Samson: Vivu Forte, Mortu Pli Forte Juĝistoj 13 1 Kaj la Izraelidoj denove faris malbonon antaŭ la okuloj de la Eternulo; kaj la Eternulo transdonis ilin en la manojn de la Filiŝtoj dum kvardek jaroj. 2 Estis iu viro el Corea, el la familio de la Danidoj, kies nomo estis Manoaĥ; lia edzino estis senfrukta kaj ne naskis. 3 Kaj aperis anĝelo de la Eternulo al la virino, kaj diris al ŝi: Jen vi estas senfrukta kaj ne naskas; tamen vi gravediĝos kaj naskos filon. 4 Nun do gardu vin, mi petas vin, kaj ne trinku vinon nek forton, kaj ne manĝu ion malpuran; 5 Ĉar jen vi gravediĝos kaj naskos filon; kaj razilo ne tuŝos lian kapon, ĉar la knabo estos konsekrito al Dio de el la ventro, kaj li komencos savi Izraelon el la manoj de la Filiŝtoj. 6 Tiam la virino venis kaj diris al sia edzo jene: Homo de Dio venis al mi, kaj lia vizaĝo estis kiel la vizaĝo de anĝelo de Dio, tre timinda; sed mi ne demandis lin, de kie li estas, kaj li ne diris al mi sian nomon. 7 Kaj li diris al mi: Jen vi gravediĝos kaj naskos filon; kaj nun ne trinku vinon nek forton, kaj ne manĝu nenion malpuran, ĉar la knabo estos konsekrito al Dio de la ventro ĝis la tago de lia morto. 8 Tiam Manoaĥ preĝis al la Eternulo, kaj diris: Ho mia Sinjoro, la homo de Dio, kiun Vi sendis, revenu al ni, kaj li instruu nin, kion ni faru al la infano, kiu naskiĝos. 9 Kaj Dio aŭskultis la voĉon de Manoaĥ; kaj la anĝelo de Dio venis denove al la virino, kiam ŝi sidis sur la kampo; sed Manoaĥ, ŝia edzo, ne estis kun ŝi. 10 Kaj la virino rapide kuris kaj sciigis sian edzon, kaj diris al li: Jen aperis al mi la viro, kiu venis al mi antaŭ nelonge. 11 Kaj Manoaĥ leviĝis kaj iris post sia edzino kaj venis al la viro, kaj diris al li: Ĉu vi estas tiu viro, kiu parolis al la virino? Kaj li diris: Mi estas. 12 Kaj Manoaĥ diris: Nun viaj vortoj plenumiĝu. Kiel ni ordonu al la knabo kaj kiel ni agu kun li? 13 Kaj la anĝelo de la Eternulo diris al Manoaĥ: Pri ĉio, kion mi diris al la virino, ŝi sin gardu. 14 Ŝi ne manĝu ion, kio devenas de la vinberbranĉo, ŝi ne trinku vinon aŭ ebriigaĵon, kaj ŝi ne manĝu nenion malpuran; ĉion, kion mi ordonis al ŝi, ŝi plenumu. 15 Kaj Manoaĥ diris al la anĝelo de la Eternulo: Lasu nin vin halti, ĝis ni pretigos por vi kapridon.
1
Samson: Vivu Forte, Mortu Pli Forte
16 Kaj la anĝelo de la Eternulo diris al Manoaĥ: Kvankam vi min retenos, mi ne manĝos vian panon; sed se vi volas fari bruloferon, faru ĝin al la Eternulo. Ĉar Manoaĥ ne sciis, ke li estas anĝelo de la Eternulo. 17 Kaj Manoaĥ diris al la anĝelo de la Eternulo: Kia estas via nomo, ke ni vin honoru, kiam plenumiĝos viaj vortoj? 18 Kaj la anĝelo de la Eternulo diris al li: Kial vi demandas mian nomon? Ĝi estas ja sekreta. 19 Kaj Manoaĥ prenis kapridon kaj farunoferon kaj oferis ĝin sur roko al la Eternulo; kaj la anĝelo faris miraklon; kaj Manoaĥ kaj lia edzino tion rigardis. 20 Ĉar kiam la flamo leviĝis de la altaro al la ĉielo, tiam la anĝelo de la Eternulo leviĝis en la flamo de la altaro. Kaj Manoaĥ kaj lia edzino tion vidis, kaj ili ĵetis sin vizaĝaltere. 21 Sed la anĝelo de la Eternulo ne plu aperis al Manoaĥ kaj al lia edzino. Tiam Manoaĥ sciis, ke tio estas anĝelo de la Eternulo. 22 Kaj Manoaĥ diris al sia edzino: Ni certe mortos, ĉar ni vidis Dion. 23 Sed lia edzino diris al li: Se la Eternulo volus mortigi nin, Li ne akceptus el niaj manoj bruloferon kaj farunoferon, kaj Li ne montrus al ni ĉion ĉi, kaj Li ne dirus al ni nun tiajn aferojn. 24 Kaj la virino naskis filon kaj donis al li la nomon Ŝimŝon; kaj la infano kreskis, kaj la Eternulo lin benis. 25 Kaj la spirito de la Eternulo komencis movi lin kelkfoje en la tendaro de Dan, inter Corea kaj Eŝtaol.
Juĝistoj 14 1 Kaj Ŝimŝon iris Timnan, kaj vidis en Timna virinon el la filinoj de la Filiŝtoj. 2 Kaj li iris kaj rakontis al sia patro kaj al sia patrino, kaj diris: Mi vidis en Timna virinon el la filinoj de la Filiŝtoj; nun prenu ŝin por mi kiel edzinon. 3 Tiam lia patro kaj lia patrino diris al li: Ĉu ne ekzistas virino inter la filinoj de viaj fratoj aŭ en mia tuta popolo, ke vi iras preni edzinon el la necirkumciditaj Filiŝtoj? Kaj Ŝimŝon diris al sia patro: Prenu ŝin por mi, ĉar ŝi plaĉas al mi. 4 Sed lia patro kaj lia patrino ne sciis, ke tio estas de la Eternulo, ĉar li serĉas pretekston kontraŭ la Filiŝtoj; ĉar en tiu tempo la Filiŝtoj regis super Izrael. 5 Kaj Ŝimŝon iris, kun lia patro kaj lia patrino, en Timnan; kaj ili venis al la vinberĝardenoj de Timna; kaj jen juna leono blekegis kontraŭ lin. 6 Kaj venis sur lin la spirito de la Eternulo, kaj li disŝiris lin, kiel oni disŝirus kapridon, kvankam li nenion havis en sia mano; sed li ne diris al sia patro aŭ al sia patrino, kion li faris. 7 Kaj li malsupreniris kaj parolis kun la virino; kaj ŝi plaĉis al Ŝimŝon. 8 Post iom da tempo li returne prenis ŝin, kaj li deturniĝis, por vidi la kadavron de la leono; kaj jen svarmo da abeloj estas kaj mielo en la kadavro de la leono. 9 Kaj li prenis ĝin en siajn manojn kaj iris, manĝante; kaj li venis al sia patro kaj patrino, kaj li donis al ili, kaj ili manĝis; sed li ne diris al ili, ke el la kadavro de la leono li prenis la mielon. 10 Kaj lia patro malsupreniris al la virino, kaj Ŝimŝon faris tie festenon, ĉar tiel kutimis fari la junuloj. 11 Kaj kiam ili lin vidis, ili alkondukis tridek kunulojn, ke ili estu kun li. 12 Kaj Ŝimŝon diris al ili: Mi proponos al vi enigmon; se vi solvos ĝin al mi dum la sep tagoj de la festeno kaj eltrovos, tiam mi donos al vi tridek ĉemizojn kaj tridek ŝanĝvestojn. 13 Sed se vi ne povas diri al mi ĝin, tiam donu al mi tridek ĉemizojn kaj tridek ŝanĝajn vestojn. Kaj ili diris al li: Proponu vian enigmon, kaj ni aŭdos ĝin. 14 Kaj li diris al ili: El manĝanto devenis manĝaĵo, Kaj el fortulo devenis dolĉeco. Kaj ili ne povis solvi la enigmon en tri tagoj. 15 Kaj en la sepa tago ili diris al la edzino de Ŝimŝon: Admonu vian edzon, ke li solvu al ni la enigmon, alie ni ne forbruligos vin kaj la domon de via patro per fajro. Ĉu vi vokis nin, por preni tion, kion ni havas? ĉu ne estas tiel?
2
Samson: Vivu Forte, Mortu Pli Forte
16 Tiam la edzino de Ŝimŝon ploris antaŭ li, kaj diris: Vi nur malamas min, kaj ne amas min; vi proponis enigmon al la filoj de mia popolo, kaj al mi vi ĝin ne diris. Kaj li diris al ŝi: Jen mi ne diris ĝin al mia patro nek al mia patrino; ĉu mi ĝin diros al vi? 17 Kaj ŝi ploris antaŭ li dum la sep tagoj, kiujn daŭris ilia festeno; kaj en la sepa tago li klarigis al ŝi la solvon, ĉar ŝi forte lin insistis; kaj ŝi diris la enigmon al la filoj de sia popolo. 18 Kaj la loĝantoj de la urbo diris al li en la sepa tago antaŭ la sunsubiro: Kio estas pli dolĉa ol mielo? Kaj kio estas pli forta ol leono? Kaj li diris al ili: Se vi ne plugus per mia bovidino, vi ne trovus mian enigmon. 19 Kaj venis sur lin la spirito de la Eternulo, kaj li iris en Aŝkelonon kaj mortigis el ili tridek homojn kaj prenis ilian militakiron kaj donis ŝanĝvestojn al tiuj, kiuj solvis la enigmon. Kaj ekflamis lia kolero, kaj li iris al la domo de sia patro. 20 Sed la edzino de Samson estis donita al lia kunulo, kiun li uzis kiel sian amikon.
Juĝistoj 15 1 Post iom da tempo, en la tempo de tritiko, Ŝimŝon vizitis sian edzinon kun kaprido, kaj diris:Mi iros al mia edzino en la ĉambron. Sed ŝia patro ne permesis al li eniri. 2 Kaj ŝia patro diris: Mi pensis, ke vi ŝin tute malamis, tial mi donis ŝin al via amiko; ĉu ŝia pli juna fratino ne estas pli bela ol ŝi? prenu ŝin anstataŭ ŝi, mi petas vin. 3 Kaj Ŝimŝon diris pri ili: Nun mi estos pli senkulpa ol la Filiŝtoj, kvankam mi faros al ili malbonon. 4 Kaj Ŝimŝon iris kaj kaptis tricent vulpojn kaj prenis fajrotorĉojn kaj turnis voston kontraŭ vosto kaj metis fajrotorĉon mezen inter la du vostojn. 5 Kaj li ekbruligis la torĉojn kaj lasis ilin iri sur la grenkampon de la Filiŝtoj, kaj li forbruligis la garbarojn kaj la neriparitajn grenon, la vinberejojn kaj la olivojn. 6 Tiam la Filiŝtoj diris: Kiu faris tion? Kaj ili respondis: Ŝimŝon, bofilo de la Timnatano, ĉar li prenis lian edzinon kaj donis ŝin al lia amiko. Kaj la Filiŝtoj venis kaj forbruligis ŝin kaj ŝian patron per fajro. 7 Kaj Ŝimŝon diris al ili: Kvankam vi tion faris, mi tamen venĝos kontraŭ vi, kaj post tio mi ĉesos. 8 Kaj li frapis ilin krurojn kaj koksojn per granda buĉado; kaj li malsupreniris kaj ekloĝis sur la supro de la roko Etam. 9 Tiam la Filiŝtoj iris kaj stariĝis tendare en Jehuda kaj disvastiĝis en Leĥi. 10 Kaj la Jehudaanoj diris: Kial vi venis kontraŭ nin? Kaj ili respondis: Ni venis, por ligi Ŝimŝonon, por fari al li, kiel li faris al ni. 11 Tiam tri mil viroj el Jehuda iris al la supro de la roko Etam, kaj diris al Ŝimŝon: Ĉu vi ne scias, ke la Filiŝtoj regas super ni? kion vi faris al ni? Kaj li diris al ili: Kiel ili faris al mi, tiel mi faris al ili. 12 Kaj ili diris al li: Ni venis, por ligi vin, por ke ni transdonu vin en la manojn de la Filiŝtoj. Kaj Ŝimŝon diris al ili: Ĵuru al mi, ke vi mem ne atakos min. 13 Kaj ili diris al li jene: Ne; ni vin ligos kaj transdonos vin en iliajn manojn, sed ni certe vin ne mortigos. Kaj ili ligis lin per du novaj ŝnuroj kaj elkondukis lin el la roko. 14 Kaj kiam li venis al Leĥi, la Filiŝtoj ekkriis kontraŭ li; kaj la spirito de la Eternulo venis sur lin, kaj la ŝnuroj, kiuj estis sur liaj brakoj, fariĝis kiel lino, forbruligita de fajro, kaj liaj katenoj disfalis de liaj manoj. 15 Kaj li trovis novan makzelon de azeno, kaj etendis sian manon kaj prenis ĝin, kaj mortigis per ĝi mil homojn. 16 Kaj Ŝimŝon diris: Per makzelo de azeno, amasoj sur amasoj, Per makzelo de azeno mi mortigis mil homojn. 17 Kaj kiam li finis paroli, li forĵetis la makzelon el sia mano kaj donis al tiu loko la nomon RamatLeĥi. 18 Kaj li eksentis grandan soifon, kaj li ekvokis al la Eternulo, kaj diris: Vi donis en la manon de Via sklavo tiun grandan savon; ĉu nun mi devas morti de soifo kaj fali en la manojn de la necirkumciditoj?
3
Samson: Vivu Forte, Mortu Pli Forte
19 Tiam Dio fendis kavaĵon, kiu estis en la makzelo, kaj eliris el ĝi akvo; kaj li trinkis, kaj lia spirito revenis, kaj li reviviĝis; tial li donis al ĝi la nomon En-Hakore; ĝi estas en Leĥi ĝis la nuna tago. 20 Kaj li juĝis Izraelon en la tempo de la Filiŝtoj dum dudek jaroj.
Juĝistoj 16 1 Ŝimŝon iris en Gazan kaj vidis tie malĉastulinon kaj eniris al ŝi. 2 Kaj oni diris al la Gazaanoj: Ŝimŝon venis ĉi tien. Kaj ili ĉirkaŭis lin kaj atendis lin dum la tuta nokto ĉe la pordego de la urbo, kaj restis trankvilaj la tutan nokton, dirante: Morgaŭ, kiam tagiĝos, ni lin mortigos. 3 Kaj Samson kuŝis ĝis noktomezo; kaj je noktomezo li leviĝis kaj prenis la pordojn de la urbopordego kaj la du fostojn kaj foriris kun ili, kun la riglilo kaj ĉio, kaj metis ilin sur siajn ŝultrojn kaj portis ilin sur la supron de la monteto, kiu estas antaŭ Ĥebron. 4 Kaj poste okazis, ke li ekamis virinon en la valo Sorek; ŝia nomo estis Delila. 5 Kaj venis al ŝi la estroj de la Filiŝtoj, kaj diris al ŝi: Allogu lin, kaj vidu, en kio kuŝas lia granda forto, kaj per kio ni povus lin venki, ke ni ligu lin kaj turmentu lin; tiam ni donos al vi ĉiu el ni mil cent arĝentajn monerojn. 6 Kaj Delila diris al Ŝimŝon: Diru al mi, mi petas, en kio kuŝas via granda forto, kaj per kio oni povus vin ligi, por vin humiligi. 7 Kaj Ŝimŝon diris al ŝi: Se oni ligos min per sep verdaj ŝnuroj, kiuj ankoraŭ ne sekiĝis, tiam mi malfortiĝos kaj estos kiel la aliaj homoj. 8 Tiam la estroj de la Filiŝtoj alportis al ŝi sep freŝajn ŝnurojn, kiuj ankoraŭ ne estis sekiĝintaj, kaj ŝi ligis lin per ili. 9 Dume embuskuloj sidis ĉe ŝi en la ĉambro. Kaj ŝi diris al li: La Filiŝtoj iras al vi, Ŝimŝon! Kaj li disŝiris la ŝnurojn, kiel oni disŝiras fadenon el stupo, kiam ĝi ektuŝas fajron; kaj oni ne sciis lian forton. 10 Kaj Delila diris al Ŝimŝon: Jen vi mokis min kaj diris al mi mensogojn; nun diru al mi, mi petas, per kio oni povus vin ligi. 11 Kaj li diris al ŝi: Se oni min ligos per novaj ŝnuroj, kiuj neniam estis uzataj, tiam mi malfortiĝos kaj estos kiel la aliaj homoj. 12 Tiam Delila prenis novajn ŝnurojn kaj ligis lin per ili, kaj diris al li: La Filiŝtoj estas al vi, Ŝimŝon! Kaj embuskoj sidis en la ĉambro. Kaj li deŝiris ilin de siaj brakoj kiel fadenon. 13 Kaj Delila diris al Samson: Ĝis nun vi trompis min kaj diris al mi mensogojn; diru al mi, per kio oni povus vin ligi. Kaj li diris al ŝi: Se vi interteksos la sep buklojn de mia kapo kun reto. 14 Kaj ŝi alfiksis ĝin per la pinglo, kaj diris al li: La Filiŝtoj estas sur vi, Ŝimŝon! Kaj li vekiĝis el sia dormo kaj foriris kun la pinglo de la trabo kaj kun la ŝtopilo. 15 Kaj ŝi diris al li: Kiel vi povas diri, ke mi vin amas, dum via koro ne estas kun mi? vi mokis min jam tri fojojn, kaj ne diris al mi, en kio kuŝas via granda forto. 16 Kaj okazis, ke ĉar ŝi lin premadis per siaj vortoj ĉiutage kaj insistadis, ke lia animo mortos laciĝis; 17 Tiam li malkaŝis al ŝi sian tutan koron, kaj diris al ŝi: Razilo neniam tuŝis mian kapon, ĉar mi estas konsekritino al Dio de de la ventro de mia patrino; se mi estos razita, tiam mia forto malaperos de mi, kaj mi malfortiĝos kaj estos kiel ĉiu alia homo. 18 Kiam Delila vidis, ke li malkaŝis al ŝi sian tutan koron, ŝi sendis kaj vokigis la estrojn de la Filiŝtoj, dirante:Venu ĉi tiun fojon, ĉar li malkaŝis al mi sian tutan koron. Kaj la estroj de la Filiŝtoj venis al ŝi kaj alportis monon en siaj manoj. 19 Kaj ŝi igis lin dormi sur siaj genuoj; kaj ŝi vokis viron, kaj ŝi igis lin tondi la sep buklojn de lia kapo; kaj ŝi komencis turmenti lin, kaj lia forto malaperis de li. 20 Kaj ŝi diris: La Filiŝtoj estas sur vi, Ŝimŝon! Kaj li vekiĝis el sia dormo, kaj diris: Mi eliros kiel antaŭe, kaj mi skuos min. Sed li ne sciis, ke la Eternulo foriris de li.
4
Samson: Vivu Forte, Mortu Pli Forte
21 Sed la Filiŝtoj kaptis lin kaj elŝiris liajn okulojn kaj venigis lin en Gazan kaj ligis lin per kupraj katenoj; kaj li muelis en la malliberejo. 22 Tamen la haroj sur lia kapo rekomencis rekreski post kiam li estis razita. 23 Tiam la estroj de la Filiŝtoj kunvenis, por alporti grandan oferon al sia dio Dagon, kaj por ĝoji; ĉar ili diris: Nia dio transdonis nian malamikon Ŝimŝon en niajn manojn. 24 Kaj la popolo lin vidis, kaj laŭdis sian dion, dirante: Nia dio transdonis en niajn manojn nian malamikon kaj la ekstermanton de nia lando, kiu mortigis multajn el ni. 25 Kiam iliaj koroj ĝojiĝis, ili diris: Voku Ŝimŝonon, ke li amuzigu nin. Kaj oni vokis Ŝimŝonon el la malliberejo, kaj li amuzigis ilin; kaj oni starigis lin inter la kolonojn. 26 Kaj Ŝimŝon diris al la knabo, kiu tenis lin per la mano: Lasu min, ke mi palpu la kolonojn, sur kiuj la domo staras, kaj por ke mi apogu min sur ilin. 27 Kaj la domo estis plena de viroj kaj virinoj; kaj tie estis ĉiuj estroj de la Filiŝtoj; kaj sur la tegmento estis ĉirkaŭ tri mil viroj kaj virinoj, kiuj rigardis, dum Samsono ludis. 28 Kaj Ŝimŝon vokis al la Eternulo, kaj diris: Ho Sinjoro, Eternulo, mi petas, rememoru min kaj fortigu min nur ĉi tiun fojon, ho Dio, por ke mi per unu fojo faru venĝon al la Filiŝtoj pro miaj du okuloj. 29 Kaj Ŝimŝon kaptis la du mezajn kolonojn, sur kiuj staris la domo kaj sur kiuj ĝi estis subtenata, unu per sia dekstra mano kaj la duan per sia maldekstra. 30 Kaj Ŝimŝon diris:Mortiĝu kun la Filiŝtoj. Kaj li kliniĝis per sia tuta forto, kaj la domo falis sur la estrojn, kaj sur la tutan popolon, kiu estis en ĝi. Kaj pli da mortintoj li mortigis ĉe sia morto, ol tiuj, kiujn li mortigis dum sia vivo. 31 Tiam liaj fratoj kaj la tuta domo de lia patro venis kaj prenis lin kaj levis lin kaj enterigis lin inter Corea kaj Eŝtaol, en la tombo de lia patro Manoaĥ. Kaj li juĝis Izraelon dum dudek jaroj.
Komentaĵo La rakonto pri Samsono, trovebla en la ĉapitroj 13 ĝis 16 de Juĝistoj de la Biblio de Reĝo Jakobo (KJV), estas unu el la plej dramaj rakontoj en la Skribo. Ĝi kronikas la vivon de viro unike dotita per supernatura forto fare de la Spirito de Dio, tamen turmentita de personaj malfortecoj, spirita kompromiso, kaj tragika falo sekvita de finfina elaĉeto.
Parto 1: Verso-post-versa Rakonta Analizo Ĉapitro 13: La Dianonco kaj Naskiĝo de Samsono Versoj 1–5: Izrael denove faras malbonon antaŭ la okuloj de la Eternulo, rezultante en kvardek jaroj da subpremo fare de la Filiŝtoj. La Anĝelo de la Eternulo aperas al la senfrukta edzino de Manoaĥ (el la tribo de Dan), anoncante, ke ŝi gravediĝos kaj naskos filon. Li estos Konsarido al Dio de post la naskiĝo de sia patrino , kaj li komencos savi Izraelon el la manoj de la Filiŝtoj. Versoj 6–14: La edzino de Manoaĥ rakontas la viziton al sia edzo. Manoaĥ preĝas por ke la Anĝelo revenu por instrui ilin pri kiel kreskigi la infanon. La Anĝelo denove aperas, ripetante la nazireajn limigojn: la patrino devas sindeteni de vino, forta trinkaĵo kaj malpura manĝaĵo, kaj neniu razilo iam ajn tuŝu la kapon de la knabo. Versoj 15–23: Manoaĥ ofertas kapridon kiel bruloferon. La anĝelo supreniras ĉielen en la flamo de la altaro, rivelante Sian dian identecon. Manoaĥ timas, ke ili mortos, ĉar ili vidis Dion, sed lia edzino trankviligas lin, ke se la Eternulo intencus mortigi ilin, Li ne akceptus ilian oferon aŭ montrus al ili ĉi tiujn aferojn.
5
Samson: Vivu Forte, Mortu Pli Forte
Versoj 24–25: La virino naskas filon kaj nomas lin Samson . La infano kreskas, kaj la Eternulo lin benas. La Spirito de la Eternulo komencas movi lin kelkfoje en Mahane-Dan , inter Corea kaj Eŝtaol. Ĉapitro 14: La Geedzeco kaj la Enigmo Versoj 1–4: Samson iras al Timna, vidas virinon el la Filiŝtoj, kaj postulas, ke liaj gepatroj prenu ŝin kiel edzinon. Liaj gepatroj protestas kontraŭ edziĝo kun virino el la necirkumciditaj Filiŝtoj, sed la teksto notas, ke tio estis de la Eternulo , kiu serĉis okazon kontraŭ la Filiŝtoj, kiuj tiam dominis Izraelon. Versoj 5–9: Survoje al Timna, juna leono kriegas kontraŭ Samson. La Spirito de la Eternulo venas sur lin, kaj li disŝiras la leonon nudmane kvazaŭ ĝi estus kaprido. Poste, li revenas kaj trovas svarmon da abeloj kaj mielon en la kadavro de la leono. Li manĝas la mielon kaj donas iom al siaj gepatroj sen diri al ili ĝian fonton. Versoj 10–20: Samson aranĝas geedziĝan festenon kun tridek filistraj kunuloj. Li prezentas enigmon bazitan sur veto: "El la manĝanto eliris viando, kaj el la fortulo eliris dolĉeco." Nekapablaj solvi ĝin en tri tagoj, la filistraj minacas la novedzinon de Samson, devigante ŝin eltiri la respondon de li. Ŝi ploras ĝis li rakontas al ŝi, kaj ŝi malkaŝas ĝin al la viroj. Kolerigita de ilia perfido, Samson mortigas tridek filistrajn virojn de Aŝkelon por pagi la veton, forlasas sian edzinon kolere, kaj revenas al la domo de sia patro dum lia edzino estas donita al lia atestanto. Ĉapitro 15: Venĝo, la Makzelo, kaj Savo Versoj 1–8: Dum la tritikrikolto, Samson vizitas sian edzinon kun kaprido, nur por trovi, ke ŝia patro donis ŝin al sia kunulo kaj anstataŭe ofertas ŝian pli junan fratinon. En kolero, Samson kaptas tricent vulpojn , ligas ilin vosto-al-vosto per fajroŝtipoj inter ili, kaj liberigas ilin en la starantan grenon, vitejojn kaj olivarbaretojn de la Filiŝtoj, bruligante ilin tute. Kiel venĝo, la Filiŝtoj bruligas la edzinon kaj bopatron de Samson ĝismorte. Ĵurante venĝon, Samson buĉas grandan nombron da Filiŝtoj ("kokso kaj femuro kun granda buĉado") kaj retiriĝas al la roko Etam. Versoj 9–13: La Filiŝtoj tendaras en Judujo por trovi Samsonon. Tri mil viroj el Judujo iras al la roko Etam, timante reprezaliojn de la Filiŝtoj kontraŭ si mem. Ili ligas Samsonon per du novaj ŝnuroj kaj transdonas lin al la malamiko. Versoj 14–20: Kiam Samson alproksimiĝas al la Filiŝtoj ĉe Leĥi, triumfe kriante, la Spirito de la Eternulo venis sur lin. La ŝnuroj sur liaj brakoj fariĝis kiel lino, bruligita de fajro, kaj liaj ŝnuroj degelas. Trovante freŝan makzelon de azeno , li frapas mil Filiŝtojn. Poste, konsumita de soifo, li krias al Dio; Dio fendas kavaĵon en Leĥi, kaj akvo elŝprucas por revivigi lin (nomante la lokon EnHakore ). Samson juĝas Izraelon en la tempo de la Filiŝtoj dum dudek jaroj . Ĉapitro 16: Dalila, Kaptiteco, kaj Fina Venko Versoj 1–3: Samson iras al Gaza, vizitas prostituitinon, kaj estas kaptita de la Gazaanoj, kiuj planas mortigi lin ĉe tagiĝo. Je noktomezo, Samson leviĝas, deŝiras la urbajn pordegojn de iliaj fostoj kune kun la du fostoj kaj riglilo, levas ilin sur siajn ŝultrojn, kaj portas ilin supren al la pinto de la monteto antaŭ Ĥebron. Versoj 4–14: Samsono enamiĝas al Delila en la valo Sorek. La estroj de la Filiŝtoj subaĉetas ŝin per grandega arĝento por malkovri la sekreton de lia granda forto. Delila plurfoje krucdemandas lin:
6
Samson: Vivu Forte, Mortu Pli Forte
Unua mensogo: Ligu min per sep verdaj ŝnuroj (malsekaj arkoŝnuroj), kiuj neniam sekiĝis, kaj mi estos malforta. (Malsukcesas; li rompas ilin kiel fadenon). Dua mensogo: Ligu min forte per novaj ŝnuroj , kiuj neniam estis uzataj. (Malsukcesas; li deŝiras ilin de siaj brakoj kiel fadenon). Tria mensogo: Teksu la sep buklojn de mia kapo per la reto de la teksilo. (Malsukcesas; li fortiras la pinglon kaj trabon). Versoj 15–22: Elĉerpita de ŝia ĉiutaga plorado kaj plendado, Samson fine diras al ŝi la absolutan veron: razilo neniam tuŝis lian kapon, ĉar li estas konsekritano al Dio de la naskiĝo; se lia kapo estas razita, lia forto forlasos lin. Delila luligas lin en dormon sur siaj genuoj, vokas viron por razi liajn sep harojn, kaj subigas lin. La Filiŝtoj elpremas liajn okulojn, ligas lin per latunaj katenoj, kaj devigas lin mueli grenon en la malliberejo en Gaza. Dume, lia hararo komencas rekreski. Versoj 23–31: La estroj de la Filiŝtoj kolektiĝas por granda ofero al sia dio Dagon , festante ke ilia dio transdonis ilian malamikon en iliajn manojn. Ili alportas blindan Samsonon en la arenon por moki lin. Samsono petas la knabon, kiu gvidas lin, lasi lin senti la kolonojn, kiuj subtenas la templon. Preĝante fervore al Dio por unu fina ondo da forto por venĝi siajn du blindigitajn okulojn, Samsono apogas sin kontraŭ la du centrajn kolonojn. Kun potenca puŝo kriante, "Lasu min morti kun la Filiŝtoj!" , la domo kolapsas, mortigante pli da Filiŝtoj en lia morto ol dum lia tuta vivo. Lia familio reprenas lian korpon kaj enterigas lin inter Zora kaj Eŝtaol.
Parto 2: Ŝlosilaj Lecionoj kaj Vivaplikoj 1. La Danĝero de Morala kaj Spirita Kompromiso La Leciono: Samson plurfoje ludis kun fajro. Li rutine malobservis siajn nazireajn ĵurojn (tuŝante kadavrojn, interagante kun malpuraj fremdaj virinoj, kaj indulgante siajn karnajn pasiojn). Li supozis, ke lia dia donaco donis al li imunecon kontraŭ persona peko. Vivapliko: Spiritaj donacoj, talentoj, aŭ gvidaj pozicioj ne sendevigas iun ajn de morala respondeco. Senbridaj malgrandaj kompromisoj, sekretaj pekoj, kaj raciigoj iom post iom erozias personan integrecon, kondukante al spirita blinda makulo kie vundebleco restas nerimarkita ĝis katastrofo trafas. 2. Dio Uzas Difektajn Ujojn por Plenumi Siajn Celojn La Leciono: Malgraŭ la grandegaj difektoj, impulsemo kaj memindulgo de Samson, Dio uzis lin kiel instrumenton por bridi la subpremon de la Filiŝtoj. De la komenco, Dio laboris per la ribelemaj elektoj de Samson por plenumi Sian elaĉetan planon por Izrael. Viva Apliko: Kvankam Dio estas suverena kaj povas labori tra homa malforteco kaj malsukceso, malobeo portas severajn konsekvencojn. Graco elaĉetas, sed ĝi ne forigas la doloron kaj cikatrojn de malbonaj elektoj. Ni devus klopodi servi Dion per tutkora obeemo anstataŭ fidi je Lia graco por savi nin el malzorgema vivo. 3. La Povo de Konsekro kaj la Fonto de Vera Forto La Leciono: La forto de Samson neniam estis vere fizika muskolo; ĝi estis supernatura ebligo rekte ligita al lia interliga rilato kun Dio, simbolita per lia nazirea dediĉo. Kiam lia hararo estis tondita —
7
Samson: Vivu Forte, Mortu Pli Forte
ne ĉar hararo havas magiajn ecojn, sed ĉar ĝi reprezentis lian finan kapitulacon de interliga lojaleco — la Spirito de la Eternulo foriris de li. Viva Apliko: Vera spirita forto, rezisteco kaj efiko venas tute de restado konektita al Dio. Kiam ni rompas nian sindevontigon al Li kaj fidas niajn proprajn rimedojn, ni trovas nin spirite senpovaj, vundeblaj kaj sklavigitaj de mondaj fortoj. 4. Pento, Restarigo, kaj la Fina Kompato de Dio La Leciono: Eĉ post kiam li atingis la fundon — blinda, humiligita, kaj muelis grenon en prizonĉelo — Samson spertis ŝanĝon de situacio. Decide, lia hararo rekomencis kreski . En siaj lastaj momentoj, Samson turnis sin reen al Dio en malespera preĝo, kaj Dio respondis, donante al li la forton plenumi sian finfinan vokon. Viva Apliko: Neniam estas tro malfrue por turni sin al Dio. Ne gravas kiom profunde vi falis, kiom grave vi kompromisis, aŭ kiom rompita via vivo sentas sin, Dio estas Dio de restarigo. Pentanta koro kaj fina preĝo de kapitulaco ankoraŭ povas trovi kompaton kaj celon en Liaj manoj.
8