Teleportado en Skriboj Ĥabakuk Bel kaj la Drako 1:33-42 33 En Judujo estis profeto, nomata Ĥabakuk, kiu faris supon kaj dispecigis panon en bovlo kaj iris sur la kampon, por alporti ĝin al la rikoltistoj. 34 Sed anĝelo de la Eternulo diris al Ĥabakuk: Iru, portu la manĝon, kiun vi havas, en Babelon, al Daniel, kiu estas en la kavo de la leonoj. 35 Kaj Ĥabakuk diris: Sinjoro, mi neniam vidis Babelon, kaj mi ne scias, kie estas la kaverno. 36 Tiam la anĝelo de la Eternulo prenis lin je la kapo kaj portis lin je la haroj de lia kapo, kaj per la forta forto de sia spirito metis lin en Babelon, super la kaverno. 37 Kaj Ĥabakuk kriis, dirante: Ho Daniel, Daniel, prenu la manĝon, kiun Dio sendis al vi. 38 Kaj Daniel diris: Vi memoris min, ho Dio, kaj Vi ne forlasis tiujn, kiuj Vin serĉas kaj Vin amas. 39 Daniel leviĝis kaj manĝis; kaj la anĝelo de la Eternulo tuj restarigis Ĥabakukon en lian lokon. 40 En la sepa tago la reĝo iris funebri Danielon; kaj kiam li venis al la kavo, li rigardis internen, kaj jen Daniel sidas. 41 Tiam la reĝo ekkriis per laŭta voĉo, dirante: Granda estas la Eternulo, Dio de Daniel, kaj ne ekzistas alia krom Vi. 42 Kaj Li eltiris lin, kaj ĵetis tiujn, kiuj kaŭzis lian pereon, en la kavon; kaj ili estis englutitaj momente antaŭ lia vizaĝo.
Rafaelo la Anĝelo Tobit 12:1-22 1 Tiam Tobit alvokis sian filon Tobias, kaj diris al li: Mia filo, zorgu, ke la viro ricevu sian salajron, kiu iris kun vi, kaj vi devas doni al li pli. 2 Kaj Tobias diris al li: Patro, ne estas malutile al mi doni al li duonon de tio, kion mi alportis; 3 Ĉar li revenigis min al vi sane, kaj sanigis mian edzinon, kaj alportis al mi la monon, kaj ankaŭ vin sanigis. 4 Tiam la maljunulo diris: Ĝi ŝuldiĝas al li. 5 Li alvokis la anĝelon, kaj tiu diris al li: Prenu duonon de ĉio, kion vi alportis, kaj iru sekure. 6 Tiam li prenis ilin ambaŭ aparte, kaj diris al ili: Benu Dion, laŭdu Lin, kaj gloru Lin, kaj laŭdu Lin pro la aferoj, kiujn Li faris al vi antaŭ la okuloj de ĉiuj vivantoj. Estas bone laŭdi Dion, kaj altigi Lian nomon, kaj honore proklami la farojn de Dio; tial ne malfruu laŭdi Lin. 7 Bone estas kaŝi la sekreton de reĝo, sed honore estas malkaŝi la farojn de Dio. Faru bonon, kaj malbono ne tuŝos vin.
1
Teleportado en Skriboj
8 Preĝo estas bona kun fasto, almozo kaj justeco. Malmulto kun justeco estas pli bona ol multe kun maljusteco. Pli bone estas doni almozon ol amasigi oron. 9 Ĉar almozo savas de la morto kaj purigas ĉian pekon. Tiuj, kiuj praktikas almozon kaj justecon, estos plenaj de vivo. 10 Sed tiuj, kiuj pekas, estas malamikoj de sia propra vivo. 11 Mi certe nenion kaŝos de vi; ĉar mi diris: Estas bone kaŝi la sekreton de reĝo, sed estas honore malkaŝi la farojn de Dio. 12 Nun do, kiam vi preĝis, kaj Sara, via bofilino, mi alportis la memoron pri viaj preĝoj antaŭ la Sanktulo; kaj kiam vi enterigis la mortintojn, mi ankaŭ estis kun vi. 13 Kaj kiam vi ne prokrastis leviĝi kaj forlasi vian manĝon, por iri kaj kovri la mortinton, via bonfaro ne estis kaŝita de mi; sed mi estis kun vi. 14 Kaj nun Dio sendis min, por resanigi vin kaj vian bofilinon Sara. 15 Mi estas Rafael, unu el la sep sanktaj anĝeloj, kiuj prezentas la preĝojn de la sanktuloj, kaj kiuj eniras kaj eliras antaŭ la gloro de la Sanktulo. 16 Tiam ambaŭ konsterniĝis kaj falis vizaĝaltere, ĉar ili timis. 17 Sed li diris al ili: Ne timu, ĉar al vi estos bone; tial gloru Dion. 18 Ĉar ne pro mia favoro, sed pro la volo de nia Dio mi venis; tial laŭdu lin eterne. 19 Dum ĉiuj tiuj tagoj mi aperis al vi; sed mi nek manĝis nek trinkis, sed vi vidis vizion. 20 Nun do danku Dion, ĉar mi iras supren al Tiu, kiu min sendis; sed skribu en libron ĉion, kio fariĝiĝas. 21 Kaj leviĝinte, ili lin ne plu vidis. 22 Tiam ili konfesis la grandajn kaj mirindajn farojn de Dio, kaj kiel la anĝelo de la Eternulo aperis al ili.
Ezekiel Jeĥezkel 3:12-15 12 Kaj la spirito levis min, kaj mi aŭdis malantaŭ mi grandan voĉon de granda tumulto, kiu diris: Benata estu la gloro de la Eternulo el Lia loko. 13 Mi aŭdis ankaŭ la bruon de la flugiloj de la kreitaĵoj, kiuj tuŝadis unu la alian, kaj la bruon de la radoj apud ili, kaj la bruon de granda teruriĝo. 14 Kaj la spirito levis min kaj forportis min, kaj mi iris kun maldolĉeco, en la febro de mia spirito; sed la mano de la Eternulo estis forta sur mi. 15 Kaj mi venis al la elpelitoj en Tel-Abib, al la loĝantoj de la rivero Kebar; kaj mi sidiĝis tie, kie ili sidiĝis, kaj mi restis tie inter ili, miregante, dum sep tagoj. Jeĥezkel 8:1-4 1 En la sesa jaro, en la kvina tago de la sesa monato, mi sidis en mia domo, kaj la plejaĝuloj de Jehuda sidis antaŭ mi; kaj la mano de la Sinjoro, la Eternulo, falis sur min tie. 2 Kaj mi rigardis, kaj jen io aspektis kiel fajro; de la aspekto de liaj lumboj malsupren estis fajro, kaj de liaj lumboj supren estis kiel brilo, kiel la koloro de sukceno. 3 Kaj li etendis la bildon de mano kaj kaptis min je la buklo de mia kapo; kaj la spirito levis min inter la tero kaj la ĉielo, kaj venigis min en vizio de Dio en Jerusalemon, al la enirejo de la interna pordego, kiu rigardas norden; kie estis la loko de la bildo de ĵaluzo, kiu incitas ĵaluzon. 4 Kaj jen tie estis la gloro de la Dio de Izrael, konforme al la vizio, kiun mi vidis en la ebenaĵo.
2
Teleportado en Skriboj
Jesuo Kristo Mateo 4:1-11 1 Tiam Jesuo estis kondukita supren de la Spirito en la dezerton, por esti tentata de la diablo. 2 Kaj fastinte kvardek tagojn kaj kvardek noktojn, li poste malsatis. 3 Kaj kiam la tentanto venis al li, li diris: Se vi estas Filo de Dio, ordonu, ke ĉi tiuj ŝtonoj fariĝu panoj. 4 Sed li respondis kaj diris: Estas skribite: Ne per la pano sole vivos homo, sed per ĉiu vorto, kiu eliras el la buŝo de Dio. 5 Tiam la diablo lin forkondukis en la sanktan urbon kaj starigis lin sur la tegmenta pinto de la templo, 6 kaj diris al li: Se vi estas Filo de Dio, ĵetu vin malsupren, ĉar estas skribite: Al siaj anĝeloj Li ordonos pri vi, kaj sur la manoj ili vin portos, Por ke vi ne falpuŝiĝu per via piedo sur ŝtonon. 7 Jesuo diris al li: Estas ankaŭ skribite: Ne provu la Eternulon, vian Dion. 8 Denove la diablo lin kondukis al monto tre alta, kaj montris al li ĉiujn regnojn de la mondo kaj ilian gloron; 9 kaj diris al li: Ĉion ĉi mi donos al vi, se vi faligos vin kaj adorkliniĝos al mi. 10 Tiam Jesuo diris al li: Foriru de ĉi tie, Satano; ĉar estas skribite: La Eternulon, vian Dion, vi adoros, kaj al li sola vi servos. 11 Tiam la diablo forlasis lin, kaj jen anĝeloj venis kaj servis al li. Luko 4:1-13 1 Kaj Jesuo, plena de la Sankta Spirito, revenis de Jordano kaj estis kondukata de la Spirito en la dezerton, 2 Li estis tentata de la diablo dum kvardek tagoj. Kaj li nenion manĝis en tiuj tagoj; kaj kiam ili finiĝis, li poste malsatis. 3 Kaj la diablo diris al li: Se vi estas Filo de Dio, ordonu al ĉi tiu ŝtono, ke ĝi fariĝu pano. 4 Kaj Jesuo respondis al li, dirante: Estas skribite: Ne per pano sole la homo vivos, sed per ĉiu vorto de Dio. 5 Kaj la diablo, kondukinte lin sur altan monton, montris al li ĉiujn regnojn de la mondo en momento da tempo. 6 Kaj la diablo diris al li: Mi donos al vi ĉi tiun tutan potencon kaj ilian gloron, ĉar ĝi estas transdonita al mi, kaj al kiu ajn mi volas, mi ĝin donas. 7 Se do vi adorkliniĝos al mi, ĉio estos via. 8 Kaj Jesuo responde diris al li: Foriru de mi, Satano, ĉar estas skribite: La Eternulon, vian Dion, vi adoros, kaj al li sola vi servos. 9 Kaj li kondukis lin al Jerusalem, kaj starigis lin sur la tegmenta pinto de la templo, kaj diris al li: Se vi estas Filo de Dio, ĵetu vin de ĉi tie malsupren; 10 Ĉar estas skribite: Al siaj anĝeloj Li ordonos pri vi, ke ili vin gardu; 11 Kaj sur siaj manoj ili vin portos, Por ke vi ne falpuŝiĝu per via piedo sur ŝtonon. 12 Kaj Jesuo responde diris al li: Estas dirite: Ne provu la Eternulon, vian Dion. 13 Kaj fininte la tutan tentadon, la diablo foriris de li ĝis kelka tempo. Luko 24:13-53 13 Kaj jen du el ili iris en tiu sama tago al vilaĝo nomata Emaus, kiu estas malproksime de Jerusalem ĉirkaŭ sesdek stadiojn. 14 Kaj ili interparolis pri ĉio, kio okazis. 15 Kaj dum ili interparolis kaj diskutis, Jesuo mem alproksimiĝis kaj iris kun ili. 16 Sed iliaj okuloj estis malhelpataj, por ke ili lin ne rekonu. 17 Kaj li diris al ili: Kiajn interparolojn vi havas unu al la alia, dum vi iras, kaj ili estas malĝojaj? 3
Teleportado en Skriboj
18 Kaj unu el ili, kies nomo estis Kleopas, responde diris al li: Ĉu vi sola estas fremdulo en Jerusalem, kiu ne scias la aferojn, kiuj tie okazis en ĉi tiuj tagoj? 19 Kaj li diris al ili: Kion? Kaj ili diris al li: Pri Jesuo, la Nazareto, kiu estis profeto potenca per faro kaj vorto antaŭ Dio kaj la tuta popolo; 20 kaj kiel la ĉefpastroj kaj niaj regantoj lin transdonis por kondamno al morto, kaj lin krucumis. 21 Sed ni esperis, ke li estas tiu, kiu elaĉetos Izraelon; kaj krom ĉio ĉi, hodiaŭ estas la tria tago de kiam tio okazis. 22 Kaj ankaŭ kelkaj virinoj el ni, kiuj estis frue apud la tombo, nin mirigis; 23 Kaj ne trovinte lian korpon, ili revenis, dirante, ke ili ankaŭ vidis vizion de anĝeloj, kiuj diris, ke li vivas. 24 Kaj kelkaj el ni iris al la tombo, kaj trovis ĝin tiel, kiel diris la virinoj; sed lin ili ne vidis. 25 Tiam li diris al ili: Ho malsaĝuloj kaj kore malviglaj por kredi ĉion, kion la profetoj parolis! 26 Ĉu la Kristo ne devis suferi tion kaj eniri en sian gloron? 27 Kaj komencante de Moseo kaj ĉiuj profetoj, li klarigis al ili el ĉiuj Skriboj la dirojn pri li mem. 28 Kaj ili alproksimiĝis al la vilaĝo, kien ili iris; kaj li ŝajnigis, ke li volas iri pli foren. 29 Sed ili lin devigis, dirante: Restu ĉe ni, ĉar estas preskaŭ vespere, kaj la tago jam malkreskas. Kaj li eniris, por resti ĉe ili. 30 Kaj dum li sidis kun ili ĉe manĝo, li prenis panon, kaj benis ĝin, kaj dispecigis ĝin, kaj donis al ili. 31 Kaj iliaj okuloj malfermiĝis, kaj ili rekonis lin; kaj li malaperis de antaŭ ilia vidkampo. 32 Kaj ili diris unu al alia: Ĉu nia koro ne brulis en ni, dum li parolis kun ni sur la vojo kaj klarigis al ni la Skribojn? 33 Kaj leviĝinte en tiu sama horo, ili reiris al Jerusalem, kaj trovis la dek unu kunvenintaj, kaj tiujn, kiuj estis kun ili, 34 dirante: La Sinjoro vere leviĝis kaj aperis al Simon. 35 Kaj ili rakontis, kio okazis sur la vojo, kaj kiel li rekoniĝis al ili en la dispecigo de pano. 36 Kaj dum ili tiel parolis, Jesuo mem staris meze de ili, kaj diris al ili: Paco estu al vi. 37 Sed ili tremis kaj konsterniĝis, kaj supozis, ke ili vidis spiriton. 38 Kaj li diris al ili: Kial vi maltrankviliĝas? kaj kial pensoj leviĝas en viaj koroj? 39 Rigardu miajn manojn kaj miajn piedojn, ke ĝi estas mi mem; palpu min kaj vidu; ĉar spirito ne havas karnon kaj ostojn, kiel vi vidas min havi. 40 Kaj dirinte tion, li montris al ili siajn manojn kaj siajn piedojn. 41 Kaj dum ili ankoraŭ ne kredis pro ĝojo, kaj miris, li diris al ili: Ĉu vi havas ĉi tie ian manĝaĵon? 42 Kaj ili donis al li pecon de rostita fiŝo kaj mielĉelaron. 43 Kaj li prenis ĝin kaj manĝis antaŭ ili. 44 Kaj li diris al ili: Jen estas la vortoj, kiujn mi parolis al vi, dum mi ankoraŭ estis kun vi, ke ĉio devas plenumiĝi, kio estas skribita pri mi en la leĝo de Moseo kaj en la profetoj kaj en la psalmoj. 45 Tiam li malfermis ilian komprenon, por ke ili komprenu la Skribojn, 46 kaj diris al ili: Tiel estas skribite, kaj tiel devis la Kristo suferi kaj leviĝi el la mortintoj la trian tagon; 47 kaj ke pento kaj pardono de pekoj estu predikataj en lia nomo al ĉiuj nacioj, komencante ĉe Jerusalem. 48 Kaj vi estas atestantoj pri tio. 49 Kaj jen mi sendas sur vin la promeson de mia Patro; sed restu en la urbo Jerusalem, ĝis vi estos vestitaj per potenco de supre. 50 Kaj li kondukis ilin ĝis Betania, kaj levinte siajn manojn, li benis ilin. 51 Kaj dum li benis ilin, li foriĝis de ili kaj estis forportita en la ĉielon. 52 Kaj ili adorkliniĝis al li, kaj revenis al Jerusalem kun granda ĝojo; 53 Kaj estis konstante en la templo, laŭdante kaj benante Dion. Amen.
4
Teleportado en Skriboj
Johano 6:16-21 16 Kaj kiam jam vesperiĝis, liaj disĉiploj malsupreniris al la maro, 17 Kaj ili eniris en ŝipon, kaj veturis trans la maron al Kapernaum. Kaj jam estis mallume, kaj Jesuo ankoraŭ ne venis al ili. 18 Kaj la maro tremis pro forta vento, kiu blovis. 19 Kiam do ili remis ĉirkaŭ dudek kvin aŭ tridek stadionojn, ili vidis Jesuon iranta sur la maro kaj alproksimiĝanta al la ŝipo; kaj ili timis. 20 Sed li diris al ili: Mi estas; ne timu. 21 Tiam ili volonte akceptis lin en la ŝipon, kaj tuj la ŝipo alvenis al la tero, kien ili iris.
Filipo Agoj 8:26-40 26 Kaj anĝelo de la Eternulo parolis al Filipo, dirante: Leviĝu, kaj iru suden sur la vojon, kiu kondukas de Jerusalem al Gaza; tio estas dezerto. 27 Kaj li leviĝis kaj iris; kaj jen viro el Etiopiano, eŭnuko, potenculo sub Kandake, reĝino de la Etiopoj, kiu estis la gardanto de ŝia tuta trezoro, kaj venis al Jerusalem por adorkliniĝi, 28 Li estis returne, kaj sidante en sia ĉaro li legis la profeton Jesaja. 29 Tiam la Spirito diris al Filipo: Alproksimiĝu, kaj aliĝiĝu al tiu ĉaro. 30 Kaj Filipo kuris tien al li, kaj aŭdis lin legi la profeton Jesaja, kaj diris: Ĉu vi komprenas tion, kion vi legas? 31 Kaj li diris: Kiel mi povas, se iu ne gvidos min? Kaj li petis Filipon supreniri kaj sidiĝi kun li. 32 La loko de la Skribo, kiun li legis, estis jena: Li estis kondukata kiel ŝafo al la buĉo; Kaj kiel ŝafido muta antaŭ sia tondanto, Li ne malfermis sian buŝon; 33 En lia humiliĝo lia juĝo estis forprenita; kaj kiu rakontos pri lia generacio? Ĉar lia vivo estas forprenita de la tero. 34 Kaj la eŭnuko responde diris al Filipo: Mi petas vin, pri kiu parolas la profeto ĉi tion? pri si mem, aŭ pri iu alia homo? 35 Tiam Filipo malfermis sian buŝon, kaj komencante de tiu Skribo, predikis al li Jesuon. 36 Kaj dum ili iris sur la vojo, ili alvenis al iu akvo; kaj la eŭnuko diris: Jen estas akvo; kio malhelpas min esti baptita? 37 Kaj Filipo diris: Se vi kredas per via tuta koro, vi povas. Kaj li respondis kaj diris: Mi kredas, ke Jesuo Kristo estas la Filo de Dio. 38 Kaj li ordonis, ke la ĉaro haltu; kaj ili ambaŭ malsupreniris en la akvon, Filipo kaj la eŭnuko; kaj li baptis lin. 39 Kaj kiam ili eliris el la akvo, la Spirito de la Eternulo forkaptis Filipon, kaj la eŭnuko lin ne plu vidis; kaj li foriris sian vojon ĝojante. 40 Sed Filipo troviĝis en Aŝdod; kaj trapasante, li predikis en ĉiuj urboj, ĝis li alvenis en Cezarean.
Paŭlo Mi konis viron en Kristo antaŭ pli ol dek kvar jaroj (ĉu en la korpo, mi ne scias; ĉu ekster la korpo, mi ne scias; Dio scias) tian forlevitan ĝis la trian ĉielon. Kaj mi konis tian viron (ĉu en la korpo, aŭ ekster la korpo, mi ne scias; Dio scias), ke li estis forlevita en paradizon, kaj aŭdis nedireblajn vortojn, kiujn ne estas permesite al homo paroli. 2 Korintanoj 12:2-4
5
Teleportado en Skriboj
Ĥanoĥo Kiam Ĥanoĥ diris al siaj filoj, la anĝeloj prenis lin sur siajn flugilojn kaj levis lin sur la unuan ĉielon kaj metis lin sur la nubojn. Kaj tie mi rigardis, kaj denove mi rigardis pli alten, kaj vidis la eteron, kaj ili metis min sur la unuan ĉielon kaj montris al mi tre grandan Maron, pli grandan ol la tera maro. Sekretoj de Ĥanoĥ 3:1 Kiam Ĥanoĥ parolis al la popolo, la Eternulo sendis mallumon sur la teron, kaj fariĝis mallumo, kaj ĝi kovris la homojn, kiuj staris kun Ĥanoĥ, kaj ili prenis Ĥanoĥon al la plej alta ĉielo, kie estas la Eternulo; kaj Li akceptis lin kaj metis lin antaŭ Sian vizaĝon, kaj la mallumo malaperis de la tero, kaj la lumo revenis. Kaj la popolo vidis kaj ne komprenis, kiel Ĥanoĥ estis prenita, kaj gloris Dion, kaj trovis rulon, en kiu estis desegnita "la nevidebla Dio"; kaj ĉiuj iris al siaj hejmoj. Sekretoj de Ĥanoĥ 67:1-2
6