Jakobo ĈAPITRO 1 1 Jakobo, servanto de Dio kaj de la Sinjoro Jesuo Kristo, al la dek du triboj, kiuj estas disjxetitaj, saluton. 2 Miaj fratoj, konsideru tion ĉia ĝojo, kiam vi falas en diversajn tentojn; 3 sciante tion, ke la provado de via fido produktas paciencon. 4 Sed la pacienco havu sxian perfektan faron, por ke vi estu perfektaj kaj plenaj, sen manko de nenio. 5 Se al iu el vi mankas sagxo, tiu petu Dion, kiu donas al cxiuj malavare kaj ne riproĉas; kaj oni donos al li. 6 Sed li petu en fido, nenio ŝanceliĝanta. Ĉar tiu, kiu ŝanceliĝas, estas kiel ondo de la maro pelata de vento kaj ĵetita. 7 Ĉar tiu homo ne pensu, ke li ricevos ion de la Sinjoro. 8 Duanima homo estas malstabila en ĉiuj siaj vojoj. 9 La malaltranga frato ĝoju pro tio, ke li estas altigita; 10 Sed ricxulo, pro tio, ke li malaltigxis, cxar kiel floro de herbo li forpasos. 11 Ĉar la suno jam leviĝas kun arda varmego, sed ĝi velkas la herbon, kaj ĝia floro falas, kaj la graco de ĝia formo pereas; 12 Feliĉa estas la homo, kiu elportas tenton; ĉar kiam li estos elprovata, li ricevos la kronon de vivo, kiun la Sinjoro promesis al tiuj, kiuj lin amas. 13 Neniu diru, kiam li estas tentata: Mi estas tentata de Dio; ĉar Dio ne povas esti tentata per malbono, kaj Li tentas neniun; 14 Sed ĉiu estas tentata, kiam li estas forigita de sia volupto kaj allogata. 15 Tiam, kiam la volupto gravediĝis, ĝi naskas pekon; kaj la peko, kiam ĝi estas finita, naskas morton. 16 Ne eraru, miaj amataj fratoj. 17 Ĉiu bona donaco kaj ĉiu perfekta donaco estas de supre, kaj devenas de la Patro de lumoj, ĉe kiu ne estas ŝanĝiĝemo, nek ombro de turniĝo. 18 Laux Sia volo Li naskis nin per la vorto de vero, por ke ni estu kiel unuaajxo de Liaj kreitajxoj. 19 Tial, miaj amataj fratoj, ĉiu estu rapida por aŭdi, malrapida por paroli, malrapida por kolero; 20 Ĉar la kolero de homo ne faras la justecon de Dio. 21 Tial forigu ĉian malpuraĵon kaj superfluon de malbono, kaj akceptu kun mildeco la engreftitan vorton, kiu povas savi viajn animojn. 22 Sed estu plenumantoj de la vorto, kaj ne nur aŭskultantoj, trompante vin mem. 23 Ĉar se iu estas aŭskultanto de la vorto, kaj ne plenumanto, li similas al homo, kiu rigardas sian naturan vizaĝon en spegulo; 24 Ĉar li rigardas sin kaj foriras, kaj tuj forgesas, kia homo li estis. 25 Sed kiu rigardas la perfektan leĝon de libereco kaj restas en ĝi, estante ne forgesema aŭskultanto, sed faranto de la laboro, tiu estos benita en sia faro. 26 Se iu inter vi sxajnas religia, kaj ne bridas sian langon, sed trompas sian propran koron, la religio de cxi tiu estas vana.
27 Religio pura kaj senmakula antaŭ Dio kaj la Patro estas jena: viziti orfojn kaj vidvinojn en ilia mizero, kaj gardi sin senmakula for de la mondo. ĈAPITRO 2 1 Miaj fratoj, ne havu la fidon al nia Sinjoro Jesuo Kristo, la Sinjoro de gloro, kun respekto de personoj. 2 Çar se en vian kunvenon venos viro kun ora ringo, en belaj vestoj, kaj envenis ankaû malriçulo en malbonaj vestoj; 3 Kaj vi respektas tiun, kiu portas la gajan veston, kaj diru al li: Sidu cxi tie en bona loko; kaj diru al la malriĉulo: Staru tie, aŭ sidiĝu ĉi tie sub mia piedbenketo; 4 CXu do vi ne estas partiaj en vi mem, kaj farigxis jugxantoj de malbonaj pensoj? 5 Auxskultu, miaj amataj fratoj, cxu Dio ne elektis la malricxulojn de cxi tiu mondo ricxaj je fido, kaj heredantoj de la regno, kiun Li promesis al tiuj, kiuj Lin amas? 6 Sed vi malsxatis la malricxulojn. CXu ne premas vin ricxuloj kaj tiras vin antaux la tribunalaj segxoj? 7 Ĉu ili ne blasfemas tiun indan nomon, per kiu vi estas vokitaj? 8 Se vi plenumas la reĝan leĝon laŭ la Skribo: Amu vian proksimulon kiel vin mem, vi agu bone; 9 Sed se vi respektas homojn, vi faras pekon, kaj estas konvinkitaj pri la legxo kiel malobeantoj. 10 Ĉar kiu observos la tutan leĝon, kaj tamen en unu punkto ofendas, tiu estas kulpa pri ĉio. 11 Ĉar tiu, kiu diris: Ne adultu, diris ankaŭ: Ne mortigu. Nun se vi ne adultas, tamen se vi mortigas, vi fariĝis malobeo de la leĝo. 12 Tiel parolu, kaj tiel faru, kiel tiuj, kiuj estos jugxataj per la legxo de libereco. 13 Çar tiu havos ju on sen kompato, kiu ne faris kompaton; kaj kompato ĝojas kontraŭ la juĝo. 14 Kion utilos, miaj fratoj, se iu diras, ke li havas fidon kaj ne havas farojn? ĉu la fido povas savi lin? 15 Se frato aŭ fratino estas nuda kaj sen ĉiutaga manĝaĵo, 16 Kaj unu el vi diris al ili: Foriru en paco, estu varmitaj kaj plenigitaj; tamen vi ne donas al ili tion, kio estas necesa por la korpo; kion ĝi profitas? 17 Tiel same la fido, se ĝi ne havas farojn, estas morta, estante sola. 18 Jes, iu povas diri: Vi havas fidon, kaj mi havas farojn; montru al mi vian fidon sen viaj faroj, kaj mi montros al vi mian fidon per miaj faroj. 19 Vi kredas, ke estas unu Dio; vi faras bone; ankaux la demonoj kredas kaj tremas. 20 Sed ĉu vi scios, ho vantulo, ke fido sen faroj estas malviva? 21 Çu nia patro Abraham ne estis pravigita per faroj, kiam li oferis sian filon Isaak sur la altaro? 22 Ĉu vi vidas, kiel la fido agis kun liaj faroj, kaj per faroj la fido perfektiĝis? 23 Kaj plenumigxis la Skribo, kiu diras: Abraham kredis al Dio, kaj tio estis kalkulita al li kiel justeco; kaj li estis nomata Amiko de Dio. 24 Vi do vidas, ke per faroj homo praviĝas, kaj ne nur per fido. 25 Tiel same, cxu ankaux la malcxastistino Rahxab ne pravigis per faroj, kiam sxi akceptis la senditojn kaj forsendis ilin alie?
Jakobo
26 Ĉar kiel la korpo sen la spirito estas malviva, tiel ankaŭ la fido sen faroj estas malviva. ĈAPITRO 3 1 Miaj fratoj, ne estu multaj majstroj, sciante, ke ni ricevos la pli grandan kondamnon. 2 Ĉar en multaj aferoj ni ĉiuj ofendas. Se iu ne ofendas per vorto, tiu estas homo perfekta, kaj kapabla ankaŭ bridi la tutan korpon. 3 Jen ni metas mordetojn en la buŝon de la ĉevaloj, por ke ili obeu al ni; kaj ni turnas ilian tutan korpon. 4 Jen ankaux la sxipoj, kiuj, kvankam ili estas tiel grandaj kaj estas pelataj de furiozaj ventoj, tamen ili turnigxas per tre malgranda stirilo, kien ajn la estro volas. 5 Tiel same la lango estas malgranda membro, kaj fanfaronas pri grandaj aferoj. Jen kiel granda afero ekbruligas malgranda fajro! 6 Kaj la lango estas fajro, mondo de maljusteco; tia estas la lango inter niaj membroj, ke ĝi malpurigas la tutan korpon kaj ekbruligas la vojon de la naturo; kaj ĝi estas ekbruligita de la infero. 7 Çar çiu speco de bestoj kaj birdoj kaj serpentoj kaj aĵoj en la maro estas malsovaĝigita kaj malsova ita de la homoj; 8 Sed la langon neniu povas malsovaĝigi; ĝi estas neregebla malbono, plena de mortiga veneno. 9 Per tio ni benas Dion, la Patron; kaj per tio ni malbenas homojn, kiuj estas kreitaj laux la bildo de Dio. 10 El la sama buŝo eliras beno kaj malbeno. Miaj fratoj, ĉi tiuj aferoj ne devus esti tiel. 11 CXu fonto eligas sur la sama loko dolcxan akvon kaj maldolcxan? 12 Ĉu la figarbo, miaj fratoj, povas doni olivajn berojn? ĉu vito, figoj? do neniu fonto povas doni salan akvon kaj freŝan. 13 Kiu inter vi estas sagxa kaj sciigita? li montru el bona konversacio siajn farojn kun mildeco de saĝo. 14 Sed se vi havas amaran envion kaj malpacon en viaj koroj, ne fieru, kaj ne mensogu kontraû la vero. 15 Ĉi tiu saĝeco ne devenas de supre, sed estas surtera, malĉasta, diabla. 16 Ĉar kie estas envio kaj malpaco, tie estas konfuzo kaj ĉiu malbona faro. 17 Sed la sagxeco, kiu estas de supre, estas unue pura, poste paca, milda kaj facile petegebla, plena de kompato kaj bonaj fruktoj, sen partio kaj sen hipokriteco. 18 Kaj la frukto de justeco estas semata en paco de tiuj, kiuj faras pacon. ĈAPITRO 4 1 De kie venas militoj kaj bataloj inter vi? ĉu ne el viaj voluptoj ili militas en viaj membroj? 2 Vi deziras kaj ne havas; vi mortigas kaj deziras havi, kaj ne povas akiri; vi batalas kaj militas, sed vi ne havas, ĉar vi ne petas. 3 Vi petas, kaj ne akceptas, cxar vi mispetas, por ke vi konsumu gxin pro viaj voluptoj. 4 Vi adultuloj kaj adultulinoj, ĉu vi ne scias, ke la amikeco de la mondo estas malamikeco al Dio? kiu do volas esti amiko de la mondo, tiu estas malamiko de Dio.
5 Ĉu vi pensas, ke la Skribo vane diras:La spirito, kiu loĝas en ni, deziras envion? 6 Sed li donas pli da graco. Tial li diras: Dio rezistas al la fieruloj, sed al la humiluloj donas gracon. 7 Submetu vin do al Dio. Rezistu al la diablo, kaj li forkuros de vi. 8 Alproksimiĝu al Dio, kaj Li alproksimiĝos al vi. Purigu viajn manojn, pekuloj; kaj purigu viajn korojn, vi duoblaj animoj. 9 Estu afliktita kaj ploru kaj ploru; Via rido aligxu al funebro, kaj via gxojo al malgxojo. 10 Humilu vin antaux la Eternulo, Kaj Li vin altigos. 11 Ne parolu malbonon unu pri la alia, fratoj. Kiu parolas malbonon pri sia frato kaj juĝas sian fraton, tiu parolas malbonon pri la leĝo kaj juĝas la leĝon; sed se vi juĝas la leĝon, vi estas ne plenumanto de la leĝo, sed juĝisto. 12 Estas unu leĝdonanto, kiu povas savi kaj pereigi: kiu vi estas, kiu juĝas alian? 13 Iru nun, vi, kiuj diras: Hodiaŭ aŭ morgaŭ ni iros en tian urbon, kaj ni restos tie unu jaron, kaj ni aĉetos kaj vendos kaj akiros gajnon; 14 sed vi ne scias, kio estos la morgauxa tago. Por kio estas via vivo? Ĝi estas eĉ vaporo, kiu aperas por iom da tempo, kaj poste malaperas. 15 Por tio vi devas diri: Se la Sinjoro volas, ni vivos, kaj ni faros tion aû tion. 16 Sed nun vi gxojas pro viaj fanfaronoj; cxia tia gxojo estas malbona. 17 Tial, kiu scias bonfari kaj ne faras, tiu estas peko. ĈAPITRO 5 1 Iru nun, ricxuloj, ploru kaj ploru pro viaj mizeroj, kiuj venos sur vin. 2 Via ricxeco malbonigxis, kaj viaj vestoj malpurigxis. 3 Viaj oro kaj argxento estas skankitaj; kaj ilia rusto estos atesto kontraux vi kaj mangxos vian karnon kiel fajro. Vi amasigis trezorojn kune por la lastaj tagoj. 4 Jen krias la salajro de la laboristoj, kiuj rikoltis viajn kampojn, kiu estas de vi retenita de fraŭdo, kaj la krioj de la rikoltantoj venis en la orelojn de la Eternulo Cebaot. 5 Vi vivis en plezuro sur la tero, kaj vi estis malgajaj; vi nutris viajn korojn, kiel en tago de buĉado. 6 Vi kondamnis kaj mortigis justulojn; kaj li ne rezistos al vi. 7 Paciencu do, fratoj, gxis la alveno de la Sinjoro. Jen, la kultivisto atendas la altvaloran frukton de la tero, kaj havas longan paciencon pri ĝi, ĝis li ricevos la fruan kaj malfruan pluvon. 8 Estu ankaux paciencaj; fortikigu viajn korojn, ĉar alproksimiĝas la alveno de la Eternulo. 9 Ne koleru unu kontraŭ la alia, fratoj, por ke vi ne estu kondamnitaj; jen la juĝisto staras antaŭ la pordo. 10 Prenu, miaj fratoj, la profetojn, kiuj parolis en la nomo de la Sinjoro, kiel ekzemplon de suferado kaj pacienco. 11 Jen ni opinias feliĉaj tiujn, kiuj eltenas. Vi aŭdis pri la pacienco de Ijob, kaj vi vidis la finon de la Eternulo; ke la Eternulo estas tre kompatema kaj favorkora. 12 Sed antaŭ ĉio, miaj fratoj, ne ĵuru, nek per la ĉielo, nek per la tero, nek per alia ĵuro; sed via jes estu jes; kaj via ne, ne; por ke vi ne falu en kondamnon.
Jakobo
13 Ĉu iu el vi estas afliktita? li preĝu. Ĉu iu estas gaja? li kantu psalmojn. 14 Ĉu iu estas malsana inter vi? li voku la plejagxulojn de la eklezio; kaj ili preĝu pri li, ŝmirante lin per oleo en la nomo de la Eternulo; 15 Kaj la preĝo de fido savos la malsanulon, kaj la Sinjoro relevos lin; kaj se li faris pekojn, ili estos pardonitaj al li. 16 Konfesu viajn kulpojn unu al la alia, kaj preĝu unu por la alia, por ke vi resaniĝu. La efika fervora preĝo de virtulo multe utilas. 17 Elija estis homo submetita al similaj pasioj kiel ni, kaj li fervore pregxis, ke ne pluvu; kaj ne pluvis sur la teron en la dauxro de tri jaroj kaj ses monatoj. 18 Kaj li denove pregxis, kaj la cxielo donis pluvon, kaj la tero donis sian frukton. 19 Fratoj, se iu el vi eraras de la vero, kaj iu lin konvertas; 20 Li sciu, ke tiu, kiu konvertas pekulon de la eraro de sia vojo, savos animon de morto kaj kasxos multegon da pekoj.