Sermón da Montaña Mateo 5:1-48 1 Vendo a multitude, subiu ao monte e, sentado, achegáronse a el os seus discípulos. 2 E abriu a boca e ensinoulles, dicindo: 3 Bendicidos os pobres de espírito, porque deles é o reino dos ceos. 4 Bendicidos os que choran, porque eles serán consolados. 5 Bendicidos os mansos, porque eles herdarán a terra. 6 Bendicidos os que teñen fame e sede de xustiza, porque eles serán saciados. 7 Bendicidos os misericordiosos, porque eles alcanzarán misericordia. 8 Benaventurados os de corazón puro, porque eles verán a Deus. 9 Bendicidos os pacificadores, porque serán chamados fillos de Deus. 10 Benaventurados os que son perseguidos por mor da xustiza, porque deles é o reino dos ceos. 11 Bendicidos vós cando vos insulten, vos persigan e digan toda clase de mal contra vós, falsamente, por causa de min. 12 Alegradevos e alegradevos moito, porque grande é a vosa recompensa no ceo; porque así perseguiron os profetas que foron antes de vós. 13 Vós sodes o sal da terra; mais se o sal perde o seu sabor, con que o salgarán? De agora en diante non serve para nada, senón para ser botado fóra e pisoteado polos homes. 14 Vós sodes a luz do mundo. Unha cidade situada no alto dun monte non pode estar agochada. 15 Nin se acende unha candea para poñela debaixo do almuíño, senón no candeeiro, e así alumbra a todos os que están na casa. 16 Así alumee a vosa luz diante dos homes, para que vexan as vosas boas obras e glorifiquen o voso Pai que está nos ceos. 17 Non pensedes que vin abolir a lei ou os profetas; non vin abolir, senón cumprir. 18 Pois de verdade vos digo que, mentres non pase o ceo e a terra, non pasará da lei nin unha jota nin un tilde, ata que todo se cumpra. 19 Polo tanto, quen quebre un destes mandamentos máis pequenos e ensine así á xente, será chamado o máis pequeno no reino dos ceos; pero quen os faga e os ensine, ese será chamado grande no reino dos ceos.
1
Sermón da Montaña
20 Porque vos digo que se a vosa xustiza non supera a dos escribas e fariseos, non entraredes no reino dos ceos. 21 Xa oístes que se dixo aos antigos: Non matarás; e quen mate, estará en perigo de xuízo. 22 Pero eu dígovos que calquera que se enfade co seu irmán sen causa, estará en perigo de xuízo; e calquera que lle diga ao seu irmán: Raca, estará en perigo do concilio; pero calquera que lle diga: Parvo, estará en perigo do lume do inferno. 23 Polo tanto, se traes a túa ofrenda ao altar e alí te lembras de que o teu irmán ten algo contra ti, 24 Deixa alí a túa ofrenda diante do altar e vai primeiro reconciliarte co teu irmán; despois volve e ofrece a túa ofrenda. 25 Ponte de acordo co teu adversario axiña, mentres esteas con el no camiño, para que non te entregue o adversario ao xuíz, e o xuíz ao garda, e sexas metido na cadea. 26 De verdade che digo que non sairás de alí ata que pagues o último céntimo. 27 Xa oístes que se dixo aos antigos: Non cometerás adulterio. 28 Mais eu dígovos que calquera que mira a unha muller para desexala, xa cometeu adulterio con ela no seu corazón. 29 E se o teu ollo dereito te fai tropezar, arráncao e tírao de ti; porque mellor che convén que perdas un dos teus membros e non que todo o teu corpo sexa botado ao inferno. 30 E se a túa man dereita te é ocasión de tropezar, córtaa e tíraa de ti; porque mellor che convén que perdas un dos teus membros e non que todo o teu corpo vaia ao inferno. 31 Díxose: Calquera que repudie á súa muller, que lle dea unha escritura de divorcio. 32 Pero eu dígovos que calquera que repudia á súa muller, agás por causa de fornicación, fai que cometa adulterio; e calquera que casa coa divorciada comete adulterio. 33 Outra vez ouvistes que se dixo aos antigos: Non perxurarás, senón que cumprirás ao Señor os teus xuramentos. 34 Pero eu dígovos: Non xuredes en absoluto, nin polo ceo, porque é o trono de Deus. 35 Nin pola terra, porque é o escabel dos seus pés; nin por Xerusalén, porque é a cidade do gran Rei. 36 Nin xurarás pola túa cabeza, porque non podes facer branco nin negro un só cabelo. 37 Pero que a vosa fala sexa: Si, si; Non, non; porque todo o que é máis que isto vén do mal. 38 Xa escoitastes que se dixo: Ollo por ollo e dente por dente. 39 Pero eu dígovos: Non resistades ao mal; senón que a quen te fera na meixela dereita, préndelle tamén a outra. 40 E se alguén quere prexudicarte e quitarche a túnica, déixalle tamén o manto. 41 E calquera que te obrigue a ir unha milla, vai con el dúas. 42 Dálle a quen che pide, e non te desvíes de quen che queira pedir prestado. 43 Xa escoitastes que foi dito: Amarás o teu próximo e odiarás o teu inimigo. 44 Pero eu dígovos: Amade os vosos inimigos, bendicide os que vos maldicen, facede ben aos que vos odian e orade polos que vos maltratan e vos perseguen; 45 para que sexades fillos do voso Pai que está nos ceos, porque el fai saír o seu sol sobre bos e malos, e fai chover sobre xustos e inxustos. 46 Pois se amades os que vos aman, que recompensa teredes? Non fan o mesmo os publicanos? 47 E se só saudades os vosos irmáns, que facedes máis que os demais? Non fan o mesmo os publicanos? 48 Sede, pois, perfectos, como o voso Pai que está nos ceos é perfecto.
Mateo 6:1-34 1 Tede coidado de non facer as vosas esmolas diante dos homes, para ser vistos por eles; se non, non teredes recompensa do voso Pai que está nos ceos.
2
Sermón da Montaña
2 Polo tanto, cando fagas a túa esmola, non toques a trompeta diante de ti, como fan os hipócritas nas sinagogas e nas rúas, para ser glorificados pola xente. De verdade vos digo que xa teñen a súa recompensa. 3 Pero cando fagas esmola, que non saiba a túa esquerda o que fai a túa dereita: 4 Para que a túa esmola sexa en segredo; e o teu Pai, que ve en segredo, te recompensará. 5 E cando ores, non sexades coma os hipócritas, que lles gusta orar de pé nas sinagogas e nas esquinas das rúas, para ser vistos pola xente. De verdade vos digo que xa teñen a súa recompensa. 6 Pero ti, cando ores, entra no teu aposento, e pechando a porta, roga ao teu Pai que está en segredo; e o teu Pai, que ve en segredo, recompensarache. 7 Pero cando ores, non uses repeticións vanas, como fan os pagáns, que pensan que serán escoitados pola súa palabrería. 8 Non sexades, pois, coma eles, porque o voso Pai sabe o que precisades antes de que llo pidades. 9 Orade, pois, deste xeito: Pai noso que estás nos ceos, santificado sexa o teu nome. 10 Veña o teu reino. Fágase a túa vontade, así na terra como no ceo. 11 Dános hoxe o noso pan de cada día. 12 E perdóanos as nosas débedas, así como nós perdoamos aos nosos debedores. 13 E non nos deixes caer na tentación, senón líbranos do mal. Porque teu é o reino, o poder e a gloria para sempre. Amén. 14 Porque se lles perdoades aos homes as súas ofensas, o voso Pai celestial tamén vos perdoará a vós. 15 Mais se non perdoades aos homes as súas ofensas, tampouco o voso Pai perdoará as vosas ofensas. 16 E cando xexuedes, non sexades coma os hipócritas, de semblante triste; porque desfiguran as súas caras para que pareza á xente que xexuan. De verdade vos digo que xa teñen a súa recompensa. 17 Mais ti, cando xexuñas, unxe a túa cabeza e lava a túa cara; 18 Para que non lle mostres aos homes que estás en xaxún, senón ao teu Pai que está en segredo; e o teu Pai, que ve en segredo, recompensarache publicamente. 19 Non vos acumulades tesouros na terra, onde a polilla e o ferruxe corroen, e onde os ladróns sacan as bráqueas e rouban. 20 Atesorade tesouros no ceo, onde nin a polilla nin o ferruxe corroen, e onde os ladróns non sacan nin rouban. 21 Porque onde estea o teu tesouro, alí estará tamén o teu corazón. 22 A lámpada do corpo é o ollo; polo tanto, se o teu ollo está san, todo o teu corpo estará cheo de luz. 23 Mais se o teu ollo for malo, todo o teu corpo estará cheo de escuridade. Polo tanto, se a luz que está en ti for escuridade, cantas serán as escuridades! 24 Ninguén pode servir a dous señores; porque ou aborrecerá a un e amará ao outro; ou se aferrará a un e desprezará ao outro. Non podedes servir a Deus e ás riquezas. 25 Polo tanto, dígovos: Non vos preocupedes pola vosa vida, pensando que comeredes ou que beberedes; nin polo voso corpo, pensando que vestiredes. Non é a vida máis que a comida, e o corpo que o vestido? 26 Mirade as aves do ceo: non sementan, nin segan, nin gardan en celeiros; e o voso Pai celestial as alimenta. Non sodes vós moito mellores ca elas? 27 Cal de vós, por moito que se preocupe, pode engadir un cóbado á súa estatura? 28 E por que vos preocupades polo vestido? Considerade os lirios do campo, como medran; non traballan nin tecen. 29 E con todo, dígovos que nin sequera Salomón, con toda a súa gloria, se viste coma un deles. 30 Polo tanto, se Deus viste así a herba do campo, que hoxe existe e mañá se bota no forno, non vos vestirá moito máis a vós, homes de pouca fe? 31 Polo tanto, non vos preocupedes, dicindo: Que comeremos?, ou que beberemos?, ou con que nos vestiremos? 32 (Porque os xentís buscan todas estas cousas;) porque o voso Pai celestial sabe que precisades de todas estas cousas.
3
Sermón da Montaña
33 Buscade primeiro o reino de Deus e a súa xustiza, e todas estas cousas vos serán engadidas. 34 Polo tanto, non vos afanedes polo día de mañá, porque o día de mañá andará polas súas propias cousas. Abonda a cada día coa súa maldade.
Mateo 7:1-29 1 Non xulguedes, para que non sexades xulgados. 2 Porque con que xuízo xulgades, seredes xulgados; e con que medida midades, vos medirán de novo. 3 E por que miras a palla que está no ollo do teu irmán, e non te fixas na viga que está no teu propio ollo? 4 Ou como lle dirás ao teu irmán: “Déixame sacar a palla do teu ollo”, e mira, tes unha viga no teu propio ollo? 5 Hipócrita, saca primeiro a viga do teu ollo e entón verás claramente para sacar a palla do ollo do teu irmán. 6 Non lles deades o que é santo aos cans, nin botedes as vosas perlas diante dos porcos, para que non as pisoteen e non se volvan e vos esgazen. 7 Pedide, e darásvos; buscade, e atoparedes; batede, e abrirásvos. 8 Porque todo aquel que pide recibe; e o que busca atopa; e ao que bate, abriráselle. 9 Ou cal de vós será o home que lle dará unha pedra se o seu fillo lle pide pan? 10 Ou se lle pide un peixe, daralle unha serpe? 11 Se vós, sendo malos, sabedes darlles cousas boas aos vosos fillos, canto máis o voso Pai que está nos ceos dará cousas boas aos que lles pidan? 12 Polo tanto, todo o que queredes que os homes vos fagan, facédeo vós tamén con eles; porque esta é a Lei e os Profetas. 13 Entrade pola porta estreita, porque ancha é a porta e espazoso o camiño que leva á perdición, e moitos son os que entran por ela. 14 Porque estreita é a porta e angusto o camiño que leva á vida, e poucos son os que a atopan. 15 Gardadevos dos falsos profetas, que veñen a vós con pel de ovellas, pero por dentro son lobos rapaces. 16 Polos seus froitos coñecerédelos. Acaso se recollen uvas das espiñas ou figos dos cardos? 17 Así toda árbore boa produce bos froitos, pero a árbore mala produce malos froitos. 18 Unha árbore boa non pode dar froitos malos, nin unha árbore mala dar froitos bos. 19 Toda árbore que non dá bos froitos é cortada e botada ao lume. 20 Polo tanto, polos seus froitos os coñeceredes. 21 Non todo o que me di: Señor, Señor, entrará no reino dos ceos, senón o que fai a vontade do meu Pai que está nos ceos. 22 Moitos me dirán aquel día: Señor, Señor, non profetizamos no teu nome? Non botamos fóra demos no teu nome? Non fixemos moitas marabillas no teu nome? 23 E entón lles direi: Nunca vos coñecín; afastádevos de min, vós que obrades a iniquidade. 24 Polo tanto, calquera que escoite estas miñas palabras e as faga, comparareino a un home sabio que edificou a súa casa sobre unha rocha: 25 E baixou a choiva, e viñeron as inundacións, e sopraron os ventos, e bateron contra aquela casa; e non se derrubou, porque estaba cimentada sobre unha rocha. 26 E todo aquel que escoita estas miñas palabras e non as practica, será comparado cun home tolo que edificou a súa casa sobre area. 27 E caeu a choiva, e viñeron as inundacións, e sopraron os ventos, e bateron contra aquela casa; e caeu; e grande foi a súa caída. 28 E aconteceu que, cando Xesús acabou estas palabras, a xente quedou abraiada da súa doutrina. 29 Porque ensinábaos coma quen ten autoridade, e non coma os escribas.
4