A ascensión e a caída de Uzías 2 Crónicas 26 1 Entón todo o pobo de Xudá tomou a Uzías, que tiña dezaseis anos, e proclamouno rei no lugar do seu pai Amasías. 2 Reconstruíu Elot e devolveuna a Xudá, despois de que o rei durmise cos seus pais. 3 Dezaseis anos tiña Uzías cando comezou a reinar, e reinou cincuenta e dous anos en Xerusalén. O nome da súa nai era Iecolías, de Xerusalén. 4 E fixo o que era recto aos ollos do Señor, segundo todo o que fixera o seu pai Amasías. 5 E buscou a Deus nos días de Zacarías, que tiña entendimento nas visións de Deus; e mentres buscou ao Señor, Deus o fixo prosperar. 6 Saíu e loitou contra os filisteos, derrubou a muralla de Gat, a muralla de Iabné e a muralla de Asdod, e edificou cidades arredor de Asdod e no medio dos filisteos. 7 E Deus axudouno contra os filisteos, contra os árabes que habitaban en Gurbaal e contra os mehunims. 8 Os amonitas déronlle agasallos a Uzías, e o seu nome estendeuse ata a entrada de Exipto, porque se fortaleceu enormemente. 9 Ademais, Uzías construíu torres en Xerusalén na porta da Esquina, na porta do Val e na curva da muralla, e fortificounas. 10 Tamén construíu torres no deserto e cavou moitos pozos, porque tiña moito gando, tanto na chaira como nas chairas; tamén labregos e videiros nas montañas e no Carmel, porque amaba a agricultura. 11 Ademais, Uzías tiña un exército de guerreiros que saían á guerra por bandas, segundo o número rexistrado por man do escriba Ieiel e do gobernador Maaseías, baixo a dirección de Hananías, un dos capitáns do rei. 12 O número total dos xefes das familias dos homes valentes era de dous mil seiscentos. 13 E baixo o seu mando había un exército de trescentos sete mil cincocentos homes, que facían a guerra con poder para axudar o rei contra o inimigo. 14 E Uzías preparou para todo o exército escudos, lanzas, cascos, cofias, arcos e fondas para lanzar pedras.
1
A ascensión e a caída de Uzías
15 E fixo en Xerusalén máquinas, inventadas por homes astutos, para colocalas sobre as torres e sobre os baluartes, para disparar frechas e grandes pedras. E o seu nome estendeuse lonxe, porque foi marabillosamente axudado, ata que se fixo forte. 16 Mais cando se fixo forte, o seu corazón enxalzouse para a súa destrución, porque transgrediu contra o Señor, o seu Deus, e entrou no templo do Señor para queimar incenso sobre o altar do incenso. 17 O sacerdote Azarías entrou tras del, e con el oitenta sacerdotes do Señor, homes valentes. 18 E opuxéronse a Uzías, o rei, e dixéronlle: Non che corresponde a ti, Uzías, queimar incenso ao Señor, senón aos sacerdotes, fillos de Aarón, que están consagrados para queimar incenso. Sae do santuario, porque cometeches unha transgresión; e iso non será para a túa honra do Señor Deus. 19 Entón Uzías enfureceuse, e tiña un incensario na man para queimar incenso; e mentres estaba enfadado cos sacerdotes, a lepra subiulle á fronte diante dos sacerdotes na casa do Señor, xunto ao altar do incenso. 20 E Azarías, o sumo sacerdote, e todos os sacerdotes, o miraron, e velaquí que tiña lepra na fronte, e botárono fóra de alí; e mesmo el apresurouse a saír, porque o Señor o ferira. 21 E o rei Uzías estivo leproso ata o día da súa morte, e viviu nunha casa illada, por ser leproso, porque foi expulsado da casa do Señor; e o seu fillo Jotam estaba á fronte da casa real, xulgando o pobo do país. 22 O resto dos feitos de Uzías, os primeiros e os últimos, escribiunos o profeta Isaías, fillo de Amoz. 23 E Uzías durmiu cos seus pais, e enterrárono cos seus pais no campo do enterramento que pertencía aos reis, porque dixeron que era leproso. E o seu fillo Jotam reinou no seu lugar.
Resumo do reinado do rei Uzías O rei Uzías (tamén coñecido como Azarías) ascendeu ao trono de Xudá con só 16 anos e reinou durante 52 anos. O seu relato en 2 Crónicas 26 é un poderoso estudo da devoción temperá, un éxito nacional sen precedentes e unha tráxica caída espiritual causada polo orgullo.
Desglose verso por verso Versículos 1–5 (O xurdimento e a piedade temperá): O pobo de Xudá fai rei a Uzías no lugar do seu pai Amasías. Fixo o que é recto aos ollos do Señor, buscando a Deus durante a vida de Zacarías, quen o instruíu nas visións de Deus. Mentres busca ao Señor, Deus o fai prosperar. Versículos 6–15 (Poder militar e innovación): Uzías libra unha guerra con éxito contra os filisteos e os árabes, derruba as murallas inimigas e fortifica Xerusalén con torres defensivas innovadoras e máquinas de guerra deseñadas para disparar frechas e grandes pedras. A súa fama esténdese lonxe porque recibe unha axuda marabillosa ata que se fai forte. Versículos 16–21 (Orgullo e xuízo divino): Cando Uzías se fai forte, o seu corazón elévase ata a súa destrución. Transgrede contra Deus ao entrar no templo para queimar incenso no altar de ouro. O sacerdote Azarías e 80 sacerdotes valentes enfróntanse a el, dicíndolle que queimar incenso só pertence aos fillos de Aarón. Uzías enfádase cun incensario na man e a lepra sae á luz na súa fronte. Versículos 22–23 (Un final illado): Uzías permanece leproso ata o día da súa morte. Vive nunha casa separada, excluído da casa do Señor, mentres o seu fillo Jotam administra o palacio real e xulga o pobo.
2
A ascensión e a caída de Uzías
Leccións clave Probas de prosperidade no carácter: O éxito e a riqueza adoitan presentar unha proba espiritual maior que as dificultades, tentando ás persoas a confiar en si mesmas en lugar de en Deus. O perigo da arrogancia: A caída de Uzías comezou no momento en que esqueceu o seu lugar e deixou que o orgullo corrompese o seu corazón. Respecto polas fronteiras sagradas (separación da Igrexa e do Estado) : Transgredir as ordenanzas e as fronteiras divinas, tal como fixo Uzías ao usurpar o cargo sacerdotal, trae graves consecuencias. A necesidade dunha responsabilidade valente: Azarías e os sacerdotes demostraron unha xusta audacia ao enfrontarse a un rei poderoso para protexer as normas sagradas.
3