La Dua Libro de la Paŝtisto de Hermas, kiu estas nomata Liaj Ordonoj ENKONDUKO 1 Kiam mi preĝis hejme kaj sidiĝis sur la lito, eniris al mi viro kun respektega rigardo, en paŝtista vesto, vestita per blanka mantelo, havante sian sakon sur la dorso kaj sian bastonon en la mano, kaj salutis min. 2 Mi respondis al lia saluto, kaj tuj li sidiĝis apud mi, kaj diris al mi: Mi estas sendita de tiu respektinda mesaĝisto, por ke mi restu kun vi dum ĉiuj ceteraj tagoj de via vivo. 3 Sed mi pensis, ke li venis por provi min, kaj mi diris al li: Kiu vi estas? Ĉar mi scias, al kiu mi estas konfidita. Li diris al mi: Ĉu vi min ne konas? Mi respondis: Ne. Mi estas, li diris, tiu paŝtisto, al kies zorgo vi estas konfidita. 4 Dum li ankoraŭ parolis, lia aspekto ŝanĝiĝis; kaj kiam mi sciis, ke li estas, al kiu mi estas konfidita, mi hontis, kaj subita timo min kaptis, kaj mi estis tute superfortita de malĝojo, ĉar mi parolis al li tiel malsaĝe. 5 Sed li diris al mi: Ne hontu, sed ricevu forton en via menso per la ordonoj, kiujn mi transdonos al vi. Ĉar, li diris, mi estas sendita por montri al vi ĉion, kion vi jam vidis, sed precipe tiujn, kiuj povas esti plej utilaj al vi. 6 Kaj unue skribu miajn Ordonojn kaj Similaĵojn, la reston vi skribu tiel, kiel mi montros al vi. Sed tial mi petas vin unue skribu miajn Ordonojn kaj Similaĵojn, por ke per ofta legado de ili vi pli facile memoru ilin. 7 Post tio mi skribis liajn Ordonojn kaj Parabolojn, kiel li ordonis al mi. 8 Kiujn aferojn, aŭdinte kaj plenumante ilin, vi observos kaj iros laŭ ili kaj ekzercos vin en ili kun pura menso, vi ricevos de la Sinjoro tion, kion li promesis al vi. 9 Sed se, aŭdinte ilin, vi ne pentos, sed ankoraŭ aldonos al viaj pekoj, li vin punos. 10 Ĉion ĉi ordonis al mi skribi la Paŝtisto, la anĝelo de pento.
KOMANDO 1 1 Unue kredu, ke ekzistas unu Dio, kiu kreis kaj formis ĉion el nenio en estaĵon. 2 Li komprenas ĉion, kaj estas nur grandega, ne komprenebla de iu ajn. 3 Kiu nek difineblas per iuj vortoj, nek koncepteblas per la menso. 4 Tial kredu al li, kaj timu lin, kaj timante lin, detenu vin de ĉia malbono. 5 Observu ĉi tiujn aferojn, kaj forĵetu ĉian volupton kaj maljustecon malproksimen de vi, kaj surmetu justecon, kaj vi vivos por Dio, se vi observos ĉi tiun ordonon. KOMANDO 2 1 Li diris al mi: Estu senkulpa kaj sen kaŝvestiĝo; tiel vi estos kiel bebo, kiu ne konas malicon, kiu detruas la vivon de homo. 2 Precipe gardu vin, ke vi ne parolu malbone pri iu ajn, nek volonte aŭskultu iun paroli malbone pri iu ajn. 3 Ĉar se vi ne observos ĉi tion, vi ankaŭ, kiu aŭdas, partoprenos en la peko de tiu, kiu parolas malbone, kredante la kalumnion; kaj vi ankaŭ havos pekon, ĉar vi kredis tiun, kiu parolis malbone pri via frato. 4 Kalumnio estas malutila afero; nekonstanta, malbona spirito; kiu neniam daŭras en paco, sed ĉiam estas en malkonkordo. Tial detenu vin de ĝi, kaj konservu pacon ĉiam pli kun via frato. 5 Surmetu sanktan konstantecon, en kiu ne estas pekoj, sed ĉio estas plena de ĝojo; kaj faru bonon per viaj laboroj. 6 Donu sen distingo al ĉiu bezonanto, ne dubante, al kiu vi donas. 7 Sed donu al ĉiuj, ĉar Dio volas, ke ni donu al ĉiuj el ĉiuj liaj propraj donacoj. Tial la ricevantoj donos raporton al Dio, kial ili ricevis kaj por kia celo. 8 Kaj kiu ricevas sen bezono, tiu donos konton; sed kiu donas, tiu estos senkulpa. 9 Ĉar li plenumis sian devon, kiel li ricevis ĝin de Dio; ne elektante, al kiu li donu, kaj al kiu ne. Kaj ĉi tiun servon li faris simple kaj al la gloro de Dio.
La Dua Libro de la Paŝtisto de Hermaso - Ordonoj
10 Observu do ĉi tiun ordonon, kiel mi transdonis ĝin al vi, por ke via pento troviĝu sincera, kaj por ke bono venu al via domo; kaj havu puran koron. KOMANDO 3 1 Kaj Li diris al mi: Amu la veron, kaj ĉiu parolo, kiu eliras el via buŝo, estu vera. 2 por ke la spirito, kiun la Eternulo donis por loĝi en via karno, troviĝu vera ĉe ĉiuj homoj; kaj gloriĝu la Eternulo, kiu donis al vi tian spiriton; ĉar Dio estas vera en ĉiuj Siaj vortoj, kaj en Li ne estas mensogo. 3 Tial do tiuj, kiuj mensogas, neas la Sinjoron kaj fariĝas rabistoj de la Sinjoro, ne redonante al Dio tion, kion ili ricevis de li. 4 Ĉar ili ricevis la spiriton sen mensogo; se do ili faras tion mensoganto, ili malpurigas la konfiditan aferon de la Sinjoro, kaj fariĝas trompantoj. 5 Kiam mi tion aŭdis, mi ploris amare; kaj kiam li vidis min ploranta, li diris al mi: Kial vi ploras? Kaj mi diris: Ĉar, sinjoro, mi dubas, ĉu mi povas esti savita? 6 Li demandis min: Kial? Mi respondis, ĉar sinjoro, mi neniam diris veran vorton en mia vivo; sed ĉiam vivis en hipokriteco, kaj asertis mensogon kiel veron al ĉiuj homoj; kaj neniu kontraŭdiris min, sed ĉiuj kredis miajn vortojn. Kiel do mi povas vivi, ĉar mi agis tiel? 7 Kaj li diris al mi: Vi pensas bone kaj vere. Ĉar vi devus, kiel servisto de Dio, iri en la vero, kaj ne kunigi malbonan konsciencon kun la spirito de vero, nek ĉagreni la sanktan kaj veran Spiriton de Dio. 8 Kaj mi respondis al li: Sinjoro, mi neniam antaŭe aŭskultis tiel atente ĉi tiujn aferojn. Li respondis: Nun vi aŭdas ilin; zorgu de nun, ke eĉ tiuj aferoj, kiujn vi antaŭe malvere diris por via komerco, per via nuna vero ricevu krediton. 9 Ĉar eĉ tiuj aferoj povas esti kreditaj, se por la estonteco vi diros la veron; kaj tiel farante vi atingos la vivon. 10 Kaj ĉiu, kiu aŭskultos ĉi tiun ordonon kaj plenumos ĝin kaj deturnos sin de ĉia mensogo, vivos antaŭ Dio. KOMANDO 4 1 Plue, li diris: Mi ordonas al vi, ke vi tenu vin ĉasta; kaj ke vi ne permesu, ke ia penso pri ia alia edziĝo aŭ pri malĉasteco eniru en vian koron; ĉar tia penso produktas grandan pekon. 2 Sed memoru la Eternulon ĉiam, kaj vi neniam pekos. Ĉar se tia malbona penso leviĝus en via koro, vi estus kulpa pri granda peko; kaj tiuj, kiuj faras tiajn agojn, sekvas la vojon de la morto. 3 Gardu vin do, kaj detenu vin de tia penso; ĉar kie ĉasteco restas en la koro de justulo, tie malbona penso neniam devus ekesti. 4 Kaj mi diris al li: Sinjoro, permesu al mi paroli iom kun vi. Li petis min plu paroli. Kaj mi respondis: Sinjoro, se viro fidela al la Sinjoro havas edzinon kaj kaptas ŝin en adulto, ĉu pekas viro, vivante ankoraŭ kun ŝi? 5 Kaj li diris al mi: Dum li ne scias ŝian pekon, li faras nenian kulpon vivante kun ŝi; sed se viro scios, ke sia edzino ofendis, kaj ŝi ne pentos pri sia peko, sed daŭrigos en sia malĉasteco, kaj viro tamen daŭre vivos kun ŝi, li
fariĝos kulpa pri ŝia peko kaj partoprenos kun ŝi en ŝia adulto. 6 Kaj mi diris al li: Kio do oni faru, se la virino persistas en sia peko? Li respondis: Ŝia edzo ŝin forsendu, kaj li restu sola. Sed se li forsendos sian edzinon kaj edziĝos kun alia, li ankaŭ adultas. 7 Kaj mi diris: Kio se la virino, kiu estas tiel forsendita, pentos kaj volos reveni al sia edzo, ĉu ŝi ne estos akceptata de li? Li diris al mi: Jes; kaj se ŝia edzo ŝin ne akceptos, li pekos kaj faros grandan ofendon kontraŭ si mem; sed li devus akcepti la ofendinton, se ŝi pentos; nur ne ofte. 8 Ĉar por la servistoj de Dio ekzistas nur unu pento. Kaj tial viro, kiu forsendas sian edzinon, ne devas preni alian, por ke ŝi ne pentu. 9 Tiu ĉi ago estas simila kaj ĉe la viro kaj ĉe la virino. Nun ili adultas, ne nur kiuj malpurigas sian karnon, sed ankaŭ kiuj faras bildon. Se do virino persistas en io tia kaj ne pentas, foriĝu de ŝi, kaj ne vivu kun ŝi, alie vi ankaŭ estos partoprenanto en ŝia peko. 10 Sed tial estas ordonite, ke kaj la viro kaj la virino restu needziĝintaj, por ke tiaj personoj pentu. 11 Kaj mi ne donas ian pretekston por fari ĉi tion; sed prefere, ke kiu ajn ofendis, ne plu ofendu. 12 Sed por iliaj antaŭaj pekoj, Dio, kiu havas la povon resanigi, donos kuracilon; ĉar li havas la povon super ĉio. 13 Mi demandis lin denove kaj diris: Ĉar la Sinjoro opiniis min inda, ke vi restu kun mi konstante, diru al mi kelkajn vortojn, ĉar mi komprenas nenion, kaj mia koro estas malmoliĝinta pro mia antaŭa parolo; kaj malfermu mian komprenon, ĉar mi estas tre malakra kaj komprenas nenion entute. 14 Kaj li respondis kaj diris al mi: Mi estas la servanto de pento, kaj mi donas komprenon al ĉiuj, kiuj pentas. Ĉu ne ŝajnas al vi, ke estas tre saĝe penti? Ĉar tiu, kiu tion faras, akiras grandan komprenon. 15 Ĉar li konscias, ke li pekis kaj agis malbone antaŭ la Eternulo, kaj li memoras en si, ke li ofendis, kaj pentas kaj ne plu faras malbonon, sed faras tion, kio estas bona, kaj humiligas sian animon kaj afliktas ĝin, ĉar li ofendis. Vi vidas do, ke pento estas granda saĝo. 16 Kaj mi diris al li: Tial, sinjoro, mi diligente esploras ĉion, ĉar mi estas pekulo, por ke mi sciu, kion mi devas fari, por ke mi vivu; ĉar miaj pekoj estas multaj. 17 Kaj li diris al mi: Vi vivos, se vi observos ĉi tiujn miajn ordonojn. Kaj ĉiu, kiu aŭdos kaj plenumos ĉi tiujn ordonojn, vivos antaŭ Dio. 18 ¶ Kaj mi diris al li: Mi jam nun aŭdis de iuj instruistoj, ke ne ekzistas alia pento krom tiu de bapto; kiam ni malsupreniras en la akvon kaj ricevas la pardonon de niaj pekoj; kaj ke post tio ni ne plu devas peki, sed vivi en pureco. 19 Kaj li diris al mi: Vi estas ĝuste informita. Tamen, ĉar nun vi diligente esploras ĉion, mi ankaŭ tion montros al vi; tamen ne tiel, ke mi donu ian pretekston por peko, nek al tiuj, kiuj poste kredos, nek al tiuj, kiuj jam kredis al la Sinjoro. 20 Ĉar nek tiuj, kiuj ĵus ekkredis, nek kiuj poste kredos, havas penton pri pekoj, sed pardonon de ili. 21 Sed koncerne tiujn, kiuj estas vokitaj al la kredo, kaj ĉar ili falis en ian ajn gravan pekon, la Sinjoro destinis penton, ĉar Dio konas la pensojn de ĉiuj homaj koroj, kaj iliajn malfortecojn, kaj la multfacetan malbonecon de la diablo,
La Dua Libro de la Paŝtisto de Hermaso - Ordonoj
kiu ĉiam elpensas ion kontraŭ la servistoj de Dio, kaj malice metas kaptilojn por ili. 22 Tial nia kompatema Sinjoro kompatis sian kreitaĵon, kaj destinis tiun penton, kaj donis al mi ĝian potencon. Kaj tial mi diras al vi, ke se iu post tiu granda kaj sankta voko estos tentata de la diablo kaj pekos, li havas unu penton. Sed se li ofte pekos kaj pentos, tio ne utilos al tia homo; ĉar li apenaŭ vivos por Dio. 23 Kaj mi diris: Sinjoro, mi estas revivigita, ĉar mi tiel diligente aŭskultis ĉi tiujn ordonojn. Ĉar mi komprenas, ke se mi ne plu aldonos ion plu al miaj pekoj, mi estos savita. 24 Kaj li diris: Vi estos savita; kaj tiel ankaŭ ĉiuj aliaj, kiuj observos ĉi tiujn ordonojn. 25 Kaj mi denove diris al li: Sinjoro, ĉar vi pacience aŭskultas min, montru al mi ankoraŭ unu aferon. Diru al mi, li diris, kio ĝi estas. 26 Kaj mi diris: Se edzo aŭ edzino mortas, kaj la postvivanto edziĝas denove, ĉu li pekas per tio? Kiu edziĝas, li diras, ke li ne pekas; tamen, se li restas fraŭla, li per tio akiros al si grandan honoron antaŭ la Eternulo. 27 Konservu do vian ĉastecon kaj modestecon, kaj vi vivos por Dio. Observu de nun tion, kion mi diras al vi kaj ordonas al vi observi, de la tempo, kiam mi estas transdonita al vi kaj loĝas en via domo. 28 Tiel viaj antaŭaj pekoj estos pardonitaj, se vi observos ĉi tiujn miajn ordonojn. Kaj tiel same estos pardonitaj ĉiuj aliaj, kiuj observos ĉi tiujn miajn ordonojn. KOMANDO 5 1 Estu pacienca, li diras, kaj longepacienca; tiel vi regos super ĉiuj malbonaj faroj, kaj plenumos ĉian justecon. 2 Ĉar se vi estos pacienca, la Sankta Spirito, kiu loĝas en vi, estos pura kaj ne estos mallumigita de iu ajn malbona spirito; sed estante plena de ĝojo, vi estos plivastigita kaj festenos en la korpo, en kiu ĝi loĝas, kaj servos la Sinjoron kun ĝojo kaj en granda paco. 3 Sed se ia kolero vin kaptos, tuj la Sankta Spirito, kiu estas en vi, rektiĝos kaj provos foriri de vi. 4 Ĉar li estas sufokita de la malbona spirito, kaj ne havas la liberecon servi la Sinjoron kiel li volus, ĉar li estas ĉagrenita de kolero. Kiam do ambaŭ spiritoj loĝas kune, tio estas detrua por la homo. 5 Kvazaŭ oni prenus iom da absinto kaj metus ĝin en vazon da mielo, la tuta mielo putriĝus; kaj granda kvanto da mielo putriĝus per tre malmulte da absinto kaj perdus la dolĉecon de la mielo, kaj ne plu estus akceptebla al sia Sinjoro, ĉar la tuta mielo fariĝis amara kaj perdis sian utilon. 6 Sed se oni ne metas absinton en la mielon, ĝi estas dolĉa kaj utila al sia Sinjoro. Tiel pacienco estas pli dolĉa ol mielo, kaj utila al la Sinjoro, kiu loĝas en ĝi. 7 Sed kolero estas senutila. Se do kolero miksiĝas kun pacienco, la animo estas afliktita, kaj ĝia preĝo ne utilas antaŭ Dio. 8 Kaj mi diris al li: Sinjoro, mi volas scii la pekecon de kolero, por ke mi povu min gardi de ĝi. Kaj li diris al mi: Vi scios ĝin; kaj se vi ne gardos vin de ĝi, vi perdos vian esperon kun via tuta familio. Tial foriru de ĝi. 9 Ĉar Mi, la mesaĝisto de justeco, estas kun vi; kaj ĉiuj, kiuj foriras de ĝi, kiuj pentos per sia tuta koro, vivos antaŭ Dio; kaj Mi estos kun ili, kaj gardos ilin ĉiujn.
10 Ĉar ĉiuj, kiuj pentis, estas pravigitaj de la plej sankta mesaĝisto, kiu estas ministro de savo. 11 Kaj nun, li diras, aŭdu la malbonecon de kolero; kiel malbona kaj malutila ĝi estas, kaj kiel ĝi renversas la servistojn de Dio; ĉar ĝi ne povas vundi tiujn, kiuj estas plenaj de fido, ĉar la potenco de Dio estas kun ili; sed ĝi renversas la dubantajn kaj tiujn, kiuj estas senfidaj. 12 Ĉar tiel ofte kiel ĝi vidas tiajn homojn, ĝi ĵetas sin en iliajn korojn; kaj tial viro aŭ virino estas en amareco pro nenio, pro la aferoj de la vivo, aŭ pro nutraĵo, aŭ pro vana vorto, se iu hazarde falus en ĝin; aŭ pro iu amiko, aŭ pro ŝuldo, aŭ pro iuj aliaj superfluaj aferoj de simila naturo. 13 Ĉar ĉi tiuj aferoj estas malsaĝaj kaj superfluaj kaj vanaj por la servistoj de Dio. Sed trankvileco estas forta kaj influa; kaj tre potenca; kaj sidas en granda spaco; estas gaja, ĝojas en paco; kaj gloras Dion ĉiam kun humileco. 14 Kaj ĉi tiu pacienco restas ĉe tiuj, kiuj estas plenaj de fido. Sed kolero estas malsaĝa, kaj malpeza, kaj malplena. Nun amareco naskiĝas el malsaĝeco; per amareco, kolero; per kolero, furiozo. Kaj ĉi tiu furiozo, devenanta de tiom da malbonaj principoj, kaŭzas grandan kaj nekuraceblan pekon. 15 Ĉar kiam ĉio ĉi estas en la sama homo, en kiu loĝas la Sankta Spirito, la vazo ne povas ilin enteni, sed superfluas; kaj ĉar la Spirito, estante milda, ne povas resti kun la malbonulo, ĝi foriras kaj loĝas kun la humilulo. 16 Kiam do ĝi foriras de la homo, en kiu ĝi loĝis, tiu homo seniĝas de la Sankta Spirito, kaj poste pleniĝas per malbonaj spiritoj kaj blindiĝas per malbonaj pensoj. Tiel okazas al ĉiuj koleraj homoj. 17 Tial deturnu vin de kolero kaj surmetu egalanimecon, kaj rezistu furiozon; tiel vi estos trovita kun modesteco kaj ĉasteco de Dio. Gardu vin do bone, ke vi ne malatentu ĉi tiun ordonon. 18 Ĉar se vi obeos ĉi tiun ordonon, tiam vi ankaŭ povos observi la aliajn ordonojn, kiujn mi ordonos al vi. 19 Tial do nun fortigu vin per ĉi tiuj ordonoj, por ke vi vivu al Dio. Kaj kiu ajn observos ĉi tiujn ordonojn, tiu vivos al Dio. KOMANDO 6 1 Mi ordonis al vi, li diris, en miaj unuaj ordonoj, ke vi konservu fidon kaj timon kaj penton. Jes, Sinjoro, mi diris. 2 Li daŭrigis: Sed nun mi montros al vi la virtojn de ĉi tiuj ordonoj, por ke vi sciu iliajn efikojn; kiel ili estas preskribitaj egale al la justuloj kaj al la maljustuloj. 3 Kredu do la justulon, sed ne fidu la maljustulon. Ĉar justeco gardas la ĝustan vojon, sed maljusteco la malbonan vojon. 4 Tial tenu vin sur la ĝusta vojo, kaj forlasu la malbonan; ĉar la malbona vojo ne havas bonan finon, sed havas multajn falpuŝiĝojn; ĝi estas malglata kaj plena de dornoj, kaj kondukas al pereo; kaj ĝi estas malutila al ĉiuj, kiuj iras sur ĝi. 5 Sed tiuj, kiuj iras laŭ la ĝusta vojo, iras egale kaj sen ofendiĝo; ĉar ĝi ne estas malglata nek dorna. 6 Vi vidas do kiel plej bone estas iri laŭ tiu ĉi vojo. Vi do iros, li diras, kaj ĉiuj aliaj, kiuj kredas je Dio per sia tuta koro, trairos ĝin.
La Dua Libro de la Paŝtisto de Hermaso - Ordonoj
7 Kaj nun, li diras; komprenu unue kio apartenas al fido. Estas du anĝeloj kun la homo; unu de justeco, la alia de maljusteco. 8 Kaj mi diris al li: Sinjoro, kiel mi scios, ke ekzistas du tiaj anĝeloj kun homo? Aŭskultu, li diras, kaj komprenu. 9 La anĝelo de justeco estas milda kaj modesta, kaj afabla, kaj trankvila. Kiam do li eniras vian koron, tuj li parolas kun vi pri justeco, pri modesteco, pri ĉasteco, pri malavareco, pri pardono, pri karitato kaj pieco. 10 Kiam ĉio ĉi venos en vian koron, sciu do, ke la anĝelo de justeco estas kun vi. Tial aŭskultu ĉi tiun anĝelon kaj liajn farojn. 11 Lernu ankaŭ la farojn de la anĝelo de maljusteco. Li estas unue amara, kolera kaj malsaĝa; kaj liaj faroj estas malutilaj kaj renversas la servistojn de Dio. Kiam do ĉi tiuj aferoj venos en vian koron, vi scios per liaj faroj, ke li estas la anĝelo de maljusteco. 12 Kaj mi diris al li: Sinjoro, kiel mi komprenos ĉi tion? Aŭskultu, li diras, kaj komprenu. Kiam atakos vin kolero aŭ maldolĉeco, sciu, ke li estas en vi. 13 Kiel ankaŭ, kiam venas sur vin la deziro al multaj aferoj kaj al la plej bonaj manĝaĵoj kaj al ebrieco; kiam venas sur vin la amo al la aferoj de aliaj, aroganteco kaj troa parolado kaj ambicio kaj similaj aferoj. 14 Kiam do ĉi tio venos en vian koron, sciu, ke la anĝelo de maljusteco estas kun vi. Ĉar vi do scias liajn farojn, deturniĝu de ĉio, kaj ne donu al li fidon, ĉar liaj faroj estas malbonaj kaj ne taŭgas por la servistoj de Dio. 15 Jen do vi havas la farojn de ambaŭ ĉi tiuj anĝeloj. Komprenu nun kaj kredu la anĝelon de justeco, ĉar lia instruo estas bona. 16 Ĉar kiom ajn feliĉa homo estu, tamen se la pensoj de la alia anĝelo leviĝas en lian koron, tiu viro aŭ virino nepre pekos. 17 Sed kiom ajn malbona estu viro aŭ virino, se la faroj de la anĝelo de justeco venas en lian koron, tiu viro aŭ virino nepre devas fari ian bonon. 18 Vi vidas do, kiel bone estas sekvi la anĝelon de justeco. Se do vi lin sekvos kaj 2 submetiĝos al liaj faroj, vi vivos al Dio. Kaj ĉiuj, kiuj submetiĝos al liaj faroj, ankaŭ vivos al Dio. KOMANDO 7 1 Timu Dion, li diras, kaj observu Liajn ordonojn. Ĉar se vi observos Liajn ordonojn, vi estos potenca en ĉiu faro, kaj ĉiuj viaj faroj estos bonegaj. Ĉar timante Dion, vi faros ĉion bone. 2 Jen estas tiu timo, per kiu vi devas esti afekciita, por ke vi saviĝu. Sed ne timu la diablon; ĉar se vi timas la Eternulon, vi regos lin, ĉar en li ne estas potenco. 3 Nun se en li ne estas potenco, tiam li ankaŭ ne estas timinda. Sed tiu, en kiu estas granda potenco, tiu estas timinda; ĉar ĉiu, kiu havas potencon, estas timinda. Sed tiu, kiu ne havas potencon, estas malestimata de ĉiuj. 4 Timu la farojn de la diablo, ĉar ili estas malbonaj. Ĉar timante la Sinjoron, vi timos kaj ne faros la farojn de la diablo, sed gardu vin de ili. 5 Tial ekzistas duobla timo; se vi ne volas fari malbonon, timu la Eternulon, kaj vi ne faros ĝin. Sed se vi volas fari bonon, la timo antaŭ la Eternulo estas forta, kaj granda kaj glora.
6 Timu do Dion, kaj vi vivos; kaj ĉiu, kiu timas Lin kaj observas Liajn ordonojn, havas vivon ĉe la Eternulo. Sed tiuj, kiuj ne observas ilin, ne havas vivon en ili. KOMANDO 8 1 Mi diris al vi, li diris, ke ekzistas du specoj de kreitaĵoj de la Sinjoro, kaj ke ekzistas duobla abstinado. De iuj aferoj do vi devas abstini, kaj de aliaj ne. 2 Mi respondis: Diru al mi, sinjoro, de kio mi devas sin deteni, kaj de kio ne. Aŭskultu, li diris. Gardu vin de malbono, kaj ne faru ĝin; sed ne detenu vin de bono, sed faru ĝin. Ĉar se vi sin detenos de bono, kaj ne faros ĝin, vi pekos. Detenu vin do de ĉia malbono, kaj vi konos ĉian justecon. 3 Mi diris: Kiuj malbonaĵoj estas, de kiuj mi devas sin deteni? Aŭskultu, li diris: de adulto, de ebrieco, de tumultoj, de troa manĝado, de frandaĵoj kaj malhonesteco, de fiereco, de fraŭdo, de mensogado, de kalumniado, de hipokriteco, de memorado pri ofendoj, kaj de ĉia blasfemado. 4 Ĉar ĉi tiuj estas la faroj de maljusteco, de kiuj la servisto de Dio devas sin deteni. Ĉar kiu ne povas sin deteni de ĉi tiuj aferoj, tiu ne povas vivi por Dio. 5 Sed aŭdu, li diris, kio sekvas el ĉi tiaj aferoj: ĉar efektive estas multaj pliaj, de kiuj la servisto de Dio devas sin deteni. De ŝtelo kaj trompado; de falsa atesto, de avideco, de fanfaronado kaj ĉio simila. 6 Ĉu ĉi tiuj aferoj ŝajnas al vi malbonaj aŭ ne? Vere ili estas tre malbonaj por la servistoj de Dio. Tial la servisto de Dio devas sin deteni de ĉiuj ĉi tiuj faroj. 7 Gardu vin do de ili, por ke vi vivu por Dio kaj estu enskribita inter tiuj, kiuj sindetenas de ili. Kaj tiel mi montris al vi, kion vi devas eviti: nun lernu, de kio vi ne devas sindeteni. 8 Ne detenu vin de bonaj faroj, sed faru ilin. Aŭskultu, li diris, kia estas la virto de tiuj bonaj faroj, kiujn vi devas fari, por ke vi saviĝu. La unua el ĉiuj estas fido; timo antaŭ la Sinjoro; karitato; konkordo; justeco; vero; pacienco; ĉasteco. 9 Nenio estas pli bona ol ĉi tiuj aferoj en la vivo de homo; kiu observos kaj faros ĉi tiujn aferojn en sia vivo. Aŭskultu poste kio sekvas ĉi tiujn. 10 Servi al la vidvinoj; ne malestimi orfojn kaj malriĉulojn; elaĉeti la servistojn de Dio el neceso; esti gastama; (ĉar en gastamo estas iafoje granda frukto) ne esti disputema, sed esti trankvila. 11 Esti humila super ĉiuj homoj; respekti la maljunulojn; peni esti justa; respekti la fratecon; elteni ofendojn; esti pacienca; ne forĵeti tiujn, kiuj defalis de la fido, sed konverti ilin kaj kuraĝigi ilin; admoni pekulojn; ne subpremi tiujn, kiuj estas niaj ŝuldantoj; kaj ĉiujn aliajn similajn aferojn. 12 Ĉu ĉi tiuj aferoj ŝajnas al vi bonaj aŭ ne? Kaj mi diris: Kio povas esti pli bona ol ĉi tiuj vortoj? Vivu do, li diris, laŭ ĉi tiuj ordonoj, kaj ne deturniĝu de ili. Ĉar se vi observos ĉiujn ĉi tiujn ordonojn, vi vivos al Dio. Kaj ĉiuj, kiuj observos ĉi tiujn ordonojn, vivos al Dio. KOMANDO 9 1 Li diris al mi denove: Forigu de vi ĉian dubon; kaj demandu nenion, kiam vi petas ion de la Sinjoro; dirante en
La Dua Libro de la Paŝtisto de Hermaso - Ordonoj
vi: kiel mi povos peti ion de la Sinjoro kaj ricevi ĝin, ĉar mi tiom grave pekis kontraŭ li? 2 Ne pensu tiel, sed turnu vin al la Eternulo per via tuta koro, kaj petu Lin sen hezito, kaj vi scios la kompaton de la Eternulo; ke Li ne forlasos vin, sed plenumos la peton de via animo. 3 Ĉar Dio ne estas kiel homoj, memorante la vundojn, kiujn li ricevis; sed li forgesas vundojn kaj kompatas sian kreitaĵon. 4 Tial purigu vian koron de ĉiuj malvirtoj de ĉi tiu nuna mondo; kaj observu la ordonojn, kiujn mi antaŭe transdonis al vi de Dio; kaj vi ricevos ĉiujn bonajn aferojn, kiujn vi petos, kaj nenio mankos al vi el ĉiuj viaj petoj; se vi petos la Sinjoron sen hezito. 5 Sed tiuj, kiuj ne estas tiaj, ricevos nenion el tio, kion ili petas. Ĉar tiuj, kiuj estas plenaj de fido, petas ĉion kun konfido, kaj ricevas de la Sinjoro, ĉar ili petas sen dubo. Sed tiu, kiu dubas, apenaŭ vivos al Dio, se li ne pentos. 6 Tial purigu vian koron de dubado, kaj metu fidon kaj fidu Dion, kaj vi ricevos ĉion, kion vi petos. Sed se vi hazarde petos ion kaj ne ricevos ĝin, tamen ne tial dubu, ĉar vi ne tuj ricevis la peton de via animo. 7 Ĉar eble vi ne tuj ricevos ĝin pro via provo, aŭ pro iu peko, kiun vi ne konas. Sed ne ĉesu peti, kaj tiam vi ricevos. Alie, se vi ĉesos peti, vi devos plendi pri vi mem, kaj ne pri Dio, ke li ne donis al vi tion, kion vi deziris. 8 Konsideru do ĉi tiun dubadon, kiel kruela kaj malutila ĝi estas; kaj kiel ĝi tute elradikigas multajn el la fido, kiuj estis tre fidelaj kaj firmaj. Ĉar ĉi tiu dubado estas filino de la diablo, kaj agas tre malbone kontraŭ la servistoj de Dio. 9 Malestimu ĝin do, kaj vi regos ĝin en ĉiu okazo. Surmetu firman kaj potencan fidon: ĉar la fido promesas ĉion kaj perfektigas ĉion. Sed dubanto ne kredos, ke ĝi atingos ion ajn, per ĉio, kion ĝi povas fari. 10 Vi vidas do, li diris, ke fido venas de supre, de Dio; kaj ĝi havas grandan potencon. Sed dubado estas spirito de la tero, devenas de la diablo, kaj ĝi ne havas potencon. 11 Konservu do la virton de la fido, kaj deturnu vin de dubado, en kiu ne estas virto, kaj vi vivos al Dio. Kaj ĉiuj, kiuj faras tion, vivos al Dio. KOMANDO 10 1 Forigu de vi ĉian malĝojon; ĉar ĝi estas fratino de dubo kaj kolero. Kiel, sinjoro, mi diris, ĝi estas fratino de ĉi tiuj? ĉar malĝojo, kolero kaj dubo ŝajnas al mi tre malsamaj unu de la alia. 2 Kaj li respondis: Ĉu vi estas sensa, ke vi ĝin ne komprenas? Ĉar malĝojo estas la plej malutila el ĉiuj spiritoj, kaj la plej malbona por la servistoj de Dio: ĝi detruas la spiritojn de ĉiuj homoj, kaj turmentas la Sanktan Spiriton; kaj ankaŭ, ĝi savas. 3 Sinjoro, mi diris, mi estas tre malsaĝa, kaj ne komprenas ĉi tiujn aferojn. Mi ne povas kompreni kiel ĝi povas turmenti, kaj tamen savi. Aŭskultu, li diris, kaj komprenu. Tiuj, kiuj neniam serĉis la veron, nek demandis pri la majesto de Dio, sed nur kredis, estas implikitaj en la aferoj de la paganoj. 4 Kaj ekzistas alia mensoga profeto, kiu detruas la mensojn de la servistoj de Dio; tio estas de tiuj, kiuj dubas, ne de tiuj, kiuj plene fidas la Eternulon. Nun tiuj dubuloj venas al li, kvazaŭ al dia spirito, kaj demandas al li, kio okazos al ili.
5 Kaj ĉi tiu mensoga profeto, havante en si neniun potencon de la dia Spirito, respondas al ili laŭ iliaj postuloj, kaj plenigas iliajn animojn per promesoj laŭ ilia deziro. Tamen tiu profeto estas vanta, kaj respondas vanaĵojn al tiuj, kiuj mem estas vanaj. 6 Kaj ĉion, kion vantaj homoj demandas al li, li respondas al ili vane. Tamen li parolas iujn aferojn vere. Ĉar la diablo plenigas lin per sia spirito, por ke li povu renversi iujn el la justuloj. 7 Ĉiuj do, kiuj estas fortaj en la fido al la Sinjoro kaj surmetis la veron, ne aliĝas al tiaj spiritoj, sed foriras de ili. Sed tiuj, kiuj estas dubindaj kaj ofte pentas kiel la paganoj, konsultas ilin kaj amasigas al si grandan pekon, servante idolojn. 8 Tial ĉiuj tiaj, demandu ilin ĉiuokaze; ili adoras idolojn, kaj ili estas malsaĝaj kaj senveraj. 9 Ĉar ĉiu spirito, donita de Dio, ne bezonas esti petita; sed havante la potencon de la dieco, ĝi parolas ĉion el si mem, ĉar li venas de supre, el la potenco de Dio. 10 Sed tiu, kiu estas demandita, parolas laŭ la deziroj de homoj, kaj pri multaj aliaj aferoj de la nuna mondo, ne komprenas la aferojn, kiuj rilatas al Dio. Ĉar tiuj spiritoj estas mallumigitaj pro tiaj aferoj, kaj koruptitaj kaj rompitaj. 11 Kiel bonaj vitoj, se neglektitaj, estas premataj de fiherboj kaj dornoj, kaj fine mortigataj de ili; tiel estas la homoj, kiuj kredas tiajn spiritojn. 12 Ili sin dediĉas al multaj agoj kaj aferoj, kaj estas senprudentaj, kaj kiam ili pensas pri aferoj rilatantaj al Dio, ili komprenas nenion; sed se iam ili aŭdas ion pri la Sinjoro, iliaj pensoj estas sur siaj aferoj. 13 Sed tiuj, kiuj timas la Eternulon kaj esploras la veron pri Dio, havante ĉiujn siajn pensojn al la Eternulo, komprenas ĉion, kion oni diras al ili, kaj tuj komprenas ĝin, ĉar ili havas la timon antaŭ la Eternulo en si. 14 Ĉar kie loĝas la spirito de la Sinjoro, tie ankaŭ estas multe da kompreno. Tial aliĝu al la Sinjoro, kaj vi komprenos ĉion. 15 Lernu nun, ho malsaĝulo! kiel malĝojo turmentas la Sanktan Spiriton, kaj kiel ĝi savas. Kiam homo dubanta okupiĝas pri ia afero, kaj ne plenumas ĝin pro sia dubado, tiu ĉi malĝojo eniras lin, kaj malĝojigas la Sanktan Spiriton, kaj malĝojigas lin. 16 Denove, kolero kiam ĝi trafas iun homon pro iu ajn afero, li estas forte movita; kaj tiam denove malĝojo eniras la koron de tiu, kiu estis movita de kolero, kaj li estas maltrankvila pro tio, kion li faris, kaj pentas, ĉar li faris malbonon. 17 Tial ŝajnas, ke ĉi tiu malĝojo alportas savon, ĉar li pentas pri sia malbona faro. Sed ambaŭ aliaj aferoj, nome dubado kaj malĝojo, kiel antaŭe menciitaj, turmentas la spiriton: dubado, ĉar lia laboro ne sukcesis: kaj malĝojo, ĉar li kolerigis la Sanktan Spiriton. 18 Forigu do de vi malĝojon, kaj ne turmentu la Sanktan Spiriton, kiu loĝas en vi, por ke li ne petu Dion kaj foriru de vi. Ĉar la spirito de la Sinjoro, kiu estas donita por loĝi en la karno, ne eltenas tian malĝojon. 19 Tial vestu vin per ĝojo, kiu ĉiam havas favoron antaŭ la Sinjoro, kaj vi ĝojos pri ĝi. Ĉar ĉiu ĝoja homo agas bone kaj ĝuas la bonon kaj malestimas malĝojon. 20 Sed la malĝoja homo ĉiam agas malbone. Unue, li agas malbone, ĉar li malĝojigas la Sanktan Spiriton, kiu estas
La Dua Libro de la Paŝtisto de Hermaso - Ordonoj
donita al homo, estante de gaja naturo. Kaj denove li agas malbone, ĉar li preĝas kun tristeco al la Sinjoro, kaj ne faras unuan dankeman agnoskon al Li pro antaŭaj kompatoj, kaj ne ricevas de Dio tion, kion li petas. 21 Ĉar la preĝo de malĝoja homo ne ĉiam efikas supren al la altaro de Dio. Kaj mi diris al li: Sinjoro, kial la preĝo de malĝoja homo ne havas la potencon supren al la altaro de Dio? ĉar, li diris, tiu malĝojo restas en lia koro. 22 Kiam do la preĝo de homo estos akompanata de malĝojo, ĝi ne permesos, ke liaj petoj supreniru pure al la altaro de Dio. Ĉar kiel vino, miksita kun vinagro, ne plu havas la dolĉecon, kiun ĝi antaŭe havis, tiel malĝojo, miksita kun la Sankta Spirito, ne permesas, ke la preĝo de homo estu sama, kia ĝi estus alie. 23 Tial purigu vin de malĝojo, kiu estas malbona, kaj vi vivos al Dio. Kaj ĉiuj aliaj vivos al Dio, kiuj demetos malĝojon kaj surmetos ĝojon. KOMANDO 11 1 Li montris al mi kelkajn virojn sidantajn sur benkoj, kaj unu sidantan sur seĝo; kaj li diris al mi: Ĉu vi vidas, kiu sidas sur la benkoj? Sinjoro, mi diris, mi vidas ilin. Li respondis: Ili estas la fideluloj; kaj tiu, kiu sidas sur la seĝo, estas tera spirito. 2 Ĉar li ne venas en la kunvenon de la fideluloj, sed evitas ĝin. Sed li aliĝas al la dubindaj kaj malplenaj; kaj profetas al ili en anguloj kaj kaŝitaj lokoj; kaj plaĉas al ili parolante laŭ ĉiuj deziroj de iliaj koroj. 3 Ĉar tiu, kiu sin metas inter malplenajn vazojn, ne rompiĝas, sed unu taŭgas por la alia. Sed kiam li venas en la kompanion de justuloj, kiuj estas plenaj de la spirito de Dio, kaj ili preĝas al la Sinjoro, tiu homo malpleniĝas, ĉar tiu tera spirito forflugas de li, kaj li mutas kaj nenion povas paroli. 4 Kvazaŭ en trezorejo vi ŝtopus vinon aŭ oleon; kaj inter tiujn vazojn vi metus malplenan kruĉon; kaj poste vi venos malfermi ĝin, kaj vi trovos ĝin malplena, kiel vi ŝtopis ĝin: tiel tiuj malplenaj profetoj, kiam ili venas inter la spiritojn de la justuloj, troviĝas tiaj, kiaj ili venis. 5 Mi diris: Kiel do homo povos distingi ilin? Konsideru kion mi diros pri ambaŭ specoj de homoj; kaj kiel mi parolos al vi, tiel vi pruvos la profeton de Dio kaj la falsan profeton. 6 Kaj unue provu la homon, kiu havas la spiriton de Dio; ĉar la spirito, kiu estas de supre, estas humila kaj trankvila; kaj deturnas sin de ĉia malboneco kaj de la vanaj deziroj de la nuna mondo; kaj sin humiligas pli ol ĉiuj homoj; kaj respondas al neniu, kiam oni lin demandas; nek al ĉiu aparte; ĉar la Spirito de Dio ne parolas al la homo, kiam li volas, sed kiam Dio volas. 7 Kiam do homo, kiu havas la Spiriton de Dio, venos en la eklezion de la justuloj, kiuj havas la fidon al Dio, kaj ili preĝos al la Sinjoro; tiam la sankta anĝelo de Dio plenigos tiun homon per la benita Spirito, kaj li parolos en la komunumo, kiel li estas movata de Dio. 8 Tiel do estas konata la spirito de Dio, ĉar ĉiu, kiu parolas per la Spirito de Dio, parolas kiel la Sinjoro volas. 9 Aŭskultu nun pri la tera spirito, kiu estas malplena kaj malsaĝa, kaj sen virto. Kaj unue la homo, kiu supozeble havas la Spiriton (kvankam li ĝin ne havas en realeco), sin
altigas, kaj deziras havi la unuan sidlokon, kaj estas malbona, kaj plena de vortoj. 10 Kaj pasigas sian tempon en plezuro kaj ĉia volupto; kaj ricevas la rekompencon de sia aŭgurado; kiun se li ne ricevas, li ne divenas. 11 Ĉu la Spirito de Dio ricevu rekompencon kaj aŭguron? Ne konvenas al profeto de Dio fari tion. 12 Tiel vi vidas la vivon de ĉiu el ĉi tiuj specoj de profetoj. Tial pruvu tiun homon per lia vivo kaj faroj, kiu diras, ke li havas la Sanktan Spiriton. Kaj kredu la Spiriton, kiu venas de Dio, kaj havas potencon kiel tian. Sed ne kredu la teran kaj malplenan spiriton, kiu estas de la diablo, en kiu estas nek fido nek virto. 13 Aŭskultu nun la parabolon, kiun mi diros al vi: Prenu ŝtonon kaj ĵetu ĝin al la ĉielo; aŭ prenu akvofluilon kaj levu ĝin tien; kaj vidu, ĉu vi povas atingi la ĉielon. 14 Sinjoro, mi diris, kiel tio povas esti farita? Ĉar nek el tiuj aferoj, kiujn vi menciis, estas farebla. Kaj li respondis: Tial, kiel ĉi tiuj aferoj ne povas esti faritaj, tiel ankaŭ la tera spirito estas sen virto kaj sen efiko. 15 Komprenu ankoraŭ plu la potencon, kiu venas de supre, en ĉi tiu simileco. La hajleroj, kiuj falas, estas treege malgrandaj; kaj tamen, kiam ili falas sur la kapon de homo, kiel ili kaŭzas al ĝi doloron? 16 Kaj denove; konsideru la fekaĵojn de domo: kiel la malgrandaj gutoj, falantaj sur la teron, faras kavaĵon en la ŝtonoj. 17 Tiel same la plej malgrandaj aferoj, kiuj venas de supre kaj falas sur la teron, havas grandan forton. Tial aliĝu al ĉi tiu spirito, kiu havas la potencon; kaj foriĝu de la alia, kiu estas malplena. KOMANDO 12 1 Li denove diris al mi: forigu de vi ĉiujn malbonajn dezirojn, kaj surmetu bonajn kaj sanktajn dezirojn. Ĉar surmetinte bonan deziron, vi malamos la malbonan, kaj bridos ĝin laŭ via plaĉo. Sed malbona deziro estas terura kaj malfacile dresebla. 2 Ĝi estas tre terura kaj sovaĝa: kaj per sia sovaĝeco konsumas homojn. Kaj precipe se servisto de Dio hazarde falos en ĝin, krom se li estos tre saĝa, li estos pereigita de ĝi. Ĉar ĝi detruas tiujn, kiuj ne havas la veston de bona deziro: kaj estas okupitaj en la aferoj de ĉi tiu nuna mondo; kaj liveras ilin al morto. 3 Sinjoro, mi diris, kiaj estas la faroj de malbona deziro, kiuj kondukas homojn al morto? Montru ilin al mi, por ke mi foriĝu de ili. Aŭskultu, li diris, per kiaj faroj malbona deziro kondukas la servistojn de Dio al morto. 4 Unue, estas malbona deziro deziri la edzinon de alia viro; aŭ por virino deziri la edzon de alia viro; kiel ankaŭ deziri la bongustaĵojn de riĉeco: kaj amason da superfluaj manĝaĵoj; kaj ebriecon; kaj multajn ĝuojn. 5 Ĉar en multe da delikateco estas malsaĝeco; kaj multaj plezuroj estas senutilaj por la servistoj de Dio. Tia volupto do estas malbona kaj malutila, kiu mortigas la servistojn de Dio. Ĉar ĉiu tia volupto estas de la diablo. 6 Tial ĉiu, kiu forlasos ĉian malbonan deziron, vivos al Dio; sed tiuj, kiuj submetiĝas al ĝi, mortos por ĉiam. Ĉar tiu malbona deziro estas mortiga. Do surmetu la deziron al justeco, kaj armite per la timo de la Sinjoro, rezistu ĉian malbonan deziron.
La Dua Libro de la Paŝtisto de Hermaso - Ordonoj
7 Ĉar tiu timo loĝas en bonaj deziroj; kaj kiam malbona avido vidos vin armita per la timo de la Sinjoro, kaj rezistanta ĝin, ĝi forkuros de vi, kaj ne aperos antaŭ vi, sed timu vian kirason. 8 Kaj vi havos la venkon, kaj estos kronita pro ĝi; kaj vi atingos tiun deziron, kiu estas bona; kaj vi donos la venkon, kiun vi akiris, al Dio, kaj servos lin farante tion, kion vi mem farus. 9 Ĉar se vi servos bonajn dezirojn kaj estos submetita al ili, vi povos akiri la regadon super viaj malbonaj voluptoj; kaj ili estos submetitaj al vi, kiel vi volas. 10 Kaj mi diris: Sinjoro, mi volas scii kiel servi tiun deziron, kiu estas bona? Aŭskultu, li diris: Timu Dion kaj fidu lin, kaj amu veron kaj justecon, kaj faru la bonon. 11 Se vi faros tion, vi estos aprobita servisto de Dio; kaj servos Lin; kaj ĉiuj aliaj, kiuj tielmaniere servos bonan deziron, vivos al Dio. 12 Kaj kiam li plenumis ĉi tiujn dek du ordonojn, li diris al mi: Vi nun havas ĉi tiujn ordonojn, iru laŭ ili; kaj admonu tiujn, kiuj aŭskultas, tiujn, kiuj pentas, ke ili konservu sian penton pura dum ĉiuj ceteraj tagoj de sia vivo. 13 Kaj plenumu diligente ĉi tiun servon, kiun mi konfidas al vi, kaj vi ricevos grandan profiton per ĝi; kaj vi trovos favoron ĉe ĉiuj, kiuj pentos kaj kredos viajn vortojn. Ĉar mi estas kun vi, kaj devigos ilin kredi. 14 Kaj mi diris al li: Sinjoro, tiuj ordonoj estas grandaj kaj bonegaj, kaj kapablaj ĝojigi la koron de tiu homo, kiu povos ilin plenumi. Sed, Sinjoro, mi ne povas diri, ĉu ili povas esti observataj de iu ajn homo? 15 Li respondis: Vi facile plenumos ĉi tiujn ordonojn, kaj ili ne estos malfacilaj; tamen, se vi unufoje lasos en vian koron veni, ke ili ne povas esti plenumitaj de iu ajn, vi ne plenumos ilin. 16 Sed nun mi diras al vi, se vi ne observos ĉi tiujn ordonojn, sed neglektos ilin, vi ne estos savita, nek viaj infanoj, nek via domo; ĉar vi juĝis, ke ĉi tiuj ne povas esti observataj de homo. 17 Tion li parolis al mi tre kolere, tiel ke li forte timigis min. Kaj li ŝanĝis sian vizaĝon, tiel ke neniu povis elteni lian koleron. 18 Kaj kiam li vidis min tute maltrankvila kaj konfuzita, li komencis paroli pli modere kaj gaje, dirante: Ho malsaĝulo kaj senkomprenulo! 19 Malkonstanta, ne konante la majeston de Dio, kiel granda kaj mirinda Li estas; kiu kreis la mondon por la homo, kaj submetis al li ĉiun kreitaĵon: kaj donis al li ĉian potencon, por ke li povu plenumi ĉiujn ĉi tiujn ordonojn. 20 Tiu, li diris, kapablas plenumi ĉiujn ĉi tiujn ordonojn, kiu havas la Eternulon en sia koro; sed tiuj, kiuj havas la Eternulon nur en sia buŝo, kaj ilia koro estas malmoliĝinta, kaj ili estas malproksime de la Eternulo, por tiaj homoj ĉi tiuj ordonoj estas malfacilaj kaj malfacilaj. 21 Metu do, vi, kiuj estas malplenaj kaj malpezaj en la kredo, la Sinjoron vian Dion en viajn korojn, kaj vi komprenos, ke nenio estas pli facila ol ĉi tiuj ordonoj, nek pli agrabla, nek pli milda kaj sankta. 22 Kaj turnu vin al la Sinjoro, via Dio, kaj forlasu la diablon kaj liajn plezurojn, ĉar ili estas malbonaj, kaj amaraj, kaj malpuraj. Kaj ne timu la diablon, ĉar li havas nenian potencon super vi.
23 Ĉar Mi estas kun vi, la sendito de pento, kiu regas super li. La diablo ja timigas homojn, sed lia teruro estas vana. Tial ne timu lin, kaj li forkuros de vi. 24 Kaj mi diris al li: Sinjoro, aŭskultu min diri al vi kelkajn vortojn. Li respondis: Diru plu: Homo efektive deziras plenumi la ordonojn de Dio; kaj ekzistas neniu, kiu ne preĝas al Dio, por ke li povu plenumi Liajn ordonojn. 25 Sed la diablo estas malmola, kaj per sia potenco regas super la servistoj de Dio. Kaj li diris, ke Li ne povas regi super la servistoj de Dio, kiuj fidas lin per sia tuta koro. 26 La diablo povas klopodi, sed li ne povas venki ilin. 27 Ĉar se vi kontraŭstaros lin, li forkuros de vi kun konfuzo. Sed tiuj, kiuj ne estas plenaj en la fido, timas la diablon, kvazaŭ li havus ian grandan potencon. Ĉar la diablo provas la servistojn de Dio, kaj se li trovas ilin malplenaj, li ilin pereigas. 28 Ĉar kiel homo, kiam li plenigas ujojn per bona vino, kaj metas inter ilin kelkajn ujojn duone plenajn, kaj venas por provi kaj gustumi la ujojn, li ne provas la plenajn, ĉar li scias, ke ili estas bonaj; sed gustumas la duone plenajn, por ke ili ne acidiĝu (ĉar ujoj duone plenaj baldaŭ acidiĝas kaj perdas la guston de vino), tiel la diablo venas al la servistoj de Dio por provi ilin. 29 Tiuj, kiuj estas plenaj de fido, forte rezistas al li, kaj li foriras de ili, ĉar li ne trovas lokon, kie eniri en ilin: tiam li iras al tiuj, kiuj ne estas plenaj de fido, kaj ĉar li havas lokon por eniri, li eniras en ilin, kaj faras kun ili kion li volas, kaj ili fariĝas liaj servistoj. 30 Sed mi, la mesaĝisto de pento, diras al vi: Ne timu la diablon, ĉar mi estas sendita al vi, por ke mi estu kun vi, kun ĉiuj, kiuj pentos per via tuta koro, kaj por ke mi konfirmu vin en la fido. 31 Kredu do, vi, kiuj pro viaj pekoj forgesis Dion kaj vian propran savon; kaj aldonante al viaj pekoj, vi tre pezigis vian vivon. 32 Ke se vi turnos vin al la Sinjoro per via tuta koro kaj servos Lin laŭ Lia volo, Li resanigos vin de viaj antaŭaj pekoj, kaj vi havos regadon super ĉiuj faroj de la diablo. 33 Ne timu do eĉ la plej malgrandan liajn minacojn, ĉar ili estas senfortaj, kiel la nervoj de mortinto. Sed aŭskultu min, kaj timu la Eternulon, la Plejpotencan, kiu povas vin savi kaj pereigi; kaj observu Liajn ordonojn, por ke vi vivu por Dio. 34 Kaj mi diris al li; Sinjoro, mi nun estas konfirmita en ĉiuj ordonoj de la Sinjoro dum vi estas kun mi, kaj mi scias, ke vi rompos la tutan potencon de la diablo. 35 Kaj ni ankaŭ venkos lin, se ni povos, per la helpo de la Sinjoro, plenumi ĉi tiujn ordonojn, kiujn vi transdonis. 36 Vi gardos ilin, li diris, se vi purigos vian koron al la Sinjoro. Kaj ĉiuj ankaŭ gardos ilin, kiuj purigos siajn korojn de la vanaj deziroj de la nuna mondo, kaj vivos al Dio.