Skip to main content

Icelandic - The Mighty Angel of the LORD Defends Jerusalem

Page 1

Hinn máttugi engill Drottins verndar Jerúsalem 2. Konungabók 18-19 2. Konungabók 18 1 Á þriðja ríkisári Hósea Elasonar Ísraelskonungs varð Hiskía Ahasson Júdakonungur konungur. 2 Hann var tuttugu og fimm ára gamall, þá er hann varð konungur, og tuttugu og níu ár ríkti hann í Jerúsalem. Móðir hans hét Abí, dóttir Sakaría. 3 Hann gjörði það sem rétt var í augum Drottins, eins og Davíð faðir hans hafði gjört. 4 Hann afnam fórnarhæðirnar, braut líkneski, hjó niður aserurnar og braut í sundur eirorminn, sem Móse hafði gjöra gert, því að allt til þessa daga höfðu Ísraelsmenn fært honum reykelsi. Og hann kallaði hann Nehústan. 5 Hann treysti Drottni, Ísraels Guði, svo að eftir hann var enginn eins og hann meðal allra Júdakonunga, né nokkur þeirra sem á undan honum voru. 6 Því að hann hélt sér fast við Drottin og veik ekki frá honum, heldur varðveitti boðorð hans, þau er Drottinn hafði boðið Móse. 7 Og Drottinn var með honum, og honum vegnaði vel hvert sem hann fór, og hann gjörði uppreisn gegn Assýríukonungi og þjónaði honum ekki. 8 Hann vann sigur á Filistum allt til Gasa og allt þar um kring, frá varðturninum til víggirtra borgar. 9 Á fjórða ríkisári Hiskía konungs, það var sjöunda ríkisár Hósea Elasonar Ísraelskonungs, fór Salmaneser Assýríukonungur herför gegn Samaríu og settist um hana. 10 Og að þremur árum liðnum unnu þeir það. Á sjötta ríkisári Hiskía, það er níunda ríkisár Hósea Ísraelskonungs, var Samaría tekin. 11 Assýríukonungur herleiddi Ísrael til Assýríu og setti þá í Hala og Habor við Gósanfljót og í borgum Medíu. 12 af því að þeir hlýddu ekki röddu Drottins, Guðs síns, heldur rofðu sáttmála hans og allt það, sem Móse, þjónn Drottins, hafði boðið, og hlýddu þeim ekki né gjörðu það. 13 Á fjórtánda ríkisári Hiskía konungs fór Sanheríb Assýríukonungur herför gegn öllum víggirtum borgum í Júda og vann þær. 14 Þá sendi Hiskía Júdakonungur boð til Assýríukonungs í Lakís og lét segja honum: „Ég hef syndgað. Snúðu aftur frá mér! Það sem þú leggur á mig, mun ég greiða.“ Þá lagði Assýríukonungur á Hiskía Júdakonung þrjú hundruð talentur silfurs og þrjátíu talentur gulls. 1


Hinn máttugi engill Drottins verndar Jerúsalem

15 Og Hiskía gaf honum allt silfrið, sem fannst í musteri Drottins og í fjársjóðum konungshallarinnar. 16 Um þær mundir skar Hiskía gullið af dyrum musterisins og af súlunum, sem Hiskía Júdakonungur hafði lagt yfir, og gaf það Assýríukonungi. 17 Þá sendi Assýríukonungur Tartan, yfirmann konungsins og yfirmann konungsins frá Lakís til Hiskía konungs með miklum her til Jerúsalem. Þeir fóru upp og komu til Jerúsalem. Og er þeir voru komnir upp, komu þeir og námu staðar við vatnsrásina úr efri tjörninni, sem er við þjóðveginn að bleikivellinum. 18 Og er þeir kölluðu til konungs, gengu þeir út til þeirra Eljakím Hilkíason, sem var yfirmaður hirðarinnar, Sebna kanslari og Jóak Asafsson, ríkisritari. 19 Og marskálkurinn sagði við þá: „Segið nú við Hiskía: Svo segir hinn mikli konungur, Assýríukonungur: Hvaða traust er þetta, sem þú treystir á?“ 20 Þú segir (en það eru hégómleg orð): Ég hef ráð og styrk til stríðsins. Á hverjum treystir þú nú, að þú gerir uppreisn gegn mér? 21 Nú treystir þú á þennan brotna reyrstaf, Egyptaland, sem maður styðst við og fer í hönd hans og stingur í gegnum hann. Eins er Faraó, konungur Egyptalands, við alla þá sem treysta á hann. 22 En ef þér segið við mig: Vér treystum á Drottin, Guð vorn, er það þá ekki hann, sem Hiskía tók burt fórnarhæðir hans og altaru og sagði við Júda og Jerúsalem: Fyrir þessu altari skuluð þér tilbiðja í Jerúsalem? 23 Gefðu því nú herra mínum, Assýríukonungi, skuldbindingar, og ég mun fá þér tvö þúsund hesta, ef þú getur fengið riddara á þá. 24 Hvernig munt þú þá geta snúist burt einum hershöfðingja, hinn minnstu þjóna herra míns, og treyst á Egyptaland, sem hefur vagna og riddara? 25 Er ég nú kominn án Drottins gegn þessum stað til að eyða hann? Drottinn sagði við mig: Farðu gegn þessu landi og eyðileggðu það. 26 Þá sögðu Eljakím Hilkíason, Sebna og Jóak við marskálkinn: „Tala þú við þjóna þína á arameísku, því að vér skiljum hana, og tala þú ekki við oss á gyðingamáli í eyru fólksins, sem er uppi á múrnum.“ 27 En marskálkurinn sagði við þá: „Hefur herra minn sent mig til herra þíns og til þín til að mæla þessi orð? Hefur hann ekki sent mig til þeirra manna, sem sitja uppi á borgarveggnum, til þess að þeir eti sinn eigin saur og drekki sinn eigin þvag með yður?“ 28 Þá stóð marskálkurinn upp og kallaði hárri röddu á gyðingamáli og mælti: „Heyrið orð hins mikla konungs, Assýríukonungs! 29 Svo segir konungurinn: Látið ekki Hiskía blekkja yður, því að hann mun ekki geta frelsað yður úr hendi hans. 30 Látið ekki Hiskía fá ykkur til að treysta á Drottin með því að segja: „Drottinn mun vissulega frelsa okkur, og þessi borg skal ekki verða gefin í hendur Assýríukonungi.“ 31 Hlýðið ekki á Hiskía! Því að svo segir Assýríukonungur: Gerið við mig sáttmála með gjöf og komið til mín, og þá skuluð þér eta hver af sínum vínviði og hver af sínum fíkjutré og drekka hver vatnið úr sínum brunni. 32 þangað til ég kem og flyt yður í land eins og yðar eigið land, í land þar sem þú býrð til korns og víngarða, í land þar sem þú býrð til brauðs og víngarða, í land þar sem þú býrð til olíu og hunangs, til þess að þér lifið og deyið ekki. Hlýðið ekki á Hiskía, þegar hann tælir yður og segir: „Drottinn mun frelsa oss.“ 33 Hefur nokkur af guðum þjóðanna frelsað land sitt undan valdi Assýríukonungs? 34 Hvar eru guðir Hamat og Arpads? Hvar eru guðir Sefarvaíms, Hena og Íva? Hafa þeir frelsað Samaríu úr minni hönd? 35 Hverjir eru þeir meðal allra guða landanna, sem hafa frelsað land sitt úr minni hendi, svo að Drottinn geti frelsað Jerúsalem úr minni hendi? 36 En fólkið þagði og svaraði honum ekki einu orði, því að skipun konungs var svohljóðandi: „Svaraðu honum ekki.“

2


Hinn máttugi engill Drottins verndar Jerúsalem

37 Þá komu Eljakím Hilkíason, sem var yfirmaður hirðarinnar, Sebna kanslari og Jóak Asafsson, ríkisritari, til Hiskía í rifnum klæðum og sögðu honum orð marskálksins. 2. Konungabók 19 1 Þegar Hiskía konungur heyrði þetta, reif hann klæði sín, huldi sig hærusekk og gekk inn í hús Drottins. 2 Og hann sendi Eljakím, sem var yfir hirðinni, og Sébna, ritara, og öldunga prestanna, klædda í hærusekk, til Jesaja spámanns Amozsonar. 3 Og þeir sögðu við hann: „Svo segir Hiskía: Þessi dagur er dagur neyðar, ávítunar og lastmæla, því að börnin eru komin að fæðingu, en enginn er kraftur til að fæða.“ 4 Vera má að Drottinn Guð þinn heyri öll orð marskálksins, sem Assýríukonungur, herra sinn, sendi til að smána hinn lifandi Guð, og að hann ávíti þau orð, sem Drottinn Guð þinn hefur heyrt. Bið því fyrir þeim, sem eftir eru. 5 Þá komu þjónar Hiskía konungs til Jesaja. 6 Þá sagði Jesaja við þá: „Svo skuluð þér segja herra yðar: Svo segir Drottinn: Óttast þú ekki þau orð, sem þú heyrir þjónar Assýríukonungs lastmæla mér með.“ 7 Sjá, ég mun senda vindblæstri gegn honum, og hann mun heyra tíðindi og snúa aftur heim í sitt eigið land, og ég mun láta hann falla fyrir sverði í sínu eigin landi. 8 Þá sneri marskálkurinn aftur og fann Assýríukonung herja á Líbna, því að hann hafði heyrt, að hann væri farinn burt frá Lakís. 9 Og er hann heyrði frá Tírhaka, konungi Eþíópíu, að hann væri kominn út til að berjast við þig, þá sendi hann aftur sendimenn til Hiskía og lét segja: 10 Svo skuluð þér segja við Hiskía Júdakonung: Lát eigi Guð þinn, sem þú treystir á, blekkja þig með því að segja: Jerúsalem verður ekki seld í hendur Assýríukonungi. 11 Sjá, þú hefir heyrt, hvað Assýríukonungar hafa gjört við öll lönd, gjöreytt þau, og munt þú frelsast? 12 Hafa guðir þjóðanna frelsað þær, sem feður mínir hafa eytt, eins og Gósan, Haran, Resef og börn Eden, sem voru í Telasar? 13 Hvar er konungurinn í Hamat og konungurinn í Arpad og konungurinn í Sefarvaímborg, Hena og Íva? 14 Hiskía tók við bréfinu af sendiboðunum og las það. Hiskía gekk síðan upp í hús Drottins og lagði það út fyrir augliti Drottins. 15 Þá bað Hiskía fyrir Drottni og sagði: „Drottinn, Guð Ísraels, þú sem býr uppi yfir kerúbunum, þú einn ert Guð yfir öllum konungsríkjum jarðar, þú hefur gjört himin og jörð.“ 16 Drottinn, hneig eyra þitt og heyr! Ljúka upp, Drottinn, augum þínum og sjá! Heyr orð Sanheríbs, sem sendi hann til að smána lifandi Guð. 17 Sannarlega, Drottinn, hafa Assýríukonungar eytt þjóðunum og löndum þeirra, 18 og hafa kastað guðum þeirra í eld, því að þeir voru ekki guðir, heldur verk handa manna, timbur og steinn. Þess vegna hafa þeir eytt þeim. 19 Nú, Drottinn, Guð vor, frelsa oss af hans hendi, svo að öll konungsríki jarðarinnar megi vita, að þú ert Drottinn, Guð, þú einn. 20 Þá sendi Jesaja Amozson til Hiskía og lét segja: „Svo segir Drottinn, Ísraels Guð: Ég hefi heyrt það, sem þú hefur beðið til mín gegn Sanheríb Assýríukonungi.“ 21 Þetta er orðið, sem Drottinn hefur talað um hann: Meyjan, dóttirin Síon, fyrirlítur þig og hlær að þér, dóttirin Jerúsalem hristir höfuðið yfir þér. 22 Hvern hefir þú smánað og lastmælt, og gegn hverjum hefir þú hafið upp raust þína og lyft augum þínum til himins, gegn Hinum heilaga í Ísrael? 23 Fyrir sendiboða þína hefir þú smánað Drottin og sagt: „Með fjölda vagna minna komst ég upp á hæðir fjallanna, upp á hlíðar Líbanons, og höggvið niður hávaxna sedrusviða þess og úrvals kýpresviða þess. Ég mun ganga inn í bústaði landamæra hans og inn í Karmelskóg hans.“

3


Hinn máttugi engill Drottins verndar Jerúsalem

24 Ég hef grafið og drukkið ókunnugt vatn og þurrkað upp með iljum fóta minna allar ár umsátursstaða. 25 Hefur þú ekki heyrt fyrir löngu hvernig ég gjörði þetta, og frá fortíðar tíð hvernig ég mótaði það? Nú hef ég látið það koma fram, svo að þú skyldir leggja víggirtar borgir í rúst. 26 Þess vegna voru íbúar þeirra aflsnauðir, þeir skelfdust og sviknir; þeir voru sem gras á akri og sem grænar jurtir, sem gras á þökum húsa og sem visnað korn áður en það er vaxið upp. 27 En ég þekki bústað þinn, útgöngu þína og inngöngu þína og reiði þína gegn mér. 28 Af því að reiði þín gegn mér og hávaði þinn hefur náð mér til eyrna, þá mun ég setja krók minn í nef þitt og beisli mitt í varir þínar og leiða þig aftur sömu leið og þú komst. 29 Og þetta skal þér til marks vera: Í ár skuluð þér eta það, sem vex sjálft, og annað árið það, sem vex af því, og þriðja árið skuluð þér sá og uppskera, planta víngarða og eta ávöxtinn. 30 Og leifarnar, sem undan hafa komist af Júda húsi, munu enn á ný festa rætur að neðan og bera ávöxt að ofan. 31 Því að frá Jerúsalem munu leifar út ganga og þeir, sem undan komast, frá Síonfjalli. Vandlæting Drottins hersveitanna mun þetta til leiðar. 32 Þess vegna segir Drottinn svo um Assýríukonung: Hann mun ekki koma inn í þessa borg né skjóta ör þangað, né ráðast á hana með skjöld né kasta virkisvirki gegn henni. 33 Þá leið sem hann kom, mun hann snúa aftur, og inn í þessa borg mun hann ekki koma - segir Drottinn. 34 Því að ég mun vernda þessa borg og frelsa hana, mín vegna og vegna þjóns míns Davíðs. 35 Þá nótt fór engill Drottins út og laust hundrað áttatíu og fimm þúsund manns í herbúðum Assýringa. Og er þeir risu árla morguns, sjá, þá voru þeir allir lík. 36 Þá fór Sanheríb Assýríukonungur burt, fór og sneri aftur og settist að í Níníve. 37 Og er hann var að biðjast fyrir í musteri Nísroks, guðs síns, drápu synir hans, Adrammelek og Sareser, hann með sverði. Þeir flýðu síðan til Armeníu. Og Asarhaddon, sonur hans, tók ríki eftir hann.

2. Kroníkubók 32:1-23 1 Eftir þessa atburði og staðfestingu þess kom Sanheríb Assýríukonungur og fór inn í Júda, setti herbúðir sínar um víggirtar borgir og ætlaði sér að vinna þær. 2 Þegar Hiskía sá að Sanheríb var kominn og að hann ætlaði sér að berjast gegn Jerúsalem, 3 Hann ráðgaðist við höfðingja sína og kappa um að stöðva vatnið í uppsprettum þeirra, sem voru utan borgarinnar, og þeir hjálpuðu honum. 4 Þá safnaðist mikill fjöldi saman og þeir stemmdu allar uppsprettur og lækinn, sem rann um mitt landið, og sögðu: „Hví ættu Assýríukonungar að koma og finna mikið vatn?“ 5 Hann herti sig og reisti upp allan þann múr, sem brotinn var, og reisti hann upp að turnunum og annan múr fyrir utan, og hann lagfærði Milló í Davíðsborg og lét gjöra fjölda örva og skildi. 6 Og hann setti hershöfðingja yfir fólkið og safnaði þeim saman til sín á strætinu við borgarhliðið og talaði hlýlega til þeirra og sagði: 7 Verið hughraustir og hugrakkir, óttist ekki né skelfist vegna Assýríukonungs né alls þess mannfjöldans, sem með honum er, því að fleiri eru með oss en með honum. 8 Með honum er armur úr holdi, en með oss er Drottinn, Guð vor, til þess að hjálpa oss og heyja bardaga vora. Og fólkið treysti á orð Hiskía Júdakonungs. 9 Eftir þetta sendi Sanheríb Assýríukonungur þjóna sína til Jerúsalem (en hann settist sjálfur um Lakís og allt sitt lið með honum) til Hiskía Júdakonungs og allra Júdamanna, sem voru í Jerúsalem, með þessa orðsending: 10 Svo segir Sanheríb Assýríukonungur: Á hvað treystið þér, að þér sitjið kyrr í umsátri Jerúsalem? 11 Ætlar Hiskía ekki að ögra ykkur til að láta ykkur deyja úr hungri og þorsta, er hann segir: „Drottinn, Guð vor, mun frelsa oss af hendi Assýríukonungs?“ 4


Hinn máttugi engill Drottins verndar Jerúsalem

12 Hefur ekki sami Hiskía afnumið fórnarhæðir hans og altarur og gefið Júda og Jerúsalem og sagt: „Þér skuluð tilbiðja fyrir einu altari og brenna reykelsi á því?“ 13 Vitið þér ekki hvað ég og feður mínir höfum gjört öllum þjóðum annarra landa? Gátu guðir þjóða þessara landa nokkurn veginn frelsað lönd sín úr minni hendi? 14 Hver var sá meðal allra guða þeirra þjóða, sem feður mínir gjöreyddu, sem gat frelsað lýð sinn úr minni hendi, svo að yðar Guð gæti frelsað yður úr minni hendi? 15 Látið því ekki Hiskía blekkja yður né tæla yður á þennan hátt, og trúið honum ekki heldur. Því að enginn guð nokkurrar þjóðar eða konungsríkis hefur getað frelsað lýð sinn úr minni hendi eða úr hendi feðra minna, hve miklu síður mun þá Guð yðar frelsa yður úr minni hendi? 16 Og þjónar hans töluðu enn frekar gegn Drottni Guði og gegn þjóni hans Hiskía. 17 Hann skrifaði og bréf til að smána Drottin, Guð Ísraels, og mæla gegn honum og segja: „Eins og guðir þjóða annarra landa hafa ekki frelsað fólk sitt úr hendi minni, svo mun Guð Hiskía ekki frelsa fólk sitt úr hendi minni.“ 18 Þá hrópuðu þeir hárri röddu á Gyðingamáli til Jerúsalembúa, sem voru uppi á múrunum, til að hræða þá og óróa, svo að þeir gætu tekið borgina. 19 Og þeir töluðu gegn Guði Jerúsalem eins og gegn guðum jarðarbúa, sem eru verk mannahanda. 20 Og af þessu tilefni báðu Hiskía konungur og spámaðurinn Jesaja Amozsson fyrir og hrópuðu til himins. 21 Þá sendi Drottinn engil, sem eyddi öllum hraustum mönnum, höfðingjum og hershöfðingjum í herbúðum Assýríukonungs. Hann sneri þá aftur með skömm heim í land sitt. Og er hann kom inn í hús guðs síns, drápu þeir, sem komu úr eigin brjósti hans, hann þar með sverði. 22 Þannig frelsaði Drottinn Hiskía og íbúa Jerúsalem úr höndum Sanheríbs Assýríukonungs og úr höndum allra annarra og leiddi þá á alla vegu. 23 Og margir færðu Drottni gjafir til Jerúsalem og Hiskía Júdakonungi gjafir, svo að hann varð vegsamur í augum allra þjóða upp frá því.

Jesaja 36-37 Jesaja 36 1 Á fjórtánda ríkisári Hiskía konungs fór Sanheríb Assýríukonungur herför gegn öllum víggirtum borgum Júda og vann þær. 2 Assýríukonungur sendi marskálk frá Lakís til Jerúsalem á fund Hiskía konungs með miklum her. Hann nam staðar við vatnsstokkinn úr efri tjörninni, við þjóðveginn að bleikivellinum. 3 Þá gengu til hans Eljakím, sonur Hilkía, sem var yfir höllinni, Sebna kanslari og Jóak, sonur Asafs, ritari. 4 Og marskálkurinn sagði við þá: „Segið Hiskía: Svo segir hinn mikli konungur, Assýríukonungur: Hvaða traust er þetta, sem þú treystir á?“ 5 Ég segi, segir þú, (en það eru hégómleg orð): Ég hef ráð og styrk til að berjast. Á hverjum treystir þú nú, að þú gerir uppreisn gegn mér? 6 Sjá, þú treystir á þennan brotna reyrstaf, á Egyptalandi, sem ef maður styðst við, fer í hönd hans og stingur í gegnum hann. Eins er Faraó, konungur Egyptalands, við alla þá sem treysta á hann. 7 En ef þú segir við mig: Vér treystum á Drottin, Guð vorn, er það þá ekki hann, sem Hiskía tók burt fórnarhæðir sínar og altaru, og sagði við Júda og Jerúsalem: Fyrir þessu altari skuluð þér tilbiðja? 8 Gefðu því nú herra mínum, Assýríukonungi, skuldbindingar, og ég mun gefa þér tvö þúsund hesta, ef þú getur fengið riddara á þá. 9 Hvernig munt þú þá geta snúist burt einum hershöfðingja, hinn minnstu þjóna herra míns, og treyst á Egyptaland, sem hefur vagna og riddara? 10 Og er ég nú kominn án Drottins gegn þessu landi til að eyða því? Drottinn sagði við mig: Far gegn þessu landi og eyðilegg það.

5


Hinn máttugi engill Drottins verndar Jerúsalem

11 Þá sögðu Eljakím, Sebna og Jóak við marskálkinn: „Tala þú við þjóna þína á arameísku, því að vér skiljum hana, en tala ekki við oss á gyðingamáli í eyru fólksins, sem er uppi á múrnum.“ 12 En marskálkurinn sagði: „Hefur herra minn sent mig til herra þíns og til þín til að mæla þessi orð? Hefur hann ekki sent mig til þeirra manna, sem sitja uppi á múrnum, til þess að þeir eti sinn eigin saur og drekki sinn eigin þvag með yður?“ 13 Þá stóð marskálkurinn upp og kallaði hárri röddu á Gyðingamáli og sagði: „Heyrið orð hins mikla konungs, Assýríukonungs!“ 14 Svo segir konungurinn: Látið ekki Hiskía blekkja yður, því að hann mun ekki geta frelsað yður. 15 Látið ekki Hiskía fá ykkur til að treysta á Drottin með því að segja: „Drottinn mun vissulega frelsa okkur. Þessi borg skal ekki verða gefin í hendur Assýríukonungi.“ 16 Hlýðið ekki á Hiskía! Því að svo segir Assýríukonungur: Gerið sáttmála við mig með gjöf og komið til mín! Hver og einn yðar etur af vínviði sínu og fíkjutré sínu og drekkið hver og einn vatn úr sínum brunni. 17 þangað til ég kem og flyt yður í land eins og yðar eigið land, land korns og víns, land brauðs og víngarða. 18 Gætið þess að Hiskía blekki yður ekki og segi: „Drottinn mun frelsa oss.“ Hefur nokkur af guðum þjóðanna frelsað land sitt undan valdi Assýríukonungs? 19 Hvar eru guðir Hamat og Arpads? Hvar eru guðir Sefarvaíms? Hafa þeir frelsað Samaríu úr minni hönd? 20 Hverjir eru þeir meðal allra guða þessara landa, sem hafa frelsað land sitt undan minni hendi, svo að Drottinn geti frelsað Jerúsalem undan minni hendi? 21 En þeir þögðu og svöruðu honum ekki einu orði, því að skipun konungs var svohljóðandi: „Svaraðu honum ekki.“ 22 Þá komu Eljakím Hilkíason, dróttseti, Sebna kanslari og Jóak Asafsson, ríkisritari, til Hiskía í rifnum klæðum og sögðu honum orð marskálksins. Jesaja 37 1 Þegar Hiskía konungur heyrði þetta, reif hann klæði sín, huldi sig hærusekk og gekk inn í hús Drottins. 2 Hann sendi Eljakím, sem var yfir hirðinni, Sebna ritara og öldunga prestanna, klædda í hærusekk, til Jesaja spámanns Amozsonar. 3 Og þeir sögðu við hann: „Svo segir Hiskía: Þessi dagur er dagur neyðar, ávítunar og lastmæla, því að börnin eru komin að fæðingu, en enginn er kraftur til að fæða.“ 4 Vera má að Drottinn Guð þinn heyri orð marskálksins, sem Assýríukonungur, herra sinn, sendi til að smána hinn lifandi Guð, og að hann ávíti þau orð, sem Drottinn Guð þinn hefur heyrt. Bið því fyrir þeim, sem eftir eru. 5 Þá komu þjónar Hiskía konungs til Jesaja. 6 Þá sagði Jesaja við þá: „Svo skuluð þér segja herra yðar: Svo segir Drottinn: Óttast þú ekki þau orð, sem þú heyrir þjónar Assýríukonungs lastmæla mér með.“ 7 Sjá, ég mun senda vind yfir hann, og hann mun heyra tíðindi og snúa aftur heim í sitt eigið land, og ég mun láta hann falla fyrir sverði í sínu eigin landi. 8 Þá sneri marskálkurinn aftur og fann Assýríukonung herja á Líbna, því að hann hafði heyrt, að hann væri farinn burt frá Lakís. 9 Og er hann heyrði sagt frá Tírhaka, konungi Eþíópíu, að hann væri kominn til að heyja stríð við þig. Og er hann heyrði það, sendi hann sendimenn til Hiskía og lét segja: 10 Svo skuluð þér segja við Hiskía Júdakonung: Lát eigi Guð þinn, sem þú treystir á, blekkja þig með því að segja: Jerúsalem verður ekki gefin í hendur Assýríukonungi. 11 Sjá, þú hefir heyrt, hvað Assýríukonungar hafa gjört öllum löndum með því að eyða þeim gjöreyddum, og munt þú þá frelsast?

6


Hinn máttugi engill Drottins verndar Jerúsalem

12 Hafa guðir þjóðanna, sem feður mínir hafa eytt, frelsað þær, eins og Gósan, Haran, Resef og börn Eden, sem voru í Telassar? 13 Hvar er konungurinn í Hamat og konungurinn í Arpad og konungurinn í Sefarvaím, Hena og Íva? 14 Hiskía tók við bréfinu af sendiboðunum og las það. Hiskía gekk síðan upp í hús Drottins og lagði það út fyrir augliti Drottins. 15 Og Hiskía bað til Drottins og sagði: 16 Drottinn hersveitanna, Guð Ísraels, þú sem býr uppi yfir kerúbunum, þú einn ert Guð yfir öllum konungsríkjum jarðar, þú hefur gjört himin og jörð. 17 Hneig eyra þitt, Drottinn, og heyr, opna augu þín, Drottinn, og sjá, og heyr öll orð Sanheríbs, hans sem sendi til að smána hinn lifandi Guð. 18 Sannarlega, Drottinn, hafa Assýríukonungar lagt allar þjóðir og lönd þeirra í rúst, 19 og hafa kastað guðum þeirra í eld, því að þeir voru ekki guðir, heldur verk handa manna, timbur og steinn. Þess vegna hafa þeir eytt þeim. 20 Frelsa þú oss nú, Drottinn, Guð vor, af hans hendi, svo að öll konungsríki jarðarinnar megi vita, að þú ert Drottinn, þú einn. 21 Þá sendi Jesaja Amozsson til Hiskía og lét segja: „Svo segir Drottinn, Ísraels Guð: Þar sem þú hefur beðið til mín gegn Sanheríb Assýríukonungi, 22 Þetta er orðið, sem Drottinn hefur talað um hann: Meyjan, dóttirin Síon, fyrirlítur þig og hlær að þér, dóttirin Jerúsalem hristir höfuðið yfir þér. 23 Hvern hefir þú smánað og lastmælt, og gegn hverjum hefir þú hafið upp raust þína og lyft augum þínum til himins, gegn Hinum heilaga í Ísrael? 24 Fyrir þjóna þína hefir þú smánað Drottin og sagt: Með fjölda vagna minna kemst ég upp á hæðir fjallanna, á hlíðar Líbanons, og ég mun höggva niður hávaxna sedrustré þess og úrvals kýpresvið þess og brjótast inn á hæðir landamæra hans og Karmelskóga hans. 25 Ég gróf og drakk vatn og þurrkaði upp með iljum fóta minna allar árnar á umsátruðum stöðum. 26 Hefur þú ekki heyrt fyrir löngu síðan, hvernig ég gjörði það, og frá fortíðinni, að ég skapaði það? Nú hef ég látið það koma fram, til þess að þú skyldir leggja varnargarða borgir í rústir. 27 Þess vegna voru íbúar þeirra aflsnauðir, þeir skelfdust og sviknir. Þeir voru sem gras á akri og sem grænar jurtir, sem gras á þökum húsa og sem visnað korn áður en það er vaxið upp. 28 En ég þekki bústað þinn, útgöngu þína og inngöngu þína og reiði þína gegn mér. 29 Af því að reiði þín gegn mér og hávaði þinn hefur náð mér til eyrna, þá mun ég setja krók minn í nef þitt og beisli mitt í varir þínar og leiða þig aftur sömu leið og þú komst. 30 Og þetta skal þér til marks vera: Í ár skuluð þér eta það sem vex sjálft, og annað árið það sem vex af því, og þriðja árið skuluð þér sá og uppskera, planta víngarða og eta ávöxtinn. 31 Og leifarnar af Júda húsi, sem undan hafa komist, munu festa rætur að neðan og bera ávöxt að ofan. 32 Því að frá Jerúsalem munu leifar út ganga og þeir, sem undan komast, frá Síonfjalli. Vandlæting Drottins hersveitanna mun þetta til leiðar. 33 Þess vegna segir Drottinn svo um Assýríukonung: Hann mun ekki koma inn í þessa borg né skjóta ör þangað, né ráðast á hana með skjöldum né hlaða virkisvirki gegn henni. 34 Þá leið sem hann kom, mun hann snúa aftur, og inn í þessa borg mun hann ekki koma - segir Drottinn. 35 Því að ég mun vernda þessa borg til að frelsa hana, mín vegna og vegna þjóns míns Davíðs. 36 Þá fór engill Drottins út og laust hundrað áttatíu og fimm þúsund manns í herbúðum Assýringa. Og er þeir risu árla morguns, sjá, þá voru þeir allir lík. 37 Þá fór Sanheríb Assýríukonungur burt, fór og sneri aftur og settist að í Níníve. 38 Og er hann var að biðjast fyrir í musteri Nísroks, guðs síns, drápu synir hans, Adrammelek og Sareser, hann með sverði. Þeir flýðu síðan til Armeníu. Og Esarhaddon, sonur hans, tók ríki eftir hann.

7


Hinn máttugi engill Drottins verndar Jerúsalem

Sundurliðun vers fyrir vers Söguleg frásögn Hiskía, Jesaja, Sanheríbs og marskálksins er skráð á þremur stöðum í Gamla testamentinu: 2. Konungabók 18–19 , Jesaja 36–37 og 2. Kroníkubók 32 . Hér að neðan er sundurliðun vers fyrir vers sem passar við samsíða kafla úr King Jamesþýðingunni , og síðan helstu lærdómar. 1. Trúfesti Hiskía og fyrstu umbætur hans 2. Konungabók 18:1–3 – Hiskía hóf konungdóm sinn í Júda 25 ára gamall og gjörði „það sem rétt var í augum Drottins“. 2. Konungabók 18:4 – Hann afnam fórnarhæðirnar, brýtur líkneskjurnar, höggvir niður aserurnar og brýtur í sundur eirorminn (Nehústan) sem Móse hafði gjöra látið, því að Ísrael hafði byrjað að færa honum reykelsi. 2. Konungabók 18:5–7a – „Hann treysti Drottni, Ísraels Guði, svo að eftir hann var enginn eins og hann meðal allra Júdakonunga ...“ Drottinn er með honum og honum farsælt hvert sem hann fer. 2. Konungabók 18:7b–8 – Hann gerir uppreisn gegn Assýríukonungi (neitar að þjóna honum) og sigrar Filistea allt til Gasa. 2. Kroníkubók 32:1–8 – Þegar Hiskía sér Sanheríb nálgast ráðgast hann við höfðingja sína um að stöðva vatnslindirnar fyrir utan Jerúsalem, reisir múra og turna, smíðar vopn og hvetur fólkið: „Verið hughraustir og hugrakkir ... með honum er armleggur úr holdi, en með okkur er Drottinn, Guð vor, til að hjálpa okkur og heyja bardaga okkar“ (2. Kroníkubók 32:7–8). 2. Fall Samaríu og innrás Assýríu 2. Konungabók 18:9–12 – Á fjórða ríkisári Hiskía settist Salmaneser Assýríukonungur um Samaríu (norðurríkið Ísrael) og náði henni á sjötta ríkisári Hiskía vegna þess að Ísrael „hlýddi ekki röddu Drottins, Guðs síns“. 2. Konungabók 18:13 / Jesaja 36:1 – Á 14. ríkisári Hiskía fer Sanheríb, konungur Assýríu, herför gegn öllum víggirtum borgum Júda og vinnur þær. 2. Konungabók 18:14–16 – Í ótta sendi Hiskía Sanheríb skatt í Lakís og sagði: „Ég hef syndgað, snúðu aftur frá mér! Það sem þú leggur á mig mun ég greiða.“ Hann greiðir 300 talentur silfurs og 30 talentur gulls og reif jafnvel gullið af dyrum og súlum musterisins Drottins. 3. Háðnir Marskálks og sálfræðileg barátta hans 2. Konungabók 18:17–18 / Jesaja 36:2–3 – Sanheríb sendir Tartan, Rabsaris og Rabsake frá Lakís með miklum her til Jerúsalem. Þeir standa við vatnsstokkinn í efri tjörninni. Eljakím, Sebna og Jóak fara út til móts við þá. 2. Konungabók 18:19–21 / Jesaja 36:4–6 – Marskálkur flytur boðskap Sanheríbs: „Hvaða traust er þetta sem þú treystir?“ Hann hæðist að Júda fyrir að treysta á Egyptaland og kallar Egyptaland „brotið reyrsprota“ sem stingur í gegnum hönd allra sem styðst við það. 2. Konungabók 18:22 / Jesaja 36:7 – Marskálkur reynir að afbaka trúarlegar umbætur Hiskía og fullyrðir að hann hafi móðgað Guð með því að fjarlægja fórnarhæðirnar og altarið. 2. Konungabók 18:23–25 / Jesaja 36:8–10 – Marskálkur bauð hæðnislega 2.000 hesta ef Júda gæti jafnvel útvegað þeim riddara. Hann fullyrðir síðan að Drottinn sjálfur hafi sent hann til að eyða Júda: „Drottinn sagði við mig: Farðu gegn þessu landi og eyðileggðu það.“

8


Hinn máttugi engill Drottins verndar Jerúsalem

2. Konungabók 18:26 / Jesaja 36:11 – Eljakím, Sebna og Jóah biðja marskálkinn að tala sýrlensku (arameísku) frekar en gyðingamáli (hebresku) svo að almúginn á múrnum örvænti ekki. 2. Konungabók 18:27–35 / Jesaja 36:12–20 – Marskálkur neitar og hrópar á hebresku til mannanna á múrnum. Hann hvetur þá til að láta ekki Hiskía blekkja sig með loforðum um að Guð muni frelsa þá. Hann státar af því að engir guðir Hamat, Arpad, Sefarvaím eða Samaríu hafi bjargað löndum þeirra frá Assýríu – svo „hverjir eru þeir meðal allra guða landanna, sem hafa frelsað land sitt úr minni hendi, svo að Drottinn skyldi frelsa Jerúsalem úr minni hendi?“ (2. Konungabók 18:35). 2. Konungabók 18:36–37 / Jesaja 36:21–22 – Fólkið þagði og svaraði honum ekki einu orði, eins og Hiskía hafði fyrirskipað („Svaraðu honum ekki“). Höfðingjarnir sneru aftur til Hiskía með rifna föt sín. 4. Hiskía leitar Jesaja og fyrsta loforði Drottins 2. Konungabók 19:1–5 / Jesaja 37:1–5 – Hiskía konungur rífur klæði sín, hylur sig hærusekk, gengur inn í hús Drottins og sendir Eljakím, Sebna og öldunga prestanna til Jesaja spámanns . Þeir lýsa yfir: „Þessi dagur er dagur neyðar, hirtingar og lastmæla ... því skalt þú beina bæn þinni fyrir þeim sem eftir eru.“ 2. Konungabók 19:6–7 / Jesaja 37:6–7 – Jesaja svarar með orði Guðs: „Óttast þú ekki orðin, sem þú heyrðir, er þjónar Assýríukonungs hafa lastmælt mér með. Sjá, ég mun senda vind yfir hann, og hann mun heyra orðróm og snúa aftur heim í sitt land, og ég mun láta hann falla fyrir sverði í sínu eigin landi.“ 5. Guðlastarbréf marskálksins og bæn Hiskía 2. Konungabók 19:8–13 / Jesaja 37:8–13 – Marskálkur snýr aftur og finnur Sanheríb berjast gegn Líbna. Þegar Sanheríb heyrir að Tírhaka, konungur Eþíópíu, sé kominn til að berjast við hann sendir hann Hiskía aftur bréf þar sem hann varar hann við því að Guð geti ekki frelsað Jerúsalem og telur upp þær þjóðir sem hafa verið eyðilagðar (Gósan, Haran, Resef og Telassar). 2. Konungabók 19:14 / Jesaja 37:14 – Hiskía tekur við bréfinu frá sendiboðanum, les það, gengur upp í hús Drottins og breiðir það út fyrir Drottin . 2. Konungabók 19:15–19 / Jesaja 37:15–20 – Hiskía biður: „Drottinn, Guð Ísraels, þú sem býr uppi á kerúbunum, þú einn ert Guð allra konungsríkja jarðar ... Hneig eyra þitt, Drottinn, og heyr! Opna, Drottinn, augu þín og sjá! Heyr orð Sanheríbs, sem sendi hann til að smána lifandi Guð.“ Hann viðurkennir að Assýría hafi eytt öðrum þjóðum vegna þess að guðir þeirra voru úr tré og steini og biður: „Nú, Drottinn, Guð vor, frelsa þú oss úr hans höndum, svo að öll konungsríki jarðar megi vita að þú ert Drottinn, Guð, þú einn.“ 6. Svar Guðs fyrir milligöngu Jesaja 2. Konungabók 19:20 / Jesaja 37:21–22 – Jesaja sendir Hiskía orð: „Ég hef heyrt það sem þú baðst til mín gegn Sanheríb Assýríukonungi.“ 2. Konungabók 19:21–28 / Jesaja 37:22–29 – Drottinn ávítar dramb Sanheríbs: „Hvern hefur þú smánað og lastmælt? ... gegn Hinum heilaga í Ísrael.“ Guð bendir á að sigrar Assýríu voru aðeins leyfðir af guðlegri forsjón hans („Hefur þú ekki heyrt fyrir löngu síðan hvernig ég hef gert þetta?“). Vegna reiði Sanheríbs lýsir Guð yfir: „Ég mun setja krók minn í nef þitt og beisli mitt í varir þínar og leiða þig aftur sömu leið og þú komst.“ 2. Konungabók 19:29–31 / Jesaja 37:30–32 – Guð gefur Júda tákn um björg og vöxt: Leifar Júda húss munu festa rætur að neðan og bera ávöxt að ofan.

9


Hinn máttugi engill Drottins verndar Jerúsalem

2. Konungabók 19:32–34 / Jesaja 37:33–35 – Guð lofar varðandi Assýríukonung: „Hann mun ekki koma inn í þessa borg né skjóta ör þangað, né ráðast á hana með skildi né kasta virkisvirki gegn henni... Því að ég mun vernda þessa borg og frelsa hana, mín vegna og vegna þjóns míns Davíðs.“ 7. Guðleg íhlutun og fall Sanheribs 2. Konungabók 19:35 / Jesaja 37:36 / 2. Kron. 32:21 – Um nóttina fer engill Drottins út og lýður 185.000 manns í herbúðum Assýringa . Þegar fólk vaknar snemma morguns, „sjá, þá eru þeir allir líkir.“ 2. Konungabók 19:36 / Jesaja 37:37 – Sanheríb fer burt, snýr aftur til Níníve og sest þar að. 2. Konungabók 19:37 / Jesaja 37:38 / 2. Kron. 32:21 – Þegar Sanheríb tilbiður í musteri Nísroks, guðs síns, drápu synir hans, Adrammelek og Sareser, hann með sverði og flýðu til Armeníu. Esarhaddon, sonur hans, tók ríki eftir hann.

Lykilatriði úr frásögninni Munurinn á mannlegri málamiðlun og guðlegri frelsun Hiskía reyndi upphaflega að kaupa Sanheríb með því að ræna gulli úr musterinu (2. Konungabók 18:14–16), en Assýría sneri samt sem áður aftur til að leggja undir sig fulla sigur. Að friða óvin Guðs virkar sjaldan; varanlegur friður komst ekki fyrr en Hiskía hætti að reiða sig á silfur og sneri sér alfarið að bæn. Hagnýt undirbúningur ásamt andlegu trausti Áður en umsátrið hófst stöðvaði Hiskía vatnsveituna, styrkti múrana og skipulagði varnir (2. Kron. 32:2–5). Trú á Guð þýðir ekki að hunsa hagnýta ábyrgð, en Hiskía byggði traust sitt á hinum almáttuga frekar en víggirðingum sínum. Andleg greining gegn háði og blekkingum Marskálkur notaði sálfræðilegar aðferðir — hann rangfærði Ritninguna, breiddi út ótta, véfengdi mátt Guðs og reyndi að aðgreina leiðtogana frá fólkinu (2. Konungabók 18:22, 28–35). Skipun Hiskía um að „svara honum ekki“ kennir viskuna í að neita að deila með guðlastandi háðungum og velja í staðinn að leggja málið beint fyrir Guð. Að dreifa vandræðum okkar fyrir Drottni Þegar Hiskía fékk ógnvekjandi bréf Sanheríbs fór hann með það beint í musterið og „breiddi það út fyrir Drottin“ (2. Konungabók 19:14). Þetta er fyrirmynd bænar: að taka áþreifanlegar ógnir, ótta og áhyggjur beint fram fyrir Guð og leggja þær opnar fyrir honum. Dýrð Guðs sem æðsta forgangsatriði í bæn Hiskía bað ekki aðeins um persónulega björgun; hann bað þess að Guð myndi bregðast við „svo að öll konungsríki jarðarinnar mættu vita að þú ert Drottinn Guð, þú einn“ (2. Konungabók 19:19). Bænir sem snúast um heiður Guðs eru nátengdar vilja hans. Stolt mannsins vs. drottinvald Guðs Sanheríb trúði því að hernaðarsigur hans væru afleiðing eigin máttar (2. Konungabók 19:23–24). Guð minnti hann á að hann væri einungis verkfæri í yfirgripsmikilli áætlun Guðs (2. Konungabók 19:25–28). Guð stendur gegn hinum dramblátu og ekkert veraldlegt vald getur sigrað alvalda tilgangi hans.

10


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Icelandic - The Mighty Angel of the LORD Defends Jerusalem by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu