Dáinéil CAIBIDIL 1 1 Sa tríú bliain de réimeas Ióiacim rí Iúdá tháinig Nebúcadnezar rí Bhabilóin go Iarúsailéim agus chuir sé léigear uirthi. 2 Agus thug an Tiarna Iahóiacim rí Iúdá ina láimh, mar aon le cuid de shoithí theach Dé: thug sé iad go tír Shinar go teach a dhé; agus thug sé na soithí isteach i dteach taisce a dhé. 3 Agus labhair an rí le hAspenaz, máistir a choillteán, go dtabharfadh sé cuid de chlann Iosrael, agus de shliocht an rí, agus de na prionsaí leis; 4 Clann gan smál orthu, ach dea-ghnéasach, oilte i ngach eagna, agus glic in eolas, agus tuiscint ar eolaíocht, agus a raibh an cumas iontu seasamh i bpálás an rí, agus a bhféadfadh siad foghlaim agus teanga na gCaldéach a mhúineadh dóibh. 5 Agus cheap an rí dóibh bia laethúil de bhia an rí, agus den fhíon a d’ól sé: ag cothú iad ar an gcaoi sin ar feadh trí bliana, ionas go bhféadfaidís seasamh i láthair an rí ag deireadh na bliana sin. 6 Anois i measc na ndaoine seo bhí de chlann Iúdá, Dainéil, Hananiah, Mísael, agus Azairiah: 7 Ar thug prionsa na gcoillteán ainmneacha: óir thug sé Béaltasasar mar ainm ar Dháinéil; agus ar Hananiah mar ainm ar Shadrach; agus ar Mhísael mar ainm ar Mhísach; agus ar Asairiah mar ainm ar Abednego. 8 Ach shocraigh Dáinéil ina chroí nach ndéanfadh sé é féin a thruailliú le cuid de bhia an rí, ná leis an bhfíon a d’ól sé: dá bhrí sin d’iarr sé ar phrionsa na gcoillteán gan é féin a thruailliú. 9 Anois thug Dia fabhar agus grá mór do Dháinéil le prionsa na gcoillteán. 10 Agus dúirt prionsa na gcoillteán le Daniel, “Tá eagla orm roimh mo thiarna an rí, a d’ordaigh bhur mbia agus bhur ndeoch: óir cén fáth a bhfeicfeadh sé bhur naghaidheanna níos measa ná na páistí atá dár gcineál? Ansin cuirfidh sibh mé i mbaol mo chinn don rí.” 11 Ansin dúirt Daniel le Melzar, a chuir prionsa na gcoillteán os cionn Daniel, Hananiah, Mishael, agus Azariah, 12 Déan tástáil ar do shearbhóntaí, impím ort, deich lá; agus lig dóibh pónairí a thabhairt dúinn le hithe, agus uisce le hól. 13 Ansin féach ar ár n-aghaidheanna os do chomhair, agus ar aghaidheanna na bpáistí a itheann cuid de bhia an rí; agus déan le do shearbhóntaí mar a fheiceann tú. 14 Mar sin thoiligh sé leo sa chás seo, agus chuir sé tástáil orthu ar feadh deich lá. 15 Agus i ndeireadh na deich lá, bhí cuma níos deise agus níos raimhre ar a n-aghaidheanna ná ar na páistí uile a d’ith cuid de bhia an rí. 16 Ar an gcaoi sin thóg Melzar leo cuid dá mbia agus an fíon a bhí le hól acu, agus thug sé dóibh piseanna. 17 Maidir leis na ceathrar páistí seo, thug Dia eolas agus scileanna dóibh i ngach léann agus eagna: agus bhí tuiscint ag Daniel ar gach fís agus aisling.
18 Anois, ag deireadh na laethanta a dúirt an rí go dtabharfadh sé isteach iad, thug prionsa na gcoillteán isteach i láthair Nebuchadnesar iad. 19 Agus labhair an rí leo; agus ina measc uile ní bhfuarthas aon duine cosúil le Daniel, Hananiah, Mishael, agus Azariah: dá bhrí sin sheas siad i láthair an rí. 20 Agus i ngach ábhar eagna agus tuisceana a chuir an rí ceist orthu, fuair sé amach gur fearr iad deich n-uaire ná na draoithe agus na réalteolaithe go léir a bhí ina ríocht ar fad. 21 Agus lean Daniel air fiú go dtí an chéad bhliain de réimeas an rí Cíoras. CAIBIDIL 2 1 Agus sa dara bliain de réimeas Nebuchadnesar, bhrionglóidigh Nebuchadnesar, inar chuir sé suaitheadh ar a spiorad, agus stop a chodladh uaidh. 2 Ansin d’ordaigh an rí glaoch ar na draoithe, agus ar na réalteolaithe, agus ar na draoithe, agus ar na Caldéigh, chun a bhrionglóidí a nochtadh don rí. Mar sin tháinig siad agus sheas siad os comhair an rí. 3 Agus dúirt an rí leo, Bhí brionglóid agam, agus bhí mo spiorad buartha ag iarraidh an brionglóid a thuiscint. 4 Ansin labhair na Caldéigh leis an rí i Siriais, “Mair go deo, a rí! Inis an aisling do do shearbhóntaí, agus taispeánfaimid a mhíniú.” 5 D’fhreagair an rí agus dúirt leis na Caldéigh, “Níl an scéal imithe uaimse: mura gcuirfidh sibh an aisling agus a léirmhíniú in iúl dom, gearrfar ina phíosaí sibh, agus déanfar carn aoiligh de bhur dtithe.” 6 Ach má nochtann sibh an aisling agus a léirmhíniú, gheobhaidh sibh bronntanais agus luaíochtaí agus onóir mhór uaimse: taispeáin dom an aisling agus a léirmhíniú dá bhrí sin. 7 D’fhreagair siad arís agus dúirt siad, “Inseodh an rí an aisling dá shearbhóntaí, agus taispeánfaimid a léirmhíniú.” 8 D’fhreagair an rí agus dúirt sé, Tá a fhios agam go cinnte gur mhaith libh an t-am a fháil, óir feiceann sibh nach bhfuil an scéal imithe uaimse. 9 Ach mura gcuirfidh sibh an aisling in iúl dom, níl ach aon bhreith amháin agaibh: óir d’ullmhaigh sibh briathra bréagacha agus truaillithe le labhairt os mo chomhair go dtí go n-athróidh an t-am: inis dom an aisling dá bhrí sin, agus beidh a fhios agam gur féidir libh a mhíniú a nochtadh dom. 10 D’fhreagair na Caldéigh os comhair an rí agus dúirt siad, Níl aon fhear ar talamh a d’fhéadfadh scéal an rí a nochtadh: dá bhrí sin níl aon rí, tiarna ná rialóir, a d’iarr rudaí den sórt sin ar aon draoi, nó réalteolaí, ná Caldéach. 11 Agus is rud annamh é a éilíonn an rí, agus níl aon duine eile ann a fhéadfaidh é a thaispeáint don rí, ach na déithe, nach bhfuil a gcónaí leis an bhfeoil. 12 Ar an gcúis seo, bhí an rí feargach agus an-fheargach, agus d’ordaigh sé gach críonna i mBabilóin a scrios. 13 Agus eisíodh an foraithne go gcuirfí na saoithe chun báis; agus lorg siad Daniel agus a chomrádaithe le cur chun báis. 14 Ansin d’fhreagair Daniel le comhairle agus le heagna Árioch, captaen gharda an rí, a bhí imithe amach chun fir críonna Bhabilóin a mharú: 15 D’fhreagair sé agus dúirt sé le hAríoch captaen an rí, “Cén fáth a bhfuil an foraithne chomh deifir sin ón rí?” Ansin chuir Aríoch an scéal in iúl do Dháinéil.