Άννα η μητέρα του Σαμουήλ 1 Σαμουήλ 1 1 Υπήρχε δε κάποιος άνθρωπος από τη Ραμαθαιμ-ζοφείμ, από το όρος Εφραϊμ, και το όνομά του ήταν Ελκανά, γιος του Ιεροάμ, γιου του Ελιού, γιου του Θωού, γιου του Ζουφ, Εφραθαίος. 2 Και είχε δύο γυναίκες· το όνομα της μίας ήταν Άννα, και το όνομα της άλλης Φενίννα· και η Φενίννα είχε παιδιά, η Άννα όμως δεν είχε παιδιά. 3 Και αυτός ο άνθρωπος ανέβαινε από την πόλη του κάθε χρόνο για να προσκυνήσει και να θυσιάσει στον Κύριο των δυνάμεων στη Σηλώ. Και οι δύο γιοι του Ηλί, ο Οφνεί και ο Φινεές, οι ιερείς του Κυρίου, ήταν εκεί. 4 Και όταν ήρθε ο καιρός της προσφοράς του Ελκανά, έδωσε στη Φενίννα τη γυναίκα του, και σε όλους τους γιους της και τις θυγατέρες της, μερίδια· 5 εις δε την Άννα έδωκε μερίδα άξια· διότι αγαπούσε την Άννα· ο Κύριος όμως είχε κλείσει την μήτρα της. 6 Και ο αντίδικός της την παρόξυνε υπερβολικά, για να την κάνει να νιώθει άβολα, επειδή ο Κύριος είχε κλείσει τη μήτρα της. 7 Και καθώς έκανε έτσι κάθε χρόνο, όταν αυτή ανέβαινε στον οίκο του Κυρίου, έτσι την παρόξυνε· γι' αυτό έκλαιγε και δεν έτρωγε. 8 Τότε ο Ελκανά ο άντρας της της είπε: Άννα, γιατί κλαις; Και γιατί δεν τρως; Και γιατί είναι η καρδιά σου λυπημένη; Δεν είμαι εγώ σε σένα καλύτερος από δέκα γιους; 9 Και η Άννα σηκώθηκε αφού έφαγαν στη Σηλώ, και αφού ήπιαν. Ο δε Ηλί, ο ιερέας, καθόταν σε ένα κάθισμα κοντά σε έναν στύλο του ναού του Κυρίου. 10 Και ήταν πικραμένη στην ψυχή της, και προσευχήθηκε στον Κύριο, και έκλαψε με λυγμούς. 11 Και έδωσε μια ευχή, και είπε: Κύριε των δυνάμεων, αν επιβλέψεις την ταλαιπωρία της δούλης σου, και με θυμηθείς, και δεν ξεχάσεις τη δούλη σου, αλλά δώσεις στη δούλη σου ένα αρσενικό παιδί, τότε θα το δώσω στον Κύριο όλες τις ημέρες της ζωής του, και ξυράφι δεν θα ανέβει στο κεφάλι του. 12 Και καθώς αυτή συνέχιζε να προσεύχεται ενώπιον του Κυρίου, ο Ηλί παρατήρησε το στόμα της. 13 Η Άννα, λοιπόν, μιλούσε μέσα στην καρδιά της· μόνο τα χείλη της κινούνταν, αλλά η φωνή της δεν ακουγόταν· γι' αυτό ο Ηλί νόμιζε ότι ήταν μεθυσμένη.
1
Άννα η μητέρα του Σαμουήλ
14 Και ο Ηλί είπε προς αυτήν: Μέχρι πότε θα είσαι μεθυσμένος; Απόφυγε το κρασί σου από πάνω σου. 15 Και η Άννα απάντησε και είπε: Όχι, κύριέ μου, εγώ είμαι γυναίκα με θλιμμένο πνεύμα· δεν έχω πιει κρασί ούτε σίκερα, αλλά έχω ξύνει την ψυχή μου ενώπιον του Κυρίου. 16 Μη θεωρήσεις τη δούλη σου θυγατέρα του Βελίαλ· επειδή, από την πληθώρα των παραπόνων μου και της θλίψης μου μίλησα μέχρι τώρα. 17 Τότε ο Ηλί απάντησε και είπε: «Πήγαινε εν ειρήνη· και ο Θεός του Ισραήλ ας σου κάνει το αίτημά σου, το οποίο ζήτησες απ' αυτόν». 18 Και είπε: Ας βρει χάρη η δούλη σου μπροστά σου. Και η γυναίκα πήγε στον δρόμο της, και έφαγε, και το πρόσωπό της δεν ήταν πλέον σκυθρωπό. 19 Και σηκώθηκαν ενωρίς το πρωί, και προσκύνησαν ενώπιον του Κυρίου, και επέστρεψαν, και ήρθαν στο σπίτι τους στη Ραμά· και ο Ελκανά γνώρισε την Άννα τη γυναίκα του· και ο Κύριος τη θυμήθηκε. 20 Και καθώς ήλθε ο καιρός, αφού η Άννα συνέλαβε, γέννησε γιο, και αποκάλεσε το όνομά του Σαμουήλ, λέγοντας: Επειδή τον ζήτησα από τον Κύριο. 21 Και ο άνθρωπος Ελκανά, και όλο το σπίτι του, ανέβηκαν για να προσφέρουν στον Κύριο την ετήσια θυσία, και την ευχή του. 22 Η Άννα, όμως, δεν ανέβηκε· επειδή, είπε στον άντρα της: Δεν θα ανέβω μέχρι να απογαλακτιστεί το παιδί· τότε θα το φέρω, για να εμφανιστεί ενώπιον του Κυρίου, και να μείνει εκεί για πάντα. 23 Και ο Ελκανά ο άντρας της είπε προς αυτήν: Κάνε ό,τι σου φαίνεται καλό· μείνε μέχρις ότου τον απογαλακτίσεις· μόνον ας τηρήσει ο Κύριος τον λόγο του. Και η γυναίκα έμεινε, και θήλαζε τον γιο της μέχρις ότου τον απογαλακτίσει. 24 Και αφού τον απογαλάκτισε, τον πήρε μαζί της, μαζί με τρία μοσχάρια, και ένα εφά αλεύρι, και ένα ασκί κρασί, και τον έφερε στον οίκο του Κυρίου στη Σηλώ. Και το παιδί ήταν μικρό. 25 Και έσφαξαν ένα μοσχάρι, και έφεραν το παιδί στον Ηλί. 26 Και είπε: Κύριέ μου, όσο ζει η ψυχή σου, κύριέ μου, εγώ είμαι η γυναίκα που στάθηκε εδώ κοντά σου, προσευχόμενη στον Κύριο. 27 Υπέρ του παιδιού τούτου προσευχήθηκα· και ο Κύριος μου έδωσε το δέημά μου, το οποίο ζήτησα από αυτόν· 28 Γι' αυτό, κι εγώ τον δάνεισα στον Κύριο· όσο ζει, θα είναι δανεισμένος στον Κύριο. Και προσκύνησε εκεί τον Κύριο.
Α΄ Σαμουήλ 2 1 Και η Άννα προσευχήθηκε, και είπε: Η καρδιά μου αγαλλιάζεται στον Κύριο· το κέρας μου υψώθηκε στον Κύριο· το στόμα μου πλατύθηκε πάνω στους εχθρούς μου· επειδή, αγαλλιάστηκα στη σωτηρία σου. 2 Δεν υπάρχει άγιος σαν τον Κύριο· επειδή, δεν υπάρχει άλλος εκτός από σένα· ούτε βράχος σαν τον Θεό μας. 3 Μη λαλείτε πλέον με τέτοια υπερηφάνεια· ας μην βγαίνει αλαζονεία από το στόμα σας· επειδή, ο Κύριος είναι Θεός γνώσης, και από αυτόν ζυγίζονται οι πράξεις. 4 Τα τόξα των δυνατών συντρίφτηκαν, και όσοι σκόνταψαν περιεζώθηκαν με δύναμη. 5 Όσοι ήταν χορτάτοι, μισθώθηκαν για ψωμί· και όσοι πεινούσαν κόπασαν· ώστε η στείρα γέννησε επτά· και η πολύτεκνη αδυνάτισε. 6 Ο Κύριος θανατώνει και ζωοποιεί· κατεβάζει στον άδη και ανεβάζει. 7 Ο Κύριος φτωχαίνει και πλουτίζει· ταπεινώνει και υψώνει. 8 Ανυψώνει τον πτωχό από το χώμα, και σηκώνει τον ζητιάνο από την κοπριά, για να τους στήσει ανάμεσα στους άρχοντες, και να τους κληρονομήσει τον θρόνο της δόξας· επειδή, του Κυρίου είναι οι στύλοι της γης, και πάνω σε αυτούς έστησε την οικουμένη.
2
Άννα η μητέρα του Σαμουήλ
9 Αυτός θα φυλάξει τα πόδια των αγίων του, και οι ασεβείς θα σιωπήσουν στο σκοτάδι· επειδή, με δύναμη δεν θα υπερισχύσει άνθρωπος. 10 Οι εχθροί του Κυρίου θα συντριφθούν· από τον ουρανό θα βροντήσει επάνω τους· ο Κύριος θα κρίνει τα πέρατα της γης· και θα δώσει δύναμη στον βασιλιά του, και θα υψώσει το κέρας του χρισμένου του.
Σχόλια Η ιστορία της Άννας, που βρίσκεται στα κεφάλαια 1 και 2 του βιβλίου Α΄ Σαμουήλ , είναι μια από τις πιο ισχυρές βιβλικές αφηγήσεις για τη θλίψη, την επίμονη προσευχή, την πίστη και τη θεϊκή δικαίωση.
Μέρος 1ο: Ανάλυση της ιστορίας της Χάνα, στίχος προς στίχο Α΄ Σαμουήλ Κεφάλαιο 1: Θλίψη, Προσευχή και Υπόσχεση Στίχοι 1–2 (Ο Ελκανά και οι δύο γυναίκες του): Η ιστορία ξεκινά με την παρουσίαση του Ελκανά, ενός Λευίτη από το όρος Εφραϊμ, και των δύο γυναικών του: της Φενίννα (η οποία είχε παιδιά) και της Άννας (η οποία ήταν στείρα). Στίχοι 3–5 (Ετήσια Λατρεία και Ευνοϊκή Μεταχείριση): Η οικογένεια ταξιδεύει ετησίως για να λατρέψει και να θυσιάσει στον Κύριο των δυνάμεων στη Σηλώ. Αν και η Φενίννα έχει παιδιά, ο Ελκανά δίνει στην Άννα μια «άξια μερίδα» (ή διπλή μερίδα) επειδή την αγαπά βαθιά, παρά το γεγονός ότι ο Κύριος έχει κλείσει τη μήτρα της. Στίχοι 6–8 (Η Πρόκληση της Φενίννας): Η Φενίννα συνεχώς χλευάζει και προκαλεί την Άννα λόγω της στειρότητάς της, κάνοντάς την να κλαίει και να αρνείται το φαγητό. Ο Ελκανά προσπαθεί να την παρηγορήσει με τρυφερά λόγια ( «Δεν είμαι εγώ σε σένα καλύτερος από δέκα γιους;» ), αλλά η καρδιά της Άννας παραμένει βαριά. Στίχοι 9–11 (Η πικρή προσευχή και ο όρκος της Άννας): Μετά από ένα γεύμα στη Σηλώ, η Άννα, βαθιά θλιμμένη, σηκώνεται και πηγαίνει στον ναό. Κλαίοντας πικρά, προσεύχεται στον Κύριο και κάνει έναν όρκο: αν ο Θεός της δώσει ένα αρσενικό παιδί, θα το αφιερώσει στον Κύριο για όλες τις ημέρες της ζωής του, και ξυράφι δεν θα αγγίξει ποτέ το κεφάλι του. Στίχοι 12–14 (Η Λανθασμένη Κρίση του Ηλί): Καθώς η Άννα συνεχίζει να προσεύχεται σιωπηλά στην καρδιά της (μόνο τα χείλη της κινούνται, αλλά καμία φωνή δεν ακούγεται), ο Ηλί ο αρχιερέας την παρακολουθεί και υποθέτει λανθασμένα ότι είναι μεθυσμένη, λέγοντάς της να βάλει στην άκρη το κρασί της. Στίχοι 15–16 (Υπεράσπιση της Άννας): Η Άννα διορθώνει με σεβασμό τον Ηλί, εξηγώντας ότι δεν είναι μεθυσμένη από κρασί, αλλά αντιθέτως είναι μια «γυναίκα με θλιμμένο πνεύμα» που έχει ξεχυθεί ενώπιον του Κυρίου από μεγάλο παράπονο και θλίψη. Στίχοι 17–18 (Ευλογία του Ηλί και Ειρήνη της Άννας): Ο Ηλί απαντά με μια ευλογία: «Πήγαινε εν ειρήνη· και ο Θεός του Ισραήλ ας σου δώσει το αίτημά σου που ζήτησες από αυτόν». Το πρόσωπο της Άννας αλλάζει αμέσως· φεύγει, τρώει και δεν είναι πια λυπημένη.
3
Άννα η μητέρα του Σαμουήλ
Στίχοι 19–20 (Η Γέννηση του Σαμουήλ): Η οικογένεια προσκυνάει το επόμενο πρωί και επιστρέφει σπίτι στη Ραμά. Ο Ελκανά γνωρίζει τη σύζυγό του Άννα, και ο Κύριος τη θυμάται. Εκείνη συλλαμβάνει και γεννά έναν γιο, τον οποίο ονομάζει Σαμουήλ (που σημαίνει «Ακούσας από τον Θεό»), λέγοντας: «Επειδή τον ζήτησα από τον Κύριο». Στίχοι 21–23 (Παραμονή μέχρι τον απογαλακτισμό): Όταν ο Ελκανά ανεβαίνει στη Σηλώ για την ετήσια θυσία, η Άννα μένει σπίτι, δηλώνοντας ότι θα πάει μόνο αφού απογαλακτιστεί το παιδί, ώστε να μπορέσει να το παρουσιάσει μόνιμα ενώπιον του Κυρίου. Ο Ελκανά υποστηρίζει την απόφασή της. Στίχοι 24–28 (Εκπλήρωση του Όρκου): Μόλις ο Σαμουήλ απογαλακτιστεί, η Άννα τον φέρνει στον οίκο του Κυρίου στη Σηλώ μαζί με μια γενναιόδωρη προσφορά (τρία μοσχάρια, αλεύρι και κρασί). Υπενθυμίζει στον Ηλί τη γυναίκα που προσευχόταν δίπλα του χρόνια πριν, δηλώνει ότι αυτό είναι το παιδί για το οποίο προσευχήθηκε και το δανείζει στον Κύριο για όσο ζει.
Α΄ Σαμουήλ Κεφάλαιο 2:1–10: Το άσμα της ευχαριστίας της Άννας Στίχοι 1–3 (Χαιρετώντας την Αγιότητα του Θεού): Η Άννα ξεσπά σε μια προφητική προσευχή αίνου. Η καρδιά της αγαλλιάζει για τον Κύριο, το κέρας της υψώνεται και αγαλλιάζει για τη σωτηρία Του. Δηλώνει ότι δεν υπάρχει άγιος σαν τον Κύριο, ούτε βράχος σαν Αυτόν. Στίχοι 4-5 (Η Αντιστροφή των Ανθρώπινων Περιστάσεων): Η Άννα γιορτάζει την κυριαρχία του Θεού πάνω στις ανθρώπινες τύχες: τα τόξα των ισχυρών ανδρών έχουν συντριβεί, οι παραπατούντες έχουν περιζωθεί με δύναμη, οι χορτάτοι πρέπει να μισθωθούν για ψωμί, και η στείρα έχει γεννήσει επτά, ενώ αυτή που είχε πολλά παιδιά έχει μαραζώσει. Στίχοι 6–8 (Η Δύναμη του Θεού πάνω στη Ζωή και τον Θάνατο): Ο Κύριος θανατώνει και ζωοποιεί· κατεβάζει στον τάφο και ανεβάζει. Ανασταίνει τον φτωχό από το χώμα και σηκώνει τον ζητιάνο από την κοπριά για να τον βάλει ανάμεσα σε άρχοντες, γιατί οι στύλοι της γης ανήκουν στον Κύριο. Στίχοι 9–10 (Η Προστασία των Δικαίων): Ο Θεός φυλάει τα πόδια των αγίων Του, αλλά οι ασεβείς θα σιωπήσουν στο σκοτάδι, γιατί με δύναμη δεν θα υπερισχύσει κανείς. Ο Κύριος θα κρίνει τα πέρατα της γης και θα δώσει δύναμη και θα υψώσει το κέρας του χρισμένου Του.
Μέρος 2: Βασικά Μαθήματα και Εφαρμογές στη Ζωή 1. Ριζοσπαστική Ειλικρίνεια στην Προσευχή Το μάθημα: Η Άννα δεν έκρυψε τον πόνο της πίσω από ευγενική θρησκευτική γλώσσα. Έκλαψε πικρά, άνοιξε την ψυχή της και άφησε την ωμή θλίψη της ενώπιον του Θεού. Εφαρμογή στη Ζωή: Ο Θεός μας προσκαλεί να φέρουμε τα αυθεντικά μας συναισθήματα - θλίψη, απογοήτευση, πικρία και λαχτάρα - κατευθείαν σε Αυτόν. Δεν χρειάζεται να καθαρίσετε τα συναισθήματά σας πριν μιλήσετε στον Θεό. Αυτός χειρίζεται την ειλικρινή θλίψη καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον.
4
Άννα η μητέρα του Σαμουήλ
2. Ξεπερνώντας την κρίση και την παρεξήγηση των άλλων Το μάθημα: Ακόμα και ένας πνευματικός ηγέτης (ο Ηλί) έκρινε λανθασμένα την Άννα, κατηγορώντας την για μέθη, ενώ στην πραγματικότητα βρισκόταν σε βαθιά κοινωνία με τον Θεό. Η Άννα δεν ανταπέδωσε ούτε αμυντικά επιχειρήματα. Διευκρίνισε ταπεινά και με σεβασμό τη θέση της. Εφαρμογή στη ζωή: Όταν οι άνθρωποι παρερμηνεύουν τα κίνητρά σας, τους αγώνες σας ή τις ήσυχες στιγμές πνευματικής μάχης, διατηρήστε την ψυχραιμία σας. Να εστιάζετε στον Θεό αντί να υπερασπίζεστε τον εαυτό σας σε κάθε κριτική. 3. Εμπιστοσύνη στον Θεό Πέρα από την Ανατροπή (Ακεραιότητα των Όρκων) Το μάθημα: Έχοντας προσευχηθεί τόσο απεγνωσμένα για ένα παιδί, η Άννα τήρησε την υπόσχεσή της, παραδίδοντας πρόθυμα τον πολυαναμενόμενο γιο της στην υπηρεσία του Κυρίου στον ναό, μόλις απογαλακτίστηκε. Εφαρμογή στη Ζωή: Όταν ο Θεός απαντά στις βαθύτερες προσευχές μας, είναι εύκολο να κρατήσουμε σφιχτά την ευλογία ως δική μας ιδιοκτησία. Η Άννα μας υπενθυμίζει να κρατάμε τις ευλογίες μας χαλαρά, θυμούμενοι ότι όλα όσα λαμβάνουμε προέρχονται από τον Θεό και τελικά προορίζονται για να Τον τιμήσουν. 4. Μετατρέποντας τα βάσανα σε ύμνο αίνου Το μάθημα: Η ιστορία της Χάνα μεταβαίνει από το σιωπηλό κλάμα στο Κεφάλαιο 1 σε ένα εκκωφαντικό, προφητικό τραγούδι νίκης στο Κεφάλαιο 2. Η εστίασή της μετατοπίστηκε εντελώς από την ταπείνωση του παρελθόντος στον απόλυτο χαρακτήρα και την κυριαρχία του Θεού. Εφαρμογή στη ζωή: Ο πόνος έχει ημερομηνία λήξης, αλλά η λατρεία διαρκεί. Όταν ο Θεός σας βοηθά να περάσετε μια περίοδο δοκιμασιών ή απαντά σε μια προσευχή που περιμένατε εδώ και καιρό, ας είναι η απάντησή σας μια μαρτυρία της καλοσύνης Του που ενθαρρύνει τους άλλους. Βασικό συμπέρασμα: Το ταξίδι της Άννας μας διδάσκει ότι καμία περίοδος στειρότητας ή ταπείνωσης δεν είναι μόνιμη στα χέρια του Θεού. Βλέπει τους παραβλεπόμενους, ακούει τις σιωπηλές κραυγές των συντετριμμένων και είναι σε θέση να μετατρέψει το πένθος σε χορό.
5