Δεββώρα, Βαράκ και Ιαήλ Κριτές 4 1 Και οι γιοι Ισραήλ έπραξαν ξανά πονηρά ενώπιον του Κυρίου, αφού πέθανε ο Αώδ. 2 Και ο Κύριος τους πούλησε στο χέρι του Ιαβείν, βασιλιά της Χαναάν, που βασίλευε στην Ασώρ· και αρχηγός του στρατού του ήταν ο Σισάρα, που κατοικούσε στην Αρωσέθ των εθνών. 3 Και οι γιοι Ισραήλ βόησαν προς τον Κύριο· επειδή, είχε εννιακόσιες σιδερένιες άμαξες· και είκοσι χρόνια κατέθλιβε σφοδρά τους γιους Ισραήλ. 4 Και η Δεβόρρα, προφήτισσα, η γυναίκα του Λαφιδώθ, έκρινε τον Ισραήλ εκείνη την εποχή. 5 Και κατοίκησε κάτω από τον φοίνικα της Δεβόρρας ανάμεσα στη Ραμά και στη Βαιθήλ στο βουνό Εφραϊμ· και οι γιοι Ισραήλ ανέβαιναν προς αυτήν για κρίση. 6 Και έστειλε και κάλεσε τον Βαράκ, τον γιο του Αβινωάμ, από την Κεδεσναφθαλί, και του είπε: Δεν πρόσταξε Κύριος ο Θεός του Ισραήλ, λέγοντας: Πήγαινε και στράβω προς το όρος Θαβώρ, και πάρε μαζί σου δέκα χιλιάδες άνδρες από τους γιους Νεφθαλί και από τους γιους Ζαβουλών; 7 Και θα σύρω προς εσένα, στον ποταμό Κισών, τον Σισάρα, τον αρχηγό του στρατού του Ιαβείν, με τις άμαξές του και το πλήθος του· και θα τον παραδώσω στο χέρι σου. 8 Και ο Βαράκ είπε προς αυτήν: Αν θέλεις να έρθεις μαζί μου, τότε θα πάω· αν όμως δεν θέλεις να έρθεις μαζί μου, τότε δεν θα πάω. 9 Και είπε: Θα έρθω σίγουρα μαζί σου· πλην όμως ο δρόμος που θα ακολουθήσεις δεν θα είναι για τη δόξα σου· επειδή, ο Κύριος θα πουλήσει τον Σισάρα σε χέρι γυναίκας. Και η Δεβόρρα σηκώθηκε, και πήγε μαζί με τον Βαράκ στην Κέδες. 10 Και ο Βαράκ κάλεσε τον Ζαβουλών και τον Νεφθαλί στην Κέδες· και ανέβηκε με δέκα χιλιάδες άνδρες στα πόδια του· και η Δεβόρρα ανέβηκε μαζί του. 11 Και ο Χέβερ ο Κεναίος, που ήταν από τους γιους του Ωβάβ, του πεθερού του Μωυσή, είχε αποσχιστεί από τους Κεναίους, και είχε στήσει τη σκηνή του στην πεδιάδα Ζααναΐμ, η οποία είναι κοντά στην Κέδες. 12 Και ανήγγειλαν στον Σισάρα ότι ο Βαράκ, ο γιος του Αβινωάμ, ανέβηκε στο όρος Θαβώρ. 13 Και ο Σισάρα συγκέντρωσε όλα τα άρματά του, εννιακόσια σιδερένια άρματα, και όλο τον λαό που ήταν μαζί του, από την Αρωσέθ των εθνών μέχρι τον ποταμό Κισών.
1
Δεββώρα, Βαράκ και Ιαήλ
14 Και η Δεβόρρα είπε στον Βαράκ: Σήκω· επειδή, αυτή είναι η ημέρα κατά την οποία ο Κύριος παρέδωσε τον Σισάρα στην χείρα σου· δεν βγήκε ο Κύριος μπροστά σου; Και κατέβηκε ο Βαράκ από το όρος Θαβώρ, και δέκα χιλιάδες άνδρες πίσω του. 15 Και ο Κύριος κατατρόμαξε τον Σισάρα, και όλα τα άρματά του, και ολόκληρο το στράτευμά του, με μάχαιρα μπροστά στον Βαράκ· και ο Σισάρα κατέβηκε από το άρμα του, και έφυγε πεζός. 16 Και ο Βαράκ καταδίωξε πίσω από τις άμαξες, και πίσω από το στράτευμα, μέχρι την Αρωσέθ των εθνών· και ολόκληρο το στράτευμα του Σισάρα έπεσε σε μάχαιρα, και δεν έμεινε ούτε ένας. 17 Ο Σισάρα όμως έφυγε πεζός στη σκηνή της Ιαήλ, της γυναίκας του Χέβερ του Κεναίου· επειδή, υπήρχε ειρήνη ανάμεσα στον Ιαβείν, τον βασιλιά της Ασώρ, και στον οίκο του Χέβερ του Κεναίου. 18 Και η Ιαήλ βγήκε να συναντήσει τον Σισάρα, και του είπε: Στρέψου μέσα, κύριέ μου, στρίψε μέσα σε μένα· μη φοβάσαι. Και όταν στράφηκε προς αυτήν στη σκηνή, τον σκέπασε με μανδύα. 19 Και είπε προς αυτήν· Πίε μοι, παρακαλώ, λίγο νερό· διότι διψώ. Και άνοιξε ένα ασκί με γάλα, και έδωσε να πιει, και τον σκέπασε. 20 Και της είπε πάλι: Στάσου στην πόρτα της σκηνής· και όταν κάποιος έρθει και σε ρωτήσει, και πει: Είναι κάποιος εδώ; Θα πεις: Όχι. 21 Τότε η Ιαήλ, η γυναίκα του Χέβερ, πήρε ένα καρφί από τη σκηνή, και ένα σφυρί στο χέρι της, και πήγε σιγά προς αυτόν, και έμπηξε το καρφί στους κροτάφους του, και το κάρφωσε στη γη· επειδή, κοιμόταν βαθιά και ήταν αποκαμωμένος· και πέθανε. 22 Και ιδού, ενώ ο Βαράκ καταδίωκε τον Σισάρα, η Ιαήλ βγήκε σε συνάντησή του και του είπε: Έλα, και θα σου δείξω τον άνθρωπο που ζητάς. Και όταν μπήκε στη σκηνή της, ιδού, ο Σισάρα ήταν νεκρός, και το καρφί ήταν στους κροτάφους του. 23 Έτσι, ο Θεός ταπείνωσε εκείνη την ημέρα τον Ιαβείν, τον βασιλιά τής Χαναάν, μπροστά στους γιους Ισραήλ. 24 Και το χέρι των γιων Ισραήλ ευημερούσε, και υπερίσχυε ενάντια στον Ιαβείν, τον βασιλιά τής Χαναάν, μέχρις ότου εξολόθρευσαν τον Ιαβείν, τον βασιλιά τής Χαναάν.
Κριτές 5 1 Τότε έψαλαν η Δεβόρρα και ο Βαράκ, ο γιος του Αβινωάμ, εκείνη την ημέρα, λέγοντας: 2 Αινείτε τον Κύριο για την εκδίκηση του Ισραήλ, όταν ο λαός προσέφερε τον εαυτό του πρόθυμα. 3 Ακούσατε, βασιλιάδες· προσέξτε, άρχοντες· εγώ, εγώ, θα ψάλλω στον Κύριο· θα ψάλλω αίνο στον Κύριο τον Θεό του Ισραήλ. 4 Κύριε, όταν εξήλθες από το Σηείρ, όταν εξήλθες από την πεδιάδα του Εδώμ, η γη σείστηκε, και οι ουρανοί στάξαν, και οι νεφέλες στάξαν νερό. 5 Τα βουνά έλιωσαν από μπροστά στον Κύριο, το Σινά από μπροστά στον Κύριο τον Θεό του Ισραήλ. 6 Στις ημέρες του Σαμεγάρ, γιου του Ανάθ, στις ημέρες της Ιαήλ, οι δρόμοι ήταν έρημοι, και οι ταξιδιώτες περπατούσαν από παραδρόμους. 7 Οι κάτοικοι των χωριών εξέλιπαν, εξέλιπαν στον Ισραήλ, μέχρις ότου εγώ η Δεβόρρα σηκώθηκα, και εγώ σηκώθηκα μητέρα στον Ισραήλ. 8 Διάλεξαν νέους θεούς· τότε ο πόλεμος ήταν προ των πυλών· φάνηκε ασπίδα ή δόρυ ανάμεσα σε σαράντα χιλιάδες στον Ισραήλ; 9 Η καρδία μου είναι προς τους άρχοντες του Ισραήλ, που πρόσφεραν τον εαυτό τους πρόθυμα ανάμεσα στον λαό. Ευλογείτε τον Κύριο. 10 Λαλήστε, εσείς που καβαλάτε λευκά γαϊδούρια, εσείς που κάθεστε για να κρίνετε, και περπατάτε στον δρόμο. 11 Αυτοί που ελευθερώθηκαν από τον θόρυβο των τοξοτών στους τόπους των αντλούντων νερό, εκεί θα εξυμνήσουν τα δίκαια έργα του Κυρίου, τα δίκαια έργα προς τους κατοίκους των κωμοπόλεών του στον Ισραήλ· τότε ο λαός του Κυρίου θα κατέβει στις πύλες.
2
Δεββώρα, Βαράκ και Ιαήλ
12 Ξύπνα, ξύπνα, Δεβόρρα· ξύπνα, ξύπνα, ψάλλε ύμνο· σήκω, Βαράκ, και οδήγησον την αιχμαλωσίαν σου εις αιχμαλωσίαν, υιέ Αβινωάμ. 13 Τότε, έκανε αυτόν που έχει απομείνει να κυριαρχεί πάνω στους ευγενείς ανάμεσα στον λαό· ο Κύριος με έκανε να κυριαρχώ πάνω στους δυνατούς. 14 Από τον Εφραϊμ έγινε ρίζα τους ενάντια στον Αμαλήκ· μετά σένα, Βενιαμίν, ανάμεσα στον λαό σου· από τον Μαχίρ κατέβηκαν κυβερνήτες, και από τον Ζαβουλών αυτοί που κρατούν την πέννα του γραφέα. 15 Και οι άρχοντες του Ισσάχαρ ήσαν με τη Δεβόρρα· ο Ισσάχαρ, καθώς και ο Βαράκ· αυτός στάλθηκε πεζός στην κοιλάδα. Στις διαιρέσεις του Ρουβήν υπήρχαν μεγάλες σκέψεις καρδιάς. 16 Γιατί μένεις ανάμεσα στις μάντρες, για να ακούς τα βελάσματα των κοπαδιών; Στις διαιρέσεις του Ρουβήν υπήρχαν μεγάλες σκέψεις καρδιάς. 17 Ο Γαλαάδ έμεινε πέρα από τον Ιορδάνη· και γιατί ο Δαν έμεινε στα πλοία; Ο Ασήρ παρέμεινε στην ακτή της θάλασσας, και έμεινε στα ρήγματά του. 18 Ο Ζαβουλών και ο Νεφθαλί ήταν λαός που έθεσε σε κίνδυνο τη ζωή του μέχρι θανάτου στους υψηλούς τόπους του αγρού. 19 Οι βασιλιάδες ήρθαν και πολέμησαν, και πολέμησαν τους βασιλιάδες της Χαναάν στη Θαανάχ, κοντά στα νερά της Μεγιδδώ· δεν πήραν κανένα κέρδος από χρήματα. 20 Πολέμησαν από τον ουρανό· τα αστέρια στις τροχιές τους πολέμησαν ενάντια στον Σισάρα. 21 Ο ποταμός Κισών τούς παρέσυρε, ο αρχαίος ποταμός, ο ποταμός Κισών. Ψυχή μου, εσύ καταπάτησες τη δύναμη. 22 Τότε οι οπλές των αλόγων συντρίφτηκαν από τα πηδήματα, τα πηδήματα των δυνατών τους. 23 Καταρασθήτε την Μερώζ, είπεν άγγελος Κυρίου, καταρασθήτε πικρώς τους κατοίκους αυτής· διότι δεν ήλθαν εις βοήθειαν Κυρίου, εις βοήθειαν Κυρίου εναντίων των δυνατών. 24 Ευλογημένη έστω και πάνω από τις γυναίκες η Ιαήλ, η γυναίκα του Χέβερ του Κεναίου, ευλογημένη έστω και πάνω από τις γυναίκες στη σκηνή. 25 Ζήτησε νερό, και αυτή του έδωσε γάλα· έφερε βούτυρο σε ένα μεγαλοπρεπές πιάτο. 26 Έβαλε το χέρι της στο καρφί, και το δεξί της χέρι στο σφυρί των εργατών· και με το σφυρί χτύπησε τον Σισάρα, αποκεφάλισε το κεφάλι του, αφού τρύπησε και κάρφωσε τους κροτάφους του. 27 Στα πόδια της έσκυψε, έπεσε, ξάπλωσε· στα πόδια της έσκυψε, έπεσε· όπου έσκυψε, εκεί έπεσε νεκρός. 28 Η μητέρα του Σισάρα κοίταξε έξω από το παράθυρο και φώναξε μέσα από το κιγκλίδωμα: Γιατί αργεί τόσο πολύ να έρθει η άμαξά του; Γιατί καθυστερούν οι τροχοί των αμαξών του; 29 Οι σοφές κυρίες της τής απάντησαν, ναι, κι αυτή ανταπέδωσε την απάντηση στον εαυτό της, 30 Δεν έσπευσαν; Δεν μοίρασαν το θήραμα· σε κάθε άνδρα μία ή δύο δεσποινίδες· στον Σισάρα θήραμα ποικίλων χρωμάτων, θήραμα ποικίλων χρωμάτων κεντήματος, ποικίλων χρωμάτων κεντήματος και από τις δύο πλευρές, που συναντιούνται για τους λαιμούς εκείνων που αρπάζουν τα λάφυρα; 31 Έτσι ας απολεστούν, Κύριε, όλοι οι εχθροί σου· όσοι όμως τον αγαπούν ας είναι σαν τον ήλιο που ανατέλλει με τη δύναμή του· και ησύχασε η γη σαράντα χρόνια.
Σχόλια Η αφήγηση για τη Δεββώρα, τον Βαράκ και την Ιαήλ που βρίσκεται στα κεφάλαια 4 και 5 του βιβλίου Κριτές Καταγράφει μια από τις πιο εντυπωσιακές απελευθερώσεις του Ισραήλ από την ξένη καταπίεση. Τονίζει τη θεϊκή κυριαρχία, τη θαρραλέα ηγεσία και τον τρόπο με τον οποίο ο Θεός χρησιμοποιεί απροσδόκητα μέσα για να επιτύχει τους σκοπούς Του.
3
Δεββώρα, Βαράκ και Ιαήλ
Μέρος 1: Ανάλυση στίχου προς στίχο Κριτές Κεφάλαιο 4: Η αφήγηση της απελευθέρωσης Στίχοι 1–3: Η αμαρτία και η σκληρή καταπίεση του Ισραήλ Μετά τον θάνατο του κριτή Εούδ, οι Ισραηλίτες κάνουν ξανά το κακό στα μάτια του Κυρίου. Ως αποτέλεσμα, ο Θεός τους παραδίδει στα χέρια του Ιαβίν, βασιλιά της Χαναάν (ο οποίος βασιλεύει στην Ασώρ), του οποίου ο στρατιωτικός διοικητής είναι ο Σισάρα . Ο Σισάρα καταπιέζει σκληρά το Ισραήλ για είκοσι χρόνια χρησιμοποιώντας μια τρομερή στρατιωτική δύναμη 900 σιδερένιων αρμάτων . Τα παιδιά του Ισραήλ κραυγάζουν στον Κύριο για βοήθεια. Στίχοι 4–9: Η κλήση της Δεβόρρας και του Βαράκ Η Δεββώρα , προφήτισσα και σύζυγος του Λαπιδώθ, κρίνει τον Ισραήλ αυτή την εποχή, καθισμένη κάτω από τον φοίνικα της Δεββώρας. Στέλνει να καλέσουν τον Βαράκ, τον γιο του Αβινωάμ, και του δίνει μια εντολή από τον Θεό: να πάρει 10.000 άνδρες από τον Νεφθαλί και τον Ζαβουλών στο όρος Θαβώρ, και ο Θεός θα τραβήξει τον Σισάρα και τα άρματά του στον ποταμό Κισών. Ο Βαράκ απαντά υπό όρους: «Αν θέλεις να έρθεις μαζί μου, τότε θα πάω· αν όμως δεν θέλεις να έρθεις μαζί μου, τότε δεν θα πάω» . Η Δεββώρα συμφωνεί να πάει, αλλά προφητεύει ότι το ταξίδι δεν θα του φέρει προσωπική τιμή , επειδή ο Κύριος θα πουλήσει τον Σισάρα στα χέρια μιας γυναίκας. Στίχοι 10–16: Η Μάχη στο Όρος Θαβώρ και στην Κισών Ο Βαράκ καλεί τον Ζαβουλών και τον Νεφθαλί στην Κάδης, συγκεντρώνοντας 10.000 οπαδούς με τη Δεββώρα να τον συνοδεύει. Όταν ο Σισάρα το ακούει αυτό, συγκεντρώνει τα 900 σιδερένια άρματά του και όλα τα στρατεύματά του στον ποταμό Κισών. Η Δεββώρα λέει στον Βαράκ να σηκωθεί, δηλώνοντας: «Δεν έχει βγει ο Κύριος μπροστά σου;» Ο Βαράκ οδηγεί τους άντρες του κάτω από το βουνό, και ο Κύριος ταλαιπωρεί (καταδιώκει) τον Σισάρα και τον στρατό του . Ο στρατός του Σισάρα καταστρέφεται ολοσχερώς από την κόψη του σπαθιού, χωρίς να αφήνει ούτε έναν ζωντανό, ενώ ο Σισάρα εγκαταλείπει το άρμα του και φεύγει πεζός. Στίχοι 17–22: Η Ιαήλ και η ήττα του Σισάρα Ο Σισάρα καταφεύγει στη σκηνή της Ιαήλ , της συζύγου του Χέβερ του Κεναίου, επειδή υπάρχει ειρήνη μεταξύ του βασιλικού οίκου του Ιαβίν και της οικογένειας του Χέβερ. Η Ιαήλ βγαίνει να τον προϋπαντήσει, τον προσκαλεί μέσα και τον καλύπτει. Ο Σισάρα ζητάει νερό. Αντ' αυτού, του δίνει βούτυρο (πηγμένο γάλα) σε ένα αρχοντικό πιάτο . Εξαντλημένος και γεμάτος εμπιστοσύνη, ο Σισάρα αποκοιμιέται βαθιά. Η Ιαήλ παίρνει ήσυχα ένα καρφί σκηνής και ένα σφυρί στο χέρι της, πηγαίνει απαλά προς το μέρος του και καρφώνει το καρφί μέσα από τους κροτάφους του στο έδαφος, σκοτώνοντάς τον ακαριαία. Όταν ο Βαράκ φτάνει στην καταδίωξη, η Ιαήλ του δείχνει τον νεκρό διοικητή του εχθρού, εκπληρώνοντας την προφητεία της Δεββώρας. Στίχοι 23–24: Υποταγή του Βασιλιά Ιαβείν Εκείνη την ημέρα, ο Θεός υποτάσσει τον Ιαβίν, τον βασιλιά της Χαναάν, μπροστά στους γιους Ισραήλ, και το χέρι του Ισραήλ ευημερεί και υπερισχύει εναντίον του μέχρι να εξολοθρευτεί. Κριτές Κεφάλαιο 5: Το Άσμα της Δεββώρας και του Βαράκ Στίχοι 1–5: Δόξα στον Κύριο Η Δεββώρα και ο Βαράκ τραγουδούν ένα τραγούδι θριάμβου, δοξάζοντας τον Θεό για τους εθελοντές ηγέτες και τον πρόθυμο λαό του Ισραήλ. Θυμούνται τη μεγαλοπρεπή, σεισμική παρουσία του Θεού όταν βάδισε από το Σηείρ και τον Εδώμ.
4
Δεββώρα, Βαράκ και Ιαήλ
Στίχοι 6–11: Η ερήμωση του Ισραήλ στράφηκε στη δικαιοσύνη Το τραγούδι θυμίζει τις σκοτεινές μέρες της καταπίεσης, όταν οι αυτοκινητόδρομοι ήταν άδειοι και οι χωρικοί κρύβονταν μέχρι που αναδύθηκε η Δεββώρα «μια μητέρα στον Ισραήλ» . Προσκαλεί άρχοντες, κριτές και απλούς κατοίκους της πόλης να συγκεντρωθούν στα σημεία ποτίσματος για να αφηγηθούν τις δίκαιες πράξεις και τις πράξεις απελευθέρωσης από τον Κύριο. Στίχοι 12–18: Πρόθυμες Φυλές εναντίον Αδιάφορων Φυλών Ένα θριαμβευτικό κάλεσμα απευθύνεται στον Βαράκ να οδηγήσει αιχμαλώτους σε αιχμαλωσία. Το τραγούδι περιγράφει λεπτομερώς ποιες φυλές προσφέρθηκαν πρόθυμα εθελοντικά— ο Εφραΐμ, ο Βενιαμίν, ο Μαχίρ, ο Ζαβουλών, ο Ισσάχαρ και ο Νεφθαλί —και επιπλήττει έντονα όσους έμειναν πίσω στις μάντρες των προβάτων τους ή στις παράκτιες περιοχές τους, όπως ο Ρουβήν, ο Δαν και ο Ασήρ . Στίχοι 19–23: Η Κοσμική Μάχη και η Κατάρα του Μερώζ Οι βασιλιάδες της Χαναάν πολέμησαν, αλλά «τα άστρα στις πορείες τους πολέμησαν εναντίον του Σισάρα» (υπονοώντας θεϊκή παρέμβαση, πιθανώς καταρρακτώδη βροχή που μετέτρεψε τον ποταμό Κισών σε πλημμύρα που ακινητοποίησε τα σιδερένια άρματα). Ο αρχαίος ποταμός Κισών παρέσυρε τον εχθρό. Μια πικρή κατάρα εκφωνείται στην πόλη της Μερώζ επειδή δεν βγήκαν «σε βοήθεια του Κυρίου ενάντια στους ισχυρούς». Στίχοι 24–27: Τιμώντας το θάρρος της Ιαήλ Η Ιαήλ τιμάται ως «ευλογημένη πάνω από τις γυναίκες» στη σκηνή. Το τραγούδι περιγράφει γλαφυρά την αποφασιστική της πράξη—το ότι άπλωσε το χέρι της για το σφυρί και καρφώθηκε στο κεφάλι του Σισάρα, όπου εκείνος βυθίστηκε και έπεσε νεκρός στα πόδια της. Στίχοι 28–30: Η ειρωνεία της μητέρας του Σισάρα Μια δραματική, ειρωνική βινιέτα μετατοπίζεται στη μητέρα του Σισάρα που κοιτάζει έξω από το παράθυρό της, αναρωτώμενη με αγωνία γιατί το άρμα του γιου της επιστρέφει τόσο αργά. Οι σοφές κυρίες της την παρηγορούν με την ψευδαίσθηση ότι απλώς μοιράζει τα λάφυρα -αιχμαλώτους και πλούσια κεντήματα- χωρίς να γνωρίζει ότι είναι ήδη νεκρός. Στίχος 31: Τελική Προσευχή Το τραγούδι καταλήγει με μια δυνατή προσευχή: «Έτσι ας απολεστούν, Κύριε, όλοι οι εχθροί σου· όσοι όμως τον αγαπούν ας είναι σαν τον ήλιο όταν ανατέλλει με τη δύναμή του». Μετά από αυτή τη νίκη, η γη αναπαύεται για σαράντα χρόνια .
Μέρος 2: Βασικά Μαθήματα και Εφαρμογές στη Ζωή Ο Θεός Χρησιμοποιεί το Απίθανο και το Συνηθισμένο: Η απελευθέρωση δεν ήρθε μέσω ενός παραδοσιακού αυτοκρατορικού στρατού με επίλεκτα όπλα, αλλά μέσω μιας συνηθισμένης γυναίκας (της Ιαήλ) που χρησιμοποίησε έναν πασσάλους σκηνής και ένα σφυρί, αποδεικνύοντας ότι ο Θεός ευαρεστείται στη χρήση ταπεινών εργαλείων για εξαιρετικούς σκοπούς. Ο Κίνδυνος της Πνευματικής Ουδετερότητας και της Αδράνειας: Το τραγούδι της Δεββώρας επικρίνει έντονα τις φυλές που έμειναν σπίτι (όπως ο Ρουβήν και ο Δαν) και καταριέται τον Μερώζ επειδή αρνήθηκε να βοηθήσει. Η πνευματική ουδετερότητα σε περιόδους ηθικής κρίσης αντιμετωπίζεται ως αντίθεση· οι πιστοί καλούνται σε ενεργό συμμετοχή και όχι σε άνετη κατάσταση θεατή.
5
Δεββώρα, Βαράκ και Ιαήλ
Η Δύναμη της Συνεργασίας και της Ενθάρρυνσης: Ο Μπαράκ αναγνώρισε την ανάγκη του για πνευματική γείωση, ζητώντας από τη Δεββώρα να τον συνοδεύσει στη μάχη. Ο Θεός συχνά σχεδιάζει τις πνευματικές και πρακτικές μας νίκες γύρω από την κοινότητα, την αμοιβαία ευθύνη και την ευσεβή συνεργασία και όχι τον απομονωμένο ατομικισμό. Επιστρέφοντας τη Δόξα στον Θεό: Αμέσως μετά την επίτευξη τεράστιας στρατιωτικής επιτυχίας, η Δεββώρα και ο Βαράκ δεν καυχήθηκαν για τη δική τους τακτική ευφυΐα. Αντίθετα, ξέσπασαν σε έναν ύμνο λατρείας αποδίδοντας όλη τη δόξα, την ιστορική δύναμη και τη νίκη πίσω στον Κύριο. Σε περιόδους προσωπικού ή επαγγελματικού θριάμβου, ο σκόπιμος έπαινος και η ταπεινότητα κρατούν την εστίασή μας αγκυροβολημένη στην αληθινή πηγή της δύναμής μας.
6