Hana la Patrino de Samuelo 1 Samuelo 1 1 Estis iu viro el Ramataim-Cofim, sur la monto de Efraim; lia nomo estis Elkana, filo de Jeroĥam, filo de Elihu, filo de Tohu, filo de Cuf, Efratano. 2 Li havis du edzinojn; la nomo de unu estis Ĥana, kaj la nomo de la dua estis Penina; Penina havis infanojn, sed Ĥana ne havis infanojn. 3 Tiu viro ĉiujare iris el sia urbo, por adorkliniĝi kaj fari oferon al la Eternulo Cebaot en Ŝilo; kaj tie estis la du filoj de Eli, Ĥofni kaj Pineĥas, pastroj de la Eternulo. 4 Kaj kiam venis la tempo, kiam Elkana faris oferon, li donis al sia edzino Penina kaj al ĉiuj ŝiaj filoj kaj filinoj partojn: 5 Sed al Hana li donis decan parton, ĉar li amis Hanan, sed la Eternulo ŝlosis ŝian uteron. 6 Kaj ŝia malamikino ŝin tre kolerigis, ĉar la Eternulo ŝirmis ŝian uteron. 7 Kaj kiel li faris tiel ĉiujare; kiam ŝi iris al la domo de la Eternulo, tiel ŝi ŝin incitadis, kaj ŝi ploris kaj ne manĝis. 8 Tiam ŝia edzo Elkana diris al ŝi: Ĥana, kial vi ploras? kaj kial vi ne manĝas? kaj kial via koro estas malĝoja? Ĉu mi ne estas por vi pli bona ol dek filoj? 9 Kaj Ĥana leviĝis post kiam ili manĝis en Ŝilo kaj trinkis. Kaj la pastro Eli sidis sur seĝo apud fosto de la templo de la Eternulo. 10 Kaj ŝi estis tre maldolĉa en la animo, kaj preĝis al la Eternulo, kaj ploris forte. 11 Kaj ŝi faris sanktan promeson, kaj diris: Ho Eternulo Cebaot, se Vi rigardos la suferon de Via sklavino kaj memoros min kaj ne forgesos Vian sklavinon kaj donos al Via sklavino virseksan idon, tiam mi fordonos lin al la Eternulo por la tuta tempo de lia vivo, kaj razilo ne tuŝos lian kapon. 12 Kaj dum ŝi daŭre preĝis antaŭ la Eternulo, Eli atentis ŝian buŝon. 13 Hana parolis en sia koro; nur ŝiaj lipoj moviĝis, sed ŝia voĉo ne estis aŭdata; tial Eli pensis, ke ŝi estas ebria. 14 Kaj Eli diris al ŝi:Kiel longe vi restos ebria? forigu vian vinon de vi. 15 Kaj Ĥana respondis kaj diris: Ne, mia sinjoro, mi estas virino kun malĝoja koro; mi ne trinkis vinon nek ebriigaĵon, mi nur elverŝis mian animon antaŭ la Eternulo.
1
Hana la Patrino de Samuelo
16 Ne opiniu vian sklavinon kiel filinon de Belial; ĉar el la granda plendo kaj ĉagreno mi parolis ĝis nun. 17 Tiam Eli respondis kaj diris: Iru en paco, kaj la Dio de Izrael plenumu al vi vian peton, kiun vi petis de Li. 18 Kaj ŝi diris: Via sklavino akiru vian favoron. Kaj la virino iris sian vojon kaj manĝis, kaj ŝia vizaĝo ne plu estis malĝoja. 19 Kaj ili leviĝis frue matene kaj adorkliniĝis antaŭ la Eternulo, kaj reiris kaj venis al sia domo en Rama; kaj Elkana ekkonis sian edzinon Ĥana, kaj la Eternulo ŝin rememoris. 20 Kiam venis la tempo, kiam Ĥana gravediĝis, ŝi naskis filon, kaj donis al li la nomon Samuel, dirante: Ĉar mi lin petis de la Eternulo. 21 Kaj la viro Elkana kaj lia tuta domo iris, por oferi al la Eternulo la ĉiujaran oferon kaj sian promeson. 22 Sed Ĥana ne iris, ĉar ŝi diris al sia edzo: Mi ne iros, ĝis la infano estos demamigita; tiam mi venigos lin, por ke li aperu antaŭ la Eternulo kaj restu tie por ĉiam. 23 Kaj ŝia edzo Elkana diris al ŝi: Faru tion, kio plaĉas al vi; restu ĝis vi lin demamigos; nur la Eternulo plenumu Sian vorton. Kaj la virino restis, kaj mamnutris sian filon, ĝis ŝi lin demamigos. 24 Kaj kiam ŝi demamigis lin, ŝi prenis lin kun si kun tri bovoj kaj unu efo da faruno kaj felsako da vino, kaj venigis lin en la domon de la Eternulo en Ŝilo; kaj la infano estis juna. 25 Kaj oni buĉis bovon kaj alportis la infanon al Eli. 26 Kaj ŝi diris: Ho, mia sinjoro! kiel vivas via animo, mia sinjoro, mi estas tiu virino, kiu staris ĉi tie apud vi kaj preĝis al la Eternulo. 27 Pri ĉi tiu knabo mi preĝis, kaj la Eternulo plenumis mian peton, kiun mi petis de Li; 28 Tial mi lin pruntedonis al la Eternulo; dum lia tuta vivo li estu pruntedonita al la Eternulo. Kaj li tie adorkliniĝis antaŭ la Eternulo.
1 Samuelo 2 1 Kaj Ĥana preĝis kaj diris: Mia koro ĝojas pri la Eternulo, mia korno altiĝas pro la Eternulo; Mia buŝo plilarĝiĝas super miaj malamikoj, Ĉar mi ĝojas pro Via savo. 2 Ne ekzistas sankta kiel la Eternulo, ĉar ne ekzistas krom Vi, kaj ne ekzistas roko simila al nia Dio. 3 Ne plu parolu tiel fieran, arogantecon ne eliru el via buŝo; ĉar la Eternulo estas Dio scioplena, kaj Li pesas viajn farojn. 4 La pafarkoj de la fortuloj estas rompitaj, kaj la falantoj estas zonitaj per forto. 5 Satuloj sin dungigis por pano, kaj malsatuloj jam ne plu havis infanojn; senfruktulino naskis sep, kaj multfilulino senfortiĝis. 6 La Eternulo mortigas kaj vivigas; Li malsuprenigas en Ŝeolon kaj levas. 7 La Eternulo malriĉigas kaj riĉigas, malaltigas kaj altigas. 8 Li levas malriĉulon el la polvo kaj el la koto Li levas malriĉulon, Por sidigi lin kun eminentuloj kaj heredigi al li tronon de gloro; Ĉar al la Eternulo apartenas la kolonoj de la tero, kaj sur ili Li starigis la mondon. 9 Li gardos la piedojn de Siaj sanktuloj, kaj la malvirtuloj silentos en mallumo; ĉar per sia forto neniu venkos. 10 La malamikoj de la Eternulo estos dispremitaj; el la ĉielo Li tondros kontraŭ ilin; la Eternulo juĝos la finojn de la tero, kaj Li donos forton al Sia reĝo, kaj altigos la kornon de Sia sanktoleito.
Komentaĵo La rakonto pri Hana, trovebla en 1 Samuelo ĉapitroj 1 kaj 2 , estas unu el la plej potencaj bibliaj rakontoj pri malĝojo, persista preĝo, fido kaj dia pravigo.
2
Hana la Patrino de Samuelo
Parto 1: Verso-post-versa analizo de la rakonto de Hannah 1 Samuel Ĉapitro 1: Malĝojo, Preĝo kaj Promeso Versoj 1–2 (Elkana kaj liaj du edzinoj): La rakonto malfermiĝas per prezentado de Elkana, Levido de la monto de Efraim, kaj liaj du edzinoj: Penina (kiu havis infanojn) kaj Ĥana (kiu estis sterila). Versoj 3–5 (Ĉiujara Diservo kaj Favorado): La familio vojaĝas ĉiujare por adori kaj oferi al la Eternulo Cebaot en Ŝilo. Kvankam Penina havas infanojn, Elkana donas al Ĥana "indan parton" (aŭ duoblan parton) ĉar li profunde amas ŝin, malgraŭ ke la Eternulo fermis ŝian uteron. Versoj 6–8 (Provoko de Penina): Penina konstante mokas kaj provokas Hanan pro sia sterileco, igante ŝin plori kaj rifuzi manĝaĵon. Elkana provas konsoli ŝin per teneraj vortoj ( "Ĉu mi ne estas por vi pli bona ol dek filoj?" ), sed la koro de Hana restas peza. Versoj 9–11 (La amara preĝo kaj ĵuro de Hana): Post manĝo en Ŝilo, profunde malĝoja Hana leviĝas kaj iras al la templo. Plorante amare, ŝi preĝas al la Eternulo kaj faras ĵuron: se Dio donos al ŝi knabeton, ŝi dediĉos lin al la Eternulo por ĉiuj tagoj de lia vivo, kaj neniu razilo iam tuŝos lian kapon. Versoj 12–14 (La misjuĝo de Eli): Dum Hana daŭre preĝas silente en sia koro (nur ŝiaj lipoj moviĝas, sed neniu voĉo aŭdiĝas), Eli, la ĉefpastro, rigardas ŝin kaj erare supozas, ke ŝi estas ebria, dirante al ŝi formeti sian vinon. Versoj 15–16 (Defendo de Hana): Hana respekteme korektas Eli-on, klarigante, ke ŝi ne estas ebria de vino, sed anstataŭe estas "virino kun malĝoja spirito", kiu elverŝas sian animon antaŭ la Eternulo pro granda plendo kaj malĝojo. Versoj 17–18 (La beno de Eli kaj la paco de Hana): Eli respondas per beno: "Iru en paco, kaj la Dio de Izrael plenumu al vi vian peton, kiun vi petis de Li." La vizaĝo de Hana tuj ŝanĝiĝas; ŝi iras sian vojon, manĝas, kaj ne plu estas malĝoja. Versoj 19–20 (La Naskiĝo de Samuel): La familio adoras la sekvan matenon kaj revenas hejmen al Rama. Elkana konas sian edzinon Hana, kaj la Eternulo memoras ŝin. Ŝi gravediĝis kaj naskas filon, nomante lin Samuel (signifante "Aŭdita de Dio"), dirante: "Ĉar mi petis lin de la Eternulo." Versoj 21–23 (Restante Ĝis Demamigo): Kiam Elkana iras al Ŝilo por la ĉiujara ofero, Hana restas hejme, deklarante ke ŝi iros nur post kiam la infano estos demamigita, por ke ŝi povu prezenti lin konstante antaŭ la Eternulo. Elkana subtenas ŝian decidon. Versoj 24–28 (Plenumado de la Promeso): Post kiam Samuel estas demamigita, Hana kondukas lin al la domo de la Eternulo en Ŝilo kune kun malavara ofero (tri bovoj, faruno kaj vino). Ŝi memorigas Elin pri la virino, kiu staris preĝante apud li jarojn antaŭe, deklaras, ke ĉi tiu estas la infano, por kiu ŝi preĝis, kaj pruntedonas lin al la Eternulo por ke li vivu.
3
Hana la Patrino de Samuelo
1 Samuel Ĉapitro 2:1–10: La Kanto de Dankofesto de Hana Versoj 1–3 (Ĝojante pri la Sankteco de Dio): Hana eksplodas en profetan preĝon de laŭdo. Ŝia koro ĝojas pri la Eternulo, ŝia korno altiĝas, kaj ŝi ĝojas pri Lia savo. Ŝi deklaras, ke ne ekzistas sankta kiel la Eternulo, nek roko simila al Li. Versoj 4–5 (La Renversigo de Homaj Cirkonstancoj): Hana festas la suverenecon de Dio super homaj sortoj: la arkoj de la potenculoj estas rompitaj, la falantoj estas zonitaj per forto, la satuloj devas dungi sin por pano, kaj la senfrukta naskis sep, dum ŝi, kiu havis multajn infanojn, malvigliĝis. Versoj 6–8 (La Potenco de Dio Super Vivo kaj Morto): La Eternulo mortigas kaj vivigas; Li malsuprenigas en Ŝeolon kaj levas. Li levas malriĉulon el la polvo kaj levas almozulon el la sterko, por sidigi lin kun princoj; Ĉar al la Eternulo apartenas la kolonoj de la tero. Versoj 9–10 (La Protekto de la Justuloj): Dio gardas la piedojn de Siaj sanktuloj, sed la malvirtuloj silentas en mallumo, ĉar per sia forto neniu venkos. La Eternulo juĝos la finojn de la tero, donos forton kaj altigos la kornon de Sia sanktoleito.
Parto 2: Ŝlosilaj Lecionoj kaj Vivaplikoj 1. Radikala Honesteco en Preĝo La Leciono: Hana ne kaŝis sian doloron malantaŭ ĝentila religia lingvaĵo. Ŝi ploris amare, elverŝis sian animon, kaj prezentis krudan malĝojon antaŭ Dion. Vivapliko: Dio invitas nin alporti niajn aŭtentajn emociojn — tristecon, frustriĝon, amarecon kaj sopiron — rekte al Li. Vi ne bezonas purigi viajn emociojn antaŭ ol paroli kun Dio; Li traktas honestan funebron pli bone ol iu ajn alia. 2. Superante la Juĝon kaj Miskomprenon de Aliaj La Leciono: Eĉ spirita gvidanto (Eli) misjuĝis Hanan, akuzante ŝin pri ebrieco kiam ŝi fakte estis en profunda komuneco kun Dio. Hana ne rebatis aŭ argumentis defensive; ŝi humile kaj respekteme klarigis sian pozicion. Vivapliko: Kiam homoj miskomprenas viajn motivojn, luktojn aŭ trankvilajn momentojn de spirita batalo, konservu vian trankvilecon. Konservu vian fokuson sur Dio anstataŭ defendi vin kontraŭ ĉiu kritikisto. 3. Fidi Dion Preter la Trarompo (Integreco de Promesoj) La Leciono: Preĝinte tiel urĝe por infano, Hana plenumis sian promeson, volonte fordonante sian longe atenditan filon al la servo de la Sinjoro ĉe la templo post kiam li estis demamigita. Vivapliko: Kiam Dio respondas niajn plej profundajn preĝojn, estas facile teni la benon firme kiel nian propran posedaĵon. Hana memorigas nin teni niajn benojn loze, memorante ke ĉio, kion ni ricevas, venas de Dio kaj finfine celas honori Lin.
4
Hana la Patrino de Samuelo
4. Transformante Suferon en Kanton de Laŭdo La Leciono: La rakonto de Hannah transiras de silenta plorado en ĉapitro 1 al ŝveba, profeta kanto de venko en ĉapitro 2. Ŝia fokuso tute ŝanĝiĝis de ŝia pasinta humiligo al la finfina karaktero kaj suvereneco de Dio. Vivapliko: Doloro havas limdaton, sed adorado daŭras. Kiam Dio kondukas vin tra sezono de provoj aŭ respondas longe atenditan preĝon, via respondo estu atesto pri Lia boneco, kiu kuraĝigas aliajn. Ĉefa Konkludo: La vojaĝo de Hana instruas al ni, ke neniu sezono de sterileco aŭ humiligo estas permanenta en la manoj de Dio. Li vidas la preteratentatajn, aŭdas la silentajn kriojn de la korrompitoj, kaj kapablas transformi funebron en dancon.
5