Fjarflutningur í Ritningunum Habakkuk Bel og drekinn 1:33-42 33 Í Gyðingalandi var spámaður að nafni Habbakuk. Hann hafði gjört til matreiðslu og brotið brauð í skál og fór síðan út á akurinn til að færa það kornskurðarmönnum. 34 En engill Drottins sagði við Habbakuk: „Farðu og berðu kvöldverðinn, sem þú hefur, til Babýlonar, til Daníels, sem er í ljónagryfjunni.“ 35 Og Habbakuk sagði: „Drottinn, ég hef aldrei séð Babýlon, og ég veit ekki heldur hvar gryfjan er.“ 36 Þá tók engill Drottins hann í höfuðið, bar hann upp í hárið og setti hann með ofsafengnum anda sínum yfir hellinn í Babýlon. 37 Og Habbakuk hrópaði og sagði: „Daníel, Daníel, tak við þér kvöldverðinn, sem Guð sendi þér.“ 38 Og Daníel sagði: „Þú, Guð, hefur minnst mín, og þú hefur ekki yfirgefið þá, sem leita þín og elska þig.“ 39 Þá reis Daníel upp og át, og engill Drottins setti Habbakuk þegar aftur á sinn stað. 40 Á sjöunda degi fór konungurinn að harma Daníel. Og er hann kom að gryfjunni, leit hann inn og sá, þar sat Daníel. 41 Þá hrópaði konungurinn hárri röddu og sagði: „Mikill er Drottinn, Guð Daníels, enginn annar er til en þú.“ 42 Og hann dró hann upp og kastaði þeim, sem honum höfðu orðið að falli, í gryfjuna, og þeir voru átnir á augabragði fyrir augum hans.
Rafael engillinn Tóbít 12:1-22 1 Þá kallaði Tóbít á Tóbías son sinn og sagði við hann: „Sonur minn, sjáðu til þess að maðurinn fái laun sín, sem þú hefur með þér farið, og gefðu honum meira.“ 2 Þá sagði Tóbías við hann: „Faðir, mér er ekkert að meina að gefa honum helminginn af því sem ég hef komið með. 3 Því að hann hefur leitt mig aftur til þín óhultan og læknað konu mína, fært mér peningana og læknað þig líka. 4 Þá sagði gamli maðurinn: „Það er honum að þakka.“ 5 Þá kallaði hann á engilinn og sagði við hann: „Tak helminginn af öllu því, sem þú hefur með þér, og farðu óhultur burt.“ 6 Þá tók hann þau bæði í sundur og sagði við þau: „Lofið Guð, lofið hann og vegsömið hann og lofið hann fyrir það, sem hann hefur gjört fyrir yður í augsýn allra lifenda. Það er gott að lofa Guð og upphefja nafn hans og kunngjöra verk Guðs með heiðri. Verið því ekki sein að lofa hann.“ 1
Fjarflutningur í Ritningunum
7 Gott er að leyna leyndarmálum konungs, en heiður er að opinbera verk Guðs. Gjörðu það sem gott er, og ekkert illt mun þig ná. 8 Bænin er góð ásamt föstu, ölmusu og réttlæti. Betra er að gefa ölmusu en að safna gulli, 9 Því að ölmusa frelsar frá dauða og hreinsar burt alla synd. Þeir sem iðka ölmusu og réttlæti munu fyllast lífi. 10 En þeir sem syndga eru óvinir síns eigin lífs. 11 Ég mun ekkert leyna fyrir þér. Því að ég sagði: Það er gott að leyna leyndarmáli konungs, en það er heiður að opinbera verk Guðs. 12 Þegar þú og Sara, tengdadóttir þín, báðust fyrir, þá minnti ég á bænir ykkar frammi fyrir hinum heilaga, og þegar þú jarðaðir hina dánu, var ég einnig með þér. 13 Og þegar þú hikaðir ekki við að standa upp og yfirgefa kvöldverðinn þinn til að fara og hylja hina látnu, þá var góðverk þitt ekki hulið fyrir mér, heldur var ég með þér. 14 Og nú hefur Guð sent mig til að lækna þig og Söru, tengdadóttur þína. 15 Ég er Rafael, einn af sjö heilögum englum, sem bera fram bænir hinna heilögu og ganga inn og út fyrir dýrð hins heilaga. 16 Þá urðu þeir báðir skelfingu lostnir og féllu fram á ásjónur sínar, því að þeir óttuðust. 17 En hann sagði við þá: „Óttist ekki, því að ykkur mun vel vegna. Lofið því Guð.“ 18 Því að ég kom ekki af neinni velgjörð minni, heldur að vilja Guðs vors. Lofið hann því að eilífu. 19 Alla þessa daga hefi ég birst yður, en ég hef hvorki át né drukkið, en þér hafið séð sýn. 20 Þakkið því Guði, því að ég fer upp til hans, sem sendi mig. En skrifið allt, sem gjörist, í bók. 21 Og er þeir risu upp, sáu þeir hann ekki framar. 22 Þá játuðu þeir mikil og undursamleg verk Guðs og hvernig engill Drottins hafði birst þeim.
Esekíel Esekíel 3:12-15 12 Þá lyfti andinn mér upp, og ég heyrði að baki mér mikinn dynk. Þeir sem sögðu: „Lofuð sé dýrð Drottins frá bústað hans.“ 13 Ég heyrði einnig vængjaþyt veranna, sem snertu hver aðra, og þyt hjólanna gegnt þeim og dynk af miklum dynk. 14 Þá lyfti andinn mér upp og tók mig burt, og ég fór burt beisklega í brennandi anda, en hönd Drottins var sterk yfir mér. 15 Þá kom ég til hinna herleiddu í Telabíb, sem bjuggu við Kebarfljót, og ég sat þar sem þeir sátu og var þar undrandi meðal þeirra í sjö daga. Esekíel 8:1-4 1 Á sjötta ári, í sjötta mánuði, á fimmta degi mánaðarins, er ég sat í húsi mínu og öldungar Júda sátu frammi fyrir mér, þá féll hönd Drottins Guðs þar yfir mig. 2 Þá sá ég, og sjá, eitthvað sem leit út eins og eldur: Frá lendar hans og niður eftir var eldur, og frá lendar hans og upp eftir var það sem ljómi sýndist, eins og raf. 3 Og hann rétti út hönd, líkt og hún væri, og tók mig í hárlokkinn á höfði mér. Andinn hóf mig upp milli jarðar og himins og leiddi mig í sýnum Guðs til Jerúsalem, að dyrum innra hliðsins, sem snýr til norðurs, þar sem mynd afbrýðiseminnar stóð, sú sem vekur afbrýðisemi. 4 Og sjá, þar var dýrð Ísraels Guðs, eins og ég sá á sléttunni.
Jesús Kristur Matteus 4:1-11 1 Þá var Jesús leiddur af andanum út í óbyggðirnar, til þess að djöfullinn freistaði hans.
2
Fjarflutningur í Ritningunum
2 Og er hann hafði fastað fjörutíu daga og fjörutíu nætur, varð hann síðan hungraður. 3 Og freistarinn kom til hans og sagði: „Ef þú ert sonur Guðs, þá segðu að þessir steinar verði að brauðum.“ 4 En hann svaraði og sagði: „ Ritað er: Eigi lifir maðurinn á einu saman brauði, heldur á hverju því orði, sem fram gengur af Guðs munni.“ 5 Þá tekur djöfullinn hann með sér upp í borgina helgu og setur hann á brún musterisins, 6 og segir við hann: „Ef þú ert sonur Guðs, þá kasta þér ofan, því að ritað er: Hann mun gefa englum sínum fyrirmæli um þig, og þeir munu bera þig á höndum sér, svo að þú steytir ekki fót þinn við steini.“ 7 Jesús sagði við hann: „ Ritað er aftur: Þú skalt ekki freista Drottins Guðs þíns.“ 8 Aftur tekur djöfullinn hann með sér upp á mjög hátt fjall og sýnir honum öll ríki heims og dýrð þeirra. 9 og segir við hann: „Allt þetta mun ég gefa þér, ef þú fellur fram og tilbiður mig.“ 10 Þá sagði Jesús við hann: „ Vík burt, Satan, því að ritað er: Þú skalt tilbiðja Drottin, Guð þinn, og þjóna honum einum.“ 11 Þá yfirgaf djöfullinn hann, og sjá, englar komu og þjónuðu honum. Lúkas 4:1-13 1 Jesús sneri aftur frá Jórdan, fullur af heilögum anda, og andinn leiddi hann út í óbyggðirnar. 2 Í fjörutíu daga freistaði djöfullinn hann. Og á þeim dögum neytti hann ekkert, og er þeim var lokið, hungraði hann síðan. 3 Og djöfullinn sagði við hann: „Ef þú ert sonur Guðs, þá bjóð þú þessum steini að hann verði að brauði.“ 4 Jesús svaraði honum og sagði: „ Ritað er: „Eigi lifir maðurinn á einu saman brauði, heldur á hverju orði Guðs.“ 5 Og djöfullinn tók hann með sér upp á hátt fjall og sýndi honum öll ríki heims á augabragði. 6 Og djöfullinn sagði við hann: „Þér mun ég gefa allt þetta vald og dýrðina, því að mér er það gefið, og ég gef það hverjum sem ég vil.“ 7 Ef þú því tilbiður mig, þá skal allt vera þitt. 8 Jesús svaraði honum: „ Vík frá mér, Satan, því að ritað er: Þú skalt tilbiðja Drottin, Guð þinn, og þjóna honum einum.“ 9 Og hann fór með hann til Jerúsalem, setti hann á brún musterisins og sagði við hann: „Ef þú ert sonur Guðs, þá kasta þér ofan héðan.“ 10 Því að ritað er: Hann mun gefa englum sínum fyrirmæli um þig að gæta þín. 11 Og þeir munu bera þig á höndum sér, svo að þú steytir ekki fót þinn við steini. 12 Jesús svaraði honum: „ Sagt er: Þú skalt ekki freista Drottins, Guðs þíns.“ 13 Og er djöfullinn hafði lokið allri freistingu, vék hann frá honum um tíma. Lúkas 24:13-53 13 Og sjá, tveir þeirra fóru þann sama dag til þorps sem heitir Emmaus, sem var um sextíu skeiðrúm frá Jerúsalem. 14 Og þau töluðu sín á milli um allt þetta, sem gjörst hafði. 15 Og svo bar við, meðan þeir voru að tala saman og ræða málin, að Jesús sjálfur kom til þeirra og fór með þeim. 16 En augu þeirra voru lokuð, svo að þeir þekktu hann ekki. 17 Og hann sagði við þá: „Hvaða orð eru þetta, sem þér hafið hver við annan, meðan þér gangið og eruð dapur?“ 18 Einn þeirra, Kleófas að nafni, svaraði honum: „Ert þú sá eini aðkomumaður í Jerúsalem og veist ekki hvað þar hefur gerst á þessum dögum?“
3
Fjarflutningur í Ritningunum
19 Og hann sagði við þá: „ Hvað þá?“ Þeir sögðu við hann: „Um Jesú frá Nasaret, sem var spámaður, máttugur í verki og orði fyrir Guði og öllu fólki.“ 20 og hvernig æðstu prestarnir og höfðingjar vorir framseldu hann til dauðadóms og krossfestu hann. 21 En vér treystum, að hann væri sá, sem hefði átt að frelsa Ísrael. Og auk alls þessa er í dag þriðji dagur síðan þetta gjörðist. 22 Já, og nokkrar konur úr hópi okkar vöktu einnig undrun okkar, þær sem snemma komu að gröfinni. 23 Og er þeir fundu ekki líkama hans, komu þeir og sögðust einnig hafa séð engla í sýn, sem sögðu hann lifandi. 24 Nokkrir þeirra, sem með okkur voru, fóru til grafarinnar og fundu það eins og konurnar höfðu sagt, en hann sáu þær ekki. 25 Þá sagði hann við þá: „ Ó, þér heimskir og tregir í hjarta til að trúa öllu því sem spámennirnir hafa talað! 26 Átti Kristur ekki að þola þetta og ganga inn í dýrð sína? 27 Og hann byrjaði á Móse og öllum spámönnunum og útskýrði fyrir þeim það sem um hann er í öllum ritningunum. 28 Þeir nálguðust þorpið, þangað sem þeir ætluðu, og hann lét sem hann ætlaði að halda lengra. 29 En þeir lögðu fast á hann og sögðu: „Vertu hjá okkur, því að kvöld er liðið og degi liðið.“ Og hann fór inn til að vera hjá þeim. 30 Og svo bar við, er hann sat til borðs með þeim, að hann tók brauð, blessaði Guð, braut það og gaf þeim. 31 Og augu þeirra lukust upp og þeir þekktu hann, og hann hvarf þeim sjónum. 32 Og þeir sögðu hver við annan: „Brann ekki hjartað í okkur, meðan hann talaði við okkur á veginum og lauk upp fyrir okkur ritningunum?“ 33 Og þeir risu upp á sömu stundu og sneru aftur til Jerúsalem og fundu þá ellefu saman komna og þá sem með þeim voru, 34 og sögðu: „Drottinn er sannarlega upprisinn og hefur birst Símoni.“ 35 Og þeir sögðu frá því, sem gjörst hafði á veginum, og hvernig þeir þekktu hann, er hann braut brauðið. 36 Og er þeir voru að tala þetta, stóð Jesús sjálfur mitt á meðal þeirra og sagði við þá: „ Friður sé með yður!“ 37 En þeir urðu skelfingu lostnir og hræddir og hugðust sjá anda. 38 Og hann sagði við þá: „ Hví eruð þér hræddir og hví koma hugsanir upp í hjörtum yðar?“ 39 Lítið á hendur mínar og fætur, að það er ég sjálfur. Þreifið á mér og sjáið, því að andi hefur ekki hold og bein, eins og þér sjáið að ég hef. 40 Og er hann hafði þetta mælt, sýndi hann þeim hendur sínar og fætur. 41 Og er þeir enn voru ófúsir að trúa fyrir gleði og undruðust, sagði hann við þá: " Hafið þér hér nokkuð að borða?" 42 Og þeir gáfu honum stykki af steiktum fiski og stykki af hunangsseim. 43 Og hann tók það og át frammi fyrir þeim. 44 Og hann sagði við þá: „ Þetta eru þau orð, sem ég talaði til yðar, meðan ég enn var hjá yður, að allt það, sem ritað er um mig í lögmáli Móse, spámönnunum og sálmunum, ætti að rætast.“ 45 Þá opnaði hann skilning þeirra, svo að þeir skildu ritningarnar, 46 og sagði við þá: „ Svo er ritað, og svo átti Kristur að þjást og rísa upp frá dauðum á þriðja degi.“ 47 Og að iðrun og fyrirgefning synda verði prédikuð í hans nafni öllum þjóðum, byrjandi í Jerúsalem. 48 Og þér eruð vottar þessa. 49 Og sjá, ég sendi yður fyrirheit föður míns. Verið þér kyrr í Jerúsalemborg, þar til þér verðið íklæddir krafti af hæðum. 50 Og hann leiddi þá út alla leið til Betaníu, hóf upp hendur sínar og blessaði þá. 51 Og svo bar við, meðan hann blessaði þau, að hann skildist frá þeim og var numinn upp til himins.
4
Fjarflutningur í Ritningunum
52 Og þeir tilbáðu hann og sneru aftur til Jerúsalem með mikilli gleði. 53 Og voru stöðugt í helgidóminum, lofuðu og lofuðu Guð. Amen. Jóhannes 6:16-21 16 Þegar kvöld var komið fóru lærisveinar hans niður að sjónum, 17 Þeir stigu um borð í skip og sigldu yfir um hafið til Kapernaum. Myrkur var orðið og Jesús var ekki kominn til þeirra. 18 Og sjórinn hófst upp af miklum vindi sem blés. 19 Þegar þeir höfðu róið hér um bil tuttugu eða þrjátíu staða, sáu þeir Jesú ganga á vatninu og nálgast bátinn, og þeir urðu hræddir. 20 En hann segir við þá: „ Það er ég, óttist ekki.“ 21 Þá tóku þeir hann fúslega um borð í skipið, og jafnskjótt kom skipið að landi þar sem þeir voru að fara.
Filippus Postulasagan 8:26-40 26 Engill Drottins talaði við Filippus og sagði: „Rís upp og gakk suður á bóginn, á veginn sem liggur niður frá Jerúsalem til Gasa. Það er eyðimörk.“ 27 Hann reis upp og fór. Og sjá, maður nokkur frá Eþíópíu, hirðmaður, ríkjandi hjá Kandake, drottningu Eþíópíumanna, sem hafði umsjón með öllum fjársjóðum hennar og var kominn til Jerúsalem til að tilbiðja. 28 Hann var á leiðinni heim og sat í vagni sínum og las spámanninn Jesaja. 29 Þá sagði andinn við Filippus: „Farðu að og hengdu þig við þennan vagn.“ 30 Filippus hljóp þá til hans og heyrði hann lesa spámanninn Jesaja og sagði: „Skilur þú það sem þú ert að lesa?“ 31 Hann sagði: „Hvernig ætti ég að geta það, nema einhver leiðbeini mér?“ Og hann bað Filippus að koma upp og setjast hjá sér. 32 En sá staður ritningarinnar, sem hann las, var þessi: Eins og sauður var hann leiddur til slátrunar, og eins og lamb þagnar fyrir þeim, sem klippir það, svo lauk hann ekki upp munni sínum. 33 Í auðmýkingu hans var dómur hans tekinn burt, og hver mun segja frá kynslóð hans? Því að líf hans er tekið af jörðinni. 34 Hirðmaðurinn svaraði Filippusi og sagði: „Ég bið þig, um hvern talar spámaðurinn þetta? Um sjálfan sig eða um einhvern annan?“ 35 Þá lauk Filippus upp munninum, byrjaði á sömu ritningunni og prédikaði fyrir honum Jesú. 36 Og er þeir fóru áfram ferð sinni, komu þeir að vatni nokkru. Hirðmaðurinn sagði: „Sjá, hér er vatn, hvað hamlar mér að láta skírast?“ 37 Filippus sagði: „Ef þú trúir af öllu hjarta, þá máttu það.“ Hann svaraði: „Ég trúi, að Jesús Kristur sé sonur Guðs.“ 38 Og hann bauð vagninum að nema staðar, og þeir stigu báðir niður í vatnið, Filippus og hirðmaðurinn, og hann skírði hann. 39 Og er þeir komu upp úr vatninu, greip andi Drottins Filippus burt, svo að hirðmaðurinn sá hann ekki framar. Og hann hélt áfram ferð sinni fagnandi. 40 En Filippus fannst í Asdód, fór um borgina og prédikaði í öllum borgunum, uns hann kom til Sesareu.
5
Fjarflutningur í Ritningunum
Páll Ég þekkti mann í Kristi fyrir fjórtán árum síðan (hvort það var í líkamanum, veit ég ekki, eða utan líkamans, veit ég ekki, Guð veit það) sem var hrifinn upp allt til þriðja himins. Og ég þekkti slíkan mann (hvort það var í líkamanum eða utan líkamans, veit ég ekki, Guð veit það) að hann var hrifinn upp til Paradísar og heyrði ólýsanleg orð, sem engum manni er leyfilegt að mæla. 2. Korintubréf 12:2-4
Enok Þegar Enok hafði sagt sonum sínum frá þessu, tóku englarnir hann upp á vængi sína og báru hann upp á fyrsta himininn og settu hann á skýin. Og þar leit ég, og aftur leit ég hærra og sá himininn, og þeir settu mig á fyrsta himininn og sýndu mér mjög mikið haf, stærra en jarðneska hafið. Leyndardómar Enoks 3:1 Þegar Enok hafði talað við fólkið sendi Drottinn myrkur yfir jörðina, og þar varð myrkur, og það huldi þá menn sem stóðu með Enok, og þeir tóku Enok upp á hæsta himininn, þar sem Drottinn er; og hann tók við honum og setti hann fyrir framan sig, og myrkrið hvarf af jörðinni, og ljós kom aftur. Og fólkið sá og skildi ekki hvernig Enok hafði verið tekinn burt, og vegsömuðu Guð, og fundu bókrollu þar sem var merktur „hinn ósýnilegi Guð“; og allir fóru heim til sín. Leyndarmál Enoks 67:1-2
6