La Protevangelion ĈAPITRO 1 1 En la historio de la dek du triboj de Izrael, ni legas, ke estis unu homo, nomata Joaĥim, kiu, estante tre riĉa, faris duoblajn 1 1 oferojn al la Sinjoro, la Eternulo, farinte ĉi tiun decidon: Mia havaĵo estu por la tuta popolo. , kaj por ke mi trovu kompaton de la Sinjoro Dio por la pardono de miaj pekoj. 2 Sed en iu granda festo de la Eternulo, kiam la Izraelidoj oferis siajn donacojn, kaj Joaĥim ankaŭ oferis la sian, la ĉefpastro Ruben kontraŭstaris al li, dirante, ke ne estas permesate al vi alporti viajn donacojn, ĉar vi ne havas; naskigis iun idaron en Izrael. 3 Pro tio, ke Joaĥim tre maltrankviliĝis, foriris, por konsulti la registrojn de la dek du triboj, por vidi, ĉu li estas la sola, kiu ne naskis idaron. 4 Sed demandinte, li trovis, ke ĉiuj virtuloj naskis semon en Izrael; 5 Tiam li rememoris la patriarkon Abraham, ke Dio en la fino de sia vivo donis al li sian filon Isaak; pro kio li estis treege afliktita, kaj ne volis esti vidita de lia edzino; 6 Sed foriris en la dezerton, kaj starigis tie sian tendon, kaj fastis kvardek tagojn kaj kvardek noktojn, dirante al si: 7 Mi ne iros por mangxi nek trinki, gxis la Eternulo, mia Dio, rigardos min, sed la pregxo estos mia mangxajxo kaj trinkajxo. ĈAPITRO 2 1 Dume lia edzino Anna estis afliktita kaj konfuzita pro duobla kialo, kaj diris, ke mi funebros kaj pro mia vidvineco kaj mia senfrukteco. 2 Tiam alproksimiĝis granda festo de la Eternulo, kaj ŝia sklavino Judit diris: Ĝis kiam vi tiel premos vian animon? Nun venis la festo de la Eternulo, kiam estas kontraŭleĝe al iu funebri. 3 Prenu do ĉi tiun kapuĉon, kiu estis donita de tiu, kiu faras tiajn aferojn, ĉar ne decas, ke mi, kiu estas sklavo, portu ĝin, sed ĝi bone konvenas al persono de via pli granda karaktero. 4 Sed Anna respondis:Foriru de mi, mi ne kutimis al tiaj aferoj; krom tio la Eternulo tre humiligis min. 5 Mi timas, ke iu malvirtulo donis al vi tion, kaj vi venis, por malpurigi min per mia peko. 6 Tiam sxia sklavino Judit respondis: Kian malbonon mi dezirus al vi, se vi ne auxskultos Min? 7 Mi ne povas deziri al vi pli grandan malbenon, ol vi estas sub, pro tio, ke Dio sxlosis vian ventron, por ke vi ne estu patrino en Izrael. 8 Ĉe tio Anna tre maltrankviliĝis, kaj surhavinte sian edziĝan veston, iris ĉirkaŭ la tria posttagmeze por promeni en sia ĝardeno. 9 Kaj ŝi vidis laŭron, kaj sidiĝis sub ĝi, kaj preĝis al la Sinjoro, dirante: 10 Benu min, ho Dio de miaj patroj, kaj atentu mian preĝon, kiel Vi benis la ventron de Sara kaj donis al ŝi filon Isaak.
ĈAPITRO 3 1 Kaj dum ŝi rigardis al la ĉielo, ŝi ekvidis paserneston en la laŭro, 2 Kaj malgxojante en si, sxi diris: Ve mi, kiu min naskis? kaj kia utero naskis min, por ke mi estu tiel anatemita antaŭ la Izraelidoj, kaj ke ili min moku kaj moku en la templo de mia Dio: Ve al mi, al kio mi povas esti komparata? 3 Mi ne estas komparebla kun la bestoj de la tero mem, cxar ecx la bestoj de la tero estas fruktodona antaux Vi, ho Eternulo! Ho mi, kun kio mi povas esti komparata? 4 Mi ne estas komparebla kun la brutoj, cxar ecx la brutoj estas fruktodonaj antaux Vi, ho Eternulo! Ho mi, al kio mi estas komparebla? 5 Mi ne povas esti komparebla kun ĉi tiuj akvoj, ĉar eĉ la akvo estas fruktodona antaŭ Vi, ho Eternulo! Ho mi, kun kio mi povas esti komparita? 6 Mi ne estas komparebla kun la ondoj de la maro; ĉar ĉi tiuj, ĉu ili estas trankvilaj, ĉu moviĝantaj, kun la fiŝoj, kiuj estas en ili, laŭdu Vin, ho Eternulo! Ho mi, kun kio mi povas esti komparata? 7 Mi ne estas simila al la tero, ĉar la tero donas siajn fruktojn, kaj Vin gloras, ho Eternulo! ĈAPITRO 4 1 Tiam angxelo de la Eternulo staris apud sxi, kaj diris: Anna, Anna, la Eternulo auxdis vian pregxon; vi gravedigxos kaj naskos, kaj pri via idaro estos priparolata en la tuta mondo. 2 Kaj Anna respondis: Kiel vivas la Eternulo, mia Dio, cxion, kion mi naskos, cxu gxi estas virbesto, cxu gxi estas ina, mi dedicxos al la Eternulo, mia Dio, kaj gxi servos al Li en sanktajxoj dum sia tuta vivo. 3 Kaj jen aperis du angxeloj, dirante al sxi:Jen via edzo Joahxim venas kun siaj pasxtistoj. 4 Cxar angxelo de la Eternulo ankaux malsupreniris al li, kaj diris: Dio, la Sinjoro, auxskultis vian pregxon; rapidu kaj foriru de cxi tie, cxar jen Anna, via edzino, gravedigxos. 5 Kaj Joahxim malsupreniris kaj vokis siajn pasxtistojn, dirante: Venigu al mi cxi tien dek sxafidojn sendifektajn kaj sendifektajn, kaj ili estu por la Eternulo, mia Dio. 6 Kaj alportu al mi dek du bovidojn sendifektajn, kaj la dek du bovidoj estu por la pastroj kaj la presbiteroj. 7 Kaj alportu al mi cent kaprojn, kaj la cent kaproj estu por la tuta popolo. 8 Kaj Joahxim malsupreniris kun la pasxtistoj, kaj Anna staris cxe la pordego kaj vidis Joahximon venantan kun la pasxtistoj. 9 Kaj ŝi kuris, kaj pendis ĉirkaŭ lia kolo, kaj diris: Nun mi scias, ke la Eternulo multe benis min; 10 Çar jen mi, kiu estis vidvino, ne plu estas vidvino, kaj mi, kiu estis senfrukta, gravedi os. ĈAPITRO 5 1 Kaj Joahxim restis en sia domo la unuan tagon, sed en la morgauxa tago li alportis siajn oferojn, kaj diris: 2 Se la Eternulo favorkoros al mi, la plado, kiu estas sur la frunto de la pastro, montru ĝin. 3 Kaj li konsultis la teleron, kiun portis la pastro, kaj vidis gxin, kaj jen peko ne trovigxis en li.
4 Kaj Joaĥim diris: Nun mi scias, ke la Eternulo estas favorkora al mi kaj forigis ĉiujn miajn pekojn. 5 Kaj li malsupreniris el la templo de la Eternulo pravigita, kaj li iris al sia domo. 6 Kaj kiam al Anna finigxis naux monatoj, sxi naskis, kaj diris al la akusxistino: Kion mi naskis? 7 Kaj ŝi diris al ŝi, knabino. 8 Tiam Anna diris: La Eternulo hodiaux altigis mian animon; kaj ŝi kuŝigis ŝin en la liton. 9 Kaj kiam finigxis la tagoj de sxia purigxo, sxi sucxis la infanon, kaj donis al sxi la nomon Maria. ĈAPITRO 6 1 Kaj la infano plifortiĝis ĉiutage, tiel ke kiam ŝi havis la aĝon de naŭ monatoj, ŝia patrino metis ŝin sur la teron, por provi, ĉu ŝi povas stari; kaj marŝinte naŭ paŝojn, ŝi denove venis al la genuoj de sia patrino. 2 Tiam sxia patrino kaptis sxin, kaj diris: Kiel vivas la Eternulo, mia Dio, vi ne plu iros sur cxi tiu tero, antaux ol Mi venigos vin en la templon de la Eternulo. 3 Kaj sxi faris sian cxambron sankta loko, kaj sxi lasis alproksimigxi al sxi nenion maloftan aux malpuran, sed invitis kelkajn nemakulajn filinojn de Izrael, kaj ili tiris sxin. 4 Sed kiam la infano estis jaraĝa, Joaĥim faris grandan festenon kaj invitis la pastrojn kaj skribistojn kaj pliaĝulojn kaj la tutan Izraelidon; 5 Kaj Joaĥim do oferis la knabinon al la ĉefpastroj, kaj ili benis ŝin, dirante: La Dio de niaj patroj benu ĉi tiun knabinon, kaj donu al ŝi nomon fama kaj daŭra por ĉiuj generacioj. Kaj la tuta popolo respondis:Estu, Amen. 6 Tiam Joahxim ofertis sxin duan fojon al la pastroj, kaj ili benis sxin, dirante:Ho Dio Plejalta, atentu cxi tiun knabinon, kaj benu sxin per eterna beno. 7 Kaj sxia patrino prenis sxin kaj donis al sxi la bruston, kaj kantis la jenan kanton al la Eternulo. 8 Mi kantos novan kanton al la Eternulo, mia Dio, ĉar Li rememoris min kaj forprenis de mi la malhonoron de miaj malamikoj, kaj donis al mi la frukton de Sia justeco, por ke oni nun rakontu al la filoj de Ruben. , ke Anna suĉas. 9 Tiam ŝi kuŝigis la infanon en la ĉambro, kiun ŝi konsekris, kaj ŝi eliris kaj servis al ili. 10 Kaj kiam la festo finiĝis, ili foriris ĝojante kaj laŭdante la Dion de Izrael. ĈAPITRO 7 1 Sed la knabino kreskis, kaj kiam sxi estis dujara, Joahxim diris al Anna: Ni konduku sxin al la templo de la Eternulo, por ke ni plenumu nian promeson, kiun ni faris al Dio, la Sinjoro, por ke li ne estu; kolera kontraux ni, kaj nia propono estu neakceptebla. 2 Sed Anna diris: Ni atendu la trian jaron, por ke ŝi ne ne konos sian patron. Kaj Joaĥim diris: Ni do atendu. 3 Kaj kiam la infano havis la agxon de tri jaroj, Joahxim diris: Ni invitu la nemakulajn filinojn de la Hebreoj, kaj ili prenu cxiu lampon kaj lumigu ilin, por ke la infano ne returnigxu, kaj sxia menso estu turnita kontraux la templo de la Eternulo. 4 Kaj ili faris tiel, ĝis ili supreniris en la templon de la Eternulo. Kaj la cxefpastro akceptis sxin, kaj benis sxin, kaj diris:Maria, la Sinjoro, la Eternulo, altigis vian nomon
por cxiuj generacioj, kaj gxis la fino de la tempo per vi la Eternulo montros Sian elacxeton al la Izraelidoj; 5 Kaj li starigis sxin sur la trian sxtupon de la altaro, kaj la Eternulo donis al sxi gracon, kaj sxi dancis per siaj piedoj, kaj amis sxin la tuta domo de Izrael. ĈAPITRO 8 1 Kaj ŝiaj gepatroj foriris plenaj de miro kaj laŭdante Dion, ĉar la knabino ne revenis al ili. 2 Sed Maria restis en la templo kiel tie edukita kolombo, kaj ricevis sian nutraĵon el la mano de anĝelo. 3 Kaj kiam ŝi havis la aĝon de dek du jaroj, la pastroj kunvenis en sinedrio, kaj diris: Jen Maria havas la aĝon de dek du jaroj; kion ni faru kun ŝi, por ke la sanktejo de la Eternulo, nia Dio, ne malpuriĝu? 4 Tiam la pastroj respondis al la cxefpastro Zehxarja:CXu vi staras cxe la altaro de la Eternulo kaj eniras en la sanktejon kaj petegas pri sxi, kaj cxion, kion la Eternulo montros al vi, tion faru. 5 Tiam la cxefpastro eniris en la Sanktejon, kaj prenis kun si la surbrustajxon de la jugxo; 6 Kaj jen venis al li anĝelo de la Eternulo, kaj diris: Zeĥarja, Zeĥarja, eliru kaj kunvoku ĉiujn vidvojn inter la popolo, kaj ĉiu el ili alportu sian bastonon, kaj tiun, per kiu la Eternulo montros; signo estos la edzo de Maria. 7 Kaj la kriantoj eliris tra la tuta Judujo, kaj la trumpeto de la Eternulo sonis, kaj la tuta popolo kuris kaj kunvenis. 8 Kaj Jozef forjxetis la hakilon, kaj eliris renkonte al ili; kaj renkontinte ilin, ili iris al la cxefpastro, prenante cxiu sian bastonon. 9 Kiam la cxefpastro ricevis iliajn bastonojn, li iris en la templon, por pregxi; 10 Kaj kiam li finis sian preĝon, li prenis la bastonojn, kaj eliris kaj disdonis ilin, kaj neniu miraklo ĉeestis ilin. 11 La lasta bastono estis prenita de Jozef, kaj jen kolombo eliris el la bastono kaj flugis sur la kapon de Jozef. 12 Kaj la ĉefpastro diris: Jozef, vi estas la persono elektita por preni la Virgulon de la Sinjoro, por gardi ŝin por li; 13 Sed Jozef rifuzis, dirante: Mi estas maljunulo kaj havas infanojn, sed sxi estas juna, kaj mi timas, ke mi aperu moka en Izrael. 14 Tiam la ĉefpastro diris: Jozef, timu la Eternulon, vian Dion, kaj memoru, kiel Dio agis kun Datan, Koraĥ kaj Abiram, kiel la tero malfermiĝis kaj englutis ilin pro ilia kontraŭdiro. 15 Nun do, Jozef, timu Dion, por ke ne okazu tiaj aferoj en via familio. 16 Tiam Jozef ektimante, prenis sxin en sian domon, kaj Jozef diris al Maria: Jen mi prenis vin el la templo de la Sinjoro, kaj nun mi lasos vin en mia domo; Mi devas pensi pri mia konstrua komerco. li Sinjoro estu kun vi. ĈAPITRO 9 1 Kaj en sinedrio de la pastroj estis dirite: Ni faru novan kurtenon por la templo. 2 Kaj la cxefpastro diris:Voku al mi sep virgulinojn senmakulajn el la tribo de David. 3 Kaj la servantoj iris kaj venigis ilin en la templon de la Eternulo, kaj la cxefpastro diris al ili Nun Lotu antaux mi, kiu el vi sxpinos la oran fadenon, kiu la bluan, kiu la rugxan, kiu la bisino; , kaj kiu la vera purpuro.
4 Tiam la cxefpastro ekkonis Maria, ke sxi estas el la tribo de David; kaj li vokis ŝin, kaj la vera purpuro falis sur ŝia sorto ŝpini, kaj ŝi foriris al sia propra domo. 5 Sed de tiu tempo la cxefpastro Zehxarja mutigxis, kaj Samuel estis metita en sian cxambron, gxis Zehxarja reparolis. 6 Sed Maria prenis la veran purpuron kaj ŝpinis ĝin. 7 Kaj sxi prenis poton kaj eliris, por cxerpi akvon, kaj auxdis vocxon dirantan al sxi:Saluton, plena de graco, 1 la Sinjoro estas kun vi; vi estas benata inter virinoj. 8 Kaj ŝi ĉirkaŭrigardis dekstren kaj maldekstren (por vidi, de kie venis tiu voĉo, kaj tiam tremante eniris en sian domon, kaj kuŝigis la akvokruĉon, ŝi prenis la purpuron, kaj sidiĝis sur sia seĝo, por prilabori ĝin). . 9 Kaj jen la anĝelo de la Sinjoro staris apud ŝi, kaj diris: Ne timu, Maria, ĉar vi trovis favoron antaŭ Dio; 10 Kaj kiam ŝi aŭdis, ŝi diskutis inter si, kion signifas tia saluto. 11 Kaj la anĝelo diris al ŝi: La Eternulo estas kun vi, kaj vi gravediĝos; 12 Al kio ŝi respondis: Kio! ĉu mi gravediĝos de la vivanta Dio kaj naskos kiel ĉiuj virinoj? 13 Sed la angxelo revenis, kaj respondis: Ne tiel, ho Maria, sed la Sankta Spirito venos sur vin, kaj la potenco de la Plejaltulo vin ombros; 14 Tial tio, kio naskiĝos el vi, estos sankta, kaj estos nomata Filo de la Vivanta Dio, kaj vi nomos lian nomon Jesuo; cxar Li savos Sian popolon de iliaj pekoj. 15 Kaj jen via kuzino Elizabeto, ÿi ankaû gravedigis filon en sia maljuneco. 16 Kaj nun estas la sesa monato kun sxi, kiu estis nomata senfrukta; ĉar nenio estas neebla ĉe Dio. 17 Kaj Maria diris: Jen la sklavino de la Sinjoro; estu al mi laux Via vorto. 18 Kaj farinte sian purpuron, sxi portis gxin al la cxefpastro, kaj la cxefpastro sxin benis, dirante: Maria, la Sinjoro, la Eternulo, altigis vian nomon, kaj vi estos benata en cxiuj tempoj de la mondo. . 19 Tiam Maria, plena de ĝojo, foriris al sia kuzino Elizabeto, kaj frapis la pordon. 20 Kaj kiam Elizabeto auxdis, sxi kuris kaj malfermis al sxi kaj benis sxin, kaj diris: De kie estas al mi cxi tio, ke la patrino de mia Sinjoro venu al mi? 21 Ĉar jen! tuj kiam la vocxo de via saluto atingis miajn orelojn, tio, kio estas en mi, eksaltis kaj benis vin. 22 Sed Maria, ne sciante pri ĉiuj tiuj misteraj aferoj, kiujn la arkianĝelo Gabriel diris al ŝi, levis siajn okulojn al la ĉielo, kaj diris: Sinjoro! Kio mi estas, ke ĉiuj generacioj de la tero nomu min feliĉa? 23 Sed vidante sin cxiutage farigxi granda, kaj ektimante, sxi iris hejmen kaj kasxis sin for de la Izraelidoj; kaj havis la aĝon de dek kvar jaroj, kiam ĉio ĉi tio okazis. ĈAPITRO 10 1 Kaj kiam sxia sesa monato venis, Jozef revenis de sia konstruo de domoj eksterlande, kiu estis lia komerco, kaj enirinte en la domon, trovis la Virgulinon granda; 2 Tiam li frapis lian vizagxon, kaj diris:Per kia vizagxo mi povas rigardi al la Eternulo, mia Dio? aux, kion mi diru pri cxi tiu juna virino? 3 Ĉar mi ricevis ŝin virgulino el la templo de la Sinjoro, mia Dio, kaj ne konservis ŝin tia!
4 Kiu min tiel trompis? Kiu faris ĉi tiun malbonon en mia domo, kaj deloginte de mi la Virgulon, malpurigis ŝin? 5 Ĉu la historio de Adam ne estas ĝuste plenumita en mi? 6 Ĉar en la momento mem de sia gloro, venis la serpento kaj trovis Evan solan, kaj delogis ŝin. 7 Tiel same okazis al mi. 8 Tiam Jozef levigxis de la tero, kaj vokis sxin, kaj diris:Ho vi, kiu estis tiel favorata de Dio, kial vi faris tion? 9 Kial vi tiel malhonoris vian animon, kiu estis edukita en la sanktejo kaj ricevis vian nutraĵon el la mano de anĝeloj? 10 Sed ŝi kun larmoj respondis: Mi estas senkulpa, kaj mi konas neniun. 11 Tiam Jozef diris:Kial vi estas graveda? 12 Maria respondis:Kiel vivas la Sinjoro, mia Dio, mi ne scias, per kio. 13 Tiam Jozef ektimis treege, kaj foriris de sxi, pripensante, kion li faru kun sxi; kaj li tiel rezonis kun si mem: 14 Se mi kaŝos ŝian krimon, mi estos kulpa laŭ la leĝo de la Eternulo; 15 Kaj se mi malkovros ŝin al la Izraelidoj, mi timas, ke ŝi ne gravediĝos de anĝelo, mi estos trovita, ke mi perfidas la vivon de senkulpulo; 16 Kion do mi faru? Mi private forigos ŝin. 17 Tiam venis sur lin la nokto, kiam jen anĝelo de la Eternulo aperis al li en sonĝo, kaj diris: 18 Ne timu preni tiun junulinon, ĉar tio, kio estas en ŝi, estas de la Sankta Spirito; . 19 Kaj ŝi naskos filon, kaj vi donos al li la nomon Jesuo, ĉar li savos sian popolon de iliaj pekoj. 20 Tiam Jozef leviĝis el sia dormo, kaj gloris la Dion de Izrael, kiu faris al li tian favoron kaj konservis la Virgulon. ĈAPITRO 11 1 Tiam venis la skribisto Ana, kaj diris al Jozef:Kial ni ne vidis vin de post via reveno? 2 Kaj Jozef respondis: Ĉar mi estis laca post mia vojaĝo kaj ripozis en la unua tago. 3 Sed Anna, turninte sin, ekvidis la Virgulon gravedanta. 4 Kaj foriris al la pastro, kaj diris al li: Jozef, al kiu vi tiom fidis, estas kulpa de fifama krimo, pro tio, ke li malpurigis la Virgulon, kiun li ricevis el la templo de la Sinjoro, kaj private edzinigis; sxi, ne malkovrinte gxin al la Izraelidoj. 5 Tiam diris la pastro: Çu Jozef faris tion? 6 Annas respondis:Se vi sendos iun el viaj sklavoj, vi trovos, ke ŝi estas graveda. 7 Kaj la servistoj iris, kaj trovis tion, kiel li diris. 8 Pro tio ÿi kaj Jozef estis jugxataj, kaj la pastro diris al ÿi: Maria, kion vi faris? 9 Kial vi malhonoris vian animon kaj forgesis vian Dion, ĉar vi estis edukita en la Sankta sanktejo, kaj vi ricevis vian manĝaĵon el la manoj de anĝeloj kaj aŭdis iliajn kantojn? 10 Kial vi tion faris? 11 Al kio ŝi respondis per larmoj: Kiel vivas la Eternulo, mia Dio, mi estas senkulpa antaŭ Li, ĉar mi konas neniun. 12 Tiam la pastro diris al Jozef: Kial vi tion faris? 13 Kaj Jozef respondis: Kiel vivas la Eternulo, mia Dio, mi ne okupiĝis pri ŝi. 14 Sed la pastro diris: Ne mensogu, sed diru la veron; vi sekrete edzinigis ŝin, kaj vi ne malkovris ĝin al la Izraelidoj, kaj vi humiliĝis sub la potenca mano de Dio, por ke via idaro estu benata. 15 Kaj Jozef silentis.
16 Tiam la pastro diris al Jozef: Vi devas reveni al la templo de la Sinjoro, la Virgulino, kiun vi prenis de tie. 17 Sed li maldolĉe ploris, kaj la pastro aldonis: Mi trinkigos al vi ambaŭ la akvon de la Eternulo, 1 kiu estas por provo, kaj tiamaniere via malbonago estos elmontrita antaŭ vi. 18 Tiam la pastro prenis la akvon kaj trinkigis Jozefon, kaj sendis lin sur monton. 19 Kaj li revenis tute bone, kaj la tuta popolo miris, ke lia kulpo ne estas malkovrita. 20 Kaj la pastro diris: Ĉar la Eternulo ne evidentigis viajn pekojn, mi ankaŭ vin ne kondamnas. 21 Kaj li forsendis ilin. 22 Tiam Jozef prenis Maria, kaj iris al sia domo, ĝojante kaj laŭdante la Dion de Izrael. ĈAPITRO 12 1 Kaj okazis, ke venis dekreto de la imperiestro Aŭgusto, ke ĉiuj Judoj, kiuj estis el Bet-Leĥem en Judujo, estu impostoj; 2 Kaj Jozef diris: Mi zorgos, ke miaj infanoj estu impostoj; sed kion mi faru kun ĉi tiu juna virino? 3 Mi hontas, ke mi estas taksita kiel edzino; kaj se mi taksas ŝin kiel mian filinon, ĉiuj Izraelidoj scias, ke ŝi ne estas mia filino. 4 Kiam venos la tempo de la ordono de la Eternulo, li faru tion, kio placxas al li. 5 Kaj li selis la azeninon kaj metis sxin sur gxin, kaj Jozef kaj Simon sekvis sxin, kaj alvenis al Bet-Lehxem en la distanco de tri mejloj. 6 Tiam Jozef, turninte sin, vidis Maria malĝoja, kaj diris en si: Eble ŝi suferas pro tio, kio estas en ŝi. 7 Sed kiam li denove turnis sin, li vidis ŝin ridanta, kaj diris al ŝi: 8 Maria, kiel okazas, ke mi foje vidas malgxojon, kaj jen ridon kaj gxojon en via vizagxo? 9 Kaj Maria respondis al li: Mi vidas du homojn per miaj okuloj, unu ploranta kaj funebra, la alia ridanta kaj gaja. 10 Kaj li denove iris trans la vojon, kaj Maria diris al Jozef: Deprenu min de la azeno, cxar tio, kio estas en mi, premas elveni. 11 Sed Jozef respondis: Kien mi vin prenu? ĉar la loko estas dezerta. 12 Tiam Maria denove diris al Jozef: Premu min malsupren, ĉar tio, kio estas en mi, forte premas min. 13 Kaj Jozef deprenis sxin. 14 Kaj li trovis tie kavernon, kaj enlasis sxin en gxin. ĈAPITRO 13 1 Kaj lasinte ŝin kaj liajn filojn en la kaverno, Jozef eliris, por serĉi Hebrean akuŝistinon en la vilaĝo Bet-Leĥem. 2 Sed dum mi iris, Jozef diris, mi rigardis supren en la aeron, kaj mi vidis la nubojn konsternitaj, kaj la birdojn de la cxielo haltantajn meze de ilia flugo. 3 Kaj mi rigardis malsupren al la tero, kaj mi vidis tablon sternitan, kaj laboristojn, kiuj sidas ĉirkaŭ ĝi, sed iliaj manoj estis sur la tablo, kaj ili ne moviĝis por manĝi. 4 Tiuj, kiuj havis viandon en la buŝo, ne manĝis. 5 Tiuj, kiuj levis la manojn al la kapo, ne retiris ilin; 6 Kaj tiuj, kiuj levis ilin al sia busxo, enmetis nenion; 7 Sed ĉiuj iliaj vizaĝoj estis fiksitaj supren.
8 Kaj mi vidis, ke la ŝafoj disiĝas, kaj tamen la ŝafoj haltas. 9 Kaj la paŝtisto levis sian manon, por bati ilin, kaj lia mano daŭrigis. 10 Kaj mi rigardis riveron, kaj mi vidis la kapridojn kun la buŝo proksime al la akvo kaj tuŝantaj ĝin, sed ili ne trinkis. ĈAPITRO 14 1 Tiam mi vidis virinon malsuprenirantan de la montoj, kaj ŝi diris al mi: Kien vi iras, ho viro? 2 Kaj mi diris al ŝi: Mi iras, por serĉi Hebrean akuŝistinon. 3 Ŝi respondis al mi: Kie estas la naskota virino? 4 Kaj mi respondis: En la kaverno, kaj sxi estas fiancxita al mi. 5 Tiam diris la akuŝistino: Ĉu ŝi ne estas via edzino? 6 Jozef respondis:Tio estas Maria, kiu estis edukita en la sanktejo, en la domo de la Sinjoro, kaj sxi falis al mia sorto, kaj ne estas mia edzino, sed gravedigxis per la Sankta Spirito. 7 La akuŝistino diris: Ĉu tio estas vera? 8 Li respondis: Venu kaj vidu. 9 Kaj la akuŝistino iris kun li kaj staris en la kaverno. 10 Tiam hela nubo ombris la kavernon, kaj la akuŝistino diris: Hodiaŭ mia animo estas pligrandigita, ĉar miaj okuloj vidis mirindaĵojn, kaj savo estas alportita al Izrael. 11 Sed subite la nubo farigxis granda lumo en la kaverno, tiel ke iliaj okuloj ne povis elteni gxin. 12 Sed la lumo iom post iom malpliiĝis, ĝis la infaneto aperis kaj suĉis la bruston de sia patrino Maria. 13 Tiam la akuŝistino ekkriis, kaj diris: Kiel glora estas ĉi tiu tago, en kiu miaj okuloj vidis ĉi tiun eksterordinaran vidaĵon! 14 Kaj la akuŝistino eliris el la kaverno, kaj Salome renkontis ŝin. 15 Kaj la akuŝistino diris al ŝi: Salome, Salome, mi diros al vi tre mirinde, kion mi vidis; 16 Virgulino naskis, kio estas kontrauxa naturo. 17 Al tio Salomeo respondis: Kiel vivas la Sinjoro, mia Dio, se mi ne ricevos apartan pruvon pri ĉi tiu afero, mi ne kredos, ke virgulino naskis. 18 Tiam Salomeo eniris, kaj la akuŝistino diris: Maria, montru vin, ĉar granda disputo stariĝas pri vi. 19 Kaj Salomeo ricevis kontenton. 20 Sed ŝia mano velkis, kaj ŝi maldolĉe ĝemis. 21 Kaj li diris: Ve al mi pro mia malbonago; ĉar mi provis la vivantan Dion, kaj mia mano estas preta defali. 22 Tiam Salome petegis la Eternulon, kaj diris: Ho Dio de miaj patroj, memoru min, ar mi estas el la idaro de Abraham kaj Isaak kaj Jakob. 23 Ne faru min honto inter la Izraelidoj, sed restarigu min al miaj gepatroj. 24 Çar Vi bone scias, ho Eternulo, ke mi plenumis multajn kamajn oficojn en Via nomo kaj ricevis mian rekompencon de Vi. 25 Sur tio staris angxelo de la Eternulo apud Salome, kaj diris: Dio, la Eternulo, auxskultis vian pregxon; etendu vian manon al la infano kaj portu lin, kaj per tio vi estos resanigita. 26 Salome, plena de treege ĝojo, iris al la infano, kaj diris: Mi tusos lin; 27 Kaj ŝi intencis adorkliniĝi al li, ĉar ŝi diris: Ĉi tiu estas granda reĝo, kiu naskiĝis en Izrael. 28 Kaj Salome tuj resanigxis.
29 Tiam la akuŝistino eliris el la kaverno, aprobite de Dio. 30 Kaj jen! venis vocxo al Salome:Ne rakontu la strangajxojn, kiujn vi vidis, gxis venos la infano en Jerusalemon. 31 Kaj ankaux Salomeo foriris, aprobita de Dio. ĈAPITRO 15 1 Tiam Jozef pretiĝis foriri, ĉar estiĝis granda tumulto en Bet-Leĥem pro la veno de 1 kelkaj saĝuloj el la oriento, 2 Kiu diris: Kie naskigxis la Regxo de la Judoj? Ĉar ni vidis lian stelon en la oriento, kaj ni venis, por adorkliniĝi al li. 3 Kiam Herodo tion auxdis, li tre maltrankviligxis, kaj sendis senditojn al la sagxuloj kaj al la pastroj, kaj demandis ilin en la urbodomo; 4 kaj diris al ili: Kie vi estas skribite pri Kristo, la reo, a kie li devas esti naskita? 5 Tiam ili diris al li: En Bet-Lehxem de Judujo; ĉar tiel estas skribite: Kaj vi, Bet-Leĥem en la lando de Jehuda, ne estas la plej malgranda inter la estroj de Judujo, ĉar el vi eliros estro, kiu regos Mian popolon Izrael. 6 Kaj forsendinte la cxefpastrojn, li demandis la virojn en la urbodomo, kaj diris al ili: Kian signon vi vidis pri la naskita regxo? 7 Ili respondis al li: Ni vidis eksterordinaran grandan stelon brilantan inter la steloj de la cxielo, kaj tiel superbrilis cxiujn aliajn stelojn, tiel ke ili ne farigxis videblaj, kaj ni sciis per tio, ke granda regxo naskigxis en Izrael, kaj tial ni venis por adori lin. 8 Tiam Herodo diris al ili: Iru kaj esploru; kaj se vi trovos la infanon, raportu al mi, por ke mi ankaŭ venu kaj adorkliniĝu al li. 9 Kaj la saĝuloj eliris, kaj jen, la stelo, kiun ili vidis oriente, iris antaŭ ili, ĝis ĝi venis kaj staris super la kaverno, kie la knabeto estis kun lia patrino Maria. 10 Kaj ili elportis avenon el siaj trezoroj, kaj oferis al li oron kaj olibanon kaj mirhon. 11 Kaj avertite en sonĝo de anĝelo, ke ili ne revenu al Herodo tra Judujo, ili foriris al sia lando per alia vojo. ĈAPITRO 16 1 Tiam Herodo, eksciante, ke li estas mokita de la saĝuloj, kaj tre kolerante, ordonis al iuj homoj iri kaj mortigi ĉiujn infanojn, kiuj estis en Bet-Leĥem, de du jaroj kaj malpli. 2 Sed Maria, auxdinte, ke la infanoj estas mortigotaj, tre timis, kaj prenis la infanon kaj envolvis lin en vindajxojn kaj kusxigis lin en bovojn, cxar ne estis loko por ili en la gastejo. 3 Kaj Elizabeto, auxdinte, ke sxia filo Johano estas sercxota, prenis lin kaj supreniris sur la montojn, kaj sercxis cxirkauxen lokon por lin kasxi; 4 Kaj ne trovigxis sekreta loko. 5 Tiam ŝi ekĝemis en si, kaj diris: Ho monto de la Eternulo, akceptu la patrinon kun la infano. 6 Ĉar Elizabeto ne povis grimpi supren. 7 Kaj tuj la monto dividiĝis kaj akceptis ilin. 8 Kaj aperis al ili anĝelo de la Eternulo, por gardi ilin. 9 Sed Herodo serĉis Johanon, kaj sendis servantojn al Zeĥarja, kiam li servis ĉe la altaro, kaj diris al li: Kie vi kaŝis vian filon?
10 Kaj li respondis al ili: Mi estas servanto de Dio kaj servanto cxe la altaro; kiel mi sciu, kie estas mia filo? 11 Kaj la servistoj iris returne, kaj rakontis al Herodo tion; pro tio li koleris, kaj diris:CXu cxi tiu lia filo ne similas al regxo en Izrael? 12 Li do resendis siajn servantojn al Zehxarja, por diri: Diru al ni la veron, kie estas via filo, cxar vi scias, ke via vivo estas en mia mano. 13 Kaj la servantoj iris kaj rakontis al li ĉion ĉi: 14 Sed Zeĥarja respondis al ili: Mi estas martiro de Dio, kaj se li verŝos mian sangon, la Eternulo akceptos mian animon. 15 Krom tio sciu, ke vi elverŝas senkulpan sangon. 16 Tamen Zeĥarja estis mortigita ĉe la enirejo de la templo kaj altaro kaj ĉirkaŭ la vando; 17 Sed la Izraelidoj ne sciis, kiam li estis mortigita. 18 Tiam en la horo de la saluto la pastroj eniris en la templon, sed Zeĥarja ne laŭ la kutimo renkontis ilin kaj benis ilin; 19 Tamen ili atendis, ke li salutos ilin; 20 Kaj kiam ili trovis, ke li post longa tempo ne venis, unu el ili enriskigxis en la sanktejon, kie estis la altaro, kaj li vidis, ke sango kusxas sur la tero frostigita; 21 Kiam jen vocxo el la cxielo diris:Zahxarja estas mortigita, kaj lia sango ne estos forvisxita, gxis venos la vengxo de lia sango. 22 Sed auxdinte tion, li ektimis, kaj eliris kaj rakontis al la pastroj, kion li vidis kaj auxdis; kaj ĉiuj eniris, kaj vidis la fakton. 23 Tiam la tegmentoj de la templo kriis kaj dissxirigxis de supre gxis malsupre; 24 Kaj ili ne trovis la korpon, sed nur sango malmoligita kiel sxtono. 25 Kaj ili eraris, kaj rakontis al la popolo, ke Zehxarja estis mortigita, kaj auxdis pri tio cxiuj triboj de Izrael, kaj funebris pri li kaj lamentis tri tagojn. 26 Tiam la pastroj interkonsiliĝis pri homo, kiu anstataŭos lin. 27 Kaj Simeon kaj la aliaj pastroj lotis, kaj la loto falis sur Simeonon. 28 Ĉar li estis certigita de la Sankta Spirito, ke li ne mortos, antaŭ ol li vidos Kriston venantan en la karno.