Gideon, in dappere man Rjochters 6 1 En de bern fan Israel diene wat kwea wie yn 'e eagen fan 'e Heare; en de Heare joech harren sân jier yn 'e hân fan Midian. 2 En de hân fan Midian krige de oerhân oer Israel: en fanwegen de Midianiten makken de bern fan Israel har de hoalen dy't yn 'e bergen binne, en grotten en festingen. 3 En sa barde it, doe't Israel siedde hie, dat de Midianiten opkamen, en de Amalekiten, en de bern fan it Easten, sels dy kamen tsjin har op; 4 En hja sloegen har leger op en ferneatigen de opbringst fan it lân, oant Gaza ta, en lieten gjin iten oer foar Israel, gjin skiep, noch kij, noch ezel. 5 Want se kamen op mei harren fee en harren tinten, en se kamen as sprinkhanen yn mannichte; want sawol sy as harren kamielen wiene sûnder tel; en se kamen it lân yn om it te ferneatigjen. 6 En Israel rekke tige earm fanwegen de Midianiten; en de bern fan Israel rôpen ta de Heare. 7 En it barde, doe't de bern fan Israel ta de Heare rôpen fanwegen de Midianiten, 8 Dat de Heare in profeet nei de bern fan Israel stjoerde, dy't tsjin harren sei: Sa seit de Heare, de God fan Israel: Ik haw jimme út Egypte laat en út it slavehûs laat; 9 En Ik haw jimme rêden út 'e hân fan 'e Egyptners, en út 'e hân fan allegearre dy't jimme ûnderdrukten, en haw se foar jimme útdreaun, en haw jimme harren lân jûn; 10 En Ik sei tsjin jimme: Ik bin de Heare, jimme God; eangje net de goaden fan 'e Amoriten, yn waans lân jimme wenje; mar jimme hawwe myn stim net harke. 11 Doe kaam in ingel fan de Heare en siet ûnder in ikebeam dy't yn Ofra stie, dy't fan Joas, de Abiësryt, wie; en syn soan Gideon terskte weet yn 'e wynpers, om it te ferbergjen foar de Midianiten. 12 Doe ferskynde de ingel fan de Heare oan him en sei tsjin him: De Heare is mei dy, dû dappere held. 13 Doe sei Gideon tsjin him: Och myn Heare, as de Heare mei ús is, wêrom is ús dit allegearre dan oerkommen? En wêr binne al syn wûnders dy't ús foarâlden ús ferteld hawwe, sizzende: Hat de Heare ús net út Egypte laat? Mar no hat de Heare ús ferlitten en ús oerlevere yn 'e hannen fan 'e Midianiten.
1
Gideon, in dappere man
14 En de Heare seach him oan en sei: Gean yn dizze dyn krêft, en dû silst Israel rêde út 'e hân fan 'e Midianiten: haw Ik dy net stjoerd? 15 En hy sei tsjin him: Och myn Heare, wêrmei sil ik Israel rêde? Sjoch, myn famylje is earm yn Manasse, en ik bin de minste yn it hûs fan myn heit. 16 En de Heare sei tsjin him: Wiswier sil Ik mei dy wêze, en dû scilst de Midianiten as ien man ferslaan. 17 En hy sei tsjin him: As ik no genede yn jo eagen fûn haw, jou my dan in teken dat jo mei my sprekke. 18 Gean hjir net wei, freegje jo, oant ik by jo kom, en myn kado bring en it foar jo dellizze. En hy sei: Ik sil bliuwe oant jo weromkomme. 19 Doe gie Gideon deryn en makke in geitebokje klear en ûnsûrre koeken fan in efa moal: it fleis die er yn in koer, en de sop die er yn in pot, en brocht it him ûnder de iik en sette it foar. 20 Doe sei de ingel fan God tsjin him: Nim it fleis en de ûnsûrre koeken, liz se op dizze rots en jit de sop deroer. En hy die dat. 21 Doe rekke de ingel fan de Heare it ein fan 'e stêf dy't er yn 'e hân hie út en rekke it fleis en de ûnsûrre koeken oan; en dêr kaam fjoer op út 'e rots en fertarre it fleis en de ûnsûrre koeken. Doe ferdwûn de ingel fan de Heare út syn sicht. 22 Doe't Gideon seach dat it in ingel fan de Heare wie, sei Gideon: Och, Heare God! Want ik haw in ingel fan de Heare fan oantlit ta oantlit sjoen. 23 En de Heare sei tsjin him: Frede mei dy; eangje net, dû scilst net stjerre. 24 Doe boude Gideon dêr in alter foar de Heare, en neamde it Jehova-Shalom; oant hjoed de dei is it noch yn Ofra fan 'e Abiësriten. 25 En it barde dyselde nacht dat de Heare tsjin him sei: Nim de jonge bolle fan dyn heit, de twadde bolle fan sân jier âld, en slach it alter fan Baäl dat dyn heit hat ôf, en kap it bosk dat derby stiet om. 26 En bou in alter foar de Heare, dyn God, boppe op dizze rots, op it plak dêr't it foarskreaun is, en nim de twadde bolle en offerje in brânoffer mei it hout fan 'e boskje dy'tsto omkapst. 27 Doe naam Gideon tsien mannen fan syn tsjinstfeinten en die lykas de Heare him sein hie; en om't er bang wie foar it hûs fan syn heit en de mannen fan 'e stêd, koe er it net oerdeis dwaan, die er it by nacht. 28 Doe't de mannen fan 'e stêd de moarns betiid opstienen, sjuch, it alter fan Baäl wie delsmiten, en it bosk dat derby stie wie omkapt, en de twadde bolle waard offere op it alter dat boud wie. 29 En hja seinen tsjin elkoar: Wa hat dit dien? En doe't hja fregen en fregen, seinen hja: Gideon, de soan fan Joas, hat dit dien. 30 Doe seine de mannen fan 'e stêd tsjin Joas: Bring dyn soan út, dat er stjerre mei, om't er it alter fan Baäl ôfsnien hat, en om't er it bosk dat derby stie omkapt hat. 31 En Joäs sei tsjin allegearre dy't by him stiene: Sille jimme foar Baäl pleitsje? Sille jimme him rêde? Wa't foar him pleitsje sil, moat deade wurde wylst it noch moarns is; as er in god is, lit him dan foar himsels pleitsje, om't immen syn alter ôfbrutsen hat. 32 Dêrom neamde er him dy dei Jerubbaäl, en sei: Lit Baäl tsjin him pleitsje, om't er syn alter ôfbrutsen hat. 33 Doe kamen al de Midianiten en de Amalekiten en de bern fan it Easten byinoar, en gongen oer en setten har kamp op yn 'e delling fan Jizreël. 34 Mar de Geast fan de Heare kaam oer Gideon, en hy blies op in trompet; en Abiëzer waard efter him oan sammele. 35 En hy stjoerde boaden troch hiel Manasse; dy't ek efter him sammele waarden; en hy stjoerde boaden nei Aser, en nei Sebulon, en nei Naftali; en dy kamen op om har temjitte te kommen. 36 Doe sei Gideon tsjin God: As Jo Israel troch myn hân rêde wolle, lykas Jo sein hawwe, 37 Sjoch, ik sil in flees fan wollen op 'e flier lizze; en as de dau allinnich op it flees falt, en it oer de hiele grûn drûch bliuwt, dan sil ik witte dat jo Israel troch myn hân rêde sille, lykas jo sein hawwe.
2
Gideon, in dappere man
38 En sa barde it: want hy stie de oare moarns betiid op, en die it fleece byinoar, en wrong de dau út it fleece, in kom fol wetter. 39 Doe sei Gideon tsjin God: Lit dyn lilkens net tsjin my opkomme, en ik sil mar dizze kear sprekke; lit my it fleece, as jo it mar dizze kear beproevje; lit it no allinnich op it fleece droech wêze, en op 'e hiele grûn mei dauwe lizze. 40 En God die dat dy nacht: want it wie allinnich droech op it fleece, en der wie dau op 'e hiele grûn.
Rjochters 7 1 Doe stie Jerubbaäl, dat is Gideon, en al it folk dat by him wie, moarns op en setten har leger op by de boarne fan Harod, sadat it leger fan 'e Midianiten oan 'e noardkant fan harren lei, by de heuvel Moreh, yn 'e delling. 2 Doe sei de Heare tsjin Gideon: It folk dat by dy is, is te grut foar my om de Midianiten yn harren hannen te jaan, oars kin Israel him tsjin my opskeppe en sizze: Myn eigen hân hat my rêden. 3 No dêrom, gean en rop út yn 'e earen fan it folk en sis: Wa't bang en bang is, lit him weromkomme en ier fuortgean fan 'e berch Gilead. En twaëntweintich tûzen fan it folk kamen werom; en tsien tûzen bleaune oer. 4 Doe sei de Heare tsjin Gideon: It folk is noch tefolle; bring se nei it wetter, en Ik sil se dêr foar dy útsykje; en it sil barre, wa't Ik tsjin dy sis: Dizze sil mei dy gean, dy sil mei dy gean; en wa't Ik tsjin dy sis: Dizze sil net mei dy gean, dy sil net gean. 5 Doe brocht er it folk nei it wetter ta, en de Heare sei tsjin Gideon: Elk dy't mei syn tonge it wetter lekket lykas in hûn lekket, dy moatstû apart sette; en ek elkenien dy't op 'e knibbels bûcht om te drinken. 6 En it tal fan dyjingen dy't lepten, mei de hân oan 'e mûle, wie trijehûndert man; mar al it oare folk bûgde op 'e knibbels om wetter te drinken. 7 Doe sei de Heare tsjin Gideon: Troch de trijehûndert man dy't lept hawwe, sil Ik jimme rêde en de Midianiten yn dyn hân jaan; mar lit al it oare folk gean, elk man nei syn plak. 8 Doe naam it folk iten en harren trompetten mei; en hy stjoerde al de rest fan Israel, elk nei syn tinte, en hy hold dy trijehûndert man fêst; en it leger fan Midian wie ûnder him yn 'e delling. 9 En it barde dyselde nacht dat de Heare tsjin him sei: Meitsje jo klear, gean del nei it leger, want Ik haw it yn jo hân jûn. 10 Mar as jo bang binne om del te gean, gean dan mei jo tsjinner Pura nei it leger. 11 En dû scilst harkje nei wat se sizze; en dêrnei sille dyn hannen sterk wurde om nei it leger te gean. Doe gyng hy mei syn tsjinner Pura nei de bûtenkant fan 'e wapene mannen dy't yn it leger wiene. 12 En de Midianiten en de Amalekiten en al de bern fan it Easten leine yn 'e delling as sprinkhoannen yn mannichte; en har kamielen wiene sûnder tel, as it sân oan 'e seekant yn mannichte. 13 Doe't Gideon oankaam, sjoch, dêr wie in man dy't in dream oan syn meiminske fertelde, en sei: Sjoch, ik dreamde in dream, en sjoch, in gerstebôlekoeke rôle yn it leger fan Midian, en kaam by in tinte, en sloech derop dat it foel, en it omkearde, dat de tinte leech lei. 14 En syn meiman antwurde en sei: Dit is neat oars as it swurd fan Gideon, de soan fan Joas, in man fan Israel; want God hat Midian en it hiele leger yn syn hân jûn. 15 Doe't Gideon it ferhaal fan 'e dream en de útlis dêrfan hearde, bûgde er him foar de Heare en kaam werom nei it leger fan Israel. Hy sei: "Kom op, want de Heare hat it leger fan Midian yn jimme hân jûn." 16 En hy ferdielde de trijehûndert man yn trije groepen, en hy joech elkenien in trompet yn 'e hân, mei lege kruiken, en lampen yn 'e kruiken. 17 En hy sei tsjin harren: Sjoch nei my, en doch itselde; en as ik oan 'e bûtenkant fan it leger kom, sil it wêze dat jimme dwaan lykas ik doch. 18 As ik mei de trompet blaze, ik en allegearre dy't mei my binne, blaze dan ek op de trompetten oan alle kanten fan it hiele leger, en sizze: It swurd fan de Heare en fan Gideon.
3
Gideon, in dappere man
19 Doe kamen Gideon en de hûndert man dy't by him wiene oan 'e bûtenkant fan it kamp oan it begjin fan 'e middelste wacht; en se hiene de wacht krekt opsteld; en se bliezen op 'e trompetten en brutsen de kruiken dy't se yn 'e hannen hiene. 20 En de trije kompanen bliezen op 'e trompetten en brutsen de kruiken, en hâlden de lampen yn har lofterhân en de trompetten yn har rjochterhân om dermei te blazen; en se rôpen: It swurd fan 'e Heare en fan Gideon. 21 En hja stiene elk op syn plak, om it kamp hinne; en it hiele leger rûn, en rôp, en flechte. 22 En de trijehûndert bliezen op 'e trompetten, en de Heare sette it swurd fan elk tsjin syn meiminske, yn it hiele leger; en it leger flechte nei Bet-Sitta yn Sererat, en nei de grins fan Abel-Mehola, nei Tabbat. 23 En de mannen fan Israel kamen byinoar út Naftali, en út Aser, en út hiel Manasse, en setten de Midianiten achternei. 24 Doe stjoerde Gideon boaden troch it hiele berchlân fan Efraïm en sei: Kom del tsjin de Midianiten en nim de wetters yn oant Bet-bara en de Jordaan. Doe kamen al de mannen fan Efraïm byinoar en namen de wetters yn oant Bet-bara en de Jordaan. 25 En hja namen twa foarsten fan 'e Midianiten, Oreb en Seeb, en hja deaden Oreb op 'e rots Oreb, en Seeb deaden hja by de wynpers fan Seeb, en hja efterfolgen Midian, en brochten de hollen fan Oreb en Seeb nei Gideon oan 'e oare kant fan 'e Jordaan.
Rjochters 8 1 Doe seinen de mannen fan Efraïm tsjin him: Wêrom hastû ús sa oandien, datstû ús net roppen hast, doe'tstû tsjin de Midianiten yn 'e striid giest? En sy rûzjen skerp mei him. 2 Doe sei er tsjin harren: Wat haw ik no dien yn ferliking mei jimme? Is de neisliep fan Efraïm net better as de rispinge fan Abiëzer? 3 God hat de foarsten fan Midian, Oreb en Seëb, yn jimme hannen jûn; en wat koe ik dwaan yn ferliking mei jimme? Doe bedarre harren grime tsjin him, doe't er dat sein hie. 4 Doe kaam Gideon by de Jordaan, en gyng oer, hy en de trijehûndert mannen dy't by him wiene, wurch, mar se efterfolgen har noch altyd. 5 En hy sei tsjin de mannen fan Sukkot: Jou dochs brea oan it folk dat my folget, hwent se binne wurch, en ik sit Sebah en Salmunna, de keningen fan Midian, efternei. 6 Doe seinen de foarsten fan Sukkot: Binne de hannen fan Sebah en Salmunna no yn jo hân, dat wy jo leger brea jaan moatte? 7 Doe sei Gideon: Dêrom, as de Heare Sebah en Salmunna yn myn hân jûn hat, dan sil ik jimme fleis ferskuorre mei de toarnen fan 'e woastenije en mei distels. 8 En hy gyng dêrwei op nei Penuel, en spriek likegoed ta harren; en de mannen fan Penuel antwurden him lykas de mannen fan Sukkot him antwurde hiene. 9 En hy spriek ek tsjin de mannen fan Penuel en sei: As ik yn frede weromkom, sil ik dizze toer ôfbrekke. 10 Sebah en Salmunna wiene yn Karkor, en harren legers mei harren, sawat fyftjin tûzen man, alles wat oerbleaun wie fan al it leger fan 'e bern fan it Easten; want der foelen hûnderttweintich tûzen man dy't it swurd lutsen. 11 En Gideon gyng op lâns de wei fan 'e minsken dy't yn tinten wennen, eastlik fan Nobah en Jogbeha, en fersloech it leger, want it leger wie feilich. 12 Doe't Sebah en Salmunna flechten, sette hy harren achternei en naam de twa keningen fan Midian, Sebah en Salmunna, mei en sette it hiele leger yn ûnstjoer. 13 En Gideon, de soan fan Joas, kaam werom út 'e striid foardat de sinne op wie, 14 En hy fong in jonge man út 'e mannen fan Sukkot, en frege him om help; en hy beskreau him de foarsten fan Sukkot, en de âldsten dêrfan, sels santich en santich manlju.
4
Gideon, in dappere man
15 Doe kaam er by de mannen fan Sukkot en sei: Sjoch, dêr binne Sebah en Salmunna, dêr't jimme my mei útskolden hawwe en seine: Binne de hannen fan Sebah en Salmunna no yn dyn hân, dat wy dyn mannen dy't wurch binne brea jaan moatte? 16 En hy naam de âldsten fan 'e stêd, en toarnen fan 'e woastenije en distels, en dêrmei learde hy de mannen fan Sukkot. 17 En hy sloech de toer fan Penuel del, en fermoarde de mannen fan 'e stêd. 18 Doe sei er tsjin Sebah en Salmunna: Hokker soarte mannen wiene dat dy't jimme op Tabor fermoarde hawwe? En hja antwurden: Lykas do bist, sa wiene sy ek; elk fan harren like op 'e bern fan in kening. 19 En hy sei: It wieren myn bruorren, de soannen fan myn mem; sa wier as de Heare libbet, as jimme se yn libben litten hiene, soe ik jimme net deadzje. 20 En hy sei tsjin Jether, syn earstberne: "Stean op en deadzje se." Mar de jonge luts syn swurd net út, want hy wie bang, om't hy noch in jonge wie. 21 Doe seinen Sebah en Salmunna: "Meitsje dy oerein en falle op ús oan, want lykas de man is, sa is syn krêft." Doe stie Gideon op en fermoarde Sebah en Salmunna, en naam de sieraden dy't om 'e nekken fan har kamielen sieten, fuort. 22 Doe seine de mannen fan Israel tsjin Gideon: Hearskje oer ús, sawol dû as dyn soan en de soan fan dyn soan, want dû hast ús rêden út 'e hân fan Midian. 23 Doe sei Gideon tsjin harren: Ik sil net oer jimme hearskje, en myn soan sil ek net oer jimme hearskje; de Heare sil oer jimme hearskje. 24 Doe sei Gideon tsjin harren: Ik soe jimme in fersyk freegje wolle: jimme jouwe my in elk fan harren de earringen fan syn bút. (Want se hienen gouden earringen, om't se Ismaëliten wiene.) 25 En hja antwurden: Wy sille se graach jaan. En hja sprieden in klean út en smieten dêryn, in elk fan harren, de earringen fan syn bút. 26 En it gewicht fan 'e gouden earringen dy't er frege hie, wie tûzen en sânhûndert sikkel goud, neist de sieraden en halsbannen en pearse klean dy't de keningen fan Midian oan hiene, en neist de keatlingen dy't om 'e nekken fan har kamielen wiene. 27 En Gideon makke der in efod fan, en sette dy yn syn stêd, yn Ofra; en hiel Israel gie dêrhinne en hoerearre it efternei; dat ding waard in strik foar Gideon en foar syn hûs. 28 Sa waarden Midian ûnderwurpen foar de bern fan Israel, sadat se har hollen net mear optilden. En it lân wie fjirtich jier lang yn rêst yn 'e dagen fan Gideon. 29 En Jerubbaäl, de soan fan Joas, gyng hinne en wenne yn syn eigen hûs. 30 En Gideon hie sechstich soannen út syn lichem, want hy hie in protte froulju. 31 En syn byfrou dy't yn Sichem wie, dy krige him ek in soan, waans namme hy Abimelech neamde. 32 En Gideon, de soan fan Joas, stoar op hege leeftyd en waard begroeven yn it grêf fan syn heit Joas, yn Ofra fan 'e Abiësriten. 33 En it barde, sa gau as Gideon dea wie, dat de bern fan Israel har weromkearden, en efter Baäl oan hoerearren, en Baäl-Berith ta harren god makken. 34 En de bern fan Israel tochten net oan de Heare, harren God, dy't harren rêden hie út 'e hannen fan al harren fijannen oan alle kanten: 35 Se diene gjin goedens oan it hûs fan Jerubbaäl, nammentlik Gideon, neffens al it goede dat hy Israel dien hie.
Fers-foar-fers ferdieling It ferhaal fan Gideon yn Rjochters haadstikken 6 oant 8 is ien fan 'e meast oansprekkende ferhalen yn 'e Bibel. It beskriuwt in syklus fan opstân en ûnderdrukking fan in naasje, de tsjinstridige en eangstige rop fan in ûnwierskynlike held, in wûnderbaarlike militêre oerwinning behelle mei mar 300 man, en de komplekse neisleep fan sukses.
5
Gideon, in dappere man
Haadstik 6: De ûnderdrukking, de oprop en de tarieding Fersen 1–6 (De Midianityske ûnderdrukking): Omdat Israel die wat kwea wie yn 'e eagen fan 'e Heare, joech God harren sân jier lang yn 'e hân fan Midian. De Midianiten, Amalekiten en bern fan it easten ferwoaste it lân, ferneatigen gewaaksen en fee, en twongen de Israeliten om har te ferbergjen yn hoalen, grotten en bergen. Fersen 7–10 (De Profetyske Berisping): Doe't Israel ta de Heare rôp fanwegen de Midianiten, stjoerde God in profeet om har te herinnerjen oan Syn genede - hoe't Hy har út Egypte brocht en har gebea om de goaden fan 'e Amoriten net te frezen - mar se hiene Syn stim net folge. Fersen 11–16 (De ingel fan de Heare ferskynt): De ingel fan de Heare kaam en siet ûnder in iik yn Ofra, dy't fan Joas de Abiësryt wie. Syn soan, Gideon , wie weet oan it terskjen by de wynpers om it te ferbergjen foar de Midianiten. De ingel ferklearre: "De Heare is mei dy, dû dappere man." Gideon stelde dit yn twifel, en wiisde op 'e earmoede fan Israel en syn eigen lege status yn it hûs fan syn heit. De Heare fersekere him en sei: "Wiswier sil Ik mei dy wêze." Fersen 17–24 (It teken fan akseptaasje): Gideon frege om in teken om te bewizen dat it wier God wie dy't spruts, fleis en ûnsûrre koeken tariede. Doe't de ingel it offer oanrekke mei de punt fan syn stêf, kaam der fjoer út 'e rots en fertarre it, en de ingel ferdwûn. Doe't Gideon realisearre wa't it wie, freze er him foar syn libben, mar de Heare sei tsjin him: "Frede mei dy; eangst net: do silst net stjerre." Gideon boude dêr in alter mei de namme Jehova-shalom (De Heare is Frede). Fersen 25–32 (Ferneatiging fan it alter fan Baäl): Dyselde nacht sei God tsjin Gideon dat er de twadde bolle fan syn heit nimme moast en it alter fan syn heit foar Baäl ôfbrekke moast, wêrby't er it houten bosk (Asjera) derneist omhakke moast. Gideon die dit nachts mei tsien tsjinstfeinten út eangst foar syn famylje en de stedsmannen. Doe't de stêdsbewenners him de oare moarns ûntdutsen waarden, easken se syn dea, mar Joäs ferdigene him en sei: "Sille jimme foar Baäl pleitsje?... lit him foar syn eigen saak pleitsje." Dêrom waard Gideon Jerubbaäl neamd ("Lit Baäl tsjin him pleitsje"). Fersen 33–35 (De Geast fan God jout Gideon de krêft): De Midianiten en Amalekiten kamen byinoar en setten har kamp op yn 'e delling fan Jizreël. "De Geast fan 'e Heare kaam oer Gideon" (letterlik beklaaide him), en hy blies op in trompet, wêrtroch't de stammen fan Abiëzer, Aser, Sebulon en Naftali byinoar kamen om him te folgjen. Fersen 36–40 (It teken fan it flees): Noch altyd op syk nei gerêststelling, frege Gideon God om in teken mei in flees fan wol. Earst frege hy om dauwe allinich op it flees, wylst de grûn droech bleau; God joech it ta. Dêrnei frege hy dat it flees droech wêze soe, wylst de grûn dauwe hie; God die dat ek.
Haadstik 7: It tinne leger en de oerwinning op Midian Fersen 1–3 (It leger ynkoarten): Jerubbaäl (Gideon) en syn leger kampearren by de boarne fan Harod, wylst de Midianiten yn it noarden wiene. God sei tsjin Gideon dat it folk te grut wie , sadat Israel net foar harsels de gloarje boppe God opeaskje koe. God joech Gideon opdracht om oan te kundigjen dat elkenien dy't bang wie fuortgean koe. 22.000 manlju ferlieten , en lieten 10.000 efter.
6
Gideon, in dappere man
Fersen 4–8 (De Test fan it Wetter): God sei dat der noch tefolle wiene. Hy sei tsjin Gideon dat er harren nei it wetter bringe moast, dêr't Hy harren skiede soe. Dyjingen dy't it wetter mei harren tonge opsûpten as in hûn (300 manlju) waarden apart set. Dyjingen dy't knibbelen om te drinken waarden nei hûs stjoerd. Mei mar 300 manlju beloofde God Midian yn 'e hannen fan Gideon oer te jaan. Fersen 9–15 (De Midianityske Dream): Dy nacht sei God tsjin Gideon dat er nei it fijannige kamp gean moast, om't Hy it yn syn hân jûn hie. Begelaat troch syn tsjinner Phurah hearde Gideon in Midianityske soldaat oan syn kompanjon in dream fertelle oer in gerstbreakoek dy't yn it leger fan Midian tuimelde en in tinte rekke sadat dy ynstoarte. De oare soldaat ynterpretearre it: "Dit is neat oars as it swurd fan Gideon... want yn syn hân hat God Midian jûn." Gideon oanbidde God en gie mei fertrouwen werom nei syn mannen. Fersen 16–22 (De strategy fan lampen en kruiken): Gideon ferdielde de 300 mannen yn trije kompanjyen. Hy joech elke man in trompet, in lege kruik en in fakkel (lampe) yn 'e kruik . Se omsingelen it kamp nachts, bliezen op 'e trompetten, brutsen de kruiken, hâlden de fakkels yn har lofterhân en trompetten yn har rjochterhân, en rôpen: "It swurd fan 'e Heare en fan Gideon." Panyk greep it Midianityske kamp, en de Heare sette it swurd fan elke man tsjin syn meiminske yn it hiele leger. Fersen 23–25 (De Efterfolging): Mannen fan Israel út Naftali, Aser en Manasse efterfolgen de flechtsjende Midianiten. Gideon stjoerde boaden oer it berchlân fan Efraïm om de wetters foar harren by Bet-bara en de Jordaan te feroverjen, en finzen twa Midianityske prinsen, Oreb en Seëb , finzen nommen en eksekutearre , waans hollen se werom nei Gideon brochten.
Haadstik 8: De efterfolging, de konflikten en de neisleep Fersen 1–3 (In diplomatyske resolúsje mei Efraïm): De mannen fan Efraïm kleiden bitter dat se net earder oproppen wiene om te fjochtsjen. Gideon antwurde mei dimmenens en takt: "Wat haw ik no dien yn ferliking mei jimme? Is de neisliep fan 'e druven fan Efraïm net better as de wynstôk fan Abiëzer?" Syn sêfte antwurd kearde harren grime ôf. Fersen 4–9 (Wegering by Sukkot en Penuel): Gideon en syn útputte 300 mannen stieken de Jordaan oer yn 'e efterfolging fan 'e oerbleaune Midianityske keningen, Seba en Salmuna. Se fregen de âldsten fan Sukkot en Penuel om brea om de wurch troepen te iten te jaan, mar de lieders spotten mei Gideon en wegeren, en seinen dat se de keningen noch net finzen nommen hiene. Gideon warskôge harren dat hy weromkomme soe om harren te straffen mei toarnen en distels. Fersen 10–17 (Straf en Finzenname): Gideon ferraste it oerbleaune Midianityske leger en naam de keningen Sebah en Salmunna finzen . By syn weromkomst dissiplinearre hy de âldsten fan Sukkot mei woastyntoarnen en distels, en hy bruts de toer fan Penuel ôf en fermoarde de mannen fan 'e stêd. Fersen 18–21 (It lot fan 'e keningen): Gideon frege Sebah en Salmunna hokker soarte mannen se by Tabor fermoarde hiene, en ûntduts dat it syn eigen bruorren wiene. Hy joech syn âldste soan, Jeter, it befel om har te deadzjen, mar de jonge wie bang, om't er noch jong wie. De twa keningen fregen doe Gideon om har sels te deadzjen, en Gideon fermoarde har, en naam de healmoanne-sieraden fan 'e nekken fan har kamielen. Fersen 22–27 (De Gouden Efod en it Ferfal fan Israel): Israel besocht Gideon en syn komôf erflike hearskers te meitsjen, mar Gideon wegere stevich en ferklearre: "De Heare sil oer jimme
7
Gideon, in dappere man
hearskje." Gideon die lykwols in fersyk: dat elke man him in earring út harren bút jaan soe. Hy sammele 1.755 sikkel goud en makke in efod , dy't er yn syn stêd Ofra pleatste. Tragysk genôch gie hiel Israel dêr achter de efod oan hoerearje , en it waard in strik foar Gideon en syn hûs. Fersen 28–35 (Gideon syn dea en Israel syn ferjitnis): Midian waard ûnderwurpen, en it lân hie 40 jier rêst tidens it libben fan Gideon. Gideon stoar op in goede âlderdom en waard begroeven yn it grêf fan syn heit Joas. Fuort nei syn dea gongen de Israëliten werom nei geastlike oerhoer, oanbidden Baäl-Berith en ferjitte om freonlikens te toanen oan it hûs fan Jerubbaäl (Gideon) foar al it goede dat hy dien hie.
Wichtige lessen út it ferhaal fan Gideon God brûkt it ûnwierskynlike en it swakke: Gideon begon him te ferbergjen yn eangst en seach syn klan as de swakste yn Manasse. God fermindere syn leger bewust fan 32.000 nei 300 om te bewizen dat de oerwinning komt fan godlike macht, net fan minsklike macht. Geduld mei minsklike twifel: God moete Gideon syn djippe ûnfeiligens en fersyk om tekens (it fjoer en it fleece) mei ûnbidige geduld en genede, en boude syn leauwe stap foar stap sêft op. Wier Liederskip giet oer dimmenens: Gideon behearde mei súkses de fragile stampolityk (it kalmearjen fan 'e Efraïmiten) en wegere botwei keningsmacht, en erkende dat allinnich God oer Israel hearskje moast. It gefaar fan kompromis yn sukses: Nettsjinsteande syn ûnbidige oerwinningen waard Gideon syn skepping fan 'e gouden efod in geastlike fal (ôfgoaderij) foar syn famylje en naasje, en bewiisde dat geastlike waakzaamheid sels - en foaral - nei in grutte triomf nedich is.
8