სამუელის მოწოდება 1 სამუელი 3 1. ყრმა სამუელი ემსახურებოდა უფალს ელისთან. ძვირფასი იყო უფლის სიტყვა იმ დღეებში, არ იყო ხილვა. 2. და იყო, რომ იმ დროს, როცა ელი თავის ადგილას იწვა, თვალები დაუბნელდა და ვეღარაფერს ხედავდა; 3. სანამ ღვთის ლამპარი ჩამქრალიყო უფლის ტაძარში, სადაც ღვთის კიდობანი იდგა, სამუელი დასაძინებლად იწვა, 4. დაუძახა უფალმა სამუელს და მან უპასუხა: აჰა, მე. 5 და გაიქცა ელისთან და უთხრა: აჰა, მე ვარ, რადგან დამიძახე. მან კი უპასუხა: არ დამიძახე, დაწექი. და წავიდა და დაწვა. 6 კვლავ დაუძახა უფალმა სამუელს. ადგა სამუელი, მივიდა ელისთან და უთხრა: აჰა, მოვედი, შენ დამიძახე. მან უპასუხა: არ დამიძახე, შვილო, დაწექი. 7 სამუელი ჯერ კიდევ არ იცნობდა უფალს და უფლის სიტყვა ჯერ კიდევ არ იყო მისთვის გამოცხადებული. 8. მესამედ დაუძახა უფალმა სამუელს. ადგა და ელისთან მივიდა და უთხრა: აჰა, მოვედი, შენ დამიძახე. მიხვდა ელი, რომ უფალმა დაუძახა ბავშვს. 9. უთხრა ელიმ სამუელს: წადი, დაწექი. თუ დაგიძახებს, უთხარი: ილაპარაკე, უფალო, რადგან გისმენს შენი მსახური. წავიდა სამუელი და თავის ადგილას დაწვა. 10. მოვიდა უფალი, დადგა და დაუძახა, როგორც ყოველთვის: სამუელ, სამუელ! მიუგო სამუელმა: ილაპარაკე, რადგან გისმენს შენი მსახური. 11. უთხრა უფალმა სამუელს: აჰა, ისეთ რამეს მოვიმოქმედებ ისრაელში, რომ ყველას, ვინც მოისმენს, ორივე ყური აუჩუყდება.
1
სამუელის მოწოდება
12. იმ დღეს აღვასრულებ ელის წინააღმდეგ ყველაფერს, რაც მის სახლზე მითქვამს; როცა დავიწყებ, დავასრულებ კიდეც. 13 რადგან ვუთხარი, რომ მის სახლს სამუდამოდ განვიკითხავ მისი ურჯულოების გამო, რაც მან იცის, რადგან მისი შვილები თავს ამცირებდნენ და ის არ აკავებდა მათ. 14. ამიტომაც დავფიცე ელის სახლს, რომ ელის სახლის ურჯულოება არ განიწმინდება მსხვერპლითა და შესაწირავით სამუდამოდ. 15. სამუელი დილამდე იწვა და შემდეგ უფლის სახლის კარები გააღო. სამუელს შეეშინდა ელისთვის ხილვის გაცხადება. 16. დაუძახა ელიმ სამუელს და უთხრა: სამუელ, შვილო! მან უპასუხა: აქ ვარ. 17. თქვა: რა გითხრა უფალმა? ნუ დამიმალავ. ღმერთმა ასე და ასეც მოგექცეს და უარესიც, თუ რამეს დამიმალავ ყველა იმ სიტყვისგან, რაც გითხრა. 18. ყველაფერი უამბო სამუელმა და არაფერი დაუმალავს. თქვა სამუელმა: უფალია! როგორც ენებოს, ისე მოიქცეს. 19. სამუელი იზრდებოდა და უფალი იყო მასთან და მისი არც ერთი სიტყვა არ დაუკარგავს. 20 და მთელმა ისრაელმა დანიდან ბეერ-შებამდე იცოდა, რომ სამუელი უფლის წინასწარმეტყველად იყო დანიშნული. 21. კვლავ გამოეცხადა უფალი შილოში, რადგან შილოში უფლის სიტყვით გამოეცხადა უფალი სამუელს.
კომენტარი პირველი სამუელის მესამე თავში მოხსენიებული ყრმა სამუელის მოწოდება ბიბლიაში ერთ-ერთი ყველაზე სათუთი და გარდამტეხი მონათხრობია. ის აღნიშნავს ისრაელში სულიერი ლიდერობის გადასვლას ელის წარუმატებელი სახლიდან ერთგულ ახალ წინასწარმეტყველზე, რომელიც ერს მონარქიის გარდამტეხ ეპოქაში გაუძღვებოდა.
პირველი სამუელის მე-3 თავის ლექს-მუხლის მიხედვით დაშლა სიტუაციის განსაზღვრა: სულიერი სიბნელე და ერთგული მსახურება (მუხლები 1–3) მუხლი 1: „და ყრმა სამუელი ემსახურებოდა უფალს ელისთან. და ძვირფასი იყო უფლის სიტყვა იმ დღეებში; არ იყო ხილვადობა“. მნიშვნელობა: სამუელი, ჯერ კიდევ პატარა ბიჭი, ერთგულად ემსახურება ღმერთს მოხუცი მღვდელმთავარი ელის ხელმძღვანელობით. ფრაზა „უფლის სიტყვა ძვირფასი იყო“ ნიშნავს, რომ ის იშვიათი იყო; ღვთაებრივი გამოცხადება მწირი გახდა ისრაელის სულიერი დაცემის გამო.
2
სამუელის მოწოდება
მე-2 მუხლი: „და იყო, როცა ელი თავის ადგილას იწვა, თვალები დაუბნელდა და ვეღარ ხედავდა“. მნიშვნელობა: ელის ფიზიკური სიბრმავე სიმბოლურად ასახავს იმდროინდელ ისრაელის სულიერ სიბრმავესა და ზნეობრივ სიბნელეს. მუხლი 3: „და სანამ ღვთის ლამპარი ჩაქრებოდა უფლის ტაძარში, სადაც ღვთის კიდობანი იდგა, სამუელი დასაძინებლად დაწვა“. მნიშვნელობა: თხრობა ვითარდება გათენებამდე ცოტა ხნით ადრე, სანამ კარავში ოქროს სასანთლეს ჩაქრობას დაუშვებდნენ. სამუელის მიერ ღვთის კიდობანთან ძილი ხაზს უსვამს მის ფიზიკურ სიახლოვეს ღმერთთან. მცდარი ვინაობა: ღმერთი სამუელს უხმობს (მუხლები 4–9) მუხლი 4: „უფალმა დაუძახა სამუელს და მან უპასუხა: აჰა, მე“. მნიშვნელობა: ღმერთი უშუალოდ ახალგაზრდა ბიჭთან იწყებს კომუნიკაციას, რომელიც მყისიერი მზადყოფნით პასუხობს („აი, მე ვარ“). მუხლი 5: „და გაიქცა ელისთან და უთხრა: აჰა, მე ვარ, რადგან დამიძახე. მან კი თქვა: არ დამიძახე, ისევ დაწექი. და წავიდა და დაწვა.“ მნიშვნელობა: რადგან სამუელს ჯერ არ განუცდია ღვთაებრივი გამოცხადება, ის ღვთის ხმას თავისი მენტორის, ელის ნაცნობ ხმაში ერევა და მის დასამორჩილებლად გარბის. მუხლი 6–7: „და კვლავ დაუძახა უფალმა სამუელს... სამუელს ჯერ არ ეცნო უფალი და უფლის სიტყვა ჯერ არ გამოეცხადა“. მნიშვნელობა: პროცესი მეორდება. მე-7 მუხლი განმარტავს, რომ „უფლის შეცნობა“ აქ გულისხმობს პირად, გამოცდილებით ურთიერთობას და მისი ხმის ამოცნობას, რასაც სამუელი მალე მიიღებს. მუხლი 8–9: „და მესამედ დაუძახა უფალმა სამუელს... და მიხვდა ელი, რომ უფალმა დაუძახა ბავშვს. ამიტომ უთხრა ელიმ სამუელს: წადი, დაწექი; და თუ დაგიძახებს, უთხარი: ილაპარაკე, უფალო, რადგან გისმენს შენი მსახური“. მნიშვნელობა: სამი მცდელობის შემდეგ, ელის სულიერი გამჭრიახობა საბოლოოდ იღვიძებს. პირადი ნაკლოვანებების მიუხედავად, ელი ბრძენი სულიერი მოძღვრის როლს ასრულებს და სამუელს ასწავლის, თუ როგორ უნდა მოემზადოს ღვთის მოსასმენად. განკითხვის ღვთაებრივი უწყება (მუხლები 10–14) მუხლი 10: „მოვიდა უფალი, დადგა და დაუძახა, როგორც ადრე: სამუელ, სამუელ!“ მაშინ მიუგო სამუელმა: „ილაპარაკე, რადგან გისმენს შენი მსახური“.
3
სამუელის მოწოდება
მნიშვნელობა: ღმერთი მეოთხედ მოუწოდებს სამუელს და ის ემორჩილება ელის მითითებებს და სრულად ემორჩილება ღვთის მსახურს. მუხლი 11–14: „უთხრა უფალმა სამუელს: აჰა, ისეთ რამეს გავაკეთებ ისრაელში, რომ ყველას, ვინც მოისმენს, ორივე ყური აუჩუყდება...“ მნიშვნელობა: ღმერთი მძიმე, გამომაფხიზლებელ ცნობას გადასცემს. ის ადასტურებს ელის სახლზე დადებულ შეუქცევად სამსჯავროს, რადგან ელიმ ვერ შეძლო თავისი ბოროტი ვაჟების (ხოფნი და ფინხასი) შეკავება, რამაც სამღვდელოებაში გახრწნილების გაღვივება დაუშვა. მკაცრი სიმართლის გამოცხადება (მუხლები 15–18) მუხლი 15: „და იწვა სამუელი დილამდე და შემდეგ გააღო უფლის სახლის კარები. და შეეშინდა სამუელს ელისთვის ხილვის ჩვენების“. მნიშვნელობა: სამუელი ღამით მძიმე ტვირთს იტვირთავს. მენტორისადმი პატივისცემისა და შიშის გამო, ის ყოყმანობს საშინელი ამბის გაზიარებისგან. მუხლი 16–17: მაშინ ელიმ სამუელს დაუძახა... რა სიტყვა გითხრა უფალმა? გთხოვ, ნუ დამიმალავ...“ მნიშვნელობა: ელი გრძნობს შეხვედრის სერიოზულობას და სამუელს მოუწოდებს, სრულიად გულწრფელი იყოს და საზეიმო ფიცს დებს. მუხლი 18: „და უამბო მას სამუელმა ყველაფერი და არაფერი დაუმალავს. და თქვა: ეს არის უფალი; რაც უნდა, ისე მოიქცეს“. მნიშვნელობა: სამუელი უდიდეს პატიოსნებასა და გამბედაობას ავლენს მთელი სიმართლის თქმით. ელი თავმდაბლურად პასუხობს ღვთის უზენაეს ნებას და აღიარებს ოჯახის დანაშაულს. სამუელის წინასწარმეტყველური მსახურების დადასტურება (მუხლები 19–21) მუხლი 19: „და იზრდებოდა სამუელი და უფალი იყო მასთან და არც ერთი მისი სიტყვა არ დაუკარგავს მიწას“. მნიშვნელობა: ღმერთი ადასტურებს სამუელის სიტყვებს, როგორც ჭეშმარიტ წინასწარმეტყველებას. სამუელის ყველა წინასწარმეტყველება სრულდება, რაც მის სანდოობას ამყარებს. მუხლი 20–21: „და მთელმა ისრაელმა დანიდან ბეერ-შებამდე იცოდა, რომ სამუელი უფლის წინასწარმეტყველად იყო დანიშნული... რადგან უფალი გამოეცხადა სამუელს შილოში უფლის სიტყვით“. მნიშვნელობა: ერის ერთი კიდიდან მეორემდე ისრაელი აღიარებს სამუელის ღვთაებრივ მოწოდებას და სულიერი აღდგენა იწყება შილოში, როდესაც ღვთის სიტყვა კვლავ აქტიურ იერს იძენს.
4
სამუელის მოწოდება
ძირითადი გაკვეთილები და ცხოვრებისეული გამოყენება 1. ღმერთი ესაუბრება ჩვეულებრივსა და მოულოდნელს გამოყენება: ღმერთმა თავისი შემდეგი მნიშვნელოვანი სიტყვის წარმოსათქმელად მღვდელმთავარის ნაცვლად კარვის ჩრდილში მძინარე ახალგაზრდა ბიჭი აირჩია. ღმერთი არ უყურებს სტატუსს, ასაკს ან რეზიუმეს; ის უყურებს გულს, რომელიც აწმყოშია და ხელმისაწვდომია. 2. სულიერი მენტორობის ღირებულება გამოყენება: სამუელს არ შეეძლო ღვთის ხმის დამოუკიდებლად ინტერპრეტაცია; მას ელის გამოცდილი ხელმძღვანელობა სჭირდებოდა იმის გასაგებად, თუ რა ხდებოდა. მაშინაც კი, როდესაც მენტორები ნაკლოვანებებით გამოირჩევიან (როგორიც ელი იყო), ღმერთი ხშირად იყენებს მათ, რათა დაგვეხმაროს მისი მიმართულების გარჩევაში ჩვენს ცხოვრებაში. 3. ჭეშმარიტი მორჩილების პოზა („ილაპარაკე, უფალო, რადგან შენი მსახური გისმენს“) გამოყენება: სამუელმა არ მოითხოვა დებატები ან პირობების მოლაპარაკება; მან შესთავაზა დაუყოვნებლივი ხელმისაწვდომობა. ჭეშმარიტი სულიერი მოსმენა მოითხოვს, რომ შევაჩეროთ ჩვენი დღის წესრიგი და თავი წარმოვაჩინოთ მსახურებად, რომლებიც მზად არიან დაემორჩილონ ღვთის ნებისმიერ თხოვნას. 4. გამბედაობა და პატიოსნება მკაცრ სიმართლეში გამოყენება: არასდროს არის ადვილი რთული ამბების მიწოდება ჩვენთვის პატივსაცემი ან საყვარელი ადამიანისთვის. სამუელის არჩევანი, ეთქვა ელისთვის „ყველაფერი“ ყოველგვარი დამატყვევების გარეშე, გვასწავლის პატიოსნების, ერთგულებისა და პატიოსნების სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვან მნიშვნელობას, მაშინაც კი, როდესაც ეს ინფორმაცია არასასიამოვნოა. 5. ღვთის სიტყვა არასდროს ცდება გამოყენება: ტექსტში აღნიშნულია, რომ ღმერთმა „არც ერთი თავისი სიტყვა არ დაუკარგავს მიწას“. როდესაც ღმერთი რაღაცას ამბობს ან გვპირდება, მას აქვს ძალა და მხარდაჭერა, რომ შესრულდეს. ჩვენ შეგვიძლია დღესვე ვენდოთ მის ხმას.
5