Daniel CAPÍTULO 1 1 No terceiro ano do reinado de Xoaquín, rei de Xudá, chegou Nabucodonosor, rei de Babilonia, a Xerusalén e asediouna. 2 E o Señor puxo nas súas mans a Ioaquim, rei de Xudá, e parte dos utensilios da casa de Deus, que el levou á terra de Shinar, á casa do seu deus; e meteu os utensilios na casa do tesouro do seu deus. 3 E o rei díxolle a Axpenaz, xefe dos seus eunucos, que trouxese algúns dos fillos de Israel, e da descendencia do rei, e dos príncipes; 4 Nenos sen tacha, senón de bo aspecto, hábiles en toda sabedoría, astutos no coñecemento e entendidos na ciencia, e capaces de ocupar o posto no pazo do rei, e aos que lles ensinasen a erudición e a lingua dos caldeos. 5 E o rei designoulles unha provisión diaria da comida do rei e do viño que el bebía, alimentándoos así durante tres anos, para que ao cabo deles puidesen comparecer diante do rei. 6 Entre estes estaban, dos fillos de Xudá, Daniel, Hananías, Misael e Azarías. 7 Aos que o xefe dos eunucos puxolles nomes: a Daniel, Beltasar; a Hananías, Sadrac; a Misael, Mesac; e a Azarías, Abednego. 8 Pero Daniel decidiu no seu corazón non contaminarse coa porción da comida do rei nin co viño que este bebía; polo tanto, pediulle ao príncipe dos eunucos que non se deixase contaminar. 9 Deus lle concedera a Daniel o favor e a cariño do príncipe dos eunucos. 10 E o xefe dos eunucos díxolle a Daniel: «Temo ao meu señor o rei, que fixou a vosa comida e a vosa bebida. Por que debería ver as vosas caras peores que as dos rapaces da vosa especie? Entón, faredes que poña a miña cabeza en perigo ante o rei». 11 Entón Daniel díxolle a Melzar, a quen o xefe dos eunucos puxera sobre Daniel, Hananías, Misael e Azarías: 12 Pídoche que poñas a proba os teus servos durante dez días, e que nos dean leguminosas para comer e auga para beber. 13 Que se vexan diante de ti os nosos rostros e os rostros dos nenos que comen da porción da comida do rei; e como vexas, trata cos teus servos. 14 Así que el consentiu con eles neste asunto, e puxoos a proba durante dez días. 15 E ao cabo de dez días os seus rostros parecían máis fermosos e máis gordos de carne que todos os nenos que comeran a porción da comida do rei. 16 Así, Melzar quitoulles a porción da súa carne e o viño que debían beber, e deulles legumes. 17 Deus deulles a estes catro rapaces coñecemento e habilidade en toda aprendizaxe e sabedoría; e Daniel tiña entendimento en todas as visións e soños. 18 Cando se cumpriron os días que o rei lle dixera que debían traelos, o príncipe dos eunucos presentounos ante Nabucodonosor.
19 E o rei falou con eles; e entre todos eles non se atopou ninguén como Daniel, Hananías, Misael e Azarías; polo tanto, presentaronse diante do rei. 20 E en todos os asuntos de sabedoría e entendemento que o rei lles preguntou, atopounos dez veces mellores que todos os magos e astrólogos que había en todo o seu reino. 21 Daniel continuou ata o primeiro ano do rei Ciro. CAPÍTULO 2 1 No segundo ano do reinado de Nabucodonosor, Nabucodonosor tivo soños que lle perturbaron o espírito e o deixaron de durmir. 2 Entón o rei mandou chamar os magos, os astrólogos, os bruxos e os caldeos para que lle mostrasen os seus soños. E viñeron e presentáronse diante do rei. 3 E o rei díxolles: Soñei un soño, e o meu espírito atormentouse por coñecelo. 4 Entón os caldeos dixéronlle ao rei en siríaco: «Rei, vive para sempre! Cóntalles o soño aos teus servos e nós mostrarémoslle a súa interpretación». 5 O rei respondeu e díxolles aos caldeos: «A cousa xa non me di: se non me revelades o soño e a súa interpretación, seredes feitos anacos e as vosas casas serán convertidas nun esterco». 6 Mais se vós me contades o soño e a súa interpretación, recibiredes de min agasallos, recompensas e gran honra; pois, móstrademe o soño e a súa interpretación. 7 Responderon de novo, e dixeron: Que o rei lles conte o soño aos seus servos, e nós mostraremos a súa interpretación. 8 O rei respondeu e dixo: "Sei con certeza que queredes gañar tempo, porque vedes que o asunto se me pasou de enriba". 9 Mais se non me revelades o soño, só tedes unha sentencia, pois preparastes palabras mentireiras e corruptas para dicir diante de min, ata que o tempo cambie. Pois contademe o soño, e saberei que podedes mostrarme a súa interpretación. 10 Os caldeos responderon diante do rei, e dixeron: Non hai home na terra que poida declarar o asunto do rei; polo tanto, non hai rei, señor nin gobernante, que lle pregunte tales cousas a ningún mago, astrólogo ou caldeo. 11 E é algo pouco común o que o rei esixe, e non hai outro que poida manifestalo diante do rei, agás os deuses, que non moran con carne. 12 Por iso o rei enfureceuse e puxo moita furia, e ordenou que matasen a todos os sabios de Babilonia. 13 E publicouse o decreto de que os sabios fosen asasinados; e buscaron a Daniel e aos seus compañeiros para matalos. 14 Entón Daniel respondeu con consello e sabedoría a Arioc, capitán da garda do rei, que saíra para matar os sabios de Babilonia: 15 Respondeu e díxolle a Arioc, o capitán do rei: «Por que o rei deu o decreto tan precipitado?». Entón Arioc informou a Daniel do asunto. 16 Entón Daniel entrou e pediulle ao rei que lle dese tempo e que lle explicase a interpretación. 17 Entón Daniel foi para a súa casa e informou o asunto a Hananías, Misael e Azarías, os seus compañeiros: 18 para que implorasen a misericordia do Deus do ceo con respecto a este segredo; para que Daniel e os seus compañeiros non perecesen cos demais sabios de Babilonia.