Skip to main content

Irish - Gideon, A Mighty Man of Valour

Page 1

Gideon, Fear Glórach Breithiúna 6 1 Agus rinne clann Iosrael an t-olc i súile an Tiarna: agus thug an Tiarna iad i láimh Mhidián ar feadh seacht mbliana. 2 Agus bhuaigh Midián ar Iosrael: agus mar gheall ar na Midiánaigh rinne clann Iosrael dóibh féin na huaimheanna atá sna sléibhte, agus na huaimheanna, agus na daingneáin. 3 Agus nuair a bhí síol curtha ag Iosrael, tháinig na Midiáinigh aníos, agus na hAmalécítigh, agus clann an oirthir, tháinig siadsan aníos ina gcoinne; 4 Agus chuir siad campa ina gcoinne, agus scrios siad fás na talún, go dtí Gaza, agus níor fhág siad aon bhia d’Iosrael, caora, damh ná asal. 5 Óir tháinig siad aníos lena n-eallach agus lena dtithe beaga, agus tháinig siad chomh líonmhar le dreancaidí; óir ní raibh aon líon orthu féin ná ar a gcamaill: agus chuaigh siad isteach sa tír chun í a scrios. 6 Agus bhí Iosrael i mbaol mór de bharr na Midiánach; agus ghlaoigh clann Iosrael ar an Tiarna. 7 Agus tharla, nuair a ghlaoigh clann Iosrael ar an Tiarna mar gheall ar na Midiáinigh, 8 Gur chuir an Tiarna fáidh chuig clann Iosrael, a dúirt leo, Mar seo a deir an Tiarna Dia Iosrael, Thug mé sibh aníos as an Éigipt, agus thug mé sibh amach as teach na daoirse; 9 Agus shaor mé sibh ó láimh na nÉigipteach, agus ó láimh gach duine a bhí ag déanamh leatrom oraibh, agus thiomáin mé amach iad romhaibh, agus thug mé a dtír daoibh; 10 Agus dúirt mé libh, Is mise an Tiarna bhur nDia; ná bíodh eagla oraibh roimh dhéithe na nAmórach, ina bhfuil cónaí oraibh: ach níor ghéill sibh do mo ghlór. 11 Agus tháinig aingeal an Tiarna, agus shuigh sé faoi dharach a bhí in Ofrá, a bhain le Ióáis an tAibéisríteach: agus bhí a mhac Gideón ag bualadh cruithneachta sa chófra fíona, chun é a cheilt ó na Midiáinigh. 12 Agus thaispeáin aingeal an Tiarna dó agus dúirt leis, “Tá an Tiarna leat, a laoch cróga.” 13 Agus dúirt Gideon leis, “A Thiarna, má tá an Tiarna linn, cén fáth, mar sin, ar tharla seo go léir dúinn? Agus cá bhfuil a chuid míorúiltí go léir a d’inis ár n-aithreacha dúinn, ag rá, ‘Nach ndearna an Tiarna sinn a thabhairt aníos as an Éigipt?’ Ach anois tá an Tiarna tar éis sinn a thréigean agus sinn a thabhairt i lámha na Midián.”

1


Gideon, Fear Glórach

14 Agus d’fhéach an Tiarna air agus dúirt sé, “Imigh leat sa neart seo atá agat, agus saorfaidh tú Iosrael ó láimh na Midiánach: nach mise a chuir amach thú?” 15 Agus dúirt sé leis, “A Thiarna, conas a shábhálfaidh mé Iosrael? Féach, is bocht mo theaghlach i Manasseh, agus is mise an duine is lú i dteach m’athar.” 16 Agus dúirt an Tiarna leis, “Beidh mé leat go cinnte, agus buailfidh tú na Midiáinigh mar aon fhear amháin.” 17 Agus dúirt sé leis, Má fuair mé dea-ghean i do shúile anois, taispeáin dom comhartha gur tusa atá ag caint liom. 18 Ná himigh as seo, impím ort, go dtí go dtiocfaidh mé chugat, agus go dtabharfaidh mé mo bhronntanas amach, agus go gcuirfidh mé os do chomhair é. Agus dúirt sé, Fanfaidh mé go dtiocfaidh tú ar ais. 19 Agus chuaigh Gideon isteach, agus d’ullmhaigh sé meannán, agus cístí gan ghoirt as eifeá plúir: chuir sé an fheoil i gciseán, agus chuir sé an anraith i bpota, agus thug sé amach chuige é faoin dair, agus chuir i láthair é. 20 Agus dúirt aingeal Dé leis, “Glac an fheoil agus na cácaí gan ghaois, agus leag iad ar an gcarraig seo, agus doirt an anraith amach.” Agus rinne sé amhlaidh. 21 Ansin shín aingeal an Tiarna amach barr na bata a bhí ina láimh, agus bhain sé leis an bhfeoil agus leis na cácaí gan ghaibhne; agus d’éirigh tine as an gcarraig, agus dhóigh sí an fheoil agus na cácaí gan ghaibhne. Ansin d’imigh aingeal an Tiarna as a radharc. 22 Agus nuair a thuig Gideon gur aingeal an Tiarna a bhí ann, dúirt Gideon, “Mo thruaighe, a Thiarna Dia! óir chonaic mé aingeal an Tiarna aghaidh ar aghaidh.” 23 Agus dúirt an Tiarna leis, Síocháin leat; ná bíodh eagla ort: ní bhfaighidh tú bás. 24 Ansin thóg Gideon altóir ann don Tiarna, agus thug sé Iehova-Shalom air; tá sé fós in Ofra na nAibíezrach. 25 Agus an oíche chéanna sin dúirt an Tiarna leis, “Glac tarbh óg d’athar, an dara tarbh seacht mbliana d’aois, agus leag anuas altóir Bhál atá ag d’athair, agus gearr síos an crann atá leis.” 26 Agus tóg altóir don Tiarna do Dhia ar bharr na carraige seo, san áit ordaithe, agus glac an dara tarbh, agus ofráil íobairt loiscthe le hadhmad an tsléibhe a ghearrfaidh tú síos. 27 Ansin rug Gideon deichniúr fear dá shearbhóntaí leis, agus rinne sé mar a dúirt an Tiarna leis: agus mar gheall ar eagla a theaghlaigh agus fhir na cathrach, agus nárbh fhéidir leis é a dhéanamh i rith an lae, rinne sé é san oíche. 28 Agus nuair a d’éirigh fir na cathrach go moch ar maidin, féach, bhí altóir Bhál leagtha anuas, agus an crann coille a bhí leis gearrtha anuas, agus an dara tarbh ofráilte ar an altóir a tógadh. 29 Agus dúirt siad lena chéile, “Cé a rinne an rud seo?” Agus nuair a rinne siad fiosrú agus ceistiú, dúirt siad, “Gideón mac Ióáis a rinne an rud seo.” 30 Ansin dúirt fir na cathrach le Ióáis, “Tabhair amach do mhac, ionas go bhfaighidh sé bás, mar gur leag sé anuas altóir Bhál, agus mar gur ghearr sé anuas an doire a bhí leis.” 31 Agus dúirt Ióáis le gach duine a bhí ina sheasamh ina choinne, “An ndéanfaidh sibh achomharc ar son Bhál? An ndéanfaidh sibh é a shábháil? An té a dhéanfaidh achomharc ar a shon, cuirtear chun báis é fad is atá sé fós ar maidin. Más dia é, achomharc sé ar a shon féin, mar gur leag duine a altóir anuas.” 32 Dá bhrí sin thug sé Iarúbál air an lá sin, ag rá, “Agóidí Bál ina aghaidh, mar gur leag sé a altóir anuas.” 33 Ansin bhailigh na Midiáinigh agus na hAmailéicigh agus clann an oirthir le chéile, agus chuaigh siad anonn, agus shuigh siad a gcampa i ngleann Izréil. 34 Ach tháinig Spiorad an Tiarna ar Ghideón, agus shéid sé trumpa; agus bhailigh Abiezer ina dhiaidh. 35 Agus chuir sé teachtairí ar fud Mhanaise uile; agus bailíodh iadsan ina dhiaidh freisin: agus chuir sé teachtairí go hAséar, agus go Zabulun, agus go Naftáilí; agus tháinig siad aníos chun bualadh leo. 36 Agus dúirt Gideon le Dia, Má shábhálann tú Iosrael trí mo láimh, mar a dúirt tú,

2


Gideon, Fear Glórach

37 Féach, cuirfidh mé lomra olann san urlár; agus má bhíonn an drúcht ar an lomra amháin, agus í tirim ar an talamh uile, ansin beidh a fhios agam go saorfaidh tú Iosrael trí mo láimh, mar a dúirt tú. 38 Agus bhí sé amhlaidh: óir d’éirigh sé go moch an lá ar maidin, agus chuir sé an lomra le chéile, agus bhrúigh sé an drúcht as an lomra, babhla lán d’uisce. 39 Agus dúirt Gideon le Dia, Ná lig do fhearg lasadh i mo choinne, agus ní labhróidh mé ach an uair seo: lig dom tástáil a dhéanamh, impím ort, ach an uair seo leis an lomra; lig don lomra amháin a bheith tirim anois, agus drúcht ar an talamh uile. 40 Agus rinne Dia amhlaidh an oíche sin: óir bhí sé tirim ar an lomra amháin, agus bhí drúcht ar an talamh uile.

Breithiúna 7 1 Ansin d’éirigh Iarubál, is é sin Gideon, agus an sluagh go léir a bhí leis go moch, agus shuigh siad a gcampa le tobar Harod: agus bhí arm na Midiánach ar an taobh thuaidh díobh, le cnoc Mhóire, sa ghleann. 2 Agus dúirt an Tiarna le Gideon, “Tá an iomarca daoine atá leat le go dtabharfainn na Midiáinigh ina lámha, ar eagla go ndéanfadh Iosrael uaillmhian i mo choinne ag rá, ‘Shábháil mo lámh féin mé.’” 3 Anois, dá bhrí sin, fógairt i gcluasa an phobail, ‘Gach duine a bhfuil eagla agus eagla air, fillfeadh sé agus imíodh sé go moch ó shliabh Ghilead.’ Agus d’fhill dhá mhíle is fiche den phobal; agus d’fhan deich míle. 4 Agus dúirt an Tiarna le Gideon, “Tá an iomarca daoine fós ann; tabhair síos iad chun an uisce, agus déanfaidh mé iad a thriail duit ansin: agus an té a deirim leat, ‘Rachaidh sé seo leat, rachaidh sé leat; agus an té a deirim leat, ‘Ní rachaidh sé seo leat,’ ní rachaidh sé. 5 Mar sin thug sé an sluagh anuas chun an uisce: agus dúirt an Tiarna le Gideon, “Gach duine a ólfaidh an t-uisce lena theanga mar a ólfaidh madra, cuirfidh tú leis féin é; agus mar an gcéanna gach duine a chromfaidh ar a ghlúine le hól.” 6 Agus ba é trí chéad fear líon na ndaoine a d’ól uisce, agus a lámh á cur acu ar a mbéal; ach chrom an chuid eile den phobal ar a nglúine le huisce a ól. 7 Agus dúirt an Tiarna le Gideon, Trí na trí chéad fear a d’imigh, sábhálfaidh mé sibh, agus tabharfaidh mé na Midiáinigh i do láimh: agus lig don mhuintir eile go léir dul go dtí a áit féin. 8 Thug na daoine bia agus a dtrumpaí leo, agus chuir sé an chuid eile d’Iosrael chuig a theach féin, agus choinnigh sé na trí chéad fear sin, agus bhí arm Mhidiáin faoi sa ghleann. 9 Agus an oíche chéanna sin dúirt an Tiarna leis, “Éirigh, téigh síos go dtí an campa; óir tá sé tugtha agam i do láimh.” 10 Ach má tá eagla ort dul síos, téigh síos go dtí an campa le do shearbhónta Phúra: 11 Agus éistfidh tú leis an méid a deir siad; agus ina dhiaidh sin neartófar do lámha le dul síos go dtí an campa. Ansin chuaigh sé síos in éineacht lena shearbhónta Phúra go dtí taobh amuigh na bhfear armtha a bhí sa champa. 12 Agus luigh na Midiáinigh agus na hAmaléicigh agus clann an oirthir uile sa ghleann cosúil le dreancaidí ó thaobh líonmhaireachta de; agus bhí a gcamaill gan áireamh, cosúil leis an gaineamh cois farraige ó thaobh líonmhaireachta de. 13 Agus nuair a tháinig Gideon, féach, bhí fear ann a d’inis aisling dá chomhghleacaí, agus dúirt sé, Féach, bhí aisling agam, agus, féach, thit císte aráin eorna isteach i gcampa Mhidiáin, agus tháinig sí go dtí puball, agus bhuail sí í gur thit sí, agus bhunaigh sí í, agus luigh an puball ina luí. 14 Agus d’fhreagair a chomhghleacaí agus dúirt sé, Ní rud ar bith eile é seo ach claíomh Ghideón mac Ióáis, fear Iosraelach: óir thug Dia Midián agus an t-arm uile ina láimh. 15 Agus nuair a chuala Gideon insint an aislinge agus a léirmhíniú, adhradh sé é agus d’fhill sé ar champa Iosrael agus dúirt sé, “Éirígí, óir thug an Tiarna arm Mhidián i bhur láimh.” 16 Agus roinn sé na trí chéad fear ina dtrí chuideachta, agus chuir sé trumpa i lámh gach fir, agus crúscaí folamha, agus lampaí istigh sna crúscaí.

3


Gideon, Fear Glórach

17 Agus dúirt sé leo, “Féach ormsa, agus déanaigí mar an gcéanna: agus nuair a rachaidh mé amach as an gcampa, déanfaidh sibhse mar a dhéanaimse.” 18 Nuair a shéidfidh mé an trumpa, mise agus gach a bhfuil liom, séidigí na trumpaí freisin ar gach taobh den champa uile, agus abraígí, Claíomh an Tiarna, agus claíomh Ghideón. 19 Tháinig Gideon agus an céad fear a bhí leis go dtí taobh amuigh den champa ag tús na faire lár; agus ní raibh an faire ach le déanaí curtha suas acu: shéid siad na trumpaí, agus bhris siad na crúscaí a bhí ina lámha. 20 Agus shéid na trí chuideachta na trumpaí, agus bhris siad na crúscaí, agus choinnigh siad na lampaí ina lámha clé, agus na trumpaí ina lámha deasa le séideadh leo: agus ghlaodh siad, Claíomh an Tiarna, agus claíomh Ghideón. 21 Agus sheas gach fear ina áit timpeall an champa: agus rith an slua ar fad, agus ghlaodh siad, agus theith siad. 22 Agus shéid an trí chéad na trumpaí, agus chuir an Tiarna claíomh gach fir i gcoinne a chéile, ar fud an tslua uile: agus theith an slua go Béit Sitá i Sererat, agus go teorainn Abel Mehóla, go Tabát. 23 Agus bhailigh fir Iosrael le chéile ó Naftali, agus ó Áiséar, agus ó Mhanaise uile, agus lean siad na Midiánítigh. 24 Agus chuir Gideon teachtairí ar fud shliabh Ephraim uile, ag rá, “Tagaigí anuas i gcoinne na Midiánach, agus gabhaigí na huiscí rompu go Beit Bará agus an Iordáin.” Ansin bhailigh fir Ephraim uile le chéile, agus ghabh siad na huiscí go Beit Bará agus an Iordáin. 25 Agus ghabh siad beirt phrionsa de chuid na Midián, Oreb agus Zeeb; agus mharaigh siad Oreb ar charraig Oreb, agus mharaigh siad Zeeb ag cócaireán fíona Zeeb, agus lean siad Midián, agus thug siad cinn Oreb agus Zeeb go Gideon ar an taobh eile den Iordáin.

Breithiúna 8 1 Agus dúirt fir Ephraim leis, “Cén fáth ar ghníomhaigh tú orainn mar seo, nár ghlaoigh tú orainn nuair a chuaigh tú chun troid leis na Midiáinigh?” Agus rinne siad achrann géar leis. 2 Agus dúirt sé leo, “Cad atá déanta agam anois i gcomparáid libhse? Nach fearr bailchríoch Ephraim ná fómhar Abiezer?” 3 Thug Dia prionsaí Mhidián, Oreb agus Zeeb, i bhur lámha: agus cad a bhí mé in ann a dhéanamh i gcomparáid libhse? Ansin laghdaigh a bhfeirg ina choinne nuair a dúirt sé sin. 4 Agus tháinig Gideon go dtí an Iordáin, agus chuaigh sé anonn, é féin agus an trí chéad fear a bhí leis, tuirseach agus fós á leanúint. 5 Agus dúirt sé le fir Shucót, “Tabhair, le do thoil, builíní aráin don mhuintir a leanann mé; óir tá siad tuirseach, agus táim ag tóraíocht Zeba agus Salmunna, ríthe Mhidián.” 6 Agus dúirt prionsaí Shucót, “An bhfuil lámha Zeba agus Salmunna i do láimh anois, ionas go dtabharfaimis arán do d’arm?” 7 Agus dúirt Gideon, Dá bhrí sin nuair a thabharfaidh an Tiarna Zeaba agus Salmuna i mo láimh, ansin déanfaidh mé bhur bhfeoil a stróiceadh le dealga an fhásaigh agus le driseacha. 8 Agus chuaigh sé suas as sin go Penuéil, agus labhair sé leo ar an gcaoi chéanna: agus d’fhreagair fir Penuéil é mar a d’fhreagair fir Shucót é. 9 Agus labhair sé freisin le fir Phenuéil, ag rá, Nuair a thiocfaidh mé ar ais i síocháin, brisfidh mé an túr seo anuas. 10 Bhí Zeaba agus Salmuna i gCarcor, agus a n-armtha leo, tuairim is cúig mhíle déag fear, an tiomlán a bhí fágtha de shluaite uile chlann an oirthir: óir thit céad is fiche míle fear a tharraing claíomh. 11 Agus chuaigh Gideon suas tríd an mbealach a raibh cónaí orthu i dtithe beaga soir ó Nobach agus Iogbeha, agus bhuail sé an t-arm: óir bhí an t-arm slán sábháilte. 12 Agus nuair a theith Zeaba agus Salmuna, lean sé iad, agus ghabh sé dhá rí Mhidián, Zeaba agus Salmuna, agus chuir sé an slua ar fad as a riocht.

4


Gideon, Fear Glórach

13 Agus d’fhill Gideon mac Ióáis ón gcath roimh éirí na gréine, 14 Agus rug sé ar fhear óg de mhuintir Shucót, agus chuir sé ceist air: agus chuir sé síos dó ar phrionsa Shucót, agus ar a seanóirí, seachtó fear déag. 15 Agus tháinig sé go dtí fir Shucót agus dúirt sé, “Féach, Seaba agus Salmuna, a ndearna sibh casaid orm ina leith, ag rá, ‘An bhfuil lámha Seaba agus Salmuna i do láimh anois, ionas go dtabharfaimis arán do do chuid fear atá tuirseach?’” 16 Agus thug sé leis seanóirí na cathrach, agus dealga an fhásaigh agus driseacha, agus mhúin sé leo fir Shucót. 17 Agus leag sé túr Phenuéil, agus mharaigh sé fir na cathrach. 18 Ansin dúirt sé le Zeaba agus Salmunna, “Cén sórt fear a mharaigh sibh ag Tábor?” Agus d’fhreagair siad, “Mar atá tusa, bhí siadsan; bhí cuma chlann rí ar gach duine acu.” 19 Agus dúirt sé, Ba iad mo dheartháireacha iad, mic mo mháthar: dar beo an Tiarna, dá mbeadh sibh tar éis iad a shábháil beo, ní mharóinn sibh. 20 Agus dúirt sé le Ieter a chéadghin, “Éirigh agus maraigh iad.” Ach níor tharraing an buachaill a chlaíomh: óir bhí eagla air, mar bhí sé fós ina ógánach. 21 Ansin dúirt Zeaba agus Salmuna, “Éirigh agus buail orainn; óir is mar atá an fear, is amhlaidh atá a neart.” Agus d’éirigh Gideon agus mharaigh sé Zeaba agus Salmuna, agus bhain sé na maisiúcháin a bhí ar mhuineál a gcamall leo. 22 Ansin dúirt fir Iosrael le Gideon, “Bí i do rialóir orainn, tusa agus do mhac agus mac do mhic freisin, óir shaor tú sinn ó láimh Mhidián.” 23 Agus dúirt Gideon leo, Ní bheidh mise i gceannas oraibh, agus ní bheidh mo mhac i gceannas oraibh ach an oiread: beidh an Tiarna i gceannas oraibh. 24 Agus dúirt Gideon leo, “Ba mhaith liom iarratas a dhéanamh oraibh, go dtabharfadh gach duine agaibh fáinní a chreiche dom. (Óir bhí fáinní óir acu, mar gur Ismaelítigh iad.) 25 Agus d’fhreagair siad, “Tabharfaimid dóibh go toilteanach.” Agus scaip siad éadaí, agus chaith gach fear fáinní a chreiche ann. 26 Agus ba é meáchan na gcluasán óir a d’iarr sé ná míle seacht gcéad seicil óir, seachas na maisiúcháin, na coiléir, agus na héadaí corcra a bhí ar ríthe Mhidián, agus seachas na slabhraí a bhí timpeall ar mhuineál a gcamall. 27 Agus rinne Gideon éifód de, agus chuir sé ina chathair féin é, eadhon in Ofra: agus chuaigh Iosrael uile ina dhiaidh ann ag striapachas: rud a rinne gaiste do Ghideon agus dá theaghlach. 28 Mar sin cuireadh Midián faoi chois roimh chlann Iosrael, agus níor thóg siad a gcinn níos mó. Agus bhí an tír i suaimhneas daichead bliain i laethanta Ghideón. 29 Agus chuaigh Iarúbál mac Ióáis agus chónaigh sé ina theach féin. 30 Agus bhí seachtó mac agus deichniúr ag Gideon óna chorp féin, óir bhí go leor ban aige. 31 Agus a choimhdeach a bhí i Seicim, rug sí mac dó freisin, agus thug sé Abimelech mar ainm air. 32 Agus fuair Gideon mac Ióáis bás i seanaois mhaith, agus cuireadh é i dtuama Ióáis a athar, in Ofra na nAibíezrach. 33 Agus a luaithe a fuair Gideon bás, d’fhill clann Iosrael ar ais agus chuaigh siad i ndiaidh Bhaálm le striapachas, agus rinne siad dia de Bhaalberít. 34 Agus níor chuimhin le clann Iosrael an Tiarna a nDia, a shaor iad ó lámha a naimhde uile ar gach taobh: 35 Níor léirigh siad cineáltas do theaghlach Iarubál, eadhon Ghideón, de réir an mhaitheasa uile a léirigh sé d’Iosrael.

Miondealú Véarsa ar Véarsa scéal Ghideón i gCaibidlí 6 go 8 de chuid na mBreithiúna ar cheann de na hinsintí is spreagúla sa Bhíobla. Déanann sé cur síos ar thimthriall éirí amach agus leatrom náisiúin, ar ghlao leisceach agus

5


Gideon, Fear Glórach

eaglach laoch neamhghnách, ar bhua míleata míorúilteach a baineadh amach le 300 fear amháin, agus ar iarmhairtí casta an ratha.

Caibidil 6: An Fhoréigean, an Glaoch, agus an tUllmhúchán Véarsaí 1–6 (An tIarracht ar na Midiáinigh): Toisc gur éirigh le hIosrael olc a dhéanamh i súile an Tiarna, thug Dia iad i láimh Midiáin ar feadh seacht mbliana. Scrios na Midiáinigh, na hAmailéicigh, agus clann an oirthir an tír, ag scriosadh barra agus beostoc, agus ag cur iallach ar na hIosraeilítigh dul i bhfolach i bpluaiseanna, i n-uaimheanna agus i sléibhte. Véarsaí 7–10 (An Cáineadh Fáidhiúil): Nuair a ghlaoigh Iosrael ar an Tiarna mar gheall ar na Midiáinigh, chuir Dia fáidh chucu chun a ghrásta a chur i gcuimhne dóibh—conas a thug sé amach as an Éigipt iad agus a d’ordaigh sé dóibh gan eagla a bheith orthu roimh dhéithe na nAmórach—ach níor ghéill siad dá ghlór. Véarsaí 11–16 (Feictear Aingeal an Tiarna): Tháinig Aingeal an Tiarna agus shuigh sé faoi dharach ag Ofrah, crann a bhain le Ióáis an tAibíezrach. Bhí a mhac, Gideon , ag bualadh cruithneachta ag an gcrann fíona chun é a cheilt ó na Midianaigh. D’fhógair an tAingeal, “Tá an Tiarna leat, a fhir laochra.” Chuir Gideon ceist air seo, ag tagairt do bhochtaineacht Iosrael agus a stádas íseal féin i dteach a athar. Dheimhnigh an Tiarna dó, ag rá, “Beidh mé leat go cinnte.” Véarsaí 17–24 (An Comhartha Glactha): D'iarr Gideon comhartha chun a chruthú gurbh é Dia a bhí ag labhairt i ndáiríre, ag ullmhú feola agus cácaí gan ghaibhne. Nuair a bhain an tAingeal leis an ofráil le barr a bhata, d'éirigh tine as an gcarraig agus d'ith sí í, agus d'imigh an tAingeal as radharc. Agus é ag tuiscint cé a bhí ann, bhí eagla ar Gideon faoina shaol, ach dúirt an Tiarna leis, "Síocháin leat; ná bíodh eagla ort: ní bhfaighidh tú bás." Thóg Gideon altóir ann ar a dtugtar Iehova-shalom (Is í an Tiarna an tSíocháin). Véarsaí 25–32 (Scriosadh Altóir Bhál): An oíche chéanna sin, d’ordaigh Dia do Ghideon an dara tarbh óna athair a thógáil agus altóir a athar do Bhál a leagan, ag gearradh síos an ghairdín adhmaid (Aserah) in aice leis. Rinne Ghideon é seo san oíche le deichniúr seirbhíseach as eagla a theaghlaigh agus fhir na cathrach. Nuair a thángthas orthu an mhaidin dár gcionn, d’éiligh muintir an bhaile a bhás, ach chosain Ióáis é, ag rá, "An ndéanfaidh tú achomharc ar son Bhál?... lig dó achomharc ar son a chúise féin." Mar gheall air seo, tugadh Iarubbaal ar Ghideon ("Lig do Bhál achomharc ina choinne"). Véarsaí 33–35 (Spiorad Dé a Chumhachtaíonn Gideon): Bhailigh na Midiáinigh agus na hAmailéicigh le chéile agus champaigh siad i ngleann Izreel. "Tháinig Spiorad an Tiarna ar Ghideon" (go litriúil chuir sé air), agus shéid sé trumpa, ag bailiú clanna Abiezer, Asher, Zebulun, agus Naphtali le leanúint. Véarsaí 36–40 (Comhartha an Lomra): Agus é fós ag lorg dearbhaithe, d’iarr Gideon comhartha ar Dhia ag baint úsáide as lomra olann. Ar dtús, d’iarr sé drúcht ar an lomra amháin fad a bheadh an talamh tirim; dheonaigh Dia é. Ansin, d’iarr sé go mbeadh an lomra tirim fad a bheadh drúcht ar an talamh; rinne Dia sin freisin.

6


Gideon, Fear Glórach

Caibidil 7: An tArm Tanaithe agus an Bua ar Midian Véarsaí 1–3 (Ag Bearradh an Airm): Chuaigh Iarúbaal (Gideon) agus a arm i gcampa in aice le tobar Harod, agus bhí na Midiáinigh ó thuaidh. Dúirt Dia le Gideon go raibh an iomarca daoine ann , ar eagla go n-éileodh Iosrael glóir dóibh féin thar Dhia. D'ordaigh Dia do Gideon a fhógairt go bhféadfadh aon duine a raibh eagla orthu imeacht. D'imigh 22,000 fear , ag fágáil 10,000 ina ndiaidh. Véarsaí 4–8 (Tástáil an Uisce): Dúirt Dia go raibh an iomarca ann fós. Dúirt sé le Gideon iad a thabhairt síos go dtí an t-uisce, áit a scarfadh Sé iad. Cuireadh ar leithligh iad siúd a d’ól an t-uisce lena dteangacha cosúil le madra (300 fear). Cuireadh abhaile iad siúd a chrom síos le hól. Le 300 fear amháin, gheall Dia Midian a thabhairt i lámha Gideon. Véarsaí 9–15 (Brionglóid Mhidiáin): An oíche sin, dúirt Dia le Gideon dul síos go campa an namhad mar gur thug Sé ina láimh é. I dteannta a shearbhónta Phúra, chuala Gideon saighdiúir Midiáin ag insint dá chomrádaí brionglóid faoi chíste aráin eorna ag titim isteach i gcampa Mhidiáin, ag bualadh puball ionas gur thit sé. Léirigh an saighdiúir eile é: "Níl ann ach claíomh Ghideon... óir thug Dia Midiáin ina láimh." Agus é ag adhradh Dé, d’fhill Gideon ar a chuid fear le muinín. Véarsaí 16–22 (Straitéis na Lampaí agus na gCrúiscíní): Roinn Gideon na 300 fear ina dtrí chuideachta. Thug sé trumpa, crúsca folamh, agus tóirse (lampa) taobh istigh den chrúsca do gach fear . Agus iad ag timpeallú an champa san oíche, shéid siad na trumpaí, bhris siad na crúscaí, choinnigh siad na tóirsí ina lámha clé agus na trumpaí ina lámha deasa, agus ghlaoigh siad, "Claíomh an Tiarna, agus Gideon." Rug scaoll ar champa Midian, agus chuir an Tiarna claíomh gach fir i gcoinne a chomhfhir ar fud an fhórsa. Véarsaí 23–25 (An Tóir): Lean fir Iosrael ó Naftali, Asher, agus Manasseh na Midiánítigh a bhí ag teitheadh. Chuir Gideon teachtairí trasna Sliabh Ephraim chun na huiscí a bhí rompu ag Beth-barah agus an Iordáin a ghabháil, ag gabháil agus ag cur chun báis beirt phrionsa Midiáníteach, Oreb agus Zeeb , agus thug siad a gcinn ar ais chuig Gideon.

Caibidil 8: An Tóir, na Coimhlintí, agus an Iarmhairt Véarsaí 1–3 (Rún Taidhleoireachta le hEphraim): Gearán searbh a rinne fir Ephraim nár glaodh orthu níos luaithe chun troda. D’fhreagair Gideon le humhlaíocht agus le stuaim: "Cad a rinne mé anois i gcomparáid libhse? Nach fearr bailchríoch Ephraim ná fómhar Abiezer?" Chas a fhreagra bog a bhfeirg uathu. Véarsaí 4–9 (Diúltú ag Succoth agus Penuel): Thrasnaigh Gideon agus a 300 fear tuirseach abhainn na hIordáine i ndiaidh ríthe Midian a bhí fágtha, Zebah agus Zalmunna. D’iarr siad arán ar sheanóirí Succoth agus Penuel chun na trúpaí tuirseacha a bheathú, ach rinne na ceannairí magadh faoi Gideon agus dhiúltaigh siad, ag rá nach raibh na ríthe gafa acu fós. Thug Gideon rabhadh dóibh go bhfillfeadh sé chun pionós a ghearradh orthu le dealga agus le driseacha. Véarsaí 10–17 (Pionós agus Gabháil): Chuir Gideon iontas ar an slua Midianach a bhí fágtha agus ghabh sé na ríthe Zeaba agus Zalmunna . Ar a fhilleadh, chuir sé smacht ar sheanóirí Succoth ag baint úsáide as dealga agus driseacha fásaigh, agus leag sé túr Phenuel agus mharaigh sé fir na cathrach.

7


Gideon, Fear Glórach

Véarsaí 18–21 (Cinniúint na Ríthe): D’fhiafraigh Gideon de Zeaba agus Zalmunna cén sórt fear a mharaigh siad ag Tabor, agus fuair sé amach gurbh iad a dheartháireacha féin iad. D’ordaigh sé dá mhac ba shine, Ieter, iad a mharú, ach bhí eagla ar an mbuachaill mar bhí sé fós óg. Ansin d’iarr an dá rí ar Gideon iad a mharú féin, agus mharaigh Gideon iad, ag baint na n-ornáidí corráin ó mhuineál a gcamall. Véarsaí 22–27 (An Éifód Órga agus Teip Iosrael): Rinne Iosrael iarracht Gideon agus a shliocht a dhéanamh ina rialóirí oidhreachta, ach dhiúltaigh Gideon go daingean, ag dearbhú, "Rialóidh an Tiarna oraibh." Mar sin féin, rinne Gideon iarratas: go dtabharfadh gach fear fáinne cluaise dó óna gcreach. Bhailigh sé 1,755 seicil óir agus rinne sé éfód , ag cur ina chathair Ofrah é. Ar an drochuair, chuaigh Iosrael ar fad ag striapachas ina dhiaidh ansin , agus rinneadh gaiste de do Ghideon agus dá theaghlach. Véarsaí 28–35 (Bás Ghideon agus Dearmad Iosrael): Cuireadh Midian faoi chois, agus bhí suaimhneas ag an tír ar feadh 40 bliain le linn shaolré Ghideon. Fuair Gideon bás ag aois mhaith agus cuireadh é i dtuama a athar Ióáis. Díreach tar éis a bháis, d’fhill na hIosraeilítigh ar an adhaltranas spioradálta, ag adhradh Baal-berith agus ag mainneachtain cineáltas a thaispeáint do theach Iarubbaal (Gideon) as an dea-rud ar fad a rinne sé.

Príomhcheachtanna ó Scéal Ghideon Úsáideann Dia an Neamhdhóchúil agus an Lag: Thosaigh Gideon ag dul i bhfolach in eagla agus mheas sé a chlann mar an dream ba laige i Manasseh. Laghdaigh Dia a arm d'aon ghnó ó 32,000 go 300 chun a chruthú gur ó chumhacht dhiaga a thagann an bua, ní ó neart an duine. Foighne le hAmhras Daonna: Bhuail Dia le neamhchinnteachtaí domhain Ghideon agus le hiarratais ar chomharthaí (an tine agus an lomra) le foighne agus le grásta dochreidte, ag tógáil a chreidimh go réidh céim ar chéim. Baineann Fíorcheannaireacht le hUiríoll: D’éirigh le Gideon polaitíocht treibhe leochaileach a bhainistiú (ag suaimhneas na nEafráimeach) agus dhiúltaigh sé cumhacht ríoga go hiomlán, ag admháil gur cheart do Dhia amháin rialú a dhéanamh ar Iosrael. Contúirt an Chomhréitigh sa Rath: In ainneoin a bhua dochreidte, ba ghaiste spioradálta (íodaladhradh) é cruthú an éifód órga ag Gideon dá theaghlach agus dá náisiún, rud a chruthaigh go bhfuil gá le faireachas spioradálta fiú - agus go háirithe - tar éis bua mór.

8


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook