mar a ardaíonn an tAthair na mairbh, agus a bheothaíonn iad; mar sin beothaíonn an Mac an té is áil leis. 22Oir ní thugann an tAthair breith ar aon duine, ach rinne sé gach breithiúnas don Mhac: 23 Go dtabharfadh gach duine onóir don Mhac, mar a thugann siad onóir don Athair. An té nach dtugann onóir don Mhac, ní thugann sé ómós don Athair a chuir uaidh é. 24 Go deimhin, go deimhin, a deirim ribh, An té a éisteann mo bhriathar-sa, agus a chreideann san a chuir uaithe, tá an bheatha shíorruidhe aige, agus ní thiocfaidh sé chun dhaoradh; ach aistrítear é ón mbás go dtí an bheatha. 25 Go deimhin, deimhin, a deirim ribh, Tá an uair ag teacht, agus tá sé anois, nuair a chloiseann na mairbh glór Mac Dé: agus an dream a chloisteáil, beidh siad beo. 26 Oir mar atá ag an Athair beatha ann féin; mar sin agá thug sé don Mhac saol a bheith aige ann féin; 27 Agus thug sé údarás dó breithiúnas a fhorghníomhú freisin, toisc go bhfuil sé Mac an duine. 28 Ná déanaigí ionadh é seo: óir tá an uair ag teacht, ina gcloisfidh gach duine atá sna huaigheanna a ghuth, 29 Agus tiocfaidh amach; siad go bhfuil déanta go maith, ris an aiséirí na beatha; agus iadsan a rinne an t-olc, go dtí aiséirí na damanta. 30 Ní féidir liom uaim féin aon ní a dhéanamh: mar a chloisim, breithním: agus is cóir mo bhreithiúnas; óir ní hé mo thoil féin a iarraim, ach toil an Athar a chuir uaidh mé. 31 Má thugaim fianaise orm féin, ní fíor m’fhianaise. 32 Tá duine eile a thugann fianaise orm; agus tá a fhios agam go bhfuil an finné a thugann sé finné ormsa fíor.
CAIBIDIL 5 1 Ina dhiaidh seo bhí féasta na nGiúdach; agus chuaigh Íosa suas go Iarúsailéim. 2 Anois tá linn ag margadh na gcaorach in Iarúsailéim, dá ngairtear Bethesda sa teanga Eabhraise, agus cúig phóirse aige. 3 Ina luí seo bhí an-chuid de na daoine neamhchumhachtacha, dalla, bactha, seafóideacha, ag feitheamh le gluaiseacht an uisce. 4Oir chuaigh aingeal síos sa linn tráth ar leith, agus chuir sé an t-uisce i gcion air: an té a chuaigh ar dtús tar éis an tuisce a thrioblóid, rinneadh slán de cibé galar a bhí air. 5 Agus bhí duine ar leith ann, a raibh éiglíocht ocht mbliana is tríocha air. 6 Nuair a chonaic Íosa bréag air, agus a fhios aige go raibh sé tamall fada anois sa chás sin, a dúirt sé ris, An mbeidh tú slán? 7 D'fhreagair an fear lag é, "A dhuine uasail, níl aon fhear agam, nuair a bhíonn an t-uisce buailte, chun mé a chur isteach sa linn: ach le linn dom teacht, téann duine eile síos romham. 8 Dúirt Íosa leis, " Éirigh, tóg do leaba, agus siúil."
70
Eoin
33 Chuir sibhse chun Eoin, agus thug sé fianaise ar an bhfírinne. 34 Ach ní ó dhuine a fhaighim fianaise: ach na nithe seo a deirim, chun sibh a shábháil. 35 Bhí sé ina sholas ar lasadh agus ina sholas: agus bhí sibh toilteanach ar feadh séasúr a bheith lúcháireach ina sholas. 36 Ach is mó finnéithe atá agamsa ná ag Eoin: óir na hoibreacha a thug an tAthair dom le críochnú, na hoibreacha céanna a dhéanaim, is fianaise dhomsa iad gur sheol an tAthair mé. 37 Agus an tAthair féin a chuir uaidh mé, thug sé fianaise ormsa. Níor chuala sibh a ghuth am ar bith, agus ní fhaca sibh a chruth. 38 Agus ní bhíonn a bhriathar agaibh ag fanúint ionaibh: óir an té a chuir sé uaithi, ní chreideann sibh é. 39 Cuardach na scrioptuir; óir measann sibh go bhfuil an bheatha shíoraí agaibh iontu: agus is iadsan a thugann fianaise ormsa. 40 Agus ní bheidh sibh ag teacht chugam , go mbeadh sibh saol . 41 Ní fhaighim onóir ó fhir. 42 Ach tá a fhios agam sibhse, nach bhfuil grá Dé agaibh ionaibh. 43 Táim ag teacht in ainm m'Athar, agus ní ghlacann sibh mé: má thagann duine eile ina ainm féin, gheobhaidh sibh é. 44 Conas is féidir libh a chreidiúint, a fhaigheann onóir dá chéile, agus nach iarrann an onóir a thagann ó Dhia amháin? 45 Ná measaibh go ndéanfaidh mise cúisí sibh chun an Athar : tá duine cúisithe agaibh, eadhon Maoise, a bhfuil muinín agaibh ann. 46Oir dá gcreidfeá Maois, chreidfeá mise: óir is ionam a scríobh sé. 47 Ach mura gcreideann sibh a scríbhinní, conas a chreidfidh sibh mo bhriathra?
dóibh siúd a bhí leagtha síos; agus mar an gcéanna de na héisc an oiread agus a bheadh siad. 12 Nuair a bhí siad líonta, dúirt sé lena dheisceabail, Cruinnigh suas na blúirí atá fágtha, ionas nach mbeadh aon rud a chailleadh. 13 Bailigh siad le chéile dá bhrí sin iad, agus líon siad dhá cheann déag de chiseán de na blúirí de na cúig builín eorna, a d’fhan thar barr leo siúd a d’ith. 14 Ansin na daoine sin, nuair a chonaic siad an mhíorúilt a rinne Íosa, a dúirt sé, Is é seo fíor an fáidh atá le teacht ar an saol. 15 Mar sin nuair a thuig Íosa go dtiocfaidís agus go dtógfaidís tré éigean é, chun rí a dhéanamh de, d’imigh sé arís i sliabh ina aonar. 16 Agus nuair a bhí an tráthnóna anois, chuaigh a dheisceabail síos chun na farraige, 17 Agus chuaigh sé isteach i long, agus chuaigh sé thar an fharraige i dtreo Capernáum. Agus bhí sé anois dorcha, agus ní raibh Íosa teacht chucu. 18 Agus d’éirigh an fharraige mar gheall ar ghaoth mhór a shéid. 19 Mar sin, nuair a bhí siad ag rámhaíocht timpeall cúig agus fiche nó tríocha slad, chonaic siad Íosa ag siúl ar an bhfarraige, agus ag druidim leis an long: agus bhí eagla orthu. 20 Ach a dubhairt sé ríu , Is mé ; ná bíodh eagla ort. 21 Ansan do ghabhadar go toiliúil isteach sa luing é: agus láithreach bonn do bhí an long ag an tir ar a ndeachaidh siad. 22 An lá dár gcionn, nuair a chonaic na daoine a bhí ina seasamh ar an taobh eile den fharraige nach raibh aon bhád eile ann, ach an ceann sin ar a ndeachaigh a dheisceabail isteach, agus nach ndeachaigh Íosa lena dheisceabail isteach sa mbád, ach go ndeachaigh a dheisceabail isteach sa mbád. bhí na deisceabail imithe leo féin; 23 (Ach tháinig báid eile ó Thiberias i gcóngar don áit inar ith siad arán, tar éis don Tiarna buíochas a ghabháil:) 24 Nuair a chonaic na daoine dá bhrí sin nach raibh Íosa ann, ná a dheisceabail, ghlac siad freisin loingeas, agus tháinig siad go Capernáum ag lorg Íosa. 25 Agus nuair a fuair siad é ar an taobh eile den fharraige, siad ris, a Rabbi, nuair a tháinig tú anseo? 26 D'fhreagair Íosa iad agus a dubhairt sé , Go deimhin , go deimhin , a deirim ribh , sibh a lorg dom , ní mar go bhfaca sibh na míorúiltí , ach mar gheall ar d'ith sibh de na aráin , agus go raibh líonadh . 27 Déanaigí saothair ní ar son na feola a chailleadh, ach ar an mbiadh sin a mhaireann chun na beatha síoraí, a thabharfaidh Mac an duine daoibh: óir atá sé séalaithe ag Dia an tAthair. 28 Ansin dúirt siad ris, Cad a dhéanfaimid, chun go noibreoimid oibreacha Dé? 29 D'fhreagair Iósa agus a dubhairt sé ríu, Is í obair Dé í so, go gcreideann sibh annsan a chuir sé uaithi. 30 Dúirt siad leis, "Cén comhartha a thaispeánann tú mar sin, go bhfeicfimid, agus go gcreidfimid thú?" cad a dhéanann tú ag obair? 31 D’ith ár n-aithreacha manna sa bhfásach; do réir mar atá sgríobhtha, Thug sé dhóibh arán ó neamh le n-ithe. 32 An sin a dubhairt Iósa ríu, Go deimhin, go deimhin, a deirim ribh, nár thug Maois daoibh an t-arán sin ó neamh; ach tugann m'Athairse an t-arán fíor ó neamh daoibh.
CAIBIDIL 6 1 Tar éis na nithe seo chuaigh Íosa thar farraige na Gaililí, is é sin farraige Thiberias. 2 Agus lean an slua mór é, mar go bhfaca siad a mhíorúiltí a rinne sé orthu siúd a bhí tinn. 3 Agus chuaigh Íosa suas i sliabh , agus shuigh sé ann lena dheisceabail . 4 Agus bhí an Cháisc, féasta de na Giúdaigh, i bhfad. 5 An uair sin do thóg Íosa suas a shúile, agus a chonaic sé comhluadar mór ag teacht chuige, a dubhairt sé ri Pilib, Cia as a gceannóimid arán le n-ithe aca so? 6 Agus a dubhairt sé so á chruthú : óir bhí a fhios aige féin cad a dhéanfadh sé . 7 D'fhreagair Pilib é, Ní leor luach dhá chéad pingin aráin dóibh, chun go nglacfaidh gach duine acu beagán. 8 Dúirt duine dá dheisceabail, Aindrias, deartháir Shíomóin Pheadair, leis: 9Tá buachaill anseo, a bhfuil cúig builín eorna aige, agus dhá iasc bheaga: ach cad iad i measc an oiread sin? 10 Agus a dubhairt Iósa, Déanaigí na fir suí síos. Anois bhí mórán féir san áit. Mar sin shuigh na fir síos, timpeall cúig mhíle ina líon. 11 Agus do thóg Íosa na builinne; agus nuair a ghabh sé buíochas, dáileadh sé ar na deisceabail, agus na deisceabail
71
Eoin
33Oir is é arán Dé an té a thagann anuas ó neamh, agus a thugann beatha don domhan. 34 Ansin dúirt siad leis, A Thiarna, tabhair dúinn go deo an t-arán seo. 35 Agus a dubhairt Iósa ríu, Is mise arán na beatha : an ti a thig chugam, ní bheidh ocras air; agus an té chreideann ormsa, ní bheidh tart air choíche. 36 Ach a dubhairt mé ribh , Go bhfaca sibhse freisin mé , agus nach gcreideann . 37 Gach a dtugann an tAthair dom, tiocfaidh sé chugam; agus an té a thiocfaidh chugam ní chaithfinn amach ar aon chor é. 38Oir tháinig mé anuas ó neamh, ní chun mo thoil féin a dhéanamh, ach toil an té a chuir uaidh mé. 39 Agus is é seo toil an Athar a chuir uaidh mé, nach gcaillfinn aon ní as gach a thug sé dom, ach go n-ardódh mé arís é ar an lá deiridh. 40 Agus is í toil an té do chuir uaithe mise, go mbeadh an bheatha shíoraí ag gach neach a fheiceann an Mac, agus a chreideann ann: agus ardóidh mé é ar an lá deiridh. 41 Ansin rinne na Giúdaigh gearan air, mar a dúirt sé, Is mise an t-arán a tháinig anuas ó neamh. 42 Agus a dubhairt seision, Nach é so Iósa mac Ióseph, a bhfuil aithne againn ar a athair agus ar a mháthair? conas mar sin a deir sé, Tháinig mé anuas ó neamh? 43 D'fhreagair Íosa uime sin agus a dubhairt sé ríu , Murmur nách eadraibh féin. 44 Ní féidir le duine ar bith teacht chugam , ach amháin an tAthair a chuir uaidh mé a tharraingt air : agus ardóidh mé suas é ar an lá deiridh . 45 Tá sé scríofa sna fáithe , Agus beidh siad go léir a theagasc ó Dhia . Gach duine dá bhrí sin a chuala, agus d'fhoghlaim ón Athair, tagann sé chugam. 46 Ní hé go bhfaca aon duine an tAthair, ach an té atá ó Dhia, chonaic sé an tAthair. 47 Go deimhin, go deimhin, a deirim ribh, An té a chreideann annamsa, tá an bheatha shíorruidhe aige. 48 Is mise arán na beatha sin. 49 D’ith bhur n-aithreacha manna san fhásach, agus tá siad marbh. 50 Seo é an t-arán a thagann anuas ó neamh, chun go níosfaidh duine de, agus nach bhfaighidh sé bás. 51 Is mise an t-arán beo a tháinig anuas ó neamh: má itheann duine ar bith den arán seo, beidh sé beo go brách: agus an t-arán a thabharfaidh mise, is é mo fheoil é, a thabharfaidh mé ar son beatha an domhain. 52 Uime sin rinne na Giúdaigh achrann eatarthu féin, ag rádh, Conas is féidir leis an duine seo a fheoil a thabhairt dúinn le hithe? 53 An sin a dubhairt Iósa ríu , Go deimhin , go deimhin , a deirim ribh , Mura n-itheann sibh feoil Mhic an duine , agus a n - ól fola , tá sibh aon saol ionaibh . 54 An té a itheann m’fheoil, agus a ólann m’fhuil, tá an bheatha shíoraí aige; agus ardóidh mé suas é ar an lá deiridh. 55 Oir is feoil go deimhin m'fheoil, agus is deoch go deimhin m'fhuil. 56 An té a itheann m'fheoil, agus a ólann m'fhuil, tá sé ina chónaí ionam, agus mise ann. 57 Mar a chuir an tAthair beo uaidh mise, agus mise beo ag an Athair: mar sin an té a itheann mise, beidh sé beo tríom.
58 Seo é an t-arán sin a tháinig anuas ó neamh: ní mar a d’ith bhur n-aithreacha manna, agus atá marbh: an té a itheann den arán seo, beidh sé beo go brách. 59 Na nithe seo a dúirt sé sa tsionagóg, mar a theagasc sé i gCafarnáum. 60 Ar an adhbhar sin do chualaidh mórán dá dheisciobluibh so, a dubhairt seision, Is cruaidh an rádh so; cé atá in ann é a chloisteáil? 61 Nuair a bhí a fhios ag Íosa ann féin go raibh a dheisceabail ag gríosú mar gheall air, dúirt sé leo, An ndéanann sé seo cion daoibh? 62 Cad agus má fheiceann sibh Mac an duine ag dul suas san áit a raibh sé roimhe? 63 Is é an spiorad a bheathóidh; ní dhéanann an fheoil tairbhe ar bith: na briathra a deirim ribh, is spiorad iad, agus is beatha iad. 64 Ach tá cuid agaibh nach gcreideann. Óir bhí a fhios ag Íosa ó thús cé hiad na daoine nár chreid, agus cé ba cheart é a bhrath. 65 Agus a dubhairt seision, Uime sin a dubhairt mé ribh, nách féidir le neach ar bith teacht chugamsa, mur tugadh dó ó m'Athair é. 66 Ón am sin amach chuaigh go leor dá dheisceabail ar ais, agus níor shiúil siad leis níos mó. 67 Ansin dúirt Íosa ris an dáréag , An mbeidh sibh ag imeacht freisin ? 68 Ansin d’fhreagair Síomón Peadar é, A Thiarna, cé chuige a rachaimid? tá focail na beatha síoraí agat. 69 Agus creidimíd agus is deimhin gur tusa Críost, Mac an Dé bheo. 70 D'fhreagair Íosa iad, Nár thogh mise dháréag dhíobh, agus is diabhal é duine agaibh? 71 Labhair sé ar Iúdás Iscariot mac Shíomóin: óir b'é sin a bhí chun é a bhrath, ar dhuine den dáréag é. CAIBIDIL 7 1Tar éis na nithe seo do shiúil Iósa sa Ghailíl: óir ní raibh sé ag siúl san Iúdaígh, mar go raibh na Giúdaigh ag iarraidh é a mharú. 2 Bhí féasta tabernacles na nGiúdach ar siúl anois. 3Dúirt a bhráithre dá bhrí sin ris, Imigh as seo agus imigh go Iúdáia, chun go bhfeicfidh do dheisceabail na hoibreacha a dhéanann tú. 4Oir níl aon duine a dhéanann aon ní faoi rún, agus é féin ag iarraidh go mbeadh a fhios go hoscailte. Má dhéanann tú na rudaí seo, taispeáin don domhan thú. 5Oir níor chreid a bhráithre ann. 6 Ansan a dubhairt Iósa ríu , Ní bhfuil mo ré tar éis teacht fós : ach ata bhur n-aimsir ullamh do shíor . 7 Ní féidir leis an domhan fuath a thabhairt duit; ach is fuath liomsa é, mar do thugaim fianaise air, gur olc a noibreacha. 8 Rachaibh suas chun na féile seo: ní théim suas fós chun na féile; óir níl mo chuid ama lán fós. 9 Nuair a dúirt sé na focail seo leo, d'fhan sé fós sa Ghailíl. 10 Ach nuair a d’éirigh a bhráithre suas, chuaigh sé féin suas chun na féile, ní go hoscailte, ach faoi rún. 11 Ansin lorg na Giúdaigh é ag an bhféile, agus dúirt siad, Cá bhfuil sé?
72
Eoin
12 Agus do bhí murmur mór i measg an phobail ina thaobh: óir a dúirt cuid, Is fear maith é: cuid eile a dúirt, Ní; ach meallann sé na daoine. 13 Ach níor labhair aon duine go hoscailte mar gheall air ar eagla na nGiúdach. 14 Timpeall lár na féile chuaigh Íosa suas sa teampall agus theagasc. 15 Agus ghabh na Giúdaigh iongantas , ag rádh , Conas atá a fhios ag an duine seo litreacha , gan a bheith foghlamtha ? 16 D’fhreagair Íosa iad, agus dúirt sé, Ní hé mo theagascsa, ach an té a chuir uaidh mé. 17 Más toil le duine ar bith a thoil a dhéanamh, beidh a fhios aige ar an teagasc, cibé acu ó Dhia é, nó uaim féin a labhraím. 18 An té a labhrann uaidh féin, iarrann sé a ghlóir féin: ach an té iarrann a ghlóir a chuir uaidh é, is fíor é, agus níl aon mhícheart ann. 19 Nár thug Maois an dlí daoibh, agus ní choinníonn aon duine agaibh an dlí? Cén fáth a dtéann sibh ar tí mise a mharú? 20 Fhreagair na daoine agus a dubhairt seision, Tá deamhan agat: cé atá ag dul ar tí do mharbhadh? 21 D'fhreagair Iósa agus a dubhairt sé ríu , Tá aon obair amháin déanta agam , agus sibh go léir marvel . 22 Thug Maois dá bhrí sin daoibh an timpeallghearradh; (ní mar gur ó Mhaois é, ach de na haithreacha;) agus ar an tsabóid circumcise duine. 23 Má fhaigheann duine ar lá na sabóide timpeallghearradh, chun dlí Mhaois a bhriseadh; an bhfuil fearg oraibh ionam, mar go ndearna mé duine ar fad ar fad ar lá na sabóide? 24 Breitheamh ní de réir an chuma, ach breitheamh breithiúnas ceart. 25 Ansin dúirt cuid acu ó Iarúsailéim, Nach é seo an duine a bhfuil siad ag iarraidh a mharú? 26 Ach, féach, labhraíonn sé go dána, agus ní deir siad rud ar bith ris. An bhfuil a fhios ag na ríoghaibh go deimhin gurab é so an Críost féin? 27 Gidheadh is aithne dhúinn an duine so cia as a bhfuil sé : ach an uair a thiocfas Críosd, ní fios do neach ar bith cia as é. 28 An sin do ghlaoidh Iósa sa teampoll, agus é ag teagasg, ag rádh, Aithneochad araon mé, agus a fhios aguibh cia as a bhfuilim: agus ní uam féin a tháinig mé, ach an té do chuir uaithe, is fíor é, nach eol daoibh. 29 Ach a bhfuil aithne agam air: óir atáim uaidh, agus chuir sé uaidh mé. 30 Ansin d’iarr siad é a ghlacadh: ach níor leag duine ar bith lámha air, mar níor tháinig a uair fós. 31 Agus do chreid mórán do na daoinibh ann, agus a dubhairt siad, Nuair a thiocfas Críosd, an ndéanfaidh sé míorúiltí níos mó ná iad so a rinne an duine so? 32 Chuala na Fairisínigh go ndearna an pobal a leithéid de rud ina thaobh; agus chuir na Fairisínigh agus na hardsagairt oifigigh chun é a ghlacadh. 33 Ansin dúirt Íosa leo, Tamall beag fós tá mé in éineacht leat, agus ansin téim chun an té a chuir mé. 34 Lorgóidh sibh mé, agus ní bhfaighidh sibh mé: agus an áit a bhfuilim, ní féidir libhse teacht. 35 Ansin dúirt na Giúdaigh eatarthu féin, Cá rachaidh sé, nach bhfaighidh muid é? An rachaidh sé chun na scaipthe i measc na Gentiles, agus na Gentiles a mhúineadh?
36 Cad é an modh é seo a dúirt sé, Beidh sibh ag iarraidh mé, agus ní bhfaighidh mé: agus an áit a bhfuil mé, ní féidir sibh a theacht? 37 Ar an lá deiridh, lá mór na féile, do sheas Íosa agus do ghlaoidh sé, ag rádh, Má bhíonn tart ar dhuine ar bith, tháinig sé chugam, agus deoch. 38 An té a chreideann ormsa, mar a dúirt an scrioptúr, sruthóidh as a bhroinn aibhneacha uisce beatha. 39 (Ach seo labhair sé faoin Spiorad, an dream a chreideann ann ba cheart a fháil: óir níor tugadh an Spiorad Naomh fós; mar nach raibh Íosa fós glóire.) 40 Mar sin, nuair a chuala go leor den phobal an abairt seo, dúirt siad, Go deimhin is é seo an Fáidh. 41 Dúirt dream eile, Is é seo an Críost. Ach dúirt cuid acu, An dtiocfaidh Críost as an nGailíl? 42 Nach ndúirt an scrioptúr, Go dtagann Críost de shíol Dháiví, agus as baile Bethlehem, mar a raibh Dáiví? 43 Mar sin bhí deighilt i measc an phobail mar gheall air. 44 Agus do ghabh cuid aca é; ach níor leag aon duine lámha air. 45 Ansin tháinig na hoifigigh go dtí na príomh-sagairt agus Fairisínigh; agus a dubhairt seision ríu, Cén fáth nár thug sibh leis? 46 D’fhreagair na hoifigigh, Níor labhair duine ar nós an fhir seo riamh. 47 Ansin fhreagair na Fairisínigh iad , An bhfuil sibhse deceived freisin ? 48 Ar chreid aon duine de na rialóirí nó de na Fairisínigh ann? 49 Ach tá an mhuintir seo nach eol dóibh an dlí mallaithe. 50 Dúirt Nicodemus ríu, (an té a tháinig chun Íosa san oíche, ar dhuine acu,) 51 An dtugann ár ndlighe breith ar aon duine, sula néisteann sé leis, agus go mbeidh a fhios aige cad a dhéanann sé? 52 D’fhreagair siadsan agus dúirt siad ris, An bhfuil tusa freisin ar an nGailíl? Cuardach, agus féach: óir ní éiríonn fáidh as an nGailíl. 53 Agus do chuaidh gach duine chum a thighe féin. CAIBIDIL 8 1 Chuaigh Íosa go sliabh na nOllóga. 2 Agus go moch ar maidin tháinig sé arís isteach sa teampall, agus tháinig an pobal go léir chuige; agus shuidh sé síos, agus theagaisg sé iad. 3 Agus thug na scríobhaithe agus na Fairisínigh bean chuige a glacadh i adhaltranas; agus nuair a chuireadar i lár í, 4 Deir siad ris, a Mháistir, tógadh an bhean seo i adhaltranas, sa ghníomh an-. 5 D'ordaigh Maoise sa dlí dúinn anois, a leithéid a chloí: ach cad a deir tusa? 6 Dúirt siad seo, á chathú, go mbeadh orthu é a chúiseamh. Ach chrom Íosa síos, agus scríobh sé lena mhéar ar an talamh, mar nár chuala sé iad. 7 Mar sin nuair a lean siad á fhiafraí de, d’ardaigh sé é féin, agus dúirt sé ríu, An té atá gan pheaca in bhur measc, cuirigí ar dtús cloch chuici. 8 Agus arís chrom sé síos , agus scríobh ar an talamh . 9Agus iadsan a chuala é, á chiontú ag a gcoinsias féin, chuaigh siad amach ceann ar cheann, ag tosú ar an duine ba
73
Eoin
shine, fiú go dtí an duine deiridh: agus fágadh Íosa ina aonar, agus an bhean ina seasamh sa lár. 10 Nuair a d’ardaigh Íosa é féin, agus nach bhfaca sé aon duine ach an bhean, dúirt sé léi, A bhean, cá bhfuil na cúiseoirí sin? nár dhaoradh aon duine thú? 11 Dúirt sí, Ní fear, a Thiarna. Agus a dubhairt Iósa ríu, Ni cháinim thú : imthigh, agus ná peacaigh níos mó. 12 Ansin labhair Íosa ríu arís, ag rá, Is mise solas an domhain: an té a leanann mise, ní bheidh sé ag siúl sa dorchadas, ach beidh solas na beatha. 13Dúirt na Fairisínigh leis, “Tá cuntas agat ort féin; níl do thaifead fíor. 14 D'fhreagair Iósa agus a dubhairt sé ríu, Cé go dtugaim cuntas díom féin, gidheadh is fíor mo dhearbhráthair: óir tá a fhios agam cia as a dtáinig mé, agus cá bhfuilim ag dul; ach ní féidir libh a insint cá as a dtiocfaidh mé, agus cá théim. 15 Breitheamh sibh tar éis an fheoil; Ní bhreithním aon fhear. 16 Agus fós má bhreithním, is fíor mo bhreitheamhnas: óir ní mise amháin, ach mise agus an t-Athair a chuir uaidh mé. 17 Tá sé scríofa freisin i do dhlí, go bhfuil fianaise beirt fhear fíor. 18 Is duine mé a thugann fianaise orm féin, agus an tAthair a chuir uaidh mé a thugann fianaise orm. 19 Ansin dúirt siad ris, Cá bhfuil tAthair? D'fhreagair Íosa, Ní aithne dhaoibh mé, ná m'Athair: dá mbeadh aithne agaibh orm, bheadh aithne agaibh ar m'Athair freisin. 20 Na briathra so do labhair Iósa sa chiste , mar do theagaisg sé sa teampoll : agus níor chuir duine ar bith lámha air ; óir ní raibh a uair tagtha fós. 21 An sin a dubhairt Iósa ríu, Imthighim, agus iarruidh sibh mé, agus gheobha sibh bás i bhur bpeacaidhibh: pé áit a dtéim, ní féidir daoibhse teachd. 22 Ansan a dubhairt na Iúdaígh, An maróidh sé é féin? óir a deir sé, An áit a dtéim, ní féidir libhse teacht. 23 Agus a dubhairt sé ríu , Tá sibh ó thíos ; Tá mé ó thuas: sibhse den saol seo; Níl mé den saol seo. 24 Uime sin a dubhairt mé ribh, go bhfaighidh sibh bás i bhur bpeacaí: óir mura gcreideann sibh gur mise é, gheobhaidh sibh bás i bhur bpeacaí. 25 Ansin dúirt siad ris, Cé hé tusa? Agus a dubhairt Iósa ríu, Mar an gcéadna a dubhairt mé ribh ó thús. 26 Tá a lán nithe agam le rádh agus le breitheamh oraibh: ach is fíor an té a chuir uaith mé; agus adeirim ris an domhan na neithe a chuala mé uaidh. 27 Níor thuig siad gur faoin Athair a labhair sé leo. 28 An sin a dubhairt Iósa ríu, Nuair a bheidh Mac an duine d'árdughadh agaibh, ansan beidh a fhios agaibh gur mise é, agus nach bhfuilim ag déanamh aon ní dhom féin; ach de réir mar a mhúin m'Athair dom, abair liom na nithe seo. 29 Agus an té do chuir uaithe tá sé liom: níor fhág an tAthair a'm' aonar mé; óir déanaim i gcónaí na nithe sin a thaitníonn leis. 30 Mar a labhair sé na focail seo, chreid go leor ann. 31 Ansin dúirt Íosa leis na Giúdaigh sin a chreid ann, Má leanann sibh de mo bhriathar, is fíor-dheisceabail sibh mo dheisceabail; 32 Agus beidh a fhios agaibh an fhírinne, agus déanfaidh an fhírinne saor in aisce sibh.
33 D'fhreagair siad é, Is síol Abrahám sinn, agus ní raibh muid riamh i ngéibheann ag aon duine: conas a deir tú, Déanfar sibh saor? 34 D'fhreagair Iósa iad, Go deimhin, go deimhin, a deirim ribh, An té dheanann peacadh is seirbhiseach don pheacadh é. 35 Agus ní fanann an seirbhíseach sa teach go brách: ach fanann an Mac go brách. 36 Dá bhrí sin má dhéanann an Mac saor sibh, beidh sibh saor go deimhin. 37 Tá a fhios agam gur síol Abrahám sibh; ach tá sibh ag iarraidh mé a mharú, mar níl áit ag m'fhocal ionaibh. 38 Labhraím an méid atá feicthe agamsa ag m’Athair: agus déanann sibh an rud a chonaic sibh in éineacht le bhur nathair. 39 Do fhreagaireadar agus a dubhairt siad ris, Is é Abraham ár n-athair. A deir Íosa ríu, Dá mba chlann Abrahám sibh, dhéanfá oibreacha Abrahám. 40 Ach anois tá sibh ag iarraidh mise a mharú, duine a d'inis an fhírinne daoibh, a chuala mé ó Dhia: níor dhearna Abraham é seo. 41 Déanann sibh gníomhartha bhur n‑athar. Ansin dúirt siad ris, Ní rugadh sinn ó striapachas; tá aon Athair amháin againn, eadhon Dia. 42 Dúirt Íosa ríu , Dá mbeadh Dia bhur n - Athair , grá sibh dom : óir chuaigh mé amach agus tháinig ó Dhia ; ni tháinig mé uaim féin, ach chuir sé mé. 43 Cén fáth nach dtuigeann sibh mo chaint? fiú mar ní féidir libh mo bhriathar a chloisteáil. 44 Diabhal sibhse, agus ana-mianna bhur n-athar déanfaidh sibh. Ba dhúnmharfóir é ó thús, agus níor fhan sé san fhírinne, mar níl aon fhírinne ann. Nuair a labhrann sé bréag, labhraidh sé uaithi féin: óir is bréagadóir é, agus is athair é. 45 Agus do bhrígh go ndeirim an fhírinne ribh, ní chreideann sibh mé. 46 Cé acu agaibh a chuireann peaca ina luí orm? Agus má deirim an fhírinne, cad chuige nach gcreideann sibh mé? 47 An té atá ó Dhia, éisteann sé le briathra Dé: ní éisteann sibh dá bhrí sin iad, mar nach ó Dhia sibh. 48 Ansin fhreagair na Iúdaígh, agus a dubhairt seision ris, Nach maith a deirimíd gur Samáránach thú, agus go bhfuil deamhan agat? 49 D'fhreagair Íosa, Níl diabhal agam; ach tugaim onóir do m'Athair, agus tugann sibh easonóir dom. 50 Agus ní iarraim mo ghlóir féin: tá duine ann a iarrann agus a thugann breithiúnas. 51 Go deimhin, go deimhin, a deirim ribh, Má choinníonn duine m'fhocal-sa, ní fheicfidh sé bás choíche. 52 Ansin dúirt na Giúdaigh ris, Anois tá a fhios againn go bhfuil tú diabhal. Tá Abraham marbh, agus na fáithe; agus a deir tusa, Má choinníonn duine mo rádh, ní bhlaisfidh sé bás choíche. 53 An mó tusa ná ár n-athair Abrahám, atá marbh? agus tá na fáithe marbh: cé a dhéanann tú féin? 54 D'fhreagair Iósa, Má thugann mé onóir dom féin, ní haon ní é m'onóir: is é m'Athair a thugann onóir dom; a ndeir sibh gur hé bhur nDia é: 55 Gidheadh ní raibh aithne agaibh air; ach tá a fhios agam air: agus má ba chóir dom a rá, ní a fhios agam air, beidh mé liar mar ribh: ach a fhios agam air, agus a choinneáil ar a rá.
74
Eoin
56 Do ghabh Abraham bhur n-athair lúcháireach mo lá a fheiscint: agus chonaic sé é, agus bhí áthas air. 57 Ansin a dubhairt na Iúdaígh ris, Nach bhfuil tú fós caoga bliain d'aois, agus an bhfaca tú Abrahám? 58 A dubhairt Iósa ríu , Go deimhin , deimhin a deirim ribh , Sula raibh Abraham , tá mé . 59 Ansin thóg siad suas clocha chun a chaitheamh air: ach chuaigh Íosa i bhfolach é féin, agus chuaigh amach as an teampall, ag dul trí eatarthu, agus mar sin a rith.
21 Ach cad é an modh a fheiceann sé anois, níl a fhios againn; nó an té a d'oscail a shúile, níl a fhios againn: tá sé in aois; fiafraigh de: labhróidh sé ar a shon féin. 22 Labhair a thuismitheoirí na briathra seo, mar go raibh eagla na nGiúdach orthu: óir bhí na Giúdaigh tar éis aontú cheana féin, dá n-admhaigh aon duine gurbh é Críost é, go gcuirfí as an tsionagóg é. 23 Uime sin a dubhairt a thuismitheoirí, Tá sé an aois; fiafraigh de. 24 Ansin ghlaoigh siad arís ar an duine a bhí dall, agus dúirt sé ris, Tabhair moladh do Dhia: tá a fhios againn gur peacach an duine seo. 25 D'fhreagair seisean agus dubhairt sé, Pé an peacach é nó ná fuil, ní'l a fhios agam: aon nídh amháin atá a fhios agam, mar do bhí mé dall, feicim anois. 26 Ansin dúirt siad leis arís, Cad a rinne sé leat? conas a d'oscail sé do shúile? 27 Fhreagair sé iad, Dúirt mé libh cheana, agus níor chuala sibh: cad chuige a gcloisfeá arís é? an mbeidh sibhse mar dheisceabail aige freisin? 28 Ansin mhaslaigh siad é, agus dúirt siad, Is tú a dheisceabail; ach is deisceabail Mhaois sinn. 29 Tá a fhios againn gur labhair Dia ri Maois: maidir leis an gcomhalta seo, ní fios dúinn cá bhfuil sé. 30 D'fhreagair an fear agus dubhairt sé ríu, Cén fáth a bhfuil an rud seo iontach, nach bhfuil a fhios agaibh cá bhfuil sé, agus fós d'oscail sé mo shúile. 31 Anois tá a fhios againn nach n-éisteann Dia le peacaigh: ach má bhíonn aon duine ina adhradh do Dhia, agus ag déanamh a thoil, éisteann sé leis. 32 Ó thosaigh an domhan níor chualathas gur oscail aon duine súile an duine a rugadh dall. 33 Mura raibh an fear seo ó Dhia, ní fhéadfadh sé aon ní a dhéanamh. 34 D’fhreagair siadsan agus dúirt siad ris, Rugadh i bpeacaí tú go hiomlán, agus an bhfuil tú ag múineadh dúinn? Agus chaith siad amach é. 35 Chuala Íosa gur chaith siad amach é; agus nuair a fuair sé é, a dúirt sé ris, An gcreideann tú i Mac Dé? 36 D'fhreagair seisean agus a dubhairt sé, Cé hé, a Thighearna, go gcreidfinn ann? 37 Agus a dubhairt Iósa ris, Do chonaic tú araon é, agus isé an té do labhradar leat. 38 Agus a dubhairt seision, A Thighearna, creidim. Agus do adhradh sé é. 39 Agus a dubhairt Iósa, Le breitheamhnas a tháinig mise chun an tsaoghail so, ionnus go bhfeicfeadh siadsan nach bhfeicfeadh; agus go ndéanfaí dall orthu siúd a fheiceann. 40 Agus chuala cuid de na Fairisínigh a bhí in éineacht leis na focail seo, agus dúirt siad ris, An bhfuil muid dall freisin? 41 A dubhairt Iósa ríu , Dá mbeith dall, ní cóir dhaoibh peacadh ar bith : ach anois a deir sibh, Feicimid ; mar sin fanann bhur bpeaca.
CAIBIDIL 9 1Agus nuair a bhí Íosa ag dul thart, chonaic sé duine dall ó rugadh é. 2 Agus d’fhiafraigh a dheisgiobuil de, ag rádh, A Mháighistir, cé rinn peaca, an duine so, nó a thuistí, gur rugadh dall é? 3 D'fhreagair Íosa, Ní dhearna an duine seo peaca, ná a thuismitheoirí: ach go ndéanfaí oibreacha Dé go soiléir ann. 4 Ní foláir dom oibreacha an té do chuir uaithe mé, fad is atá an lá ann: tagann an oíche, nuair nach féidir le duine ar bith obair a dhéanamh. 5 An fhaid atáim sa domhan, is mise solas an domhain. 6 Nuair a bhí an méid seo ráite aige, chaith sé smál ar an talamh, agus rinne sé cré den smután, agus d’ung sé súile an dall leis an gcré, 7 Agus a dubhairt seision ris, Imthigh, nigh i lochán Shilóm, (is é sin do bhrígh, Seolta.) D'imthigh sé uime sin, agus nigh sé, agus tháinig sé ag amharc. 8 Dúirt na comharsan dá bhrí sin, agus an dream a chonaic roimhe go raibh sé dall, Nach é seo an té a bhí ina shuí agus d'impigh? 9 Dúirt cuid acu, Seo é: a dúirt cuid eile, Tá sé cosúil leis: ach a dúirt sé, Is mise é. 10 Uime sin a dubhairt siad ris, Conas a osclaíodh do shúile? 11 D'fhreagair seisean agus dubhairt sé, Fear dá ngairtear Íosa rinne cré, agus d'ung sé mo shúile, agus dúirt sé liom, Imigh go lochán Shilóm, agus nigh mé: agus chuaigh mé agus nigh mé, agus fuair mé radharc. 12 Ansin dúirt siad ris, Cá bhfuil sé? Dúirt sé, níl a fhios agam. 13 Thug siad chuig na Fairisínigh é a bhí dall roimhe seo. 14 Agus ba é an lá sabóide a rinne Íosa an chré, agus d’oscail sé a shúile. 15 Ansin arís d’fhiafraigh na Fairisínigh de freisin conas a fuair sé a radharc. Dúirt sé ríu, Chuir sé cré ar mo shúile, agus nigh mé, agus tá a fheiceáil. 16 Uime sin a dubhairt cuid de sna Fairisínigh, Ní ó Dhia an fear so, mar ní choimeádann sé lá na sabóide. Dúirt daoine eile, Conas is féidir le duine peacach a leithéid de mhíorúiltí a dhéanamh? Agus bhí deighilt eatorra. 17 Deir siad ris an dall arís, Cad a deir tú air, gur oscail sé do shúile? Dúirt sé, Is fáidh é. 18 Ach níor chreid na Giúdaigh ina thaobh, go raibh sé dall, agus go bhfuair siad a radharc, go dtí gur ghlaoigh siad ar thuismitheoirí an té a fuair a radharc. 19 Agus d’fhiafraigh siad díobh , ag rá , An é seo bhur mac , a deir sibh a rugadh dall ? conas mar sin a fheiceann sé anois? 20 D’fhreagair a thuismitheoirí iad agus dúirt siad, Tá a fhios againn gur é seo ár mac, agus gur rugadh dall é:
CAIBIDIL 10 1 Go deimhin, go deimhin, a deirim ribh, An té nach dtiocfaidh an doras isteach sa chró caorach, ach a dhreapann suas ar bhealach éigin eile, is gadaí agus robálaí é. 2 Ach an té a théann isteach ag an doras is é aoire na gcaorach é.
75
Eoin
3 Osclóidh an dornóir dó; agus éisteann na caoirigh a ghuth: agus glaoidh sé a chaoirigh féin ar a ainm, agus tugann sé amach iad. 4Agus nuair a chuireann sé a chaoirigh féin amach, imíonn sé rompu, agus leanann na caoirigh é: óir is eol dóibh a ghuth. 5 Agus ní bheidh coimhthíoch a leanúint, ach teichidh siad uaidh: mar nach bhfuil a fhios acu an guth na strainséirí. 6 An parabal seo labhair Íosa ríu: ach níor thuig siad cad iad na rudaí a labhair sé ríu. 7 Ansan a dubhairt Iósa ríu, Go deimhin, deimhin, a deirim ribh, is mé doras na gcaorach. 8 Gach a tháinig riamh romham, is gadaithe agus robálaithe iad: ach níor chuala na caoirigh iad. 9 Is mise an doras: uaimse má théann duine ar bith isteach, slánófar é, agus rachaidh sé isteach agus amach, agus gheobhaidh sé féarach. 10 Ní thagann an gadaí, ach chun goid, agus chun marú, agus chun scrios: táim tagtha chun go mbeadh an bheatha acu, agus go mbeadh sé níos fairsinge acu. 11 Is mise an t-aoire maith: tugann an t-aoire maith a anam ar son na gcaorach. 12 Ach an té atá ar fostú, agus nach an t-aoire, nach leis féin na caoirigh, feiceann sé an mac tíre ag teacht, agus fágann na caoirigh, agus loingeas: agus an mac tíre gabhann iad, agus scaipeann na caoirigh. 13 Gabhann an feallmharach ar seachrán, óir is fostóir é, agus níl cúram aige de na caoirigh. 14 Is mise an t-aoire maith, agus is eol dom mo chaoirigh, agus is aithne domsa. 15 Mar is eol don Athair mise, mar sin is eol domsa an tAthair: agus leagaim síos mo shaol do na caoirigh. 16 Agus caoirigh eile agam, nach bhfuil de'n chró seo: iad sin is gá dom a thabhairt liom, agus éistfidh siad le mo ghlór; agus beidh aon fhillte amháin, agus aon aoire. 17 Dá bhrí sin is breá le m’Athair mise, mar go leagaim síos mo shaol, chun go nglacfainn arís é. 18 Ní thógann duine ar bith uaim é, ach leagaim síos uaim féin é. Tá cumhacht agam é a leagan síos, agus tá cumhacht agam é a thógáil arís. An aithne seo atá faighte agam ó m’Athair. 19 Mar sin bhí deighilt arís i measc na nGiúdach mar gheall ar na briathra seo. 20 Agus a dubhairt seision mórán, Atá deamhan aige, agus atá sé ar buile; cén fáth a gcloiseann sibh é? 21 Dúirt daoine eile, Ní hiad seo briathra an té a bhfuil diabhal aige. An féidir le diabhal súile an dall a oscailt? 22 Agus bhí sé ag Iarúsailéim féasta an tiomnaithe, agus bhí an gheimhridh. 23 Agus shiúil Íosa sa teampall i bpóirse Sholaimh. 24 Ansin tháinig na Giúdaigh ina thimpeall, agus dúirt siad ris, Cá fhad a dhéanann tú amhras orainn? Más tusa Críost, inis dúinn go soiléir. 25 D'fhreagair Iósa iad, D'innis mé dhaoibh, agus níor chreid sibh: na hoibreacha a dhéanaim i n-ainm m'Athar, tugann siad fianaise dhom. 26 Ach ní chreideann sibh , mar ní de mo chaoirigh sibh , mar a dúirt mé ribh . 27 Éisteann mo chaoirigh le mo ghuth, agus tá aithne agam orthu, agus leanann siad mé:
28 Agus tugaim an bheatha shíorruidhe dhóibh; agus ní chaillfidh siad go deo, agus ní spíonfaidh aon duine as mo láimh iad. 29 M’Athair a thug domsa iad, is mó é ná iad go léir; agus níl aon duine in ann iad a spíonadh as láimh m'Athar. 30 Is aon duine mé féin agus m’Athair. 31 Ansin thóg na Giúdaigh suas clocha arís chun é a chloch. 32 D'fhreagair Íosa iad, Is iomaí dea-oibreacha a dhearmad mé ó m'Athair; cé acu de na hoibreacha sin a dhéanann tú cloch dom? 33 D’fhreagair na Iúdaígh é, ag rádh, Ar mhaithe le hobair ní chlochaimíd thú; ach le haghaidh blasphemy; agus do bhrígh gur duine tusa, go ndéana Dia thú féin. 34 Fhreagair Íosa iad , Nach bhfuil sé scríofa i bhur dlí , Dúirt mé , Tá sibh déithe ? 35 Má ghlaoigh sé déithe chucu, dár tháinig briathar Dé, agus ní féidir an scrioptúr a bhriseadh; 36 Adeir sibhse mar atá sé, a naomhaigh an tAthair, agus a chuir sé chun an domhain, Tá tú blasphemest; óir a dubhairt mé, Is mé Mac Dé? 37 Mura ndéanaim oibreacha m’Athar, ná creid mé. 38 Ach má dhéanaim, cé nach gcreideann sibh mé, creidigí na hoibreacha: chun go mbeadh a fhios agaibh, agus go gcreideann sibh, go bhfuil an tAthair ionam, agus mise ann. 39 Uime sin d’iarradar arís é a ghlacadh: ach d’éalaigh sé as a láimh, 40 Agus d’imthigh arís thar an Iordáin go dtí an áit ar bhaist Eoin ar dtús; agus d'fhan sé ann. 41 Agus do chuadar mórán chuige, agus a dubhairt seision, ní dhearna Eoin aon mhíorbhuil : ach is fíor na huile neithe do labhair Eoin ar an bhfear so. 42 Agus chreid a lán ann é. CAIBIDIL 11 1 Bhí fear áirithe tinn, darbh ainm Lazarus, ó Bhetani, baile Mhuire agus a deirfiúr Marta. 2 (Ba í Muire sin a d’ung an Tiarna le hola, agus a chaith a chosa lena gruaig, a raibh a deartháir Lazarus tinn.) 3 Uime sin do chuir a dheirfiuracha fios chuige, ag rádh, A Thighearna, féuch, tá an té do ghrádhuigheas tinn. 4 Ar n-a chlos do Iósa, a dubhairt sé, Ní fhuil an tinneas so chum báis, ach chun glóire Dé, ionnus go mbeith Mac Dé glóire ann. 5 Anois bhí grá ag Íosa do Mharta, agus a deirfiúr, agus Lazarus. 6 Nuair a chuala sé dá bhrí sin go raibh sé tinn, d’fhan sé dhá lá fós san áit chéanna ina raibh sé. 7 Ar a nadhbharsin a dubhairt sé r'a dheisciobluibh, Rachaimid go Iudéa arís. 8 Dubhairt a dheisgiobuil ris, A Mháighistir, d'iarr na Giúdaigh déanacha thú a chlochadh; agus an dtéann tú ansin arís? 9 D'fhreagair Íosa, Nach bhfuil dhá uair déag sa lá? Má shiúlann duine ar bith sa lá, ní thuislíonn sé, mar go bhfeiceann sé solas an tsaoil seo. 10 Ach má shiúlann duine san oíche, tuislítear é, mar níl solas ann. 11 Na nithe so a dubhairt sé: agus da éis sin a dubhairt sé ríu, ár gcara Lazarus a chodhladh; ach téim, go múscail mé as a chodladh é.
76
Eoin
12 Ansin dúirt a dheisceabail, A Thiarna, má chodlaíonn sé, déanfaidh sé go maith. 13 Gidheadh do labhair Iósa fá bhás : ach do mheasadar gur labhair sé ar shuaimhneas do chur i gcodladh. 14 Ansin dúirt Íosa ríu go soiléir, Tá Lazarus marbh. 15 Agus tá áthas orm ar bhur sonsa nach raibh mé ann, chun go gcreidfidh sibh; mar sin féin rachaimid chuige. 16 Ansin dúirt Tomás dá ngairtear Didimus, lena chomhdheisciplíní, Rachaimid freisin chun bás a fháil mar aon leis. 17 Ansin nuair a tháinig Íosa, fuair sé go raibh sé ina luí san uaigh ceithre lá cheana féin. 18 Bhí Bethany i gcóngar d’Iarúsailéim, timpeall cúig slinn déag: 19 Agus tháinig go leor de na Giúdaigh go Marta agus Muire, chun sólás a thabhairt dóibh maidir lena ndeartháir. 20 Ansan do chuala Marta go raibh Íosa ag teacht, agus do bhuail sé é: ach do shuidh Muire sa tigh fós. 21 Ansin dúirt Marta ri Íosa, A Thiarna, dá mbeadh tú anseo, ní raibh mo dheartháir bás. 22 Ach tá a fhios agam, fiú anois, cibé rud a iarrfaidh tú ar Dhia, go dtabharfaidh Dia duit é. 23 Dúirt Íosa léi, " Éireoidh do dheartháir arís. 24 Dúirt Marta ris, Tá a fhios agam go n-éireoidh sé arís san aiséirí ar an lá deiridh. 25 A dubhairt Iósa ríu, Is mise an aiseirigh, agus an bheatha : an té chreideas ionam, ge go mbeith sé marbh, go mbeith sé beo. 26 Agus gach duine beo agus a chreideann i dom, ní bhfaighidh bás. An gcreideann tú é seo? 27 A deir sí ris, Sea, a Thiarna: creidim gur tusa Críost, Mac Dé, atá le teacht ar an saol. 28 Agus nuair a bhí an méid sin ráite aici, d’imigh sí ar a bealach, agus ghlaoigh sí faoi rún ar a deirfiúr Muire, ag rá, Tá an Máistir tagtha, agus tá sé ag glaoch ort. 29 A luaithe a chuala sí é sin, d’éirigh sí go tapa, agus tháinig sí chuige. 30 Ní raibh Íosa fós tagtha isteach sa bhaile, ach bhí sé san áit ar bhuail Marta leis. 31 Na Giúdaigh an uair sin a bhí léi sa teach, agus a thug sólás di, nuair a chonaic siad Muire, gur éirigh sí suas go pras agus go ndeachaigh sí amach, lean siad í, ag rá, Tá sí ag dul go dtí an uaigh chun caoineadh ann. 32 Ansin nuair a tháinig Muire, an áit a raibh Íosa, agus a chonaic sé é, thit sí síos ar a chosa, ag rá ris, A Thiarna, dá mbeadh tú anseo, ní bhfuair mo dheartháir bás. 33 Nuair a chonaic Íosa dá bhrí sin í ag gol, agus na Giúdaigh a tháinig in éineacht léi ag gol freisin, d'osnaigh sé sa spiorad agus bhí imní air, 34 Agus a dubhairt seision, Cár leag sibh é? Dúirt siad leis, "A Thiarna, tar éis teacht agus féach." 35 Ghuil Íosa. 36 Ansin dúirt na Giúdaigh, Féuch mar a raibh grá aige dó! 37 Agus a dubhairt cuid aca, Nárbh fhéidir an fear so, a d'osgail súile an doill, a thabhairt fá deara nach bhfuigheadh an fear so bás? 38 Mar sin tháinig Íosa ag osna arís ann féin go dtí an uaigh. Uaimh a bhí ann, agus cloch ina luí air. 39 Dúirt Íosa, Tógaigí amach an chloch. A deir Marta, deirfiúr an té a bhí marbh, ris, A Thighearna, an tráth so do chlaoidh sé é: óir do mhair sé cheithre lá.
40 A dubhairt Iósa ríu, Nár dubhairt mé riot, dá gcreidfeá go bhfaicfeá glóir Dé? 41 Ansin thógadar an chloch ón áit ar leagadh na mairbh. Agus do thóg Íosa suas a shúilibh, agus dubhairt sé, A Athair, gabhaim buíochas leat gur chuala tu mé. 42 Agus bhí a fhios agam go n-éisteann tú liom i gcónaí: ach mar gheall ar an bpobal atá ina sheasamh, dúirt mé é, chun go gcreideann siad gur tusa a sheol mé. 43 Agus nuair a labhair sé mar seo, adeir sé le guth ard, Lazarus, tar amach. 44 Agus tháinig an té a bhí marbh amach, ceangailte lámh agus cos le héadaí uaighe: agus bhí a aghaidh faoi cheangal le naipcín. Dúirt Íosa ríu, Scaoiligí é, agus ligigí isteach é. 45 Ansin chreid go leor de na Giúdaigh a tháinig go Muire, agus a chonaic na rudaí a rinne Íosa, ann. 46 Ach d’imthigh cuid acu go dtí na Fairisínigh, agus d’inis siad dóibh na rudaí a bhí déanta ag Íosa. 47 Ansin chruinnigh siad comhairle na n-ard-sagairt agus na Fairisínigh, agus dúirt siad, Cad a dhéanaimid? óir is iomaí míorúilt a dhéanann an fear seo. 48 Má ligfimid dó mar sin féin é, creidfidh gach duine ann: agus tiocfaidh na Rómhánaigh agus bainfidh siad ár n-áit agus ár náisiún araon. 49 Agus dubhairt duine aca, dar bh'ainm Caiaphas, an tárd-shagart an bhliain sin féin, ríu, Níl a fhios agaibh aon ní, 50 Ná meas go bhfuil sé fóirsteanach dúinne, go bhfaigheadh duine amháin bás ar son an phobail, agus nach gclisfeadh an náisiún uile. 51 Agus níor labhair sé seo as féin: ach ar bheith ina ardsagart an bhliain sin, rinne sé tairngreacht go bhfaigheadh Íosa bás ar son an náisiúin sin; 52 Agus ní ar son an náisiúin sin amháin, ach freisin go gcruinneodh sé le chéile i gceann amháin clann Dé a bhí scaipthe thar lear. 53 Ansin ón lá sin amach chuadar i gcomhairle le chéile chun é a chur chun báis. 54 Mar sin níor shiúil Íosa go hoscailte i measc na nGiúdach; ach chuaigh sé as sin go dtí tír i ngar don fhásach, go cathair ar a dtugtar Ephraim, agus lean sé ansin lena dheisceabail. 55 Agus bhí Cáisc na nGiúdach i ngar do láimh: agus chuaigh go leor as an tír suas go Iarúsailéim roimh Cháisc na nGiúdach chun iad féin a ghlanadh. 56 Ansan d’iarradar Íosa, agus labhair siad eatorra féin, agus iad ’n-a seasamh sa teampoll, Cad a cheapann sibh, nach dtiocfaidh sé chun na feille? 57 Anois bhí ordú tugtha ag na hardsagairt agus na Fairisínigh, dá mbeadh a fhios ag aon duine cá raibh sé, go dtaispeánfadh sé é, go nglacfaidís é. CAIBIDIL 12 1 Ansin sé lá roimh an Cháisc tháinig Íosa go Bethania, áit a raibh Lazarus a bhí marbh, a d'ardaigh sé ó mhairbh. 2 Ansin rinne siad suipéar dó; agus rinne Marta seirbhís: ach bhí Lazarus ar dhuine acu siúd a bhí ina suí ag bord in éineacht leis. 3 Ansin ghlac Muire punt d’unann spicnaird, an-chostasach, agus d’ung sí cosa Íosa, agus chaith sí a chosa lena gruaig; agus líonadh an teach le boladh an ointment.
77
Eoin
4 Ansin a dúirt duine dá dheisceabail, Iúdás Iscariot, mac Shíomóin, ba chóir é a bhrath, 5 Cén fáth nár díoladh an t-olann seo ar thrí chéad pingin, agus a tugadh do na boicht? 6 Seo a dúirt sé, ní go raibh cúram aige do na boicht; ach do bhrígh gur gadaí é, agus go raibh an mála aige, agus gur fhág sé an rud a cuireadh ann. 7 An sin a dubhairt Iósa, Leig di: i n-aghaidh lae m'adhlactha do choinnigh sí so. 8 Ar son na mbochtán a bhíonn agaibh i gcónaí; ach ní bhíonn agamsa i gcónaí. 9 Bhí a fhios ag mórán de na Giúdaigh dá bhrí sin go raibh sé ann: agus tháinig siad ní ar mhaithe le Íosa amháin, ach go bhfeicfeadh siad freisin Lazarus, a d'ardaigh sé ó mhairbh. 10 Ach chuathas i gcomhairle leis na hardsagairt chun Lazarus a chur chun báis freisin; 11 Ar an ábhar sin d'imigh go leor de na Giúdaigh uaidh dá bharr, agus chreid siad in Íosa. 12 Ar an lá arna mhárach tháinig mórán daoine chun na féile, nuair a chuala siad go raibh Íosa ag teacht go Iarúsailéim, 13 Ghlac craobhacha de chrainn phailme, agus chuaigh sé amach ina choinne, agus ghlaoigh, Hosanna: Is beannaithe Rí Iosrael atá ag teacht in ainm an Tiarna. 14 Agus Íosa, nuair a fuair sé asal óg, shuigh air; mar atá sé scríofa, 15 Ná bíodh eagla ort, a iníon Shion: féuch, atá do Rí ag teacht, ina shuí ar loth asail. 16 Níor thuig a dheisceabail na nithe seo ar dtús: ach nuair a bhí Íosa á ghlóiriú, ansin chuimhnigh siad go raibh na nithe seo scríofa ina thaobh, agus go ndearna siad na nithe seo dó. 17 Dá bhrí sin, an mhuintir a bhí in éineacht leis nuair a ghlaoigh sé Lazarus as a uaigh, agus a d’ardaigh ó mhairbh é, gan taifead. 18 Ar an ábhar sin freisin do bhuail an pobal é, óir chuala siad go ndearna sé an mhíorúilt seo. 19 Dúirt na Fairisínigh dá bhrí sin eatarthu féin, An bhfeiceann sibh nach bhfuil aon smacht agaibh? féuch, tá an domhan imithe ina dhiaidh. 20 Agus bhí Gréagaigh áirithe ina measc a tháinig suas chun adhradh a dhéanamh ar an bhféile: 21 Tháinig an rud céanna dá bhrí sin go Philip, a bhí ó Bethsaida na Gaililí, agus d'iarr sé air, ag rá, A dhuine uasail, d'fheicfimid Íosa. 22 Tháinig Pilib agus d’inis sé d’Aindrias: agus d’inis Aindriú agus Pilib d’Íosa arís. 23 Agus d'fhreagair Iósa iad , ag rádh , Tá an uair tar éis teacht , go mbeadh Mac an duine a ghlóir . 24 Go deimhin, go deimhin, a deirim ribh, Ach amháin arbhar cruithneachta a thiteann isteach sa talamh agus bás, fanann sé ina aonar: ach má fhaigheann sé bás, tugann sé amach mórán toraidh. 25 An té a ghrádh a bheatha, caillfidh sé é; agus an té gur fuath leis a bheatha sa saol seo, coimeádfaidh sé chun na beatha síoraí é. 26 Má dhéanann duine ar bith fónamh dom, leanfadh sé mé; agus an áit a bhfuilim, beidh mo sheirbhíseach ann freisin: má dhéanann aon duine fónamh dom, tabharfaidh sé onóir do m'Athair.
27 Anois tá m'anam buartha; agus cad a déarfaidh mé? A Athair, saor mé ón uair seo: ach ar an gcúis seo tháinig mé chun na huaire seo. 28 A Athair, glóirigh t'ainm. Ansan do tháinig guth ó neamh, ag rádh, Ghlóirigh mé araon é, agus glóirfidh mé arís é. 29 Uime sin an sluagh a bhí 'n-a sheasamh, agus a chuala é, a dubhairt sé go raibh toirneach : daoine eile a dubhairt , Labhair aingeal ris . 30 D'fhreagair Iósa agus a dubhairt sé, Ní as mo shonsa a tháinig an guth so, ach ar bhur sonsa. 31 Anois atá breithiúnas an tsaoghail seo: anois tilgfear amach prionsa an tsaoil seo. 32 Agus mise, má thógtar suas ón talamh mé, tarraingeoidh gach duine chugam. 33 Seo a dúirt sé, á chur in iúl cén bás a fuair sé bás. 34 D'fhreagair na daoine é, Chuala muid as an dlí go bhfuil Críost go deo go deo: agus conas a deir tú, Is gá Mac an duine a ardú? cé hé Mac an duine seo? 35 An sin a dubhairt Iósa ríu, Tamall beag fós an solas maille ribh. Siúil fad a bheidh an solas agaibh, ar eagla go dtiocfaidh an dorchadas oraibh: óir an té a shiúlann sa dorchadas ní fios cá bhfuil sé ag dul. 36 Cé go bhfuil solas agaibh, creidigí sa solas, chun go mbeidh sibh mar leanaí an tsolais. Na nithe seo do labhair Íosa, agus d'imthigh sé, agus do fholaigh sé é féin uatha. 37 Ach cé go ndearna sé an oiread sin míorúiltí ina láthair, níor chreid siad ann: 38 Chun go gcomhlíonfaí abairt an fháidh Esaias, a dúirt sé, A Thiarna, cé a chreid ár dtuarascáil? agus cé dó a nocht lámh an Tiarna? 39 Uime sin níor fhéad siad a chreidiúint, mar go ndúirt Esaias arís, 40 Dhall sé a súile, agus chruaigh sé a gcroí; nach bhfeicfidís lena súile, ná go dtuigfidís lena gcroí, agus go n-iompófaí iad, agus go leigheasfainn iad. 41 Na nithe seo a dúirt Esaias, nuair a chonaic sé a ghlóir, agus labhair sé mar gheall air. 42 Mar sin féin chreid go leor i measc na n-ard-rialtóirí ann; ach mar gheall ar na Fairisínigh níor admhaigh siad é, chun iad a chur amach as an tsionagóg: 43Oir is mó a b'aoibhinn leo moladh na ndaoine ná moladh Dé. 44 Do ghlaoidh Íosa agus a dubhairt sé, An té chreideann orm-sa, ní annam-sa a chreideann sé, ach annsan do chuir uaithi mé. 45 Agus an té a fheiceann mise, feiceann sé an té a chuir uaidh mé. 46 Táim tagtha mar sholas chun an domhain, chun an té a chreideann annamsa nach bhfanfadh sé sa dorchadas. 47 Agus má chloiseann duine ar bith mo bhriathrasa, agus nach gcreideann, ní bhreithním é: óir níor tháinig mé chun breith a thabhairt ar an domhan, ach chun an domhan a shábháil. 48 An té a dhiúltóidh dom, agus nach nglacann mo bhriathra, tá an té a thugann breithiúnas air: an briathar a labhair mé, tabharfaidh sé sin breithiúnas air sa lá deiridh. 49 Oir níor labhair mé uam féin; ach an tAthair a chuir uaidh mé, thug sé ordú dom, cad ba cheart dom a rá, agus cad ba cheart dom a labhairt.
78
Eoin
50 Agus tá a fhios agam go bhfuil an bheatha shíoraí á ordú aige: cibé rud a labhraím dá bhrí sin, mar a dúirt an t-Athair liom, mar sin a deirim.
22 Ansin d’fhéach na deisceabail ar a chéile, gan amhras cé air a labhair sé. 23 Anois bhí duine dá dheisceabail, a raibh grá ag Íosa air, ar uchd Íosa. 24 D’impigh Síomón Peadar air, dá bhrí sin, air, go bhfiafródh sé cé hé cé hé ar labhair sé. 25 Ansan do luigh sé ar chíoch Íosa a dubhairt sé ris, A Thighearna, cé hé? 26 D'fhreagair Iósa, é, d'á dtugaimse sop, nuair a thum mé é. Agus nuair a thum sé an sop, thug sé do Iúdás Iscariot mac Shíomóin é. 27 Agus tar éis an sop do chuaigh Satan isteach ann. Ansan a dubhairt Iósa ris, Go ndéana tú, déan go tapaidh. 28 Ní raibh a fhios ag aon duine ag an mbord cad é an rún a labhair sé seo leis. 29 Do cheap cuid aca, do bhrígh go raibh an mála ag Iúdás, go ndubhairt Iósa ris, Ceannaigh na neithe atá uainn i gcoinnibh na feile; nó, go dtabharfadh sé rud éigin do na boicht. 30 Ansan tar éis dó an sop a fháil, chuaigh sé amach láithreach: agus bhí an oíche ann. 31 Uime sin ar imtheacht dósan, a dubhairt Iósa, Anois atá Mac an duine glóire, agus Dia agá bhfuil glóire ann. 32 Má tá Dia glóire ann, glóirfidh Dia é freisin ann féin, agus glóirfidh sé ar ball é. 33 A chlann bhig, fós tamall beag táim maille ribh. Lorgóidh sibh mé: agus mar a dúirt mé leis na Giúdaigh, An áit a dtéim, ní féidir sibh a theacht; mar sin anois a deirim ribh. 34 Aithne nua a thugaim daoibh, Go dtabharfaidh sibh grá dá chéile; mar atá grá agam daoibhse, go bhfuil grá agaibh dá chéile freisin. 35 Mar sin beidh a fhios ag gach duine gur dheisceabail agamsa sibh, má bhíonn grá agaibh dá chéile. 36 Dúirt Síomón Peadar ris, A Thiarna, cá bhfuil tú ag dul? D'fhreagair Íosa é, Cá háit a dtéim, ní féidir leat mé a leanúint anois; ach leanaidh tusa mise ina dhiaidh sin. 37 Dúirt Peadar leis, “A Thiarna, cén fáth nach féidir liom do leanúint anois? Leagfaidh mé síos mo shaol ar do shon. 38 D'fhreagair Íosa é, An leagfaidh tú síos do bheatha ar mo shonsa? Go deimhin, go deimhin, a deirim ribh, nach goir an coileach, go ndéunfaidh tú mé trí huaire.
CAIBIDIL 13 1Anois roimh fhéile na Cásca, nuair a bhí a fhios ag Íosa go raibh a uair tagtha chun imeacht as an saol seo chun an Athar, tar éis dó a mhuintir féin a bhí ar domhan a ghrá, thug sé grá dóibh go dtí an deireadh. 2 Agus ar gcríochnughadh na suipeir do chuir an diabhal anois i gcroidhe Iúdás Iscariot, mac Shíomóin, chun é bhrath; 3 Bhí a fhios ag Íosa gur thug an tAthair gach ní ina lámha, agus gur ó Dhia a tháinig sé, agus go ndeachaigh sé chun Dé; 4 Éiríonn sé ón suipéar, agus chuir sé a chuid éadaigh ar leataobh; agus ghlac tuáille, agus girded féin. 5 Ina dhiaidh sin doirt sé uisce isteach i mbáisín, agus thosaigh sé ar chosa na ndeisceabal a ní, agus ar an tuáille a raibh sé criosáilte leis a ghlanadh díobh. 6 Ansan tháinig sé go Síomón Peadar: agus a dubhairt Peadar ris, A Thighearna, an nigh tú mo chosa? 7 D'fhreagair Iósa agus a dubhairt sé ris, An ní atá agamsa ní fios duit anois; ach beidh a fhios agat ina dhiaidh seo. 8 Dúirt Peadar ris, "Ní nighfidh tú mo chosa choíche." D'fhreagair Íosa é, Mura nigh mé thú, níl aon pháirt agat liom. 9 Deir Síomón Peadar ris, A Thiarna, ní amháin mo chosa, ach mo lámha agus mo cheann freisin. 10 Dúirt Íosa ris, An té a nite ní gá a shábháil a chos a ní, ach tá sé glan gach whit: agus tá sibh glan, ach ní go léir. 11 Oir bhí a fhios aige cé ba cheart dó a bhrath; Uime sin a dubhairt sé, Níl sibh uile glan. 12 Mar sin, tar éis dó a gcosa a ní, agus a chuid éadaigh a thógáil, agus é a chur síos arís, dúirt sé ríu, An bhfuil a fhios agaibh cad atá déanta agam daoibh? 13 Glaonn sibh Máistir agus Tiarna orm: agus is maith a deir sibh; mar tá mé. 14 Más ea mar sin, a Thiarna agus a Mháistir, do chosa a ní; ba chóir daoibhse cosa a chéile a ní freisin. 15Oir tá sampla tugtha agam daoibh, go ndéanfá mar a rinne mé daoibh. 16 Go deimhin, go deimhin, a deirim ribh, Ní mó an seirbhíseach ná a thighearna; ná an té a sheoltar níos mó ná an té a chuir é. 17 Má tá na nithe seo ar eolas agaibh, is sona sibh má dhéanann sibh iad. 18 Ní labhraím oraibh go léir: tá a fhios agam cé a thogh mé: ach chun go gcomhlíonfar an scrioptúr, An té a itheann arán liom, d’ardaigh sé a shála i m’aghaidh. 19 Anois a deirim ribh sula dtiocfaidh sé, nuair a tharlóidh sé, go gcreideann sibh gur mise é. 20 Go deimhin, go deimhin, a deirim ribh, An té a fhaigheann pé duine a chuirim chugam, glacann sé mé; agus an té a ghlacann mise glacann sé an té a chuir uaidh mé. 21 Ar nadhbharsin a dubhairt Iósa, do bhi sé buartha ina spiorad, agus do dhearbhuigh sé, agus a dubhairt seision, Go deimhin, deimhin a deirim ribh, go ngeallfaidh duine agaibh mé.
CAIBIDIL 14 1 Ná bíodh imní oraibh bhur gcroí: creideann sibh i nDia, creidigí ionamsa freisin. 2 I dteach m’Athar atá mórán manaí: mura mbeadh sé mar sin, bheadh a dúirt mé leat. Téim chun áit a ullmhú duit. 3 Agus má théim agus áit a ullmhú daoibh, tiocfaidh mé arís, agus glacfaidh mé liom féin sibh; chun an áit a bhfuilim, go mbeidh sibhse ann freisin. 4 Agus cá háit a dtéann mé a fhios agaibh, agus an bealach a fhios agaibh. 5 A dubhairt Tomás ris, A Thighearna, ní fios dúinn cá bhfuil tú ag dul; agus conas is féidir linn a fhios ag an mbealach? 6 Dubhairt Iósa ris, Is mise an tslighe, an fhírinne, agus an bheatha: ní thagann aon duine chum an Athar, ach uaimse. 7 Dá mbeadh aithne agaibh ormsa, ba cheart aithne a bheith agaibh ar m'Athair chomh maith: agus as so amach tá aithne agaibh air, agus chonaic sibh é.
79
Eoin
8 Dubhairt Pilib ris, A Thighearna, tainig an tAthair dúinn, agus is leor dúinne é. 9 A dubhairt Iósa ris, An bhfuil mé comh fada leat, agus fós nach bhfuil aithne agat orm, a Philip? an té a chonaic mise, chonaic sé an tAthair; agus conas a deir tú ansin, Taispeáin dúinn an tAthair? 10 Nach gcreideann tusa go bhfuil mise san Athair, agus an tAthair ionam? na briathra a deirim ribh ní labhraim uaibh féin: ach an t-Athair atá ina chónaí ionam, déanann sé na hoibreacha. 11 Creid mé go bhfuil mé san Athair, agus an t-Athair ionam: nó creidim eile mé ar son na n-oibreacha. 12 Go deimhin, go deimhin, a deirim ribh, An té a chreideann ormsa, na hoibreacha a dhéanaim déanfaidh sé freisin; agus oibreacha níos mó ná seo déanfaidh sé; óir téim go dtí m'Athair. 13 Agus gach ní a iarrfaidh sibh i m'ainm-sa, déanfaidh mise é sin, chun go mbeidh an tAthair glóire sa Mhac. 14 Má iarrann sibh aon ní i m’ainmse, déanfaidh mise é. 15 Má tá grá agaibh dom, coinnigh m’aitheanta. 16 Agus guidhidh mise an t-Athair, agus bhéar- faidh sé Comhfhurtair eile dhaoibh, go n-airigh sé sibh go brách; 17 Eadhon Spiorad na fírinne; Cé nach féidir leis an domhan a fháil, toisc nach bhfeiceann sé air, ní knoweth air: ach tá a fhios agaibh air; óir fanann sé maille ribh, agus beidh sé ionaibh. 18 Ní fhágfaidh mé gan sólás sibh: tiocfaidh mé chugaibh. 19 Tamall beag fós, agus ní fheiceann an domhan mé níos mó; ach a fheiceann sibh mé: mar go bhfuil cónaí orm, beidh sibh beo freisin. 20 Sa lá sin beidh a fhios agaibh go bhfuil mise i m’Athair, agus sibhse ionamsa, agus mise ionaibhse. 21 An té a bhfuil m'aitheanta aige, agus a choinníonn iad, is é a thugann grá domsa: agus an té a thugann grá domsa, beidh grá ag m'Athair domsa, agus grá agam dó é, agus léireoidh sé mé féin dó. 22 A dubhairt Iúdás ris, Nách Iscariot, A Thighearna, cia hé an tan d'fhoillsigh tú thu féin dúinn, agus ní don tsaoghal? 23 D'fhreagair Iósa agus a dubhairt sé ris, Má grádhuigheann duine dhomsa, coimhididh sé mo bhriathra : agus grádhaidh m'Athair é, agus thiocfainn ris, agus déanaimís ár gcómhnuidhe maille ris. 24 An té a thugann grá dom, ní choinníonn sé mo bhriathra: agus an focal a chloiseann sibh ní liomsa é, ach an tAthair a chuir uaidh mé. 25 Na nithe seo a labhair mé ribh, a bheith fós i láthair in éineacht leat. 26 Ach an Comhfhurtair, a bhfuil an Spiorad Naomh, a sheolann an tAthair i m’ainmse, múinefidh sé daoibh na nithe uile, agus bhéarfaidh sé gach ní chun cuimhne agaibh, pé rud a dúirt mé ribh. 27 Fágaim síocháin agaibh, mo shíocháin a thugann mé daoibh: ní mar a thugann an domhan, tugaim daoibh. Ná bíodh do chroí i dtrioblóid, agus ná bíodh eagla ort. 28 Chuala sibh mar a dúirt mé ribh, Imigh liom, agus tiocfaidh mé arís chugaibh. Dá dtuga sibh grá dom, beidh sibh lúcháireach, mar a dúirt mé, Téim chun an Athar: óir is mó m’Athair ná mise. 29 Agus anois a deirim ribh roimh é theacht, ionnus an uair a thiocfadh sé, go gcreidfeadh sibh.
30 Ina dhiaidh seo ní labhróidh mé mórán ribh: óir a thagann prionsa an tsaoil seo, agus níl aon ní aige ionam. 31 Ach go mbeadh a fhios ag an saol go bhfuil grá agam don Athair; agus mar a thug an tAthair aithne dhom, mar sin a dhéanaim. Eirigh, lig dúinn dul as sin. CAIBIDIL 15 1 Is mise an fhíniúin dhílis, agus is é m'Athair an fear céile. 2 Gach uile ghéag ionam nach n-iompaíonn toradh, tógann sé uaidh: agus gach craobh a iompaíonn toradh, glanann sé í, chun go dtabharfaidh sí níos mó toraidh. 3 Anois tá sibh glan tríd an bhfocal a labhair mé ribh. 4 Fan ionam, agus mise ionat. Mar ní féidir leis an mbrainse toradh a thabhairt di féin, ach amháin go gcloífidh sé san fhíniúin; ní féidir libh níos mó, ach fanann sibh ionam. 5 Is mise an fhíniúin, sibhse na craobhacha: An té a fhanann ionamsa, agus mise ann, tugann sé mórán toradh amach: óir gan mise ní féidir libh aon ní a dhéanamh. 6 Mura bhfanann duine ionam, caitear amach é mar chraobh, agus tá sé seargtha; agus cruinníonn fir iad, agus cuireann siad sa tine iad, agus dóitear iad. 7 Má fhanann sibh ionam, agus go bhfanann mo bhriathra ionaibh, fiafróidh sibh cad is áil libh, agus déanfar libh é. 8 Anseo tá m'Athair glóire, go n-iompraíonn sibh mórán toraidh; mar sin beidh sibh i mo dheisceabail. 9 Mar a ghradhaigh an tAthair mise, is mar sin a ghradhaigh mise sibhse: leanann sibh i mo ghrá. 10 Má choinníonn sibh m’aitheanta, fanfaidh sibh i mo ghrá; mar a choinnigh mé aitheanta m'Athar, agus fanaim ina ghrá. 11 Na nithe seo a labhair mé ribh, chun go bhfanfadh mo lúcháir ionaibh, agus go mbeadh bhur n-áthas iomlán. 12 Is í seo m’ordú, Go dtabharfaidh sibh grá dá chéile, mar a thug mise grá daoibh. 13 Ní mó an grá atá ag duine ar bith ná seo, go leagfadh duine síos a anam ar son a chairde. 14 Is sibhse mo chairde, má dhéanann sibh cibé rud a ordóidh mé daoibh. 15 As seo amach ní ghairim seirbhísigh oraibh; óir ní fios don seirbhíseach cad a dhéanann a thighearna: ach ghlaoigh mé cairde oraibh; óir gach ní a chuala mé ó m'Athair chuir mé in iúl daoibh. 16 Ní sibhse a thogh mise, ach is mise a thogh sibh, agus a d’ordaigh sibh, chun dul agus go dtabharfadh sibh toradh, agus go bhfanfadh bhur dtoradh: go dtabharfadh sé daoibh pé rud a iarrfaidh sibh ar an Athair i m’ainmse. . 17 Na nithe seo a ordaím daoibh, go bhfuil grá agaibh dá chéile. 18 Más fuath leis an domhan sibh, tá a fhios agaibh go raibh fuath aige domsa sular thug sé fuath daoibh. 19 Dá mba den domhan sibh, ghrádhódh an domhan a chuid féin: ach do bhrí nach den domhan sibh, ach gur roghnaigh mise as an domhan sibh, mar sin is fuath leis an domhan sibh. 20 Cuimhnigh an focal a dúirt mé ribh, Ní mó an seirbhíseach ná a thighearna. Má rinne siad géarleanúint ormsa, déanfaidh siadsan géarleanúint oraibhse freisin; má choinnigh siad mo chuid cainte, coimeádfaidh siad mise freisin.
80
Eoin
21 Ach na nithe seo go léir a dhéanfaidh siad ribh ar mhaithe le m'ainm, mar nach bhfuil aithne acu ar an té a sheol mé. 22 Mura dtiocfainn agus gur labhair mé leo, ní raibh peaca acu: ach anois níl aon bhrat dá bpeacaí acu. 23 An té is fuath liomsa, is fuath leis m’Athair freisin. 24 Mura ndearna mé ina measc na hoibreacha nach ndearna aon duine eile, ní raibh peaca acu: ach anois tá siad araon feicthe agus fuath acu dom féin agus do m'Athair. 25 Ach tarlaíonn sé seo , chun go gcomhlíonfaí an focal atá scríofa ina ndlí , Fuath siad dom gan chúis . 26 Ach nuair a thiocfas an Comhfhurtair, a chuirfidh mise chugaibh ón Athair, eadhon Spiorad na fírinne, atá ag teacht ón Athair, déanfaidh sé fianaise ormsa: 27 Agus beidh sibhse mar fhinné freisin, mar go raibh sibh liom ó thús.
17 An sin a dubhairt cuid d’á dheisgiobuil eatorra féin, Cad é so a deir sé ríu, Tamall bhig, agus ní fheicfidh sibh mé: agus arís, tamall beag, agus feicfidh sibh mé: agus, Do bhrígh go dtéim go Athair? 18 Dúirt siad dá bhrí sin , Cad é seo a deir sé , Tamall beag ? ní féidir linn a rá cad a deir sé. 19Anois bhí a fhios ag Íosa go raibh fonn orthu ceist a chur air, agus a dúirt sé ríu, Fiosraíonn sibh eadraibh féin an méid a dúirt mé, Tamall beag, agus ní fheicfidh sibh mé: agus arís, tamall beag, agus feicfidh sibh mé. ? 20 Go deimhin, deimhin, a deirim ribh, Go mbeidh sibh gol agus caoineadh, ach beidh an domhan lúcháireach: agus beidh sibh brón, ach beidh bhur brón a iompú isteach i áthas. 21 Bíonn brón ar bhean nuair a bhíonn sí ar saoire, toisc go bhfuil a huaire tagtha: ach a luaithe a sheachadtar an leanbh í, ní chuimhníonn sí níos mó ar an gcruachás, ar áthas go mbeirtear duine ar an saol. 22 Agus tá brón oraibh anois dá bhrí sin: ach feicfidh mé arís thú, agus beidh do chroí lúcháir, agus bhur n-áthas aon duine a thógann uaibh. 23 Agus an lá sin ní iarrfaidh sibh aon ní orm. Go deimhin, go deimhin, a deirim ribh, Ge b'e ní a iarrfaidh sibh ar an Athair i m'ainm-sa, tabharfaidh sé daoibh é. 24 Go dtí seo níor iarr sibh aon ní i m’ainmse: iarraigí, agus gheobhaidh sibh, chun go mbeidh bhur n-áthas iomlán. 25 Na nithe seo a labhair mé ribh i seanfhocail: ach tagann an t-am, nuair nach mbeidh mé ag labhairt ribh níos mó i seanfhocail, ach mé a thaispeáint go soiléir daoibh an Athar. 26 Sa lá sin iarrfaidh sibh i m’ainmse: agus ní deirim ribh, go guífidh mé an tAthair ar bhur son: 27Oir is breá leis an Athair féin sibhse, mar go bhfuil grá agaibh domsa, agus gur chreid sibh gur ó Dhia a tháinig mé amach. 28 Tháinig mé amach ón Athair, agus táim ag teacht chun an domhain: arís, fág mé an domhan, agus téigh go dtí an Athair. 29 Dúirt a dheisceabail ris, "Féach, tá tú ag labhairt go soiléir anois, agus níl aon seanfhocal á labhairt agat." 30 Anois is deimhin linn go bhfuil a fhios agat gach ní, agus nach gá d'aon duine d'iarraidh ort: is é seo creidimid gur ó Dhia a tháinig tú amach. 31 Fhreagair Íosa iad, An gcreideann sibh anois? 32 Féuch, a thagann an uair, tá sé anois tagtha, go mbeidh sibh scaipthe, gach duine chun a chuid féin, agus fágfaidh sé mise amháin: agus fós ní bhfuil mé amháin, mar tá an tAthair liom. 33 Na nithe seo a labhair mé ribh, chun go mbeadh síocháin agaibh ionamsa. Ar an saoghal beidh àmhghar agaibh: ach bíodh lúthgháir oraibh; Tá an domhan sáraithe agam.
CAIBIDIL 16 1 Na nithe seo a labhair mé ribh, ionas nach sibh a bheith offended. 2 Cuirfidh siad as na sinagóga sibh: seadh, tagann an t-am, pé duine a mharbhóidh sibh, go gceapfaidh sé go ndéanann sé seirbhís do Dhia. 3 Agus na nithe seo a dhéanfaidh siad ribh, toisc nach bhfuil aithne acu ar an Athair, ná ormsa. 4 Ach tá na nithe seo ráite agam libh, nuair a thiocfaidh an t-am, go gcuimhneoidh sibh gur innis mé dhaoibh iad. Agus na rudaí seo ní dúirt mé ribh ar dtús, toisc go raibh mé in éineacht leat. 5 Ach téim anois ar mo bhealach chun an té a chuir uaidh mé; agus ní fhiafraíonn aon duine agaibh díom, Cá bhfuil tú ag dul? 6 Ach toisc go ndúirt mé na nithe seo ribh, líontar brón bhur gcroí. 7 Mar sin féin a deirim ribh an fhírinne; Is fóirsteanach daoibhse imtheacht: óir muna imeoidh mé, ní thiocfaidh an Comhfhurtair chugaibh; ach má imeoidh mé, cuirfidh mé chugaibh é. 8 Agus nuair a bheidh sé ag teacht, déanfaidh sé ach amháin an domhain de pheaca, agus na fíréantachta, agus na breithiúnais: 9 Ó pheaca, mar nach gcreideann siad dom; 10 Ó fhíréantacht, mar go dtéim go dtí m'Athair, agus ní fheiceann sibh mé níos mó; 11 De bhreithiúnas, mar go dtugtar breithiúnas ar phrionsa an tsaoil seo. 12 Tá go leor rudaí le rá agam ribh fós, ach ní féidir libh iad a iompar anois. 13 Gidheadh, an tan thiocfas sé, Spiorad na fírinne, treóruidh sé sibh san uile fhírinne: óir ní labhraidh sé uaidh féin; ach pé rud a chluinfidh sé, sin é a labhróidh sé: agus nochfaidh sé daoibh na nithe atá le teacht. 14 Tabharfaidh sé glóir dom: óir gheobhaidh sé de mo chuid, agus taispeánfaidh sé daoibh é. 15 Gach ní atá ag an Athair is liomsa é: dá bhrí sin a dúirt mé, go nglacfaidh sé de mo chuid, agus taispeánfaidh sé daoibh é. 16 Tamall beag, agus ní fheicfidh sibh mé: agus arís, tamaill bhig, agus feicfidh sibh mé, mar go dtéann mé chun an Athar.
CAIBIDIL 17 1 Na briathra so do labhair Iósa, agus do thógaibh suas a shúilibh go neamh, agus a dubhairt sé, A Athair, tá an uair tagtha; glóirigh do Mhac, go dtabharfadh do Mhac glóir duit freisin: 2 Mar a thug tú cumhacht dó ar an uile fheoil, go dtabharfadh sé an bheatha shíoraí don mhéid a thug tú dó. 3 Agus seo í an bheatha shíoraí, chun go mbeadh aithne acu ortsa an t-aon Dia fíor, agus ar Íosa Críost a sheol tú.
81
Eoin
CAIBIDIL 18
4 Thug mé glóir duit ar an talamh: chríochnaigh mé an obair a thug tú dom a dhéanamh. 5 Agus anois, a Athair, glóirigh thusa mise maille leat féin leis an ghlóir a bhí agam leat roimh an tsaoghal. 6 D’fhoillsigh mé d’ainm do na daoine a thug tú dom as an domhan: is leatsa iad, agus thug tú dom iad; agus choinnigh siad do bhriathar. 7 Anois tá a fhios acu gur uaitse gach ní a thug tú dom. 8Oir tá na focail a thug tú dom tugtha agam dóibh; agus fuair siad iad, agus bhí a fhios acu go cinnte gur tháinig mé amach uait, agus chreid siad gur tusa a chuir chugat mé. 9 Guím ar a son: ní ar son an domhain a guím, ach ar a son a thug tú dom; óir is leatsa iad. 10 Agus is leatsa go léir mo chuid féin, agus is leatsa iad; agus táim glóire iontu. 11 Agus anois níl mé ar domhan níos mó, ach tá siad seo ar an domhan, agus mé ag teacht chugat. A Athair Naofa, coimeád trí d'ainm féin iad siúd a thug tú dom, ionas go mbeidh siad ina n-aon, mar atáimidne. 12 Fad a bhí mé leo ar fud an domhain, choinnigh mé iad i d’ainm: choinnigh mé iad siúd a thug tú dom, agus níl aon duine acu caillte, ach mac an scrios; go gcomhlíonfaí an scrioptúr. 13 Agus anois tá mé ag teacht chugat; agus na nithe seo a labhraím ar domhan, chun go gcomhlíonfaidís mo áthas iontu féin. 14 Tá do bhriathar tugtha agam dóibh; agus is fuath leis an domhan iad, mar ní den domhan iad, mar nach bhfuilim den domhan. 15 Ní guím go dtógfaidís as an domhan iad, ach go gcoimeádfá iad ón olc. 16 Ní den domhan iad, mar nach den domhan mise. 17 Naomhaigh iad trí d’fhírinne: is fírinne d’fhocal. 18 Mar is tusa a chuir mise isteach sa domhan, is mar sin a chuir mise isteach sa domhan iad freisin. 19 Agus ar a son sanctaíonn mé mé féin, chun go mbeadh siad freisin a naomhú tríd an fhírinne. 20 Ná guím ar a son seo amháin, ach ar a son freisin a chreideann ormsa trína bhriathar; 21 Go mbeidís go léir ina n-aon duine; mar atá tusa, Athair, ionamsa, agus mise ionatsa, chun go mbeidh siadsan mar aon ionainn féin: chun go gcreidfeadh an domhan gur tusa a chuir uaidh mé. 22 Agus an ghlóir a thug tú dom thug mé dóibh; go bhféadfaidís a bheith ina n-aon, fé mar atá sinne mar aon: 23 Mise iontu, agus tusa ionam, chun go mbeidís foirfe i gceann amháin; agus go mbeadh a fhios ag an domhan gur tusa a sheol mé, agus gur thug tú grá dóibh, mar a thug tú grá dom. 24 A Athair, is toil liom go mbeidh siadsan freisin, a thug tú dom, in éineacht liom san áit ina bhfuilim; go bhfeicfidh siad mo ghlóir, a thug tú dom: óir thug tú grá dom roimh bhunú an domhain. 25 A Athair fhíréin, ní raibh aithne ag an domhan ort : ach is aithne dhamhsa thú, agus b'aithne dhóibh so gur tusa a chuir uait mé. 26 Agus d’fhógair mé d’ainm dóibh, agus dearbhaím é: go mbeadh an grá lena bhfuil grá agat dom iontu, agus mise iontu.
1 Nuair a bhí na focail seo á rá ag Íosa, chuaigh sé amach lena dheisceabail thar shruthán Cedron, áit a raibh gairdín, a ndeachaigh sé isteach ann, agus a dheisceabail. 2 Agus bhí a fhios ag Iúdás freisin, a bhrath é, an áit: óir is minic a chuaigh Íosa i muinín a dheisceabail ansin. 3 Mar sin, tar éis do Iúdás grúpa fear agus oifigigh a fháil ó na hardsagairt agus na Fairisínigh, tháinig sé ansin le lóchrainn agus tóirsí agus airm. 4 Uime sin do thuig Iosa na huile neithe a thiocfadh air, d'imthigh sé amach, agus a dubhairt sé ríu, Cé atá sibh ag iarraidh? 5 D’fhreagair siad é, Íosa de Nazarat. Arsa Íosa ríu, Is mise é. Agus sheas Iúdás freisin, a bhrath é, leo. 6 Chomh luath agus a dúirt sé ríu, Is mise é, chuaigh siad ar gcúl, agus thit siad ar an talamh. 7 Ansin d'fhiafraigh sé díobh arís, Cé a lorgaíonn sibh? Agus a dubhairt siadsan, Iósa ó Nasaret. 8 D'fhreagair Iósa, D'innis mé dhaoibh gur mise é: dá bhrígh sin má iarrann sibh mé, imthigheadar so amach. 9 Chun go gcomhlíonfaí an focal a dúirt sé, Ort siúd a thug tú dom níor chaill mé aon. 10 Ansin tharraing Síomón Peadar claíomh é, agus bhuail sé seirbhíseach an ardsagairt, agus ghearr sé a chluas dheas de. Malchus an t-ainm a bhí ar an seirbhíseach. 11 An sin a dubhairt Iósa ri Peadar, Cuir suas do chlaíomh sa truaill: an cupán a thug m'Athair dom, nach n-ólfaidh mé é? 12 Ansin ghabh an grúpa agus an captaen agus oifigigh na nGiúdach Íosa, agus cheangail siad é, 13 Agus thug sé ar shiúl go Annas ar dtús; óir ba athair céile é do Chaiaphas, a bhí ina ardsagart an bhliain chéanna. 14 Ba é Caiaphas an té a thug comhairle do na Giúdaigh gurbh fhiú é duine amháin bás a fháil ar son an phobail. 15 Agus lean Síomón Peadar Íosa, agus mar sin rinne deisceabal eile: bhí aithne ag an ardsagairt ar an deisceabal sin, agus chuaigh sé isteach in éineacht le hÍosa go pálás an ardsagairt. 16 Ach sheas Peadar ag an doras amuigh. Ansan d’imthigh an deisceabal eile sin amach, dár b’aithne don ardsagart, agus labhair sé léithe a bhí ag coimeád an dorais, agus thug sé isteach Peadar. 17 Ansin a deir an cailin a choinnigh an doras le Peadar, Nach tusa freisin duine de dheisceabail an fhir seo? Deir sé, Níl mé. 18 Agus na seirbhísigh agus na hoifigigh ina seasamh ann, a bhí déanta tine de ghual; óir bhí sé fuar: agus do théigheadar féin: agus do sheas Peadar leo, agus do théigh sé é féin. 19 An sin d’fhiafraigh an t-ardsagart d’Íosa ar a dheisceabail, agus ar a theagasc. 20 D'fhreagair Íosa é, Labhair mé go hoscailte leis an domhan; Theagaisc mé riamh sa tsionagóg, agus sa teampall, áit a dtéann na Giúdaigh i gcónaí; agus faoi rún níl aon rud ráite agam. 21 Cén fáth a gcuireann tú ceist orm? fiafraigh díobh a chuala mé, cad a dúirt mé ríu: féach, tá a fhios acu cad a dúirt mé. 22 Agus nuair a bhí an méid sin á rá aige, bhuail duine de na hoifigigh a bhí ina sheasamh Íosa le bos a láimhe, ag rá: An amhlaidh an dtugann tú freagra ar an ardsagart?
82
Eoin
23 D'fhreagair Íosa é, Má tá an t-olc á rá agam, tabhair fianaise ar an olc: ach más maith, cén fáth a mbuaileann tú mé? 24 Chuir Annas é faoi cheangal go Caiaphas an t-ardsagart. 25 Agus sheas Síomón Peadar agus é féin a théamh. Dúirt siad leis dá bhrí sin, "Nach tusa freisin duine dá dheisceabail?" Do shéan sé é, agus a dubhairt sé, Ní mé. 26 Duine de shearbhóntaí an ard-shagairt, ar gaolmhar dó ar ghearr Peadar a chluas, dúirt sé, Nach bhfaca mé sa ghairdín thú in éineacht leis? 27 Ansin shéan Peadar arís: agus láithreach d'éirigh an coileach. 28 Ansin thugadar Íosa ó Chaiaphas go halla an bhreithiúnais: agus bhí sé go luath; agus níor chuaigh siad féin isteach sa halla breithiúnas, lest ba chóir iad a thruailliú; ach go n-íosfaidís an Cháisc. 29 Ansin chuaigh Pioláit amach dóibh, agus dúirt sé, Cén cúisí a thugann sibh i gcoinne an fhir seo? 30 D’fhreagair siadsan agus dúirt siad leis, “Mura mbeadh sé ina dhream, ní bheadh muid tar éis é a thabhairt suas duit. 31 Ansin a dubhairt Píoláit ríu , Tógaibh é , agus breith air de réir bhur ndlí . Dubhairt na Giúdaigh uime sin ris, Ní dleathach dhúinn aon duine do chur chun báis: 32 Chun go gcomhlíonfaí briathar Íosa, a labhair sé, á chur in iúl cad é an bás dá bhfaigheadh sé bás. 33 Ansin chuaigh Píoláit isteach arís i halla an bhreithiúnais, agus ghlaoigh Íosa air, agus dúirt sé ris, An tusa Rí na nGiúdach? 34 D'fhreagair Íosa é, An bhfuil tú ag rá an rud seo uait féin, nó d'inis daoine eile dom é? 35 D'fhreagair Pioláit, An Giúdach mé? Thug do náisiún féin agus na hardsagairt dom thú: cad a rinne tú? 36 D'fhreagair Iósa, ní de'n tsaoghal so mo ríocht: dá mba de'n tsaol so mo ríocht, ansan troideadh mo shearbhóntaísa, chun ná beirfí thar nais do na Iúdaígh: ach anois ní as so atá mo ríocht. 37 Dúirt Pioláit dá bhrí sin ris, An tusa rí mar sin? D'fhreagair Íosa, Deir tú gur rí mé. Chun na críche sin a rugadh mé, agus ar an gcúis seo tháinig mé isteach sa domhan, chun mé fianaise a thabhairt ar an fhírinne. Gach duine atá ar an bhfírinne éisteann sé mo ghuth. 38 Dubhairt Piolat ris, Cad é an fhírinne? Agus nuair a bhí sé seo ráite aige, chuaigh sé amach arís chun na Giúdaigh, agus dúirt sé leo, Ní fhaighim aon locht air in aon chor. 39 Ach tá sé de nós agaibhse ceann a scaoileadh chugaibh ar an gCáisc: an scaoilfidh sibh, dá bhrí sin, Rí na nGiúdach chugaibh? 40 Ansin ghlaoigh siad go léir arís, ag rá, Ní fear seo, ach Barabas. Anois bhí Barabbas ina robálaí.
5 Ansin tháinig Íosa amach, ag caitheamh an choróin de dealga, agus an gúna corcra. Agus a dubhairt Piolat ríu, Féuch an fear! 6 Nuair a chonaic na hardsagairt agus na hoifigigh dá bhrí sin é , adeir siad , ag rá , Crucify dó , crucify dó . A deir Pioláit ríu, Gabhaigí é, agus ceusaigí é: óir ní fhaighim aon locht air. 7 D’fhreagair na Iúdaígh é, Tá dlí againn, agus de réir ár ndlithe is cóir dó bás a fháil, mar go ndearna sé Mac Dé de féin. 8 Mar sin nuair a chuala Píoláit an chaint sin, ba mhó an eagla a bhí air; 9 Agus chuaigh sé isteach arís i halla an bhreithiúnais , agus dúirt sé ri Íosa , Cén áit a bhfuil tú ? Ach níor thug Íosa freagra air. 10 Ansan a dubhairt Pioláit ris, Nach labhair tú liom? nach bhfuil a fhios agat go bhfuil cumhacht agam thú a chéasadh, agus go bhfuil cumhacht agam thú a scaoileadh saor? 11 D'fhreagair Íosa, Ní fhéadfadh cumhacht ar bith a bheith agat i mo choinne, ach amháin go raibh sé tugtha duit ó thuas: dá bhrí sin an té a thug dom a thabhairt duit tá an peaca is mó. 12 Agus as sin amach do iarr Piolat é a scaoileadh saor: ach do ghlaoidh na Iúdaigh amach, ag rádh, Má leigeann tu leis an bhfear so imtheacht, ní cara do Chaesar tú: pé duine dhéunann rí é féin, labhróidh sé i n-aghaidh Chaesair. 13 Mar sin nuair a chuala Píoláit an chaint sin, thug sé Íosa amach, agus shuigh sé ar shuíochán an bhreithiúnais in áit ar a dtugtar an Chosán, ach sa Eabhrais, Gabbata. 14 Agus ba é ullmhú na Cásca é, agus timpeall na séú huair: agus a deir sé ris na Giúdaigh, Féuch do Rí! 15 Ach adeir siad amach , Away leis , ar shiúl leis , crucify dó . Dubhairt Pioláit ríu, An gceilfidh mé bhur Rí? D'fhreagair na h-ard-shagairt, Níl rí againn ach Caesar. 16 Ansin thug sé dó é dá bhrí sin chun a céasadh. Agus ghabh siad Íosa, agus thug siad ar shiúl é. 17 Agus d'iompuigh sé a chros go dtí áit ar a dtugtar áit cloigeann, dá ngairtear san Eabhra Golgotha: 18 San áit a gcéasadh siad é, agus beirt eile in éineacht leis, duine ar gach taobh, agus Íosa sa lár. 19 Agus do scriobh Píoláit teideal, agus chuir sé ar an gcrois é. Agus bhí an scríbhinn, Íosa NAZARET RÍ NA Giúdaigh. 20 Do léaghthar an tan so do mhórán do na Iúdaighibh: óir do bhí an áit ar céasadh Iósa i ngar don chathair: agus do scríobhadh san Eabhraidheach, agus sa Ghréigis, agus san Laidin. 21 An sin a dubhairt sagairt na n-Iúdach re Piolat, Ná scríobh, Rí na nGiúdach; ach go ndúirt sé, Is mise Rí na nGiúdach. 22 D'fhreagair Pioláit, An méid atá scríofa agam scríobh mé. 23 Ansin na saighdiúir, nuair a céasadh Íosa, ghlac siad a chuid éadaigh, agus rinne ceithre chuid, do gach saighdiúir cuid; agus freisin a chóta: anois bhí an cóta gan uaim, fite fuaite ón bharr ar fad. 24 Dúirt siad dá bhrí sin eatarthu féin, Ná déanaimis é a dhéanamh a dhiúltú, ach a chaitheamh go leor air, cé acu a bheidh sé: chun go gcomhlíonfaí an scrioptúr, a deir, Roinn siad mo chuid éadaí eatarthu, agus do mo bhrat chaith siad go leor. Na rudaí seo dá bhrí sin a rinne na saighdiúirí.
CAIBIDIL 19 1 Ansin ghabh Píoláit Íosa dá bhrí sin, agus sciúir sé. 2 Agus rinne na saighdiúrí coróin de dhris, agus chuireadar ar a cheann í, agus chuireadar culaith chorcra air, 3 Agus a dubhairt seision, Slán, a Rí na nGiúdach! agus bhuail siad é lena lámha. 4 Ansin chuaigh Pioláit amach arís, agus dúirt sé ríu, Féuch, mé é a thabhairt amach daoibh, go mbeadh a fhios agaibh nach bhfaighidh mé aon locht air.
83
Eoin
25 Anois sheas taobh le crois Íosa a mháthair, agus deirfiúr a mháthar, Muire bean chéile Chleophais, agus Muire Magdalene. 26 Nuair a chonaic Íosa dá bhrí sin a mháthair, agus an deisceabal ina sheasamh, a raibh grá aige, dúirt sé lena mháthair, A bhean, féach do mhac! 27 Ansin a deir sé leis an deisceabal, Féuch do mháthair! Agus ón uair sin amach thug an deisceabal sin chun a bhaile féin í. 28 Ar a nadhbharsin do thuig Iósa go raibh gach ní anois i gcrích, ionnus go gcomhlíonfaí an scrioptúr, a dubhairt sé, Tá tart orm. 29 Anois do cuireadh soitheach lán d’fhínéagar ann: agus líon siad spuing le fínéagar, agus chuir siad ar hiasóp é, agus chuir siad chun a bhéal é. 30 Ar an adhbhar sin do ghabh Iósa an fínéagar, a dubhairt sé, Tá sé críochnuighthe : agus chrom sé a cheann, agus thug sé suas an taibhse. 31 Na Giúdaigh dá bhrí sin, toisc gurbh é an t-ullmhúchán é, gan na coirp a choinneáil ar an gcrois lá na sabóide, (óir ba lá ard é an lá sabóide sin,) d’iarr siad ar Phíoláit a gcosa a bhriseadh, agus iad a bheith briste. tógtha ar shiúl. 32 Ansin tháinig na saighdiúirí, agus bhris siad cosa an chéad duine agus an duine eile a céasadh in éineacht leis. 33 Ach nuair a tháinig siad chun Íosa, agus a chonaic go raibh sé marbh cheana féin, ní bhris siad a chosa: 34 Ach bhuail duine de na saighdiúrí a thaobh le sleá, agus tháinig amach láithreach fuil agus uisce amach. 35 Agus an té a chonaic sé, ní raibh ach taifead air, agus tá a thaifead fíor: agus tá a fhios aige gur fíor a deir sé, chun go gcreidfeá. 36 Oir do rinneadh na neithe so, chum an sgrioptúir do choimhlíonadh, Ní bhrisfear cnámh de. 37 Agus adubhairt scrioptúr eile, Breathnóidh siad ar an té a polladh siad. 38 Agus ina dhiaigh so do ghuidh Ióseph ó Arimatéa, ar mbeith ina dheisciobal do Iósa, ach go h-uaigneach ar eagla na nGiúdach, ar Phíolat corp Iósa do thógbháil uaidh: agus tug Piolat cead dó. Tháinig sé dá bhrí sin, agus thóg an comhlacht Íosa. 39 Agus tháinig Nicodemus freisin, a tháinig ar dtús go dtí Íosa san oíche, agus thug meascán de mirr agus aló, thart ar céad punt meáchain. 40 Ansin thóg siad corp Íosa, agus rinne siad é a chaitheamh i línéadach leis na spíosraí, mar is gnách do na Giúdaigh a adhlacadh. 41 Anois san áit ar céasadh é bhí gáirdín; agus uaigh nua sa gháirdín, nár leagadh fear riamh ann. 42 Leag siad Íosa dá bhrí sin mar gheall ar lá ullmhúcháin na nGiúdach; óir bhí an uaigh i ngar do láimh.
4 Mar sin ritheadar araon le chéile: agus sháraigh an deisceabal eile Peadar, agus tháinig sé ar dtús go dtí an uaigh. 5 Agus chrom sé síos, agus ag féachaint isteach, chonaic sé na línéadaigh ina luí; fós níor chuaigh sé isteach. 6 Ansin tháinig Síomón Peadar ina dhiaidh, agus chuaigh sé isteach sa uaigh, agus chonaic sé na línéadaigh ina luí, 7 Agus an naipcín a bhí thart ar a cheann, gan a bheith ina luí leis an éadaí línéadaigh, ach fillte le chéile in áit leis féin. 8 Ansin chuaigh isteach freisin an deisceabal eile sin a tháinig ar dtús go dtí an uaigh, agus chonaic sé, agus chreid sé. 9Oir ní raibh a fhios acu fós an scrioptúr, go gcaithfeadh sé éirí arís ó mhairbh. 10 Ansin d’imigh na deisceabail arís chuig a mbaile féin. 11Ach sheas Muire amuigh ag an uaigh ag gol: agus nuair a bhí sí ag gol, chrom sí síos, agus d’fhéach sí isteach sa uaigh, 12 Agus chonaic sé dhá aingeal ina suí bán, duine ag an ceann, agus an ceann eile ag na cosa, mar a raibh an corp Íosa ina luí. 13 Agus deir siad léi, A bhean, cén fáth go bhfuil tú ag gol? A deir sí ríu, De bhrí go bhfuil siad tógtha ar shiúl mo Thiarna, agus nach bhfuil a fhios agam cá háit ar leag siad é. 14 Agus nuair a bhí an méid sin ráite aici, d’iompaigh sí í féin ar ais, agus chonaic sí Íosa ina sheasamh, agus ní raibh a fhios aici gurbh é Íosa a bhí ann. 15 Dúirt Íosa léi, “ A bhean, cén fáth a bhfuil tú ag gol? cé atá á lorg agat? Ar sise, ar mbeith ina gharraíodóir air, a dubhairt sé ris, A dhuine uasail, má rug tú uime sin é, innis dom cár leag tú é, agus tógfaidh mé uaidh é. 16 Dúirt Íosa léi, a Mhuire. D'iompuigh sí í féin, agus a dubhairt sé ris, Rabboni; is é sin le rá, a Mháistir. 17 Dúirt Íosa léi, " Ná teagmháil liom; óir ní dheachaidh mé suas go m'Athair fós: ach imthigh go dtí mo bhráithre, agus abair ríu, Gabhaim suas chun m'Athar-sa agus bhur nAthair-se; agus do mo Dhia, agus do Dhia. 18 Tháinig Muire Magdalene agus d’inis sí dá dheisceabail go bhfaca sí an Tiarna, agus gur labhair sé na nithe seo léi. 19 Ansin an lá céanna um thráthnóna, arb é an chéad lá den tseachtain é, nuair a bhí na doirse dúnta mar a raibh na deisceabail bailithe le chéile ar eagla na nGiúdach, tháinig Íosa agus sheas sa lár, agus dúirt sé ríu, Síocháin daoibh. 20 Agus nuair a bhí an méid sin ráite aige, léirigh sé a lámha agus a thaobh dóibh. Ansin bhí áthas ar na deisceabail, nuair a chonaic siad an Tiarna. 21 Ar anadhbharsin a dubhairt Iósa ríu, Síocháin daoibh: mar a chuir m'Athair uaithi mise, is mar sin a chuirim mise oraibh. 22 Agus ar ndul a rádh so dhó, do chrom sé orra, agus a dubhairt sé ríu, Gabhaibh an Spiorad Naomh: 23Gach bpeacaí ar bith a thugann sibh ar a son, cuirtear ar aghaidh iad; agus pé peacaí a choinníonn sibh, coinnítear iad. 24 Ach ní raibh Tomás, duine den dáréag, ar a dtugtar Didimus, in éineacht leo nuair a tháinig Íosa. 25 Dúirt na deisceabail eile dá bhrí sin ris, Chonaiceamar an Tiarna. Ach a dubhairt seision ríu, Mura bhfeicfidh mé ina lámha cló na n-ingne, agus mo mhéar a chur i gcló na n-ingne, agus mo lámh a chur ina thaobh, ní chreidim.
CAIBIDIL 20 1 An chéad lá den tseachtain tháinig Muire Magdalene go moch, agus é fós dorcha, go dtí an uaigh, agus feiceann sí an chloch tógtha as an uaigh. 2 Ansin rith sí , agus tagann sí go Síomón Peadar , agus chun an deisceabail eile , a raibh grá ag Íosa , agus a deir ríu , Tá siad tar éis éirí amach an Tiarna as an uaigh , agus níl a fhios againn cá háit ar leag siad é . 3D’imigh Peadar dá bhrí sin amach, agus an deisceabal eile sin, agus tháinig siad go dtí an uaigh.
84
Eoin
26 Agus tar éis ocht lá arís bhí a dheisgiobuil laistigh, agus Tomás maille riu: ansan tháinig Íosa, agus na doirse dúnta, agus sheas sa mheadhon, agus a dubhairt sé, Síocháin daoibh. 27 Ansin a deir sé le Tomás, Sroich an seo do mhéar, agus féach mo lámha; agus sroich do lámh anso, agus cuir i mo thaobh í: agus ná bí gan chreideamh, ach creidmheach. 28 Agus do fhreagair Tomas agus a dubhairt sé ris, Mo Thighearna agus mo Dhia. 29 A dubhairt Iósa ris, A Thomáis, do bhrígh go bhfaca tú mé, do chreid tú : is beannuighthe an dream nach bhfaca, agus fós a chreid. 30 Agus go leor comharthaí eile go fírinneach rinne Íosa i láthair a dheisceabail, nach bhfuil scríofa sa leabhar seo: 31 Ach tá siad seo scríofa , go gcreidfeadh sibh go bhfuil Íosa an Críost , Mac Dé ; agus go gcreidfeadh sibh go mbeadh beatha agaibh trína ainm.
fhios agat go bhfuil grá agam duit. Dubhairt sé ris, Beathaigh m'uain. 16 Dubhairt sé ris arís an dara huair, A Shíomóin mac Iónais, an bhfuil grá agat dom? A deir sé ris, Sea, a Thiarna; tá a fhios agat go bhfuil grá agam duit. Dubhairt sé ris, Beathaigh mo chaoirigh. 17 Dubhairt sé ris an treas uair, A Shíomóin mac Iónais, an bhfuil grá agat dom? Bhí brón ar Pheadar mar a dúirt sé leis an tríú huair, An bhfuil grá agat dom? Agus a dubhairt seision ris, A Thighearna, tá a fhios agat gach ní; tá a fhios agat go bhfuil grá agam duit. Dubhairt Íosa leis, Beathaigh mo chaoirigh. 18 Go deimhin, go deimhin, a deirim ribh, Nuair a bhí tú óg, crioslaigh tú féin, agus shiúil cibé áit ba mhaith leat: ach nuair a bheidh tú aosta, beidh tú a shín amach do lámha, agus beidh duine eile criosú tú, agus d'iompair tú whither thou. ní bheadh. 19 Seo mar a labhair sé, á chur in iúl cad é an bás ar chóir dó Dia a ghlóiriú. Agus nuair a labhair sé seo, a dúirt sé ris, Lean mise. 20 Ansin, ag casadh Peadar, chonaic sé an deisceabal a raibh grá ag Íosa ina dhiaidh; a lean freisin ar a bhrollach ag suipéar, agus dúirt: A Thiarna, cé acu a bhrath tú? 21 Nuair a chonaic Peadar é, dúirt sé le hÍosa, “A Thiarna, agus cad a dhéanfaidh an fear seo? 22 Dúirt Íosa leis, " Más áil liom é a fanacht go dtiocfaidh mé, cad é sin duit? lean thusa mé. 23 Ansan do chuaidh an rádh so thar sáile i measg na bráithre, nach bhfaigheadh an deisciobal sin bás: gidheadh ní dubhairt Iósa ris, Ní fhaghuidh sé bás; ach, Má's toil liom é fanadh go dtiocfainn, cad é sin duitse? 24 Is é seo an deisceabal a dhéanann fianaise ar na rudaí seo, agus a scríobh na rudaí seo: agus tá a fhios againn go bhfuil a fhianaise fíor. 25 Agus tá mórán nithe eile freisin a rinne Íosa , agus dá scríobhfaí gach éinne iad , is dóigh liom nach bhféadfadh an domhan féin na leabhair ba chóir a scríobh a bheith ann . Amen.
CAIBIDIL 21 1Tar éis na nithe sin do thaisbeáin Íosa é féin arís dá dheisgiobuil i bhfarraige Thibéirias; agus ar an tsaol so do thaisbeáin sé é féin. 2 Bhí le chéile Síomón Peadar, agus Tomás ar a dtugtar Didimus, agus Natanael ó Chana sa Ghailíl, agus clann mhac Zebedee, agus beirt eile dá dheisceabail. 3 Dúirt Síomón Peadar leo, “Téim ag iascach. Deir siad ris, Téimid chomh maith leat. Chuadar amach, agus chuadar isteach i luing láithreach; agus an oíche sin níor ghlac siad rud ar bith. 4 Ach nuair a tháinig an mhaidin anois, sheas Íosa ar an gcladach: ach ní raibh a fhios ag na deisceabail gurbh é Íosa é. 5 Ansin dúirt Íosa ríu , A leanaí , tá sibh feoil ar bith ? D'fhreagair siad é, Níl. 6 Agus a dubhairt sé ríu , Caith an líon ar an taobh deas den long , agus gheobhaidh sibh . Chaith siad dá bhrí sin, agus anois ní raibh siad in ann é a tharraingt ar an iliomad iasc. 7 Mar sin deir an deisceabal sin a raibh grá ag Íosa le Peadar, Is é an Tiarna é. Anois nuair a chuala Síomón Peadar gurbh é an Tiarna é, chaith sé a chóta iascaigh dó, (óir bhí sé nocht) agus chaith sé é féin san fharraige. 8 Agus tháinig na deisgiobuil eile i luing bhig; (óir ní raibh siad i bhfad ó thalamh, ach mar go raibh sé dhá chéad,) ag tarraingt an líon iasc. 9 Chomh luath agus a tháinig siad i dtír ansin, chonaic siad tine gual ann, agus iasc ina luí air, agus arán. 10 Dúirt Íosa leo, “ Tabhair leat an t-iasc a rug sibh anois. 11 Chuaigh Síomón Peadar suas, agus tharraing sé an líon i dtír lán d’éisc mhóra, céad caoga agus a trí: agus do bhí an líon sin go léir ann, ach níor briseadh an líon. 12 Dúirt Íosa leo, " Tigí agus dine. Agus níorbh éigean do dhuine ar bith de na deisgiobuil fiafraí de, Cé hé thusa? a fhios agam gurbh é an Tiarna é. 13 Ansin tagann Íosa, agus tógann sé arán, agus tugann sé dóibh, agus iasc mar an gcéanna. 14 Is í seo anois an tríú huair a thaispeáin Íosa é féin dá dheisceabail, tar éis éirí ó mhairbh. 15 Mar sin, nuair a bhí siad tar éis ithe, a dúirt Íosa le Síomón Peadar, A Shíomóin, mac Iónais, an bhfuil grá agat dom níos mó ná iad seo? A deir sé ris, Sea, a Thiarna; tá a
85
Gníomhartha na nAspal
19 Agus bhí a fhios ag na cónaitheoirí go léir in Iarúsailéim; ionnas go ngairthear Aceldama ar an machaire sin 'n-a dteangaidh cheart, sé sin le rádh, Fearann na fola. 20 Oir tá sé scriobhta i leabhar na Salm, Bíodh a áiteamhnas ina fhàsach, agus ná déanadh duine ar bith comhnuidhe ann: agus gabhfadh a easbog duine eile. 21 Ar an ábhar sin de na fir seo a bhí i gcomhluadar linn an t-am ar fad a chuaigh an Tiarna Íosa isteach agus amach inár measc, 22 Ag tosú ó bhaisteadh Eoin, go dtí an lá céanna sin ar tógadh uainn é, ní foláir duine a ordú chun bheith ina fhinné againn ar a aiséirí. 23 Agus cheap siad beirt, Iósaef ar a dtugtar Barsabas, ar tugadh Iúdás agus Mathias. 24 Agus do ghuidheadar, agus a dubhairt siad, Tusa, a Thighearna, ar a bhfuil aithne croidhe na n-uile dhuine, cuir i n-úil cé acu den bheirt seo a roghnaigh tú; 25 Chun go nglacfadh sé cuid den mhinistreacht agus den aspalacht seo, as ar thit Iúdás trí pheaca, go rachadh sé ina áit féin. 26 Agus thug siad amach a gcuid crann; agus do thuit an crannchur ar Mathias; agus áiríodh é mar aon leis an aon aspal déag.
CAIBIDIL 1 1An sean-chonradh a rinne mé, a Theophilus, ar gach a thosaigh Íosa a dhéanamh agus a theagasc, 2Go dtí an lá ar tógadh é, tar éis dó, tríd an Spiorad Naomh, orduithe a thabhairt do na haspail a roghnaigh sé: 3Dá dtaispeáin sé é féin beo freisin tar éis a phaise le mórán cruthúnais dothuigthe, á fheiceáil acu daichead lá, agus ag labhairt na nithe a bhain le ríocht Dé: 4 Agus, ar chruinniughadh dhóibh, d'órduighe dhóibh gan imtheacht ó Iarúsailéim, achd go bhfanfaidís gealladh an Athar, a deir sé, gur chuala sibh uaimse. 5 Chun Eoin a bhaisteadh go fírinneach le huisce; ach baisteadh sibh leis an Spiorad Naomh ní mórán laethanta as sin amach. 6 Agus iad ag teacht le chéile dá bhrí sin, d’fhiafraigh siad de, ag rá: A Thiarna, an dtabharfaidh tú an ríocht ar ais d’Iosrael faoin am seo? 7 Agus a dubhairt seision ríu, Ní misde dhaoibh na tráthanna ná na trátha, a chuir an t-Athair ina chumhacht féin, a fhios. 8 Ach gheobhaidh sibh cumhacht , tar éis go bhfuil an Spiorad Naomh teacht oraibh : agus beidh sibh finnéithe domsa in Iarúsailéim , agus i Judea uile , agus sa Samaria , agus go dtí an chuid is mó den domhan . 9Agus nuair a labhair sé na nithe seo, agus iad ag féachaint, tógadh é suas; agus fuair scamall as a radharc é. 10 Agus ag breathnú go géar orthu i dtreo na bhflaitheas agus é ag dul suas, féach, sheas beirt fhear taobh leo i éadaí bán; 11 A dúirt freisin, A Fhir na Gailíle, cén fáth a seasann sibh ag amharc suas ar neamh? tiocfaidh an t-Íosa céadna so, a tógadh suas uait go neamh, ar an gcuma san mar a chonaic sibh é ag dul ar neamh. 12 Ansin d'fhill siad go Iarúsailéim ón sliabh ar a dtugtar Ológ, atá ó Iarúsailéim turas lá sabóide. 13 Agus nuair a tháinig siad isteach, chuaigh siad suas go seomra uachtarach, áit a raibh cónaí ar Peadar, agus Séamas, agus Eoin, agus Aindrias, Pilib, agus Tomás, Bartholomew, agus Matha, Séamas mac Alphaeus, agus Simon Zelotes, agus Iúdás deartháir Shéamais. 14 Leanadh iad seo go léir d’aon toil ag urnaí agus ag guidhe, leis na mná, agus Muire máthair Íosa, agus lena bhráithre. 15 Agus sna laethibh sin d'eirigh Peadar imeasg na ndeisgiobuil, agus a dubhairt sé, (b'iad líon na n-ainm le chéile timcheall céad agus fiche,) 16 A fhir agus a bhráithre, is gá an scrioptúr seo a bheith comhlíonta, rud a labhair an Spiorad Naomh ó bhéal Dháiví roimhe seo maidir le Iúdás, a bhí mar threoir acu siúd a ghlac Íosa. 17 Oir bhí sé uimhrithe linn, agus bhí cuid den mhinistreacht seo faighte aige. 18 Cheannaigh an fear seo anois páirc le luach saothair na héagóra; agus ag tuitim a chinn, do tháinic sé as a mheadhon, agus do chrom a chroidhe go léir amach.
CAIBIDIL 2 1 Agus nuair a tháinig lá na gCincíse go hiomlán, d'aon toil amháin a bhí siad go léir. 2 Agus go tobann tháinig fuaim ó neamh mar ghaoith mhór ag luascadh, agus líonadh sé an teach go léir ina raibh siad ina suí. 3 Agus do thaisbeánadh dóibh teangacha clobhartha mar thine, agus do shuigh sé ar gach duine aca. 4 Agus líonadh iad go léir leis an Spiorad Naomh , agus thosaigh siad ar labhairt le teangacha eile , mar a thug an Spiorad cainte dóibh . 5 Agus bhí Giúdaigh chráifeacha ag cur fúthu in Iarúsailéim, as gach náisiún faoi neamh. 6Agus nuair a chualathas é seo thar lear, tháinig an slua le chéile, agus bhí aimhreas orthu, mar gur chuala gach duine iad ag labhairt ina theanga féin. 7 Agus do ghabh iongantas iad go léir, agus do ghabh iongantas é, ag rádh ré chéile, Féuch, nach Galiléach iad so uile a labhrann? 8 Agus conas a chluinimid gach duine inár dteanga féin, inar rugadh sinn? 9 Parthians, agus Méidéas, agus Éalamites, agus na cónaitheoirí i Mesopotamia, agus i Iúdáia, agus Cappadocia, i bPontus, agus san Áise, 10 Phrigia, agus Pamphilia, san Éigipt, agus in áiteanna sa Libia mórthimpeall na Cipire, agus strainséirí na Róimhe, Giúdaigh agus prósailéitigh, 11 Na Créite agus na hAraibe, cloisimid iad ag labhairt inár dteanga ar oibreacha iontacha Dé. 12 Agus bhí iongantas ortha go léir, agus bhí siad in amhras, ag rádh le chéile, Cad is brí leis seo? 13 Dúirt daoine eile ag magadh, Tá na fir seo lán d'fhíon nua. 14 Ach d’eirigh Peadar ’n-a sheasamh leis an dáréag, agus d’árduig sé a ghlór, agus a dubhairt sé ríu, A fhir Iúdaéa, agus sibhse uile a chomhnuíonn in Iarúsailéim, bíodh aithne agaibh oraibh, agus éistibh le m’ bhriathra-sa:
86
Gníomhartha na nAspal
15Oir ní bhíonn siad seo ar meisce, mar is dóigh libh, toisc nach bhfuil ann ach an tríú uair den lá. 16 Ach seo é an méid a labhair an fáidh Ióel; 17 Agus tarlóidh sna laethanta deiridh, a deir Dia, Doirtfidh mé amach as mo Spiorad ar gach feoil: agus déanfaidh bhur gclann mhac agus bhur n-iníonacha tairngreacht, agus feicfidh bhur n-ógánach físeanna, agus déanfaidh bhur seanóirí aislingí. : 18 Agus ar mo sheirbhísigh agus ar mo bhanchéile doirtfidh mé amach sna laethanta sin de mo Spiorad; agus déanfaidh siad tairngreacht: 19 Agus taispeánfaidh mé iontais ar neamh thuas, agus comharthaí ar an talamh thíos; fuil, agus tine, agus gal deataigh: 20 Tiontófar an ghrian go dorchadas, agus an ghealach ina fuil, sula dtiocfaidh lá mór suntasaí an Tiarna: 21 Agus tarlaidh, gach duine a ghlaonn ar ainm an Tiarna a shábháil. 22 A fhir Iosrael, éist na briathra seo; A Íosa ó Nasaret, fear formheasta Dé in bhur measc ag míorúiltí agus ag iontais agus ag comharthaí, a rinne Dia trésan in bhur measc, mar is eol daoibh féin freisin: 23 Arna sheachadadh dó trí chomhairle dhiongbháilte agus roimh eolas Dé, ghlac sibh, agus le lámha aingí a céasadh agus a marbhadh: 24 An té a d’ardaigh Dia suas, tar éis dó pianta an bháis a scaoileadh: óir níorbh fhéidir é a choinneáil uaidh. 25Óir mar a deir Dáiví ina thaobh, Bhí an Tiarna i gcónaí roimh mo ghnúis i gcónaí, mar go bhfuil sé ar mo dheasláimh chun nach n‑aistreofaí mé: 26 Uime sin do rinne mo chroidhe gairdeachas, agus do bhí áthas ar mo theanga; ina theannta sin beidh mo fheoil ina luí i ndóchas: 27 Toisc nach bhfágfaidh tú m’anam in ifreann, agus ní fhulaingeoidh tú do d’Aon Naofa go bhfeicfeadh sé éilliú. 28 Chuir tú bealaí na beatha in iúl dom; déanfaidh tú mé lán-áthas le do ghnúis. 29 A dhaoine agus a bhráithre, ligigí dom labhairt libh go saor faoi an patriarch Dáiví, go bhfuil sé marbh agus curtha, agus go bhfuil a uaigh linn go dtí an lá inniu. 30 Uime sin ar mbeith ina fháidh, agus fios a bheith aige gur mhionnaigh Dia dó faoi mhionn, gur de thoradh a leasraidh, de réir na feola, go dtógfadh sé Críost ina shuí ar a ríchathaoir; 31 Chonaic sé seo sular labhair sé ar aiséirí Chríost, nár fágadh a anam in ifreann, agus nach bhfaca a fheoil éilliú. 32 D’ardaigh an t-Íosa seo Dia, agus is finnéithe sinn go léir. 33 Uime sin air d’árdughadh ar dheis Dé, agus gealladh an Spioraid Naoimh d’fhagháil ón Athair, do chuir sé an méid sin amach, atá sibhse anois le feiceal agus le cloisteáil. 34Oir ní dheachaigh Dáiví suas ar na flaithis: ach a deir sé féin, Dúirt an Tiarna le mo Thiarna, Suidh ar mo láimh dheis, 35 Go dtí go ndéanfaidh mé do naimhde mar stól do chos. 36 Uime sin bíodh a fhios ag tigh Israél go léir go deimhin, gur dhearna Dia an t-Íosa céadna sin, a cheusadh sibhse, idir Thiarna agus Críost. 37 Anois nuair a chuala siad seo, bhí siad plódaithe ina gcroí, agus dúirt siad le Peadar agus leis an gcuid eile de na haspail, A fhir agus a bhráithre, cad a dhéanfaimid?
38 Ansin dúirt Peadar ríu, Déanaí aithrí, agus baisteadh gach duine agaibh in ainm Íosa Críost chun maithe na bpeacaí, agus gheobhaidh sibh bronntanas an Spioraid Naoimh. 39 Oir atá an gealltanas dhuitse, agus do do chlann, agus do gach uile dhuine i gcéin, a oiread agus a ghlaoidh an Tiarna ár nDia. 40 Agus mar aon le mórán focal eile rinne sé fianaise agus comhairle, ag rá, Shábháil tú féin ón ghlúin seo anabaí. 41 Ansin baisteadh iad siúd a fuair a bhriathar go sásta: agus cuireadh an lá céanna timpeall trí mhíle anam leo. 42 Agus leanadar go daingean i dteagasc agus i gcomhluadar na n-aspal, agus i mbriseadh an aráin, agus i bpaidreacha. 43 Agus tháinig eagla ar gach anam: agus rinne na haspail mórán iontais agus comharthaí. 44 Agus bhí gach a chreid i dteannta a chéile, agus bhí gach rud coitianta; 45 Agus dhíol siad a maoin agus a n-earraí, agus roinn sé leis na fir go léir iad, de réir mar a bhí gá ag gach duine. 46 Agus iad ag leanúint d’aon ghnó laethúil sa teampall, agus ag briseadh aráin ó theach go teach, d’ith siad a gcuid feola le haoibhneas agus le haontacht croí, 47 Ag moladh Dé, agus fabhar aige leis an bpobal go léir. Agus chuir an Tiarna leis an eaglais gach lá mar ba chóir a shábháil. CAIBIDIL 3 1 Ansin chuaigh Peadar agus Eoin suas le chéile isteach sa teampall ag uair an urnaí, an naoú uair an chloig. 2 Agus d’iompair duine ar leith bacach ó bhroinn a mháthar, a leagaidís gach lá ag geata an teampaill ar a dtugtar Álainn, d’iarraidh déirce orthusan a chuaigh isteach sa teampall; 3 An té a chonaic Peadar agus Eoin ar tí dul isteach sa teampall d’iarr déirce. 4 Agus Peadar, ag teannadh a shúl air le hEoin, a dubhairt sé, Féach orainn. 5 Agus thug sé aire dóibh, ag súil le rud éigin a fháil uathu. 6 Ansin dúirt Peadar, Airgid agus ór níl aon agam; ach mar atá tugtha agam duit: In ainm Íosa Críost Nazarat éirigh suas agus siúl. 7 Agus rug sé air láimh dheis , agus thóg sé suas é : agus láithreach fuair a chosa agus cnámha rúitín neart . 8 Agus léim sé suas sheas , agus shiúil , agus isteach leo isteach sa teampall , ag siúl , agus ag léim , agus ag moladh Dé . 9 Agus chonaic an pobal go léir é ag siúl agus ag moladh Dé: 10 Agus bhí a fhios acu go raibh sé ina shuí do déirce ag an Geata álainn an teampaill: agus bhí siad líonta le hiontas agus iontas ar an méid a tharla dó. 11 Agus mar a bhí Peadar agus Eoin ag an mbacach a leigheasadh, rith an pobal go léir i dteannta a chéile chucu sa phóirse dá ngairtear Othar Sholaimh, ag déanamh iontais mhór. 12 Agus nuair a chonaic Peadar é, d’fhreagair sé don phobal, A Fheara Iosrael, cén fáth a bhfuil iontas agaibh faoi seo? nó cad chuige a n-amharcann sibh chomh dian orainn, amhail is gur tré ár gcumhacht nó ár naomhthacht féin a thugamar ar an bhfear so siúl?
87
Gníomhartha na nAspal
13 Thug Dia Abrahám, agus Isaaic, agus Iacóib, Dia ár naithreacha, a Mhac Íosa a ghlóir; a thug sibh suas é, agus shéan sibh é i láthair Phíoláit, nuair a bhí rún aige é a scaoileadh saor. 14 Ach shéan sibhse an tAon Naofa agus an Cóir, agus d'iarr sibh dúnmharfóir a dheonú daoibh; 15 Agus maraíodh Prionsa na beatha, a d'ardaigh Dia ó mhairbh; dá bhfuil finnéithe againn. 16 Agus tré chreideamh ina ainm, rinne a ainm láidir an duine seo, a fheiceann agus a bhfuil aithne agat air; 17 Agus anois, a bhráithre, b’fheárr liom gur tré aineolas a rinne sibh é, mar a rinne bhur n-uachtaráin freisin. 18 Ach na nithe sin, a thaispeáin Dia roimhe seo ó bhéal a chuid fáithe go léir, go bhfuílfeadh Críost, is amhlaidh a chomhlíon sé. 19 Déanaigí aithrí dá bhrí sin, agus bígí iompaithe, chun go scriosfar bhur bpeacaí, nuair a thiocfaidh aimsir an athnuachana ó láthair an Tiarna; 20 Agus cuirfidh sé Íosa Críost, a seanmóir duit roimhe: 21 A chaithfidh na neamhaí a fháil go dtí aimsir shlánaithe na n-uile rudaí, rud a labhair Dia ó bhéal a chuid bhfáithe naofa go léir ó thosaigh an domhan. 22 Oir go fírinneach a dubhairt Maois ris na n-aithreacha, Togaidh an Tighearna bhur nDé fáidh suas daoibh bhur bráithre, mar mise; éistfidh sibh i ngach ní a déarfaidh sé ribh. 23 Agus tarlaidh, gach anam nach gcloisfidh an fáidh sin, scriosfar as measc an phobail é. 24 Seadh, agus na fáithe go léir ó Samúéil agus iad siúd ina dhiaidh, an oiread agus a dúirt, tá réamhinsint mar an gcéanna na laethanta seo. 25 Is sibhse clann na bhfáithe, agus an chonartha a rinne Dia lenár n-aithreacha, ag rá le hAbrahám, Agus beannófar i do shíol go léir cineáil an domhain. 26 Ar dtús, tar éis do Dhia a Mhac Íosa a thógáil suas chugaibh, chuir sé chun bless daoibh, gach duine agaibh a iompú óna pheacaí.
d’ardaigh Dia ó mhairbh, go seasann an fear seo os bhur gcomhair ina iomlán. 11 Seo í an chloch a cuireadh ina n-aon duine agaibh a thógálaithe, a rinneadh mar cheann an choirnéil. 12 Ní bhíonn slánú ag aon duine eile: óir níl ainm ar bith eile faoi neamh tugtha do dhaoine, trína gcaithfimid a bheith slán. 13Anois nuair a chonaiceadar dána Pheadair agus Eoin, agus gur thuigeadar gur daoine gan fhoghlaim agus aineolach a bhí iontu, ghabhadar iongantas; agus do ghabhadar eolas orra, go rabhadar maille re hÍosa. 14 Agus ag amharc ar an bhfear a leighiseadh 'na sheasamh leo, níor fhéad siad aon ní a rádh ina choinne. 15 Ach nuair a d’ordaigh siad dóibh dul i leataobh as an gcomhairle, thionóil siad eatarthu féin, 16 Ag rádh, Cad a dhéanfaimid leis na daoiní seo? le haghaidh go deimhin lér a miracle suntasach déanta acu is léir dóibh siúd go léir a dwell in Iarúsailéim; agus ní féidir linn é a shéanadh. 17 Ach chun é a scaipeadh ar an bpobal, déanaimis bagairt go docht orthu, nach labhróidh siad as seo amach le haon duine den ainm seo. 18 Agus ghlaoigh siad orthu, agus d’ordaigh dóibh gan labhairt ar chor ar bith ná teagasc in ainm Íosa. 19 Ach d'fhreagair Peadar agus Eoin agus a dubhairt siad ríu, Cibé an bhfuil sé ceart i bhfianaise Dé éisteacht a thabhairt duit níos mó ná Dia, tá sibh breith. 20Oir ní féidir linn ach na rudaí a chonaic agus a chuala muid a labhairt. 21 Mar sin, tar éis dóibh a thuilleadh bagairt a dhéanamh orthu, scaoil siad leo iad, gan teacht ar aon ní conas pionós a ghearradh orthu mar gheall ar an bpobal: óir thug gach duine glóir do Dhia as an méid a rinneadh. 22 Oir bhí an fear os cionn daichead bliain d'aois, ar ar léiríodh an mhíorúilt leighis seo. 23 Agus ar scaoileadh leo , chuaigh siad chun a gcomhluadar féin , agus chuir siad in iúl go léir a dúirt na príomhshagairt agus na seanóirí leo . 24 Agus nuair a chuala siad sin, d'aon toil d'ardaigh siad a n-ghuth do Dhia, agus dúirt sé, A Thiarna, tá tú Dia, a rinne neamh, agus talamh, agus an fharraige, agus gach a bhfuil iontu: 25 Cé hé ó bhéal do shearbhónta Dáiví a dúirt: Cén fáth a ndearna na cinneach racht, agus na daoine a shamhlú rudaí díomhain? 26 Sheas ríthe na talún suas, agus chruinnigh na cinnirí le chéile i gcoinne an Tiarna, agus i gcoinne a Chríost. 27 Mar fhírinne i gcoinne do linbh naofa Íosa, a d'ung tú, do chruinnigh Héaród agus Pontius Píoláit mar aon leis na Gintlithe agus muintir Iosrael le chéile, 28 Chun a dhéanamh cibé rud a chinn do lámh agus do chomhairle roimh a dhéanamh. 29Agus anois, a Thiarna, féach ar a mbagraí: agus deonaigh do do shearbhóntaí, go labhróidís d’fhocal le gach éirim; 30 Ag síneadh amach do lámh chun leighis; agus go ndéanfar comharthaí agus iontais trí ainm do linbh naofa Íosa. 31 Agus ar nguidhe dhóibh, do chroith an áit a raibh siad cruinniughadh le chéile; agus do líonadh iad go léir den Spiorad Naomh, agus labhair siad briathar Dé go dána.
CAIBIDIL 4 1Agus mar a labhair siad ris an bpobal, tháinig na sagairt, agus an captaen an teampaill, agus na Sadusaigh, orthu, 2 Ar a nadhbharsin do mhúineadar na daoine, agus do shearmonuigheadar tré Íosa aiséirí ó mhairbh. 3 Agus leag siad lámh orthu , agus chuir siad a shealbhú go dtí an lá dár gcionn : mar a bhí sé anois tráthnóna . 4 Ach chreid a lán díobh a chuala an focal; agus dobhí líon na bhfear timcheall cúig mhíle. 5 Agus ar na mhárach, do chuadar a ríghthe, agus a seanóirí, agus a sgríobuidh, 6 Agus Annas an t-ardsagart, agus Caiaphas, agus Eoin, agus Alastar, agus an méid a bhí de mhuintir an ard-sagairt, a bailíodh le chéile i Iarúsailéim. 7 Agus nuair a chuir siad ina lár iad, d'fhiafraigh siad, Cén chumhacht, nó cén t-ainm, atá déanta agaibh seo? 8Ansan do líonadh Peadar leis an Spiorad Naomh, a dubhairt sé ríu, A uirísle an phobail, agus seanóirí Israél, 9 Má scrúdaítear sinn inniu ar an dea-ghníomh a rinneadh leis an duine neamhchumhachtach, cad é an modh a slánaítear é; 10 Bíodh a fhios agaibhse go léir, agus ag pobal Iosrael go léir, gur trí ainm Íosa Críost de Nazarat, a céasadh sibh, a
88
Gníomhartha na nAspal
32 Agus an t-lua do chreideadh d'aon chroidhe agus d'aon anam : agus ní dubhairt aon neach díobh na neithe do bhí aige, gur leis féin é; ach bhí gach rud coitianta acu. 33 Agus le cumhacht mhór thug na haspail fianaise ar aiséirí an Tiarna Íosa: agus bhí grásta mór orthu go léir. 34Ní raibh aon duine ina measc ach an oiread a bhí in easnamh: óir an méid a bhí ina shealbhóirí tailte nó tithe dhíol siad iad, agus thug leo praghsanna na n-earraí a díoladh, 35 Agus leag siad síos ag cosa na n‑aspal iad: agus rinneadh dáileadh ar gach duine de réir mar a bhí aige. 36 Agus Ióseph ar a dtugtaí Barnabas mar ainm air na haspail, (is é sin, á rádh, Mac an tsóláis,) Léivíteach, agus de thír na Cipire, 37 Agus talamh aige, dhíol sé é, agus thug leat an t-airgead, agus leag faoi chosa na n‑aspal é.
16 Tháinig freisin an iliomad as na cathracha timpeall go Iarúsailéim, ag tabhairt leo daoine tinne agus iad siúd a bhí cráite le biotáille neamhghlan: agus leighiseadh gach duine acu. 17 Ansin d’éirigh an t-ardsagart suas, agus iad siúd go léir a bhí in éineacht leis, (mar atá an grúpa de na Sadúsach,) agus líonadh iad le fearg, 18 Agus leag siad a lámha ar na haspail, agus iad a chur sa phríosún coiteann. 19 Ach d’oscail aingeal an Tiarna san oíche doirse an phríosúin, agus thug sé amach iad, agus dúirt: 20 Imigh, seas agus labhair sa teampall leis na daoine focail uile na beatha seo. 21 Agus nuair a chuala siad sin , chuaigh siad isteach sa teampall go moch ar maidin , agus teagasg . Ach tháinig an t-ardsagart, agus iadsan a bhí in éineacht leis, agus ghlaoigh siad an chomhairle le chéile, agus seanadh chlann Iosrael go léir, agus chuir siad go dtí an príosún iad lena thabhairt. 22 Ach nuair a tháinig na hoifigigh, agus nach bhfuair siad sa phríosún iad, d'fhill siad, agus d'inis siad, 23 Ag rádh, Fuair an príosún go fírinneach druidte againn le gach sábháltacht, agus na maoir 'n-a seasamh amuigh os comhair na ndoirse: ach ar n-oscailt dúinn, ní bhfuaireamar aon duine istigh ann. 24Anois nuair a chuala na hardsagairt agus captaen an teampaill agus na hardsagairt na nithe seo, bhí siad in amhras fúthu cá bhfásfadh sé seo. 25 Ansin tháinig duine acu agus dúirt sé leo, ag rá, Féuch, na fir a chuir sibh i bpríosún ina seasamh sa teampall, agus ag teagasc na ndaoine. 26 Ansin d’imigh an captaen leis na hoifigigh, agus thug leis iad gan foréigean: óir bhí eagla an phobail orthu, ar eagla go gcloífí iad. 27 Agus ar néirghe dhóibh, do chuireadar os comhair na cómhairle iad : agus do fhiafruigh an t-árd-shagart díobh, 28 Ag rádh, Nár orduighimíd go teann daoibh gan teagasc a thabhairt daoibh san ainm seo? agus, féuch, líon sibh Iarúsailéim le bhur dteagasc, agus tá ar intinn agaibh fuil an fhir seo a thabhairt orainn. 29 Ansin d’fhreagair Peadar agus na haspail eile agus dúirt siad, Is cóir dúinn géilleadh do Dhia seachas d’fhir. 30 D’ardaigh Dia ár n-aithreacha Íosa suas, a mharbh sibhse agus a chroch sibh ar chrann. 31 D’árdaigh Dia é le a dheasláimh le bheith ina Phrionsa agus ina Shlánaitheoir, chun aithrí a thabhairt d’Iosrael, agus maithiúnas na bpeacaí. 32 Agus sinne a bhfinnéithe na neithe seo; agus mar sin atá an Spiorad Naomh freisin, a thug Dia dóibh siúd a ghéilleann dó. 33 Nuair a chuala siad é sin, bhí siad gearrtha sa chroí, agus ghlac siad comhairle chun iad a mharú. 34 Ansin d’éirigh duine sa chomhairle, Fairisíneach darbh ainm Gamaliel, dochtúir dlí, a raibh cáil air i measc an phobail go léir, agus d’ordaigh dó na haspail a chur amach tamall beag; 35 Agus a dubhairt seision ríu, A fhir Israél, tugaigí aire dhaoibh féin a bhfuil ar intinn agaibh a dhéanamh maidir leis na daoinibh so. 36Oir roimh na laethanta seo d’ardaigh Túdas suas, ag bród air féin gur duine é; lenar cheangail roinnt fear, timpeall ceithre chéad, iad féin: a maraíodh; agus an méid uile a
CAIBIDIL 5 1Ach dhíol fear áirithe darbh ainm Ananias, agus Sapphira a bhean, sealbhaíocht, 2 Agus choimeád sé cuid den phraghas ar ais, a bhean chéile freisin a bheith iontaobhach dó, agus thug cuid áirithe, agus chuir sé ag cosa na n-aspal. 3 Ach a dubhairt Peadar, Anainías, cad chuige ar líonadh Sátan do chroidhe le bréagadh don Spiorad Naomh, agus le cuid de phraghas na talmhan do choimeád siar? 4 An fad a mhair sé, nár leatsa é? agus tar éis é a dhíol, nach raibh sé i do chumhacht féin? cad chuige ar ghin tú an ní seo i do chroí? ní dhearna tú bréag do dhaoine, ach do Dhia. 5 Agus do chuala Ananias na briathra so, thuit sé síos, agus thug sé suas an taibhse: agus tháinig eagla mór ar gach a chuala na rudaí seo. 6 Agus d’eirigh na h-ógánaigh, agus do chruinnigheadar é, agus d’iompar siad amach é, agus d’adhlaiceadar é. 7 Agus thart ar thrí huaire an chloig ina dhiaidh sin a bhí sé, nuair a tháinig a bhean chéile, gan a fhios aige cad a rinneadh, isteach. 8 Agus d'fhreagair Peadar léi, Inis dom ar dhíol sibh an talamh ar an oiread sin? Agus a dubhairt sise, Sea, a mhéid. 9 Dúirt Peadar léi ansin: "Conas a d'aontaigh sibh le chéile chun Spiorad an Tiarna a chathú?" féuch, tá cosa na ndaoine a adhlacadh d'fhear céile ag an doras, agus déanfaidh siad thú. 10 Ansin thit sí síos láithreach ar a chosa, agus thug suas an taibhse: agus tháinig na fir óga isteach, agus fuair siad marbh í, agus, á iompar amach aici, adhlactha ag a fear céile í. 11 Agus tháinig eagla mór ar an eaglais uile, agus ar an méid a chuala na rudaí seo. 12 Agus ar láimh na n-aspal do rinneadh mórán comharthaí agus iongantais i measc an phobail; (agus bhí siad go léir d'aon toil i póirse Sholaimh. 13 Agus ní raibh d'á bhárr ag an gcuid eile d'aon duine é féin do cheangal leo: ach d'árduigh an sluagh iad. 14 Agus is mó a cuireadh na creidmhigh leis an Tiarna, an iliomad fear agus ban.) 15 Ionas gur thug siad amach na heasláin ar na sráideanna, agus gur chuir siad ar leapacha agus ar chupáin iad, chun go gcuirfeadh scáth Pheadair a bhí ag dul thart iad a scáthú ar chuid acu.
89
Gníomhartha na nAspal
ghéill dó, do scaipeadh iad, agus níor tugadh gan aon aird orthu. 37 Tar éis an duine seo d’éirigh Iúdás na Gaililí i laethanta na cánach, agus tharraing sé mórán daoine ina dhiaidh: cailleadh é freisin; agus go léir, fiú an oiread agus géilleadh dó, a bhí scaipthe. 38 Agus a deirim ribh anois, Fanaigí ó na daoinibh so, agus leigigí uatha iad: óir más ó dhaoine an chomhairle so, nó an obair so, ní thiocfaidh sí ar ball. 39 Ach más ó Dhia é, ní féidir libh a threascairt; ar eagla go bhfaighfear sibh chun troda i gcoinne Dé. 40 Agus do aontaigheadar leis: agus ar ngairm na n-abstol dhóibh, agus do bhuaileadar dhóibh, do orduigheadar gan labhairt i n-ainm Iósa, agus do leigeadar uatha iad. 41 Agus d'imthigheadar ó láthair na cómhairle, ag déanamh lúcháireach ortha gur áiríodh gur fiú iad náire d'fhulang ar a ainm. 42 Agus gach lá sa teampall, agus i ngach teach, níor scoir siad de mhúineadh agus seanmóir Íosa Críost.
14Oir tá cloiste againn á rá aige, go scriosfaidh Íosa seo Nazarat an áit seo, agus go n-athróidh sé na nósanna a thug Maois dúinn. 15 Agus gach duine a bhí ina shuí sa chomhairle, ag féachaint air go géar, chonaic sé a aghaidh mar a bhí aghaidh aingeal. CAIBIDIL 7 1 Ansin dúirt an t-ardsagart, An amhlaidh atá na nithe seo? 2 Agus a dubhairt seision, A fhir, a bhráithre, agus aithreacha, éisdís; Do thaisbeáin Dia na glóire dár n-athair Abrahám, nuair a bhí sé i Mesopotamia, sular chomhnuigh sé i gCarran, 3 Agus a dubhairt seision ris, Imthigh amach as do thír féin, agus ó do dhaoinibh, agus tar isteach sa tír a thaisbeánfaidh mé dhuit. 4 Ar anadhbharsin táinig sé amach as tír na gCaldaéach, agus do chomhnuigh sé i gCarran: agus as sin, ar n-a athair marbh, do chuir sé chun na tíre so é, mar a bhfuil sibh i bhur gcomhnuidhe anois. 5 Agus níor thug sé aon oighreacht dó innte, ní hamhlaidh, acht a chos do chur air: gidheadh do gheall sé go dtabharfadh sé dhó mar sheilbh dó í, agus dá shíol ina dhiaidh, an tan do bhí fós gan leanbh aige. . 6 Agus adubhairt Dia ris an ccédna so, Go rachadh a shíol ar siubhal i dtír choimhich; agus go dtabharfaidís i ngéibheann iad, agus go n‑iarrfaidís olc orthu ceithre chéad bliain. 7 Agus an náisiún dá mbeidh siad i ngéibheann tabharfaidh mé breith air, a dúirt Dia: agus ina dhiaidh sin tiocfaidh siad amach, agus déanfaidh siad seirbhís dom san áit seo. 8 Agus thug sé dó an cúnant de circumcision: agus mar sin ghin Abraham Isaac, agus circumcised é an t-ochtú lá; agus ghin Isaac Iacób; agus ghin Iacób an dáréag patriarch. 9 Agus na patriarchacha agus iad le éad, dhíol siad Iósaef san Éigipt: ach bhí Dia leis, 10 Agus saoradh é as a ngoile go léir, agus thug sé fabhar agus eagna dó i bhfianaise Pháraó rí na hÉigipte; agus rinne sé é ina rialtóir ar an Éigipt agus ar a teach go léir. 11 Tháinig gorta ar thír na hÉigipte go léir agus ar Chanán, agus ar ghorta mhór: agus ní bhfuair ár sinsir cothú. 12 Ach nuair a chuala Iacób go raibh arbhar san Éigipt, chuir sé amach ár n-aithreacha ar dtús. 13 Agus an dara huair do cuireadh Ióseph fios dá bhráithribh; agus cuireadh clann Ióseph in iúl do Pháraó. 14 Ansin chuir Iósaef chuige, agus ghlaoigh air a athair Iacób, agus a chlann go léir, trí fichid agus cúig anam déag. 15 Mar sin chuaigh Iacób síos don Éigipt, agus fuair sé bás, é féin agus ár n-aithreacha, 16 Agus tugadh anonn go Sichem iad agus cuireadh sa uaigh iad a cheannaigh Abrahám ar shuim airgid ó chlann mhac Emóir, athair Shiceim. 17 Ach nuair a tháinig aimsir an ghealltanais a mhionnaigh Dia d’Abrahám, d’fhás an pobal agus d’fhás an pobal san Éigipt; 18 Go dtí gur eirigh rí eile nach raibh aithne aige ar Ióseph. 19 Do dheineadar sin go suairc ar ár gcáirde, agus do ghuidh an t-olc ar ár n-aithreacha, ionnus go gcaithfidís amach a gclann óg, nach mairfeadh siad. 20 Sa tréimhse sin a rugadh Maois, agus bhí sé thar a bheith cothrom, agus chothaigh sé trí mhí i dteach a athar:
CAIBIDIL 6 1Agus sna laethanta sin, nuair a tháinig méadú ar líon na ndeisceabal, tháinig gríosú ar na Gréagaigh i gcoinne na n‑Eabhraeach, mar go ndearnadh faillí ar a mbaintreacha sa chúram laethúil. 2 Ansin ghlaoigh an dá cheann déag ar an iliomad na ndeisceabal chun iad, agus a dúirt sé, Ní cúis go bhfágfaimis briathar Dé, agus táblaí a sheirbheáil. 3 Ar an ábhar sin, a bhráithre, féachaigí in bhur measc seachtar fear macánta, lán den Spiorad Naomh agus den ghaois, a d’fhéadfaimis a cheapadh ar an ngnó seo. 4 Ach tabharfaimid sinn féin do shíor chun urnaí, agus do mhinistreacht an bhriathair. 5 Agus thaitin an chaint leis an bpobal uile: agus thogh siad Stiofán, duine lán de chreideamh agus den Spiorad Naomh, agus Pilib, agus Prochorus, agus Nicanor, agus Timon, agus Parmenas, agus Nioclás próseilteach ó Antioch: 6An té a chuireadar os comhair na n‑aspal: agus nuair a rinne siad urnaí, leag siad a lámha orthu. 7 Agus do mhéaduigh briathar Dé; agus tháinig méadú mór ar líon na ndeisceabal in Iarúsailéim; agus bhí cuideachta mhór de na sagairt umhal don chreideamh. 8 Agus rinne Stiofán, a bhí lán de chreideamh agus de chumhacht, iontais agus míorúiltí móra i measc an phobail. 9 Ansin d’éirigh dream áirithe den tsionagóg, dá ngairtear sionagóg na Libertineach, agus na gCiréineach, agus na hAindriasaigh, agus díobh siúd as Cilicia agus as an Áis, ag conspóid le Stiofán. 10 Agus ní raibh siad in ann cur i gcoinne an eagna agus an spiorad trína labhair sé. 11 Ansin cheansaigh siad fir , a dúirt , Táimid tar éis éisteacht dó ag labhairt focail diamhaslach i gcoinne Mhaois , agus i gcoinne Dé . 12 Agus do bhrosnuigeadar an sluagh, agus na seanóirí, agus na sgríob- aibh, agus thángadar air, agus rugadar air, agus thugadar chum na cómhairle é, 13 Agus chuir finnéithe bréagacha ar bun, a dúirt, Ní scoirfidh an duine seo de bhriathra diamhasla a labhairt i gcoinne na háite naofa seo, agus an dlí:
90
Gníomhartha na nAspal
21 Agus an tan do caitheadh amach é, do thóg inghean Pháraó é, agus do chothaigh sí é dá mac féin. 22 Agus bhí Maois foghlamtha in eagna uile na nÉigipteach, agus bhí sé cumhachtach i bhfocail agus i ngníomhartha. 23 Agus nuair a bhí sé daichead bliain slán, tháinig sé ina chroí cuairt a thabhairt ar a bhráithre clann Iosrael. 24 Nuair a chonaic duine acu éagóir, chosain sé é, agus dhíoghail sé an té a bhí faoi bhrú, agus bhuail sé an t‑Éigipteach: 25Oir cheap sé go dtuigfeadh a bhráithre conas a sheachadfadh Dia trína láimh iad: ach níor thuigeadar. 26 Agus an lá arna mhárach thaisbeáin sé é féin dhóibh agus iad ag troid , agus chuireadar i gceann a chéile arís iad , ag rádh , A dhaoine uaisle , is bráithre sibh ; cén fáth a ndéanann sibh éagóir ar a chéile? 27 Ach an té a rinne éagóir ar a chomharsa, sith uaidh é, ag rádh, Cé a rinne a'd' fhear-riaghlaidh agus i d' bhreitheamh orainne? 28 An maróidh tú mé, mar a rinne tú ar an Éigipteach inné? 29 Ansin theith Maois faoin bhfriotal seo, agus bhí sé ina choimhthíoch i dtír Mhadian, áit ar ghin sé beirt mhac. 30 Nuair a bhí daichead bliain caite, bhí aingeal an Tiarna le feiceáil dó i bhfásach shliabh Shíona i lasair tine i bpluais. 31Nuair a chonaic Maoise é, ghabh sé iongantas as an radharc: agus ag druidim i ngar dó a fheiceáil, tháinig glór an Tiarna chuige; 32 Ag rádh, Is mise Dia t'aithreacha, Dia Abrahám, agus Dia Isaaic, agus Dia Iacóib. Ansan do chriothnuigh Maoise, agus ní raibh sé deifir air. 33 Ansin a dubhairt an Tiarna ris, Cuir díot do bhróga de do chosa: mar an áit ina bhfuil tú i do sheasamh talamh naofa. 34 Chonaic mé, chonaic mé anacair mo phobail atá san Éigipt, agus chuala mé a n-osna, agus tháinig mé anuas chun iad a sheachadadh. Agus anois tar, cuirfidh mé isteach san Éigipt thú. 35 An Maois seo dár dhiúltaigh siad, ag rá, Cé a rinne rialóir agus breitheamh díot? mar an gcéanna chuir Dia chun bheith ina rialóir agus ina Shlánaitheoir de láimh an aingil a thaispeáin dó sa toir. 36 Thug sé amach iad, tar éis dó iontais agus comharthaí a thaispeáint i dtír na hÉigipte agus sa Mhuir Ruaidh, agus daichead bliain san fhásach. 37 Seo é an Maoise sin, a dúirt le clann Iosrael, Fáidh a thógfaidh an Tiarna bhur nDia suas chugaibh de bhur mbráithre, cosúil liomsa; éistfidh sibh leis. 38 Seo é an té a bhí sa séipéal san fhásach leis an aingeal a labhair leis i sliabh Shina, agus lenár n-aithreacha: a fuair na oracles bríomhar le tabhairt dúinn: 39Nach gcloífeadh ár n-aithreacha dóibh, ach a d’imigh uathu é, agus chuaidh siad ar ais arís san Éigipt ina gcroíthe, 40 Ag rádh le h-Árón, Déan déithe dhúinn dul romhainn: óir i dtaobh an Mhaois seo, a thug amach as tír na hÉigipte sinn, ní léir dúinn cad a tharla dó. 41 Agus rinne siad lao sna laethanta sin, agus d'ofráil siad íobairt don idol, agus a bhí áthas ar a lámha féin. 42 Ansin chuaidh Dia, agus thug suas iad le adhradh a thabhairt do shluagh na bhflaitheas; mar tá sé scríofa i leabhar na bhfáithe, A chlann Iosrael, an ndearna sibh
beithígh agus íobairtí a maraíodh dom i gcionn daichead bliain san fhásach? 43 Thóg sibh suas tabernacl Moloch, agus réalta bhur ndé Remphan, daoine a rinne sibh chun iad a adhradh: agus déanfaidh mé sibh a iompar thar na Bablóine. 44 Bhí tabernacl na bhfinnéithe ag ár n-aithreacha san fhásach, mar a d’ordaigh sé, ag labhairt le Maois, go ndéanfadh sé é de réir an chrutha a bhí feicthe aige. 45 Agus ár n-aithreacha a tháinig ina dhiaidh a thug isteach in éineacht le hÍosa i seilbh na nGintleach, a thiomáin Dia amach roimh aghaidh ár n-aithreacha, go laethanta Dháiví; 46 An té a fuair fabhar os comhair Dé, agus a mhian le tabernacle a fháil do Dhia Iacóib. 47 Ach thóg Solamh teach dó. 48 Gidheadh ní bhíonn an Té is Airde ina chónaí i dteampaill déanta le lámha; mar a deir an fáidh, 49 Is é neamh mo ríchathaoir, agus is é an talamh stól mo chos: cén teach a thógfaidh sibh mé? a deir an Tiarna: nó cad é an áit mo scíthe? 50 Nach mo lámh a rinne na nithe seo go léir? 51 A dhaoine righne agus neamhthimchiollghearrtha i gcroidhthibh agus i gcluasaibh, cuiribh i n-aghaidh an Spioraid Naoimh i gcónaí: mar a rinne bhur n-aithreacha, mar sin déana-sa sibhse. 52 Cé acu de na fáithe nach ndearna bhur n-aithreacha géarleanúint orthu? agus mharaigh siad iad a léirigh roimh theacht an Aonaigh; dá raibh sibh anois i bhur bhfealltóirí agus i bhur dúnmharfóirí: 53 A fuair an dlí trí dhiúscairt na n-aingeal, agus nár choinnigh é. 54 Nuair a chuala siad na nithe seo, bhí siad gearrtha go dtí an croí, agus gnashed siad air lena n-fiacla. 55 Ach air dó bheith lán den Spiorad Naomh, d'fhéach sé suas go géar ar neamh, agus chonaic sé glóir Dé, agus Íosa 'na sheasamh ar dheis Dé, 56 Agus a dubhairt seision, Féuch, feicim na flaithis d'osgailt, agus Mac an duine 'na sheasamh ar dheis Dé. 57 Ansin ghlaoigh siad le guth ard, agus stop siad a chluasa, agus rith sé air d'aon toil, 58 Agus chaith sé amach as an gcathair é, agus cloch sé: agus na finnéithe a leagtar síos a n-éadaí ag cosa fir óig, ar a dtugtar Saul. 59 Agus chloch siad Stiofán, ag glaoch ar Dhia, agus ag rá, A Thiarna Íosa, glac mo spiorad. 60 Agus chrom sé ar a ghlúine, agus do ghlaoidh sé le guth ard, A Thiarna, ná leag an peaca seo faoina gcúram. Agus nuair a dúirt sé seo, thit sé ina chodladh. CAIBIDIL 8 1 Agus bhí Sól ag toiliú lena bhás. Agus bhí an tráth sin géarleanúint mhór ar an eaglais a bhí in Iarúsailéim; agus bhí siad go léir scaipthe thar lear ar fud réigiúin Iúdáia agus na Samaria, ach amháin na haspail. 2 Agus d’iompair daoine cróga Stiofán chun a adhlactha, agus rinne siad cumha mór air. 3 Maidir le Sól, rinne sé scrios ar an eaglais, ag dul isteach i ngach teach, agus ag leathadh fir agus mná cuireadh chun príosúin iad. 4 Dá bhrí sin chuaigh siadsan a bhí scaipthe thar lear i ngach áit ag seanmóireacht an bhriathair.
91
Gníomhartha na nAspal
5 Ansan do chuaidh Pilib síos go cathair na Samáire, agus do shearmonaich sé Críost dhóibh. 6 Agus d'aon toil do thug an pobal aird ar na nithe a labhair Pilib, ag éisteacht agus ag féachaint ar na míorúiltí a rinne sé. 7Oir tháinig biotáille neamhghlan, ag gol le glór ard, as a lán daoine a raibh seilbh acu orthu: agus leighiseadh mórán a tógadh le pairilis, agus a bhí bacach. 8 Agus bhí áthas mór sa chathair sin. 9 Ach bhí duine ar leith ann darbh ainm Síomón, a bhíodh sa chathair chéanna ag baint feidhm as draoidheacht, agus a chuir dallamullóg ar mhuintir na Samáire, á rá gurbh fhear mór é féin: 10 Dá dtugadar uile aird, ó'n té is lúgha go dtí an té is mó, ag rádh, Is mór an duine so mórchumhacht Dé. 11 Agus bhí aird acu air, toisc go raibh sé i bhfad i gcéin iad a bheith á gcianadh le draíodóirí. 12 Ach nuair a chreid siad Pilib ag seanmóir na nithe a bhaineann le ríocht Dé, agus ainm Íosa Críost, baisteadh iad, idir fhir agus mhná. 13 Ansin chreid Síomón féin freisin: agus nuair a baisteadh é, lean sé ar aghaidh le Pilib, agus ghabh sé iongantas, ag féachaint ar na míorúiltí agus na comharthaí a rinneadh. 14 Nuair a chuala na haspail a bhí in Iarúsailéim go raibh briathar Dé faighte ag an tSamáir, chuir siad Peadar agus Eoin chucu: 15 Ar theacht anuas dóibh, do ghuigh ar a son, go bhfaighidís an Spiorad Naomh: 16 (Oir níor thit sé fós ar aon duine acu: ach iad a baisteadh in ainm an Tiarna Íosa.) 17 Ansin leag siad a lámha orthu, agus fuair siad an Spiorad Naomh. 18 Agus nuair a chonaic Síomón gur trí lámha na n‑aspal a leagadh air, gur thairg sé airgead dóibh, 19 Ag rádh, Tabhair dom freisin an chumhacht seo, go bhfaigheadh sé an Spiorad Naomh air cibé duine ar leag mé lámha. 20 Ach a dubhairt Peadar ris, Imthigheann do chuid airgid leat, mar gur cheap tú go bhféadtar bronntanas Dé do cheannach le hairgead. 21 Níl páirt ná crannchur agat san ní seo: óir níl do chroí ceart i bhfianaise Dé. 22 Déan aithrí dá bhrí sin ar do aingil seo, agus guigh Dia, más dóigh go maith duit smaoineamh do chroí. 23Oir tuigim go bhfuil tú i ngalla na seafóide, agus i gceangail na héagóra. 24 Ansin d’fhreagair Síomón, agus dúirt sé, Guigh sibh chun an Tiarna ar mo shon, gan aon cheann de na rudaí a dúirt sibh tar éis teacht orm. 25 Agus nuair a rinne siad fianaise agus seanmóir briathar an Tiarna, d'fhill siad go Iarúsailéim, agus preab siad an soiscéal i sráidbhailte go leor de na Samáraigh. 26 Agus labhair aingeal an Tiarna le Pilib , ag rá , Eirigh , agus imigh ar aghaidh ó dheas go dtí an bealach a théann síos ó Iarúsailéim go Gaza , atá ina fhásach . 27 Agus d’éirigh sé agus chuaigh sé: agus, féach, duine den Aetóip, eunuch ard-údarás faoi Candace banríon na hAetóipe, a bhí i gceannas ar a stór go léir, agus tháinig go Iarúsailéim chun adhradh; 28 Bhí sé ag filleadh, agus ina shuí ina charbad ag léamh an fháidh Esaias.
29 Ansin dúirt an Spiorad le Pilib, Imigh i ngar, agus ceangail tú féin leis an gcarbad seo. 30 Agus rith Pilib chuige ansin, agus chuala sé é ag léamh an fháidh Esaias, agus dúirt sé, An dtuigeann tú cad a léigh tú? 31 Agus dúirt sé , Conas is féidir liom , ach amháin go mbeadh duine éigin a threorú dom ? Agus theastaigh uaidh Philip go dtiocfadh sé suas agus suí leis. 32 Is é seo ionad an scrioptúr a léigh sé, Treoraíodh é mar chaoirigh chun maraithe; agus mar uan balbh roimh a lomadh, mar sin níor oscail sé a bhéal: 33 Ina uirísliú do tógadh a bhreithiúnas: agus cé a dhearbhóidh a ghlúin? óir tógtar a bheatha ón talamh. 34 Agus d'fhreagair an eunuch Pilib, agus a dubhairt sé, Guidhim ort, cé a labhrann an fáidh seo? dhe féin, nó fear éigin eile? 35 Ansin d’oscail Pilib a bhéal, agus thosaigh sé ar an scrioptúr céanna, agus do shearmóin sé Íosa dó. 36 Agus ag imtheacht dóibh, tháinig siad chun uisce áirithe: agus dúirt an eunuch, Féach, tá uisce anseo; cad a chuireann bac orm a bheith baiste? 37 Agus a dubhairt Pilib , Má chreideann tú le do chroí go léir , is féidir leat . Agus d'fhreagair seisean agus dubhairt sé, Creidim gur é Íosa Críost Mac Dé. 38 Agus d'ordaigh sé don charbad seasamh fós: agus chuaigh siad síos araon isteach san uisce, Pilib agus an eunuch; agus baisteadh sé é. 39 Agus nuair a tháinig siad suas as an uisce , an Spiorad an Tiarna do ghabháil ar shiúl Philip , ionas nach bhfaca an eunuch é níos mó : agus chuaigh sé ar a bhealach lúcháireach . 40 Ach fuarthas Pilib ag Azótus : agus ag triall air do labhair sé sna cathracha go léir, go dtáinig sé go Caesarea. CAIBIDIL 9 1Agus Saul, fós ag análú bagairtí agus maraithe i gcoinne dheisceabail an Tiarna, chuaigh sé chun an t-ardsagart, 2 Agus d’iarr sé air litreacha go Damascus chuig na sinagóga, dá bhfaigheadh sé aon ní den tsórt sin, fir nó mná iad, go dtabharfadh sé faoi cheangal go Iarúsailéim iad. 3 Agus ag dul chun aistir dó, tháinig sé i ngar do Dhamascus: agus go tobann do dhealraigh sé solas ó neamh ina thimpeall; 4 Agus thit sé ar an talamh , agus chuala guth ag rá ris , A Shóil , a Shauil , cén fáth persecutest tú dom ? 5 Agus a dubhairt seision, Cé hé thusa, a Thighearna? Agus a dubhairt an Tiarna, Is mise Íosa a bhfuil tú ag géarleanúint: is deacair dhuit cic a chur i gcoinne na sreafaí. 6 Agus tháinig crith agus ionadh air, a dubhairt sé, A Thighearna, cad is áil leat dom a dhéanamh? Agus a dubhairt an Tiarna leis, Eirigh, agus imigh isteach sa chathair, agus déarfar leat cad is gá duit a dhéanamh. 7 Agus na fir a bhí ag taisteal leis, bhí siad ina seasamh gan chaint, ag éisteacht le gutha, ach gan aon duine a fheiceáil. 8 Agus d’éirigh Sól as an talamh; agus nuair a osclaíodh a shúile, ní fhaca sé aon duine: ach threoraigh siad é ar láimh, agus thug siad isteach sa Damaisc é. 9 Agus bhí sé trí lá gan radharc, agus ní raibh a ithe ná deoch.
92
Gníomhartha na nAspal
10 Agus bhí deisceabal áirithe sa Damaisc, darbh ainm Ananias; agus dúirt an Tiarna leis i bhfís, Ananias. Agus a dubhairt sé, Féuch, tá mé anseo, a Thiarna. 11 Agus a dubhairt an Tiarna ris, Eirigh, agus imigh go dtí an tsráid dá ngairtear Díreach, agus fiosraigh i dteach Iúdás do dhuine ar a dtugtar Saul, de Tarsus: óir, féach, tá sé ag guí, 12 Agus chonaic sé i bhfís fear darbh ainm Ananias ag teacht isteach, agus ag cur a lámh air, chun go bhfaigheadh sé a radharc. 13 Ansin d’fhreagair Ananias, A Thiarna, chuala mé ó mhórán den duine seo, an méid uilc a rinne sé ar do naoimh in Iarúsailéim: 14 Agus tá údarás aige anseo ó na hardsagairt chun gach duine a ghlaonn ar d’ainm a cheangal. 15 Ach a dubhairt an Tiarna ris, Imigh leat: óir is soitheach tofa domsa é, chun m’ainm a iompar os comhair na gCinteach, agus na ríthe, agus na gclann Iosrael; 16 Oir taispeánfaidh mé dó na nithe móra a chaithfidh sé a fhulaingt ar son m’ainmse. 17 Agus d’imthigh Ananias, agus chuaidh sé isteach sa tigh; Agus ag cur a lámha air, dúirt sé, "Sól deartháir, an Tiarna, an Tiarna, eadhon Íosa, a thaispeánann dhuit ar an mbealach mar a tháinig tú, a chuir mé, go mbeadh tú a fháil do radharc, agus a líonadh leis an Spiorad Naomh. 18 Agus láithreach bonn thit ó a shúile mar a bhí sé scálaí : agus fuair sé radharc láithreach , agus d'éirigh , agus bhí baisteadh . 19 Agus nuair a fuair sé feoil, neartaíodh é. Ansin bhí Sól laethanta áirithe leis na deisceabail a bhí sa Damaisc. 20 Agus ar ball shearmonuigh sé Críost sna sinagóga, gurab é Mac Dé é. 21 Ach ghabh gach a chuala é, agus a dúirt; Nach é seo an té a scrios iad a ghlaoigh ar an ainm seo in Iarúsailéim, agus a tháinig anso chun na críche sin chun iad a thabhairt faoi cheangal chun na n-ard-sagairt? 22 Ach ba mhó an neart a tháinig Sól, agus chuir sé mearbhall ar na Giúdaigh a bhí ina gcónaí sa Damaisc, á chruthú gurbh é seo an Críost féin. 23 Agus tar éis mórán laethanta a bheith comhlíonta, ghabh na Giúdaigh comhairle chun é a mharú: 24 Ach bhí aithne ar Shól ar a luí. Agus bhí siad ag faire ar na geataí lá agus oíche chun é a mharú. 25 Ansin ghabh na deisceabail san oíche é, agus lig siad síos in aice leis an mballa é i gciseán. 26 Agus nuair a tháinig Saul go Iarúsailéim, rinne sé iarracht é féin a cheangal leis na deisceabail: ach bhí eagla orthu go léir roimhe, agus níor chreid siad go raibh sé ina dheisciobal. 27 Ach ghabh Barnabas é, agus thug sé chun na nAspal é, agus chuir sé in iúl dóibh conas mar a chonaic sé an Tiarna ar an mbealach, agus gur labhair sé leis, agus mar a labhair sé go dána sa Damaisc in ainm Íosa. 28 Agus bhí sé leo ag teacht isteach agus ag imeacht go Iarúsailéim. 29 Agus labhair sé go dána in ainm an Tiarna Íosa , agus rinne díospóid i gcoinne na Gréagach : ach chuaigh siad ar tí é a mharú . 30 Nuair a bhí a fhios ag na bráithre, thug siad anuas go Caesarea é, agus chuir siad amach go Tarsus é. 31 Ansin bhí scíth ag na heaglaisí ar fud Iúdáia go léir agus sa Ghailíl agus sa tSamáir, agus cuireadh in eagar iad; agus
ag siúl i eagla an Tiarna, agus i sólás an Spioraid Naoimh, a bhí iolraithe. 32 Agus nuair a bhí Peadar ag gabháil thar gach cearn, tháinig sé anuas freisin go dtí na naoimh a bhí ina gcónaí i Lida. 33 Agus fuair sé ann sin fear áirithe darbh ainm Aeinéas, a bhí ocht mbliana ina leaba, agus é tinn den phairilis. 34 Agus a dubhairt Peadar ris, Aéneas, a Iósa Críosd do shlánughadh : éirigh, agus déan do leabadh. Agus d'eirigh sé láithreach. 35 Agus chonaic gach a raibh ina chónaí ag Lida agus Saron é, agus chas siad chun an Tiarna. 36 Bhí deisceabal áirithe ag Iopa ar a dtugtar Tabitha, dá ngairtear Dorcas de réir a chéile: bhí an bhean seo lán de dhea-oibreacha agus de dheirceanna a rinne sí. 37 Agus tharla sna laethanta sin , go raibh sí tinn , agus fuair bás : agus nuair a nigh siad , chuir siad í i seomra uachtarach . 38 Agus do bhrígh go raibh Lida i ngar do Iopa, agus do chuala na deisgiobuil go raibh Peadar ann, do chuireadar beirt fhear chuige, ag iarraidh air gan mhoill do theacht chuca. 39 Ansin d’eirigh Peadar agus d’imigh leo. Nuair a tháinig sé, thug siad isteach sa seomra uachtarach é: agus sheas na baintreacha go léir in aice leis ag gol, agus ag taispeáint na cótaí agus na baill éadaigh a rinne Dorcas, agus í i dteannta leo. 40 Ach chuir Peadar amach iad go léir , agus ar a ghlúine síos , agus guí ; agus ag casadh air leis an gcorp a dubhairt sé, A Thabitha, éirigh. Agus d'osgail sí a súile: agus nuair a chonaic sí Peadar, shuigh sí suas. 41 Agus thug sé a lámh di, agus thóg sé suas í, agus nuair a ghlaoigh sé na naoimh agus na baintreacha, i láthair beo í. 42 Agus do haithneadh ar fud Iopa uile; agus chreid go leor sa Tiarna. 43 Agus tharla, gur fhan sé mórán laethanta i Iopa le Síomón amháin súdaire. CAIBIDIL 10 1 Bhí fear áirithe i gCesaréá ar a dtugtar Cornelius, ceannaire den ghrúpa ar a dtugtar an banna Iodálach, 2 Duine cróga, agus fear ar a raibh eagla Dé lena theach go léir, a thug mórán déirce don phobal, agus a ghuigh ar Dhia i gcónaí. 3 Chonaic sé go soiléir i bhfís, thart ar an naoú uair den lá aingeal Dé ag teacht isteach chuige, agus ag rá ris, A Chornelius. 4 Agus ar n-amharc air, do ghabh eagla é, agus a dubhairt sé, Cad é, a Thighearna? Agus a dubhairt seision ris, Tá do ghuí agus do dheirc tar éis teacht suas mar chuimhneachán i láthair Dé. 5Cuirigí chugat anois daoine go Iópa, agus cuirigí ar Shíomón amháin ar a dtugtar Peadar mar ainm air: 6 Lóisíonn sé le Síomón amháin súdaire, a bhfuil a theach cois na farraige: inseoidh sé duit cad is ceart duit a dhéanamh. 7Agus nuair a d’imigh an t‑aingeal a labhair le Cornelius, ghlaoigh sé ar bheirt de sheirbhísigh a theaghlaigh, agus saighdiúir cróga acu siúd a bhí ag feitheamh air de shíor; 8 Agus ar ngairm na neithe so uile dhóibh, do chuir sé go Ióseph iad.
93
Gníomhartha na nAspal
9Ar maidin, agus iad ag dul ar a dturas, agus ag druidim leis an gcathair, chuaigh Peadar suas ar mhullach an tí chun guí a dhéanamh ar an séú uair: 10 Agus d'éirigh sé an-ocras, agus b'áil leis ithe: ach le linn dóibh a bheith réidh, thit sé i trance, 11 Agus chonaic neamh ar oscailt, agus árthach ar leith ag ísligh chuige, mar a raibh sé ina leathán mór fite fuaite ar na ceithre chúinne, agus é ligthe síos go talamh: 12 Ar a raibh gach uile shórt d’ainmhithe ceithre chois na talún, agus ainmhithe fiáine, agus éanlaith chlóis, agus éanlaith an aeir. 13 Agus tháinig guth chuige, Eirigh, a Pheadair; mharú, agus ithe. 14 Ach a dubhairt Peadar, Ní mar sin, a Thighearna; óir níor ith mé riamh aon ní coitchianta nó neamhghlan. 15 Agus do labhair an guth ris arís an dara huair, An ni do ghlan Dia, ní hé sin adeir tusa coitchianta. 16 Rinneadh é seo faoi thrí: agus glacadh an soitheach suas arís ar neamh. 17Agus nuair a bhí Peadar in amhras ann féin céard ba chiall don fhís seo a chonaic sé, féach, rinne na fir a cuireadh ó Chornelius fiosrú ar theach Shíomóin, agus sheas siad os comhair an gheata; 18 Agus ghlaoidh sé, agus d'fhiafraigh sé an raibh Síomón, darbh ainm Peadar, i dtaisce ann. 19 Le linn do Pheadar machnamh a dhéanamh ar an bhfís, dúirt an Spiorad leis, “Féach, tá triúr fear á lorg agat. 20 Eirigh, dá bhrí sin, agus tóg síos thú, agus imigh leo, gan amhras ar bith: óir is mise a sheol iad. 21 Ansin chuaigh Peadar síos go dtí na fir a cuireadh chuige ó Chornelius; agus a dubhairt seision, Féuch, is mise an té atá sibh ag iarraidh: cad é an fáth ar tháinig sibh? 22 Agus a dubhairt seision, do thug aingeal naofa rabhadh ó Dhía do Chornelius an ceudúr, fear cóir, agus duine ar a bhfuil eagla Dé, agus a bhfuil dea-thuairim air i measc náisiúin uile na nGiúdach, do chur chun do chur isteach ina theach, agus éisteacht focail daoibh. 23 Ansin ghlaoigh sé isteach iad, agus lóisteáil sé iad. Agus an lá arna mhárach d’imigh Peadar leo, agus bráithre áirithe ó Iopa ina dteannta. 24 Agus an lá arna mhárach tar éis dóibh dul isteach i Caesarea. Agus d'fhan Cornelius leo, agus do ghlaoigh sé le chéile a bhráithre agus a chairde. 25 Agus mar a bhí Peadar ag teacht isteach, do bhuail Cornelius é, agus thit sé síos ar a chosa, agus adhradh dó. 26 Ach do thóg Peadar suas é, ag rádh, Seas suas; Is fear mé féin freisin. 27 Agus ag caint leis, chuaigh sé isteach, agus fuair sé go leor a bhí tagtha le chéile. 28 Agus a dubhairt seision ríu, Tá a fhios agaibh gur rud mídhleathach é d'fhear Giúdach cuideachta a choinneáil, nó teacht chun cinn de náisiún eile; ach do thaisbeáin Dia dhom nach nglaodhainn aon duine coitchianta nó neamhghlan. 29 Uime sin tháinig mé chugaibh gan a rádh, a luaithe a cuireadh chugaibh mé: iarraim mar sin cad é an rún a chuir sibh chugam? 30 Agus a dubhairt Cornelius, Ceithre lá ó shin bhí mé ag troscadh go dtí an uair seo; agus ar an naoú huair rinne mé guí i mo theach, agus, féach, sheas duine romham i éadaí geala,
31 Agus a dubhairt seision, A Chornelius, éisteadh do phaidir, agus do dheirm do bheith i gcuimhniughadh i radharc Dé. 32 Seol dá bhrí sin go Iopa, agus cuir glaoch anseo ar Shíomón, ar a dtugtar Peadar; tá sé i dtaisce i dteach Shíomóin, súdaire ar thaobh na farraige: agus nuair a thiocfaidh sé, labhróidh sé leat. 33 Láithreach dá bhrí sin chuir mé chugat; agus is maith a rinne tú gur tháinig tú. Anois, dá bhrí sin, táimid go léir anseo i láthair os comhair Dé, chun éisteacht le gach ní a ordaítear duit ó Dhia. 34 Ansin d’oscail Peadar a bhéal, agus dúirt sé, Go fírinneach tuigim nach bhfuil meas ag Dia ar dhaoine: 35 Ach i ngach náisiún glactar leis an té ar a mbíonn eagla air, agus a fheidhmíonn fíréantacht. 36 An briathar a chuir Dia chugaibh cloinn Israéil, ag seanmóir na sith tré Iósa Críosd: (is Tighearna ar chách é:) 37 An focal sin, a deirim, tá a fhios agaibh, a foilsíodh ar fud Iúdáia go léir, agus a thosaigh ón nGailíl, tar éis an bhaiste a rinne Eoin; 38 Mar a d’ung Dia Íosa ó Nazarat leis an Spiorad Naomh agus le cumhacht: a chuaigh thart ag déanamh an mhaith, agus ag leigheas gach duine a bhí faoi bhrú an diabhail; óir bhí Dia leis. 39 Agus is finnéithe sinn ar gach ní a rinne sé i dtír na nGiúdach agus in Iarúsailéim; a mharbh siad agus a chroch siad ar chrann: 40 D’ardaigh Dia é an tríú lá, agus léirigh sé go hoscailte é; 41 Ní ar an bpobal go léir, ach ar fhinnéithe a toghadh roimh Dé, fiú dúinne, a d’ith agus a d’ól in éineacht leis tar éis dó éirí ó mhairbh. 42 Agus d’ordaigh sé dúinn seanmóir a dhéanamh don phobal, agus fianaise a thabhairt gurbh é an té a d’ordaigh Dé chun bheith ina Bhreitheamh ar bheoga agus ar mhairbh. 43 Tabhair finnéithe do na fáithe go léir, go bhfaighidh gach duine a chreideann ann maithiúnas na bpeacaí trína ainm. 44 Agus Peadar fós ag labhairt na bhfocal seo, thit an Spiorad Naomh orthu siúd go léir a chuala an focal. 45 Agus bhí ionadh ar lucht an timpeallghearrtha a chreid, an oiread agus a tháinig in éineacht le Peadar, mar gur doirteadh bronntanas an Spioraid Naoimh ar na Gintlithe freisin. 46 Oir chuala siad iad ag labhairt le teanganna, agus formhéadaigh Dia. Ansan d’fhreagair Peadar, 47 An féidir le duine ar bith uisce a thoirmeasc, gan iad seo a bhaisteadh, a fuair an Spiorad Naomh chomh maith linne? 48 Agus d’ordaigh sé iad a bhaisteadh in ainm an Tiarna. Ansin ghuigh siad air fanacht laethanta áirithe. CAIBIDIL 11 1 Chuala na haspail agus na bráithre a bhí in Iúdá go raibh briathar Dé faighte ag na Gintlithe freisin. 2 Agus nuair a tháinig Peadar suas go Iarúsailéim, rinne lucht an timpeallghearrtha conspóid leis, 3 Ag rádh, Chuaigh tú isteach go dtí daoine gan timpeallghearradh, agus d'ith tú leo. 4 Ach d’athluigh Peadar an scéal ó thús, agus d’innis sé d’ordughadh dhóibh é, ag rádh, 5 Bhí mé i gcathair na Iópa ag guí: agus i trance chonaic mé fís, Soitheach áirithe shíolraigh, mar a bhí sé ina
94
Gníomhartha na nAspal
leathán mór, arna ligean anuas ó neamh ag ceithre coirnéil; agus tháinig sé fiú chugam: 6 Ar an rud sin nuair a cheangail mé mo shúile, rinne mé machnamh, agus chonaic mé beithígh ceithre scór an domhain, agus beithígh fhiáine, agus éanlaith an aeir, agus éanlaith an aeir. 7 Agus do chuala mé guth ag rádh liom, Eirigh, a Pheadair; maraigh agus ithe. 8 Ach a dubhairt mé , Ní hamhlaidh sin , a Thighearna : óir ní chuaidh aon ní coitchianta nó neamhghlan uair ar bith isteach i mo bhéal . 9 Ach d'fhreagair an guth mé arís ó neamh, An rud a ghlan Dia, nach glaoch coitianta ort. 10 Agus rinneadh seo trí huaire : agus tarraingíodh suas go léir arís ar neamh . 11 Agus féach, láithreach bhí triúr fear cheana féin tar éis teacht chun an tí ina raibh mé, curtha chugam ó Caesarea. 12 Agus d’iarr an Spiorad orm imeacht leo, gan amhras ar bith orm. Ina theannta sin bhí an seisear deartháireacha seo in éineacht liom, agus chuaigh muid isteach i dteach an duine: 13 Agus d’innis sé dhúinn mar a chonaic sé aingeal ina theach, a sheas agus a dúirt ris, Cuir daoine go Iópa, agus cuir fios ar Shíomón ar a dtugtar Peadar; 14 Cé a inseoidh duit focail, trína ndéanfar tú féin agus do theach go léir a shábháil. 15 Agus mar a thosaigh mé ag labhairt, thit an Spiorad Naomh orthu, mar orainne ar dtús. 16 Chuimhnigh mé ansin ar bhriathar an Tiarna, mar a dúirt sé, go deimhin baisteadh Eoin le huisce; ach baisteadh sibh leis an Spiorad Naomh. 17 Mar sin, ar an ábhar gur thug Dia an bronntanas céanna dóibh is a thug sé dúinne, a chreid sa Tiarna Íosa Críost; cad a bhí mé, go raibh mé in ann seasamh in aghaidh Dé? 18 Nuair a chuala siad na rudaí seo, bhí siad ina suaimhneas, agus thug siad glóir do Dhia, ag rá, Thug Dia freisin do na Gentiles aithrí chun na beatha. 19 Thaisteal siadsan a bhí scaipthe ar an gcoigríoch mar gheall ar an ngéarleanúint a d’éirigh faoi Stiofán chomh fada le Phenice, agus an Chipir, agus Aintíochas, ag seanmóir an bhriathair do na Giúdaigh amháin agus iad ag seanmóireacht. 20 Agus bhí cuid acu fir na Cipire agus na Cipire, nuair a tháinig siad go Antioch, labhair leis na Grecians, ag seanmóir an Tiarna Íosa. 21 Agus bhí lámh an Tiarna leo: agus chreid líon mór, agus chuaidh siad chun an Tiarna. 22 Ansin tháinig scéala faoi na rudaí seo go cluasa na heaglaise a bhí in Iarúsailéim: agus chuir siad Barnabas amach chun dul chomh fada le hAintíochas. 23 An té, nuair a tháinig sé, agus a chonaic grásta Dé, bhí áthas air, agus a d’impigh orthu go léir, go gcloífidís leis an Tiarna le cuspóir croí. 24Oir ba dhuine maith é, agus lán den Spiorad Naomh agus den chreideamh: agus cuireadh mórán daoine leis an Tiarna. 25 Ansin d’imigh Barnabas go Tarsus chun Sól a lorg: 26 Agus nuair a fuair sé é, thug sé go Antioch é. Agus tárla, ar feadh bliadhain iomláin do chruinniughadh leis an eaglais, agus do theagaisgeadar mórán daoine. Agus tugadh Críostaithe ar na deisceabail ar dtús in Antioch. 27 Agus sna laethanta seo tháinig fáithe ó Iarúsailéim go hAintíochas.
28 Agus d’éirigh duine acu ar a dtugtar Agabus suas, agus a chomhartha ón Spiorad go mbeadh gorta mór ar fud an domhain go léir: rud a tharla i laethanta Chlaudius Caesar. 29 Ansin chinn na deisceabail, gach duine de réir a chumais, faoiseamh a chur chuig na bráithre a bhí ina gcónaí i Iúdá: 30 Rud a rinne siad freisin, agus chuir siad chuig na sinsir é de láimh Bharnabas agus Shóil. CAIBIDIL 12 1 Faoin am sin shín Héaród an rí a lámha chun cráite a dhéanamh ar lucht áirithe den eaglais. 2 Agus mharaigh sé Séamas deartháir Eoin leis an gclaíomh. 3 Agus mar go bhfaca sé go raibh sé sásta leis na Giúdaigh, chuaigh sé ar aghaidh chun Peadar a ghlacadh freisin. (Ba iad laethanta an aráin neamhghoirtithe ansin iad.) 4Agus nuair a ghabh sé é, chuir sé i bpríosún é, agus thug sé ar cheithre cheathrú saighdiúirí é chun é a choinneáil; ar intinn aige tar éis na Cásca é a thabhairt amach do na daoine. 5 Dá bhrí sin coinníodh Peadar sa phríosún: ach rinneadh urnaí gan scor ón eaglais chun Dé ar a shon. 6 Agus an tan do chuir Herod amach é, an oidhche sin do chodail Peadar idir dhá shaighdiúir, ceangailte le dhá shlabhraidh: agus do choinnigh na maoir os comhair an dorais an príosún. 7 Agus, féuch, tháinig aingeal an Tighearna air, agus do shoillsigh solus sa phríosún : agus do bhuail sé Peadar ar an taoibh, agus do thog sé suas é, ag rádh, Eirigh go mear. Agus thit a slabhraí as a lámha. 8 Agus a dubhairt an t-aingeal ris , Crioslaigh thú féin, agus ceangal ar do bhrollach. Agus mar sin rinne sé. Agus a dubhairt seision ris, Tilg do chuisle fút, agus lean mise. 9 Agus d'imthigh sé amach, agus do lean sé é; agus ní wist go raibh sé fíor a bhí déanta ag an aingeal; ach shíl sé go bhfaca sé fís. 10 Nuair a bhí siad thar an chéad bharda agus an dara, tháinig siad go dtí an geata iarainn go dtí an chathair; a d'oscail dóibh dá thoil féin: agus chuaigh siad amach, agus ar aghaidh trí shráid amháin; agus láithreach bonn d'imigh an t-aingeal uaidh. 11 Agus ar ndul do Pheadar chuige féin, a dubhairt sé, Anois tá a fhios agam go dearbhtha, gur chuir an Tighearna a aingeal chuige, agus gur shaor sé mé ó láimh Héroid, agus ó uile dhúil na n-Iúdach. 12 Agus nuair a bhí an ní sin á mheas aige, tháinig sé go teach Mhuire, máthair Eoin, arbh ainm dó Marcas; áit a raibh go leor bailithe le chéile ag guí. 13 Agus nuair a bhuail Peadar ar dhoras an gheata tháinig cailin chun éisteacht darbh ainm Róda. 14 Agus nuair a d’aithin sí glór Pheadair, níor oscail sí an geata le haghaidh aoibhnis, ach rith sí isteach, agus d’inis sí mar a bhí Peadar ina sheasamh os comhair an gheata. 15 Agus a dubhairt seision riú, Tá tú ar buile. Ach dhearbhaigh sí i gcónaí go raibh sé amhlaidh. Ansan dubhairt siad, Sin é a aingeal. 16 Ach lean Peadar ag bualadh : agus nuair a d'oscail siad an doras, agus a chonaic sé, bhí siad ionadh. 17 Ach sé ag impí orthu le láimh a shuaimhnis, a chur in iúl dóibh conas a thug an Tiarna amach as an bpríosún é.
95
Gníomhartha na nAspal
Agus a dubhairt seision, Imigh, tainig na neithe so do Shéamus, agus do na bráithre. Agus d'imthigh sé, agus chuaidh sé go háit eile. 18 Nuair a bhí an lá ann, níor tháinig aon chor beag i measc na saighdiúirí, cad a tharla do Pheadar. 19 Agus nuair a d’iarr Héaród é, agus gan é a fháil, scrúdaigh sé na maoir, agus d’ordaigh sé iad a chur chun báis. Agus chuaigh sé síos ó Iúdáia go Caesarea, agus d'fhan ann. 20 Agus ba mhór an mí-shásamh le Héróid leo na Tíre agus an tSíodóin: ach tháinig siad d'aon toil chuige, agus tar éis Blastus a dhéanamh de chailín an rí ina chara, d'iarr siad síocháin; óir do chonnairc a dtír lé tír an rígh. 21 Agus ar lá socraithe bhí Héaród, agus é gléasta i bhfeisteas ríoga, ina shuí ar a ríchathaoir, agus rinne sé óráid dóibh. 22 Agus do ghlaoidh an sluagh, ag rádh, Is guth Dé é, agus ní guth duine. 23 Agus láithreach bonn do bhuail aingeal an Tighearna é, mar níor thug sé an ghlóir do Dhia: agus ith sé péisteanna, agus thug sé suas an taibhse. 24 Ach d’fhás briathar Dé agus mhéadaigh sé. 25 Agus d’fhill Barnabas agus Sól ó Iarúsailéim, nuair a bhí a ministreacht comhlíonta acu, agus thug siad leo Eoin, arbh ainm dó Marcas.
13Agus nuair a d’fhuascail Pól agus a chomhluadar ó Phaphos, tháinig siad go Perga i bPamphilia: agus d’imigh Eoin ar ais go Iarúsailéim. 14 Ach nuair a d’imigh siad ó Perga, tháinig siad go Antioch na Pisidia, agus chuaigh siad isteach sa tsionagóg ar an lá sabóide, agus shuigh síos. 15 Agus tar éis an dlí agus na fáithe a léamh chuir uachtaráin na sinagóige chucu, ag rá, A dhaoine agus a bhráithre, má tá aon fhocal earail agaibh don phobal, abair libh. 16 Ansin d’éirigh Pól ina sheasamh, agus ar ball leis lena láimh dúirt sé, A Fheara Iosrael, agus sibhse a bhfuil eagla Dé orthu, tugaigí lucht éisteachta. 17 Roghnaigh Dia an phobail seo Iosrael ár sinsear, agus d’ardaigh sé an pobal nuair a bhí siad ina gcoigríoch i dtír na hÉigipte, agus le lámh ard thug sé amach as iad iad. 18 Agus i gcionn na haimsire daichead bliadhan do fhulaing sé a mbéasa san fhásach. 19 Agus nuair a scrios sé seacht náisiún i dtír Chanán, roinn sé a dtalamh orthu trí chrannchur. 20 Agus ina dhiaidh sin thug sé breithiúna dóibh timpeall ceithre chéad agus caoga bliain, go dtí Samúéil fáidh. 21 Agus ina dhiaidh sin theastaigh rí uathu: agus thug Dia dóibh Sól mac Chis, duine de threibh Bhiniáimin, i gcionn daichead bliain. 22 Agus nuair a d’aistrigh sé é, d’ardaigh sé suas dóibh Dáiví chun bheith ina rí orthu; dár thug sé fianaise freisin, agus a dúirt, Fuair mé Dáiví mac Iese, duine de réir mo chroí féin, a chomhlíonfaidh mo thoil go léir. 23De shíol an duine seo tá Slánaitheoir Íosa ag Dia de réir a gheallta d’Iosrael: 24 Nuair a bhí baisteadh an aithrí á dhéanamh ag Eoin roimh theacht dó do phobal Iosrael go léir. 25 Agus do réir mar do choimhlíon Eoin a chúrsa, a dubhairt sé, Créd is dóigh libhse is mé? Ní mise é. Ach, féuch, tá duine ag teacht i mo dhiaidh, nach fiú mé a bhróga dá chois a scaoileadh. 26 A fhir agus a bhráithre, a chlanna Abrahám, agus pé duine agaibh ar a bhfuil eagla Dé, is chugaibh é focal an tslánaithe so a cuireadh. 27 Oir iad siúd a chónaíonn in Iarúsailéim, agus a nuachtaráin, de bhrí nach raibh aithne acu air, ná fós glórtha na bhfáithe a léitear gach lá sabóide, chomhlíon siad iad agus é á cháineadh. 28 Agus cé nach bhfuair siad aon chúis bháis ann, d'iarr siad ar Píoláit é a mharú. 29 Agus nuair a bhí gach a raibh scríofa ina thaobh comhlíonta acu, thóg siad anuas den chrann é, agus chuir siad i uaigh é. 30 Ach d’ardaigh Dia ó mhairbh é: 31 Agus chonacthas dó mórán laethanta ar na daoine a tháinig suas leis ón nGailíl go Iarúsailéim, agus iad ina bhfinnéithe don phobal. 32 Agus tugaimid scéala aoibhne daoibh, mar atá an gealltanas a tugadh do na haithreacha, 33 Chomhlíon Dia mar an gcéanna dúinne a gcuid leanaí, sa mhéid is gur ardaigh sé Íosa suas arís; do réir mar atá sgríobhtha freisin sa dara salm, Is tu mo Mhac-sa, an lá so do ghin mé thú. 34 Agus maidir leis an méid sin a thóg sé suas ó mhairbh é, anois gan filleadh níos mó ar an éilliú, a dúirt sé ar an ciallmhar, Beidh mé a thabhairt duit trócaire cinnte David.
CAIBIDIL 13 1 Bhí fáithe agus múinteoirí áirithe sa séipéal a bhí in Antioch; mar atá Barnabas, agus Simeon ar a dtugtar Nígir, agus Lucius na Cyrene, agus Manaen, a bhí tugtha suas le Herod an tetrarc, agus Saul. 2 Agus iad ag freastal ar an Tiarna, agus ag troscadh, dúirt an Spiorad Naomh, Scar mé Barnabas agus Sól le haghaidh na hoibre dá ngairm mé iad. 3 Agus nuair a rinne siad troscadh agus guí, agus a leag a lámha orthu, chuir siad ar shiúl iad. 4 Mar sin dóibh, arna gcur amach ag an Spiorad Naomh, d'imigh go Seleucia; agus as sin sheol siad go dtí an Chipir. 5 Agus nuair a bhí siad i Salamis, seanmóir siad briathar Dé i sinagóga na nGiúdach: agus bhí acu freisin Eoin chun a n-aire. 6Agus nuair a chuaigh siad tríd an oileán go Paphos, fuair siad sorcerer ar leith, fáidh bréige, Giúdach, darbh ainm Barjesus: 7 A bhí in éineacht le leas na tíre, Sergius Paulus, duine stuama; a ghlaoigh Barnabas agus Sól, agus theastaigh uathu briathar Dé a chloisteáil. 8 Ach chuir Eilís an draoi (óir is mar sin a ainm de réir bhrí) ina gcoinne, ag iarraidh an t-iarsmalann a iompú ón gcreideamh. 9Ansin chuir Sól, (ar a dtugtar Pól freisin,) líonadh den Spiorad Naomh, a shúile air, 10 Agus a dubhairt seision, A mhic an diabhail, a leinbh an diabhail, a namhaid an uile fhíréin, nach scoirfidh tú de shlite cearta an Tiarna a chlaonadh? 11 Agus anois, féuch, tá lámh an Tiarna ort, agus beidh tú dall, gan féachaint ar an ghrian ar feadh séasúr. Agus láithreach bonn do thuit ceo agus dorchadas air; agus d'imthigh sé ar thóir éigin le'n lámh a chur air. 12 Ansin nuair a chonaic an tiarnaí an méid a rinneadh, chreid sé, ag déanamh iontais de theagasc an Tiarna.
96
Gníomhartha na nAspal
35 Mar sin a deir sé freisin i salm eile, ní bheidh ort a fhulaingt do do Aon Naofa a fheiceáil éilliú. 36Oir tar éis do Dháiví fónamh dá ghlúin féin de réir toil Dé, thit sé a chodladh, agus leagadh chun a aithreacha é, agus chonaic sé éilliú. 37 Ach an té a d’ardaigh Dia arís, ní fhaca sé aon éilliú. 38 Bíodh a fhios daoibh dá bhrí sin, a fhir agus a bhráithre, gur tríd an bhfear seo a shearmonaítear maithiúnas na bpeacaí daoibh: 39 Agus tríd aige tá gach a chreideann údar ó gach ní, ó nach bhféadfaí sibh a chosaint de réir dhlí Mhaois. 40 Bígí ar an airdeall, dá bhrí sin, an dream a thagann oraibh, mar a labhraítear sna fáithe; 41 Féuch, a lucht tarcaisne, agus bígí ag déanamh iongantais, agus imthighthe: óir déanaim obair i bhur laethanta, obair nach gcreidfidh sibh ar chor ar bith, cé go bhfógraíonn duine daoibh é. 42 Agus nuair a bhí na Giúdaigh imithe amach as an tsionagóg, na Gentiles a d'iarr go mbeadh na focail seo a seanmóir dóibh an tsabóid ina dhiaidh sin. 43 Anois nuair a bhí an comhthionól briste suas, lean go leor de na Giúdaigh agus de na próistí reiligiúnacha Pól agus Barnabas: agus ag labhairt dóibh, chuir siad ina luí orthu leanúint de ghrásta Dé. 44 Agus an lá sabóide ina dhiaidh sin tháinig an chathair ar fad beagnach le chéile chun briathar Dé a chloisteáil. 45 Ach nuair a chonaic na Giúdaigh an t-uafás, líonadh iad le éad, agus labhair siad i gcoinne na n-ábhar sin a labhair Pól, ag contrártha agus ag blasphem. 46 Ansan do chuadar Pól agus Barnabas dána, agus a dubhairt siad, B'éigean briathar Dé do rádh ribh ar dtúis: ach ar mbeith do chur uaibh é, agus do bhreitheamhnas oruibh féin nach fiú an bheatha shíorruidhe, feuch, ataimíd ag iomchar chum na gcineadhach. . 47 Oir is mar so a d'orduigh an Tighearna dhúinn, ag rádh, Do chuir mé thú a sholus do na Cinneach, do bheith ar shlánughadh go críochaibh na talmhan. 48 Agus an tan do chuala na Cinneach so, do ghabhadar gairdeachas, agus do ghlóireadar briathar an TIGHEARNA : agus do chreideadar an mhéid do horduigheadh chum na beatha síorruidhe. 49 Agus foilsíodh briathar an Tiarna ar fud an réigiúin go léir. 50 Ach spreag na Giúdaigh na mná cróga agus onórach, agus fir mhóra na cathrach, agus d’ardaigh siad géarleanúint in aghaidh Phóil agus Bharnabas, agus dhíbir as a gcósta iad. 51 Ach chroith siad as an deannach a gcos ina gcoinne, agus tháinig chun Iconium. 52 Agus do líonadh na deisceabail le lúcháir, agus leis an Spiorad Naomh.
3 Is fada d’fhanadar mar sin ag labhairt go dána sa Tiarna, a thug fianaise ar bhriathar a ghrásta, agus a dheonaigh comharthaí agus iontais le déanamh lena lámha. 4 Ach roinneadh an iliomad na cathrach: agus bhí cuid acu leis na Giúdaigh, agus cuid leis na haspail. 5 Agus nuair a bhí an t‑ionsaí déanta ar na Gintlithe, agus ar na Giúdaigh freisin lena n‑uachtaráin, chun iad a úsáid go tréan, agus iad a chloí; 6 D’árdaigh siad é, agus theith siad go Lystra agus Derbe, cathracha Licaonia, agus go dtí an ceantar ina thimpeall: 7 Agus do shearmóineadar an soiscéal ann. 8Agus shuigh duine ar leith i Liostra, a bhí mí-chumasach ina chosa, agus é ina chraosach ó bhroinn a mháthar, nár shiúil riamh: 9 Mar an gcéanna do chuala Pól ag labhairt: an té ag amharc air go daingean, agus ag féachaint go raibh creideamh aige chun a bheith leighiste, 10 Dúirt le guth ard, Seas ina seasamh ar do chosa. Agus léim sé agus shiúil. 11 Agus nuair a chonaic an pobal an méid a bhí déanta ag Pól, thóg siad suas a ghuth, ag rá i gcaint na Licaonia, Tá na déithe tagtha anuas chugainn i cosúlacht na bhfear. 12 Agus thug siad Barnabas, Iúpatar; agus Pól, Mercurius, mar gurbh é an príomhchainteoir é. 13 Ansin thug an sagart Iúpatar, a bhí os comhair a cathrach, daimh agus garlands go dtí na geataí, agus dhéanfadh sé íobairt leis na daoine. 14 Nuair a chuala na haspail, Barnabas agus Pól, do chíos siad a gcuid éadaigh, agus ritheadar isteach i measc an phobail ag gol; 15 Agus ag rádh , A dhuine uasail , cén fáth a dhéanann sibh na rudaí seo ? Is daoine comhchosúla sinne libhse freisin, agus táimid ag seanmóireacht ribhse go n‑iompódh sibh ó na damhna seo chun an Dé bheo, a rinne neamh, agus talamh, agus an fharraige, agus gach ní atá iontu: 16 A d’fhulaing san aimsir a chuaigh thart do na náisiúin uile siúl ina slite féin. 17 Mar sin féin níor fhág sé é féin gan fhianaise, sa mhéid is go ndearna sé an mhaith, agus gur thug sé báisteach ó neamh dúinn, agus séasúir torthúla, ag líonadh ár gcroí le bia agus le áthas. 18 Agus leis na briathra so gann chuireadar srian ar an bpobal, nár dheineadar íobairt dhóibh. 19 Tháinig Giúdaigh áirithe ansin ó Aintíochas agus ó Iconium, a chuir ina luí ar an bpobal, agus ar chlocha Pól, tharraing amach as an gcathair é, ag ceapadh go raibh sé marbh. 20 Mar sin féin, agus na deisceabail ina seasamh ina thimpeall, d'éirigh sé suas, agus tháinig sé isteach sa chathair: agus an lá arna mhárach d'imigh sé le Barnabas go Derbe. 21 Agus nuair a bhí an soiscéal á shearmonú acu don chathair sin, agus mórán á dteagasc acu, d’fhill siad arís go Listra, agus go Iconium, agus go hAintíochas, 22 Ag daingniú anamacha na ndeisceabal, agus á n-impísiú chun leanúint sa chreideamh, agus go gcaithfimid dul isteach i ríocht Dé trí mhórán trioblóide. 23 Agus nuair a d’ordaigh siad seanóirí dóibh i ngach eaglais, agus tar éis guí a dhéanamh le troscadh, mhol siad iad don Tiarna ar chreid siad ann. 24 Agus tar éis dóibh dul ar aghaidh ar fud na Pisidia, tháinig siad go Pamphilia.
CAIBIDIL 14 1 Agus tharla i Iconium, go ndeachaigh siad araon le chéile isteach i sinagóg na nGiúdach, agus labhair mar sin, gur chreid go leor mór de na Giúdaigh agus freisin de na Gréagaigh. 2 Ach spreag na Giúdaigh neamhchreidmheacha na Gintlithe, agus rinne siad olc ar a n-intinn i gcoinne na mbráithre.
97
Gníomhartha na nAspal
25 Agus nuair a bhí an focal á rá acu i bPerga, chuaigh siad síos go hAtalia: 26 Agus sheol siad as sin go hAintíochas, as a raibh siad molta do ghrásta Dé as an obair a rinne siad. 27 Agus nuair a tháinig siad, agus a chruinnigh an eaglais le chéile, d'inis siad gach a rinne Dia leo, agus mar a d'oscail sé doras an chreidimh do na Gentiles. 28 Agus d'fhanadar tamall fada leis na deisgiobuil.
19 Dá bhrí sin is í mo phianbhreith, nach gcuirfimid iad i dtrioblóid, atá iompaithe ó na Gintligh chun Dé: 20 Ach go scríobhaimid chucu, go staonfaidh siad ó thruailliú na n-íol, agus ó striapachas, agus ó nithe atá sáite, agus ó fhuil. 21Oir do bhí Maoise ó shean ré i ngach cathair ag seanmóir air, á léamh sna sinagóga gach lá sabóide. 22 Ba mhian leis na haspail agus na seanóirí, mar aon leis an eaglais uile, daoine tofa dá gcomhluadar féin a chur go hAintíochas in éineacht le Pól agus Barnabas; eadhon Iúdás dar bh'ainm Barsabas, agus Silas, daoine móra i measc na mbráithre: 23 Agus ar an gcuma so do sgríobhadar litreacha uatha; Cuireann na haspail agus na seanóirí agus na bráithre beannacht chuig na bráithre de na Gintlithe in Antioch agus sa tSiria agus i gCilicia: 24 Mar a chualamar, an dream sin d’imthigh uainn, do chuireadar buairt oraibh le briathraibh, ag tathant ar bhur nanamacha, ag rádh, Is gá dhaoibh a bheith timchiollghearrtha, agus an dlí do chimeád: don té nár thugamar a leithéid d’ordú: 25 Ba bhreá linne, agus sinn le chéile d’aon toil, daoine tofa a chur chugat in éineacht lenár n-ionúin Barnabas agus Pól, 26 Fir a ghuais a mbeatha ar son ainm ár dTiarna Íosa Críost. 27 Tá Iúdás agus Silas seolta againn dá bhrí sin, agus déarfaidh siad na nithe céanna ó bhéal libh freisin. 28Oir ba mhaith leis an Spiorad Naomh, agus linne, gan ualach níos mó a chur oraibh ná na nithe riachtanacha seo; 29 Go staonfaidh sibh ó fheoil a ofráladh d’íola, agus ó fhuil, agus ó nithe stríocaithe, agus ó striapachas: as sin má choinníonn sibh sibh féin, déanfaidh sibh go maith. Slán go maith agaibh. 30 Mar sin nuair a cuireadh as oifig iad, tháinig siad go hAintíochas, agus nuair a bhailigh siad an t-lua le chéile, thug siad an litir: 31 Agus nuair a léigh siad, rinne siad lúcháir ar an sólás. 32 Agus Iúdás agus Silas, mar fháithe iad féin freisin, d’fhogair siad na bráithre le mórán focal, agus dheimhnigh siad iad. 33 Agus tar éis dóibh a bheith tar éis fanacht ann spás, scaoileadh iad faoi shíocháin ó na bráithre go dtí na haspail. 34 Mar sin féin ba thoil le Silas fanacht ann fós. 35 Lean Pól agus Barnabas freisin in Antioch, ag teagasc agus ag seanmóireacht briathar an Tiarna, agus go leor eile freisin. 36 Agus laethanta áirithe tar éis do Phól a rádh le Barnabas , Rachaimid arís agus tabhair cuairt ar ár mbráithre i ngach cathair inar labhair muid le briathar an Tiarna , agus féachaimid mar a dhéanann siad . 37 Agus bheartaigh Barnabas Eoin, arbh ainm dó Marcas, a thabhairt leo. 38 Ach níor mheas Pól go maith é a thabhairt leo, an té a d’imigh uathu ó Pamphilia, agus nár imigh leo chun na hoibre. 39 Agus bhí an t-achrann chomh géar sin eatorra, gur imigh siad ar leataobh óna chéile: agus mar sin ghlac Barnabas Marcas, agus sheol sé go Chipir; 40 Agus thogh Pól Silas, agus d'imthigh sé, á mholadh ag na bráithre do ghrásta Dé.
CAIBIDIL 15 1Agus daoine áirithe a tháinig anuas ó Iúdáia, theagasc na bráithre, agus dúirt siad, Mura circumcised sibh de réir nós Mhaois, ní féidir sibh a shábháil. 2 Mar sin, nuair nach raibh mórán easaontais agus conspóide ag Pól agus Barnabas leo, chinn siad go rachadh Pól agus Barnabas, agus dreamanna áirithe eile acu, suas go Iarúsailéim chun na n-aspal agus na seanóirí faoin gceist seo. 3 Agus á dtabhairt ar a mbealach ag an eaglais , chuaigh siad trí Phenice agus Samaria , a fhógairt ar an chomhshó na Gentiles : agus rinne siad áthas mór do na bráithre . 4Agus nuair a tháinig siad go Iarúsailéim, fuair siad ón eaglais, agus ó na haspail agus na seanóirí, agus d’fhógair siad gach ní a rinne Dia leo. 5 Ach d’éirigh dream àraidh do sheictibh na bhFairisíneach a chreid, ag rádh, gur ghá iad a thimcheallghearradh, agus a ordú dhóibh dlí Mhaois a chimeád. 6 Agus tháinig na haspail agus na seanóirí le chéile chun an ní seo a bhreithniú. 7Agus nuair a bhí mórán conspóide déanta, d’éirigh Peadar suas, agus dúirt sé leo, A dhaoine agus a bhráithre, tá a fhios agaibh gur roghnaigh Dia sinn tamall maith ó shin, go gcloisfeadh na Gintligh le mo bhéal focal an tsoiscéil; agus creid. 8 Agus Dia, a bhfuil aithne na gcroí, thug sé finnéithe dóibh, ag tabhairt dóibh an Spiorad Naomh, mar a rinne sé dúinn; 9 Agus ná cuir aon difríocht idir sinne agus iadsan, ag glanadh a gcroíthe trí chreideamh. 10 Anois, dá bhrí sin, cén fáth a mheallann sibh Dia, cuing a chur ar mhuineál na ndeisceabal, nárbh fhéidir lenár n‑aithreacha ná sinne a iompar? 11 Ach creidimid gur trí ghrásta an Tiarna Íosa Críost go slánófar sinn, mar atá siadsan. 12 Ansin d’fhan an slua go léir ina dtost, agus thugadar lucht éisteachta do Bharnabas agus do Phól, ag cur in iúl cad iad na míorúiltí agus na hiontais a rinne Dia leo i measc na nGintleach. 13 Agus tar éis dóibh bheith ina suaimhneas, d’fhreagair Séamas, ag rádh, A dhaoine, agus a bhráithre, éisgí liom: 14 D’fhógair Simeon mar a thug Dia cuairt ar na Gintlithe ar dtús, chun pobal a thógáil díobh dá ainm. 15 Agus leis seo aontú focail na bhfáithe; mar atá sé scríofa, 16 Ina dhiaidh seo fillfidh mé, agus tógfaidh mé arís tabernacle David, atá tite síos; agus tógfaidh mé arís a fhothrach, agus leagfaidh mé suas é: 17 Chun go n-iarrfadh fuíoll na ndaoine tar éis an Tiarna, agus na Gintlithe go léir, ar a dtugtar m’ainm, a deir an Tiarna, a dhéanann na nithe seo go léir. 18 Is eol do Dhia a oibreacha go léir ó thús an domhain.
98
Gníomhartha na nAspal
41 Agus chuaigh sé tríd an tSiria agus Cilicia, ag daingniú na n-eaglaisí.
19 Agus nuair a chonaic a máistrí go raibh dóchas a ngnóthachan imithe, rug siad ar Phól agus ar Silas, agus tharraing siad isteach sa mhargadh iad chun na ríthe, 20 Agus thug sé chun na giúistísí iad, ag rá, na fir seo, a Giúdaigh, go mór i dtrioblóid ár gcathair, 21 Agus gnásanna a theagasc, nach dleathach dúinn a ghlacadh, ná a urramú, mar Rómhánaigh. 22 Agus d'eirigh an sluagh le chéile 'n-a n-aghaidh: agus do chíos na giúistísí a n-éadaí, agus d'orduigheadar a bhualadh. 23 Agus nuair a leag siad go leor stríoca orthu, chuir siad sa phríosún iad, ag cur i leith an phríosúnaigh iad a choinneáil slán: 24 An té, tar éis a leithéid d’éileamh a fháil, a shá isteach sa phríosún istigh iad, agus a chosa a bhrostú sna stoic. 25 Agus ar mheadhon oidhche do ghuidh Pól agus Silas, agus do sheinneadar moladh do Dhía: agus do chuala na príosúnaigh iad. 26 Agus go tobann bhí crith talún mór , ionas gur chroith na bunsraitheanna an phríosúin : agus láithreach osclaíodh na doirse go léir , agus scaoileadh gach bannaí bannaí . 27 Agus maoir an phríosúin ag dúiseacht as a chodladh, agus ag féachaint ar dhoirse an phríosúin ar oscailt, tharraing sé a chlaíomh amach, agus bheadh sé tar éis é féin a mharú, ag glacadh leis gur theith na príosúnaigh. 28 Ach do ghlaoidh Pól le guth árd, ag rádh, Ná déana aon dochar dhuit féin: óir atáimíd uile ann so. 29 Ansin ghlaoigh sé chun solais, agus spréach isteach, agus tháinig crith, agus thit síos os comhair Phóil agus Shilais, 30 Agus thug amach iad , agus a dubhairt , A dhuine uasail , cad is gá dom a dhéanamh chun a shábháil ? 31 Agus a dubhairt seision , Creid ar an dtighearna Iósa Críosd , agus sábhálfar tusa , agus do theach . 32 Agus labhair siad leis briathar an Tiarna , agus do gach a bhí ina theach . 33 Agus thóg sé iad an uair chéanna den oíche, agus nigh a stiallacha; agus baisteadh é féin agus a chuid féin go léir láithreach. 34 Agus nuair a thug sé isteach ina theach iad, chuir sé feoil os a gcomhair, agus rinne sé gairdeas, ag creidiúint i nDia lena theach go léir. 35 Agus nuair a bhí an lá ann, chuir na giúistísí uaithi na seirbhisigh, ag rádh, Ligibh do na daoinibh sin. 36 Agus adubhairt maoir an phríosúin an rádh so le Pól, Do chuir na giúistísí fios chugaibh imtheacht : imigh anois, uime sin, agus imthigh i síocháin. 37 Ach a dubhairt Pól ríu, Do bhuaileadar go h-oscailte sinn gan cháineadh, ar Rómhánaigh iad, agus do chaitheadar i bpríosún sinn; agus anois an gcaitheann siad sinn go dúthrachtach? nay verily; ach ligigí dóibh teacht orthu féin agus sinn a thabhairt amach. 38 Agus adubhradar na saighdiúrí na briathra so ris na giúistísibh: agus do ghabh eagla ortha, nuair a chualadar gur Rómhánaigh iad. 39 Agus tháinig siad agus ghuigh siad orthu, agus thug siad amach iad, agus d'iarr orthu imeacht as an gcathair. 40 Agus d'imthigheadar as an bpríosún, agus chuadar go tigh Lidia : agus ar bhfaicsin na bráithre dhóibh, do chongbhadar iad, agus do imthigheadar.
CAIBIDIL 16 1Ansin táinig sé go Derbe agus Lystra: agus, féuch, bhí deisceabal áirithe ann, darbh ainm Timótéus, mac mná áirithe, a bhí ina Giúdach, agus chreid; ach ba Gréagach a athair: 2 Ar thug na bráithre a bhí i Liostra agus Iconium tuairisc mhaith air. 3 B’éigean do Phól dul amach leis; agus do ghlac agus do thimcheallghearradh é mar gheall ar na Giúdaigh a bhí sa cheathrúin sin: óir bhí a fhios acu go léir gur Gréagach a athair. 4 Agus agus iad ag dul trí na cathracha, thug siad dóibh na haitheanta a bhí le coimeád ag na haspail agus na seanóirí a bhí in Iarúsailéim. 5 Agus mar sin bhí na heaglaisí bunaithe sa chreideamh, agus méadú ar líon laethúil. 6Agus nuair a chuaigh siad ar fud Phrigia agus cheantar na Galatia, agus iad toirmiscthe ag an Spiorad Naomh an briathar a sheanmóireacht san Áise, 7 Tar éis dóibh teacht go Misia, d'iarr siad dul isteach go Bitinia: ach níor fhulaing an Spiorad dóibh. 8 Agus iad ag gabháil thar Mhisia, tháinig siad anuas go Tróas. 9 Agus thaispeáin fís do Phól san oíche; Sheas duine ón Mhacadóin, agus ghuigh sé air, ag rádh, Tar isteach sa Mhacadóin, agus cuidigh linn. 10 Agus tar éis dó an fhís a fheiceáil, láithreach bonn rinneamar ár ndícheall dul isteach sa Mhacadóin, ag bailiú le chéile go cinnte gur ghlaoigh an Tiarna orainn chun an soiscéal a shearmonú dóibh. 11 Ag imeacht dá bhrí sin ó Tróas, thángamar ar chúrsa díreach go Samotracia, agus an lá dár gcionn go Neapolis; 12 Agus as sin go Filipí, atá príomhchathair na coda sin den Mhacadóin, agus coilíneacht: agus bhí muid sa chathair sin ag fanúint laethanta áirithe. 13 Agus ar an tsabóid thángamar amach as an gcathair cois abhann, áit nárbh fhiú urnaí a dhéanamh; agus shuíomar síos, agus labhair ris na mná a tháinig ann. 14 Agus d’éist bean ar leith darbh ainm Lidia, díoltóir corcra, de chathair Thiatira, a rinne adhradh do Dhia, linn: ar oscail an Tiarna a croí, gur fhreastail sí ar na nithe a labhraíodh le Pól. 15 Agus nuair a baisteadh í, agus a teaghlach, ghuigh sí orainn, ag rá, Más rud é gur mheas sibh mé a bheith dílis don Tiarna, tar isteach i mo theach, agus fan ann. Agus chuir sí srian orainn. 16 Agus nuair a bhímíd ag dul chun urnaí do bhuail cailin áirithe sinn, a raibh spioraid na diadhachta aici, rud a thug an-sochar dá máistrí trí soc a rá: 17 Do lean Pól mar an gcéadna agus sinne, agus do ghlaoidh sé, ag rádh, Is iad na daoine seo seirbhísigh an Dé is Airde, a thaisbeánann dúinn slighe an tslánaithe. 18 Agus rinne sí seo go leor laethanta. Ach nuair a bhí Pól faoi bhrón, d’iompaigh sé agus dúirt leis an spioraid, a ordaím duit in ainm Íosa Críost teacht amach aisti. Agus tháinig sé amach an uair chéanna.
99
Gníomhartha na nAspal
CAIBIDIL 17 1Agus iad tar éis dul trí Amphipolis agus Apolóinia, tháinig siad go Tesalonica, áit a raibh sionagóg de na Giúdaigh: 2 Agus do chuaidh Pól, mar do bhí sé, isteach chuca, agus do chúadar trí lá sabóide leo as na scrioptúr, 3 Ag oscailt agus ag líomhain, gur gá do Chríost fulang, agus éirithe ó mhairbh; agus gurab é an t-Íosa so, a seanmóirim daoibh, Críost. 4 Agus do chreid cuid aca , agus do chomhnuigheadar le Pól agus le Silas ; agus do na Gréagaigh chráidheacha mórshluagh, agus ní beag do na mnáibh áiridhe. 5 Ach na Giúdaigh nár chreid, tháinig éad orthu, ghabh leo daoine críonna den bhunrang, agus chruinnigh siad comhluadar, agus chuireadar an chathair go léir i gcruachás, agus rinne ionsaí ar theach Iason, agus d’iarr siad iad a thabhairt amach. do na daoine. 6 Agus nuair nach bhfuair siad iad , tharraing siad Iason agus bráithre áirithe chun na rialóirí na cathrach , ag caoineadh , Tá siad siúd a bhfuil iompaithe an domhain bun os cionn tagtha anseo freisin ; 7 An t-é a fuair Iason : agus a dhéanann siad seo go léir contrártha d'aitheanta Chaesair, ag rá go bhfuil rí eile, Íosa amháin. 8 Agus chuir siad trioblóid ar na daoine agus ar na rialóirí na cathrach, nuair a chuala siad na rudaí seo. 9 Agus nuair a ghlac siad urrús ó Iaón agus ó dhaoine eile, scaoil siad iad. 10 Agus chuir na bráithre Pól agus Silas ar shiúl láithreach san oíche go Beréá, agus iad ag teacht chucu agus chuaigh siad isteach i sinagóg na nGiúdach. 11 Bhí siad seo ní ba uaisle ná iad siúd a bhí i dTesalonica, sa mhéid is go bhfuair siad an focal le gach ullmhacht intinne, agus go gcuardach siad na scrioptúr go laethúil, cibé an raibh na rudaí sin amhlaidh. 12 Dá bhrí sin chreid go leor acu; fós do mhnáibh onórach dobhí Gréagach, agus d'fhir, ní beag. 13 Ach nuair a bhí a fhios ag Giúdaigh Thesalonica go raibh briathar Dé á shearmonú ag Pól ag Beréá, tháinig siad ansin freisin, agus bhrostaigh siad an pobal. 14 Agus láithreach bonn chuir na bráithre Pól chun bealaigh chun na farraige: ach d’fhan Silas agus Timóteas ansin fós. 15 Agus iadsan a stiúraigh Pól thugadar go dtí an Aithin é: agus ar ordú dhóibh do Shilas agus do Thimoteus teacht chuige gan mhoill, d'imthigheadar. 16 Agus nuair a bhí Pól ag fanacht leo san Aithin, bhí a spiorad spreagtha ann, nuair a chonaic sé an chathair tugtha go hiomlán don iodhal-adhradh. 17 Dá bhrí sin rinne sé conspóid sa tsionagóg leis na Giúdaigh, agus leis na daoine cróga, agus ar an margadh laethúil leo siúd a bhí ag bualadh leis. 18 Ansin chas fealsúna áirithe de na hEifisigh agus de na Stoic air. Agus a dubhairt cuid, Cad a déarfaidh an leanbh so? cuid eile, Dealraíonn sé a bheith ina theachtóir na ndéithe coimhthíocha: mar gur shearmonaigh sé Íosa dóibh, agus an aiséirí. 19 Agus do ghabhadar é, agus tugadar go hAréopagus é, ag rádh, An bhfuil a fhios againn cad é an teagasg nuaidh so, ar a labhrann tusa?
100
20 Óir tugann tú nithe aisteacha áirithe inár gcluasa: bheadh a fhios againn dá bhrí sin cad is brí leis na nithe seo. 21 (Oir chaith na hAithnigh go léir agus na strainséirí a bhí ann a gcuid ama i rud ar bith eile, ach ag insint, nó ag éisteacht le rud éigin nua.) 22 Ansin sheas Pól i lár chnoc Mhars, agus dúirt sé, A Fhir na hAithne, tuigim go bhfuil sibh ró-shaibhir i ngach ní. 23Oir agus mé ag dul thart, agus ag amharc bhur ndeabhóidí, fuair mé altóir ar a raibh an inscríbhinn seo, DO DHIA ANNAIMH. An té dá n-adhradh sibhse go aineolach, dearbhaimse daoibh é. 24 An Dia do rinne an domhan, agus gach ní atá ann, do bhrígh gur Tighearna neamh agus talmhan é, nach bhfuil sé ina chomhnuidhe i dteampaill na lámha; 25 Ní dhéantar adhradh ach an oiread le lámha na bhfear, mar go raibh gá aige le haon ní, go dtugann sé do gach uile bheatha, agus anáil, agus gach ní; 26 Agus rinne sé d'aon fhuil na náisiúin uile de dhaoine chun cónaí ar aghaidh an domhain go léir, agus shocraigh sé na huaire roimh ré, agus teorainneacha a n-áit chónaithe; 27 Go n-iarrfaidís an Tiarna, dá mbraithfidís ina dhiaidh, agus go bhfaighidís é, cé nach bhfuil sé i bhfad uainn gach duine againn: 28Oir annsan mairimid, agus gluaisimid, agus bíonn orainn; mar a dúirt dream áirithe de bhur bhfilí féin, óir is sinne freisin a shliocht. 29 Uime sin cionnus gur sliocht Dé sinn, ní cóir dhúinn a mheas go bhfuil an Diadhachd cosmhail le hór, nó le hairgead, nó le cloch, gearrtha le healaín agus le gléas an duine. 30 Agus aimsir an aineolais seo do mhúch Dia; ach tugann sé ordú anois do gach uile dhuine aithrí a dhéanamh: 31 De bhrí gur cheap sé lá, ina dtabharfaidh sé breithiúnas ar an domhan i bhfíréantacht tríd an bhfear sin a d'ordaigh sé; sin tug sé dearbhtha do na huile dhaoinibh, ionnas gur eirigh sé ó mhairbh. 32 Agus nuair a chuala siad aiséirí na marbh, rinne cuid acu magadh: agus dúirt cuid eile, Éistfimid arís ar an ní seo thú. 33 Mar sin d’imigh Pól óna measc. 34 Gidheadh do dhruid dream àraidh ris, agus do chreideadar: ina measg a raibh Dionysius an t-Aréópaig, agus bean darbh ainm Damaris, agus dream eile maille riu. CAIBIDIL 18 1Ar na nithe sin d’imigh Pól ón Aithin, agus tháinig sé go Corint; 2 Agus fuair sé Giúdach ar leith darbh ainm Acuila, a rugadh i bPontus le déanaí ón Iodáil, in éineacht lena bhean chéile Priscila; (Toisc gur ordaigh Claudius do na Giúdaigh uile imeacht ón Róimh:) agus tháinig sé chucu. 3 Agus toisc go raibh sé den cheird chéanna, d'fhan sé leo, agus d'oibrigh: mar a bhí siad ina lucht déanta pubaill. 4 Agus rinne sé réasúnú sa tsionagóg gach sabóide, agus chuir sé ina luí ar na Giúdaigh agus na Gréagaigh. 5 Agus nuair a tháinig Silas agus Timoteus ón Mhacadóin, bhí Pól brúite sa spiorad, agus rinne sé fianaise do na Giúdaigh gurbh é Íosa Críost. 6Agus nuair a chuireadar ina n‑aghaidh féin, agus ag tabhairt blasphearsanta dó, chroith sé a chuid éadaigh, agus
Gníomhartha na nAspal
a dubhairt sé ríu, Bíodh bhur gcuid fola ar bhur gceann féin; Tá mé glan: as seo amach rachaidh mé chun na nGintleach. 7 Agus d'imthigh sé as sin, agus chuaidh sé isteach i dteach fir ar leith darbh ainm Iustus, duine a thug adhradh do Dhia, agus a theach ceangailte go dian leis an tsionagóg. 8 Agus chreid Crispus, ard-cheannaire na sinagóige, sa Tiarna lena theach go léir; agus chreid mórán de na Corantaigh a chualathas, agus baisteadh iad. 9 Ansin labhair an Tiarna le Pól san oíche ag fís, Ná bíodh eagla ort, ach labhair, agus ná bí i do shuaimhneas: 10 Oir tá mé leat, agus ní bheidh aon duine a chur ar tú chun díobháil: mar tá mé daoine i bhfad sa chathair seo. 11 Agus d’fhan sé ann bliain agus sé mhí, ag múineadh briathar Dé ina measc. 12 Agus nuair a bhí Gallio mar theachta ar Achaia, rinne na Giúdaigh éirí amach d'aon toil i gcoinne Phóil, agus thug siad é go dtí cathair an bhreithiúnais, 13 Ag rádh, Cuireann an fear so impí ar dhaoine Dia a adhradh contrárdha don dlí. 14Agus nuair a bhí Pól ar tí a bhéal a oscailt anois, dúirt Gallio leis na Giúdaigh, Dá mba rud é gur ábhar éagóra nó drochbhéasach é, a Ghiúdaigh, ba mhaith an chúis go n‑imeodh mé libh: 15 Ach más ceist í ar bhriathra agus ar ainmneacha, agus ar bhur ndlí, féachaibh air; óir ní bheidh mé i mo bhreitheamh ar na nithe sin. 16 Agus thiomáin sé ó shuíochán an bhreithiúnais iad. 17 Ansin ghabh na Gréagaigh go léir Sosthenes, príomhrialtóir na sinagóige, agus bhuail siad é os comhair suíochán an bhreithiúnais. Agus níor chuir Gallio cúram ar bith de na rudaí sin. 18 Agus ina dhiaidh sin d’fhan Pól tamall maith ansin, agus ansin ghlac sé a chead de na bráithre, agus sheol sé as sin isteach sa tSiria, agus Priscila agus Acuila leis; tar éis a cheann a ghearradh i gCenchré: óir bhí bóta aige. 19 Agus tháinig sé go hEphesus, agus d'fhág sé ann iad: ach chuaigh sé féin isteach sa tsionagóg, agus réasúnú leis na Giúdaigh. 20 Nuair a theastaigh uathu é fanacht níos faide leo, níor thoiligh sé; 21 Ach d’áitigh siad slán leo, ag rádh, Ní foláir dom ar gach aon chor an fhéile seo atá ag teacht in Iarúsailéim a choimeád: ach fillfidh mé chugaibh arís, más toil le Dia. Agus sheol sé ó Ephesus. 22 Agus nuair a tháinig sé i dtír ag Caesarea , agus imithe suas , agus beannú don eaglais , chuaigh sé síos go dtí Antioch . 23 Agus tar éis dó tamall a chaitheamh ann, d'imthigh sé, agus chuaidh sé ar fuaid na Galatia uile agus Phrigia d'fhonn, ag neartú na deisciobal go léir. 24 Agus tháinig Giúdach ar leith darbh ainm Apollós, a rugadh i Alecsandria, duine deas, agus láidir sna scrioptúr, go hEifiséas. 25 Cuireadh teagasc ar an bhfear seo ar bhealach an Tiarna; Agus ar mbeith dúil sa spioraid, do labhair agus do theagaisg sé go dúthrachtach nithe an Tighearna, gan fios aige ach ar bhaisteadh Eoin. 26 Agus thosaigh sé ag labhairt go dána sa tsionagóg: an duine nuair a chuala Acuila agus Priscila, ghabh siad dó, agus mhínigh sé dó bealach Dé níos fearr. 27 Agus nuair a bhí sé réidh chun pas a fháil go Achaia, scríobh na bráithre, á earcú ar na deisceabail é a ghlacadh:
101
daoine, nuair a tháinig sé, a chuidigh go mór leo a chreid trí ghrásta: 28Oir chuir sé ina luí go tréan ar na Giúdaigh, agus sin go poiblí á thaispeáint leis na scrioptúr gurbh é Íosa Críost. CAIBIDIL 19 1Agus tharla, nuair a bhí Apollos i gCorint, ag gabháil thar na cóstaí uachtaracha do Phól go hEphesus, agus fuair sé deisgiobuil áirithe, 2 Dúirt sé ríu, An bhfuair sibh an Spiorad Naomh ó chreid sibh? Agus a dubhairt seision ris, Nior chualamar an méid sin a bhfuil Spiorad Naomh ann. 3 Agus a dubhairt seision ríu , Cad chuige mar sin a baisteadh sibh ? Agus dúirt siad, Go dtí baisteadh Eoin. 4 An sin a dubhairt Pól, do bhaist Eoin go fírinneach le baisteadh an aithrighe, ag rádh ris na daoinibh, go gcreidfidís an té do theacht 'na dhiaidh, sé sin, ar Iosa Críosd. 5 Nuair a chuala siad seo, baisteadh iad in ainm an Tiarna Íosa. 6 Agus nuair a leag Pól a lámha orthu, tháinig an Spiorad Naomh orthu; agus labhair siad le teangacha, agus prophesied. 7 Agus bhí na fir go léir thart ar dháréag. 8Chuaigh sé isteach sa tsionagóg, agus labhair sé go dána ar feadh trí mhí, ag conspóid agus ag cur ina luí ar na nithe a bhain le ríocht Dé. 9 Ach nuair a chruaigh na tumadóirí, agus nár chreid siad, ach gur labhair sé olc mar sin roimh an tslua, d’imigh sé uathu, agus scar sé na deisceabail, ag conspóid gach lá i scoil amháin sa Tírimis. 10 Agus lean sé seo ar feadh dhá bhliain; ionnus go gcualaidh gach a raibh ina chónaí san Áise briathar an Tighearna Íosa, idir Ghiúdaigh agus Ghréagaigh. 11 Agus rinne Dia míorúiltí ar leith le lámha Phóil: 12 Ionas gur tugadh as a chorp go dtí na ciarsúir nó naprúin tinne, agus gur imigh na galair uathu, agus go ndeachaigh na drochspioraid amach astu. 13 Ansin ghabh dream áirithe de na Giúdaigh ghleoite, dearthóirí, orthu ainm an Tiarna Íosa a ghlaoch orthusan a raibh droch-spiorad acu, ag rá, Cuirimid ar bhur n-adhlacan trí Íosa a seanmóir Pól. 14 Agus bhí seachtar mac Sceá amháin, Giúdach, agus ceann de na sagairt, a rinne amhlaidh. 15 Agus d'fhreagair an droch-spiorad agus a dubhairt sé, Íosa a fhios agam, agus Pól a fhios agam; ach cé tusa? 16 Agus an fear a raibh an droch-spiorad ag léim orthu, agus sháraigh sé iad, agus chuaigh i bhfeidhm orthu, ionas gur theith siad amach as an teach sin nocht agus wounded. 17 Agus bhí sé seo ar eolas ag na Giúdaigh go léir agus na Gréagaigh ina gcónaí in Ephesus; agus thit eagla orthu go léir, agus ardaíodh ainm an Tiarna Íosa. 18 Agus tháinig go leor do chreid , agus d'admhaigh , agus rinne siad a ngníomhartha . 19 Thug go leor acu freisin a bhain úsáid as ealaíona aisteacha a gcuid leabhar le chéile, agus dódh iad os comhair na bhfear go léir: agus rinne siad a luach a chomhaireamh, agus fuair siad é caoga míle píosa airgid. 20 Mar sin d’fhás briathar Dé go tréan agus tháinig sé i réim.
Gníomhartha na nAspal
21 Nuair a chríochnaigh na nithe seo, bheartaigh Pól sa spiorad, nuair a chuaigh sé tríd an Mhacadóin agus Achaia, dul go Iarúsailéim, ag rá, Tar éis dom a bheith ann, ní mór dom an Róimh a fheiceáil freisin. 22 Mar sin chuir sé isteach sa Mhacadóin beirt acu a bhí ag freastal air, Timótéus agus Erastus; ach d'fhan sé féin san Áis ar feadh séasúr. 23 Agus mar an gcéanna níor tháinig aon chorraíl beag ar an mbealach sin. 24 Mar gheall ar fhear ar leith darbh ainm Demetrius, gabha airgid, a rinne scríobacha airgid do Dhíaná, níor thug sé gnóthachan beag do na ceardaithe; 25 Ar ghlaoigh sé i dteannta lucht na ceirde céanna, agus a dúirt, A dhaoine, tá a fhios agaibh gur tríd an gceird seo atá ár saibhreas againn. 26 Ina theannta sin feiceann agus cloiseann sibh, ní hé amháin in Ephesus, ach beagnach ar fud na hÁise go léir, gur chuir an Pól seo ina luí air agus d’iompaigh sé ar shiúl mórán daoine, á rá nach déithe iad a rinneadh leis na lámha: 27 Ionas nach é sin amháin atá ár gceird i mbaol a chur ar neamhní; acht mar an gcédna go ndeunfí teampull na mórbhuidhe Diana, agus go sgriosfaí a h-áilleacht, a n-adhradh an Asia uile agus an domhan. 28 Agus ar n-a chlos dóibh na briathra so, do bhádar lán d'fhearg, agus do ghlaoidh siad, ag rádh, Is mór Dia na nEifiseach. 29 Agus líontar an chathair go léir le mearbhall: agus ar ghabháil Gaius agus Aristarchus, fir na Macadóine, compánaigh Phóil ag taisteal, chuaigh siad d'aon toil isteach sa amharclann. 30 Agus nuair ba mhaith le Pól dul isteach sa phobal, níor fhulaing na deisceabail dó. 31 Agus chuir dream ar leith de cheann feadhna na hÁise, a bhí ina chairde, chuige é, á iarraidh air gan dul isteach sa amharclann. 32 Ghlaodh cuid acu, mar sin, rud amháin, agus rud eile: óir bhí mearbhall ar an gcomhthionól; agus ní raibh a fhios ag an gcuid ba mhó díobh cad chuige a tháinig siad le chéile. 33 Agus tharraing siad Alastar as an iliomad, na Giúdaigh á chur chun tosaigh. Agus do chuaidh Alastar 'na láimh, agus do rinne sé a chosnamh ar an tsluagh. 34 Ach nuair a bhí a fhios acu gur Ghiúdach a bhí ann, d’aon ghuth ar fad i dtimpeall dhá uair an chloig a ghlaoigh amach, Is mór í Diana na nEifiseach. 35 Agus nuair a thaithnigh cléireach an bhaile an sluagh, a dubhairt sé, A fhir Ephesus, cad é an duine nach bhfuil a fhios aige go bhfuil cathair na nEifiseach ina adhradh don bhandia mhór Diana, agus don íomhá a thit anuas ó Iúpatar. ? 36 Ar anadhbharsin do bhrígh nach féidir na neithe so do labhairt i n-aghaidh, is cóir dhaoibh a bheith ciúin, agus gan aon nídh do dhéanamh go grása. 37 Oir thug sibh anso na daoine seo, nach robálaithe eaglaisí iad, ná blasphemers bhur bandia. 38 Ar an ábhar sin, má bhíonn ábhar ag Demetrius, agus ag na ceardaithe atá in éineacht leis, in aghaidh aon duine, tá an dlí oscailte, agus tá teachtaí ann: impíd siad a chéile. 39 Ach má fhiosraíonn sibh aon ní a bhaineann le cúrsaí eile, cinnfear é i gcomhthionól dleathach.
102
40Oir is baol dúinn a bheith curtha faoi cheist mar gheall ar chorraíl an lae seo, gan aon chúis lena bhféadfaimis cuntas a thabhairt ar an gcomhthionól seo. 41 Agus nuair a labhair sé mar seo, dhíbir sé an tionól. CAIBIDIL 20 1Agus tar éis deireadh a chur leis an gcrónán, ghlaoigh Pól na deisceabail chuige, agus ghlac sé leo iad, agus d’imigh leo chun dul isteach sa Mhacadóin. 2 Agus nuair a chuaigh sé thar na cearnaí sin, agus tar éis an iomad earcail a thabhairt dóibh, tháinig sé isteach sa Ghréig . 3 Agus d'fhan trí mhí. Agus nuair a bhí na Giúdaigh ag fanacht air, agus é ar tí seoladh isteach sa tSiria, bheartaigh sé filleadh tríd an Mhacadóin. 4 Agus chuaigh sé isteach san Áise Sopater de Berea; agus de na Teasalónaigh, Aristarchus agus Secundus; agus Gaius Derbe, agus Timoteus; agus na hÁise, Tichicus agus Trophimus. 5 D’fhanadar seo ag imeacht uainn i dTróas. 6 Agus sheolamar ar shiúl ó Filipí tar éis laethanta an aráin neamhghoirtithe, agus tháinig muid chucu go Troas i gcúig lá; áit ar chongamar seacht lá. 7 Agus ar an gcéad lá den tseachtain, nuair a tháinig na deisceabail an ceann a bhriseadh aráin, seanmóir Pól dóibh, réidh chun imeacht ar maidin; agus lean sé dá chaint go meán oíche. 8 Agus bhí go leor soilse sa seomra uachtarach, áit a raibh siad bailithe le chéile. 9 Agus shuigh fear óg ar leith darbh ainm Eutychus i bhfuinneog, agus é tar éis titim i gcodladh domhain: agus nuair a bhí Pól fada ag seanmóireacht, chuaigh sé ina chodladh, agus thit sé anuas ón tríú lochta, agus tógadh marbh é. 10 Agus do chuaidh Pól síos , agus do thuit sé air , agus ag gabháil dó a dubhairt sé , ná bígí ag imtheacht ; óir atá a bheatha ann. 11 Nuair a d’éirigh sé dá bhrí sin suas arís, agus a bhris arán, agus d’ith sé, agus labhair sé tamall fada, go dtí sos an lae, mar sin d’imigh sé. 12 Agus thug siad an t-ógánach beo, agus ní raibh a bheag sólás. 13 Agus chuamar roimhe chun luinge, agus sheolamar go hAsos, ag iarraidh Pól a ghabháil isteach: óir is mar sin a cheap sé, ag cuimhneamh air féin dul ar aghaidh. 14 Agus nuair a bhuail sé linn ag Asos, thógamar isteach é, agus tháinig go Mitilene. 15 Agus sheolamar as sin, agus tháinig an lá arna mhárach os comhair Chios; agus an lá arna mhárach thángamar go Samos, agus d'fhanamar go Trogyllium; agus an lá arna mhárach tháinig muid go Miletus. 16Oir bhí rún daingean ag Pól seoladh a dhéanamh go hEphesus, mar nach ndéanfadh sé a chuid ama san Áise: óir rinne sé deifir, dá mba é ba fhéidir leis, a bheith i Iarúsailéim lá na gCincíse. 17 Agus ó Mhiletus chuir sé fios go hEphesus, agus ghlaoigh sé seanóirí na heaglaise. 18 Agus nuair a tháinig siad chuige, a dúirt sé ríu, Tá a fhios, ón gcéad lá a tháinig mé chun na hÁise, cad a bhí mé in éineacht leat gach séasúir,
Gníomhartha na nAspal
19 Ag déanamh seirbhíse don Tiarna leis an uile uirísle meabhrach, agus leis an iliomad deora, agus teampaill, a tharla dom trí bhréagadh na nGiúdach: 20 Agus mar a choinnigh mé ar ais rud ar bith a bhí tairbheach daoibh, ach a léirigh daoibh, agus a mhúin go poiblí sibh, agus ó theach go teach, 21 Ag déanamh fianaise do na Giúdaigh, agus freisin do na Gréagaigh, aithrí i leith Dé, agus creideamh i leith ár dTiarna Íosa Críost. 22 Agus anois, féuch, táim ag dul i gceangal sa spiorad go Iarúsailéim, gan fhios agam na neithe a thiocfas dom ann: 23 Ach amháin go bhfinníonn an Spiorad Naomh i ngach cathair, á rá go gcloífidh bannaí agus gort orm. 24 Ach ní ghluaiseann aon cheann de na nithe seo mé, agus ní mheas mé mo shaol grá dom féin, ionas go gcríochnóidh mé mo chúrsa le lúcháir, agus an mhinistreacht a fuair mé ón Tiarna Íosa, chun soiscéal grásta Dé a fhianú. . 25 Agus anois , féuch , tá a fhios agam go léir , i measc a bhfuil imithe mé ag seanmóir ríocht Dé , ní fheicfidh mé mo aghaidh níos mó . 26 Ar an ábhar sin glacaim le cur in iúl daoibh an lá seo go bhfuilim glan ó fhuil na ndaoine go léir. 27Oir níor dhíbir mé comhairle Dé uile a chur in iúl daoibh. 28 Tabhair aire dá bhrí sin díbh féin, agus don tréad go léir, ar a ndearna an Spiorad Naomh maoirseoirí oraibh, chun eaglais Dé a cheannaigh sé lena fhuil féin a chothú. 29Oir is eol dom seo, go rachaidh mac tíre truamhéileach isteach i bhur measc tar éis dom imeacht, gan an tréad a shábháil. 30 Chomh maith leis sin éireoidh daoine díbh féin, ag labhairt rudaí claon, chun deisceabail a tharraingt chucu ina ndiaidh. 31 Bígí ag faire, dá bhrí sin, agus cuimhnigh, i gceann trí bliana, nár scoir mé de rabhadh a thabhairt gach oíche agus lá le deora. 32 Agus anois, a bhráithre, molaim sibh do Dhia, agus do bhriathar a ghrásta, atá in ann sibh a thógáil suas, agus oidhreacht a thabhairt daoibh ina measc siúd go léir atá naofa. 33 Ní shann mé airgead, ná ór, ná culaith fir. 34 Seadh, tá a fhios agaibh féin, gur fhreastail na lámha seo do mo riachtanais, agus dóibh siúd a bhí in éineacht liom. 35 Do thaisbeáin mé daoibh an uile ní, cionnas is cóir daoibh an tsaothrughadh do dhéanamh ar an lag, agus cuimhneamh ar bhriathra an Tighearna Iósa, mar a dubhairt sé, Is mó beannuighthe tabhairt ná glacaibh. 36 Agus nuair a labhair sé mar seo, chuaigh sé ar a ghlúine, agus ghuigh sé leo go léir. 37 Agus gol siad go léir go goirt, agus thit ar mhuineál Phóil, agus phóg é, 38 Ag déanamh bróin do na briathra a labhair sé, nach bhfeicfidís a aghaidh níos mó. Agus chuaigh siad leis go dtí an long. CAIBIDIL 21 1Agus tar éis dúinn a bheith faighte uathu, agus seolta againn, tháinig muid ar bhealach díreach go Coos, agus an lá ina dhiaidh sin go Róid, agus as sin go Patara: 2 Agus ar lorg long ag seoladh anonn go Peinicia, chuamar ar bord, agus chuamar amach.
103
3Agus nuair a fuaireamar an Chipir amach, d’fhágamar ar an láimh chlé í, agus sheolamar isteach sa tSiria, agus thuirlingeamar i dTír: óir ann sin bhí an long chun a hualach a scaoileadh. 4 Agus ag lorg dheisceabail, d’fhanamar ann seacht lá: a dúirt le Pól tríd an Spiorad, gan dul suas go Iarúsailéim. 5 Agus nuair a bhí na laethanta sin críochnaithe againn, d'imigh muid agus chuaigh ár mbealach; agus thug siad go léir ar ár slí sinn, le mná céile agus leanaí, go raibh muid amach as an gcathair: agus chuaigh muid ar ár glúine síos ar an gcladach, agus guí. 6 Agus ar ndul d'ár n-iarraidh ar a chéile, do ghabhamar long; agus d'fhilleadar abhaile arís. 7Agus nuair a chríochnaigh muid ár gcúrsa ó Thír Eoghain, tháinig muid go Ptolemais, agus chuireamar beannú ar na bráithre, agus d’fhanamar lá amháin leo. 8An lá arna mhárach d’imigh sinne de chomhluadar Phóil, agus tháinig muid go Cesaréá: agus chuamar isteach i dteach Pilib an soiscéalaí, duine den seachtar; agus d'fhan sé leis. 9 Agus bhí ceathrar iníonacha ag an bhfear céanna, maighdeana, a rinne tairngreacht. 10 Agus mar a d’fhanamar ann go leor laethanta, tháinig fáidh áirithe darbh ainm Agabus anuas ó Iúdáia. 11 Agus nuair a tháinig sé chugainn, ghlac sé crios Phóil, agus cheangail sé a lámha agus a chosa féin, agus dúirt sé, Mar seo a deir an Spiorad Naomh, Mar sin, beidh na Iúdaigh i Iarúsailéim a cheangal ar an duine ar leis an crios seo, agus a thabhairt isteach é. lámha na nGintlithe. 12 Agus nuair a chualamar na nithe seo, d’iarr muidne agus muintir na háite sin air gan dul suas go Iarúsailéim. 13 Ansin d’fhreagair Pól, Cad is ciall daoibhse a bheith ag gul agus ag briseadh mo chroí? óir táim réidh ní amháin le bheith ceangailte, ach freisin chun bás a fháil in Iarúsailéim ar son ainm an Tiarna Íosa. 14 Agus an uair nách éidir a chur ina luí orainn, do scoireamar, ag rádh, Go ndéana toil an Tighearna. 15 Agus tar éis na laethanta sin thógamar suas ár carráistí, agus chuaigh suas go Iarúsailéim. 16 Chuaigh roinnt de dheisceabail Chaesaré linn freisin, agus thug siad leo Mnason amháin ón gCipir, sean deisceabal, ar chóir dúinn lóistín a dhéanamh leis. 17 Agus nuair a tháinig muid go Iarúsailéim, ghlac na bráithre go áthas orainn. 18 Agus an lá dár gcionn chuaigh Pól isteach linn go Séamas; agus bhí na seanóirí go léir i láthair. 19 Agus nuair a chuir sé beannú dóibh, d'fhógair sé go háirithe na rudaí a d'oibrigh Dia i measc na nGintl ina mhinistreacht. 20 Agus nuair a chuala siad é, thug siad glóir don Tiarna, agus dúirt sé ris, Feiceann tú, a dheartháir, cé mhéad mílte Giúdach ann a chreideann; agus tá siad uile díograiseach faoin dlí: 21 Agus tá siad curtha in iúl duit, go múineann tú do na Giúdaigh go léir atá i measc na Gentile Maois a thréigean, á rá nár cheart dóibh a gcuid leanaí a timpeallghearradh, ná siúl de réir na gcleachtais. 22 Cad é mar sin? ní foláir don tsluagh teacht le chéile: óir éistfidh siad gur tháinig tusa. 23 Déan mar sin mar a deirimid leat: Tá ceathrar fear againn a bhfuil bóta orthu;
Gníomhartha na nAspal
24 Iad a ghlacadh , agus purify thyself leo , agus a bheith ag muirir leo , gur féidir leo shave a gceann : agus d'fhéadfadh go léir a fhios go bhfuil na rudaí sin , inar cuireadh in iúl dóibh mar gheall ort , rud ar bith ; ach go ndéanfá féin freisin siúl go hordúil, agus go gcoimeádann tú an dlí. 25 Maidir leis na Gintlithe a chreideann, scríobhamar agus tá sé de thátal againn nach mbreathnaíonn siad a leithéid de rud, ach amháin go gcoimeádann siad iad féin ó nithe a ofráiltear do íol, agus ó fhuil, agus ó thacht, agus ó striapachas. 26 Ansin ghabh Pól na fir, agus an lá dár gcionn á íonghlanadh é féin leo chuaigh isteach sa teampall chun críoch laethanta an ghlanúcháin a chur in iúl, go dtí go ndéanfaí ofráil ar son gach duine acu. 27 Agus nuair a bhí na seacht lá beagnach críochnaithe, nuair a chonaic na Giúdaigh ón Áise é sa teampall, spreag siad an pobal go léir agus chuir siad lámh air; 28 Ag caoineadh, a Fheara Iosrael, cuidigh libh: Seo é an duine a mhúineann gach uile dhuine i gcoinne an phobail, agus an dlí, agus na háite seo, agus a thug na Gréagaigh isteach sa teampall freisin, agus thruailligh an áit naofa seo. 29 (Oir bhí siad feicthe acu roimhe seo sa chathair Trophimus an Eifisigh, a cheap siad a thug Pól isteach sa teampall.) 30 Agus do ghluaiseadar an chathair go léir , agus do rith na daoine le chéile : agus rugadar Pól , agus tharraingeadar amach as an teampoll é : agus ar ball dhún na doirse. 31 Agus iad ag dul ar tí é a mharú, tháinig scéala go dtí príomhchaptaen an ghrúpa, go raibh Iarúsailéim go léir i gcruachás. 32 A ghlac láithreach saighdiúir agus ceannairí, agus rith síos dóibh: agus nuair a chonaic siad an captaen príomhfheidhmeannach agus na saighdiúirí, d'fhág siad buille de Pól. 33 Ansan do tháinig an t-árd-cheannaire 'n-a chóngar, agus do rug leis é, agus d'órduigheadh é a cheangal le dhá shlabhra; agus d'éiligh sé cé hé féin, agus cad a bhí déanta aige. 34 Agus do ghlaoidh cuid eile rud amháin, agus cuid eile, am measg an t-sluaigh: agus an uair nárbh fhéidir a fhios a bheith aige deimhneacht an tslua, d'órduigh sé é a thabhairt isteach sa chaisleán. 35 Agus nuair a tháinig sé ar an staighre, is mar sin a bhí sé, gur rugadh de na saighdiúirí é as foréigean na ndaoine. 36 Do lean an líon mór daoine ina dhiaidh, ag caoineadh, Imigh leis. 37 Agus nuair a bhí Pól le tabhairt isteach sa chaisleán , a dubhairt sé ris an t - ard - chaptaen , An bhféadfainn labhairt leat ? Cé dubhairt, An féidir leat Gréigis a labhairt? 38 Nach tusa an t‑Éigipteach sin a rinne corraigh roimh na laethanta seo, agus a thug amach san fhásach ceithre mhíle fear dúnmharaithe? 39 Ach a dubhairt Pól, Is duine mé ar Giúdach de Tharsas mé, cathair i gCilicia, saoránach gan aon chathair: agus, guidhim ort, leig dom labhairt ris an tsluagh. 40 Agus nuair a thug sé ceadúnas dó , sheas Pól ar an staighre , agus beckoned leis a lámh chun an phobail . Agus nuair a rinneadh ciúnas mór, labhair sé leo sa teanga Eabhraigh, ag rá:
104
CAIBIDIL 22 1Feara, a bhráithre, agus aithreacha, éist libh mo chosaint a dhéanaim anois daoibh. 2 (Agus nuair a chuala siad gur sa teanga Eabhraigheach a labhair sé leo, is mó tost a bhí siad: agus a deir sé,) 3 Go deimhin is duine mé ar Giúdach mé, a rugadh i dTarsus, cathair i gCilicia, ach a tógadh sa chathair seo ag cosaibh Ghamalieil, agus a theagaisc de réir dhlí na n‑aithreacha, agus a bhí díograiseach i leith. A Dhia, mar atá sibh uile an lá seo. 4 Agus rinne mé géarleanúint ar an mbealach seo go dtí an bás, ag ceangal agus ag tabhairt isteach i bpríosún idir fhir agus mhná. 5 Mar an gcéanna a dhéanann an t-ardsagart fianaise a thabhairt dom, agus maoin na seanóirí go léir: uathu freisin fuair mé litreacha chun na bráithre, agus chuaigh mé go Damaisc, a thabhairt orthu siúd a bhí ceangailte ann go Iarúsailéim, chun pionós a ghearradh. 6 Agus tharla, agus mé ag déanamh mo thurais, agus ag druidim i ngar do Dhamascus thart ar mheán lae, gur dhealraigh go tobann ó neamh solas mór mór mo thimpeall. 7 Agus thit mé ar an talamh , agus chuala guth ag rá liom , A Shóil , a Shóil , cén fáth a bhfuil tú ag géarleanúint orm ? 8 Agus d'fhreagair mé, Cé hé thusa, a Thiarna? Agus a dubhairt sé liom, Is mise Íosa ó Nasarét, a bhfuil tú géarleanúint. 9 Agus chonaic na daoine a bhí in éineacht liom go deimhin an solas, agus bhí eagla; ach níor chuala siad glór an té a labhair liom. 10 Agus dúirt mé, Cad a dhéanfaidh mé, a Thiarna? Agus a dubhairt an Tiarna liom, Eirigh, agus imigh go Damaisc; agus innsfar dhuit ann sin gach ní a ceaptar dhuit a dhéanamh. 11 Agus nuair nach raibh mé in ann glóir an tsolais sin a fheiceáil, á threorú ag láimh na ndaoine a bhí in éineacht liom, tháinig mé go Damaisc. 12 Agus Ananias amháin, duine cróga de réir an dlí, a bhfuil tuairisc mhaith ó na Giúdaigh go léir a bhí ina gcónaí ann, 13 Tháinig chugam , agus sheas , agus dúirt liom , A dheartháir Saul , faigh do radharc . Agus an uair chéanna d'fhéach mé suas air. 14 Agus a dubhairt seision, Do thogh Dia ár n-aithreacha thú, go n-aithneochadh tusa a thoil, agus go bhfeicfeadh sé an t-Aonach cóir, agus go gcluinfeadh sé glór a bhéil. 15 Oir beidh tú i do fhinné aige do gach duine ar an méid atá feicthe agus cloiste agat. 16 Agus anois cén fáth a bhfuil tú ag fanacht? Eirigh, agus bí baiste, agus nigh uait do pheacaí, ag glaoch ar ainm an Tiarna. 17 Agus do thárla, ar ndul arís go Ierúsalem, agus mé ag urnaighe sa teampoll, go raibh mé i bhfochair; 18 Agus chonaic sé ag rá liom , Déan deifir , agus go tapa amach as Iarúsailéim : mar ní bheidh siad a fháil do fianaise mar gheall orm . 19 Agus dúirt mé , A Thiarna , tá a fhios acu go bhfuil mé i bpríosún agus a bhualadh i ngach sionagóg iad siúd a chreid ann ionat: 20 Agus nuair a doirteadh fuil do mhairtíreach Stiofán, bhí mé féin i mo sheasamh ag an am, agus ag aontú lena bhás, agus choinnigh mé éadaí na ndaoine a mharaigh é.
Gníomhartha na nAspal
21 Agus a dubhairt seision ríom, Imigh: óir cuirfidh mé thú a fhad as so chun na nGinealach. 22 Agus thug siad dó lucht éisteachta ris an bhfocal seo , agus ansin thóg suas a guthanna , agus a dúirt , Imigh le duine den sórt sin ón talamh : mar nach bhfuil sé oiriúnach go mbeadh sé beo . 23 Agus mar a ghlaoigh siad amach , agus chaith siad a gcuid éadaí , agus chaith deannaigh san aer , 24 D’ordaigh an t-ard-chaptaen é a thabhairt isteach sa chaisleán, agus d’iarr sé é a scrúdú le sciúrsáil; go mbeadh a fhios aige cad chuige a ghlaoigh siad ina choinne. 25 Agus agus iad á gceangal le ngoile, a dubhairt Pól ris an gcédna do bhí ina sheasamh, An bhfuil sé ceaduighthe daoibh fear Rómhánach a sciúirse, agus neamhdhaoradh? 26 Ar n-a chlos do'n cheann-céadna sin, d'imthigh sé agus d'innis sé don árd-chaiptín, ag rádh, Tabhair aire cad a dheanann tu: óir is Rómhánach an duine so. 27 Ansan do tháinig an t-árd-cheannaire, agus a dubhairt sé ris, Inis dom, an Rómhánach tú? Dúirt sé, Sea. 28 Agus d'fhreagair an t-ard-cheannaire, Le suim mhór do fuair mé an tsaoirse so. Agus a dubhairt Pól, Ach rugadh mé saor. 29 Ar ball d'imthigheadar uaidh an té a scrúdódh é: agus bhí eagla an t-árd-chaiptein air freisin, tar éis a fhios a bheith aige gur Rómhánach é, agus gur cheangail sé é. 30 Ar maidin, mar go mbeadh a fhios aige cad chuige a raibh na Giúdaigh cúisithe go cinnte dó, scaoil sé as a bhannaí é, agus d'ordaigh do na hardsagairt agus dá gcomhairle go léir teacht i láthair, agus thug sé Pól anuas, agus chuir sé os a gcomhair é. CAIBIDIL 23 1 Agus do dhearc Pól go géar ar an gcómhairle, a dubhairt sé, A fhir agus a bhráithre, do mhair mé i n-uile choinsias maith i láthair Dé go dtí an lá so. 2 Agus d’ordaigh Ananias an t-ardsagart dóibh siúd a bhí ina seasamh in aice leis é a bhualadh ar an mbéal. 3Ansin a dubhairt Pól ris, Buailfidh Dia thú, a bhalla gheala: óir an suidheann tu chun breith orm do réir an dlí, agus an n-orduigheann tú mé a bhualadh contrárdha don dlí? 4 Agus dúirt siadsan a bhí ina sheasamh ag an am, "An bhfuil tú revilest Ardsagart Dé?" 5 An sin a dubhairt Pól, Ní fheadar, a bhráithre, gurab é an t-árd-shagart é: óir ata sgríobhtha, Ní labhraidh tú olc ar uachdranaibh do phobuil. 6 Ach nuair a thuig Pól gur Sadúsach a bhí sa chuid amháin acu, agus na Fairisínigh eile, adeir sé sa chómhairle, A dhaoine agus a bhráithre, is Fairisíneach mise, mac Phairisíneach: ar dhóchas agus ar aiséirí na marbh adeirtear mé. i gceist. 7 Agus an tan a dubhairt sé, do éirigh easaontas idir na Fairisínigh agus na Sadusaigh: agus do roinneadh an sluagh. 8 Oir a deir na Sadusaich nach bhfuil aiséirí, ná aingeal, ná spiorad: ach admhaíonn na Fairisínigh araon. 9 Agus d'éirigh gol mór: agus d'eirigh na sgríob- uighthe do na Fairisínigh, agus do thrialladar, ag rádh, Ní fhaighimíd olc ar bith san duine so: ach má labhair spiorad nó aingeal ris, ná cuirimíd cath 'na aghaidh. Dia. 10 Agus nuair a d’éirigh easaontas mór, an t-ard-chaptaen ar eagla nach mbeadh Pól tarraingthe ina phíosaí acu,
105
d’ordaigh sé do na saighdiúirí dul síos, agus é a thógáil trí fhórsa as a measc, agus é a thabhairt isteach sa chaisleán. 11 Agus an oíche ina dhiaidh sin sheas an Tiarna taobh leis, agus dúirt sé, Bíodh dea-gháire ort, a Phóil: óir mar a rinne tú fianaise ormsa in Iarúsailéim, is mar sin is gá duit fianaise a thabhairt sa Róimh freisin. 12 Agus nuair a tháinig an lá, tháinig dream áirithe de na Giúdaigh le chéile, agus cheangail siad iad féin faoi mhallacht, ag rá nach n-íosfaidís ná nach n-ólfaidís go mbeadh Pól á mharú. 13 Agus ba mhó ná daichead a rinne an chomhcheilg seo. 14 Agus tháinig siad chun na sagairt ard agus seanóirí , agus dúirt , Táimid tar éis a cheangal orainn féin faoi mhallachta mór , nach mbeidh muid ag ithe rud ar bith go dtí go mbeidh muid marbh Pól . 15 Anois, dá bhrí sin, sibhse mar aon leis an gcomhairle a chur in iúl don phríomh-chaptaen go dtabharfaidh sé anuas chugaibh amárach é, mar go bhfiosródh sibh rud níos iomláine ina thaobh: agus táimid réidh, nó go dtiocfaidh sé i gcóngar, chun é a mharú. 16 Agus nuair a chuala mac deirfiúr Phóil a luí ina luí, chuaigh sé agus chuaigh isteach sa chaisleán, agus d’inis sé do Phól. 17 Ansan do ghlaoidh Pól ar dhuine de sna ceannardaibh chuige, agus a dubhairt sé, Beir an t-ógánach so chum an tárd-cheannaire: óir tá rud ar leith aige le rádh leis. 18 Mar sin do ghlac sé é, agus thug sé go dtí an t-ardcheannaire é, agus a dubhairt sé, Pól an príosúnach do ghlaoigh orm chuige, agus do ghuidh orm an t-ógánach so a thabhairt chugat, ag a bhfuil rud éigin le rádh leat. 19 Ansan do rug an t-árd-chaptaen ar láimh é, agus d'imthigh leis i leataoibh go h-áirde, agus d'fhiafruigh sé de, Cad é atá agat le rádh liom? 20 Agus a dubhairt seision, Do thoiligh na Iúdaighibh a mhian leat Pól do thabhairt anuas amáireach don chómhairle, amhail is go bhfiosródh siad rud éigin díot níos fíre. 21 Ach ná géilligí dhóibh: óir tá breis agus daichead fear ag feitheamh air, a cheangail iad féin faoi mhionn, nach níosfaidh ná nach n-ólfaidh siad é, go marbhadh siad é: agus anois atáid ullamh, ag lorg gealltanas uait. 22 Ansin lig an t-ard-chaptaen don ógánach imeacht, agus d'inis sé dó, "Féach nach n-insíonn tú d'aon duine gur léirigh tú na nithe seo dom." 23 Agus ghlaoigh sé chuige dhá centurion , ag rá , Déan réidh dhá chéad saighdiúir chun dul go Caesarea , agus marcach tríocha agus a deich , agus sleá dhá chéad , ar an tríú uair den oíche ; 24 Agus cuir beithígh ar fáil dóibh, le go gcuirfidís Pól air, agus go dtabharfaidís slán é go Féilics an gobharnóir. 25 Agus scríobh sé litir ar an modh seo: 26 Cuireann Claudius Lisias beannacht chuig an rialtóir is fearr Féilics. 27 Do gabhadh de sna Iúdaígh an fear so, agus do maraíodh a n-aoinfheacht iad: ansin tháinig mise maille le arm, agus d'éirigh liom é, ar thuigsin gur Rómhánach é. 28 Agus nuair a bheadh fios agam cad é an fáth ar chúisigh siad é, thug mé amach ina gcómhairle é: 29 D’airigh mise a bheith cúisithe i leith ceisteanna a ndlí, ach gan aon ní a bheith curtha faoina chúram aige b’fhiú bás nó bannaí.
Gníomhartha na nAspal
30 Agus ar n-innseadh dhom cionnus a bhí na Giúdaigh ag feitheamh ar an bhfear, do chuir mé fios chugat ar ball, agus d’órduighim dá lucht cúisimh a rádh romhaibh cad a bhí aca ’na aghaidh. Slán leat. 31 Ansin ghabh na saighdiúirí, mar a ordaíodh dóibh, Pól, agus thug siad san oíche é go hAintpatris. 32 Ar maidin lá arna mhárach d'fhágadar na marcach chun dul leis, agus d'fhilleadar ar an gcaisleán: 33 Nuair a tháinig siad go Caesarea, agus a thug an litir don ghobharnóir, chuir sé Pól os a chomhair freisin. 34 Agus nuair a léigh an rialtóir an litir, d'fhiafraigh sé de cén cúige a bhí sé. Agus nuair a thuig sé gur de Cilicia é; 35 Éistfidh mé thú, ar seisean, nuair a bheidh do lucht cúisithe ag teacht freisin. Agus d’ordaigh sé é a choinneáil i halla breithiúnais Héróid.
16 Agus anso do ghníomhuighim féin, do bheith agam do shíor ar neamhnídh coinsias i leith Dé, agus i leith na bhfear. 17 Anois tar éis blianta fada tháinig mé chun déirce a thabhairt do mo náisiún, agus ofrálacha. 18 Ar an ábhar sin fuair Giúdaigh áirithe ón Áis mé íonaithe sa teampall, ní leis an iliomad ná le suaitheadh. 19Cé ba cheart a bheith anseo romhat, agus a chuir ina choinne, dá mba rud é gur chóir dóibh a bheith i mo choinne. 20 Nó dá ndéarfaidís seo anseo, má fuair siad aon olc ag déanamh ionam, agus mé i mo sheasamh os comhair na comhairle, 21 Ach amháin an t-aon ghuth so do ghlaoidh mé i m' sheasamh 'n-a measg, Ag gabháil d'aiseirigh na marbh adeirim libh an lá so. 22 Agus nuair a chuala Felics na nithe seo , agus eolas níos foirfe aige ar an mbealach sin , do chuir sé siar iad , agus a dúirt , Nuair a Lisias an captaen príomhfheidhmeannach a thagann anuas , beidh a fhios agam an deireadh do ní. 23 Agus d’ordaigh sé don cheannaire Pól a choinneáil, agus saoirse a ligean dó, agus gan éinne dá lucht aitheantais a thoirmeasc chun freastal air, nó teacht chuige. 24 Agus tar éis laethanta áirithe, nuair a tháinig Felix lena bhean Drusilla, a bhí ina Iúdaí, chuir sé chun Paul, agus d’éist leis i dtaobh an chreidimh i gCríost. 25 Agus mar a bhí sé ag réasúnú na fíréantachta, na stuamachta, agus an bhreithiúnais atá le teacht, tháinig crith ar Felix, agus d’fhreagair sé, Imigh leat an t-am seo; nuair a bheidh séasúr caoithiúil agam, glaofaidh mé ort. 26 Bhí súil aige freisin go dtabharfaí airgead dó ó Phól, go scaoilfeadh sé é: dá bhrí sin chuir sé chuige níos minice, agus labhair sé leis. 27 Ach tar éis dhá bhliain tháinig Porcius Festus isteach i seomra Felics: agus d’fhág Féilics toilteanach sásamh a thabhairt do na Giúdaigh, agus d’fhág sé faoi cheangal é.
CAIBIDIL 24 1Agus tar éis cúig lá chuaidh Anainias an t‑ardsagart i bhfochair na seanóirí, agus le hóradóir áirithe darbh ainm Tertullus, a chuir in iúl don ghobharnóir i gcoinne Phóil. 2 Agus ar ngairm amach dhó, do thosnuig Tertullus ar a chúiseamh, ag rádh, Ar nadhbharsin duitse go mbainimís mór-chiúineas, agus go ndeunaimid gníomhais anfhiúntach don náisiún so tré do sholus; 3 Glacaimid leis i gcónaí, agus i ngach áit, Felics is uaisle, le gach buíochas. 4 Dá ainneoin sin, gan mé a bheith níos trócaireach leat, guím ort go n-éistfeá linn do thrócaire cúpla focal. 5Oir tá an fear seo faighte againn ina dhuine truaigh, agus ina fhear achrannach i measc na nGiúdach go léir ar fud an domhain, agus ina cheannaire ar sheicte na Nazareneach: 6 An té a d’imigh freisin chun an teampall a thruailliú: an té a ghlac muid, agus a dhéanfaimis breithiúnas de réir ár ndlí. 7 Ach tháinig an t-ard-chaptaen Lisias orainn, agus le foréigean mhór thóg sé amach as ár lámha é, 8 Ag ordubhairt a lucht cúise do theacht chugaibh : agá sgrúdughadh cé a bhfhuil eolas agaibh ar na neithe so uile, as a gcuirimíd cúisí air. 9 Agus d’aontaigh na Giúdaigh freisin, ag rá go raibh na nithe seo amhlaidh. 10 Ansin, tar éis do Phól a ghuí ar an ngobharnóir air labhairt, d'fhreagair sé, Mar is eol dom go bhfuil tú le blianta fada i do bhreitheamh ar an náisiún seo, is mó a thugaim freagra dom féin go suairc: 11 De bhrí go dtuigfidh tú nach bhfuil ach dhá lá déag fós ó chuaigh mé suas go Iarúsailéim chun adhradh a dhéanamh. 12 Agus ní bhfuair siad mé sa teampall ag conspóid le duine ar bith, ná ag tógáil suas an phobail, ná sna sinagóga, ná sa chathair: 13 Ní féidir leo a chruthú ach na rudaí ar a bhfuil siad anois cúisithe dom. 14 Ach admhaím seo dhuit, gur mar sin a adhradh mé Dia m’aithreacha, tar éis na slí ar a dtugann siad heresy, ag creidiúint gach ní atá scríofa sa dlí agus sna fáithe: 15 Agus bíodh dóchas agat i dtreo Dé, rud a cheadaíonn siad féin freisin, go mbeidh aiséirí na marbh, idir chóir agus éagórach.
CAIBIDIL 25 1Nuair a tháinig Festus isteach sa chúige, tar éis trí lá chuaigh sé suas ó Chaesarea go Iarúsailéim. 2 Ansin chuir an t-ardsagart agus ceannasaithe na nGiúdach é in iúl dó i gcoinne Phóil, agus ghuigh siad air, 3 Agus d'iarr sé deadh-ghean 'n-a aghaidh, go gcuirfe sé ar a shon go Iarúsailéim, ag feitheamh ar an tslighe chun é mharbhú. 4 Ach d’fhreagair Festus, Pól a choimeád i gCesaréa, agus go n-imeodh sé féin go luath ansin. 5 Lig dóibh dá bhrí sin, a dúirt sé, atá in bhur measc, dul síos in éineacht liom, agus cúisigh an fear seo, má tá aon olc ann. 6Agus nuair a d’fhan sé ina measc níos mó ná deich lá, chuaigh sé síos go Caesarea; agus an lá arna mhárach ina shuí ar shuíochán an bhreithiúnais d’ordaigh Pól a thabhairt. 7Agus nuair a tháinig sé, sheas na Giúdaigh a tháinig anuas ó Iarúsailéim ina thimpeall, agus rinne siad mórán casaoidí troma i gcoinne Phóil, rud nárbh fhéidir leo a chruthú. 8 Agus é ag freagairt dó féin, "Ní in aghaidh dhlí na nGiúdach, ná in aghaidh an teampaill, ná in aghaidh Chaesar fós, a rinne mé cion ar bith." 9 Ach d'fhreagruigh Festus toil do na Giúdaigh, agus d'fhreagair Pól, agus dubhairt sé, An rachaidh tú suas go
106
Gníomhartha na nAspal
CAIBIDIL 26
Ierúsalem, agus go dtabharfar breith ar na nithibh so romhamsa? 10 Ansin dúirt Pól, Seasann mé ag cathair bhreithiúnais Chaesar, áit ar cheart dom a bhreithiúnas: ní dhearna mé aon éagóir ar na Giúdaigh, mar is eol duit go maith. 11Oir más ciontóir mé, nó má rinne mé aon ní fiúntach chun báis, ní dhiúltaím bás a fháil: ach mura bhfuil aon ní de na rudaí seo a gcuireann siad seo ina leith mo chúis, ní féidir le duine ar bith mé a sheachadadh dóibh. Déanaim achomharc chuig Caesar. 12 Ansin, nuair a bhí Festus tar éis dul i gcomhairle leis an gcomhairle, d'fhreagair sé, An bhfuil tú achomharc a dhéanamh chun Caesar? go Caesar rachaidh tú. 13 Agus tar éis laethanta áirithe tháinig an rí Agripa agus Bernice go Caesarea chun fáilte a chur roimh Fhestus. 14 Agus ar mbeith dhóibh ann iomad lá, do dhearbhuigh Festus cúis Phóil don rígh, ag rádh, Atá duine áiridhe fágbháil i gceangail ag Felics: 15 Mar gheall air, nuair a bhí mé in Iarúsailéim, chuir na hardsagairt agus seanóirí na nGiúdach é in iúl dom, ag iarraidh breithiúnas a thabhairt ina choinne. 16 Dár fhreagair mé, Ní hé nós na Rómhánaigh duine ar bith a thabhairt chun báis, sula mbeadh an lucht cúisithe ag an té a chúisítear aghaidh ar a chéile, agus go mbeadh cead aige freagra a thabhairt dó féin i dtaobh na coire a cuireadh ina aghaidh. 17 Dá bhrí sin, nuair a tháinig siad anso, shuigh mé gan mhoill ar an lá amárach ar shuíochán an bhreithiúnais, agus d’ordaigh an fear a thabhairt amach. 18 Ina choinne, nuair a d’éirigh na cúisitheoirí ina n-áit, níor thug siad aon chúiseamh i leith na nithe a cheap mé: 19 Ach bhí ceisteanna áirithe ina aghaidh faoina piseog féin, agus faoi Íosa amháin a bhí marbh, a dhearbhaigh Pól a bheith beo. 20 Agus mar go raibh amhras orm faoi na ceisteanna sin, d’fhiafraigh mé de an rachadh sé go Iarúsailéim, agus go dtabharfar breith ar na nithe sin ann. 21 Ach nuair a d’iarr Pól go gcoimeádfaí é d’éisteacht Ágastas, d’ordaigh mé é a choinneáil go dtí go gcuirfinn go Caesar é. 22 Ansan a dubhairt Agripa ri Festus, do chluinfinn féin an duine féin freisin. Amárach, ar seisean, éistfidh tú leis. 23 Agus ar an lá amárach, nuair a tháinig Agripa, agus Bernice, le mór mór, agus chuaigh isteach go dtí an áit éisteachta, mar aon leis na príomh-cheannairí, agus fir na cathrach, ar ordú Festus a thabhairt amach Paul. 24 Agus a dubhairt Festus, A rí Agripa, agus na fir uile atá anso i láthair maille ruinn, feiceann sibh an fear so, ar a ndearna an mhór-shluagh Iúdaígh go léir liom, ag Ierúsalem, agus ann so mar an gcéudna, ag gol nár cheart dó. maireachtáil níos faide. 25 Ach nuair a fuair mé amach nach ndearna sé aon ní fiúntach chun báis, agus go ndearna sé féin achomharc go Augustus, chinn mé é a chur chuige. 26 Nach bhfuil aon ní áirithe agam le scríobh chun mo thiarna. Uime sin thug mé amach romhat é, agus go háirithe romhat, a rí Agripa, chun, tar éis dom a scrúdú, go mbeadh rud éigin le scríobh agam. 27 Mar is dóigh liomsa nach bhfuil sé réasúnach príosúnach a chur chun cinn, agus gan na coireanna a cuireadh ina choinne a chur in iúl.
1 Ansin dúirt Agripa le Pól, Tá cead agat labhairt ar do shon féin. Ansin shín Pól an lámh amach, agus d’fhreagair sé ar a shon féin: 2 Is dóigh liom go bhfuil áthas orm, a rí Agripa, mar go dtabharfaidh mé freagra ar mo shon féin inniu os do chomhair maidir leis na nithe go léir a gcuirtear na Giúdaigh ina leith: 3 Go háirithe mar is eol dom thú a bheith saineolach ar gach nós agus ceist atá i measc na nGiúdach: uime sin guím ort éisteacht liom go foighneach. 4 Mo shlí bheatha ó m’óige, a bhí ar dtús i measc mo náisiún féin in Iarúsailéim, aithne ar na Giúdaigh go léir; 5 A raibh aithne acu orm ó thús, dá dtabharfaidís fianaise, gur i ndiaidh an tseic is déine dár reiligiún a mhair mé i mo Phairiseach. 6 Agus anois seasaim agus breithnítear mé mar gheall ar dhóchas gealltanas Dé dár n‑aithreacha: 7 Leis an ngeallúint sin tá súil ag ár dá threibh déag, láithreach ag freastal ar Dhia de ló is d’oíche, teacht. Ar son an dóchais sin, a rí Agripa, táim cúisithe ag na Giúdaigh. 8 Cén fáth ar chóir smaoineamh ar rud dochreidte leatsa, go n-ardódh Dia na mairbh? 9 Shíl mé go fírinneach liom féin, gur chóir dom a lán rudaí a dhéanamh contrártha d’ainm Íosa Nazarat. 10 Rud a rinne mé freisin in Iarúsailéim: agus go leor de na naoimh dhún mé suas i bpríosún, tar éis a fuair údarás ó na sagairt ard; agus nuair a cuireadh chun báis iad, thug mé mo ghuth ina n-aghaidh. 11 Agus rinne mé pionós orthu go minic i ngach sionagóg, agus iallach orthu blaspheme; agus ar mo mheabhair ina gcoinne, rinne mé géarleanúint orthu go cathracha coimhthíocha. 12 Leis sin agus mé ag dul go Damaisc faoi údarás agus faoi choimisiún ó na hardsagairt, 13 Ag meán lae, a rí, chonaic mé ar an mbealach solas ó neamh, os cionn gile na gréine, ag lonrú timpeall orm agus iad siúd a bhí ag taisteal liom. 14 Agus nuair a bhí muid go léir tar éis titim ar an talamh , chuala mé guth ag labhairt liom , agus ag rá sa teanga Eabhrais , A Shóil , A Shóil , cén fáth a bhfuil tú ag géarleanúint orm ? is deacair dhuit cic a chur ar na priocanna. 15 Agus dúirt mé, Cé hé thusa, a Thiarna? Agus dúirt sé, Is mise Íosa a bhfuil tú géarleanúint. 16 Ach eirigh, agus seas ar do chosa: óir tá mé le feiceáil dhuit chun na críche seo, chun tú a dhéanamh ministir agus finné araon de na rudaí a bhfuil tú ag feiceáil, agus de na nithe ina mbeidh mé le feiceáil dhuit; 17 Ag do shaoradh ó na daoine agus ó na Gintlithe a gcuirim chugat anois thú, 18 A súile a oscailt, agus iad a iompú ó dhorchadas go solas, agus ó chumhacht Sátan go Dia, chun go bhfaighidh siad maithiúnas na bpeacaí, agus oidhreacht ina measc siúd atá naomhaithe ag an gcreideamh atá ionamsa. 19 Leis sin, a rí Agripa, ní raibh mé easumhal don fhís neamhaí: 20 Ach chuir sé in iúl dóibh ar dtús na Damaisc, agus in Iarúsailéim, agus ar fud chóstaí Iúdáia go léir, agus ansin
107
Gníomhartha na nAspal
do na Gintlithe, go ndéanfaidís aithrí agus iompú chun Dé, agus go ndéanfadh siad oibreacha le chéile chun aithrí. 21 Ar na cúiseanna seo ghabh na Giúdaigh mé sa teampall, agus chuaigh siad ar tí mé a mharú. 22 Mar sin tar éis dom cúnamh Dé a fháil, leanaim go dtí an lá inniu, ag finné idir bheag agus mhór, ag rá rudaí ar bith eile seachas na rudaí a dúirt na fáithe agus Maois ba cheart a theacht: 23 Go n-imeodh Críost, agus go n-éireodh sé ar an gcéad duine d'éirigh ó mhairbh, agus go dtaispeánfadh sé solas don phobal, agus do na Gintlithe. 24 Agus an tan do labhair sé mar sin ar a shon féin, a dubhairt Festus le guth árd, A Phóil, tá tú taobh leat féin; cuireann mórán foghluim ar buile thú. 25 Ach a dubhairt seision, Ní misde mise, a Fhestuis is uaisle; ach labhair amach focail na fírinne agus na macántachta. 26Oir a bhfuil a fhios ag an rí na nithe seo, a bhfuil mé ag labhairt faoi shaoirse os a chomhair freisin: mar tá mé cinnte nach bhfuil aon cheann de na rudaí i bhfolach air; óir ní dhearnadh an ní so i gcúinne. 27 A rí Agripa, an gcreideann tusa na fáithe? Tá a fhios agam go gcreideann tú. 28 Ansin dúirt Agripa le Pól, Is beag a chuireann tú ina luí orm a bheith i mo Chríostaí. 29 Agus a dubhairt Pól, Ba mhaith liom do Dhia, go raibh ní amháin tusa, ach freisin go léir a éisteann liom inniu, idir beagnach, agus ar fad mar atá mé, ach amháin na naisc seo. 30Agus nuair a labhair sé mar seo, d’éirigh an rí suas, agus an gobharnóir, agus Bernice, agus na daoine a bhí ina suí leo: 31 Agus ar imtheacht dhóibh, do labhradar eatorra féin, ag rádh, Ní dhéanann an duine so aon ní fiúntach chun báis ná i gceangal. 32 Ansin dúirt Agripa le Festus, B’fhéidir go gcuirfí an duine seo faoi shaoirse, mura ndéanfadh sé achomharc chun Caesar.
9Nuair a bhí mórán ama caite, agus an tseoltóireacht contúirteach anois, mar go raibh an troscadh thart cheana féin, d’admhaigh Pól iad, 10 Agus a dubhairt seision ríu, A dhuine uasail, tuigim go n-imreoidh an turas so gort agus go mór-mhór, ní hé amháin don luchta agus don luing, acht dár mbeatha-ne mar an gcéanna. 11 Mar sin féin chreid an ceannaire an máistir agus úinéir na loinge, níos mó ná na nithe a labhair Pól. 12 Agus do bhrígh nach raibh an cuan comónta don gheimhreadh ann, do chomhairligh don chuid is mó imtheacht as sin freisin, dá bhféadfaidís ar aon mhodh sroichint go Phenice, agus an geimhreadh as sin; is caladh don Chréit é, agus atá i dtreo an iardheiscirt agus an iarthuaiscirt. 13 Agus nuair a shéid an ghaoth theas go bog, ag ceapadh go raibh a n-aidhm bainte amach acu, ag scaoileadh leo as sin, sheol siad i ngar don Chré. 14 Ach ní fada ina dhiaidh sin d’éirigh gaoth mhór ina coinne, ar a dtugtar Euroclydon. 15 Agus nuair a bhí an long gafa , agus nach bhféadfadh sí iompróidh suas sa ghaoth , lig muid di tiomáint . 16 Agus ag imtheacht fá oileán ar leith dá ngairthear Clauda, do bhí mórán oibre le teacht againn ar an mbád: 17 Agus nuair a chuaigh siad i bhfostú, d’úsáid siad cabhracha, faoi bhun na loinge; agus, ar eagla go dtitfeadh siad isteach sa ghaineamhlach, seol stróicthe, agus mar sin tiomáinte iad. 18 Agus ar mbeith go mór d'iomchar dúinn, an lá arna mhárach lasadar an long; 19 Agus an tríú lá chaitheamar amach lenár lámha féin táilliúr na loinge. 20 Agus nuair nach raibh an ghrian ná na réaltaí le feiceáil i mórán laethanta, agus nach raibh aon stoirm bheag ina luí orainn, tógadh uainn an dóchas go léir go mbeimis slán. 21 Ach tar éis staonadh fada do sheas Pól amach 'n-a measg, agus dubhairt sé, A dhuine uasail, is cóir d'éisteacht liomsa, agus gan fuascailt ón gCréit, agus an dochar agus an chailliúint seo do bheith bainte amach agat. 22 Agus anois molaim daoibh a bheith lán de mhisneach: óir ní chaillfidh duine ar bith beatha ion bhur measc, ach an long. 23Oir sheas aingeal Dé liom an oíche seo, ar a bhfuilim, agus a bhfuilim ag freastal air; 24 Ag rádh, Ná bíodh eagla ort, a Phóil; ní foláir thú a thabhairt os comhair Caesar: agus, féach, thug Dia duit iad siúd go léir a sheolann leat. 25 Uime sin, a dhuine uasail, bíodh misneach mhaith agaibh: óir creidim Dia, go mbeidh sé mar adubhradh liom. 26 Ní foláir, áfach, sinn a chaitheamh ar oileán áirithe. 27 Ach nuair a tháinig an ceathrú oíche déag, agus sinn ag tiomáint suas agus síos in Adria, thart ar mheán oíche mheas na longa go ndeachaigh siad i ngar do thír éigin; 28 Agus fuaireadar é, agus fuair sé fiche aithrí : agus ar imtheacht beagán eile dhóibh, do sheinneadar arís, agus fuaireadar é cúig aithreacha déag. 29 Ar eagla na heagla go mbeimis ag titim ar charraigeacha, chaitheadar ceithre ancaire as an deireadh, agus chaitheadar an lá. 30 Agus nuair a bhí na longa ar tí teitheadh as an long, agus iad tar éis an bád a ligean síos san fharraige, faoi
CAIBIDIL 27 1Agus nuair a chinneadar go seolfaimis isteach san Iodáil, thugadar Pól agus príosúnaigh áirithe eile d’aon duine darbh ainm Iúlius, ceannaire de bhuíon Ágastas. 2 Agus ag dul isteach i long Adramittium, sheolamar, rud a chiallaíonn seoladh le cóstaí na hÁise; duine Aristarchus, Macadónach de Thesalonica, do bheith linn. 3 Agus an lá arna mhárach chuamar i dteagmháil le Sídon. Agus ghuigh Iúlius go cúirtéiseach ar Phól, agus thug sé cead dó dul chun a chairde chun é féin a athnuachan. 4 Agus nuair a sheolamar as sin, sheolamar faoin gCipir, mar go raibh na gaotha contrártha. 5 Agus nuair a sheol muid thar farraige na Cilicia agus na Pamphilia, tháinig muid go dtí Míorá, cathair de Licia. 6 Agus fuair an ceannaire ann long de Alecsandria ag seoladh isteach san Iodáil; agus chuir sé ann sinn. 7 Agus tar éis dúinn iomad laethe do sheóladh go mall, agus gann do theacht anonn i n-aghaidh Cnidus, an ghaoth gan fhulaingt orainn, sheolamar faoin gCréit, anonn i gcoinne Bradán; 8 Agus ar éigean a rith sé, tháinig go dtí áit ar a dtugtar Na tearmainn aonach; i ngar don a raibh cathair Lasea.
108
Gníomhartha na nAspal
dhath mar go mbeadh ancairí á gcaitheamh acu as an longfort, 31 Dúirt Pól leis an gCeannach agus leis na saighdiúirí, Mura bhfanann siad seo sa long, ní féidir sibh a shábháil. 32 Ansin ghearr na saighdiúrí rópaí an bháid de, agus lig siad di titim amach. 33 Agus ag druidim an lae, d’iarr Pól orthu uile feoil a ghlacadh, ag rádh, Is é an lá seo an ceathrú lá déag a d’fhan sibh agus a d’fhan sibh ag troscadh gan aon ní a ghlacadh. 34 Uime sin adeirim ribh feoil éigin do ghlacadh : óir atá so chum bhur sláinte : oir ní thiocfas fionnadh ó cheann aon neach agaibh. 35 Agus an tan do labhradh sé mar so, do ghlac sé arán, agus do thug sé buidheachas do Dhía 'na láthair uile : agus ar briseadh dhó, do thosnuigh sé ar ithe. 36 Ansin bhí lúcháir orthu go léir, agus ghlac siad roinnt feola freisin. 37 Agus do bhíomar go léir sa luing dhá chéad trí fichid agus sé anam déag. 38 Agus nuair a bhí a ndóthain ithte acu, las siad an long, agus chaith siad amach an cruithneacht san fharraige. 39 Agus nuair a tháinig an lá, ní raibh a fhios acu an talamh: ach fuair siad amach loch ar leith leis an gcladach, isteach mar a raibh siad ar aigne, más féidir, a sá sa long. 40 Agus nuair a bhí na hancairí tógtha acu, chuadar féin go dtí an fharraige, agus scaoil siad na bannaí ruathair, agus chrom siad an príomhsheol chun na gaoithe, agus rinne siad i dtreo an chladaigh. 41 Agus tar éis titim isteach san áit ar bhuail dhá fharraig le chéile, rith siad an long ar talamh; agus an forepart bhfostú go tapa, agus d'fhan unmovable, ach an chuid bac a bhí briste le foréigean na dtonn. 42 Agus ba é comhairle na saighdiúrí na príosúnaigh a mharú, ar eagla go n-éireodh aon duine acu amach, agus go n-éalódh sé. 43 Ach an Céadta , toilteanach Pól a shábháil , choinnigh sé iad óna chuspóir ; agus d'órduigh siadsan a thiocfadh ar snámh iad féin a chaitheamh ar dtúis san fharraige, agus dul i dtír: 44 Agus an chuid eile, cuid ar chláir, agus cuid eile ar phíosaí briste den long. Agus is mar sin a tharla, gur éalaigh siad go léir slán go talamh. CAIBIDIL 28 1 Agus nuair a d'éalaigh siad, ansin bhí a fhios acu go bhfuil an t-oileán a dtugtar Melita. 2Níor léirigh na daoine barbarach cineáltas beag dúinn: óir las siad tine, agus ghlac siad gach duine againn mar gheall ar an mbáisteach láithreach, agus mar gheall ar an bhfuacht. 3 Agus nuair a bhailigh Pól cuach bataí, agus a leag ar an tine iad, tháinig víobaire amach as an teas, agus cheangail sé ar a lámh iad. 4 Agus nuair a chonaic na barbarians an beithíoch nimhiúil ar crochadh ar a láimh, a dúirt siad eatarthu féin, Gan dabht is dúnmharfóir an duine seo, cé gur éalaigh sé ón bhfarraige, ach ní fhulaingíonn an bhfeice maireachtáil. 5 Agus chroith sé as an beithíoch isteach sa tine, agus bhraith aon dochar. 6 Gidheadh d’fhéachadar an uair ba cheart dó a bheith ata, nó gur thuiteadar marbh go h-obann: ach tar éis dóibh
109
féachaint tamall mór, agus gan aon dochar a dhéanamh dó, d’athraigh siad a n-intinn, agus adubhairt gur dhia é. 7 Sa cheathrú chéanna bhí sealúchais ó phríomhfhear an oileáin, arbh ainm dó Publius; a fuair sinn, agus a thaisceadh go cúirtéiseach sinn trí lá. 8 Agus tárla, go raibh athair Publius 'na laighe tinn de fhiabhras agus de shreabhadh fola: a dtáinig Pól isteach, agus do ghuidh sé, agus ar leag a lámha air, agus do leighis sé é. 9Mar sin nuair a rinneadh é seo, tháinig daoine eile freisin a raibh galair orthu san oileán agus leighiseadh iad: 10 A thug onóir dúinn freisin le go leor onóracha; agus ar imtheacht uainn, do chuireadar na nithe ba ghádh orainn. 11 Agus tar éis trí mhí d’imigh muid ar long de chuid Alecsandria, a bhí tar éis geimhriú a dhéanamh san oileán, a raibh Castor agus Pollux mar chomhartha uirthi. 12 Agus ag teacht i dtír ag Syracuse, d'fhanamar ann trí lá. 13 Agus as sin fuaireamar compás, agus tháinig muid go Rhegium: agus tar éis aon lá shéid an ghaoth theas, agus tháinig muid an lá arna mhárach go Puteoli: 14 Áit a bhfuaireamar na bráithre, agus ba mhian linn fanacht leo seacht lá: agus mar sin chuamar i dtreo na Róimhe. 15 Agus as sin amach, an tan do chuala na bráithre fúinn, do thángadar chum ár n-aithrighe chomh fada go bhFóm Apii, agus na trí tigh tábhairne : agus an uair a chonaic Pól do ghabh sé buidheachas le Dia, agus do ghabh misneach. 16 Agus nuair a tháinig muid chun na Róimhe, thug an Céad-céadta na príosúnaigh do chaptaen an gharda: ach d'fhulaing Pól a bheith ina chónaí ann féin le saighdiúir a bhí á choimeád aige. 17 Agus tárla, tar éis trí lá, gur ghlaoidh Pól ceann feadhna na n-Iúdach le chéile: agus ar ndul a n-a chéile dhó, a dubhairt sé ríu, A fhir agus a bhráithre, cé nach ndearna mé aon ní i n-aghaidh an phobail, ná i gcoinnibh ár naithreacha. , gidheadh do tugadh mise mar phríosúnach ó Iarúsailéim go lámhaibh na Róimhe. 18 An té, tar éis dom scrúdú a dhéanamh orm, a scaoilfeadh uaidh mé, mar ní raibh aon chúis bháis ionam. 19 Ach nuair a labhair na Giúdaigh ina aghaidh, cuireadh iallach orm achomharc a dhéanamh chun Caesar; ní gur chóir dom mo náisiún a chúiseamh. 20 Ar an ábhar sin dá bhrí sin ghlaoigh mé oraibh, chun sibh a fheiceáil, agus chun labhairt libh: óir is ar son dóchais Iosrael atáim ceangailte leis an slabhra seo. 21 Agus dúirt siad leis: "Ní bhfuaireamar ó Iúdáia litreacha mar gheall ort, ná aon duine de na bráithre a tháinig chun d'innis nó a labhair aon dochar duit. 22 Ach is mian linn a chluinstin uaibh cad é do bharúil agaibh: óir maidir leis an tseic seo, tá a fhios againn gach uile áit a labhraítear ina aghaidh. 23 Agus nuair a bhí lá ceaptha acu dó, tháinig go leor chuige isteach ina lóistín; Dár mhínigh sé agus d’fhianais sé ríocht Dé, á chur ina luí orthu i dtaobh Íosa, as dlí Mhaois agus as na fáithe, ó mhaidin go tráthnóna. 24 Agus chreid cuid acu na nithe a labhraíodh, agus cuid nár chreid. 25 Agus an tan nár chomhaontaigh siad eatorra féin, d'imthigheadar, tar éis do Phól aon fhocal a rádh, Is maith a labhair an Spiorad Naomh tré Esaias fáidh r'ar naithreachaibh,
Gníomhartha na nAspal
26 Ag rádh , Imthigh go dtí an sluagh so , agus abair , Ag éisteacht do chloisfidh sibh , agus ní thuigeann sibh ; agus ag féachaint feicfidh sibh, agus ní bhrath: 27 Óir tá croí an phobail seo géaraithe, agus tá a gcluasa mall le cloisteáil, agus a súile dúnta; ar eagla go bhfeicfidís lena súile, agus go gcloisfidís lena gcluasa, agus go dtuigfidís lena gcroí, agus go n-iompófaí iad, agus go leigheasfainn iad. 28 Bíodh a fhios agaibh, dá bhrí sin, gur cuireadh slánú Dé chun na nGintlithe, agus go gcloisfidh siad é. 29 Agus nuair a dúirt sé na briathra seo, d'imigh na Iúdaí, agus bhí réasúnaíocht mhór eatarthu féin. 30 Agus mhair Pól dhá bhliain ar fad ina theach féin, agus fuair sé gach a tháinig isteach chuige; 31 Ag seanmóireacht ríocht Dé, agus ag teagasc na nithe sin a bhaineann leis an Tiarna Íosa Críost, le gach muinín, gan aon duine a thoirmeasc air.
110
Rómhánaigh
23 Agus d’athraigh sé glóir an Dé neamhthruaillithe go híomhá a bhí cosúil leis an duine truaillithe, agus le héin, agus le hainmhithe ceathairchosacha, agus le beithígh. 24 Dá bhrí sin thug Dia suas iad freisin don neamhghlan trí ana-mianna a gcroí féin, chun easurraim a thabhairt dá gcorp féin eatarthu féin: 25 A d’athraigh fírinne Dé ina bréag, agus a d’adhradh agus a rinne seirbhís don chréatúr níos mó ná an Cruthaitheoir, atá beannaithe go deo. Amen. 26 Ar an ábhar sin thug Dia suas iad do ghránna nimhneacha: óir níor athraigh fiú a mná an úsáid nádúrtha go dtí an úsáid atá in aghaidh an dúlra: 27 Agus mar an gcéanna na fir, ag fágáil úsáid nádúrtha na mná, dóite i n-lust i dtreo a chéile; fir le fir ag obair an rud nach cosúil, agus ag fáil iontu féin an cúiteamh sin as a nearráid a bhí le chéile. 28 Agus cé nár thaitin leo Dia a choinneáil ina n-eolas, thug Dia thairis iad d’aigne mhaslaigh, chun na nithe sin nach bhfuil áisiúil a dhéanamh; 29 Arna líonadh leis an uile mhícheart, striapachas, aingidheachd, sannt, agus mailís; lán d'éad, dúnmharú, díospóireacht, deceit, urchóideacht; cogarnaigh, 30 A lucht bacainne, fuathóirí Dé, dúthrachtach, uaibhreach, bréan, aireagóirí drochrudaí, easumhal do thuismitheoirí, 31 Gan tuisceana, a bhriseoirí cúnaint, gan gean nádúrtha, doghlactha, neamhthrócaireach: 32 An té a bhfuil a fhios aige breithiúnas Dé, go bhfuil an dream a dhéanann na nithe sin fiúntach chun báis, ní hé amháin go ndéanann siad an rud céanna, ach go mbíonn áthas orthu siúd a dhéanann iad.
CAIBIDIL 1 1 Pól, seirbhíseach Íosa Críost, air a ghairm chun bheith ina aspal, deighilte do shoiscéal Dé, 2 (Rud a gheall sé roimhe seo ag na fáithe sna scrioptúr naofa,) 3 Maidir lena Mhac Íosa Críost ár dTiarna, a rinneadh de shíol Dháiví de réir na feola; 4 Agus do dhearbhuighthear gurab é Mac Dé é chumhacht, do réir spioraid na naomhthachta, tré aiseirigh ó mhairbh: 5 Tríd a bhfuaireamar grásta agus aspalacht, mar ghéill don chreideamh i measc na náisiún uile, ar a ainm: 6 I measc a bhfuil sibhse freisin ar a dtugtar Íosa Críost: 7Chun gach a bhfuil sa Róimh, ionúin Dé, ar a dtugtar chun bheith ina naoimh: Grásta chugaibh agus síocháin ó Dhia ár nAthair, agus an Tiarna Íosa Críost. 8 Ar dtús, gabhaim buíochas le mo Dhia trí Íosa Críost ar bhur son go léir, mar a labhraítear faoi bhur gcreideamh ar fud an domhain uile. 9 Oir is é Dia m’fhinné, a ndéanaim seirbhís dó le mo spiorad i soiscéal a Mhic, go ndéanfainn gan staonadh daoibh i gcónaí i m’urnaí; 10 Ag déanamh iarratais, dá bhféadfainn ar shlí ar bith anois turas rathúil a bheith agam ar thoil Dé teacht chugat. 11Oir is fada liom sibh a fheiceáil, chun go dtugaim bronntanas spioradálta éigin daoibh, chun na críche go náiritheofar sibh; 12 Is é sin le rá go mbeidh mé ar mo shuaimhneas in éineacht leat tríd an gcreideamh frithpháirteach idir tú féin agus mise. 13 Anois ní ba mhaith liom a bheith aineolach oraibh, a bhráithre, gur mhian liom go minic teacht chugaibh, (ach ligeadh dom go dtí seo,) go mbeadh toradh éigin agam in bhur measc freisin, fiú mar atá i measc na Gentiles eile. 14 Tá mé i bhféichiúnaí ag na Gréagaigh agus ag na Barbaraigh; araon do na ciallmhar, agus do na héagothrom. 15 Mar sin, an oiread agus atá ionamsa, táim réidh chun an soiscéal a shearmonú daoibhse atá sa Róimh freisin. 16 Oir ní náire mise soiscéal Chríost: óir is é cumhacht Dé é chun slánaithe do gach duine a chreideann; don Ghiúdach ar dtús, agus don Ghréagach freisin. 17 Oir ann sin foillsighthear fíréantacht Dé ó chreideamh go creideamh : mar atá sgríobhtha, Mairidh an fíréun tré chreideamh. 18Oir foilsítear fearg Dé ó neamh in aghaidh gach aindiachais agus neamhfhíréantacht daoine, a shealbhaíonn an fhírinne san neamhfhíréantacht; 19 Do bhrígh go bhfuil an ní is aithnid do Dhia follasach iontu; óir do thaisbeáin Dia dhóibh é. 20Oir tá na nithe dofheicthe aige ó chruthú an domhain le feiceáil go soiléir, á thuiscint ag na rudaí a dhéantar, fiú a chumhacht shíoraí agus a Dhiadhachta; ionas go mbeidh siad gan leithscéal: 21 De bhrí, nuair a bhí aithne acu ar Dhia, níor thug siad glóir dó mar Dhia, agus ní raibh siad buíoch; ach d'éirigh siad ar neamhní ina samhlaíocht, agus dorchaíodh a gcroí amaideach. 22 Ag agairt iad féin a bheith ciallmhar, rinneadh amadáin díobh,
CAIBIDIL 2 1 Uime sin tá tú do-ghlactha, a dhuine, pé duine a thugann breith ort: óir an ti a thugann breith ar dhuine eile, daorann tú thú féin; óir is tusa an breitheamh a dhéanann na nithe céanna. 2 Ach táimid cinnte go bhfuil breithiúnas Dé de réir na fírinne ina n-aghaidh a dhéanann na nithe sin. 3 Agus an dóigh leat é seo, a dhuine, a thugann breithiúnas orthu siúd a dhéanann na rudaí sin, agus a dhéanann iad féin, go n-éalóidh tú ó bhreithiúnas Dé? 4 Nó go ndéanann tú díspeagadh ar shaibhreas a mhaitheasa agus a fhadfhulangais agus a fhadfhulangais; gan a fhios agam go gcuireann maitheas Dé chun aithrí thú? 5 Ach tar éis do chruais agus do chroí gan trua a bheith agat, déan suas fearg duit féin i gcoinne lá na feirge agus nochtadh breithiúnas ceart Dé; 6 An té a íocfaidh do gach duine de réir a ghníomhartha: 7 Dóibh siúd a lorgaíonn glóir agus onóir, agus neamhbhásmhaireacht, an bheatha shíoraí trí bhuanú foighneach ar mhaithe le déanamh: 8Ach dóibh siúd atá achrannach, agus nach gcloíonn leis an bhfírinne, ach a ghéilleann don éagórach, fearg agus fearg, 9 Trioblóid agus anró, ar gach anam duine a dhéanann olc, ar an nGiúdach ar dtús, agus ar an nGintleach freisin; 10 Ach glóir, onóir, agus síocháin, don uile dhuine a oibríonn go maith, don Ghiúdach ar dtús, agus don Ghinealach freisin: 11Oir níl meas ar bith ag daoine ar Dhia.
111
Rómhánaigh
12 Oir an méid a pheacaigh gan dlí, caillfear iad gan dlí freisin: agus an méid a pheacaigh sa dlí, tabharfar breithiúnas orthu de réir an dlí; 13 (Oir ní os comhair Dé iad lucht éisteachta an dlí, ach beidh údar maith ag lucht déanta an dlí. 14Oir nuair a dhéanann na Gentiles, nach bhfuil an dlí, ó nádúr na rudaí atá sa dlí, iad seo, gan an dlí, is dlí dóibh féin: 15 A thaispeánann obair an dlí atá scríofa ina gcroí, a gcoinsias ag déanamh fianaise freisin, agus a gcuid smaointe ar an meán agus iad ag cúisiú nó ag tabhairt leithscéil dá chéile;) 16 Sa lá a thabharfaidh Dia breithiúnas ar rúin na ndaoine trí Íosa Críost de réir mo shoiscéil. 17Féach, Giúdach a thugtar ort, agus do scíth sa dlí, agus déanann tú bród as Dia; 18 Agus is eol duit a thoil, agus na nithe is fearr a fhormheas, á theagasc as an dlí; 19 Agus bíodh muinín agat as gur treoraí na daill thú féin, solas dóibh siúd atá sa dorchadas, 20 Teagascóir na n-amaideach, múinteoir leanaí, a bhfuil foirm an eolais agus na fírinne sa dlí aige. 21 Thusa mar sin a mhúineann duine eile, nach múineann tú thú féin? tusa a shearmónnn duine nach goid, goidé? 22 Thusa a deir nach ndéanfadh duine adhaltranas, an ndéanann tú adhaltranas? tusa a ghráiníonn íol, an ndéanann tú sacraimint? 23 Tú a dhéanann bród as an dlí, an bhfuil tú ag déanamh mímhuiníne as an dlí trí bhriseadh an dlí? 24 Oir a bhfuil ainm Dé blasphemed i measc na Gentiles trí tú, mar atá scríofa. 25 Is fíor an tairbhe don timpeallghearradh, má choinníonn tú an dlí: ach má bhriseann tú an dlí, is neamhthimcheallghearradh a dhéantar do do thimcheallghearradh. 26 Uime sin má choimeádann an neamhthimchiollghearradh fíréantacht an dlí, nach áirmhear a neamhthimchiollghearradh mar thimcheallghearradh? 27 Agus nach ndéanfaidh an neo-thimchiollghearradh atá ar nádúr, má chomhlíonann sé an dlí, breith ort, cé hé de réir na litreach agus an timpeallghearrtha a sháróidh an dlí? 28 Oir ní Giúdach é, atá ar an taobh amuigh; ná an timpeallghearradh sin atá amuigh san fheoil: 29 Ach is Giúdach é, duine atá istigh; agus circumcision go bhfuil an croí, i spiorad, agus ní sa litir; nach bhfuil moladh ó dhaoine, ach ó Dhia.
5 Ach má mholann ár n-éagórainne cearta Dé, cad a déarfaimid? An bhfuil Dia éagórach a dhéanann vengeance? (Labhraím mar fhear) 6 Na bac le Dia: óir mar sin conas a thabharfaidh Dia breithiúnas ar an domhan? 7Oir má mhéadaigh fírinne Dé trí mo bhréag chun a ghlóire; cad chuige fós a mbreithitear mise mar pheacach freisin? 8 Agus nach ait, (mar a thuairiscítear go cealgach sinn, agus mar a dheimhníonn dream àraidh sinn,) Déanaimís an t-olc, chun go dtiocfaidh an mhaith? a bhfuil damnation díreach. 9 Cad mar sin? an bhfuil muid níos fearr ná iad? Ní hea, ní hea: óir do chruthaíomar roimhe seo na Giúdaigh agus na Gintligh, go bhfuilid uile faoin bpeaca; 10 Mar tá sé scríofa, Níl aon ionraic, ní, ní amháin: 11 Níl aon duine a thuigeann, níl aon duine a lorgann Dia. 12 Tá siad go léir imithe as an mbealach, tá siad le chéile a bheith unprofitable; níl aon duine a dhéanann maith, ní hea, ní haon. 13 Is uaigh oscailte a scornach; lena dteanga d'úsáid siad deceit; tá nimh na n-aspal faoina mbeola: 14 A bhfuil a bhéal lán de mhallacht agus de shearbhas: 15 Is gasta a gcosa chun fuil a dhoirteadh: 16 Tá scrios agus ainnis ina slite: 17 Agus ní raibh a fhios acu slí na síochána: 18 Níl eagla Dé ar bith os comhair a súl. 19 Anois tá a fhios againn, cibé nithe a deir an dlí, a deir sé leo siúd atá faoin dlí: go stopfar gach béal, agus go mbeadh an domhan go léir ciontach i láthair Dé. 20 Uime sin tré ghníomhartha an dligheadh ní fhírionnthear feoil ina radharc : óir is tré neithibh an dligheadh eolas an pheacaidh. 21 Ach anois tá fíréantacht Dé d’uireasa an dlí arna léiriú ag an dlí agus ag na fáithe; 22 Eadhon fíréantacht Dé tré chreideamh Iósa Críosd do chách, agus ar na neithibh uile a chreideas: 23Oir pheacaigh gach uile dhuine, agus tháinig gearr ar ghlóir Dé; 24 Arna fhírinniú go saor trína ghrásta tríd an tsaoirse atá i gCríost Íosa: 25 An té a leag Dia amach le bheith ina íobairt tré chreideamh ina fhuil, chun a fhíréantacht a fhógairt mar mhaithe le maithiúnas na bpeacaí atá caite, trí fhadfhulangacht Dé; 26 Chun a dhearbhú, a deirim, an tráth seo a fhíréantacht: chun go mbeadh sé cóir, agus an té a chreideann in Íosa. 27 Cá bhfuil bród mar sin? Tá sé as an áireamh. Cén dlí? de shaothair? Ní hea: ach do réir dhlí an chreidimh. 28 Dá bhrí sin tá sé de thátal againn go bhfuil an duine údar trí chreideamh gan gníomhais an dlí. 29 An é Dia na nGiúdach amháin é? nach bhfuil sé de na Gentiles freisin? Sea, de na Gentiles freisin: 30 Ag breathnú air is aon Dia amháin é, a dhlisteanóidh an timpeallghearradh trí chreideamh, agus an neamhthimchiollghearradh trí chreideamh. 31 An ndéanaimid mar sin an dlí a chur ar neamhní trí chreideamh? Na bac le Dia: sea, bunaímid an dlí.
CAIBIDIL 3 1 Cén buntáiste atá ag an nGiúdach mar sin? nó cad é brabús an timpeallghearrtha? 2 Ar gach uile bhealach: go príomha, mar go ndearnadh oracles Dé dóibh. 3 Ar a shon sin mura gcreidfeadh cuid acu? an ndéanfaidh a míchreideamh creideamh Dé gan éifeacht? 4 Nar leigeadh Dia: seadh, go mbí Dia fíor, ach gach duine ina bhréagach; mar tá sé scriobhta, Go bhfíadhnuigheadh thú i n-a bhriathraibh, agus go gcuirfid buaidh ar a bhreitheamhnas.
CAIBIDIL 4 1 Cad a déarfaimid mar sin a fuair Abrahám ár n-athair, maidir leis an bhfeoil?
112
Rómhánaigh
2Oir dá bhfírinníodh Abrahám tré oibreacha, léaghthar é chum glóire; ach ní roimh Dhia. 3 Oir cad a deir an scrioptúr? Chreid Abrahám Dia, agus áiríodh dó mar fhíréantacht é. 4 Anois don té a oibríonn ní háirmhítear luach saothair an ghrásta, ach an fhiachais. 5 Ach don té nach n-oibríonn, ach a chreideann sa té a thugann fírinniú do na héagaí, is mar fhíréantacht a chreideann a chreideamh. 6 Mar a dhéanann Dáiví cur síos freisin ar bheannacht an fhir a ndéanann Dia an fhíréantacht gan oibreacha a chur i leith Dé; 7 Ag rádh, Is beannaithe iad a bhfuil a n-eucearta maite, agus a bhfuil a bpeacaí folaithe. 8 Is beannaithe an duine nach gcuirfidh an Tiarna peaca air. 9 An ar an timpeallghearradh amháin a thagann an bheannacht seo, nó ar an neamhthimtheorannú freisin? óir adubhramar gur áirmhíodh creideamh do Abraham mar fhíréantachd. 10 Conas a ríomhadh é ansin? nuair a bhí sé san timpeallghearradh, nó sa neamhthimtheorannú? Ní san timpeallghearradh, ach sa neamhchiorcalas. 11 Agus fuair sé comhartha an circumcision, séala an fhíréantacht an chreidimh a bhí fós uncircumcised aige: go mbeadh sé a bheith ar an athair siúd go léir a chreideann, cé nach bhfuil siad circumcised; go gcuirfí an fhíréantacht i leith iad siúd freisin: 12 Agus athair an timpeallghearrtha dóibh siúd nach bhfuil den timpeallghearradh amháin, ach a shiúil freisin i gcéimeanna an chreidimh sin ár n-athar Abrahám, a bhí fós gan timpeallghearradh. 13 Oir an gealladh, go mbeith sé 'na oighre ar an domhan, ní ar Abraham, nó ar a shíol, a bhí sé tríd an dlighe, ach tré fhíréantacht an chreidimh. 14Oir más oidhrí iad na daoine den dlí, déantar an creideamh ar neamhní, agus an gealltanas gan éifeacht: 15 De bhrí go n-oibríonn an dlí wrath: óir nuair nach bhfuil aon dlí, níl aon chionta. 16 Uime sin is ón gcreideamh é, gur tré ghrásta é; go dtí an deireadh b'fhéidir go mbeadh an gealltanas cinnte don síol go léir; ní amháin go bhfuil an dlí, ach freisin go bhfuil an chreidimh de Abraham; cé hé an t-athair dúinn go léir, 17 (Mar tá sé scríofa, Rinne mé athair na náisiún go leor thú,) os a chomhair an té a chreid sé, eadhon Dia, a bheathóidh na mairbh, agus a ghlaonn na rudaí nach bhfuil mar go raibh siad. 18 An té a chreid i n-aghaidh dóchais, chun go mbeadh sé ina athair ar mhórán náisiúin, de réir an méid a dúradh, Mar sin beidh do shíolsa. 19Agus gan é bheith lag sa chreideamh, níor mheas sé a chorp féin a bheith marbh anois, nuair a bhí sé thart ar chéad bliain d’aois, ná marbhú bhroinn Shára: 20 Ní thuisleadh sé gealltanas Dé trí mhíchreideamh; ach bhí láidir sa chreideamh, ag tabhairt glóire do Dhia; 21 Agus an méid a bhí geallta aige, bhí sé lánchinnte go raibh sé in ann a dhéanamh freisin. 22 Agus dá bhrí sin bhí sé curtha i leith dó mar righteousness. 23 Anois níor scríobhadh ar a shon féin é, gur cuireadh i leith é; 24 Ach ar ár son-ne freisin, a ndéarfar é, má chreideann muid san d'ardaigh Íosa ár dTiarna ó mhairbh;
25 A seachadadh ar son ár gcionta, agus a tógadh arís dár bhfírinniú. CAIBIDIL 5 1 Mar sin, ar ár bhfírinniú trí chreideamh, tá síocháin againn le Dia trínár dTiarna Íosa Críost: 2 Tríd a bhfuil rochtain againn freisin trí chreideamh ar an ngrásta seo ina bhfuil muid inár seasamh, agus áthas orainn i ndóchas glóire Dé. 3 Agus ní hamháin sin, ach déanaimid glóir i gcruachás freisin: a fhios agam go n-oibríonn tribulation foighne; 4 Agus foighne, taithí; agus taithí, tá súil: 5 Agus ní chuireann dóchas náire; óir doirttear grá Dé thar sáile inár gcroíthe ag an Spiorad Naomh a thugtar dúinn. 6Oir nuair a bhíomar fós gan neart, i dtráth cuí fuair Críost bás ar son na n‑éago. 7 Óir is gann ar an bhfíréan a gheobhaidh duine bás: ach b’fhéidir gur mhaith le duine éigin bás a fháil, b’fhéidir. 8 Ach molann Dia a ghrá dhúinn, sa mhéid gur peacaigh sinn fós, go bhfuair Críost bás ar ár son. 9 Is mó i bhfad níos mó mar sin, arna fhírinniú anois trína fhuil, saorfar sinn ón bhfeirge tríothu. 10Oir más rud é, nuair a bhí muid ina naimhde, déanaimid réiteach le Dia trí bhás a Mhic, is mó go mór, ar athmhuintearas a dhéanamh, slán a bheatha sinn. 11 Agus ní hé amháin sin, ach tá lúcháir orainn freisin i nDia trínár dTiarna Íosa Críost, trína bhfuaireamar an tathréiteach anois. 12 Uime sin mar is tré aon duine a tháinig peacadh isteach sa domhan, agus bás tré pheaca; agus mar sin do ghabh bás ar na daoinibh uile, óir do pheacaigh iad uile: 13 (Oir go dtí an dlí a bhí an peaca ar domhan: ach ní chuirtear i leith an pheaca nuair nach bhfuil aon dlí. 14 Mar sin féin bhí an bás i réim ó Ádhamh go Maois, fiú os a gcionn siúd nár pheacaigh de réir cosúlachta cionta Ádhaimh, an duine a bhí le teacht. 15 Ach ní mar chion, mar sin atá an bronntanas in aisce freisin. Óir más tré chionta aoin mhóráin a fuair bás, is mó go mór an t‑é atá grásta Dé, agus an tabhartas tré ghrásta, atá tré aon fhear, Íosa Críost, líonmhar do mhórán. 16 Agus ní mar a tharla ó dhuine a pheacaigh, mar sin atá an bronntanas: óir bhí an breithiúnas ag duine chun damanta, ach tá an bronntanas saor ó mhórán cionta go fírinniú. 17 Oir má's tré chion an duine amháin a ghin bás; is mó i bhfad na daoine a gheobhaidh flúirse de ghrásta agus de thabhartas na bhfíréantacht, rithfidh siad sa bheatha trí dhuine, Íosa Críost.) 18 Uime sin mar is tré chion aon bhreitheamhnais a tháinig ar gach uile dhuine chun damanta; mar sin mar sin trí fhíréantacht duine a tháinig an bronntanas in aisce ar na fir go léir chun fírinniú na beatha. 19 Mar mar trí easumhlaíocht aon fhir amháin a rinneadh a lán peacaigh, mar sin trí chách géilleadh aon duine déanfar a lán ionraic. 20 Thairis sin a tháinig an dlí, go bhféadfadh an cion go mór. Ach san áit ar mhéadaigh an peaca, ba mhó go mór an grásta: 21 Mar a ríoghaigh an peacadh chun báis, mar sin go bhfíadh grása trí fhíréantacht chun na beatha síoraí tré Iósa Críosd ar dTighearna.
113
Rómhánaigh
CAIBIDIL 6
CAIBIDIL 7
1 Cad a déarfaimid ansin? An leanfaimid orainn sa pheaca, ionas go mbeidh grásta go leor? 2 Dia ná bac. Conas a mhairfimid, atá marbh don pheaca, níos faide ann? 3 Nach bhfuil a fhios agaibh, an méid sin againne ar baisteadh ar Íosa Críost a baisteadh isteach ina bhás? 4 Dá bhrí sin tá muid adhlactha leis trí bhaisteadh chun báis: mar mar a tógadh Críost suas ó mhairbh ag an ghlóir an Athar, mar sin ba chóir dúinn freisin siúl i nuaaimsearthacht na beatha. 5Oir má tá muid curtha le chéile ar chosúlacht a bháis, beidh muid freisin ar nós a aiséirí: 6 Ar a fhios seo a bheith agat, go bhfuil ár sean duine céasadh mar aon leis, go ndéanfaí corp an pheaca a scrios, ionas nach ndéanaimid seirbhís don pheaca as seo amach. 7Oir an té atá marbh saortar ón bpeaca é. 8 Anois má táimid marbh le Críost, creidimid go mairfimid leis freisin: 9 Bíodh a fhios agat nach bhfaighidh Críost, arna ardú ó mhairbh, bás níos mó; ní mó tiarnas atá ag an mbás air. 10Oir sa mhéid go bhfuair sé bás, fuair sé bás don pheaca uair amháin: ach sa mhéid is go bhfuil sé beo, is do Dhia é. 11 Measann sibhse mar an gcéanna sibh féin a bheith marbh go deimhin don pheaca, ach beo do Dhia trí Íosa Críost ár dTiarna. 12 Ná déanaigí ríoghacht ar an bpeaca, dá bhrí sin, i bhur gcorp marfach, chun go gcloífidís leis ina n-aigne. 13 Ná déanaigí bhur mbaill mar ionstraimí na héagóra don pheaca: ach déanaigí sibh féin do Dhia, mar iad siúd atá beo ó mhairbh, agus bhur mbaill mar ionstraimí fíréantachta do Dhia. 14Oir ní bheidh tighearnas ag an bpeaca oraibh: óir ní faoin dlí atá sibh, ach faoi ghrásta. 15 Cad mar sin? peacaimid, mar nach bhfuilimid faoin dlí, ach faoi ghrásta? Dia ná bac. 16 Ná bíodh a fhios agaibh, dá ngéillfidh sibh sibh féin do sheirbhísigh do ghéill, a sheirbhísigh sibhse dá ngéillfidh sibh; cibé acu de pheaca chun báis, nó um chách géilleadh ris righteousness? 17 Ach gabhaigí buíochas le Dia, gur seirbhísigh don pheaca sibh, ach gur ghéill sibh ó chroí don fhoirm sin de theagasc a tugadh daoibh. 18 Mar sin saoradh sibh ón bpeaca, agus rinneadh seirbhísigh den fhíréantacht sibh. 19 Labhraím ar nós na bhfear mar gheall ar éiglíocht bhur feola: óir mar a thug sibh seirbhísigh do bhur mball don neamhghlaine agus don éagcóir chun na héagóra; mar sin anois tugaigí bhur mball seirbhísigh chun fíréantachta chun na naomhaíochta. 20 Le haghaidh nuair a bhí sibh seirbhísigh an pheaca, bhí sibh saor ó fhíréantacht. 21 Cén toradh a bhí agaibh an uair sin ar na nithe sin a bhfuil náire oraibh anois? óir is é críoch na neithe sin bás. 22 Ach anois ar bhur ndéanamh saor ón bpeaca, agus bhur seirbhísigh do Dhia, agaibh bhur dtoradh chun na naomhachta, agus críoch na beatha síoraí. 23 Oir is é tuarasdal an pheacaidh an bás; ach is é bronntanas Dé an bheatha shíoraí trí Íosa Críost ár dTiarna.
1Nach eol daoibh, a bhráithre, (óir a labhraímse leosan a bhfuil aithne acu ar an dlí) cionnas atá ag an dlighe tiarnas ar dhuine an feadh a bheidh sé beo? 2Oir an bhean ag a bhfuil fear céile, tá sí ceangailte de réir an dlí ar a fear céile an fhad a bheidh sé beo; ach má tá an fear céile marbh, tá sí saor ó dhlí a fir. 3 Mar sin, más beo a fear céile í, go bpósfar í le fear eile, gairfear ban-adhaltranach í: ach má tá a fear marbh, tá sí saor ón dlí sin; ionnus nach ban-adhaltranach í, cé go bpósfaí í le fear eile. 4 Ar an ábhar sin, a bhráithre, tá sibhse marbh freisin don dlí trí chorp Chríost; go bpósfaí sibh le duine eile, eadhon leis an té a tógadh ó mhairbh, chun go dtugaimis toradh chun Dé. 5Oir nuair a bhíomar san fheoil, d’oibrigh gluaisne na bpeacaí, a bhí de réir an dlí, inár mbaill chun toradh a thabhairt chun báis. 6 Ach anois tá muid saortha ón dlí, sin a bheith marbh inar coinníodh sinn; gur chóir dúinn fónamh i nua-spiorad, agus ní i seanúlacht na litreach. 7 Cad a déarfaimid ansin? An peaca an dlí? Dia ná bac. Ní headh, ní raibh aithne agam ar an bpeaca, ach ar an dlighe: óir ní raibh aithne agam ar ana-mhiann, acht adubhairt an dlí, Na sanntuighidh. 8 Ach tar éis an t-aitheantas do bheith ag an bpeaca, d'oibrigh sé ionam gach uile shórt comhthola. óir gan an dlí bhí an peaca marbh. 9Oir bhí mé beo gan an dlí uair amháin: ach nuair a tháinig an t-aitheantas, d'athbheochan an peaca, agus fuair mé bás. 10 Agus an aithne, a ordaíodh chun na beatha, fuair mé a bheith chun báis. 11 Mar gheall ar an bpeaca, ar ócáid don ordú, mheall sé mé, agus trí bhíthin sin mharaigh sé mé. 12 Dá bhrí sin tá an dlí naofa, agus an aithne naofa, agus cóir, agus maith. 13 An amhlaidh mar sin a rinneadh an rud atá go maith chun báis domsa? Dia ná bac. Ach an peacadh, go bhfeicfeadh sé peaca, ag oibriú báis ionam tré sin atá maith; go n-éireodh an peaca tré na haitheanta thar a bheith peacach. 14 Oir ata a fhios againn go bhfuil an dlí spioradálta: ach tá mé feoiliteach, díolta faoin bpeaca. 15 Mar sin a dhéanaim ní cheadaím: mar an rud ba mhaith liom, ní dhéanaim; ach an rud is fuath liom, sin mise. 16 Más amhlaidh a dhéanaim an ní nár mhaith liom, toilím leis an dlí gur maith é. 17 Anois mar sin ní mise a dhéanann é níos mó, ach an peaca a chónaíonn ionam. 18Oir tá a fhios agam nach bhfuil aon mhaith i mo chónaí ionam (is é sin, i mo fheoil), óir tá an toil i láthair liom; ach conas é sin a dhéanamh atá go maith ní bhfaighidh mé. 19 Ar son an mhaith ní dhéanaim: ach an t-olc ní dhéanfainn, déanaim é. 20 Anois má dhéanaim an ní sin a dhéanfainn, ní mise a dhéanfas níos mó, ach an peaca a chónaíonn ionam. 21 Faighim mar sin dlí, go bhfuil an t-olc i láthair liom nuair a dhéanfainn an mhaith. 22 Oir is aoibhinn liom dlí Dé tar éis an fhir istigh:
114
Rómhánaigh
23 Ach feicim dlí eile i mo bhall, ag cogadh in aghaidh dhlí m’intinne, agus á thabhairt i mbraighdeanas do dhlí an pheaca atá i mo bhaill. 24 A dhuine uaigneach atá mé! cé a shaor mé ó chorp an bháis seo? 25 Gabhaim buíochas le Dia trí Íosa Críost ár dTiarna. Mar sin leis an aigne mé féin ag freastal ar dhlí Dé; ach leis an fheoil dlí an pheaca.
22Oir is eol dúinn go bhfuil an cruthú go léir ag osna agus ag taisteal faoi phian le chéile go dtí seo. 23 Agus ní amháin iadsan, ach sinn féin freisin, a bhfuil céadtorthaí an Spioraid againn, eadhon sinn féin ag osna ionainn féin, ag feitheamh leis an uchtáil, mar atá, fuascailt ár gcorp. 24Oir is tré dhóchas atá sinn slán : ach ní dóchas an dóchas a fheictear : óir an ni a fheiceann duine, cad chuige fós a bhfuil súil aige? 25 Ach má tá súil againn nach bhfeicimid é sin, déanaimid fanacht go foighneach air. 26 Mar an gcéanna cuidíonn an Spiorad lenár n-easláin: óir ní fios dúinn cad é ar chóir dúinn guí a dhéanamh mar ba chóir: ach déanann an Spiorad féin idirghuí ar ár son le osna nach féidir a rá. 27 Agus an té a chuardaíonn na croíthe, tá a fhios aige cad é aigne an Spioraid, mar go ndéanann sé idirghuí ar son na naomh de réir toil Dé. 28 Agus tá a fhios againn go n-oibríonn gach ní le chéile ar mhaithe le daoine a bhfuil grá acu do Dhia, dóibh siúd ar a dtugtar de réir a chuspóirí. 29 Ar a raibh a fhios aige roimhe seo, rinne sé réamhbheartú freisin chun go gcloífí le híomhá a Mhic, chun go mbeadh sé ar an gcéadghin i measc go leor bráithre. 30 Ina theannta sin a rinne sé predestinate, iad a ghlaoigh sé freisin: agus ar a ghlaoigh sé, iad a údar sé freisin: agus a bhfuil údar sé, iad a ghlóir sé freisin. 31 Cad a déarfaimid ansin leis na nithe seo? Más Dia dúinn, cé is féidir a bheith inár n-aghaidh? 32 An té nár chosain a Mhac féin, ach a thug suas é ar ár son go léir, conas nach dtabharfaidh sé mar aon leis go saor gach ní dúinn? 33 Cé a leagfaidh aon ní faoi chúram dhaoine tofa Dé? Is é Dia a thugann údar. 34 Cé hé an té a cháineann? Is é Críost a fuair bás, seadh go h-áit, a d'eirigh arís, atá ar dheis Dé, agus a dheineann idirghuí ar ár son. 35 Cé a scarfaidh ó ghrá Chríost sinn? An ndéanfaidh tribulation, nó anacair, nó géarleanúint, nó gorta, nó nocht, nó guais, nó claíomh? 36 Mar tá sé scriobhta, Ar do shonsa maraítear sinn ar feadh an lae; cuntas againn mar chaoirigh don marú. 37 Ní hea, is mó sinn sna nithe seo go léir ná mar chonsaitheoirí tríd an té a thug grá dúinn. 38Oir is deimhin liom, nach bás, ná beatha, ná aingil, ná uirísle, ná cumhachtaí, ná nithe atá i láthair, ná nithe atá le teacht, 39 Ní bheidh airde, ná doimhneacht, ná créatúr ar bith eile in ann sinn a scaradh ó ghrá Dé, atá i gCríost Íosa ár dTiarna.
CAIBIDIL 8 1 Mar sin níl aon cáineadh anois orthu siúd atá i gCríost Íosa, a shiúil ní i ndiaidh na feola, ach de réir an Spioraid. 2Oir rinne dlí Spiorad na beatha i gCríost Íosa mé saor ó dhlí an pheaca agus an bháis. 3Oir an ní nárbh fhéidir leis an dlí a dhéanamh, sa mhéid go raibh sé lag tríd an bhfeoil, Dia ag cur a Mhac féin ar nós na feola peacach, agus ar son an pheaca, dhaoradh sé an peaca san fheoil: 4Chun go gcomhlíonfaí fíréantacht an dlí ionainn, a shiúil ní i ndiaidh na feola, ach de réir an Spioraid. 5Oir is cuma leo siúd atá tar éis na feola nithe na feola; ach iadsan atá tar éis an Spioraid, nithe an Spioraid. 6 Le bheith ar aigne fheólach is é bás; ach is é a bheith meabhrach go spioradálta an saol agus an tsíocháin. 7 Do bhrígh gur naimhdeas an aigne fheólmhar i n-aghaidh Dé: óir níl sí fé réir dhlí Dé, agus ní féidir go deimhin a bheith. 8 Mar sin ní féidir leo siúd atá san fheoil Dia a thoiliú. 9Ach níl sibhse sa fheoil, ach sa Spiorad, más ea go bhfuil Spiorad Dé ina chónaí ionaibh. Anois mura bhfuil Spiorad Chríost ag aon duine, ní haon dá chuid é. 10 Agus má tá Críost ionaibh, tá an corp marbh mar gheall ar an bpeaca; ach tá an Spiorad beatha mar gheall ar righteousness. 11 Ach má tá Spiorad an té a d’ardaigh Íosa ó mhairbh ina chónaí ionaibh, an té a d’ardaigh Críost ó mhairbh, déanfaidh sé bhur gcoirp marfach a bheochan freisin trína Spiorad atá ina chónaí ionaibh. 12 Dá bhrí sin, a bhráithre, is féichiúnaithe sinn, ní ar an bhfeoil, le maireachtáil i ndiaidh na feola. 13Oir má mhaireann sibh de réir na feola gheobhaidh sibh bás: ach má dhéanann sibh bás tríd an Spiorad gníomhais an choirp, beidh sibh beo. 14 Oir a mhéad atá faoi stiúir Spiorad Dé, is mic Dé iad. 15 Oir ní bhfuair sibh spiorad na ngéibheann arís chun eagla; ach tá Spiorad na huchtaithe faighte agaibh, trína ghlaoimid, Abba, Athair. 16 Déanann an Spiorad féin fianaise lenár spiorad, gur sinne clann Dé: 17 Agus má leanaí, ansin oidhrí; oidhrí Dé, agus comhoidhrí le Críost; más ea go mbímid ag fulaingt leis, chun go dtabharfar glóir dúinn freisin le chéile. 18 Oir is dóigh liom nach fiú fulaingthe na haimsire seo a chur i gcomparáid leis an ghlóir a nochtfar ionainn. 19Oir tá súil ghéar an chréatúir ag fanacht le léiriú chlann Dé. 20Oir rinneadh an créatúr faoi dhíomhaoineas, ní hé go toilteanach, ach mar gheall ar an té a chuir faoi réir dóchais é; 21 Toisc go ndéanfar an créatúr féin a sheachadadh freisin ó ghéibheann an éillithe go saoirse ghlórmhar chlann Dé.
CAIBIDIL 9 1 Deirim an fhírinne i gCríost, ní bréag mé, mo choinsias freisin ag tabhairt finné dom sa Spiorad Naomh, 2 Go bhfuil trom-truime agus brón leanúnach i mo chroí. 3Oir b’fhiú liom mé féin a bheith mallaithe ó Chríost ar son mo bhráithre, mo chairde de réir na feola: 4 Cé hiad na hIosraeilítigh; lena mbaineann a ghlacadh, agus an ghlóir, agus na cúnaint, agus a thabhairt ar an dlí, agus seirbhís Dé, agus na gealltanais;
115
Rómhánaigh
5 Cé hiad na haithreacha, agus ó'n dtáinig Críost i dtaobh na feola, atá os cionn gach ní, beannuighthe Dia go brách. Amen. 6 Ní amhail is nach bhfuil aon éifeacht ag briathar Dé. óir ní h-Iosraeil iad go léir, ar de Israel iad: 7 Ní hamhlaidh, do bhrígh gur síol Abrahám iad, is clann iad uile : ach, Goirfear do shíol Iácob. 8 Is é sin le rá, An dream ar iad clann na feola, ní hiad so clann Dé: ach clann an gheallaidh a áirimh don síol. 9 Oir is é seo an focal gealltanas, An tráth seo beidh mé ag teacht, agus Sara beidh mac. 10 Agus ní hé seo amháin; ach nuair a bhí Rebeca ginte freisin ag duine amháin, eadhon ag ár n-athair Isaac; 11 (Oir gan na leanaí a rugadh go fóill, agus gan aon mhaith nó olc déanta acu, chun go seasfadh cuspóir Dé do réir toghacháin, ní ó oibreacha, ach ón té a ghlaonn;) 12 Dúirt sé léi, Beidh an elder a sheirbheáil ar an duine is óige. 13 Mar atá scríofa, Thug mé grá do Iacób, ach is fuath liom Esau. 14 Cad a déarfaimid mar sin? An bhfuil éagórach le Dia? Dia ná bac. 15 Oir a deir sé le Maois, Déanaim trócaire air an té a dhéanfaidh mé trócaire, agus déanfaidh mé trua leis an té a dhéanfaidh mé trua. 16 Mar sin ní hé ón té a thoilíonn, ná ón té a ritheann, ach ó Dhia a dhéanann trócaire. 17 Oir a deir an scrioptúr le Pharaoh, Is chuige seo féin a d’ardaigh mé suas thú, chun go léireodh mé mo chumhacht ionat, agus go gcuirfí m’ainm in iúl ar fud an domhain go léir. 18 Dá bhrí sin déan trócaire ar an té a dhéanfaidh sé trócaire, agus an té a dhéanfaidh sé cruaíonn sé. 19 Déarfaidh tú liom ansin, Cad chuige a fhaigheann sé fós locht? Óir cé a chuir in aghaidh a thoil? 20 Ní hea, ach, a dhuine, cé hé thusa a fhreagraíonn i gcoinne Dé? An déarfaidh an ní a foirmíodh leis an té a chruthaigh é, Cén fáth a ndearna tú mar sin mé? 21Nach bhfuil cumhacht ag an gcreatadóir ar an gcré, den chnapán céanna soitheach amháin a dhéanamh chun onóra, agus soitheach eile chun mímhuiníne? 22 Agus má bhí Dia toilteanach a fhearg a thaispeáint, agus a chumhacht a chur in iúl, go raibh sé i bhfad i gcéin soithí na feirge atá feistithe don scrios: 23 Agus go gcuirfeadh sé in iúl saibhreas a ghlóire ar shoithí na trócaire, a d’ullmhaigh sé roimh ré don ghlóir, 24 Fiú sinne, a ghlaoigh sé, ní amháin de na Giúdaigh, ach freisin de na Gentiles? 25 Mar a deir sé freisin in Oséé, beidh mé ag glaoch orthu mo phobal, nach raibh mo mhuintir; agus a beloved, nach raibh beloved. 26 Agus tarlaidh, san áit a ndubhairt sé ríu, Ní sibhse mo shluagh-sa; ann sin tabharfar clann an Dé bheo orthu. 27 Adeir Esaias freisin mar gheall ar Iosrael, Cé go bhfuil líon chlann Iosrael mar ghaineamh na farraige, beidh iarsma a shábháil: 28 Oir críochnóidh sé an obair, agus gearrfaidh sé í i bhfíréantacht: óir gearr-oibre a dhéanfaidh an Tiarna ar an talamh. 29 Agus mar a dubhairt Esaias roimhe, Mura bhfágfadh an Tighearna Sabát síol dhúinn, bhíomar mar Shódóm, agus déanta cosmhuil ri Gomorrah.
30 Cad a déarfaimid ansin? Go sroich na Gentiles, nár lean tar éis na bhfíréantacht, an fhíréantacht, eadhon an fhíréantacht atá ón gcreideamh. 31 Ach Iosrael, a lean de réir dhlí na bhfíréantacld, níor shroich sé dlí na fíréantachta. 32 Dá bhrí sin? Toisc nár iarr siad é trí chreideamh, ach mar gur trí oibreacha an dlí é. óir do thánadar ar an gcloch tuisle sin; 33 Mar tá sé scriobhta , Féuch , leagaim i Sion cloch thuislithe agus carraig chiona : agus an té chreideann ann ní bheidh náire air. CAIBIDIL 10 1 A bhráithre, is é mian mo chroí agus mo ghuí chun Dé ar son Iosrael, chun iad a shábháil. 2 Óir tuigim dóibh go bhfuil dúthracht Dé acu, ach ní de réir eolais. 3Oir iad a bheith aineolach ar fhíréantacht Dé, agus ag dul ar tí a bhfíréantacht féin a bhunú, níor ghéill siad iad féin do fhíréantacht Dé. 4Oir is é Críost críoch an dlí don fhíréantacht do gach duine a chreideann. 5 Do chuir Maois síos ar an bhfíréantacht atá ar an dlighe, Go mairfeadh an té do dhéunann na neithe sin uatha. 6 Ach adeir an fhíréantacht atá sa chreideamh ar an tsaol so, Ná abair i do chroidhe, Cé a rachaidh suas ar neamh? (is é sin, Críost a thabhairt anuas ó thuas :) 7 Nó, Cé a shíolchuireadh isteach sa domhain? (is é sin, Críost a thabhairt suas arís ó mhairbh.) 8 Ach cad a deir é? Tá an focal i ngar duit, eadhon i do bhéal, agus i do chroí: is é sin, briathar an chreidimh, a seanmóirimid; 9 Má admhaíonn tú le do bhéal an Tiarna Íosa, agus go gcreideann tú i do chroí gur ardaigh Dia ó mhairbh é, beidh tú slán. 10 Le haghaidh leis an duine croí believeth unto righteousness; agus leis an béal admháil a dhéantar ris salvation. 11 Oir a deir an scrioptúr, An té chreideann ann ní bheidh náire air. 12 Oir ní hionann an Giúdach agus an Gréagach : óir is saidhbhir an TIGHEARNA céadna ós cionn na n-uile a ghlaoidh air. 13 Oir cibé duine a ghlaonn ar ainm an Tiarna, beidh sé slán. 14 Conas mar sin a ghlaoidh siad air nár chreid siad ann? agus conas a chreidfidh siad sa té nár chuala siad uaidh? agus conas a chloisfidh siad gan seanmóir? 15 Agus conas a bheidh siad ag seanmóir, ach amháin iad a chur? mar tá sé scriobhta, Nach áille cosa na ndaoine a shearmónn soiscéal na síochána, agus a thugann scéala maithe! 16 Ach níor ghéill siad go léir don soiscéal. Oir a deir Esaias, A Thighearna, cé chreid ár dtuairisg? 17 Mar sin a thagann creideamh trí éisteacht, agus éisteacht le briathar Dé. 18 Ach a deirim, Nár chuala siad? Seadh go deimhin, chuaidh a nglór ar an talamh uile, agus a bhfocal go deireadh an domhain. 19 Ach a deirim, Nach raibh a fhios ag Iosrael? Ar dtús adubhairt Maois, Coisgfidh mé sibh chun éad na ndaoine
116
Rómhánaigh
sin nach daoine iad, agus ag náisiún amaideach cuirfidh mé fearg oraibh. 20 Ach tá Esaias an-dána, agus a deir, Fuarthas mé acu siúd nach bhfuil mé ag lorg; Rinneadh mé a léiriú dóibh siúd nár iarr mé tar éis. 21 Ach dúirt sé le hIosrael: “Ar feadh an lae ar fad shín mé mo lámha amach chun daoine easumhal agus ag rá.
21Oir murar chosain Dia na craobhacha nádúrtha, tabhair aire nach spárálfaidh sé thusa freisin. 22 Féach, dá bhrí sin, maitheas agus déine Dé: orthu siúd a thit, déine; ach i dtreo dhuit, a mhaithe, má leanann tú ina mhaitheas: ar shlí eile gearrfar amach thú freisin. 23 Agus iadsan mar an gcéanna, mura n-éiríonn leo fós sa mhíchreideamh, beidh siad grafáilte ann: óir is féidir le Dia iad a ghreamú arís. 24Oir dá ngearrfaí as an gcrann olóige thú atá fiáin ó nádúr, agus go raibh tú grafta i gcrann olóige maith contrártha leis an dúlra: nach mó i bhfad iad seo, atá ina chraobhacha nádúrtha, a ghreamú ina gcrann olóige féin? 25Oír ní ba mhaith liom, a bhráithre, sibh a bheith aineolach ar an rúndiamhair seo, chun sibh a bheith ciallmhar i bhur smaointe féin; go bhfuil an daille i bpáirt tarlaithe ar Iosrael, go dtí an iomláine na Gentiles teacht isteach. 26 Agus mar sin slánófar Iosrael go léir: mar atá scríofa, Tiocfaidh amach as Sion an Slánaitheoir, agus tiontóidh sé an mhí-dhiadhacht ó Iacób: 27 Oir is é seo mo chonradh ríu, nuair a bheidh mé a bhaint as a gcuid peacaí. 28 Maidir leis an soiscéal, is naimhde iad ar bhur sonsa: ach maidir leis an toghchán, is ionúin iad ar son na n‑aithreacha. 29 Oir tá bronntanais agus gairm Dé gan aithrí. 30Oir mar nár chreid sibh Dia san aimsir roimhe seo, ach anois tá trócaire faighte agaibh trína míchreideamh: 31 Mar sin féin níor chreid siad seo anois freisin, chun go bhfaighidh siad trócaire freisin trí do thrócaire. 32 Oir chuir Dia i gcrích iad go léir i mí-chreidimh, chun go ndéanfadh sé trócaire ar chách. 33 O doimhneacht an tsaibhris araon eagna agus eolas Dé! cé chomh dochuardaithe atá a bhreithiúnais, agus a shlite san am atá caite ag fáil amach! 34Oir cé a raibh aithne aige ar aigne an Tiarna? nó cé hé a chomhairleoir? 35 Nó cé a thug dó ar dtús, agus tabharfar cúiteamh dó arís? 36 Oir uaidh-san, agus tridse, agus dhósan, atá gach ní: dhàsan go raibh glóir go brách. Amen.
CAIBIDIL 11 1 Deirim uime sin, Ar chaith Dia uaidh a shluagh? Dia ná bac. Mar is Iosraelach mise freisin, de shíol Abrahám, de threibh Bhiniáimin. 2 Níor chaith Dia uaidh a mhuintir a bhí ar eolas aige. Nach sibh cad a deir an scrioptúr faoi Elias? mar a dhéanann sé idirghuí le Dia in aghaidh Iosrael, ag rá, 3 A Thiarna, mharaigh siad d’fáithe, agus thochail siad a gcuid altóirí; agus fágtar mise i m’aonar, agus iarrann siad mo shaol. 4 Ach cad a deir freagra Dé ris? D'fhorchoimeád mé dom féin seacht míle fear, nár chrom glúine d'íomhá Bhaal. 5 Mar sin féin mar sin ag an tráth seo freisin tá iarsma de réir toghacháin na ngrásta. 6 Agus más tré ghrásta, mar sin ní mó d'oibreacha é: nó ní grásta é grásta. Ach más o oibreacha é, mar sin ní grásta í: nó ní obair níos mó í obair. 7 Cad mar sin? Ní bhfuair Iosrael an méid atá á lorg aige; ach fuair an toghchán é, agus bhí dall ar an gcuid eile 8 (De réir mar atá sé scriobhta, Thug Dia spiorad na gcodladh dóibh, súile nach bhfeicfidís, agus cluasa nach gcloisfidís;) go dtí an lá atá inniu ann. 9 Agus adubhairt Dáibhí, Go ndéanfí a mbórd ina ribe, agus ina ghaiste, agus ina cheap-tuislidh, agus mar chúiteamh dhóibh: 10 Dorchófar a súile, ionas nach bhfeicfidís, agus cromfaidís síos a gcúl i gcónaí. 11 Deirim uime sin, Ar thuisleadar go dtitfidís? Na bac le Dia: ach is ait trína dtuitim a tháinig slánú chun na nGintlithe, chun iad a spreagadh chun éad. 12 Anois más é saibhreas an domhain an titim díobh, agus saibhreas na nGintlíoch dá laghdú; cé mhéad níos mó a niomláine? 13Oir adeirim libh a Ghinilí, an mhéid gurab aspal na nGinealach mé, méadaím m'oifig: 14 Más féidir liom ar aon mhodh a spreagadh chun aithris a dhéanamh orthu atá mo flesh, agus d'fhéadfadh a shábháil cuid acu. 15Oir más é an t‑airgead a réitigh an domhan díobh, cad a ghlacfaidh siad, ach an bheatha ó mhairbh? 16Oir más naofa an chéadtoradh, is naofa an cnap freisin: agus más naofa an fhréamh, is mar sin atá na craobhacha. 17 Agus má bhristear cuid de na craobhacha, agus go raibh tusa, mar chrann olóige fiáine, grafta ina measc, agus go raibh baint agat le fréamh agus saill an chrainn olóige leo; 18 Ná bíodh bród ort i gcoinne na gcraobhacha. Ach má dhéanann tú uaill, ní tusa atá ag iompar an fhréamh, ach tusa an fhréamh. 19 Deir tú ansin, Briseadh na craobhacha de thalamh, chun mé a ghreamú. 20 Bhuel; mar gheall ar an mí-chreidimh do briseadh amach iad, agus seasann tú de chreideamh. Ná bíodh aird oraibh, ach eagla:
CAIBIDIL 12 1 Guím oraibh, dá bhrí sin, a bhráithre, trí thrócaire Dé, bhur gcorp a thabhairt ina n-íobairt bheo, naofa, inghlactha ag Dia, agus is é sin bhur seirbhís réasúnach. 2 Agus ná bígí i gcomhréir leis an saol seo: ach bígí claochlaithe le hathnuachan bhur n-intinne, chun go gcruthóidh sibh cad é toil mhaith, inghlactha, agus fhoirfe Dé. 3Oir a deirim, trén ghrásta a tugadh dhom, do gach uile dhuine atá in bhur measg, gan smaoineamh air féin níos airde ná mar is cóir dhó; ach smaoineamh go stuama, do réir mar a dhein Dia do gach duine tomhas an chreidimh. 4Oir mar atá mórán ball againn in aon chorp amháin, agus nach bhfuil an oifig chéanna ag gach ball: 5 Mar sin sinne, ar líon dúinne, is aon chorp amháin sinn i gCríost, agus baill gach duine dá chéile. 6 Agus mar sin de, tar éis bronntanais éagsúla a bheith againn de réir an ghrásta a thugtar dúinn, cibé acu is tairngreacht, déanaimis tairngreacht de réir comhréir an chreidimh;
117
Rómhánaigh
7 Nó an mhinistir, fanadh sinne ar ministeiribh : nó an té a mhúineas, ar dteagasg; 8 Nó an té a thugann comhairle, ar earail: an té a thugann, déanadh sé go simplí é; an té a rialaíonn, le dúthracht; an té a dhéanann trócaire, le haoibhneas. 9 Bíodh grá gan dímheas. Is fuath leis an olc; cloí leis an rud atá go maith. 10 Bíodh gean agat dá chéile le grá bráithreach; in onóir fearr a chéile; 11 Gan leisce i ngnó; fíochmhar i spiorad; ag freastal ar an Tiarna; 12 Ag déanamh gairdeachais i ndóchas; othar i gcruachás; meandar leanúnach san urnaí; 13 Ag dáileadh ar riachtanas na naomh; tugtha don fhlaithiúlacht. 14 Beannaigh an dream a dhéanann géarleanúint oraibh: beannaigh, agus ná mallacht. 15 Déanaigí gairdeachas leo siúd a dhéanann lúcháir, agus goil leo siúd a bhíonn ag caoineadh. 16 Bí ar an aigne chéanna i leith a chéile. Ní aigne rudaí arda, ach condescend d'fhir ar eastát íseal. Ná bí ciallmhar i do chuid smaointe féin. 17 Tabhair cúiteamh d’aon duine as an olc. Cuir rudaí macánta ar fáil i radharc na bhfear go léir. 18 Más féidir, a mhéid atá ionaibhse, bígí go síochánta leis na fir go léir. 19 A mhuinntire ionmhuinn, ná déanaigí díoghaltas oraibh féin, ach tugaigí áit do'n fheirg: óir atá sgríobhtha, Is liomsa an bhfeice; Íocfaidh mé, a deir an Tiarna. 20 Dá bhrí sin má bhíonn ocras ar do namhaid, beathaigh é; má bhíonn tart air, tabhair deoch dó: óir le déanamh amhlaidh carnfaidh tú gual tine ar a cheann. 21 Ná sáraigh an t-olc, ach sáraigh an t-olc leis an maith.
tú finné bréagach, Ní bheidh tú sant; agus má bhíonn aon órdú oile, tuigthear go hachomair í san abairt so, eadhon, Grádhuighidh tu do chomharsa mar thú féin. 10 Ní ghníomhaíonn an grá go dona dá chomharsa: mar sin is é an grá comhlíonadh an dlí. 11 Agus sin, ar bhfios dúinn an t-am, gur tráth anois é dúiseacht as an gcodladh: óir is gaire dúinn anois ár slánughadh ná an uair do chreideamar. 12 Is fada an oíche caite, tá an lá ar láimh: caithfimid, dá bhrí sin, oibreacha an dorchadais a dhíbirt, agus cuirimis armúr an tsolais orainn. 13 Déanaimis siúl go macánta, mar atá sa lá; ní in círéib agus meisce, ní sa seómra agus sa hainmhianacht, ní in achrann agus in éad. 14 Ach cuirigí umaibh an Tiarna Íosa Críost, agus ná déan soláthar don fheoil, chun a n-mhianta a chomhlíonadh. CAIBIDIL 14 1 An té atá lag sa chreideamh glacann sibh, ach ní chun conspóidí amhrasacha. 2Oir creideann duine go n-itheann sé gach ní: itheann duine eile, atá lag, luibheanna. 3 Ná déanadh an té a itheann an té nach itheann; agus ná déanadh an té nach n-itheann breith ar an té a itheann: óir fuair Dia é. 4 Cé hé thusa a thugann breithiúnas ar sheirbhíseach fir eile? chun a mháistir féin seasann nó titeann sé. Seadh, coinneofar suas é: óir is féidir le Dia a chur ina sheasamh. 5 Bíonn meas ag fear amháin ar lá amháin thar lá eile: bíonn meas ag duine eile ar gach lá mar a chéile. Bíodh gach fear ina luí go hiomlán ina aigne féin. 6 An té a thugann aird ar an lá, féachann sé don Tiarna; agus an té nach mbreathnaíonn an lá, don Tiarna ní thugann sé aird air. An té a itheann, itheann sé don Tiarna, óir tugann sé buíochas le Dia; agus an té nach n-itheann, don Tiarna ní itheann sé, agus tugann sé buíochas le Dia. 7Oir ní beo aon duine againn dó féin, agus ní fhaigheann duine bás dó féin. 8Oir cibé an mairimid, mairimid don Tiarna; agus pé acu bás a gheobhaimid bás don Tiarna: pé acu mar sin a mhairimid, nó go bhfaighimid bás, is leis an Tiarna sinn. 9Chun na críche sin fuair Críost bás, agus d'éirigh sé, agus d'athbheochan é, chun go mbeadh sé ina Thiarna ar mhairbh agus ar bheochan. 10 Ach cén fáth a dtugann tú breith ar do dheartháir? nó cén fáth a bhfuil tú a chur in aigne do dheartháir? óir seasfaimid go léir os comhair cathair bhreithiúnais Chríost. 11 Oir tá sé scríofa , Mar is beo mise , a deir an Tiarna , beidh gach glúin Bow dom , agus beidh gach teanga a admháil do Dhia . 12 Mar sin tabharfaidh gach duine againn cuntas air féin do Dhia. 13 Dá bhrí sin ná déanaimis breith ar a chéile níos mó: ach déanaimis é seo a bhreithiúnas, gan aon duine a chur ar bhac nó ar ócáid chun titim ar shlí a dhearthár. 14 Tá a fhios agam, agus táim curtha ina luí ag an Tiarna Íosa, nach bhfuil aon ní neamhghlan ann féin: ach don té a mheasann aon ní a bheith neamhghlan, dó go bhfuil sé neamhghlan.
CAIBIDIL 13 1 Bíodh gach anam faoi réir na n-ardchumhachtaí. Óir ní bhfuil cumhacht ann ach ó Dhia: is ó Dhia na cumhachtaí atá ann. 2 Dá bhrí sin, cibé duine a chuireann in aghaidh na cumhachta, cuireann sé in aghaidh ornáid Dé: agus an dream a chuireann ina aghaidh, gheobhaidh siad damnation dóibh féin. 3Oir ní uafás ar na dea-oibreacha iad rialóirí, ach ar an olc. An amhlaidh nach mbeidh eagla ort roimh an gcumhacht? déan an rud atá go maith, agus beidh moladh agat air: 4Oir is é ministéir Dé dhuit an mhaith. Ach má dhéanann tú an t‑olc, bíodh eagla ort; óir ní iompaíonn sé an claíomh go neamhghlan: óir is é aire Dé é, díoghaltóir chun feirge a dhéanamh air an té a dhéanann olc. 5 Ar an ábhar sin is gá daoibh a bheith faoi réir, ní hamháin ar son feirge, ach freisin ar son coinsiasa. 6 Ar an ábhar sin tugaigí ómós freisin: óir is airí Dé iad, ag tabhairt aire do shíor ar an ní seo. 7 Tabhair dá réir sin dá ndualgais go léir: ómós dá bhfuil ómós dlite; saincheaptha lena saincheaptha; eagla a bhfuil eagla; onóir dó cé leis. 8 Ná bíodh aon chomaoin ag neach ar bith ortha, acht grádh do thabhairt dá chéile : óir an té do ghrádhuigheas do neach eile do choimhlíon sé an dlí. 9 Ar an ábhar sin, Ní dhéanfaidh tú adhaltranas, Ní dhéanfaidh tú marú, Ní dhéanfaidh tú goid, Ní dhéanfaidh
118
Rómhánaigh
15 Ach má bhíonn trua ag do dheartháir le d'fheoil, ní shiúil tú go carthanach anois. Ná scrios le d'fheoil é, ar a bhfuair Críost bás. 16 Ná mar sin a labhraís olc ar bhur maith: 17 Oir ní feoil agus deoch í rioghachd Dé; ach fíréantacht, agus síocháin, agus lúcháir sa Spiorad Naomh. 18Oir an té a dhéanann freastal ar Chríost sna nithe seo tá sé inghlactha ag Dia, agus formheasta ag daoine. 19 Leanaimis, dá bhrí sin, na nithe a dhéanann an tsíocháin, agus na rudaí a bhféadfaidh duine duine eile a chothú leo. 20 Ar son na feola ná scrios obair Dé. Tá gach ní go deimhin glan; ach is olc an duine sin a itheann go ciontach. 21 Is maith gan feoil a ithe, ná fíon a ól, ná ní ar bith trína ndéanann do dheartháir tuisleadh, nó a mhaslaíonn sé, nó trína ndéantar lag. 22 An bhfuil creideamh agat? bíodh sé agat féin os comhair Dé. Is sona an té nach gcáineann é féin san ní sin a cheadaíonn sé. 23 Agus an té a mbíonn amhras air, tá sé damanta má itheann sé, mar ní den chreideamh a itheann sé: óir gach ní den chreideamh, is peaca é. CAIBIDIL 15 1Is cóir dúinne mar sin atá láidir easláinte na laga iompar, agus gan sinn féin a shásamh. 2 Déanaimis gach duine againn a thoil dá chomharsa ar mhaithe leis an teagmhais. 3Oir níor thoiligh fiú Críost é féin; ach, do réir mar atá sgríobhtha, Do thuit masladh na ndaoine do mhaslaigh tú orm. 4Oir cibé nithe a scríobhadh roimhe seo a bhí scríofa chun ár bhfoghlama, chun go mbeadh dóchas againn trí fhoighne agus trí chompord na scrioptúr. 5 Anois deonaigh Dia na foighne agus na sólás daoibhse a bheith ar aon intinn lena chéile de réir Íosa Críost: 6Chun go dtuga sibh d'aon intinn agus d'aon bhéal glóir do Dhia, eadhon Athair ár dTiarna Íosa Críost. 7 Ar an ábhar sin glacaigí lena chéile, mar a ghlac Críost sinne freisin chun glóire Dé. 8Anois deirim go raibh Íosa Críost ina mhinistir don timpeallghearradh chun fírinne Dé, chun na gealltanais a rinneadh do na haithreacha a dhaingniú: 9 Agus go dtabharfadh na Cinneach glóir do Dhia as a thrócaire; do réir mar atá sgríobhtha, Ar an adhbhar so admhóchaidh mé dhuit i measg na nGinealach, agus canfaidh mé do d'ainm. 10 Agus a deir sé arís , Rejoice , a Gentiles , lena mhuintir . 11 Agus arís, Mol an Tiarna, a Ghinealacha uile; agus molaim é, a mhuintir go léir. 12 Agus arís a deir Esaias, Beidh fréamh Iese, agus an té a éirigh chun ríoghacht ar na Gintlibh; iontaoibh na nGintlithe ann. 13 Anois líonann Dia an dóchais sibh le gach lúcháir agus síocháin le creidiúint a bheith agaibh, ionas go mbeidh sibh go líonmhar i ndóchas, trí chumhacht an Spioraid Naoimh. 14 Agus táim féin lánchinnte daoibhse, a bhráithre, go bhfuil sibhse lán de mhaitheas, líonta den uile eolas, ábalta ar a chéile a mholadh. 15 Ar a shon sin, a bhráithre, is mó do sgríobh mé chugaibh ar shórt éigin, mar chur i gcéill oraibh, mar gheall ar an ngrásta atá tugtha dhom ó Dhia;
16 Go mbeinn i m’aire ag Íosa Críost do na Gintlithe, ag freastal ar shoiscéal Dé, chun go mbeadh ofráil na nGintleach inghlactha, á naomhú ag an Spiorad Naomh. 17 Tá a bhfuil agam dá bhrí sin go ndéanaim glóir trí Íosa Críost sna nithe a bhaineann le Dia. 18Oir ní miste liom labhairt ar aon ní de na nithe sin nár ghníomhaigh Críost uaimse, chun na Cinneach a dhéanamh géilliúil ar bhriathar agus ar ghníomhartha, 19 Trí chomharthaí móra agus iontais, trí chumhacht Spiorad Dé; Ionas gur ó Iarúsailéim, agus timpeall go Illyricum, atá soiscéal Chríost seanmóir agam go hiomlán. 20 Seadh, is mar sin a rinne mé mo dhícheall an soiscéal a shearmonú, ní san áit ar ainmníodh Críost, ar eagla go dtógfainn ar bhunús duine eile: 21 Ach mar atá sé scriobhta , Ar an té nár labhradh uaidh , feicfidh siad : agus tuigidh an dream nár chuala. 22 Ar an ábhar sin freisin tá bac mór orm teacht chugat. 23 Ach anois gan áit níos mó a bheith agat sna codanna seo, agus dúil mhór a bheith agat na blianta fada seo teacht chugaibh; 24 Gach uair a thógfaidh mé mo thurus don Spáinn, tiocfaidh mé chugat: óir tá súil agam go bhfeicfidh mé ar mo thurais thú, agus go dtabharfar ar mo thuras an taobh sin mé thú, más rud é go mbeidh mé ar dtús rud éigin líonta le do chomhluadar. 25 Ach anois téim go Iarúsailéim chun aire do na naoimh. 26Oir thoiligh sé iad na Macadóine agus Achaia cion áirithe a dhéanamh ar son na naomh bocht atá in Iarúsailéim. 27 Thug sé sásamh dóibh go fírinneach; agus a bhféichiúnaithe atá siad. Óir má rinneadh na Gintligh ina bpáirtithe dá nithe spioradálta, is é a ndualgas freisin aire a thabhairt dóibh i nithe feola. 28 Dá bhrí sin, nuair a bheidh sé seo déanta agam, agus an toradh seo séalaithe agam dóibh, tiocfaidh mé leat go dtí an Spáinn. 29 Agus is deimhin liom, nuair a thiocfaidh mé chugaibh, go dtiocfaidh mé i iomláine bheannachta shoiscéal Chríost. 30 Guím anois oraibh, a bhráithre, ar son an Tiarna Íosa Críost, agus ar son grá an Spioraid, go ndéanfaidís dícheall i dteannta liomsa i bhur nguí chun Dé ar mo shon; 31 Chun go saorfar mé uathu siúd nach gcreideann in Iúdá; agus go nglacfaí leis na naoimh mo sheirbhís atá agam do Iarúsailéim; 32 Ionas go dtiocfainn chugaibh le lúcháir ar thoil Dé, agus go gcuirfinn suaimhneas oraibh. 33 Anois go raibh Dia na síochána libh go léir. Amen. CAIBIDIL 16 1 Molaim daoibh ár ndeirfiúr Phebe, atá ina seirbhíseach don eaglais atá i gCenchré: 2 Go nglaca sibh sa Tiarna í, mar a dhéantar na naoimh, agus go gcabhródh sibh léi cibé gnó a bhí uaithi uaibh: óir ba shlánaitheoir mórán í, agus díom féin freisin. 3 Beannaigh do Phriscilla agus Acuila mo chúntóirí i gCríost Íosa: 4 A bhfuil a muiníl féin leagtha síos acu ar feadh mo shaoil: ní amháin go dtugaim buíochas dóibh, ach freisin ar eaglaisí na nGintlithe go léir.
119
Rómhánaigh
5 Mar an gcéanna beannaigh don eaglais atá ina theach. Beannaigh do m'Epaenetus ionúin, atá céadtorthaí Achaia do Chríost. 6 Beannaigh do Mhuire, a rinne mórán saothair dúinn. 7 Cuir fáilte roimh Andronicus agus Iúnia, mo ghaolta, agus mo chomhphríosúnaigh, atá suntasach i measc na naspal, a bhí freisin i gCríost romham. 8 Beannaigh do Amplias, a bhfuil grá agam dó sa Tiarna. 9 Beannaigh do Urbane, ár gcúntar i gCríost, agus do Stachys mo ghrá. 10 Beannaigh Apelles ceadaithe i gCríost. Beannaigh dóibh siúd ar de theaghlach Aristobulus iad. 11 Beannaigh do Herodion mo ghaolta. Beannaigh dóibh siúd atá de theaghlach Narcissus, atá sa Tiarna. 12 Beannaigh do Thriphena agus do Thriafós, a oibríonn sa Tiarna. Beannaigh an Peirsis ionúin, a shaothraigh go mór sa Tiarna. 13 Cuir fáilte roimh Rufus atá tofa sa Tiarna, agus a mháthair agus mo mháthair féin. 14 Cuir fáilte roimh Asincritus, Phlegón, Hermas, Patrobas, Hermes, agus na bráithre atá in éineacht leo. 15 Cuir fáilte roimh Philologus, agus Iúlia, Nereus, agus a dheirfiúr, agus Oilimpeas, agus na naoimh go léir atá in éineacht leo. 16 Beannaigh a chéile le póg naofa. Cuireann eaglaisí Chríost fáilte romhat. 17 Guím anois oraibh, a bhráithre, déanaigí marc ar an dream a dhéanann ranna agus cionta atá contrártha don teagasc atá foghlamtha agaibh; agus iad a sheachaint. 18Oir ní dhéanann siadsan dá leithéid freastal ar ár dTiarna Íosa Críost, ach ar a bolg féin; agus trí bhriathra maithe agus óráidí córa mealladh croíthe na ndaoine simplí. 19Oir tá bhur n-umhlaíocht tar éis teacht thar lear chun na bhfear go léir. Tá áthas orm dá bhrí sin ar do shon: ach fós ba mhaith liom tú ciallmhar a dhéanamh ar an méid atá go maith, agus simplí maidir leis an olc. 20 Agus cuirfidh Dia na síochána Sátan faoi bhur gcosa gan mhoill. Go raibh grásta ar dTiarna Íosa Críost leat. Amen. 21Cuireann Timótéus mo chomhghleacaí oibre, agus Lúcás, agus Iasón, agus Sosipater, mo ghaolta, fáilte romhat. 22 Mise Tertius, a scríobh an litir seo, cuirim fáilte romhat sa Tiarna. 23 Cuireann Gaius mo óstach, agus an eaglais uile, fáilte romhat. Molann Erastus cailín na cathrach fáilte romhat, agus Quartus deartháir. 24Grásta ár dTiarna Íosa Críost go raibh sibh go léir. Amen. 25 Anois don té atá ar an gcumhacht chun sibhse a dhaingniú de réir mo shoiscéil, agus seanmóir Íosa Críost, de réir fhoilsithe na rúndiamhair, a bhí faoi rún ó thosaigh an domhan, 26 Ach a dhearmadtar anois é, agus a scrioptúr na bhfáithe, do réir ordú an Dé shíoraí, arna chur in iúl do na náisiúin uile mar ghéill an chreidimh: 27Do Dhia amháin atá ciallmhar, go raibh an ghlóir trí Íosa Críost go deo. Amen. (Scríobhtha chun na Rómhánaigh ó Chorinthus, agus seolta ag Phebe seirbhíseach don eaglais ag Cenchrea.)
120
1 Corantaigh
25 Toisc gur críonna amaideacht Dé ná daoine; agus is treise laige Dé ná fir. 26 Oir feiceann sibh bhur nglaoch, a bhráithre, mar nach iomad duine críonna do réir na feola, nách móran daoine uasal, nách móran uasal: 27 Ach thogh Dia nithe amaideach an domhain chun na daoine ciallmhar a chur as a riocht; agus roghnaigh Dia na rudaí lag ar an domhan a confound na rudaí atá mighty; 28 Agus bunrudaí an domhain, agus nithe atá díspeagadh, a thogh Dia, seadh, agus nithe nach bhfuil, chun na neithe atá ann; 29 Nach ndéanfadh feoil ar bith glóir ina láthair. 30 Ach uaidh-san atá sibhse i gCríost Íosa, atá de Dhia déanta dhúinn eagna, agus ionracas, agus naomhú, agus fuascailt: 31 Go ndéana, de réir mar atá sé scríofa, An té a thugann glóir dó, glóire sa Tiarna é.
CAIBIDIL 1 1 Pól, ar a dtugtar chun bheith ina aspal ar Íosa Críost trí thoil Dé, agus Sosthenes ár ndeartháir, 2Chun eaglais Dé atá i gCorint, dóibh siúd atá naomhaithe i gCríost Íosa, ar a dtugtar chun bheith ina naoimh, agus gach a nglaoitear i ngach áit ar ainm Íosa Críost ár dTiarna, idir a gceann féin agus ár dTiarna: 3Grásta, agus sith, ó Dhía ar nAthair, agus ón Dtighearna Iósa Críosd. 4 Gabhaim buíochas le mo Dhia i gcónaí ar do shon, as grásta Dé a thug Íosa Críost duit; 5 Go bhfuil sibh i ngach ní saibhrithe aige, sa uile chaint, agus san uile eolas; 6 Mar a dhaingníodh fianaise Chríost ionaibh: 7 Ionas nach dtagann sibh i bhur gcúl gan aon bhronntanas; ag feitheamh le teacht ár dTiarna Íosa Críost: 8An té a dhaingneoidh sibhse freisin go dtí an deireadh, chun sibh a bheith gan choire i lá ár dTiarna Íosa Críost. 9 Tá Dia dílis, trínar glaodh sibh chun cumann a Mhic Íosa Críost ár dTiarna. 10 Guím anois oraibh, a bhráithre, tré ainm ár dTiarna Iósa Críosd, go labhrann sibh uile mar an gcéadna, agus gan deighiltí a bheith eadraibh; ach go mbeifeá comhcheangailte go foirfe san aon intinn agus sa bhreithiúnas céanna. 11Oir tá sé curtha in iúl dhomsa daoibhse, a bhráithre, ag lucht tí Chlóe, go bhfuil conspóidí in bhur measc. 12 Anois seo a deirim, a deir gach duine agaibh, Is le Pól mé; agus mise Apolos; agus mise de Chephas; agus mise Chríost. 13 An bhfuil Críost roinnte? ar céasadh Pól ar bhur son? nó ar baisteadh sibh in ainm Phóil? 14 Gabhaim buíochas le Dia nár bhaist mé aon duine agaibh, ach Crispus agus Gaius; 15 Ar eagla go ndéarfadh aon duine gur i m’ainm féin a bhaist mé. 16 Agus bhaist mé freisin teaghlach Stephanais: mar an gcéanna, níl a fhios agam ar bhaist mé aon duine eile. 17 Oir ní le baisteadh a chuir Críost mé, ach chun an soiscéal a shearmonú: ní le heagna na bhfocal, ar eagla nach ndéanfaí aon éifeacht do chros Chríost. 18 Oir is é seanmóir na croise é dóibh siúd a chailltear amaideach; ach dúinne atá slán, is é cumhacht Dé é. 19 Oir tá sé scríofa , Scriosfaidh mé eagna an ciallmhar , agus beidh mé a thabhairt ar aon ní tuiscint an críonna . 20 Cá bhfuil an duine ciallmhar? cá bhfuil an scríobhaí? cá bhfuil aighneas an tsaoil seo? nach ndearna Dia eagna an tsaoil seo amaideach? 21Oir ina dhiaidh sin in eagna Dé ní raibh aithne ag an domhan trí eagna ar Dhia, gur thaitnigh sé le Dia, trí amaideacht na seanmóireachta, iad siúd a chreideann a shábháil. 22Oir tá comhartha ag teastáil ó na Giúdaigh, agus lorgaíonn na Gréagaigh eagna: 23 Ach seanmóir againn Críost céasadh, do na Giúdaigh ina cheap-tuislidh, agus do na Gréagach a amaideacht; 24 Ach ríu dá ngairtear, Giúdaigh agus Gréagaigh, Críost cumhacht Dé, agus eagna Dé.
CAIBIDIL 2 1Agus mise, a bhráithre, nuair a tháinig mé chugaibh, níor tháinig mé le barr feabhais cainte nó eagna, ag cur fianaise Dé in iúl daoibh. 2Oir ní raibh a fhios agam aon ní in bhur measc, ach Íosa Críost, agus céasadh é. 3 Agus bhí mé leat i laige, agus i eagla, agus i bhfad crith. 4 Agus ní le briathra mealltacha eagna an duine a bhí mo chaint agus mo sheanmóireacht, ach le léiriú an Spioraid agus na cumhachta: 5 Ná seasfadh bhur gcreideamh in eagna na bhfear, ach i gcumhacht Dé. 6 Gidheadh adeirimíd eagna eatorra atá foirfe: gidheadh ní hí eagna an tsaoghail so, ná prionnsa an tsaoghail so, nach dtigid: 7 Ach labhraímid eagna Dé i rúndiamhair, eadhon an eagna folaithe, a d’ordaigh Dia os comhair an domhain chun ár nglóir: 8Ní raibh a fhios ag aon duine de phrionsaí an tsaoil seo: óir dá mbeadh a fhios acu, ní bheadh a fhios acu Tiarna na glóire. 9 Ach mar atá sé scriobhta, Ní fhaca súl, agus ní chuala cluas, agus níor tháinig isteach i gcroílár an duine, na rudaí a d'ullmhaigh Dia dóibh siúd a thugann grá dó. 10 Ach d’fhoillsigh Dia dhúinn iad tré a Spiorad: óir a chuardaíonn an Spiorad gach ní, seadh, nithe doimhne Dé. 11Oir is eol don duine rudaí an duine, ach amháin spiorad an duine atá ann? mar sin ní bhíonn a fhios ag duine ar bith rudaí Dé, ach ag Spiorad Dé. 12 Anois tá faighte againn, ní spiorad an domhain, ach an spiorad atá ó Dhia; chun go mbeadh a fhios againn na rudaí a thugtar dúinn go saor ó Dhia. 13 Na rudaí a labhraímid freisin, ní sna focail a mhúineann eagna an duine, ach a mhúineann an Spiorad Naomh; rudaí spioradálta a chur i gcomparáid le rudaí spioradálta. 14 Ach ní ghlacann an duine nádúrtha na nithe ó Spiorad Dé: mar go bhfuil siad amaideach ris: agus ní féidir a fhios aige iad, mar go bhfuil siad aitheanta go spioradálta. 15 Ach an té atá spioradálta tugann sé breith ar gach ní, ach ní thugtar breith air féin ó dhuine ar bith. 16 Oir cé aige a raibh a fhios ag aigne an Tiarna, chun é a theagasc? Ach tá aigne Chríost againn.
121
1 Corantaigh
CAIBIDIL 3 1Agus ní fhéadfainn-se, a bhráithre, labhairt libhse mar a labhrann spioradálta, ach mar riosa feóla, mar ri leanbhaibh i gCríost. 2 Chothaigh mé sibh le bainne, agus ní le feoil: mar go dtí seo ní raibh sibh in ann é a iompar, agus níl sibh in ann go fóill. 3Oir tá sibh fós collaí: óir de bhrí go bhfuil éad ionaibh, agus achrann, agus rannta, nach bhfuil sibh feoiliteach, agus go n‑imíonn sibh mar dhaoine? 4 Ar feadh a deir duine, Is le Pól mé; agus duine eile, Is de Apolós mé; nach bhfuil sibh collaí? 5 Cé hé mar sin Pól, agus cé hé Apolós, ach na ministrí a chreid sibh, mar a thug an Tiarna do gach duine? 6 Phlandáil mé, d’uiscigh Apollós; ach thug Dia an méadú. 7 Mar sin ní hé an té a phlandálann aon ní, ná an té a thugann uisce; ach Dia a thugann an méadú. 8An té a phlandálann agus an té a uiscíonn, is aon iad: agus gheobhaidh gach duine a luach saothair féin de réir a shaothair féin. 9Oir is comhoibrithe le Dia sinne: is sibhse riar Dé, is sibhse foirgneamh Dé. 10 De réir ghrásta Dé a tugadh dom, mar mháistir tógálaí ciallmhar, leag mé an dúshraith, agus tógann duine eile air. Ach tugaigí aird ar gach éinne mar a thógann sé air sin. 11Oir ní féidir le duine ar bith bunús eile a leagan ná an bonn atá leagtha, atá Íosa Críost. 12 Anois má thógann duine ar bith ar an mbonn seo óir, airgead, clocha lómhara, adhmad, féar, coinleach; 13 Tairngir obair gach fir : óir dearbhuighidh an lá í, do bhrígh gur tré thine a nochtfar í; agus féachfaidh an tine ar obair gach fir cad é an sórt í. 14 Má mhaireann obair aon duine a thóg sé uirthi, gheobhaidh sé luach saothair. 15 Má loiscfear obair aon duine, caillfear é: ach slánófar é féin; fós mar sin mar trí tine. 16 Nach bhfuil a fhios agaibh gur sibh teampall Dé, agus go bhfuil Spiorad Dé ina chónaí ionaibh? 17 Má thruaillíonn aon duine teampall Dé, scriosfaidh Dia é; óir is naofa teampall Dé, an teampall sin atá sibh. 18 Ná mealladh duine ar bith é féin. Má fheictear d’aon duine agaibh bheith críonna sa saol seo, déanaigí ina amadán é, chun go mbeidh sé ciallmhar. 19 Oir is amaideacht le Dia eagna an tsaoghail so. Oir tá sé scriobhta, Gabhann sé na daoine glice 'n-a gceird féin. 20 Agus arís, An Tiarna a fhios ag na smaointe na ciallmhar, go bhfuil siad vain. 21 Dá bhrí sin ná glóire aon duine i fir. óir is leatsa gach ní; 22 Pé acu Pól, nó Apallós, nó Cephas, nó an domhan, nó beatha, nó bás, nó nithe atá i láthair, nó nithe atá le teacht; is leatsa iad go léir; 23 Agus is le Críost sibhse; agus is le Dia Críost.
4 Le haghaidh a fhios agam aon rud om féin; gidheadh ní miste leis seo mé a fhírinniú: ach is é an Tiarna a thugann breithiúnas orm. 5 Dá bhrí sin ní bhreithnigh aon ní roimh an am, go dtí an Tiarna teacht, a bheidh araon a thabhairt chun solais na rudaí i bhfolach an dorchadais, agus a chur in iúl an chomhairle an gcroí: agus ansin beidh gach duine moladh Dé. 6 Agus na nithe seo, a bhráithre, táim i bhfírinne aistrithe chugam féin agus chun Apollos ar bhur son; chun go bhfoghlaimeodh sibh ionainn gan smaoineamh ar dhaoine os cionn an ní atá scríofa, nach ndéanfaí aon duine agaibh a shúgradh ar a chéile. 7 Mar cé a dhéanann difríocht idir thú agus duine eile? agus cad atá agat nach bhfuair tú? anois má fuair tú é, cén fáth a bhfuil tú glóir, amhail is dá mba nach bhfuair tú é? 8 Anois tá sibh lán, anois tá sibh saibhir, tá sibh i gceannas mar ríthe gan dúinn: agus ba mhaith liom a Dhia a rinne sibh i bhflaitheas, go mbeadh muidne freisin reign in éineacht libh. 9 Oir is dóigh liom gur chuir Dia amach na haspail go deire sinn, mar a ceapadh chun báis é: óir déanadh seómra don domhan sinn, agus d'aingil, agus do dhaoine. 10 Is amadáin sinn ar son Chríost, ach atá sibhse ciallmhar i gCríost; táimid lag, ach tá sibhse láidir; tá sibh onórach, ach táimid díspeagadh. 11 Fiú go dtí an uair láithreach seo tá ocras agus tart orainn, agus nocht, agus buinneach, agus níl aon áit chónaithe áirithe againn; 12 Agus saothair, ag obair lenár lámha féin: a bheith tormáin, beannaigh muid; á ghéarleanúint, táimid ag fulaingt é: 13 Ar gclúmhilleadh, déanaimíd impí air: is mar shile an domhain sinn, agus is sliocht gach ní sinn go dtí an lá atá inniu ann. 14 Ní chun náire a scríobhaim na nithe seo, ach mar mo chlann mhac, tugaim rabhadh daoibh. 15Oir cé go bhfuil deich míle teagascóirí agaibh i gCríost, gidheadh ní mórán aithreacha agaibh: óir is tríd an soiscéal a ghin mé sibh i gCríost Íosa. 16 Dá bhrí sin, guím oraibh, bígí mar leanúna ormsa. 17 Ar an ábhar sin chuir mé Timótéus chugat, atá mo mhac beloved, agus dílis sa Tiarna, a chuirfidh i gcuimhne daoibh mo shlite atá i gCríost, mar a mhúinim i ngach áit i ngach eaglais. 18 Anois tá cuid acu puff suas, amhail is nach mbeadh mé ag teacht chugat. 19 Ach tiocfaidh mé chugaibh gan mhoill, más toil leis an Tiarna, agus beidh a fhios aige, ní ar chaint na ndaoine atá sáite, ach ar an gcumhacht. 20 Oir ní i bhfocal í ríocht Dé, ach i gcumhacht. 21 Cad a dhéanfaidh sibh? an dtiocfaidh mé chugat le slaite, nó i ngrá, agus i spiorad na ceannaeachta?
CAIBIDIL 4
CAIBIDIL 5
1 Tabhair cuntas mar sin dhúinn, mar airísí Chríost, agus mar mhaoir ar rúndiamhra Dé. 2 Ina theannta sin ní foláir do na maoir, duine a fháil dílis. 3 Ach is beag an ní liomsa go dtabharfar breith orm uaibhse, nó ó bhreithiúnas an duine: seadh, ní dhéanaim mo bhreitheamhnas féin.
1 Tuairiscítear go coitianta go bhfuil striapachas in bhur measc, agus a leithéid de striapachas nach n-ainmnítear i measc na nGintleach, go mbeadh bean a athar ag duine. 2 Agus tá sibh suarach suas, agus ní b'fhearrde caoineadh sibh, chun an té a rinne an gníomh seo a bhaint de bhur measc.
122
1 Corantaigh
3Oir go deimhin, mar atá as láthair i gcorp, ach i láthair de mheon, bhreithnigh mé cheana féin, amhail is dá mbeinn i láthair, ar an té a rinne an gníomh seo amhlaidh; 4 In ainm ár dTiarna Íosa Críost, nuair a bheidh sibh cruinn le chéile, agus mo spioradsa, faoi chumhacht ár dTiarna Íosa Críost, 5 Chun a leithéid de cheann a sheachadadh do Shátan le haghaidh scrios na feola, chun an spiorad a shábháil i lá an Tiarna Íosa. 6 Ní maith do ghlóir. Nach bhfuil a fhios agaibh go bhfuil taoisigh bhig goirtíonn an cnap iomlán? 7 Glan amach, dá bhrí sin, an sean-taoisigh, chun gur cnapán nua sibh, mar atá sibh neamhghoirtithe. Óir is fiú Críost ár gCáisc a íobairt ar ár son: 8 Coinnímid, mar sin, an fhéile, ní le sean-taoisigh, ná le taoisigh na mailíse agus na haingidhe; ach le h-arán neamhghoirtithe na fírinne agus na fírinne. 9Scríobh mé chugaibh in eipistil gan chomhluadar le striapachas: 10 Ach ní ar fad le striapach an tsaoil seo, nó le lucht sanntacha, nó le sracadh, nó le hiodhaltóirí; óir ní foláir daoibh imtheacht as an domhan. 11 Ach anois scríobh mé chugaibh gan comhluadar a choinneáil, más striapach, nó sanntach, nó iodhal-adhlacóir, nó maor, nó meisceoir, nó creachadóir é aon duine dá ngairtear deartháir; le ceann den sórt sin gan a ithe. 12 Cad atá le déanamh agam chun breithiúnas a thabhairt orthu siúd nach bhfuil? nach dtugann sibh breith ar na daoine atá istigh? 13 Ach is iadsan atá gan Dia a thugann breithiúnas. Dá bhrí sin cuirigí as bhur measc féin an drochdhuine sin. CAIBIDIL 6 1An bhfuil fonn ar aon duine agaibh, a bhfuil ábhar aige in aghaidh duine eile, dul chun dlí os comhair na n‑éagórach, agus ní os comhair na naomh? 2 Nach bhfuil a fhios agaibh go dtabharfaidh na naoimh breith ar an domhan? agus má thugann sibh breith ar an domhan, an mí-oiriúnach sibh breith ar na nithe is lú? 3 Nach bhfuil a fhios agaibh go dtabharfaidh muid breith ar aingil? cé mhéad níos mó rudaí a bhaineann leis an saol? 4 Mar sin má bhíonn breitheanna agaibh ar nithe a bhaineann leis an mbeatha seo, cuirigí chun breithiúnas a thabhairt ar na daoine is lú meas san eaglais. 5 Labhraím le do náire. An amhlaidh atá, nach bhfuil duine ciallmhar in bhur measc? Ní hea, ní hé amháin a bheidh in ann breith a thabhairt idir a bhráithre? 6 Ach téann deartháir chun dlí le deartháir, agus sin os comhair na unbelievers. 7 Anois, dá bhrí sin tá locht iomlán in bhur measc, mar go dtéann sibh chun dlí lena chéile. Cén fáth nach bhfuil tú in áit a ghlacadh mícheart? cad chuige nach fearr leat calaois a dhéanamh ort féin? 8 Ní hea, a dhéanann sibh éagóir, agus calaois, agus go bhfuil do bhráithre. 9 Nach bhfuil a fhios agaibh nach bhfaighidh na héagóraí ríocht Dé mar oidhreacht? Ná mealladh sibh: ná striapaigh, ná iodhalaibh, ná adhaltrannas, ná lucht mí-úsáide, ná míúsáideoirí iad féin leis an gcine daonna, 10 Ní bhfaighidh gadaithe, ná sanntach, ná daoine ar meisce, ná bacaigh, ná sracadh, ríocht Dé mar oidhreacht.
123
11 Agus a leithéidí sin do bhí cuid agaibh: ach tá sibh nite, ach atá sibh beannaithe, ach atá sibh cóir in ainm an Tiarna Íosa, agus trí Spiorad ár nDé. 12 Tá gach ní dleathach dhom, ach ní fóirsteanach gach ní: is dleathach dhom gach ní, ach ní thabharfar mé fé chumhacht aon duine. 13 Feoil don bolg, agus an bolg le haghaidh feola: ach scriosfaidh Dia é féin agus iad. Anois ní le haghaidh striapachais an corp, ach don Tiarna; agus an Tiarna don chorp. 14 Agus d’ardaigh Dia araon suas an Tiarna, agus togfaidh sé suas sinn freisin trína chumhacht féin. 15 Nach bhfuil a fhios agaibh gur baill de Chríost bhur gcorp? An nglacfaidh mé ansin baill Chríost, agus an ndéanfaidh mé iad ina mbaill de striapach? Dia ná bac. 16 Cad é? nach bhfuil fhios agaibh gur aon chorp an té atá ceangailte le striapach? ar feadh dhá, a deir sé, beidh siad ina feoil amháin. 17 Ach an té atá ceangailte leis an Tiarna, is aon spiorad é. 18 Teitheadh striapachas. Gach peaca a dhéanann duine, tá sé gan an corp; ach an té a dhéanann striapachas, peacaíonn sé i gcoinne a cholainne féin. 19 Cad é? Nach bhfuil fhios agaibh gur teampall an Spioraid Naoimh atá ionaibh bhur gcorp, atá agaibh ó Dhia, agus nach sibh féin sibh? 20Oir ceannaíodh ar phraghas sibh: mar sin tabhair glóir do Dhia in bhur gcorp, agus i bhur spiorad, ar le Dia iad. CAIBIDIL 7 1Anois i dtaobh na nithe ar scríobh sibh chugam: Is maith d’fhear gan baint le bean. 2 Mar sin féin, chun striapachais a sheachaint, bíodh a bhean féin ag gach fear, agus bíodh a fear céile féin ag gach bean. 3 Lig don fhear céile an mhaitheas cuí a thabhairt don bhean: agus mar an gcéanna an bhean chéile don fhear céile. 4 Ní hé cumhacht a colainne féin atá ag an mnaoi, ach ag an bhfear: agus mar an gcéanna ní hé cumhacht a chuirp féin atá ag an bhfear, ach ag an mnaoi. 5 Ná déan calaois ar a chéile, ach amháin le toiliú ar feadh tamaill, ionas go dtabharfaidh sibh sibh féin chun troscadh agus chun urnaí; agus teacht le chéile arís, ionas nach ndéanfaidh Sátan tú a mhealladh as do neamhchoinneálacht. 6 Ach is tré chead a labhraímse é seo, agus ní ar ordú. 7Oir ba mhaith liom go mbeadh na fir go léir mar mé féin. Ach tá a thabhartas cuí ó Dhia ag gach duine, duine ar an modh seo, agus duine eile ina dhiaidh sin. 8 Deirim dá bhrí sin leis na neamhphósta agus leis na baintreacha, Is maith dóibh má chloíonn siad mar mise. 9 Ach mura féidir iad a choinneáil, pósadh iad: óir is fearr pósadh ná sruthán. 10 Agus do na pósta a ordaím, fós ní mé, ach an Tiarna, Ná fág an bhean chéile óna fear céile: 11 Ach má imíonn sí, fanadh í gan phósadh, nó déanaigí réitín lena fear céile: agus ná cuirigí an fear céile a bhean chéile uaidh. 12 Ach ní mise an Tiarna a labhraíonn leis an gcuid eile: Má tá bean ag deartháir ar bith nach gcreideann, agus gur mhaith léi cónaí in éineacht leis, ná lig sé uaidh í.
1 Corantaigh
13 Agus an bhean ag a bhfuil fear céile nach gcreideann, agus más maith leis comhnaí a dhéanamh léi, ná fágfadh sí é. 14 Oir is é an fear céile ana-chreidmheach a naomhaíonn an bhean, agus an bhean neamhchreidmheach a naomhaíonn an fear céile: eile, bhí do leanaí neamhghlan; ach anois tá siad naofa. 15 Ach má imíonn an té nach gcreideann, imigh sé. Ní bhíonn deartháir nó deirfiúr i ngéibheann ina leithéid de chásanna: ach do ghlaoigh Dia chun na síochána sinn. 16 Mar atá a fhios agat, a bhean, an slánóidh tú d’fhear céile? nó cia a bhfuil a fhios agat, a dhuine, an sábhálann tú do bhean? 17 Ach de réir mar a roinn Dia ar gach duine, mar a ghlaoigh an Tiarna ar gach duine, mar sin siúlfadh sé. Agus mar sin ordaím i ngach eaglais. 18 An bhfuil aon duine ar a dtugtar á timpeallghearradh? ná déanaigí é gan timpeallghearradh. An nglaofar aon duine sa neamhchiorcalas? ná déanaigí timchiollghearradh air. 19 Ní haon rud é an timpeallghearradh, agus ní haon rud é an neamhthimtheorannú, ach coinneáil orduithe Dé. 20 Fanadh gach duine sa ghlaoch chéanna inar glaodh air. 21 Ar a dtugtar ort a bheith i do sheirbhíseach? ná tabhair aire dó: ach má fhéadtar thú a shaoradh, is fearr leat é a úsáid. 22 Oir an té dá ngairtear sa Tiarna, agus é ina sheirbhíseach, is saor don Tiarna é: mar an gcéanna an té dá ngairtear, atá saor, is seirbhíseach do Chríost é. 23 Ceannaítear ar phraghas sibh; ná seirbhísigh na bhfear sibh. 24 A bhráithre, fanadh gach duine dá ngairthear é, maille le Dia. 25 Anois maidir le hóglaigh níl aon ordú agam ón Tiarna: fós tugaim mo bhreithiúnas, mar dhuine a fuair trócaire ón Tiarna go dílis. 26 Is dóich liom, dá bhrí sin, gur maith é seo don gháir láithreach, a deirim, gur maith an duine é bheith mar sin. 27 An bhfuil tú ceangailte le bean? iarracht gan a bheith scaoilte. An bhfuil tú saor ó bhean? ná lorg bean. 28 Ach má phósann tú, ní pheacaigh tú; agus má phósann maighdean, ní pheacaigh sí. Mar sin féin beidh trioblóid san fheoil ag an dream sin: ach spáráilim sibhse. 29 Ach seo a deirim, a bhráithre, tá an t-am gearr: tá sé fós ann, go mbeadh an bheirt a bhfuil mná acu mar nach raibh aon bhean acu; 30 Agus iad siúd atá ag gol, amhail is nár ghuil siad; agus iad go rejoice, mar cé nach bhfuil siad rejoiced; agus iad a cheannach, mar cé nach bhfuil acu; 31 Agus an dream a bhainfeas úsáid as an tsaoghal so, mar ní mí-úsáidídh é: óir imthigheann modh an tsaoghail so. 32 Ach bheinnse gan a bheith cúramach. An té atá gan phósadh, bíonn cúram air de na nithe is leis an Tiarna, conas a thoilíonn sé an Tiarna: 33 Ach an té atá pósta bíonn cúram air de nithibh an tsaoghail, mar is toil leis a bhean chéile. 34 Tá difríocht freisin idir bean chéile agus maighdean. Bíonn cúram ar an mnaoi neamhphósta do nithe an Tiarna, chun go mbeidh sí naofa, idir chorp agus spiorad: ach tá cúram ar an té atá pósta ar nithe an domhain, mar a thoilíonn sí a fear céile.
124
35 Agus seo á labhairt agam chun do leas féin; ní chun go gcaithfinn ribe oraibh, ach chun an ní atá go hálainn, agus go bhfreastalóidh sibh ar an Tiarna gan aon bhuairt. 36 Ach má cheapann duine ar bith go n-iompraíonn sé é féin go mí-mhúinte i dtreo a mhaighdean, má imíonn sí bláth a haoise, agus go n-éilíonn sé sin, déanadh sé mar is toil leis, ní pheacaigh sé: pósadh iad. 37 Mar sin féin an té a sheasann go daingean ina chroí, gan aon riar aige, ach a bhfuil cumhacht aige ar a thoil féin, agus a d’ordaigh ina chroí go gcoimeádfaidh sé a mhaighdean, déanann sé go maith. 38 Mar sin déanann an té a thugann i bpósadh í go maith; ach an té nach dtugann i bpósadh is fearr é. 39 Tá an bhean faoi cheangal ag an dlí fad a mhaireann a fear céile; ach má bhíonn a fear céile marbh, tá cead aici pósadh cé leis a mbeidh sí; sa Tiarna amháin. 40 Ach is sona í má fhanann sí amhlaidh, tar éis mo bhreithiúnais: agus measaim freisin go bhfuil Spiorad Dé agam. CAIBIDIL 8 1 Anois maidir le nithe a ofráladh d’íol, tá a fhios againn go bhfuil eolas againn go léir. Neartaíonn eolas, ach méadaíonn an charthanacht. 2 Agus má cheapann duine ar bith go bhfuil a fhios aige aon ní, níl a fhios aige fós mar ba chóir a fhios aige. 3 Ach má tá grá ag aon duine do Dhia, is eol dó é. 4 Mar sin maidir le hithe na nithe sin a ofráiltear mar íobairt d'íol, tá a fhios againn nach bhfuil íol aon ní ar an domhan, agus nach bhfuil aon Dia eile ach amháin. 5Oir bíodh go bhfuil déithe ann dá ngairtear déithe, cibé acu ar neamh nó ar talamh, (mar atá déithe go leor, agus tiarnaí móra,) 6 Ach ní dhúinn ach aon Dia amháin, an tAthair, as a bhfuil gach ní, agus sinne ann; agus aon TIGHEARNA Iósa Críosd, tréna bhfuil gach ní, agus sinne trésan. 7 Gidheadh, ní bhfuil an t-eolas sin i ngach uile dhuine: óir itheann dream éigin é le coinsias an iodhoil go dtí an uair seo, é mar ní a ofráladh d’iodhal; agus tá a gcoinsias á lagú. 8 Ach ní mholann feoil sinn do Dhia: óir ní fearr sinn, má ithimid; agus mura n-ithimid, is measa sinn. 9 Ach tugaigí aire ar eagla ar bith go n-éireodh an tsaoirse seo agaibhse ina ceap magaidh dóibh siúd atá lag. 10Oir má fheiceann duine ar bith thú a bhfuil eolas aige ina shuí ag bia i dteampall na n-íol, ní dhéanfaidh coinsias an té atá lag ionat na nithe sin a thairgtear do dhiabhal a ithe; 11 Agus tré t'eolas an sgriosfar an bráthair lag, dár bhfuair Críost bás? 12 Ach nuair a pheacaíonn sibh amhlaidh i gcoinne na mbráithre, agus a gcoinsias lag á gcrapadh agaibh, peacaigí sibh i gcoinne Chríost. 13 Ar an ábhar sin, má thugann feoil do mo dheartháir cion a dhéanamh, ní íosfaidh mé feoil ar bith fad a bheidh an domhan ann, ar eagla go ndéanfaidh mé mo dheartháir a chiontaíonn. CAIBIDIL 9 1 Nach aspal mé? nach bhfuil mé saor? nach bhfaca mé Íosa Críost ár dTiarna? nach sibhse m'obair sa Tiarna?
1 Corantaigh
2Mura bhfuil mé i mo absal do dhaoine eile, fós gan amhras táim chugaibh: óir is sibhse sa Tiarna séala mo apostleship. 3 Seo mo fhreagra dóibh siúd a scrúdaíonn mé, 4 Nach bhfuil cumhacht againn ithe agus ól? 5 Nach bhfuil sé de chumhacht againn a bheith i gceannas ar dheirfiúr, mar bhean chéile, mar aon le haspail eile, agus mar bhráithre an Tiarna, agus Cephas? 6 Nó mise agus Barnabas amháin, nach bhfuil cumhacht againn gan oibriú? 7 Cé a théann chun cogaíochta am ar bith ar a chúisimh féin? an té a phlandálann fíonghort, agus nach n-itheann a thoradh? nó an té a bheathaíonn tréad, agus nach n‑itheann de bhainne an tréada? 8 An ndeir mé na nithe seo mar fhear? nó nach deir an dlí mar an gcéanna freisin? 9Oir tá sé scríofa i ndlí Mhaois, Ní dhéanfaidh tú béal an damh a shaothraíonn an t-arbhar. An dtugann Dia aire do dhaimh? 10 Nó a deir sé go hiomlán ar ár son? Ar ár son, gan dabht, tá sé seo scríofa: go dtreabhadh an treabhadh i ndóchas; agus go mbeadh an té a bhuaileann faoi dhóchas ina chuid dá dhóchas. 11 Má chuireamar nithe spioradálta oraibh, an mór an ní é má bhuainfimid bhur n-rudaí feolmhara? 12 Má bhíonn daoine eile páirteach sa chumhacht seo oraibh, nach fearr sinne? Mar sin féin níor úsáideamar an chumhacht seo; ach gach ní a fhulaingt, ar eagla go gcuirfimis bac ar shoiscéal Chríost. 13Nach eol daoibh go bhfuil siadsan a thugann aire do nithe naofa beo de nithe an teampaill? agus an dream a fhanann ag an altóir, is rannphairtithe iad san altóir? 14 Mar sin féin d’ordaigh an Tiarna go mbeidís ag seanmóir an tsoiscéil beo den soiscéal. 15 Ach níor úsáid mé aon cheann de na nithe seo: agus níor scríobh mé na nithe seo, go ndéanfaí amhlaidh dom: óir b'fhearr dom bás a fháil, ná go gcuirfí ar neamhní d'aon duine mo ghlóir. 16 Oir cé go ndéanaim an soiscéal a shearmonú, níl aon ní agam chun glóire a thabhairt dó: óir atá riachtanas leagtha orm; seadh, is mairg dom, mura seanmóir mé an soiscéal! 17Oir má dhéanaim an ní seo go toilteanach, tá luach saothair agam: ach más i gcoinne mo thoile, tá ceadú an tsoiscéil tugtha dom. 18 Cad é mo luach saothair mar sin? Go deimhin, agus mé ag seanmóireacht an tsoiscéil, go bhféadfainn soiscéal Chríost a dhéanamh gan chúiseamh, ionas nach mbainim úsáid as mo chumhacht sa soiscéal. 19Oir cé go bhfuilim saor ó gach uile dhuine, fós féin rinne mé seirbhíseach díom féin do chách, ionas go bhfaighfinn níos mó. 20 Agus do na Giúdaigh rinneadh mé mar Ghiúdach , go dtiocfadh liom a fháil ar na Giúdaigh ; dóibh siúd atá faoin dlí, mar atá faoin dlí, go bhfaighidh mé iad siúd atá faoin dlí; 21 Dóibh siúd atá gan dlí, mar atá gan dlí, (gan iad gan dlí do Dhia, ach faoin dlí do Chríost,) chun go bhfaighfinn an dream atá gan dlí. 22 Do rinneadh an lag mé mar lag, chun an lag a fháil: déanaim gach ní do na fir go léir, chun daoine a shábháil ar gach uile bhealach.
23 Agus seo a dhéanaim ar son an tsoiscéil, chun go mbeinn i bpáirt leatsa. 24 Nach eol daoibh go ritheann an dream a ritheann i rás go léir, ach go bhfaigheann duine an duais? Mar sin a rith, go bhfaighidh sibh. 25 Agus gach duine a dhéanann a dhícheall ar son na máistreachta, tá sé meáite ar gach ní. Anois déanann siad é chun coróin truaillithe a fháil; ach táimid incorruptible. 26 Rithim mar sin mar sin, ní chomh héiginnte; Mar sin bímse ag troid, ní mar dhuine a bhuaileann an t-aer: 27 Ach coinním faoi mo chorp é, agus cuirim faoi mo chorp é: ar eagla ar aon mhodh, ar sheanmóireacht a dhéanamh do dhaoine eile, go mbeinn féin im imtheorannaithe. CAIBIDIL 10 1 Thairis sin, a bhráithre, ní ba mhaith liom a bheith aineolach, go raibh ár n-aithreacha go léir faoi na scamaill, agus go léir a chuaigh tríd an fharraige; 2 Agus baisteadh iad go léir ris Maois sa scamall agus san fharraige; 3 Agus d'ith siad go léir an fheoil spioradálta chéanna; 4 Agus d’óladar go léir an deoch spioraálta céadna: óir d’óladar den Charraig spioradálta sin do lean iad: agus b’í an Charraig sin Críost. 5 Ach ní raibh aon mhaith ag Dia le mórán díobh: óir san fhásach do leagadh iad. 6 Ba iad na nithe seo anois ár n-eiseamláirí, chun na hintinne nár cheart dúinn a bheith ag lúcháir i ndiaidh na nolc, faoi mar a bhí fonn orthu freisin. 7 Ná bíodh sibh ina n-iodhal-adhradh, mar a bhí cuid acu; mar tá sé scriobhta, Shuidh an sluagh síos a dh'ithe agus a n-ól, agus d'eirigheadar suas a imirt. 8 Ná déanaimis striapachas, mar a rinne cuid acu, agus thit siad in aon lá trí mhíle is fiche. 9 Ná déanaimis Críost a bhuanú, mar a chaomhnaigh cuid acu freisin, agus gur scriosadh na nathraichean iad. 10 Ná déanaigí gruaim ach an oiread, mar a rinne cuid acu siúd chomh maith murmur, agus a scriosta ag an scriostóir. 11 Anois tharla na nithe seo go léir dóibh mar shamplaí: agus tá siad scríofa chun ár n-aire, ar a bhfuil deireadh an domhain tagtha. 12 Dá bhrí sin, an té a cheapann go bhfuil sé ina sheasamh, aird a thabhairt air nach dtitfidh sé. 13Níor ghabh cathú ionat ach a leithéid is coiteann don duine: ach tá Dia dílis, ní fhulaingeoidh sé sibh a chathú thar bhur gcumas; ach déanfaidh tú leis an temptation freisin bealach chun éalú, go mbeidh sibh in ann é a iompar. 14 Dá bhrí sin, a stór mo ghrá, teich ón iodhal-adhradh. 15 Labhraím mar dhaoine críonna; tabhair breith oraibh cad a deirim. 16 Cupan na beannachta a bheannaimid, nach comaoineach fola Chríost é? An t-arán a bhrisimís, nach comaoineach corp Chríost é? 17 Oir is arán amháin sinn, agus arán amháin, agus is aon chorp amháin sinn: óir is comhpháirteach den arán amháin sin sinn go léir. 18Féach ar Iosrael de réir na feola: nach iad na daoine a itheann na híobairtí a bhíonn ina bpáirtithe ar an altóir? 19 Cad a deirim mar sin? go bhfuil an íol aon ní, nó a ofráiltear mar íobairt do idols aon rud?
125
1 Corantaigh
20 Ach a deirim, na nithe a ofrálann na Cinneach, do na deamhain iad a íobairt, agus ní do Dhia: agus ní ba mhaith liom comhluadar a bheith agaibh le deamhain. 21 Ní féidir libh cupán an Tiarna a ól, agus cupán na ndeamhan: ní féidir sibh a bheith rannpháirteach de bhord an Tiarna, agus de bhord na ndeamhan. 22 An spreagaimid an Tiarna chun éad? an bhfuil muid níos láidre ná é? 23 Tá gach ní dleathach domsa, ach ní fóirsteanach gach ní: is dleathach domsa gach ní, ach ní fhoilsíonn gach ní. 24 Ná lorgódh aon duine a chuid féin, ach gach duine saibhreas a chéile. 25 Gach rud a dhíoltar sa shambles, a itheann, ní chuireann sé aon cheist ar son coinsiasa: 26 Oir is leis an Tiarna an talamh, agus a iomláine. 27 Mura dtairgfidh aon duine díobh sin chun féasta sibh, agus go mbíonn fonn oraibh imeacht; pé rud a chuirtear romhat, ith, gan ceist a chur ar mhaithe le coinsias. 28 Ach má deir aon duine ribh, Tá sé seo á ofráil i n-íobairt do idols, ní ithe ar son an té a léirigh é, agus ar mhaithe le coinsiasa: óir is leis an Tiarna an talamh, agus a iomláine: 29 Coinsias, a deirim, ní do chuid féin, ach an duine eile: óir cén fáth a bhfuil mo shaoirse breith ar choinsiasa duine eile? 30Oir más comhpháirtí mé trí ghrásta, cad chuige a labhraím go h-olc as an méid a dtugaim buíochas as? 31 Dá bhrí sin, cibé acu a itheann, nó a ólann sibh, nó cibé rud a dhéanann sibh, déanaigí uile chun glóire Dé. 32 Ná déan cion ar bith, ná ar na Giúdaigh, ná ar na Gintlithe, ná ar eaglais Dé: 33 Mar a thoilím gach uile dhuine i ngach ní, gan mo leas féin a lorg, ach brabús mórchuid, chun iad a shábháil.
13 Breithibh ionaibh féin: an áilneacht bean do ghuí chun Dé nochtaithe? 14 Nach fiú an dúlra féin a mhúineann daoibh, má bhíonn gruaig fhada ar fhear, gur náire dó é? 15 Ach má bhíonn gruaig fhada ar mhnaoi, is glóir di é: óir tugtar a gruaig di mar chlúdach. 16 Ach má fheictear d’aon duine a bheith conspóideach, níl a leithéid de nós againn, ná ag eaglaisí Dé. 17 Anois sa mhéid a dhearbhaím daoibh ní molaim thú, go dtiocfaidh sibh le chéile ní chun feabhais, ach chun measa. 18 Ar an gcéad dul síos, nuair a thagann sibh le chéile sa séipéal, cloisim go bhfuil deighiltí ionaibh; agus creidim go páirteach é. 19Oir ní foláir freisin éiric a bheith in bhur measc, ionas go ndéanfar an dream atá formheasta in bhur measc. 20 Dá bhrí sin, nuair a thagann sibh le chéile in aon áit amháin, ní hé seo suipéar an Tiarna a ithe. 21Oir nuair a itheann gach duine glacann sé a shuipéar féin roimh chách: agus bíonn ocras ar dhuine acu, agus duine eile ar meisce. 22 Cad é? nach bhfuil tithe agaibh le n-ithe agus le n-ól iontu? nó go ndéana sibh mallacht ar eaglais Dé, agus náire oraibh san nach bhfuil? Cad a déarfaidh mé leat? molfaidh mé thú as seo? Molaim thú nach bhfuil. 23Oir fuair mé ón Tiarna an méid a thug mé daoibh freisin, Gur ghlac an Tiarna Íosa arán an oíche chéanna inar bhrathadh é: 24 Agus tar éis buidheachas do thabhairt dó, do bhris sé é, agus a dubhairt sé, Glac, ith: is é seo mo chorpsa atá briste ar bhur son: déanaigí é seo mar chuimhneachán orm. 25 Ar an gcuma gcéadna freisin ghlac sé an cupán, agus é tar éis a shuipeir, ag rádh, Is é an cupán so an tiomna nua i m'fhuil-sa: déana-sa so, a mhinice a ólann sibh é, mar chuimhne ormsa. 26 Oir a mhinice agus a itheann sibh an t‑arán seo, agus a ólann sibh an cupán seo, taispeánann sibh bás an Tiarna go dtiocfaidh sé. 27 Uime sin, cibé duine a itheann an t-arán seo, agus a ólas cupán seo an Tiarna, go neamhoiriúnach, beidh sé ciontach i gcorp agus fuil an Tiarna. 28 Ach scrúdódh duine é féin, agus mar sin íosadh sé den arán sin, agus ólfadh sé den chupán sin. 29 Oir an té a itheann agus a ólann go míchuibhiúil, itheann sé agus ólann sé damanta dó féin, gan aird a thabhairt ar chorp an Tiarna. 30 Ar an ábhar sin tá go leor lag agus tinn ina measc, agus codlaíonn go leor. 31Oir dá dtabharfaimis breith orainn féin, ní cóir breithiúnas a thabhairt orainn. 32 Ach nuair a thugtar breith orainn, caithfimid an Tiarna a chasadh orainn, ionas nach ndaoradh leis an domhan sinn. 33 Ar an ábhar sin, a bhráithre, nuair a thagann sibh le chéile chun ithe, fanaigí ar a chéile. 34 Agus má bhíonn ocras ar dhuine ar bith, itheadh sé sa bhaile; chun nach dtiocfaidh sibh le chéile chun cáineadh. Agus cuirfidh mé an chuid eile in ord nuair a thiocfaidh mé.
CAIBIDIL 11 1 Bígí mar leanúna ormsa, mar atáim féin ar Chríost. 2 Molaim anois daoibh, a bhráithre, go gcuimhníonn sibh ormsa i ngach ní, agus go gcoimeádfaidh sibh na hordacháin, mar a thug mé daoibh iad. 3 Ach ba mhaith liom a fhios a bheith agat, gurb é ceann gach fir Críost; agus is é ceann na mná an fear; agus is é ceann Chríost Dia. 4 Gach duine ag guí nó ag fáidheoireacht, agus a cheann folaithe aige, cuireann sé a cheann salach ar a cheann. 5 Ach gach bean a dhéanann guí nó a dhéanann tairngreacht lena ceann nochta, tugann sé drochmheas ar a ceann: óir is é sin gach duine amhail is dá bearrfaí í. 6Oir mura gcumhdaítear an bhean, bearrfar í freisin: ach más trua do bhean a bheith bearrtha nó bearrtha, bíodh sí cumhdaithe. 7Oir go deimhin ní cóir don fhear a cheann a chumhdach, do bhrí gur íomháigh agus glóir Dé é: ach is í an bhean glóir an fhir. 8 Oir ní den bhean an fear; ach bean an fhir. 9 Nár cruthaíodh an fear don bhean; ach an bhean don fhear. 10 Ar an ábhar sin ba chóir go mbeadh cumhacht ag an mbean ar a ceann mar gheall ar na haingil. 11 Mar sin féin níl an fear gan an bhean, ná an bhean gan an fear, sa Tiarna. 12 Oir mar atá an bhean ón bhfear, mar sin atá an fear ag an mnaoi freisin; ach gach ní de Dhia.
CAIBIDIL 12 1 Anois maidir le bronntanais spioradálta, a bhráithre, ní bheadh aineolach orm.
126
1 Corantaigh
2 Tá a fhios agaibh gur Ghintigh sibh, a d’iompair chugat na n-íol balbh seo, mar a threoraíodh sibh. 3 Uime sin adeirim libh a thuigsin, nach nglaonn duine ar bith ag labhairt tré Spiorad Dé ar Iósa malluighthe: agus nach dtig le neach ar bith a rádh gurab é Iósa an Tighearna, ach trén Spiorad Naomh. 4 Anois tá éagsúlachtaí bronntanais, ach an Spiorad céanna. 5 Agus tá difríochtaí riaracháin, ach an Tiarna céanna. 6 Agus tá éagsúlachtaí oibríochta ann, ach is é an Dia céanna a oibríonn go léir. 7 Ach tá léiriú an Spioraid tugtha do gach duine chun tairbhe a bhaint as. 8Oir do dhuine a thugann an Spiorad briathar na heagna; go ceann eile an focal eolais ag an Spiorad céanna; 9 Do chreideamh eile tríd an Spiorad céanna; do dhuine eile na bronntanais leighis ag an Spiorad céanna; 10 Oibriú míorúiltí a chéile; go tuar eile; go ceann eile géarchúisí biotáillí; go ceann eile tumadóirí cineálacha teangacha; do dhuine eile léirmhíniú na dteangacha: 11 Ach oibríonn siad seo go léir an Spiorad féin agus an Spiorad céanna, ag roinnt ar gach duine go leithleach mar is toil leis. 12 Oir mar is aon chorp an corp, agus a lán ball aige, agus baill uile an aon cholainn sin, ar mbeith dóibh go leor, is aon chorp amháin iad: mar sin atá Críost freisin. 13Oir is trí aon Spiorad amháin a baisteadh muid go léir in aon chorp amháin, cibé acu Giúdaigh nó Gintigh sinn, bíodh muid faoi bhannaí nó saor; agus rinneadh iad go léir a ól in aon Spiorad amháin. 14 Oir ní ball amháin an corp, ach mórán. 15 Má deir an chos, Mar nach mise an lámh, níl mé den chorp; an amhlaidh nach den chorp é? 16 Agus má deir an chluas, Mar nach mise an tsúil, ní den chorp mé; an amhlaidh nach den chorp é? 17 Dá mba shúil an corp iomlán, cá raibh an éisteacht? Dá mbeadh an t-iomlán le cloisteáil, cá raibh an boladh? 18 Ach anois do leag Dia na baill, gach aon aca sa chorp, mar ba thoil leis. 19 Agus más aon bhall amháin iad uile, cá raibh an corp? 20 Ach is iomaí ball iad anois, ach corp amháin. 21 Agus ní féidir leis an tsúil a rá ris an láimh, Níl gá agam ort : ná arís an ceann chun na cosa, tá mé gá duit. 22 Ní hea, is mó go mór na baill sin den chorp, ar cosúil go bhfuil siad níos laige, ag teastáil: 23 Agus na baill sin den chorp, dar linn a bheith níos lú onórach, bronnaimid orthu seo onóir níos mó; agus tá níos mó maise ar ár gcuid codanna neamhchomáilte. 24Oir ní bhíonn gá ar bith ar ár gcuid baill áille: ach rinne Dia an corp a mheathlú le chéile, tar éis dó níos mó onóra a thabhairt don chuid sin nach raibh ann: 25 Nach mbeadh aon scism sa chorp; ach go mbeadh an cúram céanna ag na baill ar a chéile. 26 Agus má fhulaingíonn ball amháin, na baill go léir ag fulaingt leis; nó go dtabharfar ómós do bhall amháin, bíonn áthas ar na baill go léir leis. 27 Anois is sibhse corp Chríost, agus baill go háirithe. 28 Agus leag Dia roinnt sa eaglais, ar dtús haspail, sa dara háit fáithe, sa tríú háit múinteoirí, tar éis míorúiltí, ansin bronntanais leighis, cuidíonn, rialtais, éagsúlachtaí teanga. 29 An haspail iad go léir? an fáithe iad go léir? An bhfuil gach múinteoir? an oibrithe míorúiltí iad uile?
127
30 An bhfuil bronntanais leighis uile agat? an labhraíonn siad go léir le teangacha? léirmhíniú a dhéanamh? 31 Ach guidhim go dícheallach na tabhartais is fearr: agus fós do thaisbeána mé dhaoibh slighe is fearr. CAIBIDIL 13 1 Cé go labhraím le teangacha fear agus aingeal, agus gan carthanacht agam, is mar phrás fuaimneach mé, nó i gciombal tintrí. 2 Agus gidh go bhfuil tobhartas na fáidh agam, agus go dtuigfinn gach rúndiamhair, agus gach uile eolas; agus cé go bhfuil an creideamh go léir agam, ionas go bhféadfaí mé a bhaint sléibhte, agus gan carthanacht, tá mé rud ar bith. 3 Agus má bhronnaim mo chuid earraí go léir chun na boicht a bheathú, agus mo chorp a thabhairt le dóite, agus gan carthanacht agam, ní dhéanfaidh sé tairbhe ar bith dom. 4 Fulaingíonn carthanacht i bhfad, agus bíonn sé cineálta; ní bhíonn éad ar an gcarthanas; ní thaitníonn an charthanacht leis féin, níl sí puff suas, 5 Ní iompraíonn sé í féin go míshuaimhneach, ní iarrann sí a cuid féin, ní spreagtar go héasca é, ní mheasfaidh olc; 6 Ní dhéanann sé lúcháir ar an éagóir, ach déanann sé lúcháir ar an bhfírinne; 7 Beares gach ní, creideann gach ní, tá súil gach ní, mairfidh gach rud. 8 Ní theipeann ar charthanacht riamh: ach má bhíonn tairngreachtaí ann, teipfidh orthu; cibé an bhfuil teangacha, scoirfidh siad; cibé an bhfuil eolas, beidh sé vanish away. 9Oir is eol dúinn i bpáirt, agus déanaimid tairngreacht i bpáirt. 10 Ach nuair a thiocfaidh an ní atá foirfe, ansin déanfar an méid atá i bpáirt a bhaint de. 11 Nuair a bhí mé i mo leanbh, labhair mé mar leanbh, thuig mé mar leanbh, shíl mé mar leanbh: ach nuair a rinneadh mé a fear, chuir mé ar shiúl rudaí childish. 12 Chun anois feicimid trí ghloine, go dorcha; ach ansin aghaidh le duine: anois tá a fhios agam go páirteach; ach ansin beidh a fhios agam fiú mar is eol dom freisin. 13 Agus fós creideamh, dóchas, carthanacht, na trí; ach is carthanacht an ceann is mó díobh seo. CAIBIDIL 14 1 Leanaigí carthanacht, agus bígí ag iarraidh bronntanais spioradálta, ach go ndéanfadh sibh tairngreacht. 2Oir an té a labhrann i dteanga anaithnid ní le daoine é a labhraíonn, ach le Dia: óir ní thuigeann duine ar bith é; gidheadh is sa spiorad a labhrann sé rúndiamhra. 3 Ach an té a dhéanann fáidh, labhraíonn sé le daoine chun múchta, agus chun misnigh, agus chun sólás. 4 An té a labhraíonn i dteanga anaithnid, déanann sé é féin a neartú; ach an té a dhéanann fáidh, déanann sé an eaglais a neartú. 5 Ba mhaith liom go labhródh sibh go léir le teangacha, ach go mairg a dhéanfá: óir is mó an té a dhéanann tairngreacht ná an té a labhrann le teangacha, mura ndéanann sé a léirmhíniú, chun go bhfaigheadh an eaglais foilsiú. 6Anois, a bhráithre, má thigim chugaibh ag labhairt le teangaibh, cad é an tairbhe a bhainfidh mé daoibhse, mura labhróidh mé ribh trí fhoillsiú, nó trí eolas, nó trí fháidheoireacht, nó trí theagasc?
1 Corantaigh
7 Agus fiú rudaí gan saol ag tabhairt fuaime, pé acu píob nó cruit, ach amháin iad a dhéanann idirdhealú sna fuaimeanna, conas a thabharfar cad a dhéantar ar phíb nó ar chruit? 8 Oir má thugann an trumpa fuaim éiginnte, cé a ullmhóidh é féin don chath? 9 Mar sin mar an gcéanna sibhse, mura labhrann sibh leis na focail atá éasca le tuiscint, conas a bheidh a fhios cad a labhraítear? óir labhróidh sibh san aer. 10 Tá, b’fhéidir, an oiread sin cineálacha guthanna ar domhan, agus níl aon duine acu gan suntas. 11 Uime sin mura bhfuil a fhios agam brí an ghutha, beidh mé i mo bharbarach dhom, agus an té a labhróidh ina bharbarach dom. 12 Mar sin féin sibhse, ar an ábhar go bhfuil sibh díograiseach i dtairiscintí spioradálta, iarraigí oraibh barr feabhais a chur ar fhoirgniú na heaglaise. 13 Uime sin guídh an té a labhrann i dteangaidh anaithnidh go ndéanfadh sé a chiallughadh. 14Oir má ghuím i dteanga anaithnid, guí mo spiorad, ach tá mo thuiscint gan toradh. 15 Cad é mar sin? Déanfaidh mé guí leis an spiorad, agus guí leis an tuiscint freisin: canfaidh mé leis an spiorad, agus canfaidh mé leis an tuiscint freisin. 16 Seachas sin nuair a bheannóidh tú leis an spiorad, conas a déarfaidh an té atá i seomra na ndaoine neamhfhoghlaimthe Amen le do bhuíochas a thabhairt, ar an ábhar nach dtuigeann sé cad atá á rá agat? 17 Oir is maith a thugann tú buíochas go fírinneach, ach níl an duine eile tógtha. 18 Gabhaim buíochas le mo Dhia, is mó a labhraím le teangacha ná sibhse go léir: 19 Ach b’fhearr liom san eaglais cúig fhocal a labhairt le mo thuiscint, chun daoine eile a theagasc freisin le mo ghuth, ná deich míle focal i dteanga anaithnid. 20 A bhráithre, nách clanna le tuigse: gidh bé ar an mhailís beid clanna, achd ar an tuigse na fir. 21 Sa dlí tá sé scríofa, Le daoine de theangacha eile agus le liopaí eile labhróidh mé leis an bpobal seo; agus fós ar gach ní dá éistfidh siad mé, a deir an Tiarna. 22 Uime sin is comhartha iad teangacha, ní dóibh siúd a chreideann, ach dóibh siúd nach gcreideann: ach ní dóibh siúd nach gcreideann, ach dóibh siúd a chreideann, a dhéanann fáidheoireacht. 23 Dá bhrí sin má thagann an eaglais uile le chéile in aon áit amháin, agus go labhróidh siad go léir le teanganna, agus go dtiocfaidh daoine neamhfhoghlamtha nó neamhchreidmheacha isteach, nach ndéarfaidh siad go bhfuil sibh ar buile? 24 Ach má dhéanann gach duine tairngreacht, agus duine nach gcreideann, nó duine neamhfhoghlaimthe a theacht isteach, go bhfuil sé cinnte de gach uile dhuine, tugtar breithiúnas air ar chách: 25 Agus mar sin atá rúin a chroí léirithe; agus mar sin ag tuitim anuas ar a aghaidh adhradh sé Dia, agus tuairisceóchaidh sé go bhfuil Dia ionaibhse ar fhírinne. 26 Cad é mar sin, a bhráithre? nuair a thiocfadh sibh le chéile, bíonn salm ag gach duine agaibh, tá teagasc aige, tá teanga aige, foilsiú, léirmhíniú. Déanfad gach ní chun foghluim.
27 Má labhraíonn duine ar bith i dteanga anaithnid, bíodh sé ag beirt, nó ag triúr ar a mhéad, agus sin de réir cúrsa; agus lig ceann a léirmhíniú. 28 Ach mura bhfuil ateangaire ann, bíodh sé ina thost sa séipéal; agus do labhair sé ris féin, agus le Dia. 29 Labhraigíg na fáithe beirt nó triúr, agus ligigí don bhreitheamh eile. 30 Má nochtaítear aon ní don duine eile a shuíonn in aice leis, bíodh an chéad duine ina shuaimhneas. 31 Oir is féidir libh go léir fáidh a dhéanamh ceann ar cheann, chun go bhfoghlaimeoidís go léir, agus go bhfaigheadh gach duine sólás. 32 Agus tá spioraid na bhfáithe faoi réir na bhfáithe. 33 Oir ní hé Dia ughdar na haithrighe, ach na sithe, mar atá i ngach eaglais na naomh. 34 Bíodh bhur mná ina dtost sna heaglaisí: óir níl sé ceadaithe dóibh labhairt; ach ordaítear dóibh a bheith faoi chách géilleadh, mar a deir an dlí freisin. 35 Agus má fhoghluim siad aon ní, iarraid siad a bhfear sa bhaile: óir is mór an náire do mhnáibh labhairt san eaglais. 36 Cad é? ar tháinig briathar Dé amach uait? nó ar tháinig sé chugaibh amháin? 37 Má cheapann duine ar bith gur fáidh é, nó gur fáidh spioradálta é, admhaídh sé gurab iad na nithe a scríobhaim chugaibh ortha an Tighearna. 38 Ach má bhíonn aon duine aineolach, bíodh sé aineolach. 39 Ar an ábhar sin, a bhráithre, bíodh fonn ort fáidheoireacht a dhéanamh, agus ná bac le labhairt le teangacha. 40 Déanfad gach ní go cóir agus in ord. CAIBIDIL 15 1 Thairis sin, a bhráithre, dearbhaím daoibh an soiscéal a shearmóinn daoibh, an soiscéal atá faighte agaibh freisin, agus ina bhfuil sibh; 2 Trína bhfuil sibh slán freisin, má choinníonn sibh i gcuimhne an méid a labhair mé ribh, murar chreid sibh go neamhbhalbh. 3Oir sheachaid mé daoibh ar dtús an méid a fuair mé freisin, mar a fuair Críost bás ar son ár bpeacaí de réir na Scrioptúr; 4 Agus gur adhlacadh é, agus gur eirigh sé arís an treas lá do réir na scrioptúr: 5 Agus go bhfaca Cephas é, mar sin den dáréag: 6 Ina dhiaidh sin chonacthas os cionn cúig chéad bráithre é ar an toirt; dá bhfanann an chuid is mó ris an láthair seo, ach tá cuid acu tar éis titim ina gcodladh. 7 Ina dhiaidh sin chonaic Séamas é; ansin de na haspail go léir. 8 Agus ar deireadh thiar ar fad chonacthas domsa é freisin, mar dhuine a rugadh as tráth. 9Oir is mise an duine is lú de na haspail nach n-oireann dom a bheith ina aspal, mar go ndearna mé géarleanúint ar eaglais Dé. 10 Ach tré ghrásta Dé is mé an ní atá mé: agus a ghrásta a bronnadh orm, ní raibh sé ar neamhní; ach is mó a shaothraigh mise ná iad go léir: ach ní mise, ach grásta Dé a bhí liom. 11 Dá bhrí sin, cibé acu mise nó siad, seanmóir againn mar sin, agus mar sin chreid sibh.
128
1 Corantaigh
12 Anois má dhéantar Críost a shearmonú go n-eirigh sé ó mhairbh, conas a déarfadh daoine áirithe in bhur measc nach bhfuil aiséirí na mairbh ann? 13 Ach mura bhfuil aiséirí na marbh ann, níl Críost éirithe: 14 Agus mura n-eirigh Críost, is díomhain ár seanmóireacht, agus is díomhain bhur gcreideamh-sa mar an gcéanna. 15 Sea, agus faightear finnéithe bréige ar Dhia sinn; óir do thugamar fianaise ó Dhia gur ardaigh sé Críost: an té nár thog sé suas, más ea nach n-éireodh na mairbh. 16Oir mura n-éiríonn na mairbh, ní hé sin Críost a tógadh: 17 Agus mura n-ardaítear Críost, is neamhghlan bhur gcreideamh; tá sibh fós i bhur bpeacaí. 18 Ansin básaítear iad siúd atá tar éis titim ina gcodladh i gCríost. 19 Más rud é sa bheatha seo amháin a bhfuil dóchas againn i gCríost, is truagh sinn ar fad. 20 Ach anois tá Críost éirithe ó mhairbh, agus é bheith ina chéadtorthaí acu siúd a chodail. 21 Óir ó tháinig an bás trí dhuine, is trí dhuine a tháinig aiséirí na marbh freisin. 22Oir mar a fhaigheann gach duine bás in Ádhamh, is mar sin a dhéanfar gach duine beo i gCríost. 23 Ach gach duine ina ord féin: Críost na céadtorthaí; ina dhiaidh sin iad siúd ar le Críost ar a theacht. 24 Ansin a thagann an deireadh, nuair a bheidh sé tar éis suas an ríocht Dé, eadhon an tAthair; nuair a bheidh gach riail agus gach údarás agus cumhacht curtha síos aige. 25Oir ní foláir dó bheith i réim, go gcuirfidh sé naimhde go léir faoina chosaibh. 26 Is é an namhaid deiridh a scriosfar é bás. 27 Oir chuir sé gach ní faoina chosaibh. Ach nuair a deir sé go gcuirtear gach ní faoina bhun, is léir go bhfuil sé eiscthe, a chuir gach ní faoina bhun. 28 Agus nuair a thabharfar gach ní dó, ansan beidh an Mac é féin faoi réir an té a chuir na h‑uile nithe faoina bhun, chun go mbeidh Dia ina uile dhuine. 29 Eile cad a dhéanfaidh siad a baisteadh ar na mairbh, mura n-éireoidh na mairbh ar chor ar bith? cad chuige a mbaisttear iad ansin ar son na marbh? 30 Agus cén fáth a mbíonn muid i gcontúirt gach uair an chloig? 31 Déanaim agóid trí do lúcháir atá agam i gCríost Íosa ár dTiarna, faighim bás gach lá. 32 Más ar nós na ndaoine a throid mé le hainmhithe in Ephesus, cad é an buntáiste domsa mura n-éiríonn na mairbh? bímis ag ithe agus ag ól; óir faighimid bás amárach. 33 Ná meallfar iad: truaillíonn drochchumarsáid deabhéasa. 34 Múscail chun fíréantachta, agus ná peaca; óir ní bhíonn eolas Dé ag cuid acu: chun náire adeirim seo. 35 Ach déarfaidh fear éigin, Cad é mar a ardaítear na mairbh? agus cén corp a thagann siad? 36 Amadán, ní luathaítear an méid a chuireann tú, ach amháin go bhfaighidh sé bás: 37 Agus an méid a chuir tú, ní chuir tú an corp sin a bheidh ann, ach arbhar lom, féadfaidh sé cruithneacht, nó grán éigin eile, a bheith ann. 38 Ach tugann Dia corp dó mar is toil leis, agus do gach síol a chorp féin.
129
39 Ní hí an fheoil chéanna gach uile fheoil: ach tá feoil amháin daoine ann, feoil beithígh eile, feoil eile d’éisc, agus feoil eile d’éanlaith. 40 Tá cuirp neamhaí ann freisin, agus coirp talmhaí: ach is ceann eile glóir na neamhaí, agus glóir na talmhaí is ceann eile. 41 Tá glóir amháin ag an ngrian, agus glóir eile ag an ngealach, agus glóir eile ag na réalta: óir is ionann réalt amháin agus réalta eile sa ghlóir. 42 Is amhlaidh freisin atá aiséirí na marbh. Tá sé curtha i éilliú; ardaítear é in éilliú: 43 Cuirtear faoi mhímhacántacht é; ardaítear sa ghlóir é: cuirtear i laige é; ardaítear i gcumhacht é: 44 Síoltar corp nádúrtha é; tá sé ardaithe comhlacht spioradálta. Tá corp nádúrtha ann, agus tá corp spioradálta ann. 45 Agus is mar so atá sgríobhtha, Do rinneadh an chéad duine Ádhamh 'na anam beo; rinneadh an t-Ádhamh deiridh ina spiorad mearaithe. 46 Ach ní hé sin atá spioradálta ar dtús, ach atá nádúrtha; agus ina dhiaidh sin atá spioradálta. 47 Tá an chéad fhear ón talamh, talmhaidh: an dara fear an Tiarna ó neamh. 48 Mar atá na talmhaí, mar atá siad talmhaidh freisin: agus mar atá na neamhaí, tá siad ar neamh freisin. 49 Agus de réir mar a iompraimid íomhá na talún, iompróidh muid freisin íomhá na neamhaí. 50 Anois seo a deirim, a bhráithre, nach féidir le feoil agus fuil ríocht Dé mar oidhreacht; ní dhéanann éilliú oidhreacht éilliú. 51 Féuch, taispeánaim rúndiamhair daoibh; Ní chodlóidh muid go léir, ach athrófar sinn go léir, 52 Ar ball, ag sracadh na súl, ag an trumpa deiridh: óir seinnfidh an trumpa, agus ardófar na mairbh go neamhthruaillithe, agus athrófar sinn. 53Oir ní foláir don truamhéileach seo éilliú a chur air, agus ní foláir don mharfach seo neamhbhásmhaireacht a chur air. 54 Mar sin nuair a bheidh an truaillitheacht seo tar éis éilliú a chur air, agus an bás a chur air neamhbhásmhaireacht, ansan a thabharfar chun críche an ráis atá scríofa, Tá an bás slugtha suas le bua. 55 A bhás, cá bhfuil do ghath? A uaigh, cá bhfuil do bhua? 56 Is peaca é gaing an bháis; agus is é neart an pheaca an dlí. 57 Ach buíochas le Dia, a thugann an bua dúinn trínár dTiarna Íosa Críost. 58 Dá bhrí sin, a bhráithre ionúin, bígí daingean, doghluaiste, i gcónaí go líonmhar in obair an Tiarna, mar is eol daoibh nach bhfuil bhur saothair ar neamhní sa Tiarna. CAIBIDIL 16 1Anois maidir le bailiú na naomh, mar a d’ordaigh mé d’eaglaisí na Galatia, déanaigí féin mar an gcéanna. 2 Ar an gcéad lá den tseachtain cuirigí gach duine agaibh ina stór, faoi mar a d’éirigh le Dia é, ionas nach mbeidh cruinnithe ann nuair a thiocfainn. 3 Agus nuair a thiocfaidh mé, cibé duine a cheadóidh sibh trí bhur litreacha, seolfaidh mé iad chun bhur saoirse a thabhairt go Iarúsailéim. 4 Agus más cóir domsa dul freisin, imeoidh siadsan liom.
1 Corantaigh
5 Anois tiocfaidh mé ribh, nuair a rachaidh mé tríd an Mhacadóin: mar a théann mé tríd an Mhacadóin. 6 Agus b’fhéidir go bhfanfaidh mé, seadh, agus an geimhreadh leat, chun go dtabharfaidh sibh ar mo thuras mé cibé áit a rachaidh mé. 7 Oir ní fheicfidh mé anois thú ar an mbealach; ach tá súil agam go bhfanfaidh mé tamall leat, má cheadaíonn an Tiarna. 8 Ach fanfaidh mé in Ephesus go dtí an Pentecost. 9Oir osclaítear doras mór agus éifeachtúil dom, agus tá go leor naimhde ann. 10 Anois má thagann Timoteus, féach go mbeidh sé maille ribh gan eagla: óir déanann sé obair an Tiarna, mar a dhéanann mise freisin. 11 Dá bhrí sin ná déanadh aon duine díspeagadh air: ach déan é a iompar amach faoi shíocháin, chun go dtiocfaidh sé chugam: óir táim ag súil leis in éineacht leis na bráithre. 12 Maidir lenár ndeartháir Apollós, mhian liom go mór air teacht chugat in éineacht leis na bráithre: ach ní raibh a thoil ar chor ar bith le teacht an tráth seo; ach tiocfaidh sé nuair a bheidh am áisiúil aige. 13 Bígí ag faire, seasaigí sa chreideamh, scoirigí mar dhaoine, bígí láidir. 14 Bíodh bhur nithe go léir déanta le carthanacht. 15 Guím oraibh, a bhráithre, (is eol daoibh tigh Stephanais, gurab é céadtoradh Achaia é, agus go ndearnadar iad féin do mhinistreacht na naomh,) 16 Go ndéana sibh sibh féin a thíolacadh dóibh sin, agus do gach aon a chuidíonn linn, agus a dhéanann saothair. 17 Is aoibhinn liom teacht Stephanais, agus Fhortunatuis agus Achaicus: óir an méid a bhí in easnamh oraibhse, sholáthair siad. 18Oir tá athnuachan déanta acu ar mo spioradsa agus ar bhur spioradsa: dá bhrí sin admhaím iad sin. 19 Cuireann eaglaisí na hÁise fáilte romhat. Cuireann Acuila agus Priscila fáilte mhór romhat sa Tiarna, leis an eaglais atá ina theach. 20 Beannaíonn na bráithre go léir duit. Beannaigh dá chéile le póg naofa. 21 Beannacht liomsa Pól le mo lámh féin. 22Mura bhfuil grá ag aon duine don Tiarna Íosa Críost, bíodh sé ina Anatema Maranata. 23Grásta ar dTiarna Íosa Críost go raibh maille ribh. 24 Go raibh mo ghrá libh go léir i gCríost Íosa. Amen. (Is ó Fhilipí a scríobh Stephanas agus Fortunatus agus Achaicus agus Timóteas an chéad litir chuig na Corantaigh.)
130
2 Corantaigh CAIBIDIL 1 1 Pól, abstol Íosa Críost tré thoil Dé, agus Timoteus ár mbráthair, chum eaglais Dé atá i gCorint, maille leis na naoimh uile atá in Achaia uile: 2 Grásta agus sith ó Dhía ár nAthair, agus ón dTiarna Íosa Críost. 3 Beannaithe go raibh Dia, eadhon Athair ár dTiarna Íosa Críost, Athair na trócaire, agus Dia na n-uile chompord; 4 An té a thugann sólás dhúinn inár n-uile anás, chun go mbeimid in ann sólás a thabhairt dóibh siúd atá i gcruachás ar bith, tríd an sólás lena gcuirtear sólás ó Dhia orainn. 5Oir mar a mhéadaíonn fulaingtí Chríost ionainn, is mar sin atá ár sólás go líonmhar freisin ag Críost. 6 Agus pé acu atáimid cráite, is chun bhur sólás agus bhur slánaithe atá sé éifeachtúil chun na fulaingthe céanna a fhulaingimid a bhuanú freisin: nó má thugtar sólás dúinn, is chun sólás agus slánaithe é. 7 Agus is é ár ndóchas daoibhse, a fhios a bheith againn, mar sibhse a bheith rannpháirteach sa fhulaingt, go mbeidh sibhse mar an gcéanna sa sólás. 8Oir ní bheadh aineolach orainn, a bhráithre, ar ár dtrioblóid a tháinig chugainn san Áise, go rabhamar brúite go hard os cionn nirt, i dtreo go raibh éadóchas againn ar an saol: 9Ach bhí pianbhreith an bháis againn ionainn féin, ionas nach mbeadh muinín againn ionainn féin, ach i nDia a ardaíonn na mairbh: 10 An té a shaor sinn ó bhás chomh mór, agus a shaoraimid: a bhfuil muinín againn go ndéanfaidh sé sinn a sheachadadh fós; 11 Sibhse freisin ag comhchuidiú le chéile trí urnaí ar ár son, ionas go dtabharfaidh mórán buíochas ar son an bhronntanais a bhronntar orainn trí mhórán daoine ar ár son. 12 Oir is í seo ár n-áthas, fianaise ár coinsiasa, gur i simplíocht agus i dfíréantacht dhiadhach, ní trí eagna fheola, ach trí ghrásta Dé, a bhí ár gcomhrá againn ar domhan, agus níos fairsinge ribhse. 13Oir ní scríobhaimid aon ní eile chugaibh, seachas an méid a léann sibh nó a admhaím; agus tá súil agam go nadmhóidh sibh fiú go dtí an deireadh; 14 Amhail mar a d’admhaigh sibh go páirteach linn, gur lúcháir atá orainne, mar atá sibhse mar sinne freisin i lá an Tiarna Íosa. 15 Agus sa mhuinín seo ba mhian liomsa teacht chugaibh roimhe seo, chun go mbeadh an dara tairbhe agaibh; 16 Agus chun dul thar leat sa Mhacadóin, agus teacht arís amach as an Mhacadóin ribh, agus daoibh a thabhairt ar mo bhealach i dtreo Iúdáia. 17 Nuair a bhí an méid sin meáite agam dá bhrí sin, ar bhain mé úsáid as éadroime? nó na nithe a bhfuil sé de chuspóir agam, an mbeartaíonn mé de réir na feola, go mbeadh sí liom, agus ní hea? 18 Ach mar atá Dia fíor, ní raibh ár bhfocal i dtreo tú ya agus ní. 19Oir Mac Dé, Íosa Críost, a shearmonaíodh in bhur measc ionainn, mise agus Silbhánus agus Timóteas, ní hé agus ní hea a bhí ann, ach annsan a bhí sí.
131
20 Oir geallúintí Dé uile atá ann, is ea iad, agus Amen ann, chun glóire Dé linne. 21 Anois an té a dhaingníonn sinne libhse i gCríost, agus a d’ung sinn, is é Dia é; 22 An té a shéala sinn freisin, agus a thug dúthracht an Spioraid inár gcroí. 23 Ina theannta sin glaoim Dia mar thaifead ar m’anam, chun tú a shábháil níor tháinig mé go Corinta fós. 24 Ní chuige sin atá tiarnas againn ar bhur gcreideamh, ach is cuiditheoirí sinn ar bhur n-áthas: óir is tré chreideamh a sheasann sibh. CAIBIDIL 2 1 Ach chinn mé é seo liom féin, nach dtiocfainn arís chugat i truime. 2Oir má dhéanaim brón oraibh, cé hé mar sin a chuireann áthas orm, ach an té a dhéanann trua uaimse? 3 Agus mar an gcéadna do scríobh mé chugaibh, ar eagla ar theacht dom, go mbeadh brón orm a n-aghaidh na ndaoine ar chóir dom a bheith lúcháireach; ag a bhfuil muinín agaibh go léir, go bhfuil mo lúcháir an lúcháir oraibh go léir. 4Oir is as mór an ainim agus anró chroí a scríobh mé chugaibh le mórán deora; ní go mbéadh doilgheas oraibh, ach go n-aithneochadh sibh an grádh atá agam daoibh go saidhbhir. 5 Ach má bhí aon duine ina chúis bhróin, ní chuir sé doilíos orm, ach i bpáirt: ionas nach mbeidh mé ró-ualach oraibh go léir. 6 Is leor don duine sin an pionós seo, a cuireadh i gcion ar mhórán. 7 Ionas gur fearr daoibh maitheamhnas a thabhairt dó, agus sólás a thabhairt dó, ar eagla go sluigfí a leithéid sin d’aon duine le ró-bhrón. 8 Ar an ábhar sin guím ort go ndaingneofá do ghrá dó. 9Oir chuige seo freisin a scríobh mé, chun go mbeadh a fhios agam an cruthúnas oraibhse, an bhfuil sibh géilliúil i ngach ní. 10 Don té a logann sibh aon ní, maithim freisin: óir má mhaithim aon ní dóibh, dár mhaith mé é, ar bhur sonsa thug mé maithiúnas dó i bpearsa Chríost; 11 Ar eagla go dtabharfadh Sátan buntáiste dínn: óir nílimid aineolach ar a ghairis. 12 Ina theannta sin, nuair a tháinig mé go Tróas chun soiscéal Chríost a shearmonú, agus osclaíodh doras dom ón Tiarna, 13 Ní raibh suaimhneas ar bith agam i mo spiorad, mar ní bhfuair mé Títus mo dheartháir: ach tar éis mo chead a ghlacadh díobh, chuaigh mé as sin go dtí an Mhacadóin. 14 Anois buíochas le Dia, a thugann orainn i gcónaí bua a fháil i gCríost, agus a dhéanann blaiseadh a eolais dúinn a léiriú i ngach áit. 15Oir is blaiseadh de Chríost sinn do Dhia, iontu siúd a slánaítear, agus iontu siúd a chailltear: 16 Don té is blaiseadh den bhás go bás; agus don duine eile blas na beatha chun na beatha. Agus cé is leor do na rudaí seo? 17Oir ní mar mhórán sinn, a thruaillíonn briathar Dé: ach mar ionracas, ach mar ó Dhia, i bhfianaise Dé labhraímid i gCríost.
2 Corantaigh
CAIBIDIL 3
5 Oir ní sinn féin a shearmóinn, ach Íosa Críost an Tiarna; agus sinn féin do sheirbhísigh ar son Íosa. 6Oir Dia, a d’ordaigh don solas as an dorchadas, do dhealraigh sé inár gcroíthe, chun solas eolais ghlóire Dé a thabhairt i bhfianaise Íosa Críost. 7 Ach tá an taisce seo againn i soithigh chré, chun gur ó Dhia, agus ní uainne, ardmhaitheas na cumhachta. 8 Táimid buartha ar gach taobh, ach ní i bponc; táimid buartha, ach nílimid in éadóchas; 9 Géarleanúint, ach níor thréig; caitheadh síos, ach ní scriosta; 10 Ag déanamh báis an Tiarna Íosa timpeall sa chorp i gcónaí, chun go ndéanfaí beatha Íosa freisin a léiriú inár gcorp. 11Oir is ar son Íosa atá muidne beo a sheachadadh i gcónaí chun báis, chun go ndéanfaí beatha Íosa freisin a léiriú inár gcorp marfach. 12 Mar sin, mar sin, oibríonn an bás ionainn, ach an saol ionaibh. 13 Ar a bhfuil an spioraid chéanna againn, do réir mar atá sé scríofa, Chreid mé, agus dá bhrí sin labhair mé; creidimid freisin, agus dá bhrí sin labhairt; 14 Bíodh a fhios aige go dtógfaidh an té a d’ardaigh an Tiarna Íosa suas sinn trí Íosa freisin, agus go gcuirfidh sé i láthair sibh sinn. 15 Oir is ar bhur sonsa atá gach ní, ionnus go ndéanadh an grásta flúirseach tré bhuidheachas na n-iomad fuasglaidhe chum glóire Dé. 16 Ar a chúis ní lagaimis; ach cé go gcailltear ár nduine amuigh, athnuítear an duine istigh ó lá go lá. 17 Mar gheall ar ár n-aimhleas éadrom, nach bhfuil ann ach ar feadh nóiméad, oibríonn sé dúinn meáchan glóire i bhfad níos mó ná riamh; 18 Agus ní ar na nithe a fheictear dúinn a fhéachaimid, ach ar na nithe nach bhfeictear: óir is ama iad na nithe a fheictear; ach na rudaí nach bhfeictear, tá siad síoraí.
1 An dtosnóimid arís ar sinn féin a mholadh? nó an gá dhúinn, mar dhaoine eile, eipistil molaidh chugat, nó litreacha molaidh uait? 2Is sibhse ár litir scríofa inár gcroíthe, aitheanta agus léite ag gach uile dhuine: 3Amhail go ndearbhaítear go follasach sibh gur litir Chríost atá á fhreastal againne, scríofa ní le dúch, ach le Spiorad an Dé bheo; ní i dtáblaí cloiche, ach i dtáblaí méithe an chroí. 4 Agus tá a leithéid de mhuinín againn trí Chríost i mbarda Dé: 5 Ní hé gur leor dhúinn féin aon ní a mheas mar dhínn féin; ach is ó Dhia ár leordhóthanacht; 6 An té a rinne mar airí cumasacha an Tiomna nua sinn; ní den litir, ach den spiorad: óir maraíonn an litir, ach tugann an spiorad beatha. 7 Ach má bhí ministreacht an bháis, scríofa agus greanta i gclocha, glórmhar, ionas nach bhfeicfeadh clann Iosrael go daingean aghaidh Mhaois i nglóir a ghnúis; cén ghlóir a bhí le baint as: 8 Conas nach mbeidh riaradh an spioraid sách glórmhar? 9Oir más glóir an ministreacht dhaoradh, is mó go mór ná sin a sháraíonn ministríocht na fíréantacht sa ghlóir. 10Oir ní raibh glóir ar bith ag an ní sin a rinneadh glórmhar ina leith seo, de bhíthin na glóire is airde. 11Oir más glórmhar an rud a dhéantar as, is mó go mór an méid atá fágtha glórmhar. 12 Mar sin á fheiceáil go bhfuil a leithéid de dhóchas againn, bainimid úsáid as an-soiléire sa chaint: 13 Agus ní mar Mhaois, a chuir brat ar a aghaidh, nach bhféadfadh clann Iosrael breathnú go daingean ar an gcríoch atá díothaithe: 14 Ach bhí dall ar a n-intinn: óir go dtí an lá seo fanann an bhrat céanna neamhthógtha i léamh an tsean-Tiomna; atá déanta ar shiúl i gCríost. 15 Ach fiú go dtí an lá atá inniu ann, nuair a léitear Maois, tá an brat ar a gcroí. 16 Mar sin féin, nuair a iompóidh sé chun an Tiarna, tógfar uaidh an brat. 17 Anois is é an Tighearna an Spiorad sin: agus an áit a bhfuil Spiorad an Tiarna, tá saoirse ann. 18 Ach sinne go léir, agus aghaidh oscailte ag breathnú orainn mar atá i ngloine ar ghlóir an Tiarna, athraítear sinn go dtí an íomhá chéanna ó ghlóir go glóir, mar atá trí Spiorad an Tiarna.
CAIBIDIL 5 1Oir is eol dúinn dá ndíscaoilfí ár dteach talmhaíoch den phubaill seo, go bhfuil foirgneamh Dé againn, teach nach bhfuil déanta le lámha, síoraí ar neamh. 2Oir as seo a dhéanaimid osna, ag iarraidh go mór orainn ár dteach ó neamh a bheith éadaigh orainn: 3Más amhlaidh atá, á n‑éadaí ní bhfaighfear nocht sinn. 4Oir táimid ag osna atá sa phubaill seo, agus sinn faoi ualach: ní as sin go mbeimis gan éadach, ach go gcuirfimis éadaí orainn, chun básmhaireacht a shlogadh suas. 5An té a d’oibrigh orainne mar an gcéanna, is é Dia é, a thug dínn freisin dúthracht an Spioraid. 6 Dá bhrí sin táimid muiníneach i gcónaí, a fhios againn, fad a bhíonn muid sa bhaile sa chorp, go bhfuil muid as láthair ón Tiarna: 7 (Oir siúilimid de réir chreidimh, ní de réir radharc :) 8 Táimid muiníneach, a deirim, agus toilteanach a bheith as láthair ón gcorp, agus a bheith i láthair leis an Tiarna. 9 Uime sin déanaimís obair, chun go nglacfar leis, pé aca i láthair nó as láthair sinn. 10Oir ní mór dúinn go léir láithriú os comhair cathair bhreithiúnais Chríost; ionnus go bhfaigheadh gach éinne na nithe a dhein sé 'na chorp, do réir an méid a dhein sé, pé maith no olc é.
CAIBIDIL 4 1 Uime sin do bhrígh go bhfuil an aireacht so againn, do réir mar fuaireamar trócaire, ní lagaimíd; 2 Ach tréigeann tú nithe ceilte na mímhacántacht, gan siúl le ceilg, ná láimhseáil briathar Dé go mealltach; ach trí fhoillsiú na fírinne ag moladh sinn féin do choinsias gach duine i bhfianaise Dé. 3 Ach má tá ár soiscéal i bhfolach, tá sé i bhfolach dóibh siúd atá caillte: 4 Ar a ndall Dia an tsaoghail seo aigne na ndaoine nach gcreideann, ar eagla go lonródh solas soiscéal glórmhar Chríost, arb é íomhá Dé é dóibh.
132
2 Corantaigh
11 Agus fios againn dá bhrí sin ar uafás an Tiarna, cuirimid ina luí ar dhaoine; ach déantar léirscrios orainn do Dhia; agus tá súil agam freisin go bhfuil siad soiléir i do choinsiasa. 12Oir ní mholaimid sinn féin arís daoibh, ach tugaimid ócáid chun glóire daoibh ar ár son, ionas go mbeadh rud éigin agaibh le freagairt dóibh a thugann glóir ó thaobh cuma, agus ní croí. 13Oir pé acu féin sinn, is do Dhia é: nó cibé an mbeimid stuama, is ar bhur sonsa atá sé. 14 Oir cuireann grá Chríost srian orainn; óir breithnímid mar sin, má fuair duine bás ar son an uile dhuine, go raibh gach duine marbh: 15 Agus go bhfuair sé bás ar son na n-uile, chun nach mairfeadh na daoine beo as seo amach dóibh féin, ach don té a fuair bás ar a son, agus a d'éirigh arís. 16 Uime sin a n-aithneadh as so amach ní neach ar bith do réir na feola: seadh, ge do b'aithne dhúinn Críosd do réir na feola, gidheadh anois as so amach ní'l aithne againn air níos mó. 17 Uime sin má tá duine ar bith i gCríost, is créatúr nua é: aistrítear na seanrudaí; féuch, is nua gach ní. 18 Agus is ó Dhia gach ní, a rinne sinn a réiteach leis féin trí Íosa Críost, agus a thug dúinn ministreacht an athmhuintearais; 19 Mar sin, go raibh Dia i gCríost, ag réiteach an domhain leis féin, gan a gcion a dhéanamh orthu; agus thug sé briathar an athmhuintearais dúinn. 20Anois mar sin is ambasadóirí sinn do Chríost, amhail is dá n‑iarrfadh Dia sibh tríom: guímid as ionad Chríost sibh, déanaimis réitithe le Dia. 21Oir rinne sé é a pheaca ar ár son, nach raibh a fhios aon pheaca; chun go ndéanfaimid fíréantacht Dé ann.
12 Níl sibh teanntaithe ionainn, ach tá sibh teanntaithe i do bhroinn féin. 13 Anois mar aisíoc mar an gcéanna, (a deirim mar ri mo chlann,) go bhfuil sibh méadaithe freisin. 14 Ná bígí cuing go héagothrom i dteannta na nunchreidmheach: óir cad í an chomhluadar atá ag an bhfíréantacht agus an neamhfhíréantacht? agus cad a chomaoineach solas leis an dorchadas? 15 Agus cad é an cóimheas atá ag Críost le Belial? nó cén chuid atá ag an té chreideann leis an nduine? 16 Agus cén comhaontú atá idir teampall Dé agus íol? óir is sibhse teampall an Dé bheo; mar a dúirt Dia, beidh mé i do chónaí iontu, agus siúl iontu; agus beidh mise i m'Dhia acu, agus beidh siadsan ina bpobal agamsa. 17 Uime sin imighigí amach as a measc, agus scar sibh, a deir an Tiarna, agus ná déan teagmháil leis an ní neamhghlan; agus gheobhaidh mé thú, 18 Agus beidh sibh a Athair ribh, agus beidh sibh mo mhac agus iníonacha, a deir an Tiarna Almighty. CAIBIDIL 7 1Ar an ábhar sin na geallúintí seo a bheith againn, a ghrásta, glanaimid sinn féin ó uile shalacht na feola agus an spioraid, ag déanamh foirfeachta ar naofacht in eagla Dé. 2 Glac linn; ní dhearnamar éagóir ar dhuine, níor thruaillíomar aon fhear, ní dhearnamar calaois ar fhear. 3 Ní mar seo a deirim chun sibh a dhaoradh: óir a dúirt mé cheana, go bhfuil sibh inár gcroí chun bás a fháil agus maireachtáil in éineacht libh. 4 Is mór mo dhánsa cainte d'ur n-aghaidh, is mór mo ghlóir uaibh : líonadh mé le sólás, is mór an lúcháir mé inár naimhleas go léir. 5Oir, nuair a thángamar isteach sa Mhacadóin, ní raibh suaimhneas ar bith ag ár bhfeoil, ach bhíomar buartha ar gach taobh; gan raibh troideanna, laistigh bhí eagla. 6 Mar sin féin, an té a thugann sólás dóibh siúd a caitheadh, a thug sólás dúinne trí theacht Thítuis; 7 Agus ní ag a theacht amháin, ach ag an sólás le na raibh sé ar a shuaimhneas ionaibh, nuair a chuir sé in iúl dúinn do dhian-mhian, do bhrón, d’intinn dhian i mo leith; ionas go ndéana mé gairdeas níos mó. 8Oir cé go ndearna mé brón oraibh le litir, ní dhéanaim aithrí, cé go ndearna mé aithrí: óir tuigim go ndearna an litir chéanna brón oraibh, cé nach raibh ann ach seal. 9 Anois tá áthas orm, ní go raibh brón oraibh, ach go raibh brón oraibh chun aithrí: óir rinneadh brón oraibh ar mhodh diaga, ionas go bhfaigheadh sibh dochar in aon ní dhúinn. 10 Oir a n-oibreoidh an brón diadha aithrí chum an tslánuighthe ní aithríghear íad: ach oibrigheann brón an domhain ar an mbás. 11Oir féach an ní céadna seo, a ndearna sibh bróin i ndiaidh cineáil dhia, cén cúram a d'oibrigh ionaibh, seadh, cén imtharraingt ionaibh féin, seadh, cén fearg, seadh, cén eagla, seadh, cad é an dúil mhór, seadh, cad é an díograis, sea, cén díoltas! I ngach ní cheadaigh sibh sibh féin a bheith soiléir san ábhar seo. 12 Ar an ábhar sin, cé gur scríobh mé chugaibh, ní ar a chúisse a rinne an éagóir a rinne mé é, ná ar a chúis a rinne éagóir, ach chun go bhfeicfí daoibh ár gcúram i bhfianaise Dé.
CAIBIDIL 6 1 Guímis, mar sin, mar chomhoibrithe leis, oraibhse freisin nach bhfaigheadh sibh grásta Dé go neamhghlan. 2 (Oir a deir sé, chuala mé thú in aimsir glactha, agus i lá an tslánaithe thug mé cúnamh duit: féach, anois é an t-am glactha; féach, is é seo lá an tslánaithe.) 3 Gan cion a dhéanamh in aon ní, nach gcuirfí milleán ar an ministreacht: 4 Ach i ngach ní dár gceadú féin mar airí Dé, i mórán foighne, i n-aimhdheóin, in riachtannaibh, i gcruachás, 5 I stríoca, i bpriosúin, i suaitheadh, i saothair, i bhfeighil, i dtroscadh; 6 Trí íonacht, trí eolas, trí fhadfhulangacht, trí chineáltas, tríd an Spiorad Naomh, trí ghrá neamhghéilliúil, 7Tré bhriathar na fírinne, trí chumhacht Dé, le armúr na bhfíréantacht ar dheis agus ar chlé, 8 Le onóir agus le mímhacántacht, le drochthuairisc agus le dea-thuairisc: mar mhealltóirí, agus fós fíor; 9 Mar anaithnid, agus fós ar eolas go maith; mar ag fáil bháis, agus, féach, mairimid; mar chastened, agus ní maraíodh; 10 Mar bhrón, ach i gcónaí lúcháir; chomh bocht, fós ag déanamh saibhir go leor; mar a bhfuil rud ar bith, agus fós ag a bhfuil gach rud. 11 A Chorantaigh, tá ár mbéal oscailte daoibh, tá ár gcroí méadaithe.
133
2 Corantaigh
13 Uime sin do tugadh sólás dhúinn bhur sóláis: seadh, agus is mó go mór an lúcháir a bhíimíd ar son lúthgháire Thítuis, do bhrígh go raibh a spiorad sólás aguibh uile. 14Oir má tá aon ní uaibhse agam dó, níl náire orm; ach mar a labhramar gach ní libh i bhfírinne, is mar sin atá ár bród a rinne mise roimh Thíteas, le fáil ina fhírinne. 15 Agus is líonmhaire a ghrádh istigh chugaibh, an uair a chuimhníonn sé ar chách géilleadh daoibh go léir, mar a bhfuair sibh é le h-eagla agus le crith. 16 Déanaim lúcháir dá bhrí sin go bhfuil muinín agam asaibh i ngach ní. CAIBIDIL 8 1 Ina theannta sin, a bhráithre, déanaimid daoibh an grásta Dé a bhronntar ar eaglaisí na Macadóine; 2 Mar sin i dtriail mhóir aimhréidhe gur mhéadaigh flúirse a n-áthais agus a ndomhainbhochtaineacht go saibhreas a liobrálachais. 3 Chun a gcumhacht, is cuimhin liom, seadh, agus thar a gcumhacht go raibh siad toilteanach astu féin; 4 Ag guí orainn le mór-iarraidh go bhfaighimís an bronntanas, agus go nglacfaimís comhluadar na ministreachta do na naomh. 5 Agus seo a rinne siad , ní mar a bhí súil againn , ach thug siad féin ar dtús don Tiarna , agus dúinn de réir toil Dé . 6 Ionas gur mhian linn Títus, mar a thosaigh sé, mar sin go gcríochnódh sé ionaibhse an grásta céanna freisin. 7 Uime sin, mar atá sibh go líonmhar i ngach ní, sa chreideamh, agus sa chaint, agus san eolas, agus i ngach dúthracht, agus i bhur ngrá dhúinn, féachaigí go líonmhar sibh sa ghrásta seo freisin. 8 Ní le hordú a labhraím, ach faoi dhianmhaireacht daoine eile, agus chun fírinneacht do ghrá a chruthú. 9Oir is eol daoibh grásta ár dTiarna Íosa Críost, go mbeidís saibhir, go ndearna sé bocht ar bhur sonsa, go mbeidís saibhir trína bhochtanas. 10 Agus anseo tugaim mo chomhairle: óir is fóirsteanach é seo daoibhse, a thosaigh ní amháin ar a dhéanamh, ach freisin le bheith ar aghaidh bliain ó shin. 11 Anois déan dá bhrí sin a dhéanamh; mar go raibh réidh chun toil, go bhféadfadh go mbeadh taibhiú freisin as an méid atá agat. 12 Oir má bhíonn aigne toilteanach ar dtús, glacfar é do réir an ni atá ag duine, agus ní do réir an ni nach bhfuil aige. 13Oir ní hé atá i gceist agam go n-éascófaí fir eile, agus go gcuirfí ualach oraibh: 14 Ach trí chomhionannas, chun anois ag an am seo go mbeidh do flúirse ina soláthar dá n-uireasa, go mbeidh a líonmhaireacht ina soláthar freisin ar do theacht: go mbeadh comhionannas ann: 15 Mar tá sé scríofa , An té a bhí bailithe i bhfad ní raibh aon rud os a chionn ; agus an té do chruinnigh ní raibh aon easpa aige. 16 Ach buíochas le Dia, a chuir an cúram céanna i gcroílár Thítuis ar bhur son. 17 Oir go deimhin do ghlac sé leis an earail; ach a bheith níos mó ar aghaidh, as a thoil féin chuaigh sé chugaibh. 18 Agus tá an deartháir seolta againn leis, a bhfuil moladh aige sa soiscéal ar fud na n-eaglaisí go léir; 19 Agus ní hé sin amháin, ach cé a toghadh freisin de na heaglaisí chun taisteal linn leis an grásta seo, atá á riaradh
134
ag dúinn chun glóire an Tiarna céanna, agus dearbhú ar do réidh aigne: 20 Agus é seo á sheachaint, gan milleán a chur orainne ar bith sa líonmhaireacht seo atá á riaradh againn: 21 Ag déanamh soláthar do nithe macánta, ní amháin i bhfianaise an Tiarna, ach freisin i radharc na bhfear. 22 Agus chuireamar ár ndeartháir chuca, a ndearnamar go minic dúthrachtach i mórán rudaí, ach anois is mó dícheall, ar an mór-mhuinín atá agam ionaibh. 23 Cibé an bhfiosraíonn aon duine de Thítus, is é mo pháirtnéir é agus mo chomhchúntóir daoibhse: nó fiosrú ar ár bráithre, is iad sin teachtairí na n‑eaglaisí, agus glóir Chríost. 24 Uime sin tainigigí dhóibh, agus os comhair na n-eaglaisí, cruthúnas bhur ngrádh, agus ár bhfochair ar bhur son. CAIBIDIL 9 1Oir mar a bhaineann le ministreacht na naomh, is iomarcach dom scríobh chugaibh: 2Oir is eol dom forás bhur n-intinne, as a bhfuil mé bródúil asaibh do mhuintir na Macadóine, go raibh Achaia réidh bliain ó shin; agus do spreag do dhíograis go mór. 3 Ach chuir mé na bráithre amach, ar eagla go mbeadh ár bród asaibh go neamhghlan ina leith seo; Mar a dúirt mé, go mbeidh sibh réidh: 4 Ar eagla go dtiocfaidís na Macadóine liomsa, agus go bhfaighidh siad neamhullmhaithe sibh, go mbeadh náire orainne (mar a déarfaimid, sibhse) sa mhisneach chéanna seo. 5 Uime sin do mheas mé gur ghá comhairle a chur ar na bráithre, go rachaidís romhaibh, agus bhur ndeolchaire a dhéanamh suas roimh ré, dá dtug sibh fógra roimhe, go mbeidís ullamh, mar thiodhlaicthe, agus ní mar shannt. . 6 Ach seo a deirim, An té a chuireann go gann, buainfidh sé go gann freisin; agus an té a chuireann go fial, buainfidh sé go flúirseach freisin. 7 Gach duine de réir mar a chuspóiríonn sé ina chroí, mar sin a thabhairt dó; ní gáirdeachus, nó go gáirdeachus: óir is grádh do Dhía tabharthóir suairc. 8 Agus tá Dia in ann gach grásta a dhéanamh go flúirseach i do chomhair; ionnus go mbíadh gach uile nídh do bheith agaibh i n-a uile nídh, go líonmhur do gach dea-obair: 9 (Mar tá sé scríofa, Scaip sé thar lear; thug sé do na boicht: fanann a fhíréantacht go deo. 10 Anois an té a thugann síol don síoladóir, tabhair arán mar bhia duit, agus iomadóidh sé do shíol arna chur, agus méadóidh sé torthaí d’fhíréantacht;) 11 Ar shaibhriú i ngach ní chun an uile fhóntais, a thugann tríom buíochas do Dhia. 12 Chun an tseirbhís seo a riaradh ní hamháin go soláthróidh sé easnamh na naomh, ach go bhfuil sé go flúirseach freisin trí mhórán buíochas do Dhia; 13 Agus iad ag triall ar an ministreacht seo, tugann siad glóir do Dhia as bhur n-umhail do shoiscéal Chríost, agus as bhur ndáileadh liobrálach orthu, agus ar gach uile dhuine; 14 Agus tré n-urnaighe ar bhur son, atá i bhfad i bhur ndiaidh ar son grásta ró-mhór Dé ionaibh. 15 Buíochas le Dia as a bhronntanas do-labhairt.
2 Corantaigh
CAIBIDIL 10 1Anois táim féin Pól ag impí oraibh trí mhacántacht agus uaisleacht Chríost, atá bunáite in bhur láthair i láthair na huaire, ach a bheith as láthair táim dána inár dtreo: 2 Ach impím oraibh, gan mé a bheith dána nuair a bheidh mé i láthair leis an muinín sin, lena measaim a bheith dána i gcoinne daoine áirithe, a cheapann orainn amhail is dá shiúil muid de réir na feola. 3 Oir cé go siúlaimid san fheoil, ní dhéanaimid cogadh i ndiaidh na feola: 4 (Oir ní feoil iad airm ár gcogaíochta, ach is cumhachtaí iad trí Dhia chun daingnithe láidre a tharraingt anuas;) 5 Ag teilgeadh sios samhlaidhe, agus gach ní árda a arduigheann é féin i n-aghaidh eolas Dé, agus ag tabhairt gach smaoine i mbraighdeanas do chách umhal do Chríost; 6 Agus a bheith ullamh chun díoltas a fháil ar gach easumhlaíocht, nuair a bheidh bhur n-umhlaíocht comhlíonta. 7 An mbreathnaíonn sibh ar nithe tar éis an chosúlachta amach? Má tá muinín ag aon duine ann féin gur le Críost é, smaoineodh sé air féin arís, mar is le Críost é, gur le Críost sinne. 8Oir cé gur chóir dom bród éigin níos mó as ár n-údarás, a thug an Tiarna dúinn le haghaidh tógála, agus ní chun do scriosta, ní cóir dom náire a bheith orm: 9 Ionas nach bhfeicfinn amhail is go gcuirfinn eagla oraibh le litreacha. 10 Chun a litreacha, a deir siad, go bhfuil meáchan agus cumhachtach; ach tá a láithreacht coirp lag, agus a chaint suarach. 11 Smaoinigh ar an té sin é seo, mar go mbeimid ar bhriathar ar litreacha agus sinn as láthair, go mbeimidne i ngníomh freisin nuair a bheidh muid i láthair. 12Oir ní leomh dúinn sinn féin a dhéanamh den líon, nó sinn féin a chur i gcomparáid le dreamanna a mholann iad féin: ach ní bhíonn siad ciallmhar á dtomhas féin leo féin, agus á gcur i gcomparáid eatarthu féin. 13 Ach ní dhéanfaimid bród as rudaí gan ár mbeart, ach de réir tomhais na rialach a dháil Dia orainn, beart a shroichfidh fiú oraibh. 14Oir ní shínimid muid féin thar ár mbeart, mar nár shíneamar chugaibh: óir tháinig muid chomh fada libhse freisin le soiscéal Chríost a shearmonú: 15 Gan bród a bheith againn as rudaí gan ár mbeart, is é sin, as saothair fir eile; ach bíodh dóchas agat, nuair a mhéadaítear bhur gcreideamh, go méadófar sibh go flúirseach agaibh de réir ár rialach; 16 Chun an soiscéal a shearmonú sna ceantair thar chugat, agus gan a bheith bródúil as rudaí eile atá réidh inár láimh. 17 Ach an té a thugann glóir, déanadh sé glóir sa Tiarna. 18Oir ní hé an té a mholann é féin formheasta, ach an té a mholann an Tiarna. CAIBIDIL 11 1 Ba mhaith le Dia d'fhéadfadh sibh a iompar liom beagán i mo baoise: agus go deimhin iompróidh liom. 2Oir tá éad orm os bhur gcomhair le héad Dé: óir rinne mé ceangal ionat d’aon fhear céile, chun go gcuirfinn i láthair sibh mar mhaighdean ghlan do Chríost.
135
3 Ach is eagal liom, ar mhodh ar bith, mar a mheall an nathair Éabha trína fhoircheann, go mbeadh bhur n-intinn truaillithe ón tsimplíocht atá i gCríost. 4Oir má dhéanann an té atá ag teacht seanmóir ar Íosa eile, nach bhfuil seanmóir againn, nó má fhaigheann sibh spiorad eile, nach bhfuair sibh, nó soiscéal eile nár ghlac sibh, is maith a d’imir sibh leis. 5 Oir is dóigh liom nach raibh mé i bhfad taobh thiar de na haspail ba thábhachtaí. 6 Ach cé go mbeinn drochbhéasach sa chaint, ní heol dom; ach rinneadh sinn go hiomlán follasach in bhur measc i ngach ní. 7 An ndearna mé cion agus mé féin á thréigean chun sibh a bheith ardaithe, mar gur shearmonaigh mé soiscéal Dé saor in aisce daoibh? 8 Goideadh mé eaglaisí eile, ag glacadh tuarastail uathu, chun seirbhís a dhéanamh daoibh. 9 Agus an tan do bhí mé i láthair maille ribh, agus do theastuigh uatha, ní raibh mé inchurtha i leith aon duine: óir an ní sin do bhí uireasbhuidh orm do sholáthair na bráithre a tháinig ón Mhacadóin: agus i ngach ní do choinnigh mé mé féin ó bheith fo throm-ualach oraibh, agus mar sin. an gcoimeádfaidh mé mé féin. 10 Mar atá fírinne Chríost ionam, ní stopfaidh aon duine mé den bhrón seo i gceantair Acháia. 11 Cén fáth? mar nach breá liom tú? Tá a fhios ag Dia. 12 Ach an méid a dhéanfaidh mé, déanfaidh mé é, chun ócáid a ghearradh amach uathu siúd ar mian leo ócáid; ionnus go bhfaighid siad glóire, eadhon mar sinne. 13Oir is aspail bhréige iad seo, oibrithe mealltacha, iad féin a chlaochlú ina haspail Chríost. 14 Agus ní iongna; óir is aingeal an tsolais é Sátan féin. 15 Mar sin ní mór an ní é dá n-athrófaí freisin a chuid airí mar airí na bhfíréantachta; a gcríoch do réir a n-oibreacha. 16 A deirim arís, Ná measar duine ar bith dhamhsa; más a mhalairt, glacaim mar amadán mé, chun go ndéanfainn bród beag orm féin. 17 An rud a labhraím, ní i ndiaidh an Tiarna a labhraím é, ach go hamaideach, faoi mhuinín na bród seo. 18 Ag féachaint go bhfuil go leor glóire tar éis an fheoil, déanfaidh mise glóir freisin. 19 Óir is lúcháireach a fhulaingíonn sibh amaidí, toisc go bhfuil sibh críonna. 20 Oir fuiligí sibh, má thugann duine i ngéibheann sibh, má itheann duine thú, má ghlacann duine uaibh, má ardaíonn duine é féin, má bhuaileann duine ar an duine sibh. 21 Labhraím mar a bhaineann le maslaí, amhail is dá mbeimis lag. Gidheadh, gach a bhfuil dána, (labhram go hamaideach,) bím dána freisin. 22 An Eabhraigh iad? mise mar sin. An Iosraelaigh iad? mar sin mise. An síol Abraham iad? mar atá mé. 23 An airí do Chríost iad? (Labhair mé mar amadán) Is mó mé; i saothair níos líonmhaire, i stríoca os cionn beart, i bpríosúin níos minicí, i mbásanna go minic. 24 As na Giúdaigh cúig huaire a fuair mé daichead stríoc ach amháin. 25 Buaileadh mé trí slata, do chlochadh mé uair, is faoi thrí d'fhulaing long-bhriseadh mé, oidhche is lá bhí mé sa domhain; 26 In turais go minic , i nguaiseacha uiscí , i nguaiseacha robálaithe , i nguaiseacha ag mo mhuintir féin , i nguaiseacha ó na cinneach , i nguaiseacha sa chathair , i
2 Corantaigh
nguaiseacha san fhásach , i nguaiseacha san fharraige , i gcontúirtí i measc bréagach . bhráithre ; 27 Sa tuirse agus sa phian, san fhaire go minic, in ocras agus tart, sa troscadh go minic, i bhfuacht agus i nocht. 28 Taobh amuigh de na nithe atá amuigh, an rud a thagann orm go laethúil, cúram na n-eaglaisí go léir. 29 Cé atá lag, agus nach bhfuil mé lag? cé a chiontaíonn, agus nach bhfuil mé sruthán? 30 Más gá dom glóir, glóirfidh mé na nithe a bhaineann le mo laigeachtaí. 31 Tá a fhios ag Dia agus Athair ár dTiarna Íosa Críost, atá beannaithe go brách, nach bréag mé. 32 Sa Damaisc choinnigh an gobharnóir faoi Aretas an rí cathair na nDamascach le garastún, ar mhian leis mise a ghabháil: 33 Agus trí fhuinneog i gciseán a bhí ligthe síos mé ag an bhalla, agus éalaigh a lámha.
sibhse: óir ní cóir na leanaí a chur suas le haghaidh na dtuismitheoirí, ach na tuismitheoirí ar son na leanaí. 15 Agus beidh mé an-sásta a chaitheamh agus a chaitheamh ar do shon; cé dá mhéad grá agam duit, is ea is lú a bheidh grá agam duit. 16 Ach bíodh sin mar sin, níor chuir mé ualach oraibh: mar sin féin, a bheith críonna, ghabh mé le míghníomh sibh. 17 An ndearna aon duine acu a chuir mé chugaibh tairbhe díot? 18 Ghuigh mé Títeas, agus chuir mé deartháir leis. An ndearna Títeas buntáiste díot? nár shiúil muid sa spiorad céanna? nach shiúil muid sna céimeanna céanna? 19 Arís, an dóigh libh go ndéanaimid ár leithscéal a ghabháil libh? Labhraimid i láthair Dé i gCríost: ach déanaimid gach ní, a ionúin, chun bhur múchta. 20 Oir is eagal liom, ar eagla, nuair a thiocfainn, nach bhfaighidh mé thú mar ba mhaith liom, agus go bhfaighfear mé dhaoibh an sórt nach mbeadh ort: ar eagla go mbeadh díospóireachtaí, éad, feirge, achrann, cúlbhearta, cogarnaigh, at, suaitheadh: 21 Agus ar eagla, nuair a thiocfainn arís, go n-ísleoidh mo Dhia mé in bhur measc, agus go ndéanfaidh mé caoineadh ar a lán peacach cheana féin, agus nach ndearna aithrí don neamhghlan agus don striapachas agus don uafás atá déanta acu.
CAIBIDIL 12 1 Níl sé fóirsteanach dom gan amhras chun glóire. Tiocfaidh mé ar fhíseanna agus ar fhoilsithe an Tiarna. 2 Bhí aithne agam ar fhear i gCríost ós cionn cheithre bliana déag ó shoin, (cibé acu sa cholainn ní féidir liom a rádh; nó pé acu as an gcorp, ní féidir liom a rádh: tá a fhios ag Dia;) a leithéid sin d'éinne do ghabháil suas go dtí an treas neamh. 3 Agus bhí aithne agam ar a leithéid sin de dhuine, (cibé acu sa chorp nó as an gcorp, ní féidir liom a rá: Tá a fhios ag Dia;) 4 Mar a bhí sé gafa i bparthas, agus gur chuala sé briathra do-labhartha, rud nach dleathach do dhuine a rá. 5 As a leithéid sin a dhéanfaidh mé glóir: ach uam féin ní dhéanfaidh mé glóir, ach i mo easláinte. 6 Oir cé gur mhian liom glóir, ní amadán mé; óir déarfaidh mé an fhírinne: ach fanaim anois, ar eagla go smaoineodh aon duine ormsa thar an méid a fheiceann sé mé a bheith, nó go n-éisteann sé uaim. 7 Agus ar eagla go n-ardófaí mé thar bheart trí líonmhaireacht na bhfoilsiú, tugadh dom dealg san fheoil, teachtaire Sátan chun mé a bhuanú, ar eagla go mbeinn ardaithe thar bheart. 8 Ar an ábhar seo ghuigh mé ar an Tiarna faoi thrí, go nimeodh sé uaim. 9 Agus a dubhairt seision ríom, Is leor mo ghrásta dhuit: óir is i laige a rinneadh mo neart. Dá bhrí sin is mó áthas orm a dhéanfaidh glóir i m'easláin, chun go mbeidh cumhacht Chríost ina luí orm. 10 Uime sin bím áthas in easláinte, in mhasladhaibh, i ngáirdeachas, i ngéarleanmhuinnibh, i gcruachásaibh ar son Chríost: óir an uair atáim lag, mar sin bím láidir. 11 Déanaim amadán sa ghlóir; d'éignigh sibh mé: óir is cóir dhom mo mholadh uaibhse: óir ní bhfuilim i n-aon nídh ar gcúl na n-aspal is áirde, cé nach neamhdha mé. 12 Go deimhin d’oibríodh comharthaí aspail in bhur measc i ngach foighne, i gcomharthaí, agus i n-iontais, agus i ngníomhartha cumhachtacha. 13Oir cad é an áit a raibh sibh níos ísle ná eaglaisí eile, murach mise féin a bheith faoi ualach oraibh? logh dom mícheart seo. 14 Féuch, an treas uair atá mé ullamh do theacht chugaibh; agus ní bheidh mé trom oraibh: óir ní mise a iarraim, ach
CAIBIDIL 13 1 Seo í an tríú huair atá mé ag teacht chugat. I mbéal beirte nó triúr finnéithe socrófar gach focal. 2 D'innis mé dhaoibh roimhe so, agus do dhearmad ribh, amhail is dá mbeinn i láthair, an dara huair; agus a bheith as láthair anois scríobhaim chucu a pheacaigh roimhe seo, agus chun gach eile, má thagann mé arís, nach mbeidh mé spártha: 3 Ós rud é go n-iarrann sibh cruthú ar Chríost ag labhairt ionam, nach bhfuil lag libhse, ach atá cumhachtach ionaibh. 4Oir cé gur trí laige a céasadh é, is trí chumhacht Dé a mhaireann sé. Óir táimid lag freisin ann, ach beimid beo in éineacht leis trí chumhacht Dé i do chomhair. 5 Scrúdaigí sibh féin, an bhfuil sibh sa chreideamh; chruthú duit féin. Nach eol daoibh sibh féin, go bhfuil Íosa Críosd ionaibh, mur aithríghibh sibh? 6 Ach tá súil agam go mbeidh a fhios agaibh nach sinne atá ionraic. 7 Guím anois ar Dhia gan aon olc a dhéanamh; ní hé gur chóir dúinn a bheith ceadaithe, ach go ndéanfá an rud atá macánta, cé go mbeimidne mar reprobates. 8Oir ní féidir linn aon ní a dhéanamh in aghaidh na fírinne, ach ar son na fírinne. 9Oir tá áthas orainn, nuair a bhíonn muid lag, agus sibhse láidir: agus is mian linn seo freisin, fiú bhur foirfeachta. 10 Scríobhaim na nithe seo dá bhrí sin a bheith as láthair, ar eagla a bheith i láthair dom a úsáid géire, de réir na cumhachta a thug an Tiarna dom chun múchta, agus ní chun scrios. 11 Mar fhocal scoir, a bhráithre, slán leat. Bí foirfe, bí ar do shuaimhneas, bí ar aon intinn, mair i síocháin; agus beidh Dia an ghrá agus na síochána in éineacht leat. 12 Beannaigh dá chéile le póg naofa. 13 Cuireann na naoimh uile fáilte romhat.
136
2 Corantaigh
14 Grása an Tighearna Iósa Críosd, agus grádh Dé, agus comaoineach an Spioraid Naoimh, go raibh maille ribh uile. Amen. (Scríobhadh ó Fhilipí, cathair de chuid na Macadóine, ag Títeas agus ag Lucas, an dara litir chun na Corantaigh.)
137
Galataigh
CAIBIDIL 2 1 Ansin ceithre bliana déag tar éis dom dul suas arís go Iarúsailéim in éineacht le Barnabas, agus thóg mé Títeas liom freisin. 2 Agus chuaigh mé suas ag foilsiú, agus chuir mé in iúl dóibh an soiscéal sin a bhfuilim ag seanmóireacht i measc na nGintleach, ach go príobháideach dóibh siúd a raibh cáil orthu, ar eagla go rachainn nó go rithfinn go neamhbhalbh. 3Ach níor ghá do Thíteas, a bhí in éineacht liom, a bheith ina Ghréagach, a thimcheallghearradh: 4 Agus mar gheall ar bhráithre bréige a tugadh isteach i ngan fhios dóibh, a tháinig isteach go príobháideach chun an tsaoirse atá againn i gCríost Íosa a spiaireacht amach, chun go gcuirfidís i ngéibheann sinn: 5 Dá dtabharfaimís áit trí thrócaire, ní hea, ní ar feadh uaire; go leanfadh fírinne an tsoiscéil leat. 6 Ach dhíobh so ar chuma gur éigin iad, (cibé ar bith iad, is cuma liomsa: ní ghlacann Dia le duine ar bith:) óir an dream ar chosúil gur éigin a bhí i gcomhdháil, níor chuireadar aon ní liom: 7 Ach ar a mhalairt sin, nuair a chonaic siad go raibh soiscéal an neamhthimtheorannaithe tiomanta domsa, faoi mar a bhí soiscéal an timpeallghearrtha ag Peadar; 8 (Oir an té a d’oibrigh go héifeachtúil i bPeadar chun apostleship an timpeallghearrtha, bhí sé cumhachtach ionamsa i dtreo na nGintleach:) 9 Agus nuair a thuig Séamas, Cephas, agus Eoin, a bhí ina bpiléir, an grásta a tugadh dom, thug siad dom féin agus Barnabas na lámha cearta comhluadar; go rachaimid chun na gcéin, agus go rachainn chun an timpeallghearrtha. 10 Ní dhéanfaidís ach cuimhneamh ar na boicht; an rud céanna a bhí mé ag súil a dhéanamh freisin. 11 Ach nuair a tháinig Peadar go hAintíochas, sheas mé ina choinne, mar go raibh sé le milleán a chur air. 12Oir sular tháinig dream ar leith ó Shéamas, d’ith sé leis na Gintlithe: ach nuair a tháinig siad, d’imigh sé agus scar sé é féin, ar eagla na ndaoine den timpeallghearradh. 13 Agus do thionóil na Giúdaigh eile mar an gcéanna leis; ionnas gur iompraíodh Barnabas freisin le n-a n-éagmais. 14 Ach nuair a chonaic mé nach raibh siad ag siúl go hionraic de réir fhírinne an tsoiscéil, dúirt mé le Peadar os a gcomhair go léir, Más Giúdach tusa, má chónaíonn tú ar nós na nGintleach, agus ní mar a dhéanann na Giúdaigh, cén fáth a bhfuil tú iallach? na Gentiles chun cónaí mar a dhéanann na Giúdaigh? 15 Is Giúdaigh sinn ó nádúr, agus ní peacaigh de chuid na nGintlithe, 16 Ar a fhios a bheith againn nach fíréanaítear an duine trí oibreacha an dlí, ach trí chreideamh Íosa Críost, gur chreideamar in Íosa Críost, chun gur ó chreideamh Chríost a údaraítear sinn, agus ní trí oibreacha an dlí. : óir is tré oibreacha an dlí ní fhírinnítear feoil ar bith. 17 Ach más rud é, agus muid ag iarraidh a bheith fírinnithe ag Críost, go bhfuarthas peacaigh sinn féin freisin, an é Críost, mar sin, ministéir an pheaca? Dia ná bac. 18 Oir má thógaim arís na nithe a scrios mé, déanaim mé féin i mo chiontóir. 19Oir tá mé marbh don dlí tríd an dlí, chun go mbeinn beo do Dhia. 20 Is le Críost mé céasadh: mar sin féin mé beo; gidheadh ní mise, ach Críost a mhaireann ionam: agus an bheatha a
CAIBIDIL 1 1 Pól, aspal, (ní ó dhaoinibh, ná ó dhuine, ach tré Íosa Críost, agus Dia an t-Athair, a thog ó mhairbh é;) 2 Agus na bráithre go léir atá liom, go eaglaisí na Galatia: 3Grásta agus sith ó Dhía an tAthair, agus ó'n dTiarna Íosa Críost, 4 An té a thug é féin ar son ár bpeacaí, chun go saorfadh sé sinn ón drochshaoghal seo, de réir toil Dé agus ár nAthair: 5 Dá raibh glóir go síoraí. Amen. 6 Is iongna liom go bhfuil sibh chomh luath sin bainte uaidh an té a ghlaoigh isteach i ngrásta Chríost sibh chun soiscéal eile: 7 Cé acu ní eile; ach tá dream éigin ann a chuireann trioblóid oraibh, agus a chuirfeadh soiscéal Chríost ar seachrán. 8 Ach bíodh go ndéanaimidne, nó aingeal ó neamh, aon soiscéal eile a shearmanas daoibh seachas an soiscéal a shearmóineamar daoibh, bíodh sé mallaithe. 9 Mar a dúirt muid cheana, is mar sin a deirim arís anois, Má shearmann aon duine soiscéal eile daoibh seachas an soiscéal a fuair sibh, bíodh sé mallaithe. 10 Oir an bhfuilim anois ag cur ina luí ar dhaoine, nó ar Dhia? nó an bhfuilim ag iarraidh fir a shásamh? óir dá dtaitninn fós le fir, ní cóir dhom a bheith i m' sheirbhíseach do Chríost. 11 Ach deimhním daoibh, a bhráithre, nach tar éis an duine an soiscéal a preabadh ionam. 12Oir ní bhfuair mé ó dhuine é, ná níor múineadh mé é, ach trí fhoilsiú Íosa Críost. 13Oir chuala sibh mo chomhrá san aimsir seo caite i reiligiún na nGiúdach, gur thar tomhais a rinne mé géarleanúint ar eaglais Dé, agus gur chuir mé amú í: 14 Agus rinne sé tairbhe i gcreideamh na nGiúdach thar mórán de mo chomhionanna i mo náisiún féin, agus iad i bhfad níos díothaí i dtraidisiúin m'aithreacha. 15 Ach nuair a thaitin sé le Dia, a scar mé ó bhroinn mo mháthar, agus a ghlaoigh orm trína ghrásta, 16 Chun a Mhac a fhoilsiú ionam, chun é a shearmonú i measc na gCineach; láithreach níor ghéill mé le feoil ná le fuil: 17 Ní dheachaigh mé suas ach an oiread go Iarúsailéim chucu siúd a bhí ina haspail romham; ach chuaigh mé isteach san Arabia, agus ar ais arís go dtí an Damaisc. 18 Ansin tar éis trí bliana chuaigh mé suas go Iarúsailéim chun Peadar a fheiceáil, agus d’fhan mé in éineacht leis cúig lá déag. 19 Ach ní fhaca mé aon duine eile de na haspail, ach Séamas deartháir an Tiarna. 20 Anois na nithe a scríobhaim chugaibh, féach, os comhair Dé, ní bréag mé. 21 Ina dhiaidh sin tháinig mé isteach i gceantair na Siria agus na Cilicia; 22 Agus ní raibh aithne ar aghaidh ag eaglaisí Iúdáia a bhí i gCríost: 23 Ach ní hé amháin a chuala siad, Go bhfuil an té a bhí géarleanúint orainn san aimsir roimhe seo seanmóir an chreidimh a scrios sé uair amháin. 24 Agus thug siad glóir do Dhia ionam.
138
Galataigh
mhairim anois san fheoil, is tré chreideamh Mhic Dé do ghrádhaigh mé, agus a thug é féin ar mo shon. 21 Ní chuirim bac ar ghrásta Dé: óir má thagann fíréantacht tríd an dlí, is ar neamhní atá Críost marbh.
21 An bhfuil an dlí mar sin in aghaidh ghealltanais Dé? Nar leigeadh Dia: óir dá dtugadh dlí a d'fhéadfadh beatha thabhairt, go deimhin is cóir don dlí do bheith ag an bhfíréantacht. 22 Ach chríochnuigh an scrioptúr gach uile dhuine fén bpeaca, chun go dtabharfaí an gheallúint tré chreideamh Iósa Críosd dhóibh a chreidsin. 23 Ach sular tháinig an creideamh, bhí muid coinnithe faoin dlí, dúnta suas chun an chreidimh ba chóir a fhoilsiú ina dhiaidh sin. 24 Ar an ábhar sin ba é an dlí ár máistir scoile chun sinn a thabhairt chun Críost, chun sinn a chosaint trí chreideamh. 25 Ach tar éis an chreidimh sin teacht, níl muid faoi mháistir scoile a thuilleadh. 26Oir is sibhse uile clann Dé trí chreideamh i gCríost Íosa. 27Oir an oiread agaibhse agus a baisteadh isteach i gCríost a chuir oraibh Críost. 28 Níl Giúdach ná Gréagach ann, níl banna ná saor ann, níl fireann ná baineann ann: óir is aon duine sibh uile i gCríost Íosa. 29 Agus más le Críost sibh, is síol Abrahám sibh ansin, agus oidhrí de réir an ghealltanais sibh.
CAIBIDIL 3 1A Ghalatianacha amaideacha, cé a chuir dallamullóg oraibh, gan sibh a ghéilleadh don fhírinne, ar léir gur cuireadh Íosa Críost amach os comhair a súl é, a céasadh i bhur measc? 2 Is é seo amháin a d'fhoghlaim mé daoibh, An bhfuair sibh an Spiorad trí oibreacha an dlí, nó trí éisteacht an chreidimh? 3 An bhfuil sibh chomh amaideach sin? tar éis tosú sa Spiorad, an bhfuil sibh foirfe anois ag an bhfeoil? 4 Ar fhulaing sibh an oiread sin rudaí go neamhghlan? má tá sé fós i vain. 5 An té dá bhrí sin a fhreastalaíonn ar an Spiorad daoibh, agus a dhéanann míorúiltí in bhur measc, an é trí oibreacha an dlí nó trí éisteacht an chreidimh a dhéanann sé é? 6 Mar a chreid Abraham Dia, agus tugadh cuntas dó mar fhíréantacht. 7 Bíodh a fhios agaibh dá bhrí sin gurab iad clann Abrahám iad an dream sin den chreideamh. 8 Agus an scrioptúr, ag féachaint go n-údaródh Dia na cinneach trí chreideamh, rinne sé an soiscéal a shearmonú roimh Abraham, ag rá, Beannófar na náisiúin uile ionat. 9 Mar sin beannaítear iad siúd den chreideamh le hAbrahám dílis. 10 Oir an méid atá d'oibreacha an dlí, atáid fé n-a mhalluchadh : óir ata sgríobhtha, Is malluighthe gach aoinne ní bhuanann san uile ní atá sgríobhtha i leabhar an dlighe chum iad a dhéanamh. 11 Ach ní fírionn an dlí do dhuine ar bith i radharc Dé, is léir: óir, Maireann an fíréan de chreideamh. 12 Agus ní hé an dlí an chreidimh: ach, An duine a dhéanann iad, beidh sé beo iontu. 13 D’fhuascail Críosd sinn ó mhallacht an dlí, á dhéanamh ina mhallacht ar ár son: óir tá sé scríofa, Is mallaithe gach éinne atá ar crochadh ar chrann: 14 Chun go dtiocfadh beannacht Abrahám ar na Gintlithe trí Íosa Críost; go bhfaighimis gealltanas an Spioraid trí chreideamh. 15 A bhráithre, abraím ar nós na bhfear; Cé nach bhfuil ann ach cúnant fir, gidheadh má dhaingnítear é, ní dhéanfaidh aon duine díspreagadh, nó ní chuireann sé leis. 16 Anois d’Abrahám agus dá shíol na geallúintí a tugadh. Ní deir sé, Agus le síolta, mar go leor; ach mar aon, Agus do do shíol, a bhfuil Críost. 17 Agus seo a deirim, nach féidir an conradh, a daingníodh roimh Dé i gCríost, an dlí, ceithre chéad agus tríochad bliain ina dhiaidh, a dhícheadú, go ndéanfadh sé gealltanas gan éifeacht. 18 Oir más ón dlí an oidhreacht, ní ghealladh í níos mó: ach thug Dia d'Abrahám í trí ghealladh. 19 Ar an ábhar sin a fhreastalaíonn ar an dlí? Cuireadh é mar gheall ar easaontais, go dtigeadh an síol dá ndearnadh an gealltanas; agus do horduigheadh é tré ainglibh i láimh idirghabhálaí. 20 Anois ní idirghabhálaí idirghabhálaí amháin, ach is duine amháin é Dia.
CAIBIDIL 4 1Anois a deirim, An fhaid a bhíonn an t-oighre 'na leanbh, ní hionann é agus seirbhíseach, cé gur tighearna ar chách é; 2 Ach tá sé faoi theagascóirí agus gobharnóirí go dtí an tam ceaptha ag an athair. 3 Mar sin féin, nuair a bhí muid leanaí, bhí muid i ngéibheann faoi eilimintí an domhain: 4 Ach nuair a tháinig iomláine na haimsire, chuir Dia amach a Mhac, déanta de bhean, arna dhéanamh faoin dlí, 5 Chun iad sin a bhí faoin dlí a fhuascailt, chun go bhfaighimis uchtáil na mac. 6 Agus do bhrígh gur clann mhac sibh, chuir Dia Spiorad a Mhic amach i bhur gcroidhthibh, ag caoineadh, Abba, Athair. 7 Dá bhrí sin ní seirbhíseach tú níos mó, ach mac; agus más mac é, oighre Dé tré Chríosd. 8 Ach mar sin, nuair nach raibh aithne agaibh ar Dhia, rinne sibh seirbhís dóibh siúd nach déithe iad ó nádúr. 9 Ach anois, tar éis daoibh aithne a bheith agaibh ar Dhia, nó go bhfuil aithne agaibh ar Dhia, conas a théann sibh arís i dtreo na n‑eilimintí laga agus bhac, chun a dteastaíonn uait a bheith i ngéibheann arís? 10 Breathnóidh sibh laethanta, agus míonna, agus amanna, agus blianta. 11 Eagla orm romhad, ar eagla go mbronnfainn saothar díot ar neamhní. 12 A bhráithre, impím oraibh, bígí mar atáim; óir táim mar sibhse: níor ghortaigh sibh ar chor ar bith mé. 13 Tá a fhios agaibh gur trí éiglíocht na feola a rinne mé an soiscéal a shearmonú daoibh ar dtús. 14 Agus mo bhuaireadh a bhí i m'fheoil ní dhearna sibh aon nídh, agus níor dhiúltuigh sibh; ach fuair mé mar aingeal Dé, eadhon mar Íosa Críost. 15 Cá bhfuil an bheannacht a labhair sibh mar sin? óir adeirim libh, dá bhféidir, gur spíonadh sibh amach bhur súile féin, agus go dtugfaidís domsa iad. 16 An bhfuilim mar namhaid agaibh mar sin, mar go ndeirim an fhírinne libh?
139
Galataigh
17 Cuireann siad isteach go díograiseach oraibh, ach ní maith leo; seadh, chuirfidís asat sibh, chun go gcuirfidís isteach orthu. 18 Ach is maith a bheith i gcónaí go díograiseach i rud maith, agus ní hamháin nuair a bheidh mé i láthair in éineacht leat. 19 A chlann bhig, a mbím ar mo shaothair i mbreith arís go dtí go gcruthófar Críost ionaibh, 20 Is mian liom a bheith i láthair anois leat, agus mo ghlór a athrú; óir táim in amhras oraibh. 21 Inis dom, sibhse ar mian leo bheith faoin dlí, nach gcloiseann sibh an dlí? 22Oir tá sé scríofa, go raibh beirt mhac ag Abrahám, duine acu ina bhantrach, an duine eile ag saorbhean. 23 Ach an té a bhí den bhantrach, rugadh é de réir na feola; ach bhí sé de na mná saor trí ghealladh. 24 Cad iad na nithe is alegory: óir is iad seo an dá chonradh; an té ó shliabh Shinai, a inscne go ngéibheann, is é sin Agar. 25 Oir is í Agar sliabh Shinai san Arabá, agus freagraíonn sí Iarúsailéim atá anois ann, agus í i ngéibheann lena clann. 26 Ach tá an Iarúsailéim atá thuas saor, atá ina máthair againn go léir. 27 Oir tá sé scríofa , Rejoice , tusa barren nach bearest ; bris amach agus gol, thusa nach bhfuil le fáil ar shaothair: óir is mó go mór clann atá ag an bhfásach ná an té a bhfuil fear céile aici. 28 Anois, a bhráithre, is sinne clann an ghealltanais mar a bhí Isaac. 29 Ach mar an uair sin an té a rugadh de réir na feola rinne sé géarleanúint ar an té a rugadh de réir an Spioraid, mar sin atá sé anois. 30 Mar sin féin cad a deir an scrioptúr? Tilg amach an bhantrach agus a mac: óir ní bheidh mac na mná tí ina oighre ar mhac na saoirse. 31 Mar sin, a bhráithre, ní clann na mná céile sinn, ach na saortha.
11 Agus mise, a bhráithre, má dhéanaim fós an timpeallghearradh, cad chuige a bhfuil géarleanúint orm fós? ansin an bhfuil deireadh le cion na croise. 12 Ba mhaith liom go mbeadh siad gearrtha amach fiú a chuireann imní ort. 13 Oir, a bhráithre, glaodhadh chun na saoirse sibh; Ná húsáid ach an tsaoirse mar ócáid don fheoil, ach trí ghrá déan freastal ar a chéile. 14 Oir tá an dlí go léir comhlíonta in aon fhocal amháin, fiú sa; Beidh grá agat do do chomharsa mar thú féin. 15 Ach má biteann agus má itheann sibh a chéile, tugaigí an aire nach n-íosfar sibh a chéile. 16 Seo a deirim ansin, Siúil sa Spiorad, agus ní bheidh sibh a chomhlíonadh an lust na feola. 17Oir lustethes an fheoil in aghaidh an Spioraid , agus an Spiorad i gcoinne an fheoil : agus tá siad seo contrártha an duine eile : ionas nach féidir sibh a dhéanamh ar na rudaí ba mhaith leat . 18 Ach má threoraíonn an Spiorad sibh, níl sibh faoin dlí. 19 Anois is léir oibreacha na feola, is iad seo iad; Adhaltranas, striapachas, neamhghlan, uaigneas, 20 Íodhaltacht, draíocht, fuath, éagsúlacht, aithrise, fearg, achrann, ceannairc, éiricigh, 21 Éadaí, dúnmharuithe, meisce, revelings, agus a leithéidí sin: mar a deirim libh cheana, mar a dúirt mé libh freisin san aimsir a chuaigh thart, nach bhfaighidh siadsan a dhéanann na rudaí sin ríocht Dé mar oidhreacht. 22 Ach is é toradh an Spioraid grá, lúcháir, síocháin, fadfhulaingt, naofacht, maitheas, creideamh, 23 Meekness, stuamacht: ina choinne sin níl aon dlí. 24 Agus an dream ar le Críosd iad, tá an fheoil á gcéasadh acu leis na hainnitibh agus leis na h-ana-mianna. 25 Má mhairimid sa Spiorad, siúilimid sa Spiorad freisin. 26 Ná bíodh fonn orainn glóir dhíomhain, ag spreagadh a chéile, ag déanamh éad ar a chéile.
CAIBIDIL 5
1A bhráithre, má rugtar duine ar choir, sibhse atá spioradálta, cuirigí ar ais an duine sin de mheon na macántachta; ag cur san áireamh thú féin, ar eagla go gcastar thú freisin. 2 Iompróidh sibh ualaí a chéile, agus mar sin comhlíonfaidh dlí Chríost. 3Oir má mheasann duine gur rud é féin, nuair nach aon rud é, meallann sé é féin. 4 Ach cruthaigh gach duine a shaothar féin, agus an uair sin beidh áthas air ann féin, agus ní ar dhuine eile. 5 Oir iompróidh gach duine a ualach féin. 6 An té a mhúintear sa bhriathar déanadh sé cumarsáid leis an té a mhúineann i ngach uile ní. 7 Ná mealladh sibh; Ní dhéantar magadh ar Dhia: óir cibé rud a shíolann duine, buainfidh sé sin freisin. 8Oir an té a chuireann dá fheoil, bainfidh sé den fheoil éilliú; ach an té a chuireas don Spiorad, buainfidh sé den Spiorad an bheatha shíoraí. 9 Agus ná bímís tuirseach ag déanamh maith: óir i n-aimsir chuibhe buailfimid mura lagaimíd. 10 Mar sin mar atá caoi againn, déanaimis maith do na fir go léir, go háirithe dóibh siúd de theaghlach an chreidimh. 11 Feiceann sibh chomh mór is atá litir scríofa agam chugaibh le mo lámh féin.
CAIBIDIL 6
1 Seasaigí go daingean mar sin sa tsaoirse lena ndearna Críost sinn saor, agus ná bígí i bhfostú arís le cuing na ngéibheann. 2 Féuch, a deirim Pól ribh, má thimcheallghearrtar sibh, ní dhéanfaidh Críost tairbhe ar bith daoibh. 3 Oir adeirim arís do gach uile dhuine a thimcheallghearradh, gur féichiúnaí é an dlí iomlán a dhéanamh. 4 Níl éifeacht ar bith ag Críost ribh, cibé duine agaibh a bhfuil údar an dlí agaibh; tá sibh tar éis titim ó ghrásta. 5Oir táimid tríd an Spiorad ag fanacht le dóchas na bhfíréantacht trí chreideamh. 6Oir in Íosa Críost ní bhaineann an timpeallghearradh leas as aon ní, ná san neamhthimchiollghearradh; ach creideamh a oibríonn trí ghrá. 7 Rith sibh go maith; cé a chuir bac oraibh gan déanamh de réir na fírinne? 8 Ní ón té a ghlaonn ort a thagann an áitimh seo. 9 Fágann taois bhig an cnap iomlán. 10 Tá muinín agam asaibh tríd an Tiarna, nach mbeidh aon aigne agaibh ar shlí eile: ach an té a chuireann trioblóid oraibh, beidh air a bhreithiúnas, cibé duine é.
140
Galataigh
12 A mhéid is mian leo taispeántas cóir a dhéanamh san fheoil, cuireann siad srian oraibh a bheith timpeallghearrtha; ach ar eagla go ndéanfaí géarleanúint orthu ar son chros Chríost. 13 Mar ní choinníonn siadsan iad féin atá timpeallghearrtha an dlí; ach is mian leo tú a thimcheallghearradh, chun go ndéanfaidís glóire i do fheoil. 14 Ach nar leigeadh Dia go ndéanfainn glóire, ach amháin i gcrois ár dTiarna Íosa Críost, tré a bhfuil an domhan céasadh dom, agus mise chun an domhain. 15 Oir i gCríost Íosa ní bhaineann an timcheall-ghearradh leas ar bith, ná san neamhthimchiollghearradh, ach as créatúr nua. 16 Agus an méid a shiúlann de réir na rialach seo, síocháin dóibh, agus trócaire, agus ar Iosrael Dé. 17 As seo amach ná bac le duine ar bith mé: óir iompraíonn mé i mo chorp marcanna an Tiarna Íosa. 18 A bhráithre, go raibh grásta ar dTiarna Íosa Críost le bhur spiorad. Amen. (Chun na Galataigh scríofa ón Róimh.)
141
Eifisigh
CAIBIDIL 2 1 Agus sibhse a bheothaigh sé, a bhí marbh i bhfochair agus i bpeacaí; 2 Mar a shiúil sibh san aimsir a chuaigh thart do réir réime an tsaoil seo, de réir phrionsa cumhachta an aeir, an spiorad a oibríonn anois i gclann na heasumhlaíocht: 3 Ina measc freisin bhí ár gcomhrá againn go léir san am atá caite i lustanna ár feola, ag comhlíonadh mianta na feola agus na hintinne; agus ba leanaí na feirge iad, fiú amháin mar dhaoine eile. 4Ach Dia atá saibhir i trócaire, mar gheall ar a mhór-ghrá lenar thug sé grá dúinn; 5 Fiú nuair a bhí muid marbh i bpeacaí, spreag sé sinn mar aon le Críost, (trí ghrásta slánaítear sibh;) 6 Agus d'árduigh sé suas sinn le chéile, agus do chuir sé 'na suidhe le chéile ar neamhaibh i gCríost Íosa: 7 Ionas go léireodh sé saidhbhreas ro-mhór a ghrásta, ins an ré atá le teacht, ina chaoimhneas dhúinn tré Íosa Críost. 8 Oir is trí ghrásta sibh a shábháil trí chreideamh; agus sin ní díbh féin: is bronntanas Dé é: 9 Ní ó oibreacha, ar eagla go ndéanfadh aon fhear bród. 10Oir is sinne a shaothar, cruthaithe i gCríost Íosa chun dea-oibreacha, a d'ordaigh Dia roimh dúinn siúl iontu. 11 Uime sin cuimhnigh, ar mbeith daoibh san aimsir roimhe seo ina nGintlithe san fheoil, dá ngairtear an Uncircumcision de réir an rud ar a dtugtar an Timpeallacht san fheoil a rinneadh de láimh; 12 Go raibh sibh san am sin gan Chríost, bhur gcoimhthíos ó chomh-fhlaitheas Israéil, agus 'n-a gcoigrígh ó chúnaint na gealladh, gan dóchas agaibh, agus gan Dia ar domhan: 13 Ach anois i gCríost Íosa tá sibhse a bhí uaireanta i bhfad uainn tré fhuil Chríost. 14 Oir is é ár síocháin, a rinne an dá cheann, agus a bhris síos balla lár na críochdheighilte eadrainn; 15 Ar dhíbirt ina fheoil an naimhdeas, eadhon dlí na naitheanta atá sna deasghnátha; le haghaidh a dhéanamh ann féin de bheirt fhear nua amháin, ag déanamh na síochána; 16 Agus go ndéanfadh sé an dá chéile re Dia in aon cholainn tré chros, tar éis an naimhde do mharbhadh leis: 17 Agus tháinig sé agus do shearmóin sé síocháin daoibhse a bhí i gcéin, agus dóibh siúd a bhí i gcóngar. 18 Le haghaidh trí Spiorad amháin tá rochtain againn ar an Athair. 19Anois, dá bhrí sin, ní strainséirí agus eachtrannaigh sibh níos mó, ach comhshaoránaigh leis na naoimh, agus le teaghlach Dé; 20 Agus atá siad tógtha ar bhunús na n-aspal agus na bhfáithe, Íosa Críost é féin mar phríomhchloch na coirnéil; 21 Ina bhfásann an foirgneamh go léir atá frámaithe le chéile go teampall naofa sa Tiarna: 22 Ina bhfuil sibhse freisin tógtha le chéile mar áit chónaithe do Dhia tríd an Spiorad.
CAIBIDIL 1 1 Pól, abstol Íosa Críost tré thoil Dé, chun na naomh atá in Ephesus, agus chun na ndaoine dílis i gCríost Íosa: 2 Grása, agus sith, ó Dhía ar nAthair, agus ón Dtighearna Iósa Críosd. 3 Beannaithe go raibh Dia agus Athair ar dTiarna Íosa Críost, a bheannaigh sinn le gach beannacht spioradálta sna háiteanna ar neamh i gCríost: 4 De réir mar a roghnaigh sé sinn ann roimh bhunú an domhain, chun go mbeimis naofa agus gan milleán os a chomhair i ngrá: 5 Tar éis sinn a réamhbheartú chun uchtála leanaí trí Íosa Críost dó féin, de réir dea-thoil a thoile, 6 Chun moladh na glóire a ghrásta, a rinne sé sinn a ghlacadh sa beloved. 7 Ina bhfuil fuascailt againn trína fhuil, maithiúnas na bpeacaí, de réir saibhreas a ghrásta; 8Atá sé go líonmhar inár dtreo san uile eagna agus críonnacht; 9 Tar éis rúndiamhair a thoile a chur in iúl dúinn, de réir a dhea-thola a chuspóirigh sé ann féin: 10 Ionas go gcruinnighfeadh sé le chéile i gcomhlíonadh na n-amanna in aon ní amháin atá i gCríost, atá ar neamh, agus atá ar talamh; fiú ann dó: 11 Ina bhfuaireamar mar an gcéanna oidhreacht, á réamhcheannadh de réir críche an té a dhéanann gach ní de réir chomhairle a thoile féin: 12 Go ndéanaimís moladh dá ghlóir, a chuir a mhuinín ar dtús i gCríost. 13 A d’iontaoibh sibhse freisin, tar éis briathar na fírinne a chloisteáil, soiscéal bhur slánaithe: ina dhiaidh sin freisin ar chreid sibh, bhí sibh séalaithe le Spiorad naofa sin na gealltanas; 14 Cé acu is éirim ár n-oidhreacht go dtí fuascailt na seilbhe ceannaithe, go dtí moladh a ghlóire. 15 Uime sin mise freisin, tar éis dom bhur gcreideamh sa Tiarna Íosa a chloisteáil, agus bhur ngrá do na naoimh uile, 16 Ná bac le buíochas a ghabháil ar do shon, ag déanamh tagairt duit i mo ghuí; 17 Go dtuga Dia ár dTiarna Iósa Críosd, Athair na glóire, daoibh spiorad na heagna agus an fhoillsiughadh i n-eolas air: 18 Súile do thuiscint a bheith á lasadh; go mbeadh a fhios agaibh cad é dóchas a ghairme, agus cad é saibhreas glóire a oidhreachta sna naoimh, 19 Agus cad é mór-mhór a chumhachta dúinne, a chreideann, de réir oibriú a chumhachtaí, 20 A d’oibrigh sé i gCríost, nuair a d’ardaigh sé ó mhairbh é, agus a chuir ar a láimh dheis féin sna neamhaí é, 21 Os cionn gach uaisleachta, agus cumhachta, agus chumhachta, agus chumhachta, agus tiarnas, agus gach ainm a ainmnítear, ní hamháin sa saol seo, ach freisin sa saol atá le teacht: 22 Agus chuir sé gach ní faoina chosaibh, agus thug sé chun bheith ina cheann ar gach ní don eaglais, 23 Cé hé a chorp, iomláine an té a líonann an uile ní.
CAIBIDIL 3 1 Ar an ábhar sin tá mise Pól, príosúnach Íosa Críost ar bhur son, a Ghinill, 2Má chuala sibh faoi urscaoileadh ghrásta Dé a tugadh domsa daoibh: 3Conas gur chuir sé an rúndiamhair in iúl dom trí fhoilseachán; (mar a scríobh mé i gcúpla focal roimhe seo,
142
Eifisigh
4 Mar seo, nuair a léifidh sibh, go dtuigfidh sibh m'eolas ar rúndiamhra Chríost.) 5 Cé acu i ré eile nár cuireadh in iúl do chlann mhac na bhfear, mar a nochtar anois dá haspail agus fáithe naofa ag an Spiorad; 6 Go mbeadh na Gintligh ina gcomh-oidhrí, agus den chorp céanna, agus ina bpáirtithe dá ghealladh i gCríost tríd an soiscéal: 7Rinneadh mar aire mé, de réir bronntanas grásta Dé a tugadh dom trí oibriú éifeachtach a chumhachta. 8Domsa, atá níos lú ná an té is lú de na naoimh go léir, tugtar an grásta seo domsa, saibhreas do-chuardaithe Chríost a shearmonú i measc na gCinteach; 9 Agus chun go bhfeicfeadh na huile dhaoinibh cad í comhluadar na rúndiamhair, atá folaithe i nDia ó thús an domhain, a chruthaigh na huile neithe tré Íosa Críost: 10Chun an rún go mbeadh aithne ag an eaglais anois ar na huaisle agus ar na cumhachtaí sna háiteanna neamhaí ar eagna iomadúla Dé, 11 De réir na críche síoraí a bheartaigh sé i gCríost Íosa ár dTiarna: 12 A bhfuil éirim agus rochtain againn go muiníneach as a chreideamh. 13 Ar an ábhar sin is mian liom gan sibh a bheith lag faoi mo chnámh spairne ar bhur son, mar atá bhur nglóir. 14 Ar an ábhar sin cromaim mo ghlúine d’Athair ár dTiarna Íosa Críost, 15 Ar a dtugtar an teaghlach ar fad ar neamh agus ar talamh, 16 Go ndeonódh sé daoibh, de réir shaibhreas a ghlóire, sibh a neartú le neart trína Spiorad sa duine istigh; 17 Go ndéana Críost comhnaí in bhur gcroí trí chreideamh; go bhfuil sibh fréamhaithe agus bunaithe i ngrá, 18 Bealtaine a bheith in ann a thuiscint leis na naoimh go léir cad é an leithead, agus fad, agus doimhneacht, agus airde; 19 Agus eolas a bheith aige ar ghrá Chríost, a théann thar eolas, chun sibh a líonadh le uile iomláine Dé. 20 Anois ris an té atá in ann déanamh go ró-mhór thar gach ní a iarraimid nó a cheapann muid, de réir na cumhachta a oibríonn ionainn, 21 Go raibh glóire dó san eaglais tré Íosa Críost ar feadh gach ré, saoghal gan chríoch. Amen.
9 (Anois, tar éis dó dul suas, cad é atá ann ach gur shíolraigh sé freisin ar dtús i gcodanna íochtaracha an domhain? 10 An té a tháinig anuas is é an té a chuaigh suas freisin a chuaigh suas i bhfad ós cionn na bhflaitheas go léir, chun go líonfadh sé gach ní.) 11 Agus thug sé cuid, aspail; agus roinnt, fáithe; agus roinnt, soiscéalaithe; agus roinnt, pastors agus múinteoirí; 12Chun foirfeacht na naomh, le hobair na ministreachta, le corp Chríost a fhoirfiú: 13 Go dtiocfaimid go léir in aontacht an chreidimh, agus eolas Mhic Dé, chun duine foirfe, go dtí tomhas iomláine iomláine Chríost: 14 Nár leanbaí sinn as seo amach, arna chaitheamh anonn is anall, agus á n-iompar thart le gach gaoith theagaisc, ag lúthgháireacht na bhfear, agus ag ceárdacht chealgach, trína luíonn siad ag feitheamh le mealladh; 15 Ach an fhírinne a labhairt i ngrá, go bhfásfadh sé aníos ann san uile ní, atá ina cheann, eadhon Críost: 16 Óna bhfuil an corp uile có-nasctha agus comhdhlúite tré n-a sholáthruigheann gach alt, do réir oibriú éifeachtúil i mbeart gach coda, ag méadú an cholainn chun é féin d'fhoillsiú i ngrádh. 17Seo a deirim mar sin, agus déanaim fianaise sa Tiarna, nach siúlann sibh as seo amach mar a shiúlann na Gintigh eile, i ndomhan aigne, 18 Ar an dtuiscint a bheith dorcha, á choimhthiú ó shaol Dé tríd an aineolas atá iontu, mar gheall ar dhaille a gcroí: 19 Arna mhothúchán san am atá caite, thug siad iad féin thar n-aghaidh an lascainneachta, chun an uile neamhghlan a oibriú le sannt. 20 Ach níor fhoghlaim sibh Críost amhlaidh; 21 Más ea, gur chuala sibh é, agus go raibh sibh múinte aige, mar atá an fhírinne in Íosa: 22 Go gcuirfeá díom ar an gcéad chomhrá an seanduine, atá truaillithe de réir ana-mhianta na ceilg; 23 Agus a athnuachan i spiorad bhur aigne; 24 Agus go gcuirfeá ort an fear nua, atá cruthaithe tar éis Dé i bhfíréantacht agus i bhfíréantacht. 25 Uime sin ag cur na bréige uait, abair gach duine an fhírinne le n-a chomharsa: óir is baill sinn dá chéile. 26 Biodh fearg oraibh, agus ná peacaigí: ná luighigí an ghrian ar bhur bhfearg. 27 Ná tabhair áit don diabhal ach an oiread. 28 An té a ghoid, ná goideadh é níos mó: ach déanadh sé saothair, ag oibriú lena lámha an rud atá go maith, chun go mbeadh air a thabhairt don ghátair. 29 Ná tigeadh aon chumarsáid thruailligh amach as bhur mbéal, ach an ní sin atá go maith chun múinte, go dtabharfaidh sí grásta don lucht éisteachta. 30 Agus ná bíodh doilgheas oraibh ar Spiorad naomh Dé, tré a bhfuil sibh séalaithe go lá na fuascailte. 31 Cuirfí uait gach uile shearbhas, agus fearg, agus fearg, agus gliondar, agus olc, maille le gach mailís: 32 Agus bígí cineálta dá chéile, mairg, ag tabhairt maithe dá chéile, mar a mhaith Dia daoibh ar son Chríost.
CAIBIDIL 4 1 Guímíd, dá bhrí sin, príosúnach an Tiarna, oraibh go nimeodh sibh go fiúntach an ghairm lena ngairtear sibh, 2 Le gach Ísle agus macántas, fadfhulangach, ag caitheamh a chéile i ngrá; 3 Iarracht a dhéanamh aontacht an Spioraid a choinneáil i banna na síochána. 4 Aon chorp amháin atá ann, agus aon Spiorad amháin, mar a ghlaotar oraibh in aon dóchas de bhur nglao; 5 Tiarna amháin, creideamh amháin, baisteadh amháin, 6 Aon Dia amháin agus Athair na n-uile, atá os cionn gach ní, agus tríd go léir, agus ionaibh uile. 7Ach tugtar grásta do gach duine againn de réir tomhais bhronntanais Chríost. 8 Mar sin a deir sé, Nuair a chuaigh sé suas ar an airde, thug sé mbraighdeanas mbraighdeanas, agus thug bronntanais do dhaoine.
CAIBIDIL 5 1 Bígí dá bhrí sin mar leanúna Dé, mar leanaí daor;
143
Eifisigh
2 Agus siúil i ngrá, mar a ghráigh Críost sinne freisin, agus a thug é féin ar ár son mar ofráil agus ina íobairt do Dhia mar bhlaiseadh milse. 3 Ach striapachas, agus gach neamhghlan, nó sannt, ná hainmnítear é in bhur measc aon uair amháin, mar a dhéantar na naoimh; 4 Ní gáirí, ná caint amaideach, ná magadh, nach bhfuil áisiúil: ach ina ionad sin ag tabhairt buíochais. 5Oir is eol daoibh seo nach bhfuil oidhreacht ar bith ag striapach, ná ag duine neamhghlan, nó ag duine sanntach, atá ina iodhal-adhradh, i ríocht Chríost agus Dé. 6 Ná mealladh duine ar bith sibh le briathra díomhaoine: óir is mar gheall ar na nithe seo a thagann fearg Dé ar chlann na heasumhal. 7 Ná bígí mar sin i bpáirt leo. 8Oir bhí sibhse uaireanta ina ndorchadas, ach anois tá sibh i bhfianaise an Tiarna: siúl mar leanaí an tsolais: 9 (Oir tá toradh an Spioraid i ngach maitheas agus fíréantacht agus fírinne;) 10 Ag cruthú a bhfuil inghlactha ag an Tiarna. 11 Agus ná bíodh comhluadar agat le hoibreacha neamhthortha an dorchadais, ach déan iad a chéasadh. 12 Oir is mór an náire fiú labhairt ar na nithe sin a dhéantar leo faoi rún. 13 Ach na h-uile nithe a héarfar, is í an tsolus a dhearmadtar é: óir gach ní a dhéun- aidh, is solas é. 14 Uime sin a deir sé, Múscail thú a chodail, agus éirigh ó mhairbh, agus tabharfaidh Críost solas duit. 15 Féach uime sin go n-imíonn sibh go himeallach, ní mar amaidí, ach mar dhaoine críonna, 16 An t-am a fhuascailt, mar is olc na laethanta. 17 Ar an ábhar sin na bígí neamhghlic, ach tuigeann tú cad é toil an Tiarna. 18 Agus ná bí ar meisce le fíon, mar a bhfuil barraíocht; ach a líonadh leis an Spiorad; 19 Bígí ag caint libh féin le sailm agus le himní agus le hamhráin spioradálta, ag canadh agus ag déanamh séis i bhur gcroí don Tiarna; 20 Ag tabhairt buíochas i gcónaí do gach ní do Dhia agus don Athair in ainm ár dTiarna Íosa Críost; 21 Déanaigí sibh féin a chur faoi bhráid a chéile ar eagla Dé. 22 A mhná céile, tugaigí sibh féin do bhur bhfear céile, amhail don Tiarna. 23 Oir is é an fear céile ceann na mná, eadhon mar is é Críost ceann na heaglaise: agus is é slánaitheoir an chomhlachta. 24 Uime sin mar atá an eaglais fé réir Chríost, mar sin bíodh na mná céile dá bhfir chéile i ngach ní. 25 A fhir chéile, gráigí bhur mná céile, mar a thug Críost freisin don eaglais, agus a thug é féin ar a son; 26 Chun é a naomhú agus a ghlanadh le huisce a ní tríd an bhfocal, 27 Go dtabharfadh sé eaglais ghlórmhar dó féin í, gan spota, ná roic, ná aon ní dá shórt; ach go mbeadh sé naofa agus gan ghaoid. 28 Mar sin ba chóir do dhaoine grá a thabhairt dá mná céile mar a gcorp féin. An té a thugann grá dá bhean, tugann sé grá dó féin. 29Oir níor thug aon duine riamh fuath dá fheoil féin; ach cothaíonn agus cothaíonn sé é, mar an Tiarna an eaglais: 30 Oir is baill sinn dá chorp, dá fheoil, agus dá chnámha.
31 Ar an ábhar sin fágfaidh fear a athair agus a mháthair, agus ceangailfear lena bhean chéile iad, agus beidh siad beirt ina n-aon fheoil. 32 Is rúndiamhair mhór é seo: ach labhraím i dtaobh Chríost agus na heaglaise. 33 Mar sin féin gráigh gach duine agaibh go háirithe a bhean mar é féin; agus feiceann an bhean go dtugann sí urraim dá fear. CAIBIDIL 6 1 A chlann, géilligí do thuismitheoirí sa Tiarna: óir is ceart seo. 2 Tabhair onóir do t’athair agus do mháthair; (mar atá an chéad aithne le gealltanas;) 3 Go n-eirí go maith leat, agus go mairfeá i bhfad ar an talamh. 4 Agus, a aithreacha, ná cuirigí bhur gclann chun feirge: ach tugaigí suas iad i gcothú agus i bhfeirg an Tiarna. 5 A sheirbhísigh, bígí umhal dóibh siúd atá ina máistrí agaibh de réir na feola, faoi eagla agus crith, in aontacht bhur gcroí, mar atá ag Críost; 6 Ní le seirbhís súl, mar menpleasers; ach mar na seirbhísigh Chríost, ag déanamh an toil Dé ó chroí; 7 Le dea-thoil ag déanamh seirbhíse, mar don Tiarna, agus ní do dhaoine: 8 Bíodh a fhios aige gach ní maith a dhéanann duine ar bith, gheobhaidh sé ón Tiarna, cibé acu faoi bhannaí nó saor é. 9 Agus, a mháistrí, déanaigí na nithe céanna ríu, ag cur bac ar bhagairt: a fhios a bheith agat go bhfuil bhur Máistir ar neamh freisin; níl meas ar dhaoine in éineacht leis ach an oiread. 10 Mar fhocal scoir, a bhráithre, bithigí láidir sa Tiarna, agus i gcumhacht a chumhacht. 11 Cuirigí oraibh armúr Dé uile, chun go mbeidh sibh in ann seasamh i gcoinne uachta an diabhail. 12Oir ní in aghaidh na feola agus na fola a throidimid, ach in aghaidh na dtréithe, in aghaidh cumhachtaí, in aghaidh rialóirí dorchadais an tsaoil seo, in aghaidh aingne spioradálta sna hardionaid. 13 Ar an ábhar sin glacaigí libh uile armúr Dé, ionas go mbeidh sibh in ann seasamh in aghaidh an drochlá, agus tar éis gach ní a dhéanamh, seasamh. 14 Seas, dá bhrí sin, agus do leasraí criosaithe faoin bhfírinne, agus uchd na fíréantachta agat; 15 Agus do chosa a shoiscéal ullmhú na síochána; 16 Thar aon ní eile, ag glacadh sciath an chreidimh, lena mbeidh sibh in ann a mhúchadh go léir saigheada teo na naingidh. 17 Agus glac clogad an tslánaithe, agus claíomh an Spioraid, atá briathar Dé: 18 Ag guí i gcónaí leis an uile urnaí agus urnaí sa Spiorad, agus ag faire uirthi le gach buanseasmhacht agus uirísliú ar son na naomh uile; 19 Agus ar mo shon-sa, go dtugfar an chaint dom, go nosclóchaidh mé mo bhéal go dána, chun rúndiamhair an tsoisgéil a chur in iúl, 20 Ar son a bhfuilim i m'ambasadóir faoi bhannaí: chun labhairt ann go dána, mar is cóir dom a labhairt. 21Ach chun go n-aithneodh sibhse freisin mo ghnóthaí, agus mar a dhéanfaidh mé, cuirfidh Tichicus, deartháir ionúin agus ministir dílis sa Tiarna, gach ní in iúl daoibh:
144
Eifisigh
22 An té a chuir mé chugaibh chun na críche céanna, chun go mbeadh a fhios agaibh ár ngnóthaí, agus go gcuirfeadh sé sólás ar bhur gcroí. 23Síocháin do na bráithre, agus grá maille le creideamh, ó Dhía an tAthair, agus ón Tiarna Íosa Críost. 24 Grása go raibh siad leo siúd go léir a thugann grá ár dTiarna Íosa Críost go fírinneach. Amen. (Chun na hEifisigh scríofa ón Róimh ag Tichicus.)
145
Filipigh CAIBIDIL 1 1 Pól agus Timótéus, seirbhísigh Iósa Críosd, chum na naomh uile atá i gCríost Íosa atá i Philipi, maille ris na heasbuigibh agus leis na deaconaibh: 2 Grása, agus sith, ó Dhía ar nAthair, agus ón Dtighearna Iósa Críosd. 3 Gabhaim buíochas le mo Dhia ar gach cuimhneachán oraibh, 4 I gcónaí i ngach paidir uaimse ar bhur son go léir ag déanamh iarratais le lúcháir, 5 Do chomhluadar sa soiscéal ón gcéad lá go dtí seo; 6 Ar ndóchas a bheith aige as an ní seo féin, an té a chuir tús le dea-obair ionaibh, go ndéanfaidh sé í go lá Íosa Críost: 7 Mar is cóir dom smaoineamh seo oraibh go léir, mar tá sibh agam i mo chroí; sa mhéid gur i mo bhannaí, agus i gcosaint agus i ndeimhniú an tsoiscéil, sibh go léir ina gcomhpháirtithe de mo ghrásta. 8 Óir is é Dia mo thaifead, cé chomh fada mé i do dhiaidh go léir i inputs Íosa Críost. 9 Agus seo guí mé, go méadódh bhur ngrása fós níos mó agus níos mó in eolas agus i ngach breithiúnas; 10 Chun go gceadóidh sibh nithe sármhaithe; go mbeifeá macánta agus gan chion go lá Chríost; 11 Arna líonadh de thorthaí na bhfíréantacht, atá trí Íosa Críost, chun glóire agus moladh Dé. 12 Ach ba mhaith liom a thuiscint, a bhráithre, go bhfuil na rudaí a tharla dom tar éis titim amach go dtí cur chun cinn an tsoiscéil; 13 Ionas go bhfuil mo cheangail i gCríost soiléir sa phálás uile, agus i ngach áit eile; 14 Agus go leor de na bráithre sa Tiarna, ag cur muiníneach as mo cheangail, is dána go mór an focal a labhairt gan eagla. 15 Seanmóir cuid acu go deimhin Críost fiú ina fharmad agus faoi achrann; agus roinnt mhaith freisin: 16 An t-aon seanmóir Críost aimhréidh, ní go hionraic, ag ceapadh aimhleas do mo bhannaibh: 17 Ach an grá eile, bíodh a fhios aige go bhfuilim chun an soiscéal a chosaint. 18 Cad mar sin? d'ainneoin, gach slí, cibé acu i ndán, nó i bhfírinne, tá Críost preached; agus déanaim gairdeachas ann, seadh, agus beidh lúcháir orm. 19Oir tá a fhios agam go rachaidh seo chun mo shlánaithe trí bhur nguí, agus trí sholáthar Spioraid Íosa Críost, 20 De réir mo dhian-dhúil agus mo dhóchais, nach mbeidh náire orm in aon ní, ach leis an uile dhána, mar a bhí i gcónaí, mar sin anois freisin go méadófar Críost i mo chorp, cibé acu trí bheatha nó trí bhás é. 21Oir domsa maireachtáil is ea Críost, agus bás is tairbhe é. 22 Ach má mhairim san fheoil, is é seo toradh mo shaothair: ach ní bheidh mé ag iarraidh an rud a roghnóidh mé. 23Oir táim i gcaolas idir dhá cheann, a bhfuil dúil agam imeacht, agus bheith i dteannta Chríost; atá i bhfad níos fearr: 24 Mar sin féin is mó gádh daoibh cloí leis an bhfeoil.
146
25 Agus an muinín seo a bheith agam, tá a fhios agam go bhfanfaidh mé agus go leanfaidh mé in éineacht leat go léir ar mhaithe le cur chun cinn agus áthas an chreidimh; 26 Chun go mbeidh bhur n-áthas in Íosa Críost níos fairsinge domsa trí mo theacht chugaibh arís. 27 Ach bíodh bhur gcomhrá mar a dhéantar le soiscéal Chríost: go gcloisim, pé acu a theacht agus a fheicim sibh, nó a bheith as láthair, go gcloisim bhur ngnóthaí, go seasfaidh sibh go daingean in aon spiorad, d’aon intinn ag déanamh comhraic ar son an chreidimh. den soiscéal; 28 Agus in aon ní a bhfuil faitíos air roimh bhur naimhdibh : is comhartha follasda dhóibh é, ach daoibhse an tslánaithe, agus sin Dé. 29Oir daoibhse a thugtar ar son Chríost, ní hamháin chun a chreidiúint ann, ach freisin chun fulaingt ar a son; 30 Atá an choimhlint chéanna agaibh a chonaic sibh ionam, agus a chloisfidh sibh anois bheith ionam. CAIBIDIL 2 1Más mar sin atá sólás ar bith i gCríost, má tá sólás ar bith ag baint leis an ngrá, má bhíonn comhluadar an Spioraid ann, má tá aon bhroinn agus trócaire, 2 Déanaigí mo lúcháir, chun sibh a bheith ar aon intinn, agus an grá céanna agaibh, d'aon toil, d'aon intinn. 3 Ná déanadh aon ní trí achrann nó trí ghlóir; ach le hísealúlacht intinne ligeadh do gach duine eile meas níos fearr ná iad féin. 4 Ná féach gach duine ar a rudaí féin, ach gach fear freisin ar rudaí daoine eile. 5Bíodh an aigne seo ionaibhse, a bhí i gCríost Íosa freisin: 6 An té, ar mbeith dó i bhfuirm Dé, do mheas nár robáil é bheith ar comhchéim le Dia: 7 Ach ní raibh aon cháil air féin, agus do ghlac cruth seirbhíseach air, agus rinneadh é ar chosúlacht fir: 8 Agus é á fháil sa bhealach ina fhear, d’umhlaigh sé é féin, agus bhí sé géilliúil chun báis, fiú bás na croise. 9 Uime sin d’arduigh Dia go hard é freisin, agus thug sé ainm os cionn gach ainme air: 10 Go n-imeodh gach glúin in ainm Íosa, de nithe atá ar neamh, agus de nithe ar talamh, agus de nithe atá faoin talamh; 11 Agus go n-admhódh gach teangaidh gurb é Íosa Críost an Tiarna, chun glóire Dé an tAthair. 12 Ar an ábhar sin, a ionúin, mar a ghéill sibh i gcónaí, ní mar atá i mo láthairse amháin, ach anois is mó go mór i m’éagmais, oibrigh amach bhur slánú féin faoi eagla agus faoi chrith. 13 Oir is é Dia a n-oibríonn ionaibh araon ar a thoil agus ar a mhaitheas féin. 14 Déan gach ní gan gearan agus conspóidí: 15 Ionas go mbeidh sibh gan locht agus neamhdhíobhálach, a chlann mhac Dé, gan achrainn, i measc an náisiúin cama agus fiartha, ina bhfuil sibh ag lonrú mar shoilse an domhain; 16 Ag coinneáil amach briathar na beatha; go ndéanfainn gairdeachas i lá Chríost, nár rith mé go díomhain, agus nár oibrigh mé go díomhain. 17 Seadh, agus má ofráiltear mé ar íobairt agus ar sheirbhís bhur gcreidimh, déanaim lúcháir agus gairdeachas libh go léir. 18 Ar an gcúis chéanna freisin déanaimis lúcháir, agus déanaigí lúcháir liom.
Filipigh
19 Ach tá muinín agam as an Tiarna Íosa, Timóteas a chur chugaibh gan mhoill, chun go mbeidh mé féin ar mo shuaimhneas, nuair a bheidh aithne agam ar bhur staid. 20Oir níl aon duine agam ar aon intinn liom, a thabharfaidh aire go nádúrtha do do staid. 21 Oir féachann gach duine a gcuid féin, ní hiad na nithe is le Íosa Críost. 22 Ach is eol daoibh an cruthú atá air, go ndearna sé seirbhís liomsa sa soiscéal mar mhac leis an athair. 23 Tá súil agam, dá bhrí sin, é a sheoladh i láthair na huaire, a luaithe agus a fheicfidh mé conas a rachaidh sé liom. 24 Ach tá muinín agam as an Tiarna go dtiocfaidh mé féin freisin gan mhoill. 25 Gidheadh do cheap mé gur ghá Epaphroditus, mo bhráthair, agus mo chompánach sa saothar, agus comhshaighdiúir, ach bhur teachdaire-se, agus an té do fhreastal ar m'aimhdheóin, do chur chugaibh. 26Oir do ghabh sé fonn oraibh go léir, agus bhí sé lán do thruime, mar gur chuala sibh go raibh sé tinn. 27 Oir go deimhin bhí sé tinn i ngar don mbás: ach rinne Dia trócaire air; agus ní airsan amháin, ach ormsa freisin, ar eagla go mbeadh brón orm faoi bhrón. 28 Dá bhrí sin is mó a chuir mé chugat é, chun, nuair a fheiceann tú arís é, go mbeidh áthas oraibh, agus gur lú an trua mé. 29 Glacaigí leis mar sin sa Tiarna le gach áthas; agus bíodh a leithéid de cháil ort: 30 Mar gheall ar obair Chríost bhí sé i ngar don bhás, ní maidir lena shaol, chun bhur n-easpa seirbhíse a sholáthar domsa. CAIBIDIL 3 1 Mar fhocal scoir, a bhráithre, déanaigí gairdeachas sa Tiarna. Chun na rudaí céanna a scríobh chugat, ní mór go deimhin domsa go deimhin, tá sé sábháilte duit. 2 Bí ar an airdeall ó mhadraí, bí ar an airdeall ó dhrochoibrithe, coinnigh an coinbhleacht. 3Oir is sinne an timpeallghearradh, a dhéanann adhradh do Dhia sa spiorad, agus a dhéanann lúcháir ar Íosa Críost, agus nach bhfuil muinín againn as an bhfeoil. 4 Cé go mb’fhéidir go mbeadh muinín agam as an bhfeoil freisin. Má cheapann duine ar bith eile go bhfuil a bhfuil aige as a bhféadfadh sé muinín a chur san fheoil, is mó mise: 5 Timpeallaíodh an t-ochtú lá, de stoc Iosrael, de threibh Bhiniáimin, Eabhraigh de na hEabhraigh; mar baint leis an dlí, a Pharisee; 6 Maidir le zeal, géarleanúint na heaglaise; ag baint leis an bhfíréantacht atá sa dlí, gan locht. 7 Ach cad iad na rudaí a bhí ina ngnóthachan domsa, iad siúd a mheas mé mar chaillteanais do Chríost. 8 Seadh, gan dabht, agus déanaim na huile neithe do áirimh ach cailleadh mar gheall ar oirdheirceas eolais Críosd Íosa mo Thighearna: ar a son a d’fhulaing mé caillte na n-uile nídh, agus a áirimh ach aolach, chum go mbuaidhfinn Críost; 9Agus faighigí annsan, gan m’ionracas féin agam, atá den dlí, ach an fhíréantacht atá trí chreideamh Chríost, an fhíréantacht atá ó Dhia trí chreideamh:
10 Chun go mbeadh aithne agam air, agus ar chumhacht a aiséirí, agus ar chomhluadar a fhulaingt, arna dhéanamh inchomhréir lena bhás; 11 Dá bhféadfainn aiséirí na marbh a bhaint amach ar aon mhodh. 12 Ní mar a bhí bainte amach agam cheana, ceachtar acu foirfe cheana féin: ach leanaim ina dhiaidh sin, más rud é gur féidir liom an méid sin freisin a bhfuilim gafa ag Íosa Críost mar gheall air a ghabháil. 13 A bhráithre, ní mheasaim mé féin a bheith gafa: ach an rud amháin seo a dhéanaim, ag déanamh dearmad ar na nithe atá taobh thiar de, agus ag síneadh amach chun na nithe atá romham, 14 Téim i dtreo an mhairc le haghaidh duaise ardghairme Dé i gCríost Íosa. 15 Déanaimis dá bhrí sin, a oiread agus atá foirfe, ar an gcuma sin a bheith ar ár n-intinn: agus más rud é go naigneoidh sibh ar aon ní eile, foillseoidh Dia an méid sin duitse. 16 Mar sin féin, an méid atá bainte amach againn cheana féin, déanaimis siúl de réir na rialach céanna, déanaimis cuimhneamh ar an rud céanna. 17 A bhráithre, bígí mar lucht leanúna ormsa le chéile, agus cuirigí chun suntais iad siúd a shiúlann mar atá sinne mar shampla agaibh. 18 (I gcás go leor siúl, a bhfuil mé in iúl duit go minic, agus anois a insint duit fiú ag gol, go bhfuil siad naimhde chros Chríost: 19 Arb é a chríoch scrios, arb é Dia a bolg, agus a bhfuil a ghlóir ina náire, a thugann aire do nithe na cruinne.) 20 Oir atá ár gcomhrádh ar neamh; as a bhfuilimid ag súil leis an Slánaitheoir, an Tiarna Íosa Críost: 21 An té a athróidh ár gcorp nimhneach, chun é a chumadh mar a cholainn ghlórmhar, de réir an oibre trína bhfuil sé in ann gach ní a chur i gceannas air féin. CAIBIDIL 4 1 Mar sin, a bhráithre ionúin agus a bhfuil fonn orthu, mo lúcháir agus mo choróin, seasaigí go daingean sa Tiarna, a stór mo ghrá. 2 Guím ar Euodias, agus guím ar Shintyche, go mbeidís ar aon intinn sa Tiarna. 3 Agus guím ort freisin, a chomh-chuing dhílis, cuidigh leis na mná sin a d'oibrigh liomsa sa soiscéal, le Clement freisin, agus le mo chomhoibritheoirí eile, a bhfuil a nainmneacha i leabhar na beatha. 4 Déanaigí gairdeachas sa Tiarna i gcónaí: agus arís a deirim, Rejoice. 5 Bíodh aithne ag gach duine ar bhur measarthacht. Tá an Tiarna ar láimh. 6 Bí cúramach gan aon ní; ach ins gach ní tré urnaí agus umhlachd maille re buidheachas cuirfid bhur n-iarrtuis in iúl do Dhia. 7 Agus déanfaidh síocháin Dé, a sháraíonn an uile thuiscint, bhur gcroí agus bhur n-intinn a choinneáil trí Íosa Críost. 8 Mar fhocal scoir, a bhráithre, pé nídh atá fíor, pé nídh atá macánta, pé nídh atá cóir, pé nídh atá glan, pé nithe atá ionnta, pé nithe atá ionraic; má tá aon bhua, agus má tá moladh ar bith, smaoineamh ar na rudaí seo.
147
Filipigh
9 Déanaigí na nithe sin a bhfuil foghlamtha agaibh, agus a fuair sibh, agus a chuala sibh, agus a chonaic sibh ionamsa, agus beidh Dia na síochána in bhur dteannta. 10 Ach bhí lúcháir mhór orm sa Tiarna, gur tháinig rath arís ar do chúram orm faoi dheireadh; ina raibh sibh cúramach freisin, ach ní raibh deis agaibh. 11 Ní hé go labhraím i leith uireasa: óir d’fhoghlaim mé, cibé staid ina bhfuilim, a bheith sásta leis. 12 Tá a fhios agam araon conas a bheith suarach, agus tá a fhios agam conas a líonmhaireacht: i ngach áit agus i ngach ní a ordaítear dom araon a bheith iomlán agus a bheith ocrach, idir líonmhaireacht agus chun fhulaingt riachtanas. 13 Is féidir liom gach ní a dhéanamh trí Chríost a neartaíonn mé. 14 Ainneoin is maith a rinne sibh, go ndearna sibh cumarsáid lem' ghorta. 15 Is eol daoibhse freisin na Filipigh, i dtús an tsoiscéil, nuair a d’imigh mé ón Mhacadóin, nach ndearna aon eaglais cumarsáid liom maidir le tabhairt agus glacadh, ach sibhse amháin. 16 Mar fiú i dTeasalonica chuir sibh chugam arís agus arís eile chun mo riachtanas. 17 Ní mar gur mian liom bronntanas: ach is mian liom torthaí a d'fhéadfadh a bheith go forleathan chun do chuntas. 18 Ach tá an t-iomlán agam, agus tá an líon mór agam: táim lán, tar éis dom na nithe a cuireadh a fháil uait a fháil ó Epaphroditus, boladh cùbhraidh, íobairt thaitneamhach, atá taitneamhach do Dhia. 19 Ach soláthróidh mo Dhia bhur ngáir go léir de réir a shaibhreas sa ghlóir trí Íosa Críost. 20 Anois do Dhia agus dár nAthair go raibh glóir go síoraí. Amen. 21 Beannaigh do gach naomh i gCríost Íosa. Beannaíonn na bráithre atá liomsa oraibh. 22 Cuireann na naoimh uile fáilte romhat, go háirithe iad siúd de theaghlach Chaesair. 23Grásta ar dTiarna Íosa Críost go raibh sibh go léir. Amen. (Chun na Filipigh scríofa ón Róimh, ag Epaphroditus.)
148
Colosaigh CAIBIDIL 1 1 Pól, abstol Íosa Críost tré thoil Dé, agus Timóteas ár ndeartháir, 2Chun na naomh agus na bráithre dílis i gCríost atá ag Colosse: Grásta agus sith daoibh, ó Dhía ar nAthair, agus ón dTiarna Íosa Críost. 3 Gabhaimid buíochas le Dia agus le hAthair ár dTiarna Íosa Críost, ag guí i gcónaí ar do shon, 4 Ó chualamar faoi bhur gcreideamh i gCríost Íosa, agus faoin ngrá atá agaibh do na naoimh uile, 5 Ar son an dóchais atá curtha suas daoibh ar neamh, a chuala sibh cheana i bhfocal fhírinne an tsoiscéil; 6 A tháinig chugaibh, mar atá ar fud an domhain go léir; agus tugann sé amach toradh, mar a dhéanann sé freisin ionaibh, ón lá a chuala sé é, agus a fhios agaibh grásta Dé i bhfírinne: 7 Mar a d’fhoghlaim sibh freisin ó Epaphras ár gcomhsheirbhíseach, atá ina mhinistir dílis do Chríost ar bhur son; 8 A chuir in iúl dúinn freisin do ghrá sa Spiorad. 9 Ar an ábhar sin ní scoirimidne freisin, ón lá a chualamar é, ag guí ar bhur son, agus ag iarraidh sibh a líonadh le heolas a thoile san uile eagna agus tuisceana spioradálta; 10 Go n-imeodh sibh go fiúntach an Tiarna chun an uile shásta, go mbeidís torthúil i ngach dea-obair, agus go méadódh sibh in eolas Dé; 11 Nearta le gach uile neart, de réir a chumhachta glórmhar, chun an uile fhoighne agus fadfhulaingthe le lúcháir; 12 Ag tabhairt buíochais don Athair, a rinne sinn le chéile chun bheith inár bpáirtithe in oidhreacht na naomh sa solas: 13 An té a shaor sinn ó chumhacht an dorchadais, agus a d’aistrigh go ríocht a Mhic ionúin sinn: 14 Ina bhfuil fuascailt againn trína fhuil, fiú maithiúnas na bpeacaí: 15 Cé hé íomhá an Dé dofheicthe, céadghin gach créatúr: 16 Oir is aige a cruthaíodh gach ní, atá ar neamh, agus atá ar talamh, sofheicthe agus dofheicthe, cibé acu ríchathaoireacha iad, nó tiarnaisí, nó prionsabáltachtaí, nó cumhachtaí: dósan agus dó a chruthaigh gach ní: 17 Agus tá sé os comhair na n-uile rudaí, agus aige féin comhdhéanta de gach rud. 18 Agus is é ceann an chuirp é, an eaglais: an té atá ar tús, an chéadghin ó mhairbh; go mbeadh an ceannasacht aige i ngach ní. 19 Oir ba thoil leis an Athair gach uile iomláine a chónaí ann; 20 Agus, tar éis an tsíocháin a dhéanamh trí fhuil a chroise, trí é a dhéanamh gach ní a réiteach leis féin; aige, adeirim, pé aca nithe ar talamh iad, no nithe ar neamh. 21 Agus sibhse a bhí tráth éigin coimhthíoch agus naimhde i bhur n-aigne tré ghníomhartha aingidh, gidheadh anois rinne sé ath-réiteach. 22 I gcorp a fheola trí bhás, chun tú a chur i láthair naofa agus neamhchoitinne agus dochloíte ina radharc: 23 Má leanann sibh sa chreideamh bunaithe agus socraithe, agus nach n-aistrítear sibh ó dhóchas an tsoiscéil, a chuala sibh, agus a seanmóir do gach créatúr atá faoi neamh; deintear mise Pól i m'aire;
149
24 A dhéanann lúcháir anois ar mo fhulaingt ar bhur son, agus líonaigí suas an méid atá taobh thiar d’aimhdheoin Chríost i m’fheoil, ar son a chuirp, atá sa séipéal: 25 Ar an méid sin deantar ministir dhom, do réir an tsoisgéil Dé a tugadh dhom ar bhur son, chun briathar Dé a chomhlíonadh; 26 Fiú an rúndiamhair a bhí folaithe ó aoiseanna agus ó ghlúine, ach atá anois léirithe dá naoimh: 27 Dá n-aithneodh Dia cad é saidhbhreas glóire na rúndiamhaire seo i measc na nGinealach; atá Críost ionaibh, dóchas na glóire: 28 A bhfuilimid ag seanmóir, ag tabhairt rabhadh do gach duine, agus ag teagasc gach duine san uile eagna; go gcuirfimid gach duine i láthair foirfe i gCríost Íosa: 29 Chuige sin freisin a oibrím, ag déanamh mo dhíchill de réir a chuid oibre, a oibríonn go tréan ionam. CAIBIDIL 2 1Oir ba mhaith liom go mbeadh a fhios agaibh cén choimhlint mhór atá agam ar bhur son, agus ar a son i Laodicea, agus ar a mhéid nach bhfaca mo aghaidh san fheoil; 2 Ionas go dtugaidís sólás dá gcroí, agus iad fite fuaite le chéile i ngrá, agus ris an uile shaibhreas lánchinnte na tuisceana, chun rúndiamhair Dé, agus an Athar, agus Chríost a admháil; 3 Ina bhfuil seoda uile na heagna agus an eolais i bhfolach. 4 Agus seo á rá agam, ar eagla go meallfadh aon duine tú le briathra mealltacha. 5Oir cé go bhfuilim as láthair san fheoil, fós féin táim in bhur dteannta sa spiorad, ag déanamh aoibhnis agus ag amharc bhur n-ord, agus seasmhacht bhur gcreidimh i gCríost. 6 Mar sin mar a fuair sibh Íosa Críost an Tiarna, mar sin siúlaígí ann: 7 Fréamhaithe agus tógtha suas ann, agus daingnithe sa chreideamh, de réir mar a múineadh daoibh, go líonmhar ann le buíochas. 8 Tabhair faoi deara nach gceilfidh aon duine sibh trí fhealsúnacht agus trí chealgaireacht dhíomhain, de réir thraidisiún na bhfear, de réir ghnásanna an domhain, agus ní i ndiaidh Chríost. 9Oir is ann a chomhnuigheann uile iomláine an Dé go corpartha. 10 Agus sibhse iomlán ann, atá mar cheann ar an uile phrionnsabal agus cumhacht: 11 Ina bhfuil sibhse freisin ar timchiollghearradh leis an timpeallghearradh gan lámha, le corp peacaí na feola a dhíbirt trí timpeallghearradh Chríost: 12 Arna adhlacadh leis sa bhaisteadh, áit a bhfuil sibhse éirithe mar aon leis trí chreideamh oibre Dé, a d’ardaigh ó mhairbh é. 13 Agus sibhse marbh i bhur bpeacaí agus i neamhthimchioll bhur bhfeoil, do cheangail sé leis mar aon leis, tar éis dó gach peaca a mhaitheadh daoibh; 14 Scrios amach lámhscríbhneoireacht na n-ordachán a bhí inár n-aghaidh, a bhí contrártha dúinn, agus thóg as an mbealach í, ag tairneáil lena chros; 15 Agus tar éis dó na tríocha agus na cumhachtaí a mhilleadh, rinne sé iad a thaispeáint go hoscailte, ag bua a fháil orthu ann.
Colosaigh
16 Dá bhrí sin ná déanadh duine ar bith breith oraibh i bhfeoil, nó i ndeoch, nó i leith lae naofa, nó gealaí nua, nó laethanta na sabóide: 17 Ar scáth na nithe atá le teacht; ach is le Críost an corp. 18 Ná mealladh duine ar bith bhur luach saothair agaibh le h-uirísleacht deonach agus le hadhradh na n-aingeal, ag cur isteach ar na nithe nach bhfaca sé, arna shúgradh go díomhain lena aigne fheóil, 19 Agus gan an Ceann a shealbhú, as a raibh an corp go léir trí altanna agus bannaí ag a raibh cothú ag freastal, agus ag cniotáil le chéile, ag méadú le méadú Dé. 20 Ar an ábhar sin má tá sibh marbh le Críost ó bhunadh an domhain, cad chuige, amhail is go mbeirfeá beo ar an domhan, sibh faoi réir ordacháin? 21 (Ná déan teagmháil; ná blais; ná láimhseáil; 22 Cé acu go léir a rachaidh chun báis le húsáid;) de réir orduithe agus theagasc daoine? 23 Cad iad na rudaí a bhfuil go deimhin léiriú eagna i adhradh uacht, agus umhlaíocht, agus faillí an chomhlachta; ní in onóir ar bith do shásamh na feola. CAIBIDIL 3 1Más mar sin a d’éirigh sibh maille le Críost, iarraigí na nithe atá thuas, mar a bhfuil Críost ina shuí ar dheis Dé. 2 Cuir do ghean ar na nithe thuas, ní ar na nithe ar domhan. 3Oir tá sibh marbh, agus tá bhur mbeatha folaithe le Críost i nDia. 4 Nuair a thaispeánfar Críost, arb é ár mbeatha é, is ansin a thaispeánfar sibhse mar aon leis i nglóir. 5 Mortify mar sin do bhaill atá ar an talamh; striapachas, neamhghlan, gean neamhord, foighne uilc, agus sanntachas, atá idolatraíochta: 6 Ar na nithe ar son a dtarlaíonn fearg Dé ar chlann na heasumhal: 7 Sa rud a shiúil sibhse freisin tamall, nuair a chónaigh sibh iontu. 8 Ach anois sibhse a chur amach freisin iad seo go léir; fearg, wrath, mailís, blasphemy, cumarsáid salach as do bhéal. 9 Ná bréagaigí dá chéile, ós rud é gur chuir sibh díot an seanduine agus a ghníomhartha; 10 Agus cuirigí ort an fear nua, atá athnuaite in eolas de réir íomhá an té a chruthaigh é: 11 I gcás nach bhfuil Gréagach ná Giúdach, timpeallghearradh ná neamhthimpeallta, Barbarian, Scitia, banna ná saor: ach is é Críost an t-uile, agus an t-iomlán. 12 Cuirigí ort mar sin, mar dhaoine tofa Dé, naofa agus ionúin, putóga na trócaire, cineáltas, umhlaíocht intinne, meekness, fadfhulangach; 13 Ag magadh dá chéile, agus ag maithiúnas dá chéile, má bhíonn congnamh ag aon duine i n-aghaidh aon duine: mar a mhaith Críosd daoibhse, mar sin déana-sa mar an gcéanna. 14 Agus thar na nithe seo go léir cuirigí ort carthanacht, atá mar cheangal na foirfeachta. 15 Agus go rialódh síocháin Dé i bhur gcroí, dá ngairtear sibh freisin in aon chorp amháin; agus bígí buíoch. 16 Bíodh briathar Chríost ina chónaí ionaibh go saibhir san uile eagna; ag teagasc agus ag adhradh a chéile ar sailm, agus iomainn agus amhráin spioradálta, ag canadh le grásta i bhur gcroí don Tiarna.
150
17 Agus gach ní a dhéanann sibh i bhfocal nó i ngníomh, déanaigí go léir in ainm an Tiarna Íosa, ag tabhairt buíochas do Dhia agus don Athair tríd. 18 A mhná céile, déanaigí uirísliú ar bhur bhfear céile, mar is cuí sa Tiarna. 19 A fhir chéile, gráigh do mhná céile, agus ná bí searbh ina gcoinne. 20 A chlann, déanaigí bhur dtuismitheoirí i ngach ní: óir is maith sin don Tiarna. 21 A aithreacha, ná cuirigí bhur gclann chun feirge, ar eagla go ndímholfar iad. 22 A sheirbhísigh, géilligí i ngach ní do máistrí de réir na feola; ní le seirbhís súl, mar menpleasers; ach in aontacht croí, eagla Dé: 23 Agus gach ní a dhéanann sibh, déanaigí go croíúil é, mar don Tiarna, agus ní ar dhaoine; 24 Ós eol dom gur ón Tiarna gheobhaidh sibh luach saothair na hoidhreachta: óir déanann sibh seirbhís don Tiarna Críost. 25 Ach an té a dheanann éagóir, gheobhaidh sé an éagóir a rinne sé: agus ní bhíonn meas ar dhaoine. CAIBIDIL 4 1 A mháistreachta, tabhair daoibhse atá cóir agus cothrom; a fhios agam go bhfuil Máistir agaibh ar neamh freisin. 2 Leanaigí ag urnaí, agus faire mar an gcéanna le buíochas; 3 Agus ag guí mar an gcéanna ar ár son, go n-osclódh Dia doras cainte dúinn, chun rúndiamhair Chríost a labhairt, a bhfuilim i ngaolta freisin: 4 Chun é a chur in iúl dom, mar ba chóir dom a labhairt. 5 Siúil san eagna i dtreo na ndaoine atá amuigh, ag fuascailt an ama. 6 Bíodh bhur gcaint de shíor le grásta, blasta le salann, chun go mbeadh a fhios agaibh conas is cóir daoibh freagra a thabhairt ar gach éinne. 7 Dearbhóidh Tichicus mo stát go léir daoibh, atá ina dheartháir ionúin, agus ina aire dílis agus ina chomhsheirbhíseach sa Tiarna: 8 An té a chuir mé chugaibh chun na críche céanna, chun go mbeadh eolas aige ar bhur n-eastát, agus go gcuirfeadh sé sólás ar bhur gcroí; 9 Le hOnesimus, deartháir dílis agus ionraic, atá ar dhuine agaibh. Cuirfidh siad in iúl daoibh gach ní a dhéantar anseo. 10 Cuireann Aristarchus mo chomhphríosúnach fáilte romhat, agus Marcus mac deirfiúr do Bharnabas, (i dteagmháil lena bhfuair sibh na haitheanta: má thagann sé chugaibh, glacaigí é); 11 Agus Íosa, dá ngairtear Iustus, atá de na timpeallghearradh. Is iad seo amháin mo chomhoibrithe chun ríocht Dé, a bhí ina sólás dom. 12 Cuireann Epaphras, atá ar cheann díot, seirbhíseach Chríost, fáilte romhat, ag obair go dian ar do shon i gcónaí i nguí, chun go seasfaidh tú foirfe agus iomlán i ngach toil Dé. 13 Oir is taifead dom é, go bhfuil an-dúil aige oraibhse, agus orthusan atá i Laodicea, agus orthusan i Hierapolis. 14Cuireann Lúcás, an dochtúir grámhar, agus Démas, fáilte romhat. 15 Cuir fáilte roimh na bráithre atá i Laodicéa, agus i Nimfas, agus an eaglais atá ina theach.
Colosaigh
16 Agus nuair a léifear an litir seo nur measg, tabhair faoi deara go léifear freisin é i séipéal na Laodiceach; agus mar an gcéadna léigheadh sibhse an litir ó Laodicéa. 17 Agus abair ri Archippus, Tabhair aire don mhinistreacht a fuair tú sa Tiarna, go gcomhlíonfaidh tú í. 18 Beannacht ó mo láimh Pól. Cuimhnigh mo bhannaí. Grace bheith in éineacht leat. Amen. (Scríobhtha ón Róimh go dtí na Colosaigh ag Tychicus agus Onesimus.)
151
1 Teasalónaigh
mbeimís inchurtha i leith aon duine agaibh, do shearmonaíomar soiscéal Dé daoibh. 10 Is finnéithe sibhse, agus Dia freisin, cé chomh naofa, agus go cóir, agus go neamhchoitinne a d'iompair muid muid féin i bhur measc a chreideann: 11 Mar is eol daoibh conas mar a thugamar comhairle agus sólás daoibh agus mar a thugamar faoi chúram gach duine agaibh, mar a dhéanann athair dá chlann; 12 Go n-imeodh sibhse fiúntach le Dia, a ghlaoigh chun a ríochta agus a ghlóire sibh. 13 Ar an ábhar sin freisin gabhaimid buíochas le Dia gan scor, mar, nuair a fuair sibh briathar Dé a chuala sibh uainne, ní mar bhriathar na ndaoine a fuair sibh é, ach mar atá sé i bhfírinne, briathar Dé, rud go héifeachtúil. oibríonn freisin ionaibhse a chreideann. 14Oir rinneadh sibhse, a bhráithre, ina lucht leanúna ar eaglaisí Dé atá i Iúdáia i gCríost Íosa: óir d’fhulaing sibhse mar an gcéanna rudaí ag bhur dtír féin, mar atá siad ag na Giúdaigh: 15 An té a mharaigh an Tiarna Íosa, agus a bhfáithe féin, agus a rinne géarleanúint orainne; agus ní thaitníonn siad le Dia, agus tá siad contrártha do gach fir: 16 A thoirmeasc orainn labhairt leis na Gintlithe chun iad a shábháil, chun a bpeacaí a líonadh suas i gcónaí: óir tá an fhearg ag teacht orthu go hiomlán. 17 Ach sinne, a bhráithre, ar ár dtógbháil uait ar feadh tamaill bhig i láthair, nách croidhe, is mó dícheall a dhéanaimís bhur n-aghaidh a fheiscint le fonn mór. 18 Ar an ábhar sin ba mhaith linn teacht chugaibh, mise Pól, arís agus arís eile; ach chuir Sátan bac orainn. 19 Oir cad é ár ndóchas, nó ár n-áthas, nó ár gcoróin áthais? Nach fiú sibhse i láthair ár dTiarna Íosa Críost ag a theacht? 20 Oir is sibhse ár nglóir agus ár n-áthas.
CAIBIDIL 1 1 Pól, agus Silbhánus, agus Timótéus, chum eaglais na dTéasalónach, atá i nDia an tAthair, agus sa Dtíghearna Iósa Críosd: Grása maille ribh, agus sith, ó Dhía ar nAthair, agus an Tighearna Iósa Críosd. 2 Gabhaimid buíochas le Dia i gcónaí ar bhur son go léir, ag tagairt daoibh inár nguí; 3 Ag cuimhneamh gan staonadh ar bhur saothar creidimh, agus saothair an ghrá, agus foighne an dóchais inár dTiarna Íosa Críost, i bhfianaise Dé agus ár nAthair; 4Bíodh a fhios agaibh, a bhráithre ionúin, bhur dtoghchán Dé. 5Oir ní i bhfocal amháin a tháinig ár soiscéal chugaibh, ach freisin i gcumhacht, agus sa Spiorad Naomh, agus i mórán dearbhaithe; mar is eol daoibh cad é an modh daoine a bhí againn inár measc ar bhur son. 6Agus rinneadh sibhse leanstan orainne, agus ar an Tiarna, tar éis an focal a fháil i mórán aimhréidh, faoi lúcháir an Spioraid Naoimh: 7 Ionas go raibh sibh ina samplaí ag gach duine a chreideann sa Mhacadóin agus in Achaia. 8Oir uaibhse a d’fhuascail briathar an Tiarna ní hamháin sa Mhacadóin agus in Achaia, ach freisin i ngach áit a bhfuil bhur gcreideamh i leith Dé scaipthe thar lear; ionas nach gá dúinn aon rud a labhairt. 9 Oir cuireann siad féin in iúl dúinne an modh chun dul isteach chugat a bhí againn, agus mar a d'iompaigh sibh ar Dhia ó na híola chun freastal ar an Dia beo agus fíor; 10 Agus chun fanacht ar a Mhac ó neamh , a d'ardaigh sé ó mhairbh , eadhon Íosa , a sheachadadh dúinn ón wrath le teacht .
CAIBIDIL 3
CAIBIDIL 2 1Oir is eol daoibh féin, a bhráithre, ár mbealach isteach chugaibh, nach raibh sé ar neamhní: 2 Ach fiú ina dhiaidh sin a d’fhulaing muid roimhe seo, agus go gcuireadh náire orainn, mar is eol daoibh, i bhFilipí, bhí sé dána orainne inár nDia soiscéal Dé a labhairt libh go han-mhéine. 3Oir ní raibh ár n-earalaíocht ar chealg, ná ar neamhghlaine, ná ar chealg: 4 Ach de réir mar a ceadaíodh dúinn ó Dhia a bheith curtha ar iontaoibh an tsoiscéil, is mar sin a labhraímid; ní mar dhaoine a thaitníonn, ach le Dia, a thriail ár gcroí. 5Oir níor úsáideamar uair ar bith briathra maol, mar is eol daoibh, ná clóca sannt; Is finné Dia: 6 Ná d’iarramar glóir d’fhir, ní dhearna sibhse ná daoine eile fós, nuair a d’fhéadfaimis a bheith trom, mar aspail Chríost. 7 Ach bhíomar uasal in bhur measc, mar a chothaíonn banaltra a leanaí: 8 Mar sin, ar ár n-uaillmhianach daoibhse, dob áil linne soisgéal Dé amháin a bheith tugtha daoibhse, ach ár nanam féin mar an gcéanna, do bhrígh gur ionmhuinn sibh. 9 Oir is cuimhin libh, a bhráithre, ar saothair agus ar saothair: óir ag obair d'oidhche agus de ló, do bhrígh nach
152
1 Ar an ábhar sin, nuair nárbh fhéidir linn éirí níos faide, cheapamar gur mhaith an rud é a bheith fágtha san Aithin inár n-aonar; 2 Agus chuir sé Timóteus, ár ndeartháir, agus ministir Dé, agus ár gcomh-oibrí i soiscéal Chríost, chun tú a bhunú, agus chun sólás a thabhairt daoibh i dtaobh bhur gcreidimh: 3 Ná gluaisfeadh duine ar bith leis na gortaibh so: óir a bhfuil a fhios agaibh féin go bhfuilmíd ceaptha chuige. 4Oir go deimhin, nuair a bhí muid in éineacht libh, dúirt muid libh roimhe seo gur cheart dúinn àmhghair a fhulaingt; mar a tharla, agus tá a fhios agaibh. 5 Ar an ábhar sin, nuair nárbh fhéidir liom éirí níos faide, chuir mé fios ar do chreideamh, ar eagla go ndéanfadh an buaireadóir tú a chathú ar mhodh éigin, agus go mbeadh ár gcuid saothair ar neamhní. 6 Ach anois nuair a tháinig Timótéus dínn chugaibh, agus a thug sé scéala maith dhúinn i dtaobh bhur gcreidimh agus bhur carthanachta, agus go mbíonn dea-chuimhne agaibh orainne i gcónaí, ag iarraidh go mór sinn a fheiceáil, mar sinne freisin sibhse a fheiceáil: 7 Dá bhrí sin, a bhráithre, tugadh sólás daoibh inár naimhleas agus ár gcruachás go léir de bharr bhur gcreidimh: 8 Oir is beo sinn anois, má sheasann sibh go daingean sa Tiarna. 9 Cad é an buíochas is féidir linn a thabhairt arís do Dhia ar bhur son, as an lúcháir go léir lena ndéanaimid lúcháir ar bhur son i láthair ár nDé;
1 Teasalónaigh
CAIBIDIL 5
10 Oíche agus lá ag guí go ró-mhór go bhfeicfinn do ghnúis, agus go ndéanfaimis an ní atá in easnamh ar do chreideamh a chomhlánú? 11 Anois go bhfóire Dia féin agus ár nAthair, agus ár dTiarna Íosa Críost, ár slí chugaibh. 12 Agus go ndéana an Tiarna méadú agus méadú i ngrá dá chéile, agus i dtreo gach fir, mar a dhéanaimidne daoibhse: 13 Sa deireadh socróidh sé bhur gcroíthe gan choire i naomhthacht i láthair Dé, ár nAthair, ag teacht ar dTiarna Íosa Críost lena naoimh go léir. CAIBIDIL 4 1 Ina theannta sin guidheaimid oraibh, a bhráithre, agus impí oraibh tríd an Tiarna Íosa, mar a fuair sibh uainne an tslí ar chóir daoibh siúl agus Dia a thoiliú, go mbeadh sibh go líonmhar níos mó agus níos mó. 2Oir tá a fhios agaibh cad iad na haitheanta a thugamar daoibh ag an Tiarna Íosa. 3Oir is í seo toil Dé, eadhon bhur naomhú, staonadh ó striapachas libh: 4 Go mbeadh a fhios ag gach duine agaibh conas a shoitheach a shealbhú i naomhú agus i onóir; 5 Ní hamhlaidh atá i lúcháir na comhaimsire, mar na Gintlibh nach bhfuil aithne acu ar Dhia: 6 Ná rachaidh aon duine thar fóir agus go ndéanfaidh sé calaois ar a bhráthair in aon ní: óir is é an Tiarna a dhíogras gach a leithéid, mar a thugamar réamhfhógra daoibhse agus a thugamar fianaise. 7Oir níor ghlaoigh Dia sinn chun na neamhghlana, ach chun na naomhaíochta. 8 Mar sin an té a dhéanann díspeagadh, ní dhéanann sé díspeagadh ar dhuine, ach ar Dhia, a thug dúinne freisin a Spiorad Naomh. 9 Ach mar a bhaineann le grá bráithreachas ní gá duit mé a scríobh chugaibh: óir tá sibh féin múinte ó Dhia grá a thabhairt dá chéile. 10 Agus go deimhin déanann sibh é i dtreo na mbráithre uile atá sa Mhacadóin go léir: ach guímis oraibh, a bhráithre, go méadóidís níos mó agus níos mó; 11 Agus go ndéana sibh staidéar ar bheith ciúin, agus ar bhur ngnó féin a dhéanamh, agus ar oibriú le bhur lámha féin, mar a d’ordamar daoibh; 12Chun siúl go macánta i dtreo na ndaoine atá amuigh, agus go mbeadh easpa tada oraibh. 13 Ach ní ba mhaith liom daoibhse a bheith aineolach, a bhráithre, mar gheall orthu siúd atá ina gcodladh, chun ná bíodh brón oraibh, mar dhaoine eile nach bhfuil dóchas acu. 14 Le haghaidh má chreideann muid go bhfuair Íosa bás agus d'ardaigh arís, mar sin freisin an dream a chodail in Íosa a thabharfaidh Dia leis. 15 Mar seo a deirimid ribh le briathar an Tiarna, nach sinne atá beo agus a fhanann go dtí teacht an Tiarna cosc a chur orthu siúd atá ina gcodladh. 16Oir titfidh an Tiarna féin ó neamh le scairt, le guth an ardaingeal, agus le trumpa Dé: agus ardóidh na mairbh i gCríost ar dtús: 17 Ansin sinnne atá beo agus atá fanta, glacfar i dteannta leo sna scamaill, chun bualadh leis an Tiarna san aer: agus mar sin beidh muid go deo leis an Tiarna. 18 Ar an ábhar sin tugaigí sólás dá chéile leis na focail seo.
153
1Ach de na tráthanna agus de na séasúir, a bhráithre, ní gá daoibhse a scríobh mé chugaibh. 2Oir is eol daoibh féin go foirfe gur mar sin a thagann lá an Tiarna mar ghhadaí san oíche. 3 Oir nuair a déarfaidh siad , Síocháin agus sábháltacht ; ansin tagann scrios tobann orthu, mar travail ar bhean le leanbh; agus ní éalóidh siad. 4 Ach níl sibhse, a bhráithre, sa dorchadas, chun go ngabhfadh an lá sin suas mar ghadaí sibh. 5 Is sibhse uile clann an tsolais, agus clann an lae: ní den oíche sinn, ná den dorchadas. 6 Dá bhrí sin ná déanaimis codladh, mar a dhéanann daoine eile; ach déanaimis faire agus bígí sobr. 7 Oir iadsan a chodluigheann codladh san oidhche; agus an dream a bhíonn ar meisce bíonn siad ar meisce san oíche. 8 Ach déanaimisne, an dream atá sa lá, bheith stuama, ag cur orainn uchd an chreidimh agus an ghrá; agus le haghaidh clogad, an dóchas an tslánaithe. 9Oir níor cheap Dia sinn chun feirge, ach chun slánaithe trínár dTiarna Íosa Críost; 10 An té a fuair bás ar ár son, chun go mairfimid in éineacht leis, pé acu dúisimid nó codladh. 11 Ar an ábhar sin tugaigí sólás d’á chéile, agus déanaigí múinte a chéile, mar a dhéanann sibh féin freisin. 12 Agus guímid oraibh, a bhráithre, aithne a chur ar an dream a oibríonn in bhur measc, agus atá os bhur gcomhair sa Tiarna, agus a thugann comhairle daoibh; 13 Agus meas an-mhór a bheith orthu i ngrá ar son a gcuid oibre. Agus bígí i síocháin eadraibh féin. 14 Molaimid daoibh anois, a bhráithre, rabhadh a thabhairt dóibh siúd atá mí-riarúil, sólás a thabhairt do na laga, déanaigí tacaíocht don lag, bígí foighneach le gach duine. 15 Féach nach ndéanann aon duine olc ar olc d'aon duine; ach lean go brách an rud atá go maith, idir tú féin agus gach fir. 16 Bíodh lúcháir oraibh go deo. 17 Guigh gan scor. 18 Gabhaigí buíochas i ngach ní: óir is í seo toil Dé i gCríost Íosa daoibhse. 19 Ná múch an Spiorad. 20 Ná déan dearmad ar na fáithe. 21 Cruthaigh gach ní; coinnigh go tapa an rud atá go maith. 22 Staon ó gach cuma an uilc. 23 Agus go naomhaíonn Dia na síochána sibh go hiomlán; agus guímis ar Dhia bhur n-uile spioraid, agus bhur nanama agus bhur gcorp a shlánchoimeád gan choire go dtí teacht ár dTiarna Íosa Críost. 24 Is dílis an té a ghlaonn oraibh, an té a dhéanfaidh é freisin. 25 A bhráithre, guidhibh ar ár son. 26 Beannaigh do na bráithre go léir le póg naofa. 27 Iarraim oraibh ón Tiarna an litir seo a léamh do na bráithre naofa go léir. 28Grásta ár dTiarna Íosa Críost go raibh maille ribh. Amen. (Ón Aithin a scríobhadh an chéad litir chuig na Teasalónaigh.)
2 Teasalónaigh CAIBIDIL 1 1 Pól, agus Silbhánus, agus Timótéus, chum eaglais na dTeasalónach i nDia ar n-Athair, agus sa Dtíghearna Iósa Críosd: 2Grásta chugaibh, agus sith, ó Dhía ar nAthair, agus ón dTighearna Iósa Críosd. 3 Tá sé de cheangal orainn buíochas a ghabháil le Dia i gcónaí ar bhur son, a bhráithre, mar is cuí, mar go bhfásann bhur gcreideamh go mór, agus go bhfuil carthanacht gach duine agaibh go léir i leith a chéile go flúirseach; 4 Ionas go ndéanfaimid féin glóir ionaibh in eaglaisí Dé ar son bhur bhfoighne agus bhur gcreidimh i bhur ngéarleanúintí agus bhur gcruachás go léir a fhulaingíonn sibh: 5 Rud atá ina chomhartha soiléir ar bhreithiúnas ceart Dé, chun go n-áireofar sibhse gur fiú ríocht Dé, as a bhfuil sibh ag fulaingt freisin: 6 Do bhrígh gur cóir le Dia íarraidh a chúiteamh leosan a chuirfeas ort; 7Agus daoibhse atá faoi thrioblóid, scíth a ligean linne, nuair a bheidh an Tiarna Íosa á fhoilsiú ó neamh lena aingil chumhachtacha, 8 Sa tine lasrach ag déanamh dioghail orthusan nach bhfuil aithne acu ar Dhia, agus nach gcloíonn le soiscéal ár dTiarna Íosa Críost: 9 An té a ghearrfar le scrios síoraí ó láthair an Tiarna, agus ó ghlóir a chumhachta; 10 Nuair a thiocfaidh sé chun a ghlóire ina naomh, agus go mbeidh meas aige orthu siúd go léir a chreideann (mar gur creideadh ár gcuid fianaise in bhur measc) sa lá sin. 11 Ar an ábhar sin freisin guímid i gcónaí ar do shon, go náireofaí ár nDia go bhfuil tú fiúntach ar an nglaoch seo, agus go gcomhlíonfadh sé dea-thoil a mhaitheasa go léir, agus obair an chreidimh faoi chumhacht: 12Chun ainm ár dTiarna Íosa Críost a bheith glóire ionaibh, agus sibhse ann, de réir grásta ar Dé, agus an Tiarna Íosa Críost. CAIBIDIL 2 1 Guímid anois oraibh, a bhráithre, ar theacht ár dTiarna Íosa Críost, agus ar cruinneachadh le chéile chuige, 2 Ná déanaigí crith intinne go luath sibh, nó ná bíodh imní oraibh, le spioraid, ná le briathar, ná le litir mar uainne, mar go bhfuil lá Chríost ar láimh. 3 Ná mealladh duine ar bith sibh ar mhodh ar bith: óir ní thiocfaidh an lá sin, ach amháin go dtitfidh ar dtús, agus go nochtfar fear an pheacaidh, mac an sgrios; 4 An té a chuireann i gcoinne agus a ardaíonn é féin os cionn gach a dtugtar Dia, nó a adhradh; Ionas go mbeidh sé ina shuí mar Dhia i dteampall Dé, á thaispeáint dó féin gur Dia é. 5 Nach cuimhin libh, nuair a bhí mé fós in éineacht libh, go ndúirt mé na nithe seo libh? 6 Agus anois tá a fhios agaibh cad a choinníonn siar é chun go nochtfaí é ina aimsir. 7Oir oibríonn rúndiamhair na héagóra cheana féin: ach an té a ligfidh anois, ligfidh sé, go dtógfar as an mbealach é.
154
8 Agus ansin foilseofar an t-Urcach sin, a chaithfidh an Tiarna le spiorad a bhéil, agus a scriosfaidh le gile a theacht: 9An té sin a bhfuil a theacht tar éis oibriú Sátan leis an uile chumhacht, agus gach comhartha agus iontais bhréagacha, 10 Agus le gach mealladh na héagóra i ndaoine a chailltear; óir ní bhfuair siad grá na fírinne, chun iad a shábháil. 11 Agus ar an ádhbhar so cuirfidh Dia míorbhuile láidir chuca, chum go gcreidfidís bréug: 12 Chun go ndéanfaí damanta orthu go léir nár chreid an fhírinne, ach a raibh sásamh acu san éagórach. 13Ach tá sé de cheangal orainn buíochas a ghabháil le Dia ar bhur son i gcónaí, a bhráithre ionúin an Tiarna, mar gur roghnaigh Dia sibh ó thús chun slánaithe trí naomhú an Spioraid, agus trí chreideamh na fírinne: 14 Chuige sin do ghlaoigh sé sibh trínár soiscéal, chun glóire ár dTiarna Íosa Críost a fháil. 15 Uime sin, a bhráithre, seasaigí go daingean, agus cumaigí na traidisiúin a múineadh daoibh, cibé acu ar bhriathar nó ar ár n-eipistéal. 16Anois ár dTiarna Íosa Críost féin, agus Dia, eadhon ár nAthair, a ghráigh sinn, agus a thug dúinn sólás síoraí agus dóchas maith trí ghrásta, 17 Déan sólás do chroí, agus daingníonn tú gach dea-focal agus gach dea-obair. CAIBIDIL 3 1 Mar fhocal scoir, a bhráithre, guígí ar ár son, go mbeadh saorchúrsa ag briathar an Tiarna, agus go dtabharfar glóir dó, amhail libhse: 2 Agus chun sinn do shaoradh ó dhaoine mí-réasúnta agus aingidh: óir níl creideamh ag gach duine. 3 Ach tá an Tiarna dílis, a dhaingneoidh tú, agus a choinneoidh ón olc thú. 4 Agus tá muinín againn as an Tiarna ag baint daoibh, go ndéanfaidh sibh agus go ndéanfaidh sibh na nithe a ordaimid daoibh. 5 Agus treoraíonn an Tiarna bhur gcroíthe isteach i ngrá Dé, agus isteach san othar atá ag feitheamh le Críost. 6 Ordaímid anois daoibh, a bhráithre, in ainm ár dTiarna Íosa Críost, sibh féin a tharraingt siar ó gach deartháir a shiúlann go mí-ordúil, agus ní de réir an traidisiúin a fuair sé uainn. 7Oir tá a fhios agaibh féin conas is cóir daoibh sinne a leanúint: óir níor ghníomhaíomar sinn féin go mí-ordúil in bhur measg; 8 Níor ith muid arán duine ar bith ach an oiread; ach d'oibrigh sé le saothair agus le saothair oíche agus lá, ionas nach mbeadh muid inmhuirir ar aon duine agaibh: 9 Ní mar gheall ar nach bhfuil cumhacht againn, ach chun sinn féin a dhéanamh mar shampla daoibh chun sinn a leanúint. 10 Le haghaidh fiú nuair a bhí muid in éineacht leat, d'ordaigh muid seo daoibh, más rud é nach n-oibreodh aon duine, níor cheart dó ithe. 11Oir cloisimid go bhfuil dream a shiúlann in bhur measc go mí-ordúil, nach n-oibríonn ar chor ar bith iad, ach gur coirpeach iad. 12 Anois ordaímid agus tugaimid moladh dóibh trínár dTiarna Íosa Críost, go n-oibreoidh siad go ciúin, agus go n-itheann siad a n-arán féin. 13 Ach sibhse, a bhráithre, ná bígí tuirseach de dhéanamh.
2 Teasalónaigh
14 Agus mura ngéilleann aon duine dár mbriathar san epistol so, tabhair faoi deara an duine sin, agus ná bíodh comhluadar agat leis, ionnus go mbeidh náire air. 15 Ach ná déan é a áireamh mar namhaid, ach admhaigh mar dheartháir é. 16 Anois go dtabharfaidh Tiarna na síochána féin síocháin daoibh i gcónaí ar gach uile bhealach. Go raibh an Tiarna libh go léir. 17 Beannacht Phóil le mo láimh féin, is é sin an comhartha i ngach eipistil: mar sin scríobhaim. 18Grásta ár dTiarna Íosa Críost go raibh sibh go léir. Amen. (Ón Aithin a scríobhadh an dara heipistéil chun na dTeasalónaigh.)
155
1 Tiomóid
CAIBIDIL 2
CAIBIDIL 1 1 Pól, abstol Iósa Críosd tré aithne Dé ar Slánuightheóir, agus an Tighearna Iósa Críosd, atá ár ndóchas; 2 Chuig Timóteus, mo mhac féin sa chreideamh: Grása, trócaire, agus síocháin, ó Dhía ár nAthair, agus ó Íosa Críost ar dTiarna. 3 Mar a d’impigh mé ort fanúint go fóill in Ephesus, nuair a chuaigh mé isteach sa Mhacadóin, go n-ordódh tú do dhaoine áirithe gan teagasc ar bith eile a theagasc; 4 Ná tabhair aird ar fhánaí agus ar ghinealacha gan deireadh, a chuireann ceist orthu, seachas ar theagasc Dé atá sa chreideamh: déan amhlaidh. 5 Anois is críoch don aithne carthanacht as croí glan, agus as coinsias maith, agus as creideamh neamhghéilliúil: 6 As a bhfuil swered roinnt iompaithe leataobh chun jangling vain; 7 Ar mian leo bheith ina múinteoirí dlí; ní thuigeann siad cad a deir siad, ná cad a dhearbhaíonn siad. 8 Ach tá a fhios againn gur maith an dlí, má úsáideann duine é go dleathach; 9 Ar an eolas seo, nach ar son an chirt a dhéantar an dlí, ach ar son na n-éagórach agus easumhal, ar son na naindiachaí agus na bpeacach, ar son na mí-naomha agus na míntíreachais, na dúnmharfóirí aithreacha agus na dúnmharfóirí máithreacha, na marbhóirí, 10 Ar son whoremongers, dóibh siúd a thruaillíonn iad féin leis an chine daonna, do menstealers, do liars, do dhaoine mianta, agus má tá aon ní eile atá contrártha le teagasc fuaime; 11 De réir shoiscéal glórmhar an Dé bheannaigh, a bhí tiomanta do mo mhuinín. 12 Agus gabhaim buíochas le Críost Íosa ár dTiarna, a chuir ar mo chumas, mar gur mheas sé dílis mé, agus é á chur sa mhinistreacht; 13 A bhí os comhair blasphemer, agus géarleantóir, agus díobhálach: ach fuair mé trócaire, mar go ndearna mé é go aineolach i mí-chreidimh. 14 Agus go raibh grásta ár dTiarna go flúirseach go flúirseach leis an gcreideamh agus an grá atá i gCríost Íosa. 15 A rá dílis é seo, agus is fiú gach glacadh leis, gur tháinig Íosa Críost ar an saol chun peacaigh a shábháil; a bhfuil mé i mo cheann. 16 Ar an adhbhar sin fós fuair mé trócaire, chun go léireodh Íosa Críost ionam ar dtús gach fadfhulangach ionam, mar shamhail dhóibh a chreidfeadh ann san feasta, don bheatha shíorruidhe. 17 Anois don Rí síoraí, neamhbhásmhar, dofheicthe, an taon Dia ciallmhar, go raibh onóir agus glóir go síoraí. Amen. 18 Déanaim an muirear seo a chur ort, a Thiomóid mhic, de réir na tairngreachtaí a chuaigh romhat, go bhféadfá cogadh maith a chogadh leo; 19 Creideamh a bheith agat, agus coinsias mhaith; a rinne cuid acu longbhriseadh a chuir ar shiúl maidir le creideamh: 20 Mar atá Himenáeus agus Alastar; a thug mé do Sátan, ionas go bhfoghlaimeoidís gan blaspheme.
156
1 Molaim dá bhrí sin, ar dtús, achainíocha, paidreacha, idirghuí, agus tabhairt buíochais, a dhéanamh ar son na bhfear go léir; 2 Ar son ríthe, agus ar son gach a bhfuil údarás; chun go mairfimid saol ciúin suaimhneach i ngach diadhacht agus macántacht. 3 Oir tá sé seo maith agus inghlactha i bhfianaise Dé ár Slánaitheoir; 4 A mbeidh aige gach duine a shábháil, agus teacht chun eolas na fírinne. 5Oir is aon Dia amháin atá ann, agus aon idirghabhálaí idir Dia agus fir, an duine Íosa Críost; 6 A thug é féin mar airgead fuascailte do chách, le fianaise a thabhairt in am trátha. 7 Chuige seo is seanmóir agus aspal mise, (a labhróidh mé an fhírinne i gCríost, agus ní bréag;) oide do na Cinneach i gcreideamh agus i bhfírinne. 8 Is mian liom, dá bhrí sin, daoine a ghuí i ngach áit, ag tógáil suas lámha naofa, gan fearg agus gan amhras. 9 Mar an gcéanna freisin, go ndéanann mná iad féin a mhaisiú i n-éadaí measartha, le náire agus le stuamacht; ní le gruaig broided, nó ór, nó péarlaí, nó le sraith costasach; 10 Ach (a thiocfas do mhná ag gairm na diadhachd) maille re dea-oibreacha. 11 Lig don bhean foghlaim ina tost agus gach suaitheadh. 12 Ach ní fhulaingímse do bhean teagasc a dhéanamh, ná údarás a ghlacadh ar an bhfear, ach bheith ina tost. 13 Oir cruthaíodh Ádhamh ar dtús, ansin Éabha. 14 Agus níor mealladh Ádhamh, ach an bhean a bhí á mealladh bhí sí sa chionta. 15 Mar sin féin slánófar í le linn leanaí a iompar, má leanann siad de chreideamh agus de charthanacht agus de bheannaíocht le sobraíocht. CAIBIDIL 3 1 Is fíor é so a rádh, Más mian le duine oifig easpog, tá dea-obair dúil aige. 2 Ní foláir, mar sin, easpag a bheith gan locht, fear céile aon mhnaoi, airdeallach, stuama, dea-iompair, tugtha chun aíochta, éirimiúil le teagasc; 3 Ní thugtar fíon, ní bhuailteoir, Ní sanntach lucre salach; ach foighneach, ní brawler, ní sanntach; 4 Duine a rialaíonn a theach féin go maith, agus a chlann faoi réir an uile dhomhantais; 5 (Oir mura bhfuil a fhios ag duine a theach féin a rialú, conas a thabharfaidh sé aire d’eaglais Dé?) 6 Ní duine úrnua é, ar eagla go dtitfidh sé faoi dhaoradh an diabhail nuair a bheidh sé ardaithe le bród. 7 Ina theannta sin ní foláir dó tuairisc mhaith a bheith aige orthu siúd atá amuigh; ar eagla go dtitfeadh sé faoi mhasladh agus i ribe an diabhail. 8 Ní foláir mar an gcéanna na deacons a bheith uaigneach, gan teanga dhúbailte, gan mórán fíona a thabhairt dóibh, gan a bheith santach ar lucre salach; 9 Rúndiamhair an chreidimh a shealbhú i coinsias ghlan. 10 Agus go gcruthófar iad seo freisin ar dtús; ansin lig dóibh úsáid a bhaint as oifig deacon, á fháil gan milleán. 11 Mar sin féin ní mór dá mná céile a bheith uaigneach, gan a bheith ina gcéilí, stuama, dílis i ngach ní.
1 Tiomóid
12 Bíodh na deacons ina bhfear céile d’aon mhnaoi, ag rialú a gclann agus a dtithe féin go maith. 13Oir ceannaíonn siadsan a bhain úsáid as oifig dhéacon go maith dóibh féin, agus mór-dána sa chreideamh atá i gCríost Íosa. 14 Scríobhaim na nithe seo chugat, ag súil le teacht chugat gan mhoill: 15 Ach má fhanann mé i bhfad, chun go mbeidh a fhios agat conas is cóir duit tú féin a iompar i dteach Dé, mar atá eaglais an Dé bheo, colún agus bonn na fírinne. 16 Agus gan chonspóid is mór rúndiamhair na diadhachta: bhí Dia follasach san fheoil, fíréanaithe sa Spiorad, le feiceáil ag aingil, ag seanmóireacht do na Gintlithe, ag creidiúint sa domhan, arna ghlacadh suas sa ghlóir.
4Ach má bhíonn clann nó nianna ag baintreach ar bith, foghlaimidís ar dtús cráifeacht a léiriú sa bhaile, agus cúiteamh a chúiteamh dá dtuismitheoirí: óir atá sin maith agus inghlactha os comhair Dé. 5Anois, is baintreach dhílis í, agus is baintreach í, a iontaoibh i nDia, agus fanann sí in uirísle agus i n-urnaí d'oidhche agus de ló. 6 Ach an té a mhaireann le pléisiúr, tá sí marbh fad a mhairfidh sí. 7 Agus tugann na nithe seo i gceannas, ionas go mbeidh siad gan locht. 8Ach mura ndéanann aon duine foráil dá chuid féin, agus go speisialta dóibh siúd ina theach féin, shéan sé an creideamh, agus is measa é ná an t-ionadh. 9 Ná tógfar baintreach san líon fé thrí fichid bliadhan d'aois, ar mbeith 'na mnaoi ag aon fhear, 10 Tuairisciú maith maidir le dea-oibreacha; má rug sí clann, má lóistín sí coigreach, má nigh sí cosa na naomh, má d'fhuascail sí an truagh, má lean sí go dícheallach gach dea-obair. 11 Ach diúltaíonn na baintreacha is óige: óir nuair a bheidh siad tar éis tosú ar éigean a dhéanamh i gcoinne Chríost, pósfaidh siad; 12 Ag déanamh damanta, mar gur chaith siad a gcéad chreideamh. 13 Agus leis sin foghlaimíonn siad a bheith díomhaoin, ag fánaíocht ó theach go teach; agus ní hé amháin díomhaoin, acht daoine magaidh mar an gcéanna agus daoine gnótha, ag labhairt nithe nár cheart dóibh. 14 Déanfaidh mé mar sin na mná óga a phósadh, a leanaí a iompar, an teach a threorú, gan aon ócáid a thabhairt don namhaid labhairt go maslach. 15 Oir tá cuid acu iompú i leataobh cheana féin tar éis Sátan. 16 Má bhíonn baintreacha ag fear nó bean ar bith a chreideann, ligigí dóibh faoiseamh a thabhairt dóibh, agus ná cuirfí cúis ar an eaglais; go dtuga sé faoiseamh dóibh ar baintreacha iad go deimhin. 17 Measfar gur fiú onóir dhúbailte na seanóirí a rialaíonn go maith, go háirithe iad siúd a oibríonn sa bhriathar agus sa teagasc. 18 Oir a deir an scrioptúr, Ní dhéanfaidh tú muiceann ar an damh a shaothraíonn an t-arbhar. Agus, Is fiú an oibrí a luach saothair. 19 I gcoinne seanóirí ná glac cúiseamh, ach os comhair beirt nó triúr finnéithe. 20 Iad siúd a dhéanann an peaca a achmhas roimh chách, go mbeadh eagla ar dhaoine eile freisin. 21 Iarraim ort os comhair Dé, agus an Tiarna Íosa Críost, agus na haingil toghaí, tú a urramú na rudaí seo gan leas a bhaint as a chéile, gan déanamh aon ní trí chlaonadh. 22 Ná leag lámha go tobann ar dhuine ar bith, agus ná bíodh páirt agat i bpeacaí daoine eile: coinnigh tú féin glan. 23 Ná hól a thuilleadh uisce, ach bain úsáid as beagán fíona ar mhaithe le do ghoile agus ar mhaithe le d'easláin. 24 Tá peacaí fir áirithe oscailte roimh ré, ag dul roimh bhreithiúnas; agus roinnt fir a leanann siad ina dhiaidh. 25 Mar an gcéanna tá dea-oibreacha cuid acu soiléir roimh ré; agus ní féidir iad siúd atá ar shlí eile a chur i bhfolach.
CAIBIDIL 4 1 Labhraíonn an Spiorad go sainráite, go n-imeoidh cuid acu san aimsir dheiridh ón gcreideamh, ag tabhairt aire do bhiotáille mheabhlaireachta, agus do theagaisc diabhal; 2 Ag labhairt bréaga sa tsiocair; a choinsiasa seaded le iarann te; 3 Ag cosc ar phósadh, agus á ordú staonadh ó fheoil, a chruthaigh Dia lena ghlacadh mar aon le buíochas leo siúd a chreideann agus a thuigeann an fhírinne. 4Oir is maith gach créatúr Dé, agus ní haon ní le diúltú é, má ghlactar le buíochas é: 5 Oir tá sé naofa ag briathar Dé agus urnaí. 6 Má chuireann tú na bráithre i gcuimhne na nithe seo, beidh tú i do aire mhaith ag Íosa Críost, arna chothú i bhfocail an chreidimh agus an dea-theagaisc, ar a bhfuil bainte amach agat. 7 Ach diúltaigh seanscéalta na mban atá salach agus sean, agus déan tú féin níos fearr chun na diadhachta. 8Oir is beag tairbhe a dhéanann cleachtadh coirp: ach tá an diadhacht tairbheach don uile ní, ag a bhfuil gealltanas na beatha atá ann anois, agus an bheatha atá le teacht. 9 Is focal dílis é seo agus is fiú glacadh leis. 10Oir mar sin déanaimid saothair agus maslaí araon, mar go bhfuil muinín againn as an Dia beo, Slánaitheoir na ndaoine go léir, go háirithe na gcreidmheach. 11 Ordaíonn agus múineann na nithe seo. 12 Ná déanadh aon duine díspeagadh ar d’óige; ach bí i d'shampla de na creidmhigh, i bhfocal, i gcomhrá, sa charthanacht, sa spiorad, sa chreideamh, sa íonacht. 13 Go dtí go dtiocfaidh mé, tabhair aire don léitheoireacht, don exhorting, don teagasc. 14 Ná déan dearmad ar an bronntanas atá ionat, a tugadh duit trí fháidh, le leagan lámha na cléireach. 15 Déan machnamh ar na nithe seo; tabhair thú féin go hiomlán dóibh; go bhfeicfear do thairbheach do chách. 16 Tabhair aire dhuit féin, agus don fhoirceadal; lean ar aghaidh iontu: óir le déanamh seo beidh tú a shábháil araon tú féin, agus iad siúd a éisteann tú. CAIBIDIL 5 1 Ná déan achmhasan ar sheanóir, ach guigh air mar athair; agus na fir óga mar bhráithre; 2 Na mná aosta mar mháithreacha; an níos óige mar deirfiúracha, le gach íonachta. 3 Tabhair onóir do bhaintreacha is baintreacha go deimhin.
157
1 Tiomóid
CAIBIDIL 6 1 Measadh an líon seirbhíseach atá faoin gcuing a máistrí féin gur fiú an onóir go léir iad, ionas nach gcuirfí blas ar ainm Dé agus a theagasc. 2 Agus an dream a bhfuil máistrí creidmheacha acu, ná déanaidís díspeagadh orthu, mar gur bráithre iad; ach is amhlaidh a dhéanann siad seirbhís dóibh, mar go bhfuil siad dílis agus ionúin, ina bpáirtithe sa sochar. Múineann na nithe seo agus spreagtar iad. 3 Má mhúineann aon duine a mhalairt, agus nach toil le briathra folláin, eadhon focail ár dTiarna Íosa Críost, agus leis an teagasc atá de réir na diadhachta; 4 Tá sé bródúil, gan eolach ar bith, ach ag déanamh feasa ar cheisteanna agus ar achrann focal, as a dtagann éad, achrann, ráflaí, drochscéalta, 5 Díospóidí feirge daoine a bhfuil aigne éillitheacha acu, agus iad i bhfad i gcéin na fírinne, ag ceapadh gurb é an tairbhe sin an diadhacht: tarraing siar thú féin uaidh sin. 6 Ach is mór an tairbhe an diadhacht maille le sásamh. 7Oir thugamar rud ar bith isteach sa saol seo, agus is cinnte nach féidir linn aon ní a dhéanamh. 8 Agus ar mbiadh agus ar n-eudach do bheith againn leis. 9 Ach tuitfidh an dream a bheidh saidhbhir i gcathú agus i ribe, agus i go leor ana-mianna amaideacha agus gortacha, a bháthann daoine i ndíothú agus i gcruachás. 10Oir is é grá an airgid fréamh an uile uilc: agus cé gur mhian le daoine áirithe ina dhiaidh sin, chuaigh siad ar seachrán ón gcreideamh, agus thréig siad iad féin le mórán dochair. 11 Ach thusa, a dhuine Dé, teich na nithe seo; agus lean fíréantacht, diadhacht, creideamh, grá, foighne, meekness. 12 Comhraic mhaith an chreidimh, déan greim ar an mbeatha shíoraí, dá ngairtear thú freisin, agus ar a ndearna tú gairm mhaith os comhair mórán finnéithe. 13 Cuirim cúram ort i bhfianaise Dé, a bheathóidh gach ní, agus os comhair Íosa Críost, a chonaic roimh Phontius Píoláit admháil mhaith; 14 Go gcoimeádfá an t-aitheantas so gan smál, gan aithrighe, go dtí follas ar dTighearna Íosa Críost: 15 A thaispeánfaidh sé ina aimsir, cé hé an t-aon Phólach beannaithe, Rí na ríthe agus Tiarna na dTiarnaí; 16 An té nach bhfuil aige ach neamhbhásmhaireacht, a chónaíonn i bhfianaise nach féidir le haon duine a theacht chuige; nach bhfaca aon fhear, ná ní féidir a fheiceáil: dá mbeadh onóir agus cumhacht shíoraí. Amen. 17 Tabhair de chúram orthu siúd atá saibhir sa saol seo, gan a bheith ard-mheabhrach, ná muinín a bheith acu as saibhreas neamhchinnteach, ach as an Dia beo, a thugann dúinn go saibhir gach ní le taitneamh a bhaint as; 18 Go ndéanaidís an mhaith, go mbeidís saibhir i ndeaoibreacha, réidh le dáileadh, toilteanach cumarsáid a dhéanamh; 19 Bunús maith a chur i dtaisce dóibh féin in aghaidh na haimsire atá le teacht, chun greim a choinneáil ar an mbeatha shíoraí. 20 A Thiomóid, coinnigh an méid atá tiomanta do d’mhuinín, ag seachaint leanbhaí diamhasla agus díomhaoine, agus freasúra na heolaíochta ar a dtugtar go bréagach: 21 A rinne daoine áirithe a ndearnadar earráid maidir leis an gcreideamh. Go raibh grásta leat. Amen. (Scríobhadh an
158
chéad cheann go dtí Tiomóid ó Laodicea, sin í an phríomhchathair Phrigia Pacatiana.)
2 Tiomóid CAIBIDIL 1 1 Pól, abstol Íosa Críost tré thoil Dé, do réir ghealladh na beatha atá i gCríost Íosa, 2 A Thiomóid, mo Mhac ionúin: Grása, trócaire, agus sith, ó Dhía an tAthair, agus ó Chríosd Iosa ar dTiarna. 3 Gabhaim buíochas le Dia, a ndéanaim seirbhís ó mo shinsir le coinsias íon, go bhfuil cuimhne agam ort gan stad i mo ghuí de ló is de ló; 4 Ba mhór an fonn ort thú a fheiceáil, ag cuimhneamh ar do dheora, chun mé a líonadh le lúcháir; 5 Nuair a ghlaoim chun cuimhne an chreidimh neamhghéilliúil atá ionat, a bhí ar dtús i do sheanmháthair Lois, agus i do mháthair Eunice; agus táim cinnte go bhfuil sin ionatsa freisin. 6 Ar an ábhar sin cuirim i gcuimhne duit bronntanas Dé a mhúscailt ionat trí mo lámha a chur orm. 7 Oir níor thug Dia spiorad na heagla dhúinn; ach cumhacht, agus grá, agus meon macánta. 8 Ná bíodh náire ort, dá bhrí sin, i bhfianaise ár dTiarna, ná uaimse a phríosúnach: ach bíodh páirt agat i bpoist an tsoiscéil de réir cumhachta Dé; 9 An té a shábháil sinn, agus a ghlaoigh le gairm naofa sinn, ní de réir ár n-oibreacha, ach de réir a chríche agus a ghrásta féin, a tugadh dúinn i gCríost Íosa roimh thosaigh an domhain, 10 Ach atá léirithe anois ag láithriú ár Slánaitheora Íosa Críost, a chuir deireadh le bás, agus a thug beatha agus neamhbhásmhaireacht chun solais tríd an soiscéal: 11 Chuige seo ceaptar mé i mo sheanmóir, agus i d’aspal, agus i m’oide ar na Gintlithe. 12 Ar an gcúis atáim ag fulaingt na nithe seo freisin: mar sin féin níl náire orm: mar tá a fhios agam cé a chreid mé, agus táim lánchinnte gur féidir leis an méid a rinne mé a choinneáil dó in aghaidh an lae sin. 13 Coinnigh go daingean foirm na bhfocal slán, a chuala tú uaimse, sa chreideamh agus sa ghrá atá i gCríost Íosa. 14 Coiméad an ní maith sin a rinneadh chugat tríd an Spiorad Naomh atá ina chónaí ionainn. 15 Tá a fhios agat seo, go n-iompófar iad go léir atá san Áise uaim; a bhfuil Phygellus agus Hermogenes. 16 Déan an Tiarna trócaire ar theach Onesiphorus; óir is minic a thug sé athnuachan dom, agus ní raibh náire air as mo shlabhra: 17 Ach, nuair a bhí sé sa Róimh, d'iarr sé amach go dian dícheallach mé, agus fuair sé mé. 18 Deonaigh an Tiarna dó go bhfaighidh sé trócaire ón Tiarna an lá sin: agus a mhéid rudaí a thug sé ag freastal orm in Eifiséas, is maith atá a fhios agat. CAIBIDIL 2 1 Thusa, mar sin, a mhic, bí láidir sa ghrásta atá i gCríost Íosa. 2 Agus na rudaí a chuala tú uaimse i measc go leor finnéithe, mar an gcéanna tiomantas tú do dhaoine dílis, a bheidh in ann daoine eile a mhúineadh freisin. 3 Dá bhrí sin mairfidh tú cruas, mar shaighdiúir maith ar Íosa Críost.
159
4 Ní cheanglaíonn aon duine a dhéanann cogadh é féin le gnóthaí na beatha seo; go ndéana sé sásta an té a roghnaigh é ina shaighdiúir. 5 Agus má dheineann duine dícheall mar an gcéadna do mháighistiribh, fós ní choróinntear é, acht go ndéana sé a dhícheall go dleathach. 6 Ní foláir don fheirmeoir a shaothraíonn an chéad rannpháirtí de na torthaí. 7 Smaoinigh ar a bhfuil á rá agam; agus tugann an Tiarna tuiscint duit ar gach ní. 8 Cuimhnigh gur tógadh Íosa Críost de shíol Dháiví ó mhairbh de réir mo shoiscéil: 9Is amhlaidh a fhulaingím trioblóid, mar dhéantóir uilc, go dtí bannaí; ach níl focal Dé ceangailte. 10 Uime sin mairfidh mé gach ní ar son na ndaoine tofa, chun go bhfaighidís freisin an slánú atá i gCríost Íosa maille le glóir shíoraí. 11 Is dílis a rá: Óir má táimid marbh leis, mairfimid mar aon leis: 12 Má fhulaingíonn muid, beidh muid i gceannas chomh maith leis: má shéanaimid é, séanfaidh sé sinn freisin: 13 Mura gcreidimid, fanann sé dílis: ní féidir leis é féin a shéanadh. 14 Cuir na nithe seo i gcuimhne dóibh, á gcur i leith an Tiarna gan a ndícheall a dhéanamh i leith briathar gan tairbhe, ach i leith an lucht éisteachta a threascairt. 15 Déan staidéar chun tú féin a thaispeáint ceadaithe do Dhia, oibrí nach gá náire a bheith air, ag roinnt go ceart briathar na fírinne. 16 Ach seachain leanaí atá truamhéileach agus neamhghlan: óir méadóidh siad go mí-dhiadhacht níos mó. 17 Agus beidh a bhfocal a ithe mar a dhéanann canker: a bhfuil Himenaeus agus Philetus; 18 An té a rinne earráid maidir leis an bhfírinne, á rá go bhfuil an aiséirí caite cheana féin; agus an creideamh a threascairt. 19 Mar sin féin tá bunús Dé ina seasamh cinnte, agus an séala seo aige, Tá aithne ag an Tiarna orthu siúd is leis. Agus, Gach éinne d'ainmnigheas ainm Críosd, imtheacht ón aingidheachd. 20 Ach i dteach mór ní amháin go bhfuil soithí óir agus airgid, ach freisin d'adhmad agus de thalamh; agus cuid eile chun onóra, agus cuid eile chun easonóra. 21 Má ghlanann duine dá bhrí sin é féin uathu seo, beidh sé ina shoitheach chun onóra, naofa, agus cruinn chun úsáide an mháistir, agus ullmhaithe chun gach dea-oibre. 22 Teith freisin ó mhianta na n-óg: ach lean fíréantacht, creideamh, carthanacht, síocháin leo siúd a ghlaonn ar an Tiarna as croí glan. 23 Ach seachnaíonn ceisteanna amaideach agus neamhfhoghlama, ar an eolas go ndéanann siad achrann inscne. 24 Agus ní gá do sheirbhíseach an Tiarna a dhícheall; ach bí mín le gach duine, éirimiúil le teagasc, foighneach, 25 Sa mhacántacht ag teagasc na ndaoine a chuireann ina gcoinne; más rud é go dtabharfaidh Dia aithrí dóibh, b'fhéidir, chun an fhírinne a admháil; 26 Agus chun iad féin a ghnóthú as ribe an diabhail, a ghlactar i mbraighdeanas aige dá thoil.
2 Tiomóid
CAIBIDIL 3
6Oir táim réidh anois lena n-ofráil, agus tá tráth mo imeachta ar láimh. 7 Throid mé comhraic mhaith, chríochnaigh mé mo chúrsa, choinnigh mé an creideamh: 8 As seo amach tá coróin na bhfíréantacht curtha suas dom, a thabharfaidh an Tiarna, an breitheamh cóir, dom an lá sin: agus ní domsa amháin, ach dóibh siúd go léir freisin a thugann grá dá láithriú. 9 Déan do dhícheall teacht chugam gan mhoill: 10Oir thréig Demas mise, ar ghrádh aige do'n tsaol so láithreach, agus d'imthigh go Tesalonica; Corrán go Galatia, Titus go Dalmatia. 11 Níl ach Lúcás liom. Tóg Marcas, agus tabhair leat é: óir is tairbheach domsa é don mhinistreacht. 12 Agus Tichicus do chuir mé go hEifis. 13 An clóca a d’fhág mé ag Tróas agus Carpus, nuair a thagann tú, tabhair leat, agus na leabhair, ach go háirithe na pár. 14Rinne Alastar an gabha copair mórán olc orm: luaíocht an Tiarna dó de réir a n-oibreacha: 15 Bígí ar bhur n-airdeall freisin; óir sheas sé go mór i gcoinne ár bhfocal. 16 Ar mo chéad fhreagra níor sheas aon duine liom, ach thréig na fir go léir mé: guím Dia gan é a chur faoina chúram. 17 D’ainneoin sin sheas an Tiarna liom, agus neartaigh sé mé; go n-aithneodh an seanmóir go hiomlán uaimse, agus go gcloisfeadh na Gintligh go léir: agus as béal an leoin do shaoradh mé. 18 Agus saorfaidh an Tiarna mé ó gach droch-obair, agus coimeádfaidh sé mé chun a ríochta neamhaí: dó go raibh an ghlóir go síoraí. Amen. 19 Cuir fáilte roimh Phríosún agus Acuila, agus teaghlach Onesiphorus. 20 D'fhan Erastus i gCorint: ach d'fhág Trophimus mé tinn i Miletum. 21 Déan do dhícheall teacht roimh an gheimhreadh. Beannaíonn Eubulus thú, agus Pudens, agus Linus, agus Claudia, agus na bráithre go léir. 22 Go raibh an Tiarna Íosa Críost le do spiorad. Grace bheith in éineacht leat. Amen. (An dara hEipistil chum Timóteus, do horduigheadh an chéad easpog ar eaglais na nEifiseach, do sgríobhadh ón Róimh, an tan tugadh Pól os comhair Néaró an dara huair.)
1 Tá a fhios seo freisin, go dtiocfaidh aimsir chontúirteach sna laethanta deiridh. 2Oir beidh daoine ina leannáin iontu féin, sanntach, ina nuafásach, ina n-uaibhreach, ina n-uafásach, ina neasaontóirí ar thuismitheoirí, míthaitneamhach, mí-naofa, 3 Gan gean nádúrtha, sos cogaidh, cúisimh bhréige, neamhchoinneálach, fíochmhar, díspeagadh na ndaoine maithe, 4 Fealltóirí, ceannasacha, ard-intinne, is mó a bhfuil grá acu do phléisiúir ná do ghránna Dé; 5 Atá cruth na diadhachta, ach ag séanadh a chumhachta: as an tsórt san do chuaidh. 6Oir is den tsórt seo iad a shníomhann isteach i dtithe, agus a thugann faoi bhraighdeanas mná amaideacha atá ualaithe le peacaí, agus iad curtha ar shiúl le mianta éagsúla; 7 Ag foghlaim riamh, agus gan ar a chumas teacht ar eolas na fírinne. 8 Agus mar a d’éirigh Ióna agus Iambres in aghaidh Mhaois, mar sin cuirid iad seo i gcoinne na fírinne freisin: daoine críonna aigne, a bhfuil achainí orthu maidir leis an gcreideamh. 9 Ach ní rachaidh siad ar aghaidh níos faide: óir beidh a namaideacht soiléir do gach duine, mar a bhí a gcuid féin freisin. 10 Ach tá eolas iomlán agat ar mo theagasc, ar mo mhodh maireachtála, ar chuspóir, ar chreideamh, ar fhadfhulaingt, ar charthanacht, ar fhoighne, 11 Géarleanúintí, anachain, a tháinig chugam in Antioch, ag Iconium, ag Liostra; cad iad na géarleanúintí a d’fhulaing mé: ach as iad go léir a thug an Tiarna slán dom. 12 Seadh, agus gach duine a mhairfidh go diaga i gCríost Íosa, beidh géarleanúint air. 13 Ach is measa agus is measa a bheidh na drochdhaoine agus na mealltaí, ag mealladh agus á mealladh. 14 Ach lean ort sna nithe a d'fhoghlaim tú agus a bhfuil tú cinnte de, a fhios acu cé a d'fhoghlaim tú iad; 15 Agus go bhfuil a fhios agat ó leanbh na scrioptúr naofa, atá in ann tú a dhéanamh ciallmhar chun slánaithe trí chreideamh atá i gCríost Íosa. 16 Is trí inspioráid Dé a thugtar an scrioptúr go léir, agus tá sé tairbheach don teagasc, don mhaslú, don cheartú, don teagasc i bhfíréantacht: 17Chun go mbeadh fear Dé foirfe, arna sholáthar go hiomlán do gach dea-oibreacha. CAIBIDIL 4 1 Iarraim mar sin thú i láthair Dé, agus an Tiarna Íosa Críost, a thabharfaidh breithiúnas ar bheoga agus ar mhairbh ar a láithreas agus ar a ríocht; 2 Seanmóir an focal; bheith ar an toirt sa séasúr, as séasúr; reprove, rebuke, export leis an uile fhadfhulaingt agus foirceadal. 3 Oir tiocfaidh an t-am nuair nach mairfidh siad fhoirceadal fónta; ach tar éis a n-lusts féin beidh siad gcarn chun iad féin múinteoirí, a bhfuil cluasa itching; 4 Agus casfaidh siad a gcluasa ón bhfírinne, agus iompófar chun fealsaimh iad. 5 Ach bí ag faire i ngach ní, fulang gort, déan obair soiscéalaí, deimhnigh do mhinistreacht go hiomlán.
160
Titus
9 Spreag seirbhísigh a bheith géilliúil dá máistrí féin, agus iad a shásamh go maith i ngach ní; gan freagairt arís; 10 Gan purloing, ach ag taispeáint gach dea-dhílis; go ndéanfaidís teagasc Dé ár Slánaitheóra a mhaisiú i ngach ní. 11Oir is é grásta Dé a thugann slánú do gach uile dhuine, 12 Ag múineadh dhúinn, ag séanadh mídhiadh- achd agus ana-mianna saoghalta, go mbeimís beo go críonna, go fírionnta, agus go diadhachdach, sa tsaoghal so; 13 Ar lorg an dóchais bheannaithe sin, agus láithriú glórmhar an Dé mhóir agus ár Slánaitheora Íosa Críost; 14 An té a thug é féin ar ár son, chun sinn a fhuascailt ó gach aingidheachd, agus go ndéanfadh sé pobal sainiúil dó féin a ghlanadh dó féin, díograiseach i ndea-oibreacha. 15 Labhraígí na nithe seo, agus déanaigí urrús, agus déanaigí achmair gach uile údarás. Ná déanaimis aon duine díot.
CAIBIDIL 1 1 Pól, seirbhíseach Dé, agus abstol Íosa Críost, do réir creidimh dhaoine toghtha Dé, agus ag admháil na fírinne atá tar éis na diadhachta; 2 I ndóchas na beatha síoraí, a gheall Dia, nach féidir bréag, sular thosaigh an domhan; 3 Ach d'fhoillsigh sé in aimsir chuí a bhriathar trí sheanmóireacht, atá tiomanta domsa de réir ordú Dé ár Slánaitheoir; 4 Chuig Títus, mo mhac féin do réir an chreidimh choitchinn: Grása, trócaire, agus sith, ó Dhía an tAthair, agus ón Dtíghearna Iósa Críosd ar Slánuightheóir. 5 Ar an ábhar sin d’fhág mé sa Chréit thú, chun na nithe atá uait a chur in ord, agus seanóirí a ordú i ngach cathair, mar a d’ordaigh mise duit: 6 Má bhíonn aon duine gan mhilleán, fear céile aon bhanchéile, ag a bhfuil clann dhílis nach cúis círéib ná mírianta é. 7Oir ní mór easpag a bheith gan locht, mar mhaor Dé; ní féinthoil, ní luath feargach, ní thugtar fíon, ní bhuailteoir, ní thugtar do lucre salach; 8 Ach leannán na fáilteachais, leannán na bhfear maith, sámh, cóir, naofa, measúil; 9 Ag coinneáil go daingean an focal dílis de réir mar a theagascadh dó, chun go mbeidh sé in ann, le teagasc fónta, na daoine sin a spreagadh agus a chur ina luí. 10Oir is iomaí cainteoir agus mealltaí achrannacha agus díomhaoine, go háirithe lucht an timpeallghearrtha: 11 Is gá a mbeal a stopadh, a chlaonann tithe iomlána, ag teagasc na nithe nár cheart dóibh, ar mhaithe le míorúiltí. 12 Dúirt duine acu féin, fiú amháin fáidh dá gcuid féin, "Is bréaga i gcónaí na Créit, droch-ainmhithe, cloigíní malla. 13 Is fíor an finné seo. Ar an adhbhar sin déan-sa iad a chronughadh go géar, le bheith slán sa chreideamh; 14 Gan aird a thabhairt ar fhilí na nGiúdach, agus ar orduithe fir, a théann ón bhfírinne. 15 Don té atá glan tá gach ní glan: ach dóibh siúd atá salach agus neamhchreidmheach níl aon ní glan; ach tá fiú a n-intinn agus coinsiasa defiled. 16 Admhaíonn siad go bhfuil aithne acu ar Dhia; ach ina noibreacha séanann siad é, a bheith abominable, agus disobedient, agus do gach dea-oibre reprobate.
CAIBIDIL 3 1 Cuir i gcéill iad a bheith faoi réir phrionnsapalaibh agus cumhachtaí, géilleadh do ghiúistísí, a bheith réidh chun gach dea-oibre, 2 Gan olc a labhairt ar dhuine ar bith, gan bheith ina ghaiscígh, ach béasach, ag taispeáint gach ceanna don uile dhuine. 3Oir bhíomar féin freisin uaireanta amaideach, easumhal, meallta, ag freastal ar ana-mianna agus ar thaitneamhachtaí éagsúla, ag maireachtáil le mailís agus in éad, fuathmhar, agus fuath dá chéile. 4Ach ina dhiaidh sin léiríodh cineáltas agus grá Dé ár Slánaitheoir don duine, 5 Ní trí oibreacha na bhfíréantacht atá déanta againn, ach de réir a thrócaire shábháil sé sinn, trí níochán na hathghiniúna, agus trí athnuachan an Spioraid Naoimh; 6 A chaill sé orainn go flúirseach trí Íosa Críost ár Slánaitheoir; 7 Go ndéanaimid fírinniú trína ghrásta, go ndéanfaí oidhrí orainn de réir dóchais na beatha síoraí. 8 Is focal dílis é seo, agus na nithe seo is mian liom a dhearbhú go leanúnach, go mbeadh cúram orthu siúd a chreid i nDia dea-oibreacha a dhéanamh. Tá na rudaí seo go maith agus brabúsach ris na fir. 9 Ach seachain ceisteanna amaideacha, agus ginealais, agus conspóidí, agus dícheall faoin dlí; óir tá siad neamhbhrabúsach agus neamhghlan. 10 Diúltaíonn an fear is éiric tar éis an chéad chomhairle agus an dara comhairle; 11 Ar a fhios a bheith agat go bhfuil an té sin faoi cheilt, agus go ndéanann sé peaca, á dhaoradh uaidh féin. 12 Nuair a chuirfidh mé Artamas chugat, nó Tichicus, déan dícheallach ar theacht chugam go Nicopolis: óir tá an geimhreadh socraithe agam ann. 13 Tabhair leat Seónas an dlíodóir agus Apollós ar a dturas go dícheallach, ionas nach mbeidh aon uireasa orthu. 14 Agus foghlaim againne freisin dea-oibreacha a dhéanamh chun críocha riachtanacha, ionas nach mbeidh siad gan toradh. 15 Beannacht leat go léir atá in éineacht liom. Beannaigh dóibh siúd a thugann grá dúinn sa chreideamh. Go raibh grásta agaibh go léir. Amen. (Scríobhadh go Títus é, an chéad easpog ar eaglais na gCréit, ó Nicopolis na Macadóine.)
CAIBIDIL 2 1 Ach abair thusa na nithe a dhéantar mar theagascóir slán: 2 Go mbeadh na seandaoine stuama, uaigneach, measúil, slán sa chreideamh, sa charthanacht, i bhfoighne. 3 Mar an gcéanna na mná aosda, go mbeidís ag iompar mar a dhéantar naomhthacht, ní cúisitheoirí bréagacha, gan tabhairt do mhórán fíona, oidí dea-thola; 4Gus go dteagascfaidís na mná óga le bheith stuama, le grá a thabhairt dá bhfear céile, lena gclann a ghrá; 5 A bheith discréideach, fial, maoir sa bhaile, maith, géilliúil dá bhfear céile féin, ionas nach blasphemófar briathar Dé. 6 Spreagann daoine óga mar an gcéanna a bheith stuama. 7 Ag taispeáint duit féin i ngach ní patrún dea-oibreacha: sa teagasc ag taispeáint neamhéillithe, domhantarraingthe, dáiríreacht, 8 Caint fhónta, nach féidir a dhaoradh; go mbeadh náire ar an té dá bhfuil dá mhalairt, gan aon olc aige a rádh fút.
161
Philemon CAIBIDIL 1 1 Pól, príosúnach Íosa Críost, agus Timótéus ár ndeartháir, go dtí Philemon ár n-iongnadh, agus ár gcomhshaothróir, 2 Agus chun ár n-Apia ionúin, agus chun Archippus ár gcomhshaighdiúir, agus chun an eaglais i do theach: 3Grásta chugaibh, agus sith, ó Dhía ar nAthair, agus ón dTighearna Iósa Críosd. 4 Gabhaim buíochas le mo Dhia, ag tagairt duit i gcónaí i mo ghuí, 5 Oír do ghrádh agus do chreideamh, atá agat i leith an Tighearna Iósa, agus i dtreo na naomh uile; 6 Chun go n-éireodh cumarsáid do chreidimh éifeachtúil trí gach maith atá ionat i gCríost Íosa a admháil. 7Oir is mór an lúcháir agus an sólás atá againn i do ghrása, mar go bhfuil puth na naomh athnuachana agatsa, a dheartháir. 8 Ar an ábhar sin, cé go bhféadfainn a bheith lán dána i gCríost an rud atá áisiúil a iarraidh ort, 9 Gidheadh, ar son an ghrá, b'fhearr liom guidhe ort, mar dhuine mar Phól an t-aosda, agus anois mar phríosúnach ag Íosa Críost. 10 Guím ort ar son mo mhac Onesimus, a ghin mé i mo bhannaí: 11 Rud a bhí neamhbhrabúsach duit san aimsir seo caite, ach atá brabúsach duitse agus domsa anois: 12 An té a chuir mé chugat arís: glac leat é dá bhrí sin, is é sin mo bhroinn féin: 13 An té ba mhaith liom a choinneáil liom, chun go bhfreastalódh sé i do áit dom i gceangal an tsoiscéil: 14 Ach gan t'aigne ní dhéanfainn tada; nár cheart do thairbhe do bheith mar ba ghádh, acht go toilteanach. 15 Oir b’fhéidir gur imigh sé dá bhrí sin ar feadh séasúr, go nglacfadh tusa é go brách; 16 Ní mar sheirbhíseach anois, ach os cionn seirbhíseach, deartháir ionúin, go speisialta domsa, ach nach mó go mór dhuitse, san fheoil agus sa Tiarna? 17 Má áirítear mar sin mar pháirtí mé, glac leis mar mé féin é. 18 Má rinne sé éagóir ort, nó má bhíonn dlite ort, cuir ar mo chuntas é sin; 19 Scríobh mise Pól le mo láimh féin é, aisíocfaidh mé é: cé nach bhfuilim ag rá leat mar atá d'fhiacha ort féin ormsa, ach tú féin. 20 Sea, a bhráthair, bíodh lúcháir orm ionat sa Tiarna: athnuaigh mo bhroinn sa Tiarna. 21 Agus muinín agam as do chách géilleadh scríobh mé chugat, á fhios agam go ndéanfaidh tú níos mó freisin ná mar a deirim. 22 Ach ullmhaigh mar an gcéanna lóistín domsa freisin: óir tá súil agam go dtabharfar daoibh mé trí bhur nguí. 23 Beannacht leat ann Epaphras, mo chomhphríosúnach i gCríost Íosa; 24 Marcus, Aristarchus, Démas, Lucas, mo chomh-oibrithe. 25 Grásta ár dTiarna Íosa Críost go raibh sé in éineacht le do spiorad. Amen.
162
Eabhraigh
8 Chuir tú gach ní faoina chois. Óir sa mhéid gur chuir sé gach ní faoina réir, níor fhág sé aon ní nach gcuirtear faoina bhun. Ach anois ní fheicimid go fóill gach ní curtha faoi. 9 Ach feicimid Íosa, a rinneadh beagán níos ísle ná na haingil le haghaidh fulaingt an bháis, coróinithe le glóir agus onóir; go mblaiseadh sé bás ar son gach uile dhuine trí ghrásta Dé. 10 Oir rinneadh dó, a bhfuil gach ní, agus ag a bhfuil gach ní, ag tabhairt go leor mac chun na glóire, a dhéanamh ar an captaen a slánú foirfe trí fhulaingt. 11Oir is aon duine amháin iad an té a naomhaíonn agus an dream a naomhaítear: ar an ábhar sin nach bhfuil náire air deartháireacha a ghairm díobh; 12 Ag rádh, Fógróidh mé d'ainm do mo bhráithre, i lár na h-eaglaise canfaidh mé moladh dhuit. 13 Agus arís, cuirfidh mé mo mhuinín ann. Agus arís, Féuch mé féin agus na leanaí a thug Dia dom. 14 Mar sin, mar go bhfuil na leanaí ina bpáirtithe den fheoil agus den fhuil, ghlac sé féin mar an gcéanna cuid de; go scriosfadh sé an té go raibh cumhacht an bháis aige, is é sin, an diabhal; 15 Agus saor iad a bhí faoi ghéibheann ar feadh a saoil ar eagla an bháis. 16 Oir go fírinneach níor ghlac sé nádúr na n-aingeal air; ach ghabh sé síol Abrahám air. 17 Uime sin b’éigean dó i ngach ní é a dhéanamh cosmhail lena bhráithre, chun go mbeadh sé ina ardsagart trócaireach dílis i nithe a bhain le Dia, chun athmhuintearas a dhéanamh ar son peacaí an phobail. 18Oir sa mhéid gur fhulaing sé féin á chathú, is féidir leis dul i gcomharbacht ar na daoine atá á gcathú.
CAIBIDIL 1 1A Dhia, a labhair san aimsir a chuaigh thart leis na haithreacha ag na fáithe in amanna éagsúla agus i mbealaí éagsúla, 2 Ar labhair a Mhac linn sna laethanta deiridh seo, a cheap sé ina oidhre ar gach ní, trína ndearna sé na saolta freisin; 3 An té ar mbeith gile a ghlóire, agus sain-íomhá a phearsa, agus ag seasamh gach ní le briathar a chumhachta, nuair a ghlan sé féin ár bpeacaí, do shuidh sé ar dheis na Ríoghachta go hárd; 4 Arna dhéanamh níos fearr ná na haingil, mar a fuair sé trí oidhreacht, fuair sé ainm níos fearr ná iad siúd. 5Oir cé acu de na haingil a dúirt sé tráth ar bith, Is tú mo Mhac, an lá seo ghin mé thú? Agus arís, Beidh mé i m'Athair dó, agus beidh sé ina Mhac dom? 6 Agus arís, nuair a thabharfaidh sé an chéadghin isteach sa domhan, a deir sé, Agus go léir aingil Dé adhradh dó. 7 Agus de na haingil a deir sé , An té a dhéanann a chuid aingeal biotáille , agus a mhinistir ina lasair tine . 8 Ach ris an Mac a deir sé, Tá do ríchathaoir, a Dhia, go brách agus go síoraí: is í slat na bhfíréantacht slat tomhais do ríochta. 9 Thug tú grá don fhíréantacht, agus bhí fuath agat do mhícheart; uime sin d'ung Dia, eadhon do Dhia, thú le hola an áthais os cionn do chomhluadar. 10 Agus, Is tusa, a Thiarna, a leag tú bunús an domhain ar dtús; agus is iad na flaithis oibreacha do lámh: 11 Rachaidh siad as; ach fanann tusa; agus beidh siad go léir sean mar a dhéanann ball éadaigh; 12 Agus mar únaer fillfidh tú suas iad, agus athrófar iad: ach is tusa mar an gcéanna, agus ní theipfidh ar do bhlianta. 13 Ach cé acu de na haingil a ndúirt sé tráth ar bith, Suidh ar mo láimh dheis, go ndéanfaidh mé do naimhde ina stóil duitse? 14 Nach biotáille frithealaidh iad go léir, a cuireadh amach chun aire a thabhairt dóibh siúd a bheidh ina n-oidhrí slánaithe?
CAIBIDIL 3
CAIBIDIL 2 1 Uime sin is cóir dhúinn aire níos mó do thabhairt do na nithibh a chualamar, ar eagla go leigfinn am ar bith iad. 2Oir má bhí an focal a labhair na haingil seasmhach, agus gach easaontas agus easaontas fuair cúiteamh cóir; 3 Conas a éalóimid, má dhearmadaimid slánú chomh mór; a thosaigh ar an gcéad a bheith á labhairt ag an Tiarna, agus deimhníodh ris dúinn acu a chuala air; 4Dia freisin ag tabhairt finné iad, le comharthaí agus le hiontais, agus le míorúiltí ilghnéitheacha, agus le bronntanais an Spioraid Naoimh, de réir a thoil féin? 5Oir níor chuir sé faoi réir na n-aingeal an saol atá le teacht, ar a labhraímid. 6 Ach duine in áit áirithe fianaise , ag rá , Cad é an duine , go bhfuil tú aireach air ? nó mac an duine, go dtugann tú cuairt air? 7 Rinne tú é beagán níos ísle ná na haingil; choróin tú é le glóir agus le onóir, agus chuir tú os cionn oibreacha do lámh é:
163
1Uime sin, a bhráithre naofa, a chomhpháirtithe den ghairm neamhaí, breathnaigh ar Apostle agus ar ArdShagart ár ngairm, Íosa Críost; 2 A bhí dílis don té a cheap é, mar a bhí Maois dílis ina theach go léir freisin. 3Oir measadh gur mó glóire an fear seo ná Maois, i dtreo gur mó onóra atá ag an té a thóg an teach ná ag an teach. 4 Oir is duine éigin a thógfas gach tigh; ach an té a thóg gach ní is é Dia é. 5 Agus go deimhin bhí Maois dílis ina theach go léir, mar sheirbhíseach, mar fhianaise ar na nithe a bhí le labhairt ina dhiaidh; 6 Ach Críost mar mhac os cionn a thí féin; cé a theach sinn, má choinnímid muinín agus lúcháir an iontais dóchais go dtí an deireadh. 7 Uime sin (mar a deir an Spiorad Naomh, Go n-éistfidh sibh a ghuth; 8 Ná cruaigh bhur gcroíthe, mar atá sa spreagadh, i lá na buaite san fhásach: 9 Nuair a mheall bhur n‑aithreacha mé, a chruthaigh mé, agus a chonaic siad m’oibreacha daichead bliain. 10 Uime sin do bhí doilgheas orm leis an nglúin sin , agus a dubhairt seision, Adeirid siad i gcómhnuidhe ina gcroidhe; agus ní raibh a fhios acu mo bhealaí. 11 Mar sin mhionnaigh mé i mo fheirg, ní rachaidh siad isteach i mo shuaimhneas.) 12 Tabhair aire, a bhráithre, ar eagla go mbeadh drochchroí míchreidimh ag aon duine agaibh, ag imeacht ón nDia beo.
Eabhraigh
13 Ach spreagaigí a chéile gach lá, agus tugtar Sa lá air; ar eagla go gcruaitear aon duine agaibh tré mhealgaireacht an pheaca. 14Oir is rannphairtithe de Chríost sinn, má choinnímid tús ár muiníne go daingean go dtí an deireadh; 15 Agus é á rá, Go n-éisteann sibh inniu lena ghlór, na cruaigí bhur gcroíthe, mar atá sa spreagadh. 16 Ar éisteadh do dhaoine áirithe do spreagadar iad: gidheadh ní raibhe gach a tháinig amach as an Éigipt tré Mhaois. 17 Ach cé leis a raibh brón air daichead bliain? nach leo sin a pheacaigh, ar thit a gconablaigh san fhásach? 18 Agus cé leis a mhionnaigh sé nach rachadh siad isteach ina shuaimhneas, ach dóibh siúd nár chreid? 19 Mar sin feicimid nárbh fhéidir leo dul isteach mar gheall ar mhíchreideamh.
16 Rachaimid dá bhrí sin go dána go ríchathaoir na ngrásta, chun trócaire a fháil, agus grásta a fháil mar chabhair in am an ghátair. CAIBIDIL 5 1Oir gach ardsagart a thógtar as measc na bhfear a ordaítear thar ceann na bhfear i nithe a bhaineann le Dia, chun bronntanais agus íobairtí a ofráil ar son peacaí araon: 2 An té is féidir trua a bheith aige do dhaoine aineolach, agus dóibh siúd atá as an mbealach; ar an ábhar sin go bhfuil sé féin chomh maith go leor le éiglíocht. 3 Agus dá bharr seo is cóir dó, mar ar son an phobail, mar sin dó féin freisin, ofráil ar son peacaí. 4 Agus ní ghlacann aon duine an onóir seo dó féin, ach an té ar a dtugtar Dé, mar Aaron. 5 Mar sin freisin nár ghlóir Críost é féin le bheith ina ardsagart; ach an té a dúirt ris, Is tú mo Mhac, inniu ghin mé thú. 6 Mar a deir sé freisin in áit eile, Is sagart tú go deo de réir oird Melchisedec. 7Cé i laethanta a fheoil, nuair a d’ofráil sé paidreacha agus achainí le gol láidir agus deora dó a bhí in ann é a shábháil ón mbás, agus a éisteadh sa mhéid go raibh eagla air; 8 Cé go raibh sé ina Mhac, fós d'fhoghlaim sé umhal do na rudaí a d'fhulaing sé; 9 Agus á dhéanamh foirfe, rinneadh údar an tslánaithe shíoraí de dóibh siúd go léir a ghéilleann dó; 10 Glaodh ó Dhia air ina ardsagart de réir oird Mhelchisedeic. 11 Ar a bhfuil mórán nithe againn le rádh, agus is deacair a rádh, do bhrígh go bhfuil malluighthe aguibh. 12 Mar nuair is cóir daoibh a bheith ina n‑oidí i gcaitheamh na h‑aimsire seo, beidh gá agaibh leis an té sin a theagasc arís daoibh, mar atá céadphrionsabail oraclaí Dé; agus go bhfuilid de dhíth ar bhainne, agus ní ar fheoil láidir. 13 Oir gach uile neach a úsáideann bainne, tá sé neamhsciliúil ar bhriathar na fíréantachta: óir is leanbh é. 14 Ach is leosan atá lán d’aois an fheoil thréan, eadhon na daoine sin a bhfuil a gcéadfaí cleachtaithe acu chun an mhaith agus an t-olc a aithint de bhíthin úsáide.
CAIBIDIL 4 1 Bíodh eagla orainn, dá bhrí sin,, ar eagla go bhfágfaí gealltanas orainn dul isteach ina shuaimhneas, go bhfeicfeadh aon duine agaibh go dtiocfadh sé gann air. 2Oir do shearmonaíodh an soiscéal dúinne, mar aon leosan: ach níor bhain an focal a seanmóir tairbhe leo, gan é a bheith measctha le creideamh i measc na ndaoine a chuala é. 3Oir rachaimidne a chreid ar shuaimhneas, mar a dúirt sé, Mar a mhionnaigh mé i mo fheirg, má rachaidh siad isteach i mo shuaimhneas: cé gur críochnaíodh na hoibreacha ó bhunús an domhain. 4Oir labhair sé in áit áirithe ar an tseachtú lá ar an ciallmhar seo, Agus rinne Dia scíthe ar an seachtú lá óna oibreacha go léir. 5 Agus san áit so arís , Má rachaidh siad isteach i mo chuid eile . 6 Dá bhrí sin tá sé fós ann go gcaithfeadh daoine áirithe dul isteach ann, agus níor tháinig an dream dár seanmóir ar dtús isteach mar gheall ar mhíchreideamh: 7 Arís, teorainn sé lá áirithe, ag rá i David, Go lá, tar éis chomh fada ama; mar a deirtear, Sa lá, má chloisfidh sibh a ghuth, ná cruaigh bhur gcroíthe. 8Oir dá dtabharfadh Íosa suaimhneas dóibh, ní labharfadh sé ina dhiaidh sin faoi lá eile. 9 Mar sin fanann scíth ag muintir Dé. 10Oir an té a chuaigh isteach ina shuaimhneas, scoirfidh sé freisin dá oibreacha féin, mar a rinne Dia óna chuid féin. 11 Déanaimis saothair dá bhrí sin chun dul isteach sa scíthe sin, ar eagla go dtitfidh aon duine de réir sampla céanna an mhíchreidimh. 12Oir tá briathar Dé gasta, agus cumhachtach, agus níos géire ná aon chlaíomh déthaobhach, ag tolladh go dtí scaradh anama agus spioraid, agus na hailt agus na smior, agus is léiritheoir é ar smaointe agus ar rún an chroí. 13 Níl créatúr ar bith ann ach an oiread nach bhfuil soiléir ina radharc: ach tá gach rud nocht agus osclaítear súile an té atá le déanamh againn. 14 Mar sin á fheiceáil go bhfuil ardsagart mór againn, a chuirtear ar neamh, Íosa Mac Dé, déanaimis ár ngairm a choinneáil go daingean. 15Oir níl árdshagart againn nach féidir baint le mothú ár neasláin; ach bhí sé i ngach pointe cathaithe mar atáimid, ach gan pheaca.
CAIBIDIL 6 1 Mar sin ag fágáil prionsabail theagasc Chríost, rachaimid ar aghaidh chun foirfeachta; gan bunús an aithrí ó oibreacha marbha a leagan arís, agus an chreidimh i dtreo Dé, 2 De theagasc na mbaiste, agus breith na lámh, agus aiséirí na marbh, agus an bhreithiúnais shíoraí. 3 Agus seo déanfaimid, má cheadaíonn Dia. 4Oir tá sé dodhéanta dóibh siúd a bhí aon uair amháin soléite, agus a bhlais an bronntanas neamhaí, agus rinneadh rannpháirtithe den Spiorad Naomh, 5Agus blaisigí briathar Dé, agus cumhachtaí an domhain atá le teacht, 6 Má thitfidh siad amach, iad a athnuachan arís chun aithrí; go bhfaca siad ag céasadh dóibh féin Mac Dé as an nua, agus é a chur faoi náire oscailte. 7Oir an talamh a ólann sa bháisteach a thagann go minic air, agus a thugann amach luibheanna ina chéile dóibh siúd a bhfuil sé cóirithe, faigheann sé beannacht ó Dhia:
164
Eabhraigh
8 Ach an rud a iompraíonn dealga agus driseacha diúltaítear dó, agus tá sé gar do mallacht; a bhfuil a chríoch le loscadh. 9 Ach, a stór, cuirimid ina luí orainn rudaí is fearr a bhaint astu, agus rudaí a ghabhann leis an tslánú, cé go labhraímid mar sin. 10Oir ní mí-cheart do Dhia dearmad a dhéanamh ar bhur saothar agus ar shaothar bhur ngrá, a thaispeáin sibh i dtreo a ainme, sa mhéid go bhfuil sibh ag freastal ar na naoimh, agus sibh ag tabhairt aire. 11 Agus is mian linn go ndéanfadh gach duine agaibh an dúthracht chéanna a léiriú chun lánchinnte dóchais go dtí an deireadh: 12 Ná bíodh leisce oraibh, ach ina lucht leanúna acu siúd a fhaigheann na gealltanais trí chreideamh agus trí fhoighne. 13Oir nuair a thug Dia gealltanas d'Abrahám, mar nach bhféadfadh sé mionnú a dhéanamh air, mhionnaigh sé air féin, 14 Ag rádh, Go deimhin beannuighidh mé thú, agus ag méadú do mhéadóidh mé thú. 15 Agus mar sin, tar éis dó fhulaingt go foighneach, fuair sé an gealltanas. 16 Do mhionnuigheann fir go fírinneach ar an té is mó: agus is críoch don uile achrann dhóibh mionn daingne. 17 Agus ar mbeith do Dhia toilteanach neamh-luaineacht a chomhairle a nochtadh go flúirseach níos fairsinge, do dhaingnigh sé é le mionn: 18 Go mbeadh cómhacht láidir againn, tré dhá ní dochaomhnuighthe, nárbh fhéidir le Dia bréag a dhéanamh, do theith chun tearmainn chun an dóchais a bhí romhainn a ghabháil; 19 An dóchas atá againn mar ancaire don anam, idir chinnteach agus dhaingean, agus a théann isteach sa bhrat; 20 An áit a ndeachaigh an réamhrá dúinn isteach, eadhon Íosa, a rinne ardsagart go deo de réir oird Mhelchisedeic.
9 Agus mar a déarfainn, d’íoc Léiví freisin, an té a fhaigheann deachúna, deachúna in Abrahám. 10Oir bhí sé fós i leasracha a athar, nuair a bhuail Melchisedec é. 11 Dá bhrí sin dá mbeadh foirfeacht ag an sagartóireacht Léivíteach, (óir faoi sin go bhfuair an pobal an dlí,) cén riachtanas breise a bhí ann go n-éireodh sagart eile de réir oird Mhelchisedeic, agus nach dtugtar de réir oird Árón é? 12 Chun an tsagartacht a athrú, is gá freisin an dlí a athrú. 13 Oir an té a labhraítear na nithe seo, baineann sé le treibh eile, nár thug aon duine freastal ar an altóir. 14 Oir is léir gur as Iúdá ár dTiarna; den treibh sin nár labhair Maois ar bith maidir le sagartacht. 15 Agus is follus fós é: óir tar éis samhlaidh Mhelchisedeic d'éirigh sagart eile, 16 An té a dhéantar, ní de réir dlí na haitheanta collaí, ach de réir cumhachta an tsaoil shíoraí. 17 Oir adeir sé, Is sagart thú go síoraí do réir orduighthe Mhelchisedeic. 18Oir go deimhin díspeagadh an t‑aitheanta atá romhainn, mar gheall ar a laige agus ar a neamhshaothraitheacht. 19Oir ní dhearna an dlí aon ní foirfe, ach tugadh dóchas níos fearr isteach; trína ndruidimid le Dia. 20 Agus sa mhéid nach gan mhionn a rinneadh sagart de: 21 (Oir rinneadh na sagairt sin gan mhionn; ach é seo le mionn an té a dúirt ris, Mhionnaigh an Tiarna agus ní dhéanfaidh sé aithrí, Is sagart thú go deo de réir oird Mhelchisedeic:) 22 Tríd an méid sin a rinneadh Íosa ina urra ar theist níos fearr. 23 Agus go deimhin ba mhór an sagart iad, mar níor fhulaing siad leanúint de dheasca báis: 24 Ach an fear seo, mar go leanann sé go deo, tá sagartacht do-athraithe aige. 25 Ar an ábhar sin tá sé in ann iad a shábháil chomh fada agus a thagann chun Dé tríothu, do bhrí go bhfuil sé beo go deo chun idirghuí a dhéanamh ar a son. 26 Do rinneadh an t-ardsagart sin dínn, atá naofa, neamhdhíobhálach, neamhthruaillithe, deighilte ó na peacaigh, agus a rinneadh níos airde ná na flaithis; 27 Ní gá go laethúil, mar na hardsagairt sin, íobairt a ofráil, ar dtús ar son a bpeacaí féin, agus ansin ar son peacaí an phobail: mar sin rinne sé uair amháin, nuair a d'ofráil sé é féin. 28Oir déanann an dlí ardsagairt d’fhir a bhfuil easláinte orthu; ach briathar na mionn, a bhí ón dlí, déanann sé an Mac, atá coisricthe go brách.
CAIBIDIL 7 1 Ar son an Melchisedeic seo, rí Shaleim, sagart an Dé is airde, a bhuail Abrahám ag filleadh ó mharú na ríthe, agus a bheannaigh é; 2 Ar thug Abrahám freisin an deichiú cuid den uile ní; an chéad á léiriú ag Rí na bhfíréantacld, agus ina dhiaidh sin freisin Rí Salem, is é sin, Rí na síochána; 3 Gan athair, gan mháthair, gan ghinealach, gan tús laethanta, ná deireadh an tsaoil; ach déanta cosúil le Mac Dé; fanann sagart de shíor. 4 Déan machnamh anois ar chomh mór agus a bhí an fear seo, dár thug fiú an patriarch Abrahám an deichiú cuid den chreach dó. 5 Agus go fírinneach ag a bhfuil de chlannaibh Léiví, a ghlacann oifig na sagartachta, tá ordú aca deachúna do ghlacadh as an bpobal de réir an dlí, is é sin, óna bhráithre, cé go dtagann siad as leasracha Abrahám. : 6 Ach an té nach n-áireofar a shliocht uathu, fuair sé deachúna ó Abrahám, agus bheannaigh an té a raibh na gealltanais aige. 7 Agus gan gach contrártha is ea is lú a bheannaigh an duine is fearr. 8 Agus seo fir a fhaigheann bás faigheann deachú; ach glacann sé ann iad, ar a bhfinnéithe go bhfuil sé beo.
CAIBIDIL 8 1Seo an tsuim seo de na nithe a labhraíomar: Tá an t‑ardsagart sin againn, atá suite ar dheis ríchathaoir na Mórgachta ar neamh; 2 Aire don sanctóir, agus don fhíor-phubaill, a shuigh an Tiarna, agus ní fear. 3Oir ordaítear do gach ardsagart bronntanais agus íobairtí a ofráil: dá bhrí sin is gá rud éigin a bheith ag an duine seo freisin le ofráil. 4Oir dá mbeadh sé ar thalamh, níor cheart dó a bheith ina shagart, do bhrí go bhfuil sagairt ann a ofrálann bronntanais de réir an dlí:
165
Eabhraigh
5 A dhéanann freastal ar shampla agus ar scáth na bhflaitheas, mar a thug Maois comhairle Dé nuair a bhí sé ar tí an tabernacle a dhéanamh: óir, féach, a deir sé, go ndéanann tú gach ní de réir an phatrúin a taispeánadh duit ar an sliabh. 6 Ach anois fuair sé ministreacht ní ba mhó, tré mhéid gurab é an t-idirghabhálaí do chúnant is fearr, a socruigheadh ar ghealltaibh is fearr. 7Oir dá mbeadh an chéad chúnant sin gan locht, níor cheart áit ar bith a lorg don dara ceann. 8Chun locht a fháil orthu, a deir sé, Féuch, tagann na laethanta, a deir an Tiarna, nuair a dhéanfaidh mé cúnant nua le teach Iosrael agus le teach Iúdá: 9 Ní de réir an chonartha a rinne mé lena n-aithreacha an lá ar ghlac mé de láimh iad chun iad a threorú amach as tír na hÉigipte; óir níor lean siad de mo chonradh, agus níor thug mé aird orthu, a deir an Tiarna. 10 Oir is é seo an conradh a dhéanfaidh mé le teach Iosrael tar éis na laethanta sin, a deir an Tiarna; Cuirfidh mé mo dhlíthe ina n-aigne, agus scríobhfaidh mé ina gcroí iad: agus beidh mé i mo Dhia dóibh, agus beidh siad ina bpobal domsa: 11 Agus ní mhúin siad gach duine a chomharsa, agus gach duine a dheartháir, ag rá, Bíodh a fhios ag an Tiarna: óir beidh aithne ag gach duine orm, ón duine is lú go dtí an duine is mó. 12 Oir déanfaidh mé trócaire ar a n-éagothroime, agus a bpeacaí agus a n-éiciúlacht ní cuimhin liom níos mó. 13 Mar sin a deir sé, Cúnant nua, rinne sé an chéad sean. Anois an rud atá ag meath agus ag dul in aois, tá sé réidh le dul as.
10 A sheas i bhfeoil agus i ndeochanna amháin, agus ilghnéithe níocháin, agus deasghnátha collaí, a cuireadh orthu go dtí aimsir an reifirméisean. 11 Ach tar éis Críost a theacht ina ardsagart ar na nithe maithe atá le teacht, trí tabernacle níos mó agus níos foirfe, nach bhfuil déanta leis na lámha, is é sin le rá, ní den foirgneamh; 12 Ní tré fhuil na ngabhar ná na laonna, ach trína fhuil féin chuaigh sé isteach uair amháin isteach san ionad naofa, tar éis dó fuascailt shíoraí a fháil dúinn. 13Oir má naomhaíonn fuil tairbh agus gabhar, agus luaithreach aighe ag spréachadh an neamhghlan, chun íonghlanadh na feola: 14 Nach mó go mór a dhéanfaidh fuil Chríost, a d’ofráil tríd an Spiorad síoraí é féin gan smál do Dhia, bhur gcoinsias a ghlanadh ó oibreacha marbha chun fónamh don Dia bheo? 15 Agus ar an ábhar sin is é idirghabhálaí an tiomna nua é, gur trí bhás, chun na heasaontais a bhí faoin gcéad tiomna a fhuascailt, go bhfaigheadh siad siúd ar a dtugtar gealltanas na hoidhreachta síoraí. 16 Oir nuair atá tiomna ann, ní foláir freisin go bhfaigheadh bás an tiomnóra. 17 Oir tá tiomna i bhfeidhm tar éis bháis d'fhir: nó ní bheidh sé gan neart ar bith an feadh a bheidh an tiomnóir beo. 18 Leis sin níor tiomnaíodh ceachtar den chéad teist gan fhuil. 19Oir nuair a labhair Maoise gach uile ordú leis an bpobal go léir de réir an dlí, ghlac sé fuil laonna agus gabhar, uisce, agus olann scarlaid, agus hiasóp, agus chrom sé ar an leabhar agus ar an bpobal go léir, 20 Ag rádh, Seo fuil an tiomna a d'orduigh Dia dhaoibh. 21 Ina theannta sin chroith sé le fuil an taibearnacal agus soithí uile na ministreachta. 22 Agus tá beagnach gach ní glanta le fuil de réir an dlí; agus gan doirteadh fola níl aon loghadh. 23 Ba ghá, dá bhrí sin, patrúin nithe sna flaithis a íonghlanadh leo seo; ach na nithe neamhaí féin le híobairtí níos fearr ná iad seo. 24 Chun nach bhfuil Críost dul isteach sna hionaid naofa a rinneadh leis na lámha, a bhfuil na figiúirí na fíor; ach ar neamh féin, le feiceáil anois i láthair Dé ar ár son: 25 Ná fós é féin a ofráil go minic, mar a théann an tardsagart isteach san ionad naofa gach bliain le fuil daoine eile; 26 Oir mar sin is éigean dó fulang go minic ó bunaíodh an domhan: ach anois uair amháin i ndeireadh an domhain do thaisbeáin sé an peaca do chur uaidh tré n-a íobairt féin. 27 Agus mar a n-ordaítear do dhaoine bás a fháil uair amháin, ach ina dhiaidh sin an breithiúnas: 28 Mar sin a ofráladh Críost uair amháin chun peacaí na mórchuid a iompar; agus dá n-amharcann sé an dara huair gan peaca chun slánaithe.
CAIBIDIL 9 1 Ansin go fírinneach bhí sa chéad chonradh freisin deasghnátha seirbhíse diaga, agus sanctóir saolta. 2 Oir rinneadh tabernacle; an chéad cheann, ina raibh an coinnleoir, agus an bord, agus an t-arán taispeáin; ar a dtugtar an sanctóir. 3 Agus tar éis an dara brat, an tabernacle dá ngairtear an naomhtha go léir; 4 Ar a raibh an tuiséar óir, agus áirc an chonartha forchlúdaithe le hór ina thimpeall, mar a raibh an pota óir a raibh manna air, agus slat Árón a d’éirigh go geal, agus boird an chonartha; 5 Agus os a chionn ceruban na glóire ag scáthú na trócaire; nach féidir linn labhairt go háirithe faoi láthair. 6 Agus na nithe seo á n-ordú amhlaidh, chuaigh na sagairt i gcónaí isteach sa chéad tabernacle, ag déanamh seirbhíse Dé. 7Ach isteach sa dara háit chuaigh an t-ardsagart ina aonar uair amháin sa bhliain, gan fuil, rud a d’ofráil sé ar a shon féin agus ar son earráidí an phobail: 8 An Spiorad Naomh a thabharfadh le fios, nár léir fós an bealach isteach chun na naomhtha go léir, agus an chéad tabernacle fós ina sheasamh: 9 A bhí ina fhigiúr don am i láthair an uair sin, inar ofráladh bronntanais agus íobairtí araon, nach bhféadfadh an té a rinne an tseirbhís foirfe a dhéanamh, maidir leis an gcoinsias;
CAIBIDIL 10 1Oir ag an dlí scáth na nithe maithe atá le teacht, agus gan íomhá na nithe, ní féidir leis na híobairtí sin a d’ofráil siad bliain i ndiaidh bliana na daoine a tháinig chun na níobairtí sin a dhéanamh foirfe i gcónaí leis na híobairtí sin.
166
Eabhraigh
2 Ar a shon sin nach scoirfidís d’ofráil? óir níor cheart go mbeadh níos mó coinsiasa peacaí ag an lucht adhartha a glanadh uair amháin. 3 Ach sna híobairtí sin tá cuimhneachán arís ar pheacaí gach bliain. 4Oir ní féidir go ndéanfadh fuil tairbh agus gabhar peacaí a dhíbirt. 5 Uime sin ar theacht chun an domhain dó, a deir sé, Íobairt agus ofráil ní dhéanfá, ach d'ullmhaigh tú corp dom; 6 In ofrálacha dóite agus i n-íobairtí ar son an pheaca ní raibh aon sásamh agat. 7 Ansin dúirt mé, Féach, tá mé ag teacht (i imleabhar an leabhair tá sé scríofa orm,) chun do thoil a dhéanamh, a Dhé. 8 Thuas ar an méid a dúirt sé, Íobairt agus ofráil agus ofrálacha dóite agus íobairt ar son an pheaca ní dhéanfá, agus ní raibh aon sásamh agat inti; atá á dtairiscint ag an dlí; 9 Ansin dúirt sé, Féach, tá mé ag teacht chun do thoil a dhéanamh, a Dhia. Tógann sé uaidh an chéad cheann, go socróidh sé an dara ceann. 10 Tríd an toil a naomhaítear sinn trí chorp Íosa Críost a ofráil uair amháin go deo. 11 Seasann gach sagart gach lá ag riaradh agus ag ofráil go minic na híobairtí céanna, nach féidir peacaí a thógáil go deo: 12 Ach an fear seo, tar éis dó aon íobairt amháin ar son peacaí a ofráil go brách, shuigh sé ar dheis Dé; 13 As seo amach ag súil go ndéanfar a naimhde ina stóil. 14Oir trí aon ofráil amháin a rinne sé foirfeacht go deo na ndaoine a naomhaíodh. 15 Atá an Spiorad Naomh mar fhinné dhúinn mar an gcéudna: óir dá éis sin a dubhairt sé roimhe, 16 Seo é an conradh a dhéanfaidh mé leo tar éis na laethanta sin, a deir an Tiarna, cuirfidh mé mo dhlíthe ina gcroí, agus ina n-intinn scríobhfaidh mé iad; 17 Agus a bpeacaí agus a n-éachtaí ní cuimhin liom níos mó. 18 Anois, áit a bhfuil a leithéid de mhaitheamh, níl aon ofráil ar son an pheaca ann níos mó. 19Ar an ábhar sin, a bhráithre, bíodh an dána agaibh dul isteach sna daoine is naomha trí fhuil Íosa, 20 Ar shlí nua agus bheo, a choisric sé dúinn, tríd an bhrat, is é sin le rá, a fheoil; 21 Agus árd-shagart a bheith aige ar thigh Dé; 22 Targaimis i gcóngar le croí fíor faoi lán-dearbhú an chreidimh, ár gcroí a bheith sáite ó choinsias olc, agus ár gcorp a ní le huisce glan. 23 Déanaimis gairm ár gcreidimh a choinneáil go daingean gan magadh; (óir tá sé dílis a gheall;) 24 Agus déanaimis machnamh ar a chéile a spreagadh chun grá agus chun dea-oibreacha: 25 Gan sinn féin do thréigean le chéile, mar is nós le dream éigin; ach ag tathant ar a chéile: agus is mó go mór, mar a fheiceann sibh an lá ag druidim. 26Oir má pheacaímid go toiliúil tar éis dúinn eolas na fírinne a fháil, ní fhanann níos mó íobairt ar son peacaí, 27 Ach duine eaglach áirithe ar lorg breithiúnais agus fearg lasrach , a dhéanfaidh a chaitheamh ar an naimhde . 28 An té a rinne díspeagadh ar dhlí Mhaois, fuair sé bás gan trócaire faoi bheirt nó triúr finnéithe: 29Cé mhéid pionós goirt, is dóich libh, a mheasfar gur fiúntach é, a shaltaigh Mac Dé faoi chois, agus a
167
chomhaireamh fuil an chonartha lenar naomhaíodh é, rud mí‑naofa é, agus a rinne d'ainneoin na n‑uachta. Spiorad na grásta? 30Oir is eol dúinn an té a dúirt, "Is liomsa an bhfeice, cúiteoidh mé," a deir an Tiarna. Agus arís, Tabharfaidh an Tiarna breithiúnas ar a phobal. 31 Is ábhar eaglach é titim i lámha an Dé bheo. 32 Ach cuirigí chun cuimhne na laethanta roimhe sin, inar fhulaing sibh, tar éis sibh a bheith soilsithe, troid mhór na n-anmanna; 33 Go páirteach, an uair a rinneadh sibh i bhur n‑amharc, trí mhaslú agus trí n‑aimhdheóin; agus go páirteach, ag an am céanna rinneadh sibh compánach dóibh siúd a úsáidtear amhlaidh. 34Oir bhí trua agaibh díom i mo bhannaí, agus ghlac sibh go lúcháireach le milleadh bhur n‑earraí, agus fios agaibh ionaibh féin go bhfuil agaibh ar neamh substaint is fearr agus marthanach. 35 Ná caith uait mar sin do mhuinín, a bhfuil luach saothair mór aige. 36 Oir tá foighidin agaibh, ionnus tar éis daoibh toil Dé do dhéanamh, go bhfaigheadh sibh an gealladh. 37 Ar feadh tamaill bhig, agus an té a bheidh ag teacht tiocfaidh sé, agus ní dhéanfaidh sé moille. 38 Ach beidh an cóir beo trí chreideamh: ach má tharraingíonn aon duine ar ais, ní bheidh áthas ag m'anam ann. 39 Ach ní duine sinn a tharraingíonn ar ais go dtí an scrios; ach acusan a chreideann chun an anama a shábháil. CAIBIDIL 11 1 Anois is é creideamh substaint na nithe a bhfuiltear ag súil leo, fianaise na nithe nach bhfeictear. 2 Mar sin fuair na sinsir tuairisc mhaith. 3 Trí chreideamh tuigimid gur le briathar Dé a cumadh na saolta, ionas nach de na nithe atá feicthe a rinneadh na nithe a fheictear. 4Trí chreideamh d'ofráil Abel íobairt ní ba mhó ná Cain do Dhia, trína bhfuair sé fianaise go raibh sé ceart, Dia ag tabhairt fianaise ar a thabhartais: agus trína bheith marbh fós labhraítear. 5 Trí chreideamh aistríodh Enoch nach bhfeicfeadh sé bás; agus ní bhfuarthas é, mar gur aistrigh Dia é: óir roimh a aistriú bhí an fhianaise seo aige, gur mhaith leis Dia. 6 Ach gan chreideamh ní féidir é a thoiliú: óir an té a thagann chun Dé ní foláir dó a chreidiúint go bhfuil sé, agus go bhfuil sé ina dhuais orthu siúd a iarrann go dúthrachtach é. 7 Trí chreideamh, ar rabhadh Dé á thabhairt dó ó Dhia faoi na nithe nach bhfacthas go fóill, d’imigh sé leis an eagla, d’ullmhaigh sé áirc chun a theach a shábháil; ag a dhaoradh sé an domhan, agus rinneadh oidhre ar an bhfíréantacld atá le creideamh. 8 Trí chreideamh, nuair a ghlaoigh Abrahám air chun dul amach in áit ar cheart dó a fháil mar oidhreacht, do ghéill sé; agus d'imthigh sé, gan fhios aige cá ndeachaigh sé. 9 Trí chreideamh bhí sé ar shiubhal i dtír an ghealltanais, mar i dtír choimhthíoch, ina chónaí i bpubaill le hÍosác agus Iacób, oidhrí an ghealltanais chéanna leis: 10 Oir bhí sé ag lorg cathrach a bhfuil bunsraitheanna aici, arb é Dia a tógálaí agus a déantóir.
Eabhraigh
11 Trí chreideamh freisin fuair Sara í féin neart chun síol a ghineadh, agus tugadh leanbh di nuair a bhí sí imithe in aois, mar gur mheas sí dílis é a gheall. 12 Dá bhrí sin do chonnairc sé aon duine amháin ann, agus é chomh maith agus marbh, an oiread sin mar réalta na spéire ina iliomad, agus an gaineamh atá le cladach na farraige gan líon. 13 Fuair siad seo go léir bás sa chreideamh, gan na gealltanais faighte acu, ach tar éis dóibh iad a fheiceáil i bhfad uait, agus iad ina luí orthu, agus ghlac siad leo, agus d’admhaigh go raibh siad ina strainséirí agus ina noilithrigh ar an talamh. 14Oir dearbhaíonn siadsan a deir na nithe sin go soiléir go bhfuil siad ag iarraidh tíre. 15 Agus go fírinneach, dá mbeadh cuimhne acu ar an tír sin as a dtáinig siad amach, b'fhéidir go mbeadh deis acu filleadh. 16 Ach anois is mian leo tír is fearr, is é sin tír neamhaí: uime sin ní náire ar Dhia go nglaofaí a nDia air: óir d’ullmhaigh sé cathair dóibh. 17 Trí chreideamh, ar a thriail, d’ofráil Abrahám Íosác: agus an té a fuair na gealltanais d’ofráil sé a mhac amháin, 18 Mar a dubhradh, Go n-airthear ar do shíol Isaac: 19 Ag cur san áireamh go raibh Dia in ann é a ardú, fiú ó mhairbh; as a bhfuair sé é i bhfíor. 20 Trí chreideamh bheannaigh Íosác Iacób agus Esau maidir le nithe a bhí le teacht. 21 Trí chreideamh bheannaigh Iacób, agus é ag fáil bháis, beirt mhac Iósaef; agus adhradh, lean sé ar bharr a fhoireann. 22 Trí chreideamh, nuair a d’éag Iósaef, luaigh sé imeacht chlann Iosrael; agus thug sé aithne i dtaobh a chnámha. 23 Trí chreideamh bhí Maoise, nuair a rugadh é, i bhfolach trí mhí óna thuismitheoirí, mar go bhfaca siad go raibh sé ina leanbh ceart; agus ní raibh eagla orthu roimh ordú an rí. 24 Trí chreideamh nuair a tháinig Maoise blianta, dhiúltaigh sé mac iníon Pharaoh a thabhairt air; 25 B’fhearr leat aicíd a fhulaingt le muintir Dé, ná taitneamh a bhaint as pléisiúir an pheaca ar feadh séasúr; 26 Ag meas mhaslaidh Chríost do shaibhreas ní ba mhó ná seoda na hÉigipte: óir bhí meas aige ar luach saothair. 27 Trí chreideamh thréig sé an Éigipt, gan eagla air roimh fheirg an rí; 28 Trí chreideamh choinnigh sé an Cháisc, agus crathadh fola, ar eagla go ndéanfadh an té a scrios an chéadghin teagmháil leo. 29 Trí chreideamh chuaigh siad tríd an Muir Ruaidh mar ar thalamh tirim: rud a báthadh na hÉigiptigh ag iarraidh a dhéanamh. 30 Trí chreideamh thit ballaí Iericho anuas, tar éis dóibh a bheith timpeallaithe timpeall seacht lá. 31 Trí chreideamh níor cailleadh an striapach Rácháb i dteannta na ndaoine nár chreid, nuair a fuair sí na spiairí i síocháin. 32 Agus cad a déarfaidh mé níos mó? óir theipfeadh an tam orm scéala a chur ar Ghedeon, agus ar Bharac, agus ar Shamson, agus ar Iephtae; de Dháiví freisin, agus Samúéil, agus de na fáithe: 33 An té trí chreideamh a cheannsaigh ríochtaí, a ghníomhaigh fíréantacht, a fuair gealltanais, a stop béal na leoin,
34 Múchadh an foréigean na tine, éalaigh an imeall an claíomh, as laige rinneadh láidir, céir cróga sa troid, iompú chun eitilt arm na n-eachtrannach. 35 Fuair mná a mairbh ardaithe chun na beatha arís: agus céasadh cuid eile, gan glacadh le slánú; go bhfaighidís aiséirí níos fearr: 36 Agus do thrialladar dream eile ar mhagadh agus ar sciúirseáil éadrócaireach, seadh mar an gcéanna i gceangal agus i bpríosún: 37 Clochaíodh iad, sábháladh as a chéile iad, buaileadh iad, maraíodh leis an gclaíomh iad: chuaigh siad ar seachrán i gcraicne caorach agus i gcraicne gabhair; bheith i scriosta, cráite, cráite; 38 (Nach fiú an domhan é:) chuaigh siad ar seachrán i bhfásach, agus i sléibhte, agus i nglaisí agus i bpluaiseanna an domhain. 39 Agus iad seo go léir, tar éis tuairisc mhaith a fháil trí chreideamh, ní bhfuair siad an gealltanas: 40 Tar éis do Dhia rud éigin níos fearr a sholáthar dúinn, nach ndéanfaí foirfe d’éagmais iad. CAIBIDIL 12 1 Ar an ábhar sin go bhfuilimid faoi chuimilt chomh mór sin le scamall finnéithe, cuirimis ar leataobh gach uile mheáchain, agus an peaca a chuireann go héasca orainn, agus rithimis go foighneach an rás atá os ár gcomhair, 2 Ag breathnú ar Íosa údar agus críochnaitheoir ár gcreidimh; an té ar son an lúcháir a cuireadh roimhe a fhulaing an chros, ag déanamh díchill ar an náire, agus atá leagtha síos ar dheis ríchathaoir Dé. 3 Óir smaoinigh ar an té a d’fhulaing a leithéid de achrann idir na peacaigh ina aghaidh féin, ar eagla go mbeadh sibh tuirseach agus lag i bhur n-aigne. 4 Níor chuir sibh in aghaidh na fola fós, ag déanamh díchill i gcoinne an pheaca. 5 Agus tá dearmad déanta agaibh ar an gcumhacht a labhrann ribh mar chlann, A mhic, ná déana-sa mallacht ar cheannairc an Tighearna, agus ná fanaigí ar bhur n-achaint air; 6 Ar a ngrádh leis an dTighearna caithidh sé, agus sciúlann sé gach mac dá ngabhann sé. 7 Má fhulaingíonn sibh cathú, déileálann Dia libh mar le clann mhac; óir cad é an mac nach gcanann an t-athair? 8 Ach má bhíonn sibh gan chathú, ar a bhfuil gach duine rannpháirteach ann, is bastards sibh, agus ní clann mhac. 9 Ina theannta sin bhí aithreacha ar feoil againn a cheartaigh sinn, agus thugamar urraim dóibh: nach mór dúinn a bheith faoi réir Athar na spioraid, agus beo? 10 Do chasadar go fírinneach ar feadh cúpla lá sinn do réir a ndóchais féin; ach sé chun ár dtairbhe, chun go mbeimis rannpháirteach ina naofacht. 11 Anois ní léir do chathughadh ar bith don láthair a bheith áthasach, ach doilghiosach: mar sin féin ina dhiaidh sin tugann sé toradh síochánta na bhfíréantacht dóibh siúd a fheidhmítear chuige sin. 12 Dá bhrí sin tóg suas na lámha atá ar crochadh síos, agus na glúine lag; 13 Agus déan cosáin dhíreacha do do chosa, ar eagla go niompófar an bacach as an mbealach; ach lig sé a bheith healed in áit.
168
Eabhraigh
14 Leanaigí an tsíocháin leis na fir go léir, agus naofa, agus gan é sin ní fheicfidh duine ar bith an Tiarna: 15 Ag féachaint go dúthrachtach ar eagla go dteipfidh ar dhuine ar bith de ghrásta Dé; ar eagla go n-éireodh aon fhréamh searbhas leat, agus go ndéanfaí go leor dá réir a thruailliú; 16 Ar eagla go mbeadh aon striapach, nó duine truamhéileach, mar Esau, a dhíol ar aon ghreim feola a cheart breithe. 17Oir tá a fhios agaibh, ina dhiaidh sin, nuair a bheadh an bheannacht aige le hoidhreacht, gur diúltaíodh dó: óir ní bhfuair sé áit aithrí, cé gur iarr sé go cúramach é le deora. 18Oir níor tháinig sibh chun an tsléibhe a d’fhéadfaí teagmháil a dhéanamh leo, agus a loscadh le tine, ná go dubh, agus an dorchadas, agus an stoirm; 19 Agus fuaim trumpa, agus guth na bhfocal; cén guth a d’éiligh siad nár cheart an focal a labhairt leo níos mó: 20 (Oir níor fhéad siad an méid a ordaíodh a sheasamh: Agus má théann beithíoch i dteagmháil leis an sliabh, clochar é, nó cuirfí saighead tríd é: 21 Agus ba uafásach an radharc é, go ndúirt Maois, Tá eagla an-mhór orm agus crith orm :) 22 Ach tá sibh tagtha go sliabh Shioin, agus go cathair an Dé bheo, Iarúsailéim neamhaí, agus go líonmhaire aingeal; 23Chun comhthionól ginearálta agus eaglais na gcéadghin, atá scríofa ar neamh, agus chun Dé, Breitheamh na n-uile, agus chun spioraid na bhfíréan foirfe, 24 Agus do Íosa idirghabhálaí an chonartha nua, agus fuil an sprinkling, a labhraíonn rudaí is fearr ná mar a Abel. 25 Féachaigí nach ndiúltaíonn sibh don té a labhraíonn. Oir mura n-éalóchaidh siadsan a dhiúlt an té do labhair ar talamh, ní mó go n-éalóimid, má iompóimid uaidh an té do labhair ó neamh: 26 An uair sin do chroith a ghuth an talamh : ach anois do gheall sé , ag rádh , Ach uair eile ní chroithim an talamh amháin , ach neamh freisin . 27 Agus is é is brí leis an bhfocal seo, arís eile, ná deireadh a chur leis na nithe a chroithtear, mar na nithe a dhéantar, ionas go bhfanfaidh na nithe nach féidir a chroitheadh. 28 Ar an ábhar sin ag fáil ríocht nach féidir a bhogadh againn, bíodh grásta againn, trína ndéanfaimid seirbhís go hinghlactha do Dhia le hurraim agus eagla dhiaga: 29 Óir is tine í ár nDia.
7 Cuimhnigh orthu siúd a bhfuil an smacht oraibh, a labhair ribh focal Dé: a gcreideamh ag leanúint, ag cur san áireamh deireadh a gcomhrá. 8 Íosa Críost mar an gcéanna inné, agus go lá, agus go deo. 9 Ná bíodh iompar thart le tumadóirí agus le teagascóirí aisteacha. óir is maith an croidhe do bhunú le grásta; ní le feoil, nach ndearna tairbhe dóibh siúd a bhí ar áitiú ann. 10 Tá altóir againn, nach bhfuil de cheart acu chun ithe a dhéanann freastal ar an tabernacle. 11 Chun coirp na n-ainmhithe sin a dtugann an t-ardsagart a gcuid fola isteach sa sanctóir don pheaca, dóitear iad gan an campa. 12 Ar an ábhar sin d’fhulaing Íosa freisin, chun an pobal a naomhú lena fhuil féin, gan an geata. 13 Rachaimid amach dá bhrí sin chuige gan an campa, ag iompar a mhaslaí. 14Oir níl aon chathair leanúnach againn anseo, ach táimid ag iarraidh ceann atá le teacht. 15 Déanaimis, dá bhrí sin, íobairt molaidh do Dhia i gcónaí, is é sin, toradh ár mbeola ag tabhairt buíochas dá ainm. 16 Ach an mhaith a dhéanamh agus cumarsáid a dhéanamh ná déan dearmad: óir is maith le Dia na híobairtí sin. 17 Bígí umhal daoibhse ag a bhfuil an smacht, agus tugaigí sibh féin uirísle: óir deineann siad faire ar bhur n-anam, mar dhream a chaithfidh cuntas a thabhairt, chun go ndéanfaidís é le h-áthas, agus ní le bròn: óir atá sin neamhtharbhach daoibh. 18 Guigh ar ar son: óir tá súil againn go bhfuil coinsias mhaith againn, i ngach ní sásta maireachtáil go macánta. 19 Ach impím oraibhse níos fearr é seo a dhéanamh, chun mé a thabhairt ar ais chugaibh níos luaithe. 20 Anois Dia na síochána, a thug arís ó mhairbh ár dTiarna Íosa, aoire mór na gcaorach, trí fhuil an chonartha shíoraí, 21 Déanaigí sibh foirfe i ngach dea-obair chun a thoil a dhéanamh, ag oibriú ionaibh an rud atá taitneamhach ina radharc, trí Íosa Críost; dá bhfuil glóir go síoraí. Amen. 22 Agus guidhim oraibh, a bhráithre, bígí ag imtheacht le briathar na héigse: óir do sgríobh mé litir chugaibh i mbeagán focal. 23 Bíodh a fhios agaibh go bhfuil saoirse ag ár ndeartháir Tiomóid; lena, má thagann sé gan mhoill, feicfidh mé thú. 24 Beannachtaí oraibh go léir a bhfuil an smacht agaibh, agus na naoimh go léir. Cuireann siadsan na hIodáile fáilte romhat. 25 Grása go raibh maille ribh go léir. Amen.
CAIBIDIL 13 1 Leanadh ar aghaidh leis an ngrá bráithre. 2 Ná déan dearmad siamsaíocht a thabhairt do strainséirí: mar sin thug cuid acu siamsaíocht do aingil i ngan fhios dóibh. 3 Cuimhnigh orthu siúd atá faoi bhannaí, faoi cheangal leo; agus iad siúd atá ag fulaingt aimhreas, mar sibh féin sa chorp. 4 Is onórach an pósadh i ngach uile ní, agus an leaba neamhthruaillithe: ach déanfaidh Dia breithiúnas ar striapach agus ar lucht adhaltranais. 5 Bíodh do chomhrá gan sannt; agus bí sásta leis na neithe atá agaibh: óir a dubhairt sé, Ní fhágfaidh mé choíche thú, agus ní thréigfidh mé thú. 6 Ionas go ndéarfaimis go dána, Is é an Tiarna mo chuiditheoir, agus ní bheidh eagla orm cad a dhéanfaidh duine liom.
169
Séamas
25 Ach an té a bhreathnaíonn ar dhlí foirfe na saoirse, agus a leanann ann, gan é a bheith ina éisteoir dearmadach, ach ina dhéantóir ar an obair, beidh an duine seo beannaithe ina ghníomh. 26 Má fheictear d’aon duine in bhur measc a bheith creidimh, agus nach srónbheann a theanga, ach go meallann sé a chroí féin, is ar neamhní creideamh an fhir seo. 27 Is é seo an creideamh glan agus neamhthruaillithe os comhair Dé agus an Athar, chun na dílleachta agus na mbaintreacha a fhiosrú ina n-aimhleas, agus é féin a choinneáil gan smál ón domhan.
CAIBIDIL 1 1 Séamas, seirbhíseach Dé agus an Tiarna Íosa Críost, chun an dá threibh déag atá scaipthe ar an gcoigríoch ag beannú. 2 A bhráithre, déanaigí an t-áthas go léir a mheas nuair a thiteann sibh i gcaismirtí éagsúla; 3 Ar an eolas seo a bheith agat, go n-oibríonn iarracht do chreidimh foighne. 4 Ach bíodh a saothar foirfe le foighne, ionas go mbeidh sibh foirfe agus iomlán, gan iarraidh ar bith agaibh. 5 Má tá easpa eagna ar aon duine agaibh, fiafraí de Dhia é, a thugann do gach duine go liobrálach, agus nach ndéanann magadh; agus tabharfar dó é. 6 Ach lig dó a iarraidh sa chreideamh, rud ar bith wavering. Óir an té atá ag gabháil í, tá sé mar thonn farraige arna thiomáint leis an ngaoth agus arna chaitheamh. 7Oir ní shílfeá don duine sin go bhfaighidh sé aon ní ón Tiarna. 8 Tá fear a bhfuil aigne dhúbailte éagobhsaí ina shlite go léir. 9Bíodh lúcháir ar dheartháir an ísealchéime sa mhéid go bhfuil sé ardaithe: 10 Ach an saibhir, sa mhéid is go bhfuil sé déanta íseal: mar an bláth an féar rachaidh sé ar shiúl. 11Oir ní túisce éiríonn an ghrian le teas ar lasadh, ach searnaíonn sí an féar, agus titeann a bláth, agus cailleann grásta a chosúlachta: mar sin freisin beidh an saibhir ag dul i léig ina shlite. 12 Is beannaithe an duine a fhulaingíonn buaireadh: óir nuair a thriailfear é, gheobhaidh sé coróin na beatha, a gheall an Tiarna dóibh siúd a thugann grá dó. 13 Ná abair, nuair a bhuairtear é, gur bhuair Dia mé: óir ní héidir Dia a bhuaireadh le h-olc, agus ní bhuairfidh sé aon duine: 14 Ach bíonn cathú ar gach uile dhuine, nuair a tharraingítear uaidh é lena mhisneach féin é, agus a mhealltar é. 15 Ansin nuair a ghin ana-mhian, beireann sé peaca: agus nuair a bheidh sé críochnaithe, beireann an peaca bás. 16 Ná déan dearmad, a bhráithre ionúin. 17 Ó thuas tá gach dea-bhronntanas agus gach bronntanas foirfe, agus tagann sé anuas ó Athair na soilse, nach bhfuil aon athróg, ná scáth casaidh ann. 18 As a thoil féin ghin sé sinn le briathar na fírinne, chun sinn a bheith inár gcineál céadtorthaí dá chréatúr. 19 Ar an ábhar sin, a bhráithre ionúin, bíodh gach duine mear chun éisteacht, mall chun cainte, mall chun feirge: 20Oir ní oibrionn fearg an duine fíréantacht Dé. 21 Dá bhrí sin cuir i leataobh gach salachar agus barraíocht na dána, agus glac go macánta an briathar greanta, atá in ann bhur n-anam a shábháil. 22 Ach bígí ina lucht déanta an bhriathair, agus ní lucht éisteachta amháin, agus sibh féin á mealladh. 23Oir má éisteann aon duine an briathar, agus nach éisteoir é, is cosúla é le duine ag amharc ar a aghaidh nádúrtha i ngloine: 24Oir féachann sé é féin, agus imíonn sé, agus ar ball ní dhearmadann sé cén sórt duine é.
CAIBIDIL 2 1 A bhráithre, nách creideamh ár dTiarna Íosa Críost, Tiarna na glóire, maidir le daoine. 2Oir má thagann fear chun do chomhthionóil ar a bhfuil fáinne óir, éadaí breátha, agus duine bocht ag teacht isteach freisin i n‑éadaigh ghlan; 3 Agus tá meas agaibh ar an té a chaitheann an t‑éadaí aerach, agus abair ris, Suidh anseo in áit mhaith; agus abair ris na boicht, Seas thusa ann, nó suidh anso faoi stól mo chos: 4 Nach bhfuil sibh mar sin páirteach ionaibh féin, agus sibh mar bhreithiúna ar dhrochsmaointe? 5 Éistigí, a bhráithre ionúin, nár thogh Dia bochta an tsaoghail so saibhir sa chreideamh, agus ina n-oidhrí ar an ríocht a gheall sé dóibh siúd a thugann grá dó? 6 Ach rinne sibhse díspeagadh ar na boicht. Ná cuireann daoine saibhre brú ort, agus ná tarraingíonn siad os comhair suíocháin an bhreithiúnais thú? 7Nach blaiseann siad an t-ainm fiúntach sin ar a nglaofar sibh? 8 Má chomhlíonann sibh an dlí ríoga de réir an scrioptúr, Gràdhóidh tú do chomharsa mar tú féin, is maith a dhéanann sibh: 9Ach má bhíonn meas agaibh ar dhaoine, déanann sibh peaca, agus deimhníonn an dlí gur peacaigh sibh. 10 Oir cibé duine a choimeádfaidh an dlí iomlán, agus fós a chiontaíonn in aon phointe, tá sé ciontach go léir. 11Oir an té a dúirt, Ná déan adhaltranas, a dúirt sé freisin, Ná maraigh. Anois mura ndéanann tú adhaltranas, ach má mharaíonn tú, is ciontach tú ar an dlí. 12 Labhraibh mar sin, agus déanaigí mar iad siúd a dtabharfar breithiúnas orthu de réir dlí na saoirse. 13Oir beidh aige breithiúnas gan trócaire, nár thaispeáin trócaire; agus déanann trócaire gairdeas i gcoinne breithiúnais. 14 Cad a dhéanann sé tairbhe, mo bhráithre, má deir duine go bhfuil creideamh, agus nach bhfuil oibreacha? an féidir le creideamh é a shábháil? 15 Má bhíonn deartháir nó deirfiúr nocht, agus uireasa bia laethúil, 16 Agus a deir duine agaibh ríu , Imighigí i síocháin, bígí téamh agus sásaítear sibh; gidheadh ní thugann sibh dhóibh na nithe atá riachtanach don chorp; cad a dhéanann sé brabús? 17 Mar sin féin an creideamh, mura n-oibríonn sé, tá sé marbh, agus é ina aonar. 18 Seadh, féadfaidh duine a rá, Tá creideamh agat, agus tá oibreacha agam: taispeáin dom do chreideamh gan do
170
Séamas
oibreacha, agus taispeánfaidh mé duit mo chreideamh trí mo chuid oibre. 19 Creideann tú go bhfuil aon Dia amháin; is maith a dhéanann tú: creideann na diabhail freisin, agus critheann siad. 20 Ach an bhfuil a fhios agat, a dhuine dhíomhain, go bhfuil creideamh gan oibreacha marbh? 21 Nár údar oibreacha Abrahám ár n-athair, nuair a d’ofráil sé a mhac Íosác ar an altóir? 22 An bhfeiceann tú conas mar a d’oibrigh an creideamh lena oibreacha, agus trí oibreacha a rinneadh an creideamh foirfe? 23 Agus do comhlíonadh an scrioptúr a deir, Chreid Abrahám Dia, agus do cuireadh é i leith na fíréantachta: agus tugadh Cara Dé air. 24 Feiceann sibh mar sin gur trí oibreacha a údaraítear an duine, agus ní trí chreideamh amháin. 25 Ar an gcuma chéanna nach raibh Rácháb an striapach fíréanaithe le hoibreacha, nuair a fuair sí na teachtairí, agus a chuir sí amach ar shlí eile iad? 26 Oir mar atá an corp gan spiorad marbh, mar sin tá creideamh gan oibreacha marbh freisin.
15 Ní ó thuas a thagann an eagna seo síos, ach tá sí talmhaíoch, ciallmhar, diabhal. 16 Oir san áit ina mbíonn éad agus achrann, bíonn mearbhall ann agus gach uile dhrochobair. 17 Ach tá an eagna atá ó thuas glan ar dtús, ansin síochánta, mín, agus soirbh le caitheamh uirthi, lán de thrócaire agus de dhea-thorthaí, gan chlaontacht, agus gan chealgaireacht. 18 Agus cuirtear toradh na fíréantachta i síocháin na ndaoine a dhéanann an tsíocháin. CAIBIDIL 4 1 Cad as a dtagann cogaí agus troda in bhur measc? nach as sin a thagann siad, fiú amháin de bhur n-ana-mianna atá ag cogadh i bhur mball? 2 Tá lúcháir oraibh, agus níl: maraíonn sibh, agus is mian libh a bheith acu, agus ní féidir libh a fháil: troid sibh agus cogadh, ach níl agaibh, mar ní iarrann sibh. 3 Iarrann sibh, agus ní fhaigheann sibh, mar go n‑iarrann sibh go mícheart é, chun é a chaitheamh ar bhur n‑anamianna. 4 A adhaltrannas agus a bhan-adhaltranach, nach bhfuil fhios agaibh gur naimhdeas le Dia cairdeas an domhain? cibé duine dá bhrí sin a bheidh ina chara don domhan is namhaid Dé é. 5 An síleann sibh gur go neamhbhalbh a deir an scrioptúr, An spiorad a chomhnuigheann ionainn, is toil leis éad a dhéanamh? 6 Ach tugann sé níos mó grásta. Dá bhrí sin a deir sé, Cuireann Dia in aghaidh na n-uaibhreach, ach tugann sé grásta dóibh siúd atá i gceist. 7 Uime sin cuirigí sibh féin do Dhia. Cuir i gcoinne an diabhal, agus teichidh sé uait. 8 Druidim le Dia, agus druidfidh sé i ngar dhuit. Glanaigí bhur lámha, a pheacaigh; agus íonaigh bhur gcroíthe, a dháoine intinne. 9Bígí go brònach, agus déanaigí caoineadh, agus goil: déanaigí bhur gáire a iompú chun caoineadh, agus bhur lúcháir go truime. 10 Déanaigí sibh féin a mhaslú i bhfianaise an Tiarna, agus ardóidh sé suas sibh. 11 Ná labhair olc ar a chéile, a bhráithre. An té a labhran olc ar a bhráthair, agus a thugann breith ar a bhráthair, labhróidh sé go h-olc ar an dlighe, agus tugann sé breith ar an dlighe: ach má thugann tu breith ar an dlí, ní dhéantóir an dlí tú, ach breitheamh. 12 Tá reachtóir amháin ann, atá in ann sábháil agus scrios: cé hé thusa a thugann breithiúnas ar dhuine eile? 13 Imigh go nuige seo, sibhse a deir, Lá nó amárach rachaimid isteach sa chathair sin, agus leanfaimid orainn ansin ar feadh bliana, agus ceannaígí agus díolfaimid, agus gheobhaidh muid tairbhe: 14 De bhrí nach bhfuil a fhios agaibh cad a bheidh ann amárach. Cad é do shaol? Is gal fiú é, a fheictear ar feadh tamaill bhig, agus a imíonn as sin amach. 15 Mar sin is cóir daoibh a rádh, Más maith leis an Tiarna, mairfimid, agus déanaimid seo, nó sin. 16 Ach anois bígí lúcháireach i bhur bród: is olc an uile ní dá leithéid. 17 Uime sin don té ar a bhfuil aithne maith a dhéanamh, agus nach ndéanann, is peaca dó.
CAIBIDIL 3 1 A bhráithre, ná bígí ina máistrí go leor, ar an eolas go bhfaighfimid an cáineadh is mó. 2 Oir is iomaí rud a chiontaíonn muid go léir. Má chiontaíonn aon fhear i bhfocal, is fear foirfe é mar an gcéanna, agus é in ann an corp iomlán a shrianadh freisin. 3 Féuch, cuirimíd giotaí i mbéalaibh na n-each, chun go gcloífid siad sinn; agus casaimid faoina gcorp ar fad. 4 Féach freisin na longa, cé go bhfuil siad chomh mór, agus tiomáinte ag gaotha fíochmhar, fós iad a iompú thart le stiúradh an-bheag, cibé áit a bhfuil an rialtóir. 5 Mar sin féin tá an teanga ina ball beag, agus boast rudaí móra. Féuch, cé chomh mór a lasann tine bheag! 6 Agus is tine í an teanga, saol na héagóra: is mar sin atá an teanga i measc ár mball, go ndéanann sí an corp iomlán a thruailliú, agus go gcuireann sí cúrsa an dúlra trí thine; agus cuirtear trí thine ifrinn é. 7Oir tá gach uile shórt beithígh, agus éanlaith, agus nathracha, agus nithe san fharraige, taomtha, agus taomtha ag an gcine daonna: 8 Ach an teanga ní féidir aon duine tame; is olc ana-ruaighe é, lán de nimh mharbhthach. 9 Leis sin beannaímis Dia, eadhon an tAthair; agus leis sin cuirimíd mallacht ar dhaoine, a deintear de réir cosúlachta Dé. 10 As an mbéal céadna adeir beannacht agus mallacht. A bhráithre, ní cóir na nithe so do bheith mar sin. 11 An gcuireann tobar amach san áit chéanna uisce milis agus searbh? 12 An féidir leis an gcrann fige, a bhráithre, caora olóige a iompar? ceachtar fíniúna, figs? mar sin ní féidir le haon tobar uisce salann agus úr a thabhairt. 13 Cé hé an duine ciallmhar agus a bhfuil eolas i bhur measc? taispeánfadh sé a oibreacha as dea-chomhrá le meonacht na heagna. 14 Ach má bhíonn éad oraibh agus achrann i bhur gcroí, ná déanaigí glóir, agus ná bréag in aghaidh na fírinne.
171
Séamas
CAIBIDIL 5 1 Imigh go nuige seo, a dhaoine saibhre, gul agus caoineadh ar son na n-anró a thiocfaidh oraibh. 2 Tá do shaibhreas truaillithe, agus do bhaill éadaigh motheate. 3 Tá do chuid óir agus airgid cancaráilte; agus beidh an meirge acu ina fhinné in bhur n-aghaidh, agus íosfaidh sé bhur feoil mar a bheadh tine. Tá stór curtha le chéile agaibh le haghaidh na laethanta deiridh. 4 Féuch, gol ar thuarastal na n-oibrithe a bhain do mhachairí amach, atá uaibhse atá á gcoimeád ar ais trí chalaois, agus tá caoineadh na ndaoine a bhain tairbhe as iontráil i gcluasa Tiarna na Sabóide. 5 Chónaigh sibh i bpléisiúr ar an talamh, agus bhí sibh gann; chothaigh sibh bhur gcroíthe, mar i lá maraithe. 6 Cháin sibh agus mharaigh sibh na cóir; agus ní chuireann sé i gcoinne tú. 7 Bígí foighneach, dá bhrí sin, a bhráithre, le teacht an Tiarna. Féuch, fanann an tuathánach ar thoradh luachmhar an domhain, agus foighne fada aige ar a shon, go bhfaigheadh sé an bháisteach luath agus dheiridh. 8 Bígí foighneach freisin; daingnigh bhur gcroíthe: óir tá teacht an Tiarna i ngar. 9 Ná déanaigí grásta ar a chéile, a bhráithre, ar eagla go ndaoradh sibh: féuch, seasann an breitheamh os comhair an dorais. 10 Glacaigí, a bhráithre, na fáithe a labhair in ainm an Tiarna, mar shampla d’fhulaingt, agus den fhoighne. 11 Féuch, measaimid go sona iad a mhairfidh. Chuala sibh foighne Iób, agus chonaic sibh críoch an Tiarna; go bhfuil an Tiarna an-trua, agus tairisceana. 12 Ach thar gach ní, a bhráithre, ná mionnaibh, ná ar neamh, ná ar an talamh, ná ar aon mhionn eile: ach bíodh bhur mionnan agaibh; agus do nay, nay; ar eagla go dtitfidh sibh faoi dhaoradh. 13 An bhfuil aon duine in bhur measc faoi bhrú? lig dó guí. An bhfuil aon áthas? canadh sé sailm. 14 An bhfuil aon duine tinn in bhur measc? lig dó glaoch ar na sinsir na heaglaise; agus guífid siad os a chionn, á ungadh le hola in ainm an Tiarna: 15 Agus slánóidh paidir an chreidimh na heasláin, agus ardóidh an Tiarna é; agus má rinne sé peacaí, maithfear dó iad. 16 Admhaím bhur lochtanna dá chéile, agus guígí ar son a chéile, chun go slánófar sibh. Is mór an tairbhe a bhaineann paidir dhian éifeachtúil an chirt. 17 Ba dhuine é Elias faoi réir an phaisin chéanna atá againne, agus ghuigh sé go dian gan báisteach a bheith ann: agus níor chuir sé báisteach ar an talamh i gceann trí bliana agus sé mhí. 18 Agus ghuigh sé arís , agus thug na neamh báisteach , agus an talamh thug amach a toradh . 19 A bhráithre, má dhéanann aon duine agaibh seachrán ón bhfírinne, agus go n-iompaíonn duine é; 20 Bíodh a fhios aige, an té a iompaíonn an peacach ó earráid a bhealaighe, go sábhálann sé anam ón mbás, agus go gceilfidh sé an iliomad peacaí.
172
1 Peadar
21 An té a chreideann trésan i nDia, a thog ó mhairbh é, agus a thug glóir dó; go mbeadh do chreideamh agus do dhóchas i nDia. 22 Agus tú tar éis bhur n-anamacha a íonú trí ghéilleadh don fhírinne tríd an Spiorad, chun grá neamhghéilliúil do na bráithre, féachaigí go bhfuil grá agaibh dá chéile le croí glan go dian: 23 Ar mbeith do bhreith arís, ní de shíol truaillitheach, ach do-thruaillithe, tré bhriathar Dé, a mhaireann agus a mhairfidh go brách. 24 Mar féar atá an uile fheoil, agus glóir an duine go léir mar bhláth féir. Searann an féar, agus titeann a bhláth uaidh: 25 Ach maireann briathar an Tiarna go brách. Agus seo é an briathar atá á shearmonú ag an soiscéal daoibh.
CAIBIDIL 1 1 Peadar, aspal Íosa Críost, chun na strainséirí atá scaipthe ar fud Phontus, Ghalatia, Cheapachócia, na hÁise, agus na Béitine, 2 Toghthaibh do réir réamheolais Dé an Athar, tré naomhthacht an Spioraid, chum umhluigheacht agus crathadh fola Iósa Críosd: Grása, agus sith, go méaduigheadh sibh. 3 Beannaichte go raibh Dia agus Athair ár dTiarna Íosa Críost, a ghin sinn arís de réir a thrócaire fhairsing go dóchas bríomhar trí aiséirí Íosa Críost ó mhairbh, 4Chun oidhreacht atá do-thruaillithe, agus neamhthruaillithe, agus nach gclisfidh ar shiúl, arna cur in áirithe daoibh ar neamh, 5 Atá á gcoimeád ag cumhacht Dé trí chreideamh chun an tslánaithe réidh le foilsiú san aimsir dheiridh. 6 Go ndéana sibh lúcháir mhór, cé anois ar feadh séasúr, más gá, sibh i dtréine trí iomad cathuithe: 7 Chun go bhfaighfí triail bhur gcreidimh, ar mbeith i bhfad níos luachmhaire ná an t‑ór a mhairfeas é, chun é a thriail le tine, chun moladh agus onóra agus glóire ar láithriú Íosa Críost; 8 An té nach bhfaca, is breá libh; ina bhfuil, cé nach bhfeiceann sibh anois é, fós ag creidiúint, déanann sibh lúcháir le lúcháir dobhriathar agus lán de ghlóir: 9 Ag glacadh críoch bhur gcreidimh, eadhon slánú bhur nanam. 10 Ar an tslánaithe sin d’fhiosraigh agus a chuardaigh na fáithe go dúthrachtach, a rinne tairngreacht ar an ngrásta ba cheart a theacht chugaibh: 11 Ag cuardach cad é, nó cad é an modh aimsire, a chomharthaigh Spiorad Chríost a bhí iontu, nuair a thug sé fianaise roimh ré ar fhulaingt Chríost, agus ar an nglóir do lean. 12 Daoibhse a léiríodh, nach dóibh féin, ach dúinne a thug siad aire do na nithe a thuairiscítear anois daoibhse acu siúd a shearmonaigh an soiscéal daoibh leis an Spiorad Naomh a cuireadh anuas ó neamh; na rudaí ar mian leis na haingil breathnú orthu. 13Uime sin crioslaigh bhur n‑aigne suas, bígí stuama, agus bíodh súil agaibh go dtí an deireadh as an ngrás atá le tabhairt daoibh ag foilsiú Íosa Críost; 14 A chlann umhal, ná déanaigí sibh féin a chumadh de réir na n-amanna a bhíodh i bhur n-aineolas: 15 Ach mar atá an té a ghlaoigh oraibh, is naofa é, mar sin bígí naofa i ngach modh cainte; 16 Toisc go bhfuil sé scríofa, Bí naofa; óir táim naofa. 17 Agus má ghlaonn sibh ar an Athair, a thugann breith do réir oibre gach fir gan meas ar dhaoine, cuirigí aimsir bhur n-aithrighe i gcrích anseo i n-eagla: 18 Mar is eol daoibh nár fuasclaíodh sibh le nithe truaillithe, mar airgead agus ór, as bhur gcomhrá díomhain a fuair bhur n-aithreacha de réir seanchais; 19 Ach le fuil luachmhar Chríost, mar uan gan ghaoid agus gan smál: 20 A réamhordaíodh go fírinneach roimh bhunú an domhain, ach a bhí soiléir ar do shon san aimsir dheireanach seo,
CAIBIDIL 2 1Ar an ábhar sin ag cur ar leataobh gach mailís, agus gach uile mhasla, agus fochraiceann, agus éad, agus gach droch chaint, 2 Mar leanaí nuabheirthe, guígí fíor bhainne an fhocail, chun go bhfásfaidh sibh air: 3 Más ea, blaiseadh daoibh go bhfuil an Tiarna grásta. 4 Don té atá ag teacht, amhail cloch bheo, atá dícheadaithe go deimhin ag fir, ach tofa Dé, agus luachmhar, 5 Tógtar sibhse freisin, mar chlocha bríomhara, teach spioradálta, sagartacht naofa, chun íobairtí spioradálta a ofráil, inghlactha ag Dia trí Íosa Críost. 6 Uime sin mar an gcédna atá sé sa sgrioptúr, Féuch, cuirim i Sion príomh-chloch chúinne, toghtha, lómhar: agus an té chreideann ann ní bheidh sé aimhréidh. 7Duibhse dá bhrí sin a chreideann go bhfuil sé luachmhar: ach dóibh siúd atá easumhal, an chloch a dhícheadú na tógálaithe, rinneadh ceann an choirnéil di; 8 Agus cloch thuislithe , agus carraig chiontaithe , fiú dóibh siúd a thuislithe ag an bhfocal , a bheith easumhal : dá n-ordaíodh iad freisin . 9 Ach is glúin tofa sibhse, sagartacht ríoga, náisiún naofa, daoine sainiúla; go nochtfadh sibh moladh an té a ghlaoigh as an dorchadas sibh isteach ina sholas iontach: 10 Nach raibh san aimsir seo caite ina bpobal, ach atá anois ina bpobal Dé: nach bhfuair trócaire, ach anois tá trócaire faighte acu. 11 A chairde, guím oraibh mar choigrígh agus mar oilithrigh, staonadh ó ana-mianna na feola, a dhéanann cogadh in aghaidh an anama; 12 Bíodh bhur gcomhrá ionraic i measc na nGintleach: chun, an áit a labhrann siad i bhur n-aghaidh mar dhaoine uilc, go ndéanfaidís trí bhur ndea-oibreacha, a bhfeicfidh siad, Dia a ghlóiriú i lá an chuairte. 13 Déanaigí sibh féin a chur faoi bhráid gach ordaithe fear ar son an Tiarna: cibé acu don rí é, mar ardcheannas; 14 Nó ris na gobharnóirí mar iad siúd a sheolann sé chun pionós na n-olc, agus chun moladh na ndaoine a dhéanann go maith. 15 Oir is mar sin atá toil Dé, go gcuirfeá, le deá-dhéanamh, aineolas na n‑amaideach ina thost: 16 Mar dhaoine saora, agus gan bhur saoirse a úsáid mar bhrat na mailíse, ach mar sheirbhísigh Dé. 17 Tabhair onóir do na fir go léir. Is breá an bráithreachas. Eagla Dé. Tabhair onóir don rí.
173
1 Peadar
18 A sheirbhísigh, bígí faoi réir bhur máistrí leis an uile eagla; ní amháin do na maith agus mhín, ach freisin do na froward. 19 Oir is fiú é seo buíoch, má fhulaingíonn duine ar son coinsiasa Dé brón, ag fulaingt go héagórach. 20 Oir cad í an ghlóir, má ghlacfaidh sibh go foighneach é, nuair a thabharfar uaibh bhur lochta? ach más rud é, nuair a dhéanann sibh go maith, agus go bhfuil sibh ag fulaingt ar a shon, go nglacann sibh go foighneach é, tá sé seo inghlactha ag Dia. 21Oir is chuige seo a glaodh sibh: mar gur fhulaing Críost freisin ar ár son, ag fágáil sampla dúinn, chun sibh a chéimeanna a leanúint: 22 An té nach ndearna peaca, ní bhfuarthas cealg ina bhéal: 23 An té, nuair a bhí sé mallaithe, níor mhaolaigh sé arís; nuair a d'fhulaing sé, níor bhagair sé; ach dhírigh sé é féin ar an té a thugann breithiúnas ceart: 24 An té a d’iompair féin ár bpeacaí ina chorp féin ar an gcrann, chun sinn a bheith marbh do pheacaí, go mbeimis beo don fhíréantacht: an té ar leighiseadh sibh trína bhuille. 25 Oir bhí sibh mar chaoirigh ag dul ar seachrán; ach táid ar ais anois chun Aoire agus Easpag bhur n-anamacha.
14 Ach má fhulaingíonn sibh ar son na bhfíréantachta, is sona sibh: agus ná bíodh eagla oraibh roimh a n-uamhas, agus ná bí buartha; 15 Ach naomhaigh an Tiarna Dia i bhur gcroí; agus bígí réidh i gcónaí chun freagra a thabhairt do gach éinne a fhiafraíonn díot cúis an dóchais atá ionaibh le ceannas agus eagla; 16 Coinsias mhaith a bheith agat; ionnus, do bhrígh go labhrann siad go h-olc uaibhse mar lucht uilc, go mbeidh náire ortha a chiontaigh go bréugach ar bhur ndeagh-chaint i gCríost. 17 Oir is fearr, más amhlaidh toil Dé, sibh ag fulaingt ar son maith a dhéanamh, ná ar son an uilc. 18Oir d’fhulaing Críost freisin aon uair amháin ar son peacaí, an cóir ar son na n-éagórach, chun sinn a thabhairt chun Dé, á chur chun báis san fheoil, ach arna bhrostú ag an Spiorad: 19 Tríd an méid sin freisin a chuaigh sé agus a sheanmóir do na spioraid i bpríosún; 20 A bhí easumhal uair éigin, nuair a d’fhan fadfhulangach Dé i laethanta Noe, agus an áirc ina hullmhú, inar beag, is é sin, ocht n-anam a shábháil trí uisce. 21 Sábhálann an figiúir cosamhail leis an mbaisteadh sinn freisin anois (ní do chur sile na feola, acht freagra coinsiasa maith do Dhia,) tré aiséirí Íosa Críost: 22 An té atá imithe ar neamh, agus atá ar dheis Dé; aingil agus údaráis agus cumhachtaí á gcur faoina réir aige.
CAIBIDIL 3 1 Mar an gcéanna, a mhná céile, bígí faoi réir bhur bhfear céile féin; go, mura ngéillfidh aon duine don bhriathar, go bhféadfaidís gan an focal bua a fháil trí chomhrá na mban; 2 Agus iad ag féachaint do chomhrá fial mar aon le heagla. 3 Ná bíodh a mhaisiúchán ar fad mar mhaisiúchán ón taobh amuigh chun an ghruaig a sheiseadh, agus ór a chaitheamh, nó éadaí a chur air; 4 Ach bíodh sé ina fhear ceilte an chroí, sa mhéid nach bhfuil truaillithe, eadhon ornáid spioraid mhacánta chiúin, atá i bhfianaise Dé ar mhórluach. 5Oir ar an gcuma san sa tseanaimsir do mhaisigh na mná naomhtha freisin, a chuir iontaoibh i nDia, iad féin i n-áirde ar a bhfearaibh féin: 6 Mar do ghéill Sara d'Abraham, agus é ag glaoch tighearna air: is sibhse a n-iníonacha, an fhaid a dhéanfas sibh go maith, agus ná bíodh eagla oraibh le h-iongantas. 7 Mar an gcéanna, a fhir chéile, seasaigí leo de réir eolais, ag tabhairt onóra don mhnaoi, mar don soitheach is laige, agus mar oidhrí le chéile ar ghrásta na beatha; chun nach gcuirfí bac ar do chuid paidreacha. 8 Mar fhocal scoir, bígí ar aon intinn, bíodh trua agaibh dá chéile, grá mar bhráithre, bígí trua, bígí cúirtéiseach: 9 Gan olc a dhéanamh ar an olc, nó ráille ar son ráillí: ach a mhalairt beannacht; a fhios agam go nglaofar chuige sin sibh, go bhfaigheadh sibh beannacht mar oidhreacht. 10Oir an té a thabharfaidh grá don bheatha, agus a fheicfidh laethanta maithe, staonadh sé a theanga ón olc, agus a bheola nach labhróidh siad aon cheo: 11 Seachainn sé an t-olc, agus déanadh an maith; iarrfadh sé síocháin, agus leanfadh sé í. 12 Oir tá súile an Tiarna os cionn na bhfíréan, agus a chluasa ar oscailt chun a n-urnaí: ach tá aghaidh an Tiarna i gcoinne na ndaoine a dhéanann an t-olc. 13 Agus cé hé a dhéanfaidh dochar daoibh, más lucht leanúna sibh ar an ní atá go maith?
CAIBIDIL 4 1 Uime sin a mhéid a d’fhulaing Críosd ar ár son san fheoil, déanaigí bhur n-airm mar an gcéanna leis an aigne chéanna: óir an té d’fhulaing san fheoil, scoir sé den pheaca; 2 Chun nach gcaitheann sé an chuid eile dá aimsir san fheoil a thuilleadh chun ana-mhiann na ndaoine, ach de réir toil Dé. 3Oir is leor aimsir ár saoil le toil na nGintlithe a bheith déanta againn, nuair a shiúil muid i lascainneacht, i n-anamianna, i mbarraíocht an fhíona, i lúcháir, i bhféasta, agus i n-íolaltacht ghránna: 4Is ait leo nach ritheann sibh leo chun an iomarca círéibe chéanna, ag labhairt uilc oraibh: 5 An té a thabharfaidh cuntas don té atá réidh chun breith a thabhairt ar bheoga agus ar mhairbh. 6Oir is ar an ábhar sin a bhí an soiscéal á theagasc freisin dóibh siúd atá marbh, chun go dtabharfaí breithiúnas orthu de réir na bhfear san fheoil, ach go mbeidís beo de réir Dé sa spiorad. 7 Ach tá deireadh gach ní ar láimh: bígí sobrónach, agus bígí ag urnaí. 8 Agus thar gach ní bíodh carthanacht díocasach eadraibh féin: óir clúdóidh carthanacht an iliomad peacaí. 9 Bain úsáid as fáilteachas duine le chéile gan grudging. 10 Mar a fuair gach duine an bronntanas, mar sin tabhair aire don duine céanna, mar mhaoirseoirí maithe iomadúil grásta Dé. 11 Má labhrann duine ar bith, labhradh sé mar oracles Dé; má fhreastalaíonn duine ar bith, déanadh sé é mar an cumas a thugann Dia: go bhfuil Dia i ngach ní a bheith glóir trí Íosa Críost, a bhfuil moladh agus tiarnas go síoraí. Amen. 12 A chairde, nách aisteach an rud é an triail theine atá chun tú a thriail, mar go dtarlódh rud éigin aisteach duit:
174
1 Peadar
13 Ach bíodh lúcháir oraibh, an oiread go bhfuil sibh rannpháirteach i fhulaingt Chríost; chun, nuair a thaispeánfar a ghlóir, go mbeidh áthas oraibh freisin le lúcháir mhór. 14 Má mhaslaíonn sibh ainm Chríost, is sona sibh; óir a luíonn spiorad na glóire agus Dé oraibh: ar a son féin a labhraítear olc, ach ar bhur sonsa atá sé glóire. 15 Ach ná bíodh aon duine agaibh ag fulaingt mar dhúnmharfóir, nó mar ghadaí, nó mar fhear uilc, nó mar ghnóthach i gcúrsaí fir eile. 16 Ach má fhulaingíonn duine ar bith mar Chríostaí, ná bíodh náire air; ach go dtuga sé glóir do Dhia ar an son sin. 17 Oir tá an t-am tagtha gur gá an bhreithiúnas a thosnú ag teach Dé: agus má thosnaíonn sé orainne ar dtús, cén deireadh a bheidh acu siúd nach gcloíonn do shoiscéal Dé? 18 Agus más gann na fíréan do shábháil, cá dtaispeánfar an t-ungadh agus an peacach? 19 Ar an ábhar sin déanfaidís siúd a bhíonn ag fulaingt de réir toil Dé coimeád a n-anam dó i ndéanamh maith, mar Chruthaitheoir dílis. CAIBIDIL 5 1Molaim na seanóirí atá in bhur measc, atá ina sheanóir freisin, agus ina fhinné ar fhulaingt Chríost, agus freisin ina rannpháirtí den ghlóir a nochtfar: 2 Beathú tréad Dé atá in bhur measc, ag déanamh a choimirce, ní trí shrian, ach go toilteanach; ní le haghaidh lucre salach, ach d'intinn réidh; 3 Ná mar thiarnaí ar oidhreacht Dé, ach mar shamplaí don tréad. 4 Agus nuair a thaispeánfar an t-Aoire príomhfheidhmeannach, gheobhaidh sibh coróin na glóire nach bhfuil fadeth ar shiúl. 5 Mar an gcéanna, sibhse níos óige, tugaigí sibh féin don duine ba shine. Seadh, bíodh sibh go léir umhail dá chéile, agus bíodh uirísle oraibh: óir cuireann Dia in aghaidh na nuaibhreach, agus tugann sé grásta do na daoine ba chirte. 6 Déanaigí sibh féin a ídiú mar sin faoi láimh chumhachtach Dé, chun go n-ardóidh sé sibh in am trátha: 7 Ag cur bhur gcúram go léir air; óir tá cúram aige daoibh. 8 Bí stuama, bí airdeallach; do bhrígh go n-imíonn bhur neascara an diabhal, mar león beó, ag iarraidh an té a shluigfidh sé: 9 A sheasann go daingean sa chreideamh, agus fios aige go bhfuil na h-aimhleasa céanna déanta i bhur mbráithre atá ar domhan. 10 Ach Dia na ngrásta uile, a ghlaoigh sinn chun a ghlóire shíoraí trí Chríost Íosa, tar éis daoibh tamall a fhulaingt, déanann sé sibh foirfe, daingníonn, neartóidh, socraíonn sibh. 11 Go raibh glóir agus tiarnas dó go síoraí. Amen. 12 Ag Siolbhán, a bhráthair dílis chugaibh, do réir mar is dóich liom, do sgríobh mé go hachomair, ag congnamh, agus á fhianuighe gurab é so fíorghrásta Dé 'na bhfuil sibh. 13 An eaglais atá sa Bhablóin, toghtha in éineacht libh, cuireann sé fáilte romhat; agus mar sin do Marcus mo mhac. 14 Beannaigh daoibh a chéile le póg carthanachta. Síocháin daoibh go léir atá i gCríost Íosa. Amen.
175
An Dara Litir Pheadair
21Oir ní tré thoil an duine a tháinig an tuar sa tseanaimsir: ach labhair daoine naofa Dé mar a d’iompair an Spiorad Naomh iad. CAIBIDIL 2
CAIBIDIL 1 1 Síomón Peadar, seirbhíseach agus aspal Íosa Críost, chun na ndaoine a fuair an creideamh luachmhar céanna linne trí fhíréantacht Dé agus ár Slánaitheora Íosa Críost: 2 Go méadófaí grásta agus síocháin daoibh trí eolas Dé, agus Íosa ár dTiarna, 3 De réir mar a thug a chumhacht Dhiaga dúinn gach ní a bhaineann leis an saol agus leis an diadhacht, trí eolas an té a ghlaoigh chun glóire agus chun cinn sinn: 4 Tríd a dtugtar dúinn geallúintí móra agus luachmhaire: ionnus go mbeadh sibh-se 'n-a lucht comh-páirteach den nádúir dhiadha, tar éis duit éilliú atá ar domhan tré anamhiann do shlánú. 5 Agus taobh leis seo, ag tabhairt gach dúthrachta, cuir le do chreideamh bhua; agus chun eolas bhua; 6 Agus chun meon eolais; agus go foighne meon; agus go foighneach diadhachd; 7 Agus don diadhacht bráithreachas cineálta; agus do charthanacht bráithreachais. 8Oir má bhíonn na nithe seo ionaibh, agus go líonmhaire iad, cuireann siad i gcéill sibh nach mbeidh sibh gan toradh, nó gan toradh, in eolas ar dTiarna Íosa Críost. 9 Ach an té nach mbíonn na nithe seo aige, tá sé dall, agus ní féidir leis a fheiceáil i gcéin, agus rinne sé dearmad go raibh sé glanta óna shean peacaí. 10 Ar an adhbhar sin, a bhráithre, déanaigí dícheall bhur nglaoch agus bhur dtoghchán do dhéanamh cinnte: óir má dheineann sibh na nithe so, ní thuitfidh sibh choíche. 11Oir mar sin tabharfar isteach daoibh go flúirseach isteach i ríocht shíoraí ár dTiarna agus ár Slánaitheora Íosa Críost. 12 Ar an ábhar sin ní faillíoch mé sibh a chur i gcuimhne i gcónaí ar na nithe seo, bíodh gur eol daoibh iad, agus go mbeidh sibh daingnithe san fhírinne láithreach. 13 Seadh, is dóich liom, an fhaid a bheidh mé sa phubaill seo, sibh a mhúscail le bhur gcur i gcuimhne; 14 Bíodh a fhios agam nach mór dom mo phubaill seo a chur díot go luath, mar a léirigh ár dTiarna Íosa Críost dom. 15 Ina theannta sin déanfaidh mé mo dhícheall go mbeidh sibh in ann tar éis mo bháis na nithe seo a bheith i gcuimhne i gcónaí. 16Oir níor leanamar finscéalta ceapaithe go heagna, nuair a chuireamar in iúl daoibh cumhacht agus teacht ár dTiarna Íosa Críost, ach sinne inár bhfinnéithe súl ar a mhórgacht. 17Oir fuair sé ó Dhia an tAthair onóir agus glóir, nuair a tháinig a leithéid sin de ghuth chuige ón nglóir shármhaith, Is é seo mo Mhac ionúin, a bhfuil mo shástacht orm. 18 Agus an guth seo a tháinig ó neamh chuala muid, nuair a bhí muid in éineacht leis ar an sliabh naofa. 19 Tá focal tairngreachta níos cinnte againn freisin; Dá ndéana sibh go maith chun aire a thabhairt, amhail an solas a shoilsíonn in áit dhorcha, go breacadh an lae, agus go néiríonn réalt an lae in bhur gcroí; 20 Ar dtús a fhios seo, nach bhfuil aon tuar den scrioptúr a léiriú príobháideach.
176
1 Ach bhí fáithe bréige freisin i measc an phobail, fiú mar a bheidh múinteoirí bréagacha in bhur measc, a thabharfaidh éiricigh dhamnacha go príobháideach, ag séanadh an Tiarna a cheannaigh iad, agus a chuirfidh scrios sciobtha orthu féin. 2 Agus beidh go leor a leanúint a n-slite pernicious; mar gheall ar a labharfar go h-olc ar shlí na fírinne. 3 Agus trí shannt déanfaidh siad, le focail bhréige, marsantacht díot: ní fhanann a mbreithiúnas le fada an lá, agus ní thagann codladh ar a ndamnúchán. 4Oir murar chosain Dia na haingil a pheacaigh, ach gur chaith sé síos go hifreann iad, agus gur sheachaid sé i slabhraí dorchadais iad, le cur in áirithe don bhreithiúnas; 5 Agus níor shábháil sé an sean-shaoghal, ach shábháil Noe an t-ochtú duine, seanmóir na bhfíréantacht, ag tabhairt na tuile ar shaol na n-ungodly; 6 Agus na cathracha Sodom agus Ghomorrha á n-iompú ina luaithreach, cháin sé iad le scrios, iad a dhéanamh ina n-shampla dóibh siúd ar chóir dóibh maireachtáil go neamhdhiadhúil; 7 Agus thug sé slán do Lot, agus é cráite le comhrá salach na n-aingidh: 8 (Oir don ionraic sin a chomhnuíonn ina measc, ag féachaint agus ag éisteacht, chuir sé a anam ceart ó lá go lá lena ghníomhartha neamhdhleathacha;) 9Tá a fhios ag an Tiarna conas na daoine diaga a sheachadadh ó bhuairt, agus na héagóraí a choinneáil go lá an bhreithiúnais le pionós a ghearradh orthu: 10 Ach go príomha iad siúd a shiúlann i ndiaidh na feola i lúcháir na neamhghlana, agus a dhéanann drochmheas ar an rialtas. Toimhdean go bhfuil siad féin-thoiliúil, nach bhfuil eagla orthu olc a labhairt. 11 De bhrí nach dtugann aingil, is mó i gcumhacht agus i dtréine, aon chúisimh ina n-aghaidh os comhair an Tiarna. 12 Ach iad seo, mar ainmhithe brute nádúrtha, a rinneadh a ghlacadh agus a scrios, labhairt olc ar na rudaí nach dtuigeann siad; agus beidh crith go hiomlán i n-éilliú féin; 13 Agus gheobhaidh siad luach saothair na héagóra , mar iad siúd a mheasfaidh gur pléisiúr é círéib a dhéanamh i rith an lae. Is spotaí iad agus malaí, iad féin á spórt lena meabhlú féin agus iad ag féasta leat; 14 Súile lán d’adhaltranas a bheith agat, agus nach néireoidh leis an bpeaca; ag mealladh anamacha éagobhsaí: croí a chleacht siad le cleachtais shanntacha; páistí mallaithe: 15 A thréig an bealach ceart, agus a chuaigh ar seachrán, ag leanúint slí Bhaláam mac Bhosóir, a thug grá do thuarastal na héagóra; 16 Ach tugadh achmhasan dó as a chionta: chuir an t-asal balbh ag labhairt le glór an duine bac ar mheabhair an fháidh. 17 Is toibreacha gan uisce iad seo, scamaill a iompraítear le stoirm; dá bhfuil ceo an dorchadais in áirithe go deo. 18 Le haghaidh nuair a labhraíonn siad focail at mór na díomhaoine, luíonn siad trí ana-mianna na feola, trí i bhfad anacair, iad siúd a bhí glan éalaigh uathu a bhfuil cónaí orthu go hearráideach.
An Dara Litir Pheadair
19 An tsaoirse a gheallann siad dóibh, is seirbhísigh na caimiléireachta iad féin: óir a sáraítear duine, is uaidh sin a thugtar sé i ngéibheann. 20Oir más rud é, tar éis dóibh éalú ó thruailliú an domhain trí eolas an Tiarna agus an tSlánaitheora Íosa Críost, go bhfuil siad gafa arís ann, agus go sáraítear iad, is measa an deireadh leo ná an tús. 21Oir b’fhearr dóibh gan slí na fíréantachta a bheith ar eolas acu, ná, tar éis dóibh é a bheith eolach, iompú ón ordú naofa a tugadh dóibh. 22 Ach tá sé tar éis a tharla dóibh de réir an seanfhocal fíor, Tá an madra iompú chun a urlacan féin arís; agus an chránach a nite chun a ballabhála sa láib.
15 Agus tabhair faoi deara gur slánú fadfhulaingt ár dTiarna; fiú mar ár ndeartháir ionúin Pól freisin de réir an eagna a tugadh dó scríofa chugaibh; 16 Mar an gcéanna ina chuid epistles go léir, ag labhairt iontu ar na rudaí seo; ina bhfuil roinnt rudaí is deacair a thuiscint, atá siad neamhfhoghlaim agus neamhsheasmhach wres, mar a dhéanann siad freisin na scrioptúr eile, chun a scriosta féin. 17 Sibhse, dá bhrí sin, a chairde, ó tharla go bhfuil na nithe seo ar eolas agaibh roimhe seo, tugaigí an aire nach dtitfidh sibh chomh maith le hearráid na n-aingidh, agus sibh á dtreorú ó bhur ndingean féin. 18 Ach fás i ngrásta, agus in eolas ár dTiarna agus ár Slánaitheora Íosa Críost. Go raibh glóir dó anois agus go brách. Amen.
CAIBIDIL 3 1An dara heachtra seo, a stór, scríobhaim chugaibh anois; sa dá rud a mhúscail mé bhur n-intinn ghlan mar chuimhní cinn: 2Chun go dtuga sibh san airdeall ar na briathra a labhair na fáithe naofa roimhe seo, agus ar ár n‑aitheantas atá againne, aspail an Tiarna agus an tSlánaitheóra: 3 Ar an gcéad aithne seo a bheith agat, go dtiocfaidh sna laethanta deiridh lucht magaidh, ag siúl de réir a n-anamhianta féin, 4 Agus ag rádh, Cá bhfuil an gealltanas a theacht? óir ó thuit na haithreacha ina gcodladh, leanann gach ní mar a bhí siad ó thús na cruthaitheachta. 5 Ar a shon so is toil leo aineolach air, gur ó bhriathar Dé a bhí na flaithis ó shean, agus an talamh 'na sheasamh as an uisge agus san uisge: 6 Tríd an domhan a bhí an uair sin, agus é faoi shileadh uisce, básaithe: 7 Ach na flaithis agus an talamh, atá anois, de réir an fhocail chéanna, coinnítear i stór iad, arna gcoinneáil mar thine in aghaidh lá breithiúnas agus scrios na bhfear mídhona. 8 Ach, a ghrá, ná aineolach ar an rud amháin seo, go bhfuil lá amháin leis an Tiarna mar mhíle bliain, agus míle bliain mar aon lá amháin. 9 Níl an Tiarna leisc maidir lena ghealladh, mar go náiríonn daoine áirithe an leisce; ach atá fadfhulangach linne, gan toil aige go n-imeodh aon duine, ach go dtiocfaidís go léir chun aithrí. 10 Ach tiocfaidh lá an Tiarna mar gadaí san oíche; ina nimeoidh na flaithis ar shiúl le torann mór, agus a leáfaidh na heilimintí le teas dian, déanfar an talamh freisin agus na hoibreacha atá ann a dhó. 11 Ag féachaint an uair sin go ndíscaoilfear na nithe seo go léir, cén modh daoine is cóir daoibh a bheith san uile chomhrá agus sa dhiadhacht naofa, 12 Ag lorg agus ag deifir go dtí teacht an lae Dé, ina mbeidh na flaithis a bheith trí thine a thuaslagadh, agus na heilimintí leá le teas dian? 13 Mar sin féin táimid, de réir a gheallta, ar lorg flaithis nua agus talamh nua, ina bhfuil fíréantacht inár gcónaí. 14 Ar an adhbhar sin, a mhuinntire ionmhuinn, ag féachaint go bhfuil a leithéidí sin á lorg agaibh, déanaigí dícheallach go bhfaighfear uaidh sibh i síocháin, gan smál, agus gan choire.
177
An Chéad Litir Eoin CAIBIDIL 1 1 An rud a bhí ó thús, a chuala muid, a chonaiceamar lenár súile, a d’fhéach muid air, agus a láimhsigh ár lámha, ar bhriathar na beatha; 2 (Oir léiríodh an bheatha, agus chonaiceamar í, agus tugaimid fianaise, agus cuirfimid in iúl daoibh an bheatha shíoraí sin a bhí in éineacht leis an Athair, agus a d’fhoilsíodh dúinn;) 3 An méid atá feicthe agus cloiste againn, cuirimid in iúl daoibhse, chun go mbeadh comhluadar agaibhse freisin: agus go fírinneach atá ár gcomhluadar-ne i dteannta an Athair, agus lena Mhac Íosa Críost. 4 Agus na nithe seo á scríobh againn chugaibh, chun go mbeidh bhur n-áthas iomlán. 5 Sin í mar sin an teachtaireacht atá cloiste againn uaidh, agus a fhógairt daoibh gur solas é Dia, agus nach bhfuil aon dorchadas in aon chor ann. 6 Má deirimid go bhfuil comhluadar againn leis, agus go nimeoimid sa dorchadas, déanaimid bréag, agus ní dhéanaimid an fhírinne: 7 Ach má shiúilimid sa solas, mar atá sé sa solas, bíonn comhluadar againn lena chéile, agus glanann fuil Íosa Críost a Mhac sinn ó gach peaca. 8 Má deirimid nach bhfuil aon pheaca againn, meallaimid sinn féin, agus níl an fhírinne ionainn. 9 Má admhaímid ár bpeacaí, bíonn sé dílis agus cóir chun ár bpeacaí a mhaitheamh dúinn, agus chun sinn a ghlanadh ó gach neamhfhíréan. 10 Má deirimid nár pheacaíomar, déanaimid bréaga de, agus níl a bhriathar ionainn. CAIBIDIL 2 1 A pháistí beaga, scríobhaim na nithe seo chugaibh, chun nach peaca sibh. Agus má pheacaíonn aon duine, tá abhcóide againn leis an Athair, Íosa Críost an t-ionraic: 2 Agus is é an íobairt ar son ár bpeacaí: agus ní ar son ár bpeacaí amháin, ach freisin ar son peacaí an domhain uile. 3 Agus leis seo is eol dúinn go bhfuil aithne againn air, má choinnímid a aitheanta. 4 An té a deir, Tá aithne agam air, agus ní choinníonn a aitheanta, is bréagadóir é, agus níl an fhírinne ann. 5 Ach an té a choinníonn a bhriathar, go fírinneach atá grá Dé arna shlánú aige: is eol dúinne leis seo go bhfuilimid ann. 6 An té a deir sé ag fanúint ann, ba cheart dó féin siúl freisin, mar a shiúil sé. 7 A bhráithre, ní scríobhaim aithne nua chugaibh, ach seanaithne a bhí agaibh ó thús. Is é an sean-aithne an focal a chuala sibh ó thús. 8 Arís, aithne nua a scríobhaim chugaibh, an ní atá fíor ann, agus ionaibhse: óir tá an dorchadas caite, agus tá an solas fíor ag lonrú anois. 9 An té a deir sé sa solas, agus fuath aige dá dheartháir, tá sé sa dorchadas go dtí seo. 10 An té a thugann grá dá dheartháir fanann sé sa solas, agus níl aon chúis le tuisliú ann.
178
11 Ach an té a thugann fuath dá dheartháir, tá sé sa dorchadas, agus siúlann sé sa dorchadas, agus níl a fhios aige cá dtéann sé, mar gur dhall an dorchadas sin a shúile. 12 Scríobhaim chugaibh, a pháistí beaga, mar go bhfuil bhur bpeacaí maite daoibh ar son a ainme. 13 Scríobhaim chugaibh, a aithreacha, mar tá aithne agaibh air ó thús. Scríobhaim chugaibh, a dhaoine óga, mar gur sháraigh sibh an drochcheann. Scríobhaim chugaibh, a pháistí beaga, mar bhí aithne agaibh ar an Athair. 14 Scríobh mé chugaibh, a aithreacha, mar go raibh aithne agaibh air ó thús. Scríobh mé chugaibh, a dhaoine óga, mar go bhfuil sibh láidir, agus go bhfuil briathar Dé ina chónaí ionaibh, agus gur sháraigh sibh an droch dhuine. 15 Ná grá don domhan, ná do na rudaí atá ar domhan. Má thugann aon duine grá don domhan, níl grá an Athar ann. 16Oir gach uile ní atá ar domhan, ana-mhian na feola, agus ana-mianna na súl, agus mórtas na beatha, ní ón Athair é, ach ón domhan. 17 Agus imíonn an domhan ar seachrán, agus a mhianna: ach an té a dhéanann toil Dé fanann sé go brách. 18 A pháistí beaga, is é an uair dheireanach é: agus mar a chuala sibh go dtiocfaidh ant-Christ, fiú anois tá go leor antichrists; mar a bhfuil a fhios againn go bhfuil sé an uair dheireanach. 19 D’imigh siad uainn, ach níor dhínn iad; óir dá mbeidís dínn, gan dabht do leanfaidís linne: ach d'imthigheadar amach, ionnus go n-iomcharadh iad nach rabhamar go léir. 20 Ach tá unction agaibh ón Aon Naofa, agus tá a fhios agaibh gach rud. 21Níor scríobh mé chugaibh mar nach eol daoibh an fhírinne, ach toisc go bhfuil a fhios agaibh í, agus nach bhfuil bréag ar bith ón bhfírinne. 22 Cé hé an bréagadóir ach an té a shéanann gurb é Íosa an Críost? Tá sé antichrist, go denieth an Athair agus an Mac. 23 An té a shéanann an Mac, ní hé an tAthair é an tAthair: (ach) an té a admhaíonn an Mac, tá an tAthair aige freisin. 24 Fanaigí mar sin ionaibh, a chuala sibh ó thús. Más rud é go bhfanfaidh an méid a chuala sibh ó thús ionaibh, fanfaidh sibhse freisin sa Mhac, agus san Athair. 25 Agus seo é an gealltanas a gheall sé dúinn, eadhon an bheatha shíoraí. 26 Na nithe seo a scríobh mé chugaibh maidir leo siúd a mheallann sibh. 27 Ach fanann an t-ungadh a fuair sibh uaidh ionaibh, agus ní gá dhaoibh go dteagascfadh aon duine sibh: ach mar a mhúineann an t-ungadh céadna sibh ar gach ní, agus is fírinne é, agus ní bréag é, agus mar a mhúin sé. sibhse, fanfaidh sibh ann. 28 Agus anois, a pháistí bhig, fanaigí ann; chun, nuair a thaispeánfar dó, go mbeadh muinín againn, agus nach mbeadh náire orainn roimhe ar a theacht. 29 Má tá a fhios agaibh go bhfuil an fíréan, tá a fhios agaibh go bhfuil gach duine a dhéanann fíréantachta a rugadh uaidh. CAIBIDIL 3 1Féuch, cén sórt grá a bhronn an tAthair orainn, chun go nglaofar clann mhac Dé orainn: dá bhrí sin níl a fhios ag an domhan sinn, toisc nach raibh aithne aige air. 2 A mhuinntire ionmhuinn, is sinne mic Dé anois, agus ní léir fós cad a bheidh orainn: ach a fhios againn, nuair a
An Chéad Litir Eoin
thaispeánfar dó, go mbeimid cosúil leis; óir feicfidh muid é mar atá sé. 3 Agus gach duine a bhfuil an dóchas seo aige ann, íonghlanann sé é féin, mar atá sé glan. 4 An té a dhéanann peaca, déanann sé an dlí a shárú freisin: óir is é an peaca briseadh an dlí. 5 Agus tá a fhios agaibh gur léiríodh é chun ár bpeacaí a thógáil amach; agus níl aon pheaca ann dó. 6 An té a fhanann ann ní pheacaíonn sé: an té a pheacaíonn ní fhaca sé é, agus ní raibh aithne aige air. 7 A chlann bheag, ná mealladh duine ar bith sibh: an té a dhéanann fíréantacht, is fíréan é, mar atá sé ionraic. 8 An té a dhéanann peaca is ón diabhal é; óir peacaíonn an diabhal ó thús. Chun na críche seo a léiríodh Mac Dé, chun go scriosfadh sé oibreacha an diabhail. 9 An té a bheirtear ó Dhia, ní dhéanann sé peaca; óir fanann a shíol ann: agus ní féidir leis peaca a dhéanamh, mar gur ó Dhia a rugadh é. 10 Ann seo is léir clann Dé, agus clann an diabhail: an té nach ndéanann fíréantacht, ní ó Dhia é, agus an té nach bhfuil grá aige dá bhráthair. 11Oir is í seo an teachtaireacht a chuala sibh ó thús, grá a thabhairt dá chéile. 12 Ní mar Cháin, a bhí den droch dhuine sin, agus a mharaigh a dheartháir. Agus cad chuige a mharbh sé é? Toisc go raibh a oibreacha féin olc, agus a dheartháir righteous. 13 Ná bíodh iongantas oraibh, a bhráithre, má bhíonn fuath ag an saoghal oraibh. 14 Tá a fhios againn go ndeachaigh muid ó bhás go beatha, mar go bhfuil grá againn do na bráithre. An té nach bhfuil grá aige dá dheartháir fanann sé chun báis. 15 An té d'fuath a bhráthair is dúnmharfóir é: agus tá a fhios agaibh nach bhfuil an bheatha shíorraidh ag dúnmharfóir ar bith ann. 16 Mar so tuigimíd grá Dé, do bhrígh gur chuir sé a anam síos dúinne: agus is cóir dhúinn ar mbeatha do leagadh síos do na bráithre. 17 Ach an té a bhfuil maith an tsaoghail seo aige, agus a fheiceas go bhfuil gádh ag a bhráthair, agus a dhruideann a bhroinne truaighe uaidh, cionnus atá grádh Dé aige ann? 18 A pháistí beaga, ná déanaimis grá i bhfocal, ná i dteanga; ach i ngníomh agus i bhfírinne. 19 Agus leis seo is eol dúinn go bhfuilimid ar an bhfírinne, agus cinnteoimid ár gcroí ina láthair. 20Oir má dháineann ár gcroí sinn, is mó Dia ná ár gcroí, agus is eol dó gach ní. 21 A chairde, mura gcáineann ár gcroí sinn, bíodh muinín againn as Dia. 22 Agus gach ní a iarraimid, glacaimid uaidh, mar go gcoimeádaimid a aitheanta, agus go ndéanaimid na nithe sin atá taitneamhach ina radharc. 23 Agus is í so an t-aitheantas atá aige, Go gcreidfimíd in ainm a Mhic Iósa Críosd, agus grádh a thabhairt d'a chéile, do réir mar thug sé aithne dhúinn. 24 Agus an té a choinníonn a orduithe, bíonn sé ina chónaí ann, agus é féin ann. Agus leis seo is eol dúinn go bhfanann sé ionainn, tríd an Spiorad a thug sé dúinn.
179
CAIBIDIL 4 1A mhuinntire ionmhuin, ná creidigí gach uile spiorad, ach déanaigí iarracht na spioraid an ó Dhia iad: óir tá a lán fáithe bréige imithe ar an saol. 2Aithn seo mar seo atá Spiorad Dé agaibh: Gach spiorad a admhaíonn go bhfuil Íosa Críost tagtha san fheoil, is ó Dhia é: 3 Agus gach spiorad nach admhaíonn go bhfuil Íosa Críost teacht sa fheoil, ní ó Dhia é: agus is é seo an spiorad an Antichrist, ar chuala sibh go raibh sé teacht; agus fiú anois tá sé ar domhan cheana féin. 4 Is ó Dhia sibhse, a chlann bheag, agus sháraigh sibh iad: óir is mó atá ionaibhse, ná an té atá ar domhan. 5 Is den domhan iad: dá bhrí sin is faoin domhan a labhraíonn siad, agus éisteann an domhan leo. 6 Is ó Dhia sinne: an té a bhfuil aithne aige ar Dhia éisteann sé linn; an té nach bhfuil ó Dhia ní éisteann sé linn. Leis seo is eol dúinn spiorad na fírinne, agus spiorad na hearráide. 7 A mhuinntir ionmhuinn, gráimís a chéile: óir is ó Dhia an grá; agus gach duine a bhfuil grá aige, ginear ó Dhia é, agus tá aithne aige ar Dhia. 8 An té nach bhfuil grá aige, níl aithne aige ar Dhia; óir is grá é Dia. 9 Is ann seo a léiríodh grá Dé dúinne, mar gur chuir Dia a aon-ghin Mhic isteach sa domhan, chun go mbeimis beo tríd. 10 Anseo atá grá, ní hé gur thugamar grá do Dhia, ach gur thug sé grá dúinn, agus gur chuir sé a Mhac chun bheith ina ìobairt ar son ár bpeacaí. 11 A dhaoine ionúin, má thug Dia grá mar sin dúinne, is cóir dúinne grá a thabhairt dá chéile freisin. 12 Ní fhaca aon duine Dia am ar bith. Má tá grá againn dá chéile, tá Dia ina chónaí ionainn, agus tá a ghrá foirfe ionainn. 13 Leis seo is eol dúinne go bhfuilimid inár gcónaí ann, agus sé ionainn, mar gur thug sé dúinn dá Spiorad. 14 Agus tá feicthe againn agus déanaimid fianaise gur sheol an tAthair an Mac chun bheith ina Shlánaitheoir ar an domhan. 15 An té a admhaíonn gur é Íosa Mac Dé, tá cónaí air i nDia, agus é ina chónaí i nDia. 16 Agus tá aithne againn agus chreideamar an grá a thug Dia dúinn. Is grá é Dia; agus an té a chomhnóidh i ngrá, bíonn sé ina chónaí i nDia, agus Dia ann. 17 Anseo atá ár ngrá foirfe, chun go mbeadh dána againn i lá an bhreithiúnais: óir mar atá sé, is mar sin atá muid sa saol seo. 18 Níl eagla ar bith i ngrá; ach caitheann grá foirfe eagla: óir bíonn an eagla ag crá. An té ar a bhfuil eagla ní dhéantar é foirfe i ngrá. 19 Tá grá againn dó, mar gur thug sé grá dúinn ar dtús. 20 Má deir duine, Tá grá agam do Dhia, agus fuath aige dá dheartháir, is bréagadóir é: óir an té nach bhfuil grá aige dá bhráthair a chonaic sé, conas is féidir leis grá a thabhairt do Dhia nach bhfaca sé? 21 Agus tá an t-ordú seo againn uaidh, An té a thugann grá do Dhia, grá a thabhairt dá dheartháir freisin.
An Chéad Litir Eoin
CAIBIDIL 5 1 An té a chreideann gur ó Dhía é Íosa, ginear é ó Dhía: agus gach neach a ghrádh an té a ghin, grádann sé an té do ghin é. 2 Trí seo is eol dúinn go bhfuil grá againn do leanaí Dé, nuair a thugann muid grá do Dhia, agus a choinnímid a aitheanta. 3 Oir is é so grádh Dé, go ndéanaimís a aitheanta do choimhéad: agus nách mór a óráidí. 4Oir gach ní a rugadh ó Dhia, sáraíonn sé an domhan: agus is é seo an bua a sháraíonn an domhan, eadhon ár gcreideamh. 5 Cé hé an té a sháraíonn an domhan, ach an té a chreideann gurb é Íosa Mac Dé? 6 Seo é an té a tháinig tré uisce agus trí fhuil, eadhon Íosa Críost; ní trí uisce amháin, ach trí uisce agus fuil. Agus is é an Spiorad a thugann fianaise, mar is fírinne an Spiorad. 7Oir a bhfuil triúr ar a bhfuil taifead ar neamh, an tAthair, an Briathar, agus an Spiorad Naomh: agus an triúr is aon iad. 8 Agus tá triúr a thugann fianaise ar talamh, an Spiorad, agus an t-uisce, agus an fhuil: agus na trí aontú i gceann. 9 Má fhaighimid finné na ndaoine, is mó finné Dé: óir is é seo finné Dé, ar thug sé fianaise ar a Mhac. 10 An té a chreideann i Mac Dé, tá an fhinné aige ann féin: an té nach gcreideann Dia, rinne sé bréagadóir de; óir ní chreideann sé an taifead a thug Dia ar a Mhac. 11 Agus is é seo an taifead, gur thug Dia dúinn an bheatha shíoraí, agus tá an bheatha seo ina Mhac. 12 An té go bhfuil an Mac aige, tá an bheatha aige; agus an té nach bhfuil Mac Dé aige, níl beatha aige. 13 Na nithe seo scríobh mé chugaibh a chreideann in ainm Mac Dé; chun go mbeadh a fhios agaibh go bhfuil an bheatha shíoraí agaibh, agus go gcreideann sibh in ainm Mhic Dé. 14 Agus is é seo an muinín atá againn ann, má iarraimid rud ar bith de réir a thoile, éisteann sé linn: 15 Agus má bhíonn a fhios againn go n-éisteann sé linn, gach ní a iarraimid, tá a fhios againn go bhfuil na hachainíocha againn a theastaíonn uainn. 16 Má fheiceann duine ar bith a dheartháir mar pheaca nach bhfuil chun báis, iarrfaidh sé, agus tabharfaidh sé beatha dó ar son na peacaigh chun báis. Atá peaca ris an mbás: ní deirim go nguífidh sé ar a shon. 17 Is peaca an uile mhícheart: agus tá peaca ní chun báis. 18 Tá a fhios againn, cibé duine a rugadh ó Dhia, ní dhéanann sé peaca; ach an té a ghineadh ó Dhia, coimeádann sé é féin, agus ní bhainfidh an t‑olc sin leis. 19 Agus tá a fhios againn gur ó Dhia sinn, agus go luíonn an domhan uile san aingean. 20 Agus tá a fhios againn go bhfuil Mac Dé tagtha, agus thug sé dúinn tuiscint, go mbeadh a fhios againn air atá fíor, agus táimid ag an té atá fíor, fiú ar a Mhac Íosa Críost. Is é seo an Dia fíor, agus an bheatha shíoraí. 21 A pháistí beaga, coinnigh sibh féin ó íol. Amen.
180
Dara Seán CAIBIDIL 1 1 An té is sine ris an mnaoi thoghtha agus a clann, a bhfuil grá agam don fhírinne; agus ní mise amháin, ach freisin iad siúd go léir a raibh an fhírinne ar eolas acu; 2 Ar mhaithe leis an bhfírinne, atá ina chónaí ionainn, agus a bheidh linn go brách. 3 Grása go raibh maille ribh, trócaire, agus sith, ó Dhía an tAthair, agus ón Tighearna Iósa Críosd, Mac an Athar, ann bhfírinn agus i ngrádh. 4 Bhí lúcháir mhór orm go bhfuair mé de do chlann ag siúl i bhfírinne, mar a fuaireamar ordú ón Athair. 5 Agus anois guidhim ort, a bhean, ní mar do scríobhfainn aithne nua chugat, ach an t-ordughadh do bhí againn ó thús, go dtugaimíd grá dá chéile. 6 Agus is é seo an grá, go siúl againn de réir a fheictear. Is í seo an t‑aitheantas, Mar a chuala sibh ó thús, siúlfadh sibh inti. 7Oir tá go leor deceivers isteach sa domhan, nach admhaíonn go bhfuil Íosa Críost teacht san fheoil. Is é seo an deceiver agus an Antichrist. 8 Féachaigí oraibh féin, nach gcaillfimid na nithe sin a d'oibrigh muid, ach go bhfaighimid luach saothair iomlán. 9 An té a pheacaíonn, agus nach fanann i dteagasc Chríost, níl Dia aige. An té a choinníonn i dteagasc Chríost, tá an tAthair agus an Mac aige. 10 Má thig aon duine chugaibh, agus ná tugaigí an teagasc so, ná glacaigí isteach i bhur dtigh é, ná goirigí ar Dhia é: 11 Óir an té a thairgeann Dia dó, tá páirt aige ina dhrochghníomhartha. 12 Ar mhórán nithe a bheith agam le scríobh chugaibh, ní scríobhfainn le páipéar ná le dúch: ach tá súil agam teacht chugaibh, agus labhairt aghaidh ar dhuine, chun ár n-áthas a bheith iomlán. 13 Beannaíonn clann do dheirfiúr tofa duit. Amen. An tríú Seán CAIBIDIL 1 1 An té is sine ris an nGáís ionúin, a bhfuil grá agam dó san fhírinne. 2 A stór, is mian liom thar gach ní go n-éireodh leat agus go mbeifeá i sláinte, mar a éiríonn le d’anam. 3Oir bhí áthas mór orm, nuair a tháinig na bráithre agus a thug fianaise ar an bhfírinne atá ionat, mar a shiúlann tú ar an bhfírinne. 4 Ní mó lúcháir atá orm ná a chloisteáil go bhfuil mo pháistí ag siúl i bhfírinne. 5 A stór, déanann tú go dílis gach ní a dhéanann tú do na bráithre, agus do strainséirí; 6 A thug fianaise ar do charthanacht os comhair na heaglaise: agus má thugann tú ar aghaidh ar a dturas de réir cineáil diaga, déanfaidh tú go maith: 7 Toisc gur ar mhaithe lena ainm a chuaigh siad amach, gan aon ní a ghlacadh ó na Gintlithe. 8 Ba chóir dúinn dá bhrí sin a leithéid a ghlacadh, ionas go mbeimis inár gcomhchúntóirí don fhírinne. 9 Scríobh mé chun na heaglaise: ach ní ghlacann Diotrephes, an té is breá leis an ardcheannas a bheith aige ina measc, sinn. 10 Uime sin, má thiocfainn, cuimhneoidh mé ar a ghníomhartha a dhéanann sé, ag guí inár n-aghaidh le briathraibh mailíseach: agus ní sásta leis sin, ná glacann sé féin na bráithre, agus ní choiscfidh sé an dream ba mhian leis, agus cuireann sé amach as an eaglais iad. 11 A chairde, ná lean an ní atá olc, ach an ní atá go maith. An té a dhéanann an mhaith, is ó Dhia é: ach an té a dhéanann an t-olc ní fhaca sé Dia. 12 Thug Demetrius tuairisc mhaith ar na fir go léir, agus ar an bhfírinne féin: seadh, agus déanaimid taifead freisin; agus tá a fhios agaibh gur fíor ár n-aithris. 13 Bhí a lán rudaí le scríobh agam, ach ní scríobhfaidh mé chugat le dúch agus peann: 14 Ach tá súil agam go bhfeicfidh mé go luath thú, agus labhróidh muid duine le duine. Suaimhneas síoraí dhuit. Beannachtaí ár gcairde oraibh. Beannaigh na cairde de réir ainm.
181
Iúdá CAIBIDIL 1 1 Iúdás, seirbhíseach Íosa Críost agus deartháir Shéamais, chucu siúd a naomhaíodh agus a chaomhnaítear ag Dia an tAthair in Íosa Críost, agus adeirthear: 2 Grásta chugaibh agus síocháin agus grá go méadófaí. 3 A stór, nuair a rinne mé gach dícheall scríobh chugat i dtaobh an tslánaithe ghinearálta, ba ghá dom é sin a dhéanamh ag scriobhadh chugaibh agus ag impí oraibh congnamh go dian ar son an chreidimh a tugadh do na naomhaibh aon uair amháin tugtha ar láimh. 4Oir tá daoine áirithe ann a chuaigh i ngan fhios dóibh féin, atá réamhbheartaithe don bhreithiúnas seo, olc. daoine a athraíonn grásta ár nDé go saoirse agus an t-aon Tiarna Dia agus ár dTiarna Íosa Críost thréigean 5 Meabhróidh mé daoibh ansin, cé go raibh a fhios agaibh uair amháin é, go raibh an Tiarna, tar éis Sé na daoine a chur amach shábháil Éigipt, scrios ansin an unbelievers. 6 Agus na haingil nár choinnigh a gcéad stáisiún, ach a d’fhág a áit chónaithe féin, tá sé i slabhraí síoraí faoi dorchadas coinnithe go dtí breithiúnas an lae mhóir. 7 Mar an gcéanna le Sodom agus Gomorrah agus na cathracha ina dtimpeall, ag tabhairt striapachais agus striapachais orthu féin. chuaigh tar éis flesh aisteach, a shocrú mar shampla, agus iad ag fulaingt an bhfeice na tine síoraí. 8 Mar an gcéanna déanann na brionglóidí salacha seo an fheoil a thruailliú, déanann siad dímheas ar an tiarnas agus labhraíonn siad olc le dínit. 9 Ach Michael an t-ardaingeal, nuair a rinne sé argóint leis an diabhal go ndearna sé argóint faoi chorp Mhaois, níor leomh cúisí cealgach a thabhairt ina aghaidh, ach dúirt: Go ndéana an Tiarna achmhasaint oraibh. 10 Ach labhrann siad olc ar na nithe nach eol dóibh; ach an rud atá ar eolas acu ó nádúr, mar beithígh brúidiúla, scriosann siad iad féin dá bharr. 11 Mairg dóibh! óir do chuadar ar shlí Cháin agus do ritheadar go santach tar éis earráid Bhaláam luach saothair, agus cailleadh é i gcontrárthacht Core. 12 Seo smál ar bhur bhféilte grá, agus iad ag féasta libh, á mbeathú féin gan eagla: scamaill an bhfuil siad gan uisce, á n-iompar ag gaotha; crainn a bhfuil a dtorthaí ag titim, gan toradh, faoi dhó marbh, go dtí an fréamhacha dífhréamhaithe; 13 Tonnta buile na farraige, ag cúradh a náire féin; réaltaí fánacha, a bhfuil an dorchadas na tá an dorchadas caomhnaithe go deo. 14 Agus rinne Enoch, an seachtú duine ó Ádhamh, fáidh freisin fúthu agus dúirt: Féach, tá an Tiarna ag teacht le deich míle a naoimh, 15 Breithiúnas a dhéanamh ar gach duine agus gach duine atá uilc ina measc a chiontú as a ndrochghníomhartha go léir a rinne siad go holc, agus a n-óráidí crua go léir a bhfuil na peacaigh olc a labhair ina choinne. 16 Is murmuróirí iad seo, gearánaithe a shiúlann de réir a n-ana-mianna féin; agus is mór an sceitimíní a labhrann a mbéal focail, le meas do dhaoine leas a bhaint astu. 17 Ach, a mhuinntire, cuimhnigh ar na briathra a labhair na haspail ar dTiarna Íosa Críost roimhe; 18 Mar a dúirt siad leat go gcaithfidh go mbeadh scoffers de réir a n-aingidh féin san am deiridh ní mór lusts siúl. 19 Seo iad a scarann iad féin go ciallmhar, gan an Spiorad. 20 Ach sibhse, a ionmhuin, tóg sibh féin suas ar bhur gcreideamh is naofa, agus sibh ag guí sa Spiorad Naomh, 21 Coimeádaigí sibh féin i ngrádh Dé, agus sibh ag súil le trócaire ár dTiarna Íosa Críost go dtí an bheatha shíoraí. 22 Agus bíodh trua agat le roinnt daoine, rud a dhéanann difríocht: 23 Agus daoine eile a shábháil leis an eagla ag tarraingt amach as an tine; fuath fiú an ball éadaigh dhaite ag an flesh. 24 Agus don té atá in ann tú a choinneáil ó thitim agus tú a chur i láthair gan choire roimh aghaidh a ghlóire suite le lúcháir mhór, 25 Don t-aon Dia ciallmhar, ár Slánaitheoir, go raibh glóir agus móráltacht, tiarnas agus cumhacht, anois agus go deo. Amen
182
Nochtadh
19 Scríobh na nithe a chonaic tú, agus na nithe atá ann, agus na nithe a bheidh ina dhiaidh seo; 20 Rúndiamhair na seacht réalt a chonaic tú i mo láimh dheis, agus na seacht gcoinnleoir órga. Na seacht réalta is aingil na seacht n-eaglaisí iad: agus na seacht gcoinnleoir a chonaic tú, is iad na seacht n-eaglaisí iad.
CAIBIDIL 1 1 Nochtadh Íosa Críost, a thug Dia dó, chun a thaispeáint dá sheirbhísigh rudaí nach foláir a theacht gan mhoill; agus sheol sé agus chuir sé é in iúl trína aingeal chun a sheirbhíseach Eoin: 2 A thug cuntas ar bhriathar Dé, agus ar fhianaise Íosa Críost, agus ar gach ní dá bhfaca sé. 3 Is beannaithe an té a léann, agus an dream a éisteann le briathra na tuar seo, agus a choimeádann na nithe atá scríofa inti: óir tá an t‑am ar láimh. 4 Eoin chun na seacht n-eaglais atá san Áis: Grása daoibh, agus síocháin, uaidh atá, agus a bhí, agus atá le teacht; agus ó na seacht Biotáille atá os comhair a ríchathaoir; 5 Agus ó Íosa Críost, atá an finné dílis, agus an chéadghin na marbh, agus na prionsa na ríthe na talún. Dósan a thug grá dúinn, agus a nigh sinn ó ár bpeacaí ina fhuil féin, 6 Agus a rinne ríthe agus sagairt sinn chun Dé agus a Athair; dó go raibh glóir agus tiarnas go síoraí. Amen. 7 Féuch, tagann sé le scamaill; agus feicfidh gach aon tsúil é, agus iadsan freisin a thréig é: agus déanfaidh uile chlanna an domhain caoineadh mar gheall air. Mar sin féin, Amen. 8 Tá mé Alfa agus Omega, an tús agus an deireadh, a deir an Tiarna, atá, agus a bhí, agus atá le teacht, an Uilechumhachtach. 9 Mise Eoin, atá freisin mar do dheartháir, agus compánach in àmhghair, agus i ríocht agus i bhfoighne Íosa Críost, a bhí san oileán dá ngairtear Patmos, mar gheall ar bhriathar Dé, agus chun fianaise Íosa Críost. 10 Bhí mé sa Spiorad ar lá an Tiarna, agus chuala mé taobh thiar dom guth mór, mar trumpa, 11 Ag rádh, Is mise Alfa agus Omega, an chéad duine agus an ceann deiridh: agus, An rud a fheiceann tú, scríobh i leabhar, agus cuir chun na seacht n-eaglaisí atá san Áise é; do Ephesus, agus do Smirna, agus do Phergamos, agus do Thiatira, agus do Shardis, agus do Philadelphia, agus do Laodicea. 12 Agus chas mé a fheiceáil an guth a labhair liom. Agus á iompú, chonaic mé seacht coinnleoir órga; 13 Agus i lár na seacht gcoinnleoir ceann cosúil le Mac an duine, éadaithe le culaith éadaigh síos go dtí an chos, agus criospaí faoi na papaí le crios órga. 14 Bhí a cheann agus a chuid gruaige bán mar olann, chomh bán leis an sneachta; agus bhí a shúile mar lasair tine; 15 Agus a chosa cosúil le práis mín , amhail is dá mba dhó i bhfoirnéis ; agus a ghuth mar fhuaim mórán uiscí. 16 Agus bhí seacht réalta aige ina láimh dheis, agus as a bhéal chuaigh claíomh géar déthaobhach; agus bhí a ghnúis mar an ghrian ag taitneamh ina neart. 17 Agus nuair a chonaic mé é, thit mé ar a chosa mar marbh. Agus do leag sé a lámh dheas orm, ag rádh liom, Ná bíodh eagla ort; Is mise an chéad duine agus an duine deiridh: 18 Is mise an té atá beo, agus a bhí marbh; agus, féuch, táim beo go brách, Amen; agus bíodh eochracha ifreann agus báis agat.
CAIBIDIL 2 1 Chun aingeal eaglais Ephesus scríobh; Na nithe seo a deir an té a shealbhaíonn na seacht réalta ina láimh dheis, a shiúlann i lár na seacht coinnle órga; 2 Is eol dom do oibreacha, agus do shaothair, agus do fhoighne, agus nach féidir leat iad a iompar atá olc: agus rinne tú iarracht iad a deir gur haspail iad, agus nach bhfuil, agus fuair tú bréaga orthu; 3 Do ghin tú, agus do chuir tú foighne, agus do shaothruigh tú ar son m'ainme, agus níor lagaigh tú. 4 Mar sin féin tá rud éigin agam i do choinne, mar gur fhág tú do chéad ghrá. 5 Cuimhnigh, dá bhrí sin, ó gach áit a bhfuil tú tar éis titim, agus aithrí, agus déan na chéad oibreacha; nó tiocfaidh mé chugat go gasta, agus bainfidh mé do choinnleoir as a áit, mura ndéanann tú aithrí. 6 Ach tá sé seo agat, go bhfuil fuath agat gníomhais na Nicolaitans, is fuath liom freisin. 7 An té a bhfuil cluas aige, éisteann sé cad a deir an Spiorad ris na heaglaisí; Don té a sháróidh tabharfaidh mé le hithe de chrainn na beatha, atá i lár pharaisiún Dé. 8 Agus chun aingeal na heaglaise i Smirna scríobh; Na rudaí seo saith an chéad agus an ceann deireanach, a bhí marbh, agus tá sé beo; 9 Tá a fhios agam do oibreacha, agus tribulation, agus bochtaineacht, (ach tá tú saibhir) agus tá a fhios agam an blasphemy na ndaoine a rá gur Giúdaigh iad, agus nach bhfuil, ach tá an tsionagóg de Satan. 10 Ná bíodh eagla oraibh ar na nithibh sin a fhulaingíonn sibh: féuch, caithidh an diabhal cuid dhibh i bpríosún, chun go dtriailfear sibh; agus beidh àmhghair agaibh deich lá: bí dílis chun báis, agus tabharfaidh mise coróin na beatha duit. 11 An té a bhfuil cluas aige, éisteann sé cad a deir an Spiorad ris na heaglaisí; An té a sháróidh, ní dochar an dara bás é. 12 Agus chun aingeal na heaglaise i Pergamos scríobh; Na nithe seo a deir an té a bhfuil an claíomh géar dhá imeall aige; 13 Is eol dom do oibreacha, agus cá bhfuil tú i do chónaí, fiú amháin áit a bhfuil suíochán Shátan: agus coinníonn tú m'ainm go daingean, agus níor shéan tú mo chreideamh, fiú sna laethanta sin ina raibh Antipas i mo mhairtíreach dílis, a maraíodh in bhur measc, áit a raibh Satan. ina chónaí. 14 Ach tá cúpla rud agam i do choinne, mar go bhfuil tú ann iad siúd a bhfuil an teagasc de Balaam, a mhúin Balac a chaitheamh bhac roimh chlann Iosrael, rudaí a íobairt do idols ithe, agus striapachas a dhéanamh. 15 Mar sin atá agat freisin iad siúd a bhfuil an fhoirceadal na Nicolaitans, rud is fuath liom. 16 Déan aithrí; nó tiocfaidh mé chugat go tapa, agus trodóidh mé ina gcoinne le claíomh mo bhéil. 17 An té a bhfuil cluas aige, éisteann sé cad a deir an Spiorad ris na heaglaisí; Don té a sháróidh tabharfaidh mé le n-ithe den manna ceilte, agus tabharfaidh mé dó cloch
183
Nochtadh
bhán, agus sa chloch ainm nua scríofa, nach eol do dhuine ar bith an té a fhaigheann é a shábháil. 18 Agus chun aingeal na heaglaise i Thyatira scríobh; Na nithe seo a deir Mac Dé, a bhfuil a shúile cosúil le lasair na tine, agus a chosa mar práis mín; 19 Is eol dom do oibreacha, agus do charthanacht, agus do sheirbhís, agus do chreideamh, agus do fhoighne, agus do shaothair; agus an ceann deireanach a bheith níos mó ná an chéad. 20 Dá ainneoin sin tá cúpla rud agam i do choinne, mar go bhfuil tú ag fulaingt na mná sin Iezebel a thugann fáidh uirthi féin, mo shearbhóntaí a theagasc agus a mhealladh chun striapachais a dhéanamh, agus chun rudaí a íobairt do dhíleamanna a ithe. 21 Agus thug mé spás di chun aithrí a striapachas; agus ní dhearna sí aithrí. 22 Féuch, cuirfidh mé í i leaba , agus iad siúd a dhéanann adhaltranas léi i gcruachás mór , mura ndéanfaidh siad aithrí dá ngníomhartha . 23 Agus maróidh mé a clann leis an mbás; agus beidh a fhios ag na heaglaisí go léir gur mise an té a chuardaíonn na haiseanna agus na croíthe: agus tabharfaidh mé do gach duine agaibh de réir bhur n‑oibreacha. 24 Ach ribhse a deirim, agus ris an gcuid eile i Thyatira, a oiread agus nach bhfuil an fhoirceadal seo acu, agus nach raibh a fhios acu doimhneacht Sátan, de réir mar a labhraíonn siad; Ní chuirfidh mé aon ualach eile ort. 25 Ach an méid atá agat cheana féin go daingean go dtiocfaidh mé. 26 Agus an té a sháraíonn, agus a choinníonn m’oibreacha go dtí an deireadh, tabharfaidh mé cumhacht dó ar na náisiúin: 27 Agus rialóidh sé iad le slat iarainn; mar shoithí créadóir brisfear iad go crith: mar a fuair mise ó m'Athair. 28 Agus tabharfaidh mé réalta na maidine dó. 29 An té a bhfuil cluas aige, éistfeadh sé cad a deir an Spiorad ris na heaglaisí.
8 Is eol dom do oibreacha: féach, chuir mé doras oscailte os do chomhair, agus ní féidir le duine ar bith é a dhúnadh: óir tá neart beag agat, agus choinnigh tú mo bhriathar, agus níor shéan tú m'ainm. 9 Féuch, déanfaidh mé iad de shionagóg Satan, a deir gur Giúdaigh iad, agus nach bhfuil, ach a dhéanann bréag; féuch, cuirfidh mé orra teacht agus adhradh os do chomhair, agus a fhios a bheith acu go bhfuil grá agam duit. 10 Toisc gur choinnigh tú briathar m’fhoighne, coimeádfaidh mé thú freisin ó uair an temptation, a thiocfaidh ar an domhan go léir, chun iad a thriail atá ina gcónaí ar an talamh. 11 Féuch, táim ag teacht go tapaidh: bí an troscadh sin atá agat, nach nglacfaidh aon duine do choróin. 12 An té a sháróidh, déanfaidh mé colún i dteampall mo Dhé, agus ní rachaidh sé amach níos mó: agus scríobhfaidh mé air ainm mo Dhé, agus ainm cathrach mo Dhé, atá i nua Iarúsailéim. , a thagann anuas ó neamh ó mo Dhia: agus scríobhfaidh mé air m'ainm nua. 13 An té a bhfuil cluas aige, éistfeadh sé cad a deir an Spiorad ris na heaglaisí. 14 Agus chun aingeal eaglais na Laodiceans scríobh; Na nithe seo a deir an Amen, an finné dílis agus fíor, tús chruthú Dé; 15 Is eol dom do oibreacha, nach bhfuil tú fuar ná te: ba mhaith liom go mbeifeá fuar nó te. 16 Mar sin, toisc go bhfuil tú lukewarm, agus nach bhfuil fuar ná te, beidh mé spíonán amach as mo bhéal thú. 17 Mar a deir tú , Tá mé saibhir , agus méadaithe le hearraí , agus tá gá le rud ar bith ; agus ná bíodh a fhios agat go bhfuil tú truagh, agus trua, agus bocht, agus dall, agus nocht: 18 Comhairlim duit ór a cheannach uam a thriail sa tine, chun go mbeadh tú saibhir; agus éadaigh bhána, go gcuirthear éadaigh ort, agus nach bhfeicthear náire do nocht; agus ung do shúile le spíonán súl, ionas go bhfeicfidh tú. 19 A mhéid is aoibhinn liom, déanaim achmhas agus cathú: bí díograiseach dá bhrí sin, agus déan aithrí. 20 Féuch, seasaim ag an doras, agus buailim: má chloiseann duine ar bith mo ghlór, agus go n-osclaíonn sé an doras, tiocfaidh mé isteach chuige, agus déanfaidh mé mo shuí leis, agus sé féin liom. 21 Don té a sháraíonn, deonóidh mé suí liom ar mo ríchathaoir, mar a ghéill mé freisin, agus mé suite in éineacht le m’Athair ina ríchathaoir. 22 An té a bhfuil cluas aige, éistfeadh sé cad a deir an Spiorad ris na heaglaisí.
CAIBIDIL 3 1 Agus chun aingeal na heaglaise i Sardis scríobh; Na nithe seo a deir an té go bhfuil na seacht spioraid Dé, agus na seacht réaltaí; Tá a fhios agam do oibreacha, go bhfuil ainm agat go bhfuil tú beo, agus go bhfuil tú marbh. 2 Bí faire, agus neartuigh na neithe atá réidh chun báis: óir ní bhfuair mé do oibreacha foirfe i láthair Dé. 3 Cuimhnigh dá bhrí sin ar an gcaoi a bhfuair tú agus a chuala tú, agus coinnigh go tapa, agus déan aithrí. Dá bhrí sin mura ndéanfaidh tú faire, tiocfaidh mé ort mar ghadaí, agus ní bheidh a fhios agat cén uair a thiocfaidh mé ort. 4 Tá cúpla ainm agat fiú i Sardis nár thruaill a gcuid ball éadaigh; agus imeoidh siad liom i mbán: óir is fiú iad. 5 An té a sháraíonn, éadófar é d’éadaí geal; agus ní scriosfaidh mé a ainm as leabhar na beatha, ach admhóidh mé a ainm i láthair m'Athar, agus os comhair a aingeal. 6 An té a bhfuil cluas aige, éistfeadh sé cad a deir an Spiorad ris na heaglaisí. 7 Agus chun aingeal na heaglaise i Philadelphia scríobh; Na rudaí seo a deir an té atá naofa, an té atá fíor, an té go bhfuil an eochair David, an té a osclaíonn, agus ní dhúnann duine; agus dún, agus ní osclaíonn duine;
CAIBIDIL 4 1 Ina dhiaidh seo d’fhéach mé, agus, féach, d’osclaíodh doras ar neamh: agus an chéad ghuth a chuala mé mar trumpa ag caint liom; a dubhairt seision, Tar aníos anso, agus nochfidh mé dhuit na neithe is gá a bheith feasta. 2 Agus láithreach bhí mé sa spioraid : agus , féuch , a bhí leagtha ríchathaoir ar neamh , agus shuigh duine ar an ríchathaoir . 3 Agus bhí an té a shuigh chun breathnú air mar iasper agus cloch sairdín: agus bhí tuar ceatha timpeall ar an ríchathaoir, i radharc cosúil le emerald.
184
Nochtadh
4 Agus timpeall ar an ríchathaoir bhí ceithre agus fiche suíochán: agus ar na suíocháin chonaic mé ceithre agus fiche seanóirí ina suí, éadaí bán; agus bhí corónacha óir ar a gceann acu. 5 Agus amach as an ríchathaoir tháinig tintreach agus toirneach agus guthanna: agus bhí seacht lampaí tine ar lasadh os comhair an ríchathaoir, a bhfuil na seacht Biotáille Dé. 6 Agus os comhair an ríchathaoir bhí farraige de ghloine cosúil le criostail: agus i lár an ríchathaoir, agus timpeall ar an ríchathaoir, bhí ceithre beithigh lán de na súile roimhe agus taobh thiar. 7 Agus bhí an chéad beithíoch cosúil le leon , agus an dara Beast cosúil le lao , agus an tríú Beast a aghaidh mar dhuine , agus an ceathrú Beast bhí cosúil le iolar ag eitilt . 8 Agus na ceithre beithigh do bhí gach ceann acu sé sciatháin mar gheall air; agus bhí siad lán de na súile laistigh: agus ní scíthe siad lá agus oíche, ag rá, Naofa, naofa, naofa, a Thiarna Dia Uilechumhachtach, a bhí, agus atá, agus atá le teacht. 9 Agus nuair a thugann na hainmhithe sin glóir agus onóir agus buíochas don té atá ina shuí ar an ríchathaoir, a mhaireann go brách, 10 Titeann na seanóirí ar fhichid síos os a chomhair an té atá ina shuí ar an ríchathaoir, agus déanann siad adhradh don té atá beo go brách, agus chaith siad a gcoróin os comhair na ríchathaoireacha, ag rá; 11 Is fiú tú, a Thiarna, glóir agus onóir, agus cumhacht a fháil: óir is tú a chruthaigh gach ní, agus as do thaitneamh atá siad agus cruthaíodh iad.
11 Agus d’fhéach mé, agus chuala mé glór na n-aingeal go leor mar gheall ar an ríchathaoir agus na beithigh agus na seanóirí: agus ba é an líon díobh deich míle uair deich míle, agus na mílte mílte; 12 Ag rá le guth ard, Is fiú an t-Uan a maraíodh a fháil cumhacht, agus saibhreas, agus eagna, agus neart, agus onóir, agus glóir, agus beannacht. 13 Agus gach créatúr atá ar neamh, agus ar an talamh, agus fén talamh, agus a leithéidís atá san fharraige, agus gach a bhfuil iontu, chuala mé ag rádh, Beannacht, agus onóir, agus glóire, agus cumhachta, go raibh ris an té atá ina shuí ar an ríchathaoir, agus chun an Uain go brách. 14 Agus na ceithre beithigh a dúirt , Amen . Agus chuaidh na seanóirí ar fhichid síos agus rinne siad adhradh don té atá beo go brách. CAIBIDIL 6 1 Agus chonaic mé nuair a d'oscail an Uain ar cheann de na rónta , agus chuala mé , mar a bhí sé an torann na toirneach , ar cheann de na ceithre beithigh ag rá , Come agus a fheiceáil . 2 Agus chonaic mé , agus féuch capall bán : agus an té a shuigh air bhí bogha ; agus tugadh coróin dó: agus d'imthigh sé ag congnamh, agus ag congnamh. 3 Agus nuair a d’oscail sé an dara séala, chuala mé an dara beithíoch rá, Tar agus féach. 4 Agus d'imthigh amach capall eile dearg : agus tugadh cumhacht don té a bhí ina shuí air síocháin a ghlacadh ón talamh, agus a chéile a mharú: agus tugadh claíomh mór dó. 5 Agus nuair a d'oscail sé an tríú séala , chuala mé an tríú Beast rá , Tar agus féach . Agus d'fhéach mé, agus féach capall dubh; agus an té a bhí ina shuí air, bhí péire cothromaíochta ina láimh. 6 Agus chuala mé guth i measc na ceithre beithigh a rá, Tomhas cruithneachta ar phingin, agus trí thomhas eorna ar phingin; agus féach ná déan dochar don ola agus don fhíon. 7 Agus nuair a d'oscail sé an ceathrú séala , chuala mé an guth an ceathrú Beast rá , Tar agus féach . 8 Agus d'fhéach mé , agus behold capall pale : agus a bhí a ainm a shuigh air Bás , agus Ifreann ina dhiaidh sin leis . Agus tugadh cumhacht dóibh ar an gceathrú cuid den domhan, a mharú le claíomh, agus leis an ocras, agus leis an mbás, agus le beithigh an domhain. 9Agus nuair a d’oscail sé an cúigiú séala, chonaic mé faoin altóir anamacha na ndaoine a maraíodh ar son briathar Dé, agus na fianaise a bhí acu: 10 Agus do ghlaoidheadar le glór ard, ag rádh, An fhaid, a Thighearna, naofa agus na fírinne, nach ndéanfá breitheamhnas agus díoghaltas ar ár gcuid fola ar na neithibh atá ar an talamh? 11 Agus do tugadh róbaí bána do chách; agus adubhairt riú, go bhfuigheadh siad suaimhneas go fóill ar feadh seal beag, go dtí go gcomhlíonfaí a gcomhsheirbhíseach agus a bráithre, an dream do marbhadh mar atáid, do dhéanamh. 12 Agus d’fhéach mé nuair a d’oscail sé an séú séala, agus, féach, bhí crith talún mór; agus rinneadh an ghrian dubh mar shaicéad gruaige, agus rinneadh an ghealach mar fhuil; 13 Agus thit na réaltaí na bhflaitheas ar an talamh , mar a chaitear crann fige a figí anabaí , nuair a bheidh sí crith le gaoth láidir .
CAIBIDIL 5 1Agus chonaic mé ar dheis an té a bhí ina shuí ar an ríchathaoir leabhar scríofa laistigh agus ar an gcúl, agus é séalaithe le seacht séala. 2 Agus chonaic mé aingeal láidir ag fógairt le guth ard, Cé is fiú a oscailt an leabhar, agus a scaoileadh a rónta? 3 Agus ní raibh aon duine ar neamh, ná ar talamh, ná faoin talamh, in ann an leabhar a oscailt, ná breathnú air. 4 Agus ghuil mé go mór, mar ní bhfuarthas aon duine fiúntach an leabhar a oscailt agus a léamh, ná féachaint air. 5 Dúirt duine de na sinsir liom: “Ná goil; féach, bhí an Leon de threibh Iúdá, Fréamh Dháiví, i réim an leabhar a oscailt, agus na seacht séalaí de a scaoileadh. 6 Agus d’fhéach mé, agus, féach, i lár na ríchathaoireacha agus na gceithre beithigh, agus i lár na seanóirí, bhí Uan ina sheasamh mar a maraíodh é, agus seacht n-adharc agus seacht súl aige, is iad sin na seacht biotáille. chuir Dia amach ar an talamh go léir. 7 Agus tháinig sé agus thóg sé an leabhar as láimh dheis an té a bhí ina shuí ar an ríchathaoir. 8 Agus nuair a ghlac sé an leabhar, thit na ceithre beithigh agus ceithre agus fiche seanóirí síos os comhair an Uain, a bhfuil gach duine acu cruiteanna, agus vials órga lán de bolaithe, a bhfuil an paidreacha na naomh. 9 Agus do chanadar amhrán nuaidh, ag rádh, Is fiú dhuit an leabhar do ghlacadh, agus a shéala d'oscailt: óir do marbhadh tú, agus do fhuascailt tú sinn do Dhia tré d'fhuil as gach cineadh, agus teangaidh, agus sluagh, agus náisiún; 10 Agus rinne tú ríthe agus sagairt dhúinn chun ár nDia: agus beidh muid i gceannas ar an talamh.
185
Nochtadh
14 Agus d'imthigh an neamh mar scrolla nuair a rolladh le chéile é; agus do ghluaiseadar gach sliabh agus oileán as a n-áit. 15 Agus na ríthe an domhain, agus na daoine móra, agus na daoine saibhre, agus na ceannairí ard, agus na fir chumhachtacha, agus gach trócaire, agus gach saoránach, d'fholaigh siad iad féin i garanna agus i gcarraigeacha na sléibhte; 16 Agus a dubhairt seision ris na sléibhtibh agus ris na carraigibh, Tíigí orainn, agus folaigh sinn ó ghnúis an té atá 'na shuidhe ar an ríchathaoir, agus ó fheirg an Uain: 17 Oir tháinig lá mór a fheirge; agus a bheidh in ann seasamh?
15 Uime sin atáid siad os comhair ríchathaoir Dé, agus ag déanamh seirbhís dó de ló agus d'oíche ina theampall: agus an té a shuíonn ar an ríchathaoir, comhnóidh sé ina measc. 16 Ní bheidh ocras orthu níos mó, ná tart níos mó; ní lasfaidh an ghrian orthu, ná aon teas. 17 Oir an Uain atá i lár an ríchathaoir, beathaidh sé iad, agus treoróidh sé iad go tobair uiscí beo: agus tiocfaidh Dia gach deora as a súile. CAIBIDIL 8 1 Agus nuair a d’oscail sé an seachtú séala, bhí ciúnas ar neamh i leith leathuaire. 2 Agus chonaic mé na seacht n-aingeal a sheas os comhair Dé; agus tugadh dóibh seacht trumpaí. 3 Agus tháinig aingeal eile agus sheas sé ag an altóir, a bhfuil censer órga; agus tugadh dó an iomad túis, chun é a ofráil maille le paidreacha na naomh uile ar an altóir óir a bhí os comhair na ríchathaoireach. 4 Agus deatach na tùise, a tháinig le paidreacha na naomh, chuaigh suas os comhair Dé as láimh an aingeal. 5 Agus ghlac an t-aingeal an tenser, agus líonadh é le tine na altóra, agus chaith sé ar an talamh: agus bhí guthanna, agus toirneach, agus lightnings, agus crith talún. 6 Agus na seacht n-aingeal a raibh na seacht trumpaí ullmhaithe acu iad féin a fhuaim. 7 Sheinn an chéad aingeal, agus ina dhiaidh sin tá clocha sneachta agus tine measctha le fuil, agus caitheadh ar an talamh iad: agus dódh an tríú cuid de na crainn, agus dódh an féar glas go léir. 8 Agus sounded an dara aingeal , agus mar a bhí sé ina sliabh mór ar lasadh le tine a caitheadh san fharraige : agus an tríú cuid den fharraige rinneadh fuil ; 9 Agus fuair an tríú cuid de na créatúir a bhí san fharraige, agus bhí saol, bás; agus do milleadh an treas cuid do na longaibh. 10 Agus do shéid an treas aingeal , agus do thuit réalt mhór ó neamh , ar lasadh mar lampa , agus do thuit í ar an treas cuid de sna h-aibhneacha , agus ar na tobair uiscí ; 11 Agus tá ainm na réalta a dtugtar Wormwood: agus an tríú cuid de na huiscí rinneadh mormónta; agus fuair mórán fear bás de na huiscí, mar go ndearnadh searbh iad. 12 Agus do shéid an ceathramhadh aingeal, agus do bhuaileadh an treas cuid don ghrian, agus an treas cuid don ghealach, agus an treas cuid do na réulta; ionnus mar do dhorchaich an treas cuid díobh, agus níor shoillsigh an lá an treas cuid dhi, agus an oidhche mar an gcéadna. 13 Agus d'fhéach mé, agus chuala mé aingeal ag eitilt tríd an lár na bhflaitheas, ag rá le guth ard, Mairg, mairg, mairg, a áitritheoirí na talún de bharr guthanna eile trumpa na dtrí aingeal, a bhfuil fós le fuaim!
CAIBIDIL 7 1Agus tar éis na nithe seo chonaic mé ceithre aingeal ina seasamh ar cheithre choirnéal an domhain, ag coinneáil ceithre gaotha an domhain, ionas nach séideadh an ghaoth ar an talamh, ná ar an bhfarraige, ná ar aon chrann. 2Agus chonaic mé aingeal eile ag dul suas ón oirthear, a raibh séala an Dé bheo aige: agus do ghlaoidh sé le guth ard ar na ceithre haingil, dár tugadh é chun an talamh agus an fharraige a ghortú, 3 Ag rádh, Ná déan dochar don talamh, ná don mhuir, ná do na crainn, go dtí go mbeidh seirbhísigh ár nDé séalaithe againn ina n-éadan. 4 Agus chuala mé líon na ndaoine a bhí séalaithe: agus bhí séala céad agus daichead agus ceithre mhíle de threibheanna chlann Iosrael go léir. 5 Séalaíodh dhá mhíle dhéag de threibh Iúdá. De threibh Reúbaen do shéala dhá mhíle dhéag. De threibh Ghád bhí dhá mhíle dhéag séalaithe. 6 De threibh Aser bhí dhá mhíle dhéag á séalú. De threibh Neptalim do shéaladh dhá mhíle dhéag. De threibh Mhanaise do shéalaíodh dhá mhíle dhéag. 7 De threibh Shimeon bhí dhá mhíle dhéag faoi shéala. De threibh Léiví shéalaíodh dhá mhíle dhéag. De threibh Isachair bhí dhá mhíle dhéag. 8 Séalaíodh dhá mhíle dhéag de threibh Zabúlón. De threibh Iósaef bhí dhá mhíle dhéag séalaithe. De threibh Bhiniáimin bhí dhá mhíle dhéag séalaithe. 9 Ina dhiaidh seo d’fhéach mé, agus, féach, slua mór, nach bhféadfadh aon duine a líon, de na náisiúin go léir, agus de gach cine, agus de dhaoine, agus de theangacha, ina seasamh os comhair an ríchathaoir, agus os comhair an Uain, agus iad éadaí bána agus bosa orthu. ina lámha; 10 Agus adeir sé le guth ard , ag rá , slánú chun ár nDia a shuíonn ar an ríchathaoir , agus ris an Uain . 11 Agus sheas na haingil go léir timpeall ar an ríchathaoir, agus timpeall na seanóirí agus na ceithre beithigh, agus thit os comhair na ríchathaoirleach ar a n-aghaidh, agus adhradh Dé, 12 Ag rádh, Amen: Beannacht, agus glóire, agus eagna, agus buidheachas, agus onóir, agus cumhacht, agus neart, go raibhe dár nDia go bráth. Amen. 13 Agus fhreagair duine de na sinsir , ag rá liom , Cad iad seo atá éadaigh i róbaí bána ? agus cad as a dtáinig siad? 14 Agus a dubhairt mé ris, A dhuine uasail, tá a fhios agat. Agus a dubhairt sé liom, Seo iad an dream a tháinig amach as an mór-aimhreas, agus a nigh a n-éadaí, agus rinne bán iad i fuil an Uain.
CAIBIDIL 9 1Agus shéid an cúigiú aingeal , agus chonaic mé réalta ag titim ó neamh go talamh : agus tugadh dó eochair an chlais gan íochtair . 2 Agus d'oscail sé an poll gan íochtair; agus d'éirigh deatach as an bpoll, mar dheatach foirnéise mhóir; agus do dhorchaich an ghrian agus an t-aer mar gheall ar dheatach an chlais.
186
Nochtadh
3 Agus tháinig amach as na locusts deataigh ar an talamh: agus tugadh dóibh cumhacht, mar atá ag scorpions an domhain cumhacht. 4 Agus ordaíodh dóibh gan féar an domhain a ghortú, ná aon ní glas, ná aon chrann; ach na fir sin amháin nach bhfuil séala Dé ar a mhullach. 5 Agus tugadh dhóibh gan iad a mharbhú, ach iad a chràdh cúig mhí: agus do bhí a gcrá mar chràdh scorpion, an tan do bhuaileadh sé duine. 6 Agus sna laethibh sin iarrfaidh daoine bás, agus ní bhfaighidh siad é; agus beidh fonn bás a fháil, agus teichidh bás uathu. 7 Agus bhí cruthanna na locust cosúil le capaill ullmhaithe chun catha; agus bhí ar a gceann mar go raibh sé corónacha mar ór, agus a n-aghaidheanna mar aghaidheanna na bhfear. 8 Agus bhí gruaig orthu mar ghruaig na mban, agus a gcuid fiacla mar fhiacla leoin. 9 Agus bhí plátaí cíche acu, mar a bheadh plátaí cíche iarainn; agus bhí fuaim a sciatháin mar fhuaim charbaid iomad capall ag rith chun catha. 10 Agus bhí eireabaill acu cosúil le scorpion, agus bhí gaing ina n-eireabaill: agus bhí sé de chumhacht acu fir a ghortú cúig mhí. 11 Agus bhí rí acu os a gcionn, sé sin aingeal an chlais gan íochtair, a bhfuil a ainm sa teanga Eabhraise Abaddon, ach sa teanga Gréigis a bhfuil a ainm Apollyon. 12 Tá mairg amháin caite; agus, féuch, tá dhá thruaighe níos mó 'na dhiaidh seo. 13Agus do shéid an séú aingeal, agus chuala mé guth ó cheithre adharca na h‑altóra óir atá os comhair Dé, 14 Ag rádh leis an séú aingeal a raibh an trumpa aige, Scaoil amach na ceithre haingil atá i gceangal san abhainn mhór Euphrates. 15 Agus scaoileadh na ceithre aingeal , a ullmhaíodh ar feadh uair an chloig , agus lá , agus mí , agus bliain , chun an tríú cuid de na fir a mharú . 16 Agus ba é líon arm na marcach dhá chéad míle míle: agus chuala mé an líon acu. 17 Agus mar sin chonaic mé na capaill sa fhís , agus iad a shuigh orthu , a bhfuil breastplates na tine , agus jacinth , agus ruibh : agus na cinn de na capaill a bhí mar na ceannairí na leoin ; agus as a mbéal d'eisigh siad tine agus deatach agus ruibh. 18 Maraíodh an triúr seo an tríú cuid de na fir, ag an tine, agus ag an deatach, agus ag an ruibh, a d'eisigh as a mbéal. 19 Toisc go bhfuil a gcumhacht ina mbéal, agus ina neireabaill: mar bhí a n-eireabaill cosúil le nathraichean, agus bhí cinn acu, agus déanann siad díobháil dóibh. 20 Agus ní dhearna an chuid eile de na fir nár maraíodh leis na pláigh seo aithrí fós d'oibreacha a lámh, nach ndéanfadh siad adhradh do dheamhan, agus d'íollaí óir, agus airgid, agus práis, agus cloiche, agus adhmaid: a ní féidir a fheiceáil, ná a chloisteáil, ná siúl: 21Ní dhearna siad aithrí ach an oiread as a ndúnmharuithe, ná as a ndraíocht, ná as a n-adhaltranas, ná as a ngoidte. CAIBIDIL 10 1Agus chonaic mé aingeal cumhachtach eile ag teacht anuas ó neamh, agus é gléasta le scamall: agus bogha báistí ar a cheann, agus a aghaidh mar an ghrian, agus a chosa mar philéar tine:
187
2 Agus bhí leabhar beag ina láimh ar oscailt: agus leag sé a chos dheas ar an bhfarraige, agus a chos chlé ar an talamh, 3 Agus adeir sé le guth ard , mar nuair a leon roareth : agus nuair a bhí sé ghlaoigh , uttered seacht toirneach a nguth . 4 Agus nuair a bhí na seacht toirneach a n-guthanna , do bhí mé ar tí a scríobh : agus chuala mé guth ó neamh ag rá liom , Suigh suas na rudaí a dúirt na seacht toirneach , agus ná scríobh iad . 5Agus an t‑aingeal a chonaic mé ina sheasamh ar an bhfarraige agus ar an talamh, d’ardaigh sé a lámh chun na bhflaitheas, 6 Agus do mhionnaigh an té atá beo go bráth, a chruthaigh neamh, agus na nithe atá ann, agus an talamh, agus na neithe atá ann, agus an fhairge, agus na neithe atá ann, go mbíadh aimsir ann. a thuilleadh: 7 Ach i laethanta glór an seachtú aingeal, nuair a thosóidh sé ar fhuaim, ba cheart rúndiamhair Dé a chríochnú, mar a dhearbhaigh sé dá sheirbhísigh na fáithe. 8 Agus an guth a chuala mé ó neamh labhair liom arís, agus a dúirt sé, Imigh agus glac an leabhar beag atá oscailte i láimh an aingeal atá ar an bhfarraige agus ar an talamh. 9 Agus do chuaidh mé ris an aingeal, agus a dubhairt seision ris, Tabhair dhom an leabhar beag. Agus a dubhairt sé liom, Tóg é, agus ithe suas é; agus déanfaidh sé do bhroinn searbh, ach beidh sé i do bhéal milis mar mil. 10 Agus thóg mé an leabhar beag as láimh an aingeal, agus d'ith suas é; agus bhí sé i mo bhéal milis mar mhil: agus an luaithe d'ith mé é, bhí mo bhroinn searbh. 11 Agus dúirt sé liom, ní mór duit prophesy arís os comhair mórán daoine, agus na náisiúin, agus teangacha, agus ríthe. CAIBIDIL 11 1 Agus thugadh dom giolcach mar shlat: agus do sheas an t-aingeal, ag rádh, Eirigh, agus tomhais teampall Dé, agus an altóir, agus an dream a adhradh ann. 2 Ach an chúirt atá taobh amuigh den teampall fág amach í, agus ná tomhais í; óir tugtar do na Gintlibh í: agus saighidh siad an chathair naofa fé chosaibh da fhichead agus dhá mhí. 3 Agus tabharfaidh mé cumhacht do mo bheirt fhinnéithe, agus déanfaidh siad tairngreacht míle dhá chéad agus trí fichid lá, éadaí sa saicéid. 4 Seo iad an dá chrann olóige, agus an dá choinnleoir ina seasamh os comhair Dé an domhain. 5 Agus má dhéanann aon duine gortú orthu, téann tine amach as a mbéal, agus scoiteann a gcuid naimhde: agus má dhéanann aon duine díobháil dóibh, ní foláir é a maraíodh ar an mbealach seo. 6 Tá sé de chumhacht acu seo na flaithis a dhúnadh, ionas nach báisteach ann i laethanta a gcuid tairngreachta: agus cumhacht a bheith acu ar uiscí chun iad a iompú chun fola, agus an talamh a bhualadh le gach plá, chomh minic agus is toil leo. 7 Agus nuair a bheidh a gcuid fianaise críochnaithe acu, déanfaidh an beithíoch a théann suas as an gcloch gan íochtair cogadh ina n-aghaidh, agus sáróidh sé iad, agus maróidh sé iad. 8 Agus beidh a gcorp marbh ina luí i sráid na cathrach mór, ar a dtugtar go spioradálta Sodom agus an Éigipt, áit a raibh freisin céasadh ár dTiarna.
Nochtadh
9 Feicfidh siadsan den phobal agus de mhuintir agus de theangacha agus de na náisiúin a gcoirp marbh trí lá go leith, agus ní fhulaingeoidh siad a gcorp marbh a chur in uaigheanna. 10 Agus déanfaidh an dream a chónaíonn ar an talamh lúcháir orthu, agus déanfaidh siad aoibhneas orthu, agus seolfaidh siad bronntanais dá chéile; óir do chráigh an dá fháidh so iadsan a bhí ina gcónaí ar an talamh. 11 Agus tar éis trí lá go leith tháinig Spiorad na beatha ó Dhia isteach iontu, agus sheas siad ar a gcosa; agus thit eagla mór orthu siúd a chonaic iad. 12 Agus chuala siad guth mór ó neamh ag rá ríu , Come up so . Agus chuaigh siad suas go neamh i scamall; agus chonaic a naimhde iad. 13 Agus an uair chéanna bhí crith talún mór , agus thit an deichiú cuid den chathair , agus ar an crith talún maraíodh daoine seacht míle : agus bhí affrighted an iarsma , agus thug glóir do Dhia na bhflaitheas . 14 Tá an dara mairg anuas; agus, féuch, tagann an treas truaighe go tapaidh. 15 Agus do sheinn an seachtmhadh aingeal; agus do bhádar guthanna móra ar neamh, ag rádh, Déanadh ríochtaí an tsaoghail so ríochtaí ar dTighearna, agus a Chríosd; agus beidh sé i rí go síoraí. 16 Agus na ceithre seanóirí fichead, a bhí ina suí os comhair Dé ar a suíocháin, thit ar a n-aghaidh, agus adhradh Dé, 17 Ag rádh, Gabhaimid buíochas leat, a Thiarna, a Dhé uilechumhachtaigh, an té atá, agus a bhí, agus a bhí le teacht; óir ghlac tú chugat do mhórchumhacht, agus go raibh tú i gceannas. 18 Agus bhí fearg ar na náisiúin, agus tá do wrath tagtha, agus aimsir na marbh, chun breith a thabhairt dóibh, agus go dtabharfá luach saothair do do sheirbhíseach na fáithe, agus do na naoimh, agus iad siúd a eagla d'ainm, beag agus iontach; agus ba chóir iad a scrios a scrios an domhain. 19 Agus osclaíodh teampall Dé ar neamh, agus bhí áirc a Tiomna le feiceáil ina theampall: agus bhí lightnings, agus guthanna, agus toirneach, agus crith talún, agus clocha sneachta mór.
7 Agus bhí cogadh ar neamh: Michael agus a aingil throid i gcoinne an dragan; agus throid an dragún agus a aingil, 8 Agus ní raibh i réim; ní bhfuarthas a n-áit níos mó ar neamh. 9 Agus do caitheadh amach an dragún mór, an tseannathair sin, ar a dtugtar an Diabhal, agus Sátan, a mheallann an domhan uile: do caitheadh amach ar an talamh é, agus do cuireadh a aingil amach maille ris. 10 Agus chuala mé guth árd ag rádh ar neamh, Anois tá slánú, agus neart, agus ríocht ár nDé, agus cumhachta a Chríosd : óir caitheadh síos cúisí ár bráithre, a chúisigh iad i láthair ár nDé lá. agus oíche. 11 Agus do sháruigheadar é tré fhuil an Uain, agus tré bhriathar a bhfianais; agus níor ghrádh leo a mbeatha go dtí an bás. 12 Déanaigí gairdeachas dá bhrí sin, a flaithis, agus sibhse a chónaíonn iontu. Mairg d’áitritheoirí na cruinne agus na farraige! óir tá an diabhal tar éis teacht anuas chugaibh, agus fearg mhór air, do bhrígh go bhfuil a fhios aige nach bhfuil aige ach aga gearr. 13 Agus nuair a chonaic an dragan gur caitheadh chun na talún é, rinne sé géarleanúint ar an mbean a thug amach an mac fir. 14 Agus tugadh don mhnaoi dhá sciathán iolair mhóir, chun go n-eitiltfeadh sí isteach san fhásach, isteach ina háit, áit a gcothaítear í ar feadh tamaill, agus amanna, agus leathuaire, ó aghaidh na nathair. 15 Agus chaith an nathair amach as a béal uisce mar thuile tar éis na mná, chun go ndéanfadh sé í a iompar as an tuile. 16 Agus chabhraigh an talamh leis an mbean, agus d’oscail an talamh a béal, agus shlog sé suas an tuile a chaith an dragan as a béal. 17 Agus bhí fearg ar an dragan leis an mnaoi , agus chuaigh sé chun cogaidh a dhéanamh leis an iarsma de a síl , a choinneáil ar an aitheanta Dé , agus tá an fianaise Íosa Críost . CAIBIDIL 13 1 Agus sheas mé ar an gaineamh na farraige , agus chonaic beithíoch ardú suas as an bhfarraige , a bhfuil seacht cloigeann agus deich n-adharc , agus ar a adharca deich coróin , agus ar a chinn an t - ainm blasphemy . 2 Agus an beithíoch a chonaic mé cosúil le liopard , agus a chosa mar chosa béar , agus a bhéal mar bhéal an leon : agus thug an dragan dó a chumhacht , agus a shuíochán , agus údarás mór . 3 Agus chonaic mé ceann dá chinn mar go raibh sé wounded chun báis; agus do leighiseadh a chréacht mharbhthach: agus do ghabh an saoghal go léir iongnadh tar éis an bheathaidh. 4 Agus adhradh siad an dragan a thug cumhacht don Beast : agus adhradh siad an Beast , ag rá , Cé atá cosúil ris an Beast ? cé atá in ann cogadh a dhéanamh leis? 5 Agus tugadh dó béal ag labhairt rudaí móra agus blasphemies; agus tugadh cumhacht dó leanúint ar aghaidh daichead agus dhá mhí. 6 Agus d’oscail sé a bhéal i blasphemy in aghaidh Dé , a blaspheme a ainm , agus a tabernacle , agus iad siúd a bhfuil cónaí orthu ar neamh .
CAIBIDIL 12 1 Agus bhí iongantas mór ar neamh; bean arna héadú leis an ngrian, agus an ghealach faoina cosa, agus coróin dhá réalta déag ar a ceann: 2 Agus ar leanbh í, do ghlaoidh sí, agus í i mbun na breithe, agus bhí pian uirthi le tabhairt uaithi. 3 Agus do dhealraigh iongantas eile ar neamh ; agus féach dragan mór dearg, a bhfuil seacht gcinn agus deich nadharc, agus seacht gcoróin ar a cheann. 4 Agus tharraing a eireaball an tríú cuid de na réaltaí na bhflaitheas, agus theilg sé chun na talún iad: agus sheas an dragan os comhair na mná a bhí réidh le haistriú, chun a linbh a ithe chomh luath agus a rugadh é. 5 Agus rug sí mac fir, a bhí chun rialú na náisiúin go léir le slat iarainn: agus bhí a leanbh suas chun Dé, agus chun a ríchathaoir. 6 Theith an bhean isteach san fhásach, áit a bhfuil áit ullmhaithe ag Dia aici, chun go mbeidís á mbeathú ann míle dhá chéad agus trí fichid lá.
188
Nochtadh
7 Agus tugadh dó cogadh a dhéanamh leis na naoimh, agus iad a shárú: agus tugadh cumhacht dó thar gach cine, agus teanga, agus náisiúin. 8 Agus déanfaidh gach duine a chónaíonn ar an talamh adhradh dó, nach bhfuil a n-ainmneacha scríofa i leabhar beatha an Uain a maraíodh ó bhunú an domhain. 9 Má bhíonn cluas ag duine ar bith, éistfeadh sé. 10 An té a bheir i mbraighdeanas, rachaidh sé i mbraighdeanas: ní foláir an té a mharaíonn leis an gclaíomh a mharú leis an gclaíomh. Seo foighne agus creideamh na naomh. 11 Agus chonaic mé beithíoch eile ag teacht aníos as an talamh; agus bhí dhá adharc aige mar uan, agus labhair sé mar dhragon. 12 Agus feidhmíonn sé cumhacht an chéad ainmhí os a chomhair, agus cuireann sé ar an talamh agus ar na daoine atá ina gcónaí ann adhradh a dhéanamh ar an gcéad ainmhí, a bhfuil a chréacht marfach leigheasach. 13 Agus déanann sé iontais mhóra, ionas go gcuirfidh sé tine anuas ó neamh ar an talamh i bhfianaise daoine, 14 Agus go meallann sé iad siúd a chónaíonn ar an talamh trí na míorúiltí sin a raibh sé de chumhacht aige a dhéanamh i bhfianaise an ainmhí; á rá leo siúd atá ina gcónaí ar an talamh, go ndéanfaidís íomhá don ainmhí, a raibh an chréacht aige le claíomh, agus a mhair. 15 Agus bhí sé de chumhacht aige beatha a thabhairt don íomhá den beithíoch, chun go labhródh íomhá an Beast araon, agus a chur faoi deara go maraíodh an oiread agus nach adhradh íomhá an Beast. 16 Agus tugann sé faoi deara do gach duine, idir bheag agus mhór, saibhir agus bocht, saor agus faoi cheangal, marc a fháil ina láimh dheis, nó ina mhullach: 17 Agus nach ndéanfadh aon duine ceannach ná díol, ach amháin an té go raibh an marc, nó ainm an ainmhí, nó uimhir a ainm. 18 Seo í an eagna. Déanaigí an té a thuigeann uimhir an ainmhí a chomhaireamh: óir is é uimhir an duine é; agus is é a líon Sé chéad trí fichid a sé.
7 Ag rádh le guth árd, Eagla Dia, agus tabhair glóir dó; óir tá uair a bhreithiúnais tagtha: agus tabhair adhradh don té a rinne neamh, agus talamh, agus an fharraige, agus na tobair uiscí. 8 Agus lean aingeal eile , ag rá , Tá Babylon tite , tar éis titim , an chathair mhór , mar gheall ar rinne sí ól na náisiúin go léir de na fíona wrath a striapachas . 9 Agus lean an treas aingeal iad, ag rá le guth ard, Má adhradh duine ar bith an beithíoch agus a íomhá, agus a fháil a mharcáil ar a forehead, nó ina láimh, 10 Ólfaidh mar an gcéanna d'fhíon wrath Dé, a dhoirteadh gan mheascán i gcupán a fearg; agus beidh sé cráite le tine agus ruaimneach i láthair na n-aingeal naofa, agus i láthair an Uain: 11 Agus ardaíonn deatach a gcrá go brách agus go síoraí: agus ní bhíonn aon scíthe acu de lá ná d’oíche, a dhéanann adhradh don ainmhí agus dá íomhá, agus cibé duine a fhaigheann marc a ainm. 12 Seo iad foighne na naomh: seo iad a choimeádann aitheanta Dé, agus creideamh Íosa. 13 Agus chuala mé guth ó neamh ag rá liom, Scríobh, Is beannaithe na mairbh a fhaigheann bás sa Tiarna ó seo amach: Seadh, a deir an Spiorad, chun scíth a ligean óna saothair; agus leanann a n-oibreacha iad. 14 Agus d'fhéach mé, agus féach scamall bán, agus ar an scamall shuigh duine cosúil le Mac an duine, a bhfuil ar a cheann coróin órga, agus ina láimh corrán géar. 15 Agus tháinig aingeal eile amach as an teampall, ag caoineadh le guth ard ris an duine a bhí ina shuí ar an scamall, sá i do chorrán, agus buain: óir tá an t-am tagtha chun tú a bhaint; óir tá fómhar an domhain aibí. 16 Agus an té a bhí ina shuí ar an scamall sá a chorrán ar an talamh; agus do baineadh an talamh as. 17 Agus tháinig aingeal eile amach as an teampall atá ar neamh, agus bhí corran géar air freisin. 18 Agus tháinig aingeal eile amach ón altóir, a raibh cumhacht os cionn tine; agus do ghlaoidh sé le gol mór airsan a raibh an corran géar air, ag rádh, Sáith do chorrán géar, agus cruinnigh cnuasaigh fíniúna an domhain; as a cuid fíonchaora go hiomlán aibí. 19 Agus sá an t-aingeal a chorrán isteach sa talamh , agus chruinnigh fíniúna an domhain , agus chaith sé é i bhfíonbhrú mór fearg Dé . 20 Agus bhí an fíon-bráthar ar slad ar an taobh muigh den chathair, agus tháinig fuil amach as an mbárr fíona, go dtí na sróil capall, i gcionn míle agus sé chéad slad.
CAIBIDIL 14 1 Agus d’fhéach mé, agus, féach, Uain ’na sheasamh ar shliabh Shioin, agus céad daichead agus ceithre mhíle leis, a bhfuil ainm a Athar scríofa i n-a chomhair. 2 Agus chuala mé guth ó neamh, mar ghuth an iliomad uiscí, agus mar ghuth toirneach mhóir: agus chuala mé guth cruitirí ag déanamh cruitireachta lena gcláirseach: 3 Agus sheinneadar mar amhrán nuaidh os comhair na ríchathaoireach, agus os comhair na gceithre beithígh, agus na seanóirí: agus ní fhéadfadh aon duine an t-amhrán sin d'fhoghluim ach an chéad agus an daichead agus a ceathair míle, a fuascailt ón talamh. 4 Seo iad na daoine nár thruailligh mná; óir is maighdeana iad. Seo iad a leanann an t-Uan cibé áit a dtéann sé. Fuasclaíodh iad seo as measc na bhfear, arb iad na céadtorthaí iad do Dhia agus don Uan. 5 Agus ní bhfuarthas aon bhréag ina bhéal: óir tá siad gan locht os comhair ríchathaoir Dé. 6 Agus chonaic mé aingeal eile ag eitilt i lár na bhflaitheas, a bhfuil an soiscéal síoraí le seanmóir aige dóibh siúd atá ina gcónaí ar an talamh, agus do gach náisiún, agus cinedheighilte, agus teanga, agus daoine,
CAIBIDIL 15 1Agus chonaic mé comhartha eile ar neamh, mór agus iontach, seacht n-aingeal ag a bhfuil na seacht bplás deiridh; óir is iontu a líonadh suas fearg Dé. 2 Agus chonaic mé mar a bhí sé farraige de ghloine measctha le tine : agus iad siúd a fuair an bua ar an beithíoch , agus ar a íomhá , agus ar a mharc , agus ar líon a ainm , seasamh ar an fharraige gloine , ag a bhfuil cruiteanna Dé. 3 Agus canann siad amhrán Mhaois seirbhíseach Dé , agus amhrán an Uain , ag rá , Is mór agus is iontach do oibreacha , a Thiarna Dia Uilechumhachtach ; is cóir agus is fíor do shlite, a Rí na naomh.
189
Nochtadh
4 Cé nach mbeidh eagla ort, a Thiarna, agus a thabharfaidh glóir d’ainm? óir is tusa amháin atá naofa: óir tiocfaidh na náisiúin uile agus adhradh romhat; óir is léir do bhreithiúnais. 5 Agus ina dhiaidh sin d’fhéach mé, agus, féuch, d’osclaíodh teampall phàilliuin na Fianaise ar neamh: 6 Agus tháinig na seacht n-aingeal amach as an teampall, a raibh na seacht bpláigh, éadaí i línéadach glan agus bán, agus a bhfuil a n-breasts criosaithe le criosanna órga. 7 Agus thug duine de na ceithre beithigh do na seacht naingeal seacht vials órga a bhí lán d'fhearg Dé, a mhaireann go brách. 8 Agus do líonadh an teampall le deatach ó ghlóir Dé, agus óna chumhacht; agus níor fhéad aon duine dul isteach sa teampoll, go dtí go raibh seacht bpláigh na seacht n-aingeal comhlíonta.
15 Féuch, tagann mé mar gadaí. Is beannaithe an té a dhéanann faire, agus a choimeádann a chuid éadaigh, ar eagla go n-imeoidh sé nocht, agus go bhfeicfeadh siad a náire. 16 Agus bhailigh sé le chéile iad go dtí áit ar a dtugtar sa teanga Eabhrais Armageddon. 17 Agus doirt an seachtú aingeal amach a vial san aer; agus tháinig guth mór amach as an teampull ar neamh, ón ríchathaoir, ag rá, Tá sé déanta. 18 Agus bhí guthanna , agus toirneach , agus lightnings ; agus do bhí crith mór talmhan ann, nach raibh ann ó bhí daoinibh ar an talamh, crith-thalmhainn chomh mór, agus chomh mór sin. 19 Agus roinneadh an chathair mhór ina thrí chuid, agus thit cathracha na náisiún: agus tháinig an Bhablóin mhór i gcuimhne roimh Dhia, chun cupán fíona a fheirge a thabhairt di. 20 Agus theith gach oileán amach, agus ní bhfuarthas na sléibhte. 21 Agus thit clocha sneachta mór ar dhaoine as an spéir, gach cloch faoi réir meáchain de tallann: agus fir blasphemed Dia mar gheall ar an plá na cloiche; óir ba mhó a phlá.
CAIBIDIL 16 1 Agus chuala mé guth mór as an teampall ag rá leis na seacht n-aingeal, Imigh ar do bealaí, agus doirt amach vials an wrath Dé ar an talamh. 2 Agus chuaigh an chéad , agus poured amach a vial ar an talamh ; agus do thuit léan trom-chroidheach ar na daoinibh a raibh marc an bheathaidh orra, agus orra-san do rinne adhradh dá íomhá. 3 Agus dhoirt an dara aingeal a vial ar an bhfarraige; agus rinneadh é mar fhuil duine mhairbh: agus fuair gach anam beo bás san fharraige. 4 Agus dhoirt an tríú aingeal a vial ar na haibhneacha agus ar na tobair uiscí; agus rinneadh fuil díobh. 5 Agus chuala mé aingeal na n-uiscí á rá , Tá tú righteous , a Thiarna , atá , agus bhí , agus beidh , mar gheall ar bhreith leat mar sin . 6Oir chaill siad fuil na naomh agus na bhfáithe, agus thug tú fuil le hól dóibh; óir is fiú iad. 7 Agus chuala mé duine eile ón altóir á rá, Mar sin féin, a Thiarna Dia Uilechumhachtach, is fíor agus is cóir do bhreithiúnais. 8 Agus doirt an ceathramhadh aingeal a vial ar an ngréin; agus tugadh cumhacht dó fir a loscadh le tine. 9 Agus bhí daoine scorched le teas mór , agus blasphemed an ainm Dé , a bhfuil cumhacht ar na plagues : agus ní raibh aithrí acu a thabhairt dó ghlóir . 10 Agus doirt an cúigiú aingeal a vial ar shuíochán an beithíoch; agus bhí a ríocht lán de dhorchadas; agus gnathaigh siad a dteanga le pian, 11 Agus do rinne sé toibheum do Dhia na bhflaitheas mar gheall ar a bpianta agus a n-ainim, agus níor ghabh sé aithrí as a ngníomhartha. 12 Agus doirt an séú aingeal a vial ar an abhainn mhór Euphrates; agus triomaíodh a uisce suas, chun bealach ríthe na hoirthear a ullmhú. 13 Agus chonaic mé trí spioraid neamhghlan cosúil le froganna ag teacht amach as an béal an dragan, agus amach as an béal an beithíoch, agus amach as an béal an prophet bréagach. 14 Oir is spioraid na ndeamhan iad, ag déanamh míorúiltí, a théann amach chun ríthe an domhain agus an domhain go léir, chun iad a bhailiú go cath an lae mhóir sin Dé uilechumhachtach.
CAIBIDIL 17 1 Agus tháinig duine de na seacht n-aingeal a raibh na seacht vials, agus labhair liom, ag rá liom, Tar anseo; Taispeánfaidh mé duit breithiúnas an bhruitíneach mhóir a shuíonn ar mhórán uiscí: 2 Le a ndearna ríthe an domhain striapachas, agus a bhfuil áitritheoirí an domhain curtha ar meisce le fíon a striapachais. 3 Mar sin d’iompair sé mé sa spioraid isteach san fhásach: agus chonaic mé bean ina suí ar ainmhí daite scarlet, lán d’ainmneacha blasphemy, agus seacht cloigeann agus deich n-adharc uirthi. 4 Agus an bhean a bhí eagair de dhath corcra agus scarlaid, agus í maisithe le hór agus le clocha lómhara agus le péarlaí, agus cupán órga aici ina láimh lán de ghràineanna agus de mhíoltaíocht a striapachais: 5 Agus ar a h-eudach bhí an t-ainm scriobhta, Rúndiamhair, BAIBILÓN MÓR, MATHAIR CHRIOSTA, AGUS GHIANACH AN DOMHAIN. 6 Agus do chonaic mé an bhean ar meisce le fuil na naomh, agus le fuil na martyrs Íosa: agus nuair a chonaic mé í, rinne mé iontas le meas mór. 7 Agus a dubhairt an t-aingeal liom, C'ar son a rinne tú iongantas? Inseoidh mé duit rúndiamhair na mná agus an ainmhí a iompraíonn í, ag a bhfuil na seacht gcinn agus na deich n-adharc. 8 An beithíoch a chonaic tú bhí, agus níl sé; agus rachaidh siad suas as an clais gan íochtair, agus imeoidh siad i gcruachás: agus beidh iontas orthu siúd a chónaíonn ar an talamh, nach raibh a n-ainmneacha scríofa i leabhar na beatha ó bhunú an domhain, nuair a fheiceann siad an ainmhí a bhí, agus nach bhfuil, agus fós tá. 9 Agus seo an aigne ag a bhfuil eagna. Na seacht gcinn is seacht sléibhte, ar a bhfuil an bhean ina suí. 10 Agus tá seacht ríthe: cúigear tar éis titim, agus tá ceann amháin, agus an ceann eile nach bhfuil tagtha fós; agus
190
Nochtadh
nuair a thiocfaidh sé, ní foláir dó leanúint ar aghaidh tamall gairid. 11 Agus an beithíoch a bhí, agus nach bhfuil, is é an tochtú, agus tá sé de na seacht, agus téann i perdition. 12 Agus na deich n-adharc a chonaic tú, is deich rí iad, nach bhfuair aon ríocht go fóill; ach cumhacht a fháil mar ríthe uair an chloig leis an Beast. 13 Tá aigne amháin acu seo, agus tabharfaidh siad a gcumhacht agus a neart don beithíoch. 14 Déanfaidh siad seo cogadh leis an Uain , agus beidh an Uain shárú iad : óir tá sé Tiarna na dTiarnaí , agus Rí na ríthe : agus iad siúd atá leis go bhfuil siad ar a dtugtar , agus tofa , agus dílis . 15 Agus a deir sé liom , Na huiscí a chonaic tú , áit a bhfuil an fraochÚn ina suí , tá daoine , agus multitudes , agus náisiúin , agus teangacha . 16 Agus na deich n-adharc a chonaic tú ar an ainmhí, beidh fuath acu seo don fraochÚn, agus déanfaidh siad í féin agus í nocht, agus íosfaidh siad a feoil, agus dódh le tine í. 17 Oir chuir Dia ina gcroí a thoil a chomhlíonadh, agus a aontú, agus a ríocht a thabhairt don beithíoch, go dtí go gcomhlíonfar focail Dé. 18 Agus is í an bhean a chonaic tú an chathair mhór sin, atá i gceannas ar ríthe an domhain. CAIBIDIL 18 1Agus tar éis na nithe seo chonaic mé aingeal eile ag teacht anuas ó neamh, agus cumhacht mhór aige; agus lasadh an talamh lena ghlóir. 2 Agus adeir sé mightily le guth láidir , ag rá , Babylon mhór tar éis titim , tá sé tar éis titim , agus tá sé chun bheith ina áit chónaithe de diabhal , agus a shealbhú de gach spiorad salach , agus cage de gach éan neamhghlan agus hateful . 3Oir d’ól na náisiúin go léir d’fhíon feirge a striapachais, agus rinne ríthe an domhain striapachas léi, agus tá lucht ceannaithe an domhain saidhbhir trí raidhse a n-íogairí. 4 Agus chuala mé guth eile ó neamh, ag rá, Taraigí amach as a, mo mhuintir, nach bhfuil sibh páirteach ina peacaí, agus nach bhfuil sibh a fháil ar a plagues. 5 Óir tá a peacaí sroichte chun na bhflaitheas, agus chuimhnigh Dia ar a héagcóidí. 6 Tabhair luach saothair di mar a thug sí luach saothair duit, agus dúbailte di de réir a saothair: sa chupán a líonadh sí líon a dúbailte. 7An méid a ghlóirigh sí í féin, agus a mhair sí go haoibhinn, tugaigí an oiread sin pian agus bróin di: óir a deir sí ina croí, Suidhim banríon, agus níl baintreach ar bith agam, agus ní fheicfidh sí aon bhrón. 8 Uime sin tiocfaidh a pláigh in aon lá amháin, bás, agus caoineadh, agus gorta; agus déanfar í a dhó go hiomlán le tine: óir is láidir an Tiarna Dia a thugann breithiúnas uirthi. 9 Agus déanfaidh ríthe an domhain, a rinne striapachas agus a mhair go haoibhinn léi, caoineadh a dhéanamh uirthi, agus caoineadh ar a son, nuair a fheiceann siad deatach a dóite, 10 Ag seasamh i bhfad uaithi ar eagla a crá, ag rádh, Faraoir, mo thruaighe, an chathair mhór sin Bablón, an chathair thréan- tach sin! óir is i gceann uaire a tháinig do bhreithiúnas.
191
11 Agus beidh ceannaithe na talún ag gol agus ag caoineadh uirthi; óir ní cheannaíonn aon duine a gcuid earraí níos mó: 12 Marsantais óir, agus airgid, agus clocha lómhara, agus péarlaí, agus línéadach mín, agus corcra, agus síoda, agus scarlaid, agus gach adhmaid tíne, agus gach uile chineál soithigh eabhair, agus gach uile shoitheach den adhmad is luachmhaire. , agus de phrás, agus iarann, agus marmair, 13 Agus cainéal, agus boladh, agus ointments, agus frankincense, agus fíon, agus ola, agus plúr mín, agus cruithneacht, agus ainmhithe, agus caoirigh, agus capaill, agus carbaid, agus sclábhaithe, agus anamacha na bhfear. 14 Agus na torthaí ar mhian le t'anam tar éis iad, imigh siad uait, agus imigh gach ní a bhí go breá agus go maith uait, agus ní bhfaighidh tú iad níos mó. 15 Seasfaidh ceannaithe na nithe seo, a rinne saibhir uaithi, i bhfad uaithi ar eagla a crá, ag gol agus ag caoineadh, 16 Agus ag rádh, Faraor, faraor, an chathair mhór sin, a bhí éadach de línéadach mín, agus de chorcra, agus de scarlaid, agus í maisithe le hór, agus le clocha lómhara, agus le péarlaí! 17Oir in aon uair an chloig a tháinig an saibhreas sin gan aird. Agus sheas gach maighistir luinge, agus an chuideachta go léir ar longa, agus mairnéalaigh, agus an méid a bhí le trádáil ar muir, i bhfad uaidh, 18 Agus adeir siad nuair a chonaic siad an deatach a dhó , ag rá , Cén chathair is cosúil leis an chathair mhór ! 19 Agus chaith siad deannach ar a gceann, agus ghlaoigh siad, ag gul agus ag caoineadh, ag rá, Faraor, mo thrua, an chathair mhór sin, ina ndearnadh saidhbhir do gach a raibh longa ar an bhfarraige mar gheall ar a costas! óir is i gceann uair a chloig a deineadh í. 20 Bíodh lúcháir oraibh, a neamh, agus a haspail agus fáithe naofa; óir do dhíoghail Dia thú uirthi. 21 Agus thóg aingeal tréan suas cloch mar chloch mhuilinn mhóir, agus chaith san fharraige í, ag rá: Mar sin le foréigean leagfar síos an chathair mhór sin i mBabylon, agus ní bheidh sí le fáil níos mó. 22 Agus ní chloisfear guth cruitirí, agus ceoltóirí, agus píobairí, agus trumpadóirí ionat níos mó; agus ní bhfaighidh aon cheardaí, cibé ceird a bheidh ann, ionat níos mó; agus ní chloisfear fuaim cloiche mhuilinn ionat níos mó; 23 Agus ní lasadh solas coinneal ionat níos mó; agus ní chloisfear guth an fhir nuaidh agus na bríde ionat níos mó: óir b'iad do cheannaithe fir mhóra an domhain; óir is tré do dhraoísibh do mheall na náisiúin uile. 24 Agus fuarthas inti fuil na bhfáithe, agus na naomh, agus gach a maraíodh ar an talamh. CAIBIDIL 19 1 Agus tar éis na neithe so do chuala mé guth mór daoine ar neamh, ag rádh, Aleluia; Slánú, agus glóir, agus onóir, agus cumhacht don Tiarna ár nDia: 2 Oir is fíor agus is ionraic a bhreithiúnais: óir thug sé breithiúnas ar an striapach mhór, a thruaill an talamh lena striapachas, agus rinne sé díoghaltas ar fhuil a chuid seirbhíseach ar a láimh. 3 Agus arís a dubhairt siad , Alleluia . Agus d'éirigh a deatach suas go deo na ndeor.
Nochtadh
CAIBIDIL 20
4 Agus thit na seanóirí agus na ceithre fichid agus na ceithre beithigh síos agus rinne siad adhradh do Dhia a bhí ina shuí ar an ríchathaoir, ag rá, Amen; Alleluia. 5 Agus tháinig guth as an ríchathaoir , ag rá , Mol ár nDia , sibhse go léir a sheirbhísigh , agus sibhse a eagla air , idir bheag agus mhór . 6 Agus chuala mé mar an guth an tslua mhóir, agus mar an guth na n-uiscí go leor, agus mar an guth toirneach mighty, ag rá, Alleluia: mar an Tiarna Dia uilechumhachtach reigneth. 7 Déanaimís gairdeachas agus gairdeachas, agus tugamaid onóir dó : óir atá pósadh an Uain ar teacht, agus do ulluig a bhean í féin. 8 Agus deonaíodh di go n-eagrófaí í i línéadach mín, glan agus bán: óir is é an línéadach mín fíréantacht na naomh. 9 Agus a deir sé liom, Scríobh , is beannaithe iad siúd a bhfuil ar a dtugtar chun an pósadh suipéar an Uain . Agus a deir sé liom, Is iad seo na briathra fíor Dé. 10 Agus thit mé ar a chosa chun adhradh dó. Agus a dubhairt seision liom, Féuch ná déana-sa é: is comhsheirbhíseach mise do chomh-sheirbhiseach, agus do bhráithribh a bhfuil teisteas Iósa aca: adhnaigh Dia: óir is í teisteas Iósa spiorad na fáidh. 11 Agus chonaic mé neamh oscailte , agus féuch capall bán ; agus ar an té a shuigh air tugadh Dílis agus Fíor air, agus i bhfíréantacht déanann sé breithiúnas agus cogadh. 12 Bhí a shúile mar lasair tine, agus ar a cheann go leor coróin; agus bhí ainm scríofa aige, nach raibh a fhios ag aon duine, ach é féin. 13 Agus bhí sé culaithe le culaith tumtha i fola: agus tá sé ar a dtugtar Briathar Dé. 14 Agus lean na hairm a bhí ar neamh é ar chapaill bhána, agus iad éadaigh de línéadach mín, bán agus glan. 15 Agus as a bhéal téann claíomh géar, go mbuailfeadh sé na náisiúin leis, agus rialóidh sé iad le slat iarainn: agus saoir sé an fíon-brú ar fheirg agus ar fheirg Dé Uilechumhachtaigh. 16 Agus tá ainm scríofa aige ar a bhrat agus ar a shléibh, RÍ NA RÍ , AGUS TIGHEARNA NA dTIGHEARNA . 17 Agus chonaic mé aingeal ina sheasamh ar an ghrian; agus do ghlaoidh sé le guth árd, ag rádh ris na héanlaith go léir a d'eitil i lár na bhflaitheas, Taraigí agus cruinnigígí sibh féin go suipéar an Dé mhóir; 18Chun go n-íosfá feoil na ríthe, agus feoil na gcaptaen, agus feoil na n-chumhachtach, agus feoil na gcapall, agus na ndaoine a shuíonn orthu, agus feoil na ndaoine go léir, idir shaor agus bhannaí, araon. beag agus iontach. 19 Agus chonaic mé an Beast , agus na ríthe an domhain , agus a n-arm , bailithe le chéile chun cogadh a dhéanamh in aghaidh an duine a shuigh ar an capall , agus i gcoinne a arm . 20 Agus do tógadh an beithíoch , agus leis an fáidh bréige a rinne míorúiltí os a chomhair , lena deceived sé iad siúd a fuair an marc an Beast , agus iad a adhradh a íomhá . Caitheadh an bheirt seo beo isteach i loch tine ar lasadh le ruibh. 21 Maraíodh an t-iarsma le claíomh an té a bhí ina shuí ar an gcapall, a chuaigh an claíomh as a bhéal: agus líonadh na héanlaith go léir lena bhfeoil.
1Agus chonaic mé aingeal ag teacht anuas ó neamh, agus eochair an chlais gan íochtair aige agus slabhra mór ina láimh. 2 Agus rug sé greim ar an dragan, an sean-nathair sin, mar atá an Diabhal, agus Satan, agus cheangail sé é míle bliain, 3 Agus chaith sé isteach sa chlais gan íochtair , agus dhruid sé suas é , agus leag sé séala air , a mheabhlaireachta sé na náisiúin a thuilleadh , go mbeadh an míle bliain a bheith comhlíonta : agus ina dhiaidh sin ní mór é a scaoileadh le séasúr beag . 4 Agus chonaic mé ríchathaoireacha , agus shuigh siad orthu , agus tugadh breithiúnas dóibh : agus chonaic mé an anamacha na ndaoine a bhí dícheannaithe mar fhianaise Íosa , agus do briathar Dé , agus nach raibh adhradh an beithíoch , ná a íomhá, ní raibh faighte aige marc ar a nforeheads, nó ina lámha; agus mhaireadar agus ríoghacht le Críost míle bliadhan. 5 Ach níor mhair an chuid eile de na mairbh arís go dtí go raibh an míle bliain críochnaithe. Is é seo an chéad aiséirí. 6 Is beannaithe agus naofa an té a bhfuil páirt aige sa chéad aiséirí: air sin níl aon chumhacht ag an dara bás, ach beidh siad ina sagairt ar Dhia agus ar Chríost, agus beidh siad i gceannas míle bliain in éineacht leis. 7Agus nuair a bheidh an míle bliain caite, scaoilfear Satan as a phríosún, 8 Agus rachaidh sé amach a mheabhlaireachta na náisiúin atá i gceithre cheathrú an domhain , Gog agus Magog , chun iad a bhailiú le chéile chun cath : an líon acu atá mar an gaineamh na farraige . 9 Agus chuaigh siad suas ar leithead an domhain , agus timpeallaithe campa na naomh , agus an chathair ionúin : agus tháinig tine anuas ó Dhia ó neamh , agus a d ' ith iad . 10 Agus an diabhal a deceived iad a caitheadh isteach sa loch na tine agus ruibh , mar a bhfuil an beithíoch agus an fáidh bréige , agus beidh siad cráite lá agus oíche go deo . 11 Agus chonaic mé ríchathaoir mhór bhán , agus an té a bhí ina shuí uirthi , ar theith an talamh agus an spéir óna aghaidh; agus ní bhfuarthas aon áit dóibh. 12 Agus chonaic mé na mairbh, beag agus mór, seasamh os comhair Dé; agus osclaíodh na leabhair: agus osclaíodh leabhar eile, eadhon leabhar na beatha: agus tugadh breithiúnas ar na mairbh as na nithe a bhí scríofa sna leabhair, de réir a n-oibreacha. 13 Agus thug an fharraige suas na mairbh a bhí inti; agus thug bás agus ifreann suas na mairbh a bhí iontu: agus tugadh breith orthu gach duine de réir a n-oibreacha. 14 Agus do cuireadh bás agus ifreann sa loch tine. Seo é an dara bás. 15 Agus cibé duine nach raibh le fáil scríofa i leabhar na beatha, caitheadh sé sa loch na tine. CAIBIDIL 21 1Agus chonaic mé neamh nua, agus talamh nua: óir do ritheadh an chéad neamh agus an chéad talamh; agus ní raibh muir níos mó. 2 Agus chonaic mé Eoin an chathair naofa, Iarúsailéim nua, ag teacht anuas ó Dhia ó neamh, ullmhaithe mar Bride maisithe le haghaidh a fear céile.
192
Nochtadh
3 Agus chuala mé guth mór ó neamh ag rá , Féuch , tá tabernacle Dé le daoine , agus beidh sé a chomhnóidh leo , agus beidh siad a mhuintir , agus beidh Dia féin leo , agus beidh a n-Dia . 4 Agus tiocfaidh Dia gach deora óna súile; agus ní bheidh bás níos mó, ná brón, ná caoin, agus ní bheidh pian ar bith níos mó: do na nithe a bhí roimhe seo caite. 5 Agus a dubhairt an ti do shuidh ar an ríchathaoir, Féuch, déanaim gach ní nua. Agus a dubhairt seision ríom, Scríobh: óir atá na briathra so fíor agus dílis. 6 Agus a dubhairt sé liom , Tá sé déanta . Is mise Alfa agus Omega, an tús agus an deireadh. Tabharfaidh mé faoi shaoirse don té ar a bhfuil tart ar thobar uisce na beatha. 7 An té a sháraíonn, gheobhaidh sé gach ní mar oidhreacht; agus beidh mise i m' Dhia aige, agus beidh sé 'na mhac agamsa. 8 Ach an fearful, agus unbelieving, agus an abominable, agus dúnmharfóirí, agus whoremongers, agus sorcerers, agus idolaters, agus gach liars, beidh a bpáirt sa loch a dóite le tine agus ruibh: a bhfuil an dara bás. 9 Agus tháinig chugam ar cheann de na seacht n-aingeal a raibh na seacht vials iomlán de na seacht plagues deiridh, agus labhair liom, ag rá, Tar anseo, beidh mé a thaispeáint duit an Bride, bean chéile an Uain. 10 Agus d’iompair sé sa spioraid mé go sliabh mór ard, agus thaisbeáin sé dom an chathair mhór sin, Iarúsailéim naofa, a thagann ó neamh ó Dhia; 11 Glóir Dé a bheith aici: agus bhí a solas cosúil le cloch is luachmhaire, mar chloch iasper, soiléir mar chriostal; 12 Agus bhí balla mór agus ard aige, agus dhá gheata déag aige, agus dhá aingeal déag ag na geataí, agus ainmneacha scríofa air, is iad sin ainmneacha dhá threibh déag chlann Iosrael: 13 Ar an taobh thoir trí gheata; ar an taobh thuaidh trí gheata; ar an taobh theas trí gheata; agus ar an taobh thiar trí gheataí. 14 Agus bhí dhá bhonn déag ar bhalla na cathrach, agus orthu sin ainmneacha dhá cheann déag de na haspail an Uain. 15 Agus an té a labhair liom bhí giolcach órga aige chun an chathair a thomhas, agus a geataí, agus a balla. 16 Agus tá an chathair ina luí ceithre chearnach, agus tá an fad chomh mór leis an leithead: agus thomhais sé an chathair leis an giolcach, dhá mhíle dhéag ar fad. Is ionann fad agus leithead agus airde. 17 Agus thomhais sé a bhalla, céad agus daichead agus ceithre lamha, de réir tomhais duine, is é sin, an aingeal. 18 Agus tógáil an bhalla de iasper, agus bhí an chathair ór íon, cosúil le gloine soiléir. 19 Agus bhí bunsraitheanna bhalla na cathrach cóirithe le gach cineál clocha lómhara. Ba é jasper an chéad bhunús; an dara ceann, sapphire; an tríú, a chalcedony; an ceathrú, emerald; 20 An cúigiú, sardonyx; an séú, sardius; an seachtú, chrysolite; an t-ochtú, beiril; an naoú, a topaz; an deichiú, a chrysoprasus; an t-aonú déag, a jacinth; an dóú cuid déag, aimitis. 21 Agus an dá gheata déag a bhí dhá phéarla déag; bhí gach geata leithleach d'aon phéarla: agus ór íonghlan sráid na cathrach, mar ghloine thrédhearcach. 22 Agus ní fhaca mé teampall ann: óir is é an Tiarna Dia Uilechumhachtach agus an t-Uan a theampall.
23 Agus ní raibh gá ag an gcathair ar an ngrian, ná ar an ngealach, chun solais inti: óir shoillsigh glóir Dé í, agus is é an t-Uan a solas. 24 Agus na náisiúin a shábháilte a bheidh ag siúl i bhfianaise é: agus na ríthe an domhain a thabhairt a ghlóir agus a n-onóir isteach ann. 25 Agus ní dhúnfar na geataí í ar chor ar bith lá : óir ní bheidh oidhche ann. 26 Agus tabharfaidh siad glóir agus onóir na náisiún isteach ann. 27 Agus ní rachaidh aon ní ar aon intinn isteach ann a thruaillíonn , ní dhéanfaidh aon ní a abomination , nó a dhéanann bréag : ach tá siad atá scríofa i leabhar na beatha an Uain . CAIBIDIL 22 1Agus thaisbeáin sé dom abhainn ghlan d’uisce na beatha, soiléir mar chriostal, ag imeacht as ríchathaoir Dé agus an Uain. 2 I lár na sráide, agus ar gach taobh den abhainn, bhí crann na beatha, a ghin dhá thoradh déag, agus a thug a toradh gach mí: agus bhí duilleoga an chrainn chun leighis na. na náisiúin. 3 Agus ní bheidh mallacht níos mó ann: ach beidh ríchathaoir Dé agus an Uain ann; agus déanfaidh a sheirbhísigh seirbhís dó: 4 Agus feicfidh siad a aghaidh; agus beidh a ainm i n-a mhullach. 5 Agus ní bheidh aon oidhche ann; agus ní gá dóibh coinneal, ná solas na gréine; óir tugann an Tiarna Dia solas dóibh: agus beidh siad i réim go síoraí. 6 Agus a dubhairt seision ríom, Tá na briathra so dílis agus fíor: agus chuir an Tiarna Dia na bhfáithe naofa a aingeal chun a thaispeáint dá sheirbhísigh na nithe nach mór a dhéanamh go luath. 7 Féuch, táim ag teacht go tapaidh : is beannuighthe an té do choimhéadann briathra fáidh an leabhair so. 8 Agus chonaic mé John na rudaí seo, agus chuala iad. Agus nuair a chuala agus a chonaic mé, thit mé síos chun adhradh os comhair chosa an aingeal a léirigh na rudaí seo dom. 9 Ansin a deir sé liom, Féuch ná déan é: mar tá mé do chomhsheirbhíseach, agus de do bhráithre na fáithe, agus acu siúd a choimeádann focail an leabhair seo: adhradh Dé. 10 Agus a dubhairt seision ríom, Ná seula briathra tuar an leabhair so: óir atá an t-am ar láimh. 11 An té atá éagórach, bíodh sé éagórach fós: agus an té atá salach, bíodh sé salach go fóill: agus an té atá ionraic, bíodh an t-ionracas fós: agus an té atá naofa, bíodh sé naofa fós. 12 Agus , féuch , teacht mé go tapa ; agus is liomsa mo luach saothair, gach duine a thabhairt do réir a oibre. 13 Is mise Alfa agus Omega, an tús agus an deireadh, an chéad cheann agus an deireadh. 14 Is beannaithe iad siúd a dhéanann a aitheanta, chun go mbeidh an ceart acu ar chrann na beatha, agus go rachadh siad isteach trí na geataí isteach sa chathair. 15Oir tá madraí, agus draíodóirí, agus striapach, agus dúnmharfóirí, agus iodhaltóirí, agus gach duine a thugann grá agus a dhéanann bréag.
193
Nochtadh
16 Chuir mé Íosa mo aingeal chun fianaise a thabhairt daoibh sna heaglaisí seo. Is mise fréamh agus sliocht Dháiví, agus réalta geal na maidne. 17 Agus a deir an Spiorad agus an bhrídeog, Tar. Agus adeir an té éisteas, Tar. Agus tig an té ar a bhfuil tart. Agus pé duine is toil leis, glacfadh sé uisce na beatha faoi shaoirse. 18 Oir adeirim ris gach éun a éistfidh re briathraibh tairngire an leabhair so, Má chuireas éinne na neithe so, cuirfe Dia ris na pláigh atá sgríobhtha sa leabhar so: 19 Agus má thógfaidh duine ar bith ó bhriathra leabhar na tuar seo, tógfaidh Dia a chuid as leabhar na beatha, agus as an gcathair naofa, agus as na nithe atá scríofa sa leabhar seo. 20 An té a thugann fianaise ar na nithe seo a deir, Go deimhin tháinig mé go tapa. Amen. Mar sin féin, tar, a Thiarna Íosa. 21 Grásta ár dTiarna Íosa Críost go raibh maille ribh go léir. Amen.
194