ეჰუდი, მარცხენა ხელის მკვლელი მსაჯულთა 3:12-30 12 კვლავ ბოროტებას სჩადიოდნენ ისრაელიანები უფლის თვალში. გააძლიერა უფალმა ეგლონი, მოაბის მეფე, ისრაელის წინააღმდეგ, რადგან ბოროტებას სჩადიოდნენ უფლის თვალში. 13. შეკრიბა მან თავისთან ამონისა და ამალეკის ძენი, წავიდა და დაამარცხა ისრაელი და დაეუფლა პალმების ქალაქს. 14. ასე ემსახურებოდნენ ისრაელიანები მოაბის მეფე ეგლონს თვრამეტი წელი. 15. როცა შეჰღაღადეს ისრაელიანებმა უფალს, უფალმაც გამოუჩინა მათ მხსნელი, ეჰუდი, გერას ძე, ბენიამინელი, მემარცხენე კაცი. მისი მეშვეობით გაუგზავნეს ისრაელიანებმა ძღვენი მოაბის მეფე ეგლონს. 16. აჰუდმა კი ორლესული ხანჯალი გააკეთა, ერთი წყრთის სიგრძის და მარჯვენა ბარძაყზე შემოირტყა სამოსის ქვეშ. 17. მიუტანა მან ძღვენი მოაბის მეფე ეგლონს. ეგლონი კი ძალიან მსუქანი კაცი იყო. 18 და როდესაც მან შესწირა ძღვენი, გაუშვა ხალხი, ვინც ძღვენი მოიტანა. 19. თავად კი გილგალთან მდებარე კარიერებიდან დაბრუნდა და თქვა: „საიდუმლო დავალება მაქვს შენთან, მეფეო“. მეფემ უთხრა: „ჩუმად იყავი“. ყველა, ვინც მის გვერდით იდგა, გავიდა მისგან. 20. მივიდა მასთან ეჰუდი, რომელიც ზაფხულის მისაღებ ოთახში იჯდა, რომელიც მარტო ჰქონდა. უთხრა ეჰუდმა: ღვთისგან ცნობა მაქვს შენთვის. და წამოდგა თავისი ადგილიდან.
1
ეჰუდი, მარცხენა ხელის მკვლელი
21. გაიწოდა ეჰუდმა მარცხენა ხელი, აიღო ხანჯალი მარჯვენა ბარძაყიდან და მუცელში ჩაარჭო. 22 მახვილიც ჩასვეს პირს და ქონი მიეკრა პირს, ამიტომ მან ვერ შეძლო ხანჯლის მუცლიდან ამოღება და მიწა გადმოვიდა. 23. გავიდა ეჰუდი ვერანდაში, ჩაკეტა მისაღები ოთახის კარები და დახურა. 24 როგორც კი გავიდა, მოვიდნენ მისი მსახურები და, როდესაც დაინახეს, რომ მისაღები ოთახის კარები ჩაკეტილი იყო, თქვეს: „ფეხებს ნამდვილად იფარავს თავის საზაფხულო ოთახში“. 25 და შერცხვნენ, სანამ არ შერცხვნენ და, აჰა, მან არ გააღო მისაღები ოთახის კარები; ამიტომ აიღეს გასაღები და გააღეს. და, აჰა, მათი ბატონი მკვდარი იყო მიწაზე დაცემული. 26. ეჰუდი გაიქცა, სანამ ისინი ყოყმანობდნენ, კარიერების იქით გაიარა და სეირათს შეაფარა თავი. 27. როგორც კი მივიდა, ჩაჰბერა საყვირს ეფრემის მთაზე და ისრაელიანები მასთან ერთად ჩამოვიდნენ მთიდან, ის კი მათ წინ მიუძღოდა. 28. უთხრა მათ: გამომყევით, რადგან უფალმა ხელში ჩაგიგდო თქვენი მტრები, მოაბელები. ისინიც გაჰყვნენ მას და აიღეს იორდანეს ფსკერები მოაბისკენ, არც ერთი კაცი არ გადიოდა. 29 და იმ დროს მოაბელთაგან ათი ათასამდე კაცი დახოცეს, ყველა მამაცი და ძლიერი; არავინ გადაურჩა. 30. დამორჩილდა მოაბი იმ დღეს ისრაელის ხელში და მოსვენება ჰქონდა ქვეყანას ოთხმოცი წელი.
ლექსის მიხედვით დაშლა მუხლები 12-14 (ცოდვისა და ჩაგვრის ციკლი): ისრაელები კვლავ ბოროტებას სჩადიან უფლის თვალში. შედეგად, ღმერთი აძლიერებს მოაბის მეფე ეგლონს. ამონელებთან და ამალეკელებთან მოკავშირე ეგლონი ამარცხებს ისრაელს, იპყრობს პალმების ქალაქს (იერიხონი) და ისრაელს 18 წლიან სასტიკ მონობაში აიძულებს. მუხლები 15-16 (ეჰუდის აღზევება): ისრაელი ღმერთს დახმარებისთვის შესთხოვს. ღმერთი გამოუჩენს მხსნელს: ეჰუდს, მემარცხენე კაცს ბენიამინის ტომიდან, რომელიც მეფე ეგლონისთვის ხარკის წასაღებად არის არჩეული. ეჰუდი ამზადებს ორლესულ ხანჯალს (დაახლოებით ხელის სიგრძის) და მჭიდროდ ამაგრებს მარჯვენა ბარძაყზე, ტანსაცმლის ქვეშ. 17-23 მუხლები (მკვლელობა): ეჰუდი ხარკს ეგლონს გადასცემს, რომელიც განსაკუთრებით მძიმეა. ხარკის მიმტანების გათავისუფლების შემდეგ, ეჰუდი მეფესთან ბრუნდება და აცხადებს, რომ მას ღვთაებრივი საიდუმლო გზავნილი აქვს. როგორც კი გრილ ზედა ოთახში მარტო რჩება, ეჰუდი
2
ეჰუდი, მარცხენა ხელის მკვლელი
მარცხენა ხელით ფარულ იარაღს იღებს და ეგლონის მუცელში ურტყამს, რის შედეგადაც მთელი ხმალი — სახელურითა და ყველაფრით — მეფეში რჩება. მუხლები 24-26 (გაქცევა): ეგლონის მსახურები საბოლოოდ ჩადიან, კარები ჩაკეტილი დახვდებათ და ფიქრობენ, რომ მეფე მხოლოდ თავის საჭიროებებზე ზრუნავს. მათი ხანგრძლივი ყოყმანი ეჰუდს საკმარის დროს აძლევს, რომ კარები ჩაკეტოს, დაცვის წევრებს გვერდი აუაროს და უსაფრთხოდ გაიქცეს სეირასკენ. მუხლები 27-30 (გამარჯვება და მშვიდობა): ეფრემის მთიანეთში ჩასვლისთანავე ეჰუდი საყვირს უბერავს ისრაელების შესაკრებად. ის მათ იორდანეს მდინარის ფორების დასაკავებლად მიუძღვის, რითაც მოაბს გაქცევის გზები გადაუჭრეს. ისრაელებმა 10 000 ძლიერი მოაბელი მეომარი დაამარცხეს, მოაბი დაიმორჩილეს და ქვეყნისთვის 80-წლიანი მშვიდობა უზრუნველყოს.
ძირითადი გაკვეთილები ამ ისტორიიდან ღმერთი უჩვეულო ინსტრუმენტებს იყენებს: ეჰუდის ფიზიკური მახასიათებელი (მემარცხენეობა) ტაქტიკური უპირატესობა აღმოჩნდა, რომელიც მთლიანად გვერდს უვლიდა მარჯვენა ხელის სტანდარტულ უსაფრთხოების შემოწმებებს. მოქმედება რწმენას თან ახლავს: ხსნას ღვთიური ჩარევა სჭირდებოდა ეჰუდის გაბედულებასთან, სტრატეგიულ დაგეგმვასთან და სწრაფ შესრულებასთან ერთად. თვითკმაყოფილების ფასი: თხრობა ხაზს უსვამს „მსაჯულებში“ განმეორებად ტრაგიკულ ციკლს, სადაც მშვიდობა სულიერ აპათიამდე მიგვიყვანს, რაც თავის მხრივ, თავიდან აცილებად მონობასა და ჩაგვრას იწვევს.
3