Gideon, Potenca Viro de Kuraĝo Juĝistoj 6 1 Kaj la Izraelidoj faris malbonon antaŭ la okuloj de la Eternulo; kaj la Eternulo transdonis ilin en la manojn de Midjan dum sep jaroj. 2 Kaj la mano de Midjan plifortigis Izraelon; kaj pro la Midjanidoj la Izraelidoj faris al si kavernojn en la montoj kaj kavernojn kaj fortikaĵojn. 3 Kaj kiam Izrael semis, tiam venadis la Midjanidoj kaj la Amalekidoj kaj la orientanoj; ili venadis kontraŭ ilin; 4 Kaj ili starigis tendarojn kontraŭ ili, kaj ekstermis la produktojn de la tero ĝis Gaza, kaj ne lasis porvivaĵon por Izrael, nek ŝafojn, nek bovojn, nek azenojn. 5 Ĉar ili venadis kun siaj brutoj kaj siaj tendoj, kaj ili venis en grandan nombron, kiel akridoj; ĉar ili kaj iliaj kameloj estis sennombraj; kaj ili venadis en la landon, por detrui ĝin. 6 Kaj Izrael tre malriĉiĝis pro la Midjanidoj; kaj la Izraelidoj ekkriis al la Eternulo. 7 Kaj kiam la Izraelidoj ekkriis al la Eternulo pro la Midjanidoj, 8 tiam la Eternulo sendis profeton al la Izraelidoj, kaj ĉi tiu diris al ili: Tiele diras la Eternulo, Dio de Izrael: Mi elkondukis vin el Egiptujo, kaj Mi elkondukis vin el la domo de sklaveco; 9 Kaj Mi savis vin el la mano de la Egiptoj kaj el la mano de ĉiuj, kiuj premigis vin, kaj Mi forpelis ilin de antaŭ vi, kaj Mi donis al vi ilian landon; 10 Kaj Mi diris al vi: Mi estas la Eternulo, via Dio; ne timu la diojn de la Amoridoj, en kies lando vi loĝas; sed vi ne aŭskultis Mian voĉon. 11 Kaj venis anĝelo de la Eternulo, kaj sidiĝis sub kverko, kiu estis en Ofra kaj apartenis al Joaŝ, la Abiezrido; kaj lia filo Gideon draŝis tritikon en vinpremejo, por kaŝi ĝin de la Midjanidoj. 12 Kaj aperis al li anĝelo de la Eternulo, kaj diris al li: La Eternulo estas kun vi, vi heroo! 13 Kaj Gideon diris al li: Ho, mia Sinjoro! se la Eternulo estas kun ni, kial do ĉio ĉi tio trafis nin? kaj kie estas ĉiuj Liaj mirakloj, pri kiuj rakontis al ni niaj patroj, dirante: La Eternulo ne elkondukis nin el Egiptujo? nun la Eternulo forlasis nin kaj transdonis nin en la manojn de la Midjanidoj. 14 Kaj la Eternulo lin rigardis, kaj diris: Iru kun ĉi tiu via forto, kaj savu Izraelon el la manoj de Midjan; Mi ja vin sendis.
1
Gideon, Potenca Viro de Kuraĝo
15 Kaj li diris al li: Ho, mia Sinjoro! per kio mi savos Izraelon? jen mia familio estas malriĉa en Manase, kaj mi estas la plej malgranda en la domo de mia patro. 16 Kaj la Eternulo diris al li: Certe Mi estos kun vi, kaj vi venkobatos la Midjanidojn kiel unu homon. 17 Kaj li diris al li: Se mi akiris vian favoron, montru al mi signon, ke Vi parolas kun mi. 18 Ne foriru de ĉi tie, ĝis mi venos al vi kaj alportos mian oferon kaj metos ĝin antaŭ vin. Kaj li diris: Mi restos, ĝis vi revenos. 19 Kaj Gideon eniris kaj pretigis kapridon kaj macojn el unu efo da faruno; la viandon li metis en korbon kaj la buljonon li metis en poton kaj alportis al li sub la kverkon kaj prezentis ĝin. 20 Kaj la anĝelo de Dio diris al li: Prenu la viandon kaj la senfermentajn kukojn kaj metu ilin sur ĉi tiun rokon, kaj la buljonon verŝu. Kaj li faris tiel. 21 Tiam la anĝelo de la Eternulo etendis la finon de la bastono, kiu estis en lia mano, kaj tuŝis la viandon kaj la macojn; kaj fajro eliris el la roko kaj konsumis la viandon kaj la macojn. Kaj la anĝelo de la Eternulo malaperis de antaŭ lia vizaĝo. 22 Kaj Gideon vidis, ke tio estas anĝelo de la Eternulo; kaj Gideon diris: Ho ve, Sinjoro, Eternulo! mi vidis anĝelon de la Eternulo vizaĝon kontraŭ vizaĝo. 23 Kaj la Eternulo diris al li: Paco estu al vi; ne timu, vi ne mortos. 24 Kaj Gideon konstruis tie altaron al la Eternulo, kaj nomis ĝin Eternulo Paco; ĝis la nuna tago ĝi estas ankoraŭ en Ofra de la Abiezridoj. 25 Kaj en tiu nokto la Eternulo diris al li: Prenu la junan bovidon de via patro, la duan bovidon sepjaran, kaj detruu la altaron de Baal, kiu estas ĉe via patro, kaj dehaku la sanktan stangon, kiu estas apud ĝi. 26 Kaj konstruu altaron al la Eternulo, via Dio, sur la supro de ĉi tiu roko, laŭ la ordo destinita loko, kaj prenu la duan bovidon, kaj oferu bruloferon sur la ligno de la arbaro, kiun vi dehakos. 27 Tiam Gideon prenis dek homojn el siaj servantoj, kaj faris, kiel diris al li la Eternulo; kaj ĉar li timis la domon de sia patro kaj la loĝantojn de la urbo, li ne povis fari tion tage, tial li faris tion nokte. 28 Kiam la loĝantoj de la urbo leviĝis frue matene, ili vidis, ke la altaro de Baal estas detruita, kaj la sankta stango, kiu estis apud ĝi, estas dehakita, kaj la dua bovido estas oferota sur la konstruita altaro. 29 Kaj ili diris unu al alia: Kiu faris tion? Kaj kiam ili demandis kaj demandis, ili diris: Gideon, filo de Joaŝ, faris tion. 30 Tiam la loĝantoj de la urbo diris al Joaŝ: Elirigu vian filon, ke li mortu, ĉar li detruis la altaron de Baal, kaj ĉar li dehakis la sanktan stangon, kiu estis apud ĝi. 31 Kaj Joaŝ diris al ĉiuj, kiuj staris kontraŭ li: Ĉu vi defendos Baal? ĉu vi savos lin? kiu defendos lin, tiu mortigu sin antaŭ la mateno; se li estas dio, li mem defendos sin, ĉar oni detruis lian altaron. 32 Tial li donis al li en tiu tago la nomon Jerubaal, dirante: Baal batalu kontraŭ li, ĉar li detruis lian altaron. 33 Kaj kolektiĝis ĉiuj Midjanidoj kaj Amalekidoj kaj la orientidoj, kaj transiris kaj starigis siajn tendarojn en la valo Jizreel. 34 Sed la Spirito de la Eternulo venis sur Gideonon, kaj li ekblovis per trumpeto; kaj Abiezer kolektiĝis post li. 35 Kaj li sendis senditojn al la tuta Manase, kaj tiuj ankaŭ kolektiĝis post li; kaj li sendis senditojn al Aŝer, kaj al Zebulun, kaj al Naftali, kaj ili venis renkonte al ili. 36 Kaj Gideon diris al Dio: Se Vi savos Izraelon per mia mano, kiel Vi diris, 37 Jen Mi metos lanon sur la draŝejon; se la roso estos nur sur la lano, kaj sur la tuta tero estos seke, tiam mi scios, ke Vi savos Izraelon per mia mano, kiel Vi diris. 38 Kaj tiel fariĝis; li leviĝis frue la morgaŭan tagon, kaj elpremis la lanon, kaj elpremis el la lano roson, plenan kalikon da akvo. 39 Kaj Gideon diris al Dio: Ne ekflamu Via kolero kontraŭ mi, se mi parolos nur ĉi tiun fojon; mi faros, mi petas Vin, provon nur ĉi tiun fojon kun la lano; estu sekeco nur sur la lano, kaj sur la tuta tero estu roso. 40 Kaj Dio faris tiel en tiu nokto: nur sur la lano estis sekeco, kaj sur la tuta tero estis roso.
2
Gideon, Potenca Viro de Kuraĝo
Juĝistoj 7 1 Tiam Jerubaal, tio estas Gideon, kaj la tuta popolo, kiu estis kun li, leviĝis frue kaj starigis siajn tendarojn apud la puto Ĥarod; kaj la tendaro de la Midjanidoj estis norde de ili, apud la monteto More en la valo. 2 Kaj la Eternulo diris al Gideon: La popolo, kiu estas kun vi, estas tro grandnombra, por ke Mi transdonu la Midjanidojn en iliajn manojn; por ke Izrael ne fanfaronu kontraŭ mi, dirante: Mia mano min savis. 3 Nun proklamu al la oreloj de la popolo jene:Kiu ajn estas timema kaj trema, tiu iru returne kaj foriru frue de la monto Gilead. Kaj revenis el la popolo dudek du mil, kaj dek mil restis. 4 Kaj la Eternulo diris al Gideon: La popolo estas ankoraŭ tro grandnombra; konduku ilin malsupren al la akvo, kaj tie Mi ilin elprovos por vi; kaj pri kiu Mi diros al vi: Ĉi tiu iros kun vi—tiu ankaŭ iros kun vi; kaj pri kiu Mi diros al vi: Ĉi tiu ne iros kun vi—tiu ne iros. 5 Kaj li alkondukis la popolon al la akvo; kaj la Eternulo diris al Gideon: Ĉiun, kiu lekos akvon per sia lango, kiel lekas hundo, tiun starigu aparte; kaj ĉiun, kiu kliniĝos sur siajn genuojn, por trinki. 6 Kaj la nombro de tiuj, kiuj lektrinkis, levante la manon al la buŝo, estis tricent homoj; sed la tuta cetera popolo kliniĝis sur siajn genuojn por trinki akvon. 7 Kaj la Eternulo diris al Gideon: Per la tricent homoj, kiuj lektrinkis, Mi savos vin, kaj Mi transdonos la Midjanidojn en viajn manojn; kaj la tuta cetera popolo iru ĉiu al sia loko. 8 Kaj la popolo prenis en siajn manojn manĝaĵojn kaj siajn trumpetojn; kaj li forsendis ĉiujn ceterajn Izraelidojn ĉiun al lia tendo, kaj li retenis tiujn tricent homojn; kaj la tendaro de Midjan estis sube de li en la valo. 9 Kaj en tiu nokto la Eternulo diris al li: Leviĝu, iru malsupren en la tendaron, ĉar Mi transdonis ĝin en vian manon. 10 Sed se vi timas malsupreniri, iru vi kun via sklavo Pura al la tendaro; 11 Kaj vi aŭdos, kion ili diros; kaj poste viaj manoj fortiĝos, por iri al la tendaro. Tiam li iris kun sia junulo Pura al la fino de la armitaj viroj, kiuj estis en la tendaro. 12 Kaj la Midjanidoj kaj la Amalekidoj kaj ĉiuj orientidoj kuŝis en la valo, kiel akridoj en tia multeco; kaj iliaj kameloj estis sennombraj, kiel la sablo ĉe la bordo de la maro en tia multeco. 13 Kaj kiam Gideon venis, jen unu rakontis sonĝon al sia kamarado, kaj diris: Jen mi sonĝis sonĝon, ke jen pano el hordea pano ruliĝis tra la tendaro de Midjan kaj venis al tendo kaj frapis ĝin, tiel ke ĝi falis, kaj renversis ĝin, kaj la tendo kuŝis tie. 14 Kaj lia kamarado respondis kaj diris: Ĉi tio estas nenio alia, nur la glavo de Gideon, filo de Joaŝ, Izraelido; ĉar Dio transdonis en lian manon la Midjanidojn kaj la tutan tendaron. 15 Kiam Gideon aŭdis la rakonton pri la sonĝo kaj ĝian klarigon, li adorkliniĝis kaj revenis en la tendaron de Izrael, kaj diris: Leviĝu, ĉar la Eternulo transdonis en viajn manojn la tendaron de Midjan. 16 Kaj li dividis la tricent virojn en tri taĉmentojn, kaj li donis al ĉiu trumpeton en la manojn, kaj malplenajn kruĉojn, kaj lampojn interne de la kruĉoj. 17 Kaj li diris al ili: Rigardu min, kaj faru same; jen mi eliros al la rando de la tendaro, kaj faru ankaŭ kiel mi faros. 18 Kiam mi kaj ĉiuj, kiuj estas kun mi, blovos per trumpeto, tiam ankaŭ vi blovu per la trumpetoj ĉirkaŭ la tuta tendaro, kaj kriu: Glavo de la Eternulo kaj de Gideon! 19 Kaj Gideon, kaj la cent viroj, kiuj estis kun li, venis al la rando de la tendaro en la komenco de la meza gardgardo; kaj ĵus starigis la gardistojn, kaj ili blovis per la trumpetoj kaj rompis la kruĉojn, kiujn ili havis en la manoj. 20 Kaj la tri taĉmentoj blovis per la trumpetoj kaj rompis la kruĉojn, kaj tenis en sia maldekstra mano la lampojn, kaj en sia dekstra mano la trumpetojn por blovi per ili; kaj ili kriis: Glavo de la Eternulo kaj de Gideon!
3
Gideon, Potenca Viro de Kuraĝo
21 Kaj ili staris ĉiu sur sia loko ĉirkaŭ la tendaro; kaj la tuta tendaranaro forkuris, kaj kriis, kaj forkuris. 22 Kaj la tricent trumpetoj blovis, kaj la Eternulo turnis la glavon de ĉiu kontraŭ alian, en la tuta tendaro; kaj la tendaranoj forkuris al Bet-Ŝita en Cerera, kaj al la limo de Abel-Meĥola, al Tabat. 23 Kaj la Izraelidoj kolektiĝis el Naftali kaj el Aŝer kaj el la tuta Manase, kaj persekutis la Midjanidojn. 24 Kaj Gideon sendis senditojn sur la tutan monton de Efraim, dirante: Iru renkonte al la Midjanidoj kaj baru la akvon ĝis Bet-Bara kaj Jordan. Tiam kolektiĝis ĉiuj Efraimidoj kaj baru la akvon ĝis BetBara kaj Jordan. 25 Kaj ili kaptis la du princojn de Midjan, Orebon kaj Zeebon, kaj ili mortigis Orebon ĉe la roko de Oreb, kaj Zeebon ili mortigis ĉe la vinpremejo de Zeeb, kaj persekutis Midjanidojn, kaj alportis la kapojn de Oreb kaj Zeeb al Gideon trans Jordanon.
Juĝistoj 8 1 Kaj la Efraimidoj diris al li: Kial vi tiel agis kun ni, ke vi ne vokis nin, kiam vi iris batali kontraŭ la Midjanidoj? Kaj ili forte riproĉis lin. 2 Kaj li diris al ili: Kion mi faris nun kompare kun vi? Ĉu la postrikolto de la vinberoj de Efraim ne estas pli bona ol la vinberrikolto de Abiezer? 3 Dio transdonis en viajn manojn la princojn de Midjan, Orebon kaj Zeebon; kion mi povis fari kompare kun vi? Tiam ilia kolero kvietiĝis kontraŭ li, kiam li tion diris. 4 Kaj Gideon venis al Jordano kaj transiris, li kaj la tricent viroj, kiuj estis kun li, lacaj, tamen persekutante ilin. 5 Kaj li diris al la loĝantoj de Sukot: Donu, mi petas vin, panojn al la homoj, kiuj min sekvas; ĉar ili estas lacaj, kaj mi persekutas Zebahon kaj Calmunan, reĝojn de Midjan. 6 Kaj la estroj de Sukot diris: Ĉu la manoj de Zebah kaj Calmuna estas nun en viaj manoj, ke ni donu panon al via militistaro? 7 Kaj Gideon diris: Tial kiam la Eternulo transdonos Zebahon kaj Calmunan en miajn manojn, mi disŝiros vian karnon per dornoj de la dezerto kaj per kardoj. 8 Kaj li iris de tie al Penuel, kaj diris al ili tion saman; kaj la loĝantoj de Penuel respondis al li, kiel respondis al li la loĝantoj de Sukot. 9 Kaj li diris ankaŭ al la loĝantoj de Penuel jene: Kiam mi revenos en paco, mi detruos ĉi tiun turon. 10 Zebaĥ kaj Calmuna estis en Karkor, kaj kun ili estis iliaj militistaroj, ĉirkaŭ dek kvin mil viroj, ĉiuj restintoj el la tuta militistaro de la orientidoj; ĉar falis cent dudek mil viroj eltirantaj glavon. 11 Kaj Gideon iris laŭ la vojo de la tendoj oriente de Noba kaj Jogbeha, kaj venkobatis la tendaron; ĉar la tendaro estis sendanĝera. 12 Kiam Zebah kaj Calmuna forkuris, li persekutis ilin, kaj kaptis la du reĝojn de Midjan, Zebah kaj Calmunan, kaj konfuzis la tutan militistaron. 13 Kaj Gideon, filo de Joaŝ, revenis de la batalo antaŭ ol la suno leviĝis, 14 Kaj li kaptis junulon el la loĝantoj de Sukot kaj demandis lin; kaj li priskribis al li la estrojn de Sukot kaj ĝiajn plejaĝulojn, sepdek sep homojn. 15 Kaj li venis al la loĝantoj de Sukot, kaj diris: Jen estas Zebah kaj Calmuna, pri kiuj vi mokis min, dirante: Ĉu la manoj de Zebah kaj Calmuna estas nun en viaj manoj, ke ni donu panon al viaj lacaj homoj? 16 Kaj li prenis la plejaĝulojn de la urbo, kaj dornojn de la dezerto kaj kardojn, kaj per ili li instruis la loĝantojn de Sukot. 17 Kaj li detruis la turon de Penuel kaj mortigis la loĝantojn de la urbo. 18 Tiam li diris al Zebah kaj Calmuna: Kiaj estis la homoj, kiujn vi mortigis ĉe Tabor? Kaj ili respondis: Kiel vi, tiaj ili estis; ĉiu aspektis kiel reĝidoj.
4
Gideon, Potenca Viro de Kuraĝo
19 Kaj li diris: Ili estis miaj fratoj, filoj de mia patrino; kiel vivas la Eternulo, se vi ilin lasus vivi, mi ne mortigus vin. 20 Kaj li diris al sia unuenaskito Jeter: Leviĝu, kaj mortigu ilin. Sed la junulo ne eltiris sian glavon, ĉar li timis, ĉar li estis ankoraŭ junulo. 21 Tiam Zebah kaj Calmuna diris: Leviĝu, kaj frapu nin; ĉar kia estas la viro, tia estas lia forto. Kaj Gideon leviĝis kaj mortigis Zebah kaj Calmunan, kaj prenis la ornamaĵojn, kiuj estis sur la koloj de iliaj kameloj. 22 Tiam la Izraelidoj diris al Gideon: Reĝu super ni, vi kaj via filo kaj la filo de via filo; ĉar vi savis nin el la manoj de Midjan. 23 Kaj Gideon diris al ili: Mi ne regos super vi, kaj ankaŭ mia filo ne regos super vi: la Eternulo regos super vi. 24 Kaj Gideon diris al ili: Mi petas de vi peton, ke ĉiu el vi donu al mi orelringojn el sia militakiro. (Ĉar ili havis orajn orelringojn, ĉar ili estis Iŝmaelidoj.) 25 Kaj ili respondis: Ni volonte donos ilin. Kaj ili sternis veston, kaj ĉiu ĵetis en ĝin orelringojn el sia rabaĵo. 26 Kaj la pezo de la oraj orelringoj, kiujn li petis, estis mil sepcent sikloj da oro, krom la ornamaĵoj kaj kolringoj kaj purpuraj vestoj, kiuj estis sur la reĝoj de Midjan, kaj krom la ĉenojn, kiuj estis sur la koloj de iliaj kameloj. 27 Kaj Gideon faris el tio efodon, kaj lokigis ĝin en sia urbo, en Ofra; kaj la tuta Izrael malĉastis per ĝi tien, kaj tio fariĝis kaptilo por Gideon kaj por lia domo. 28 Tiele Midjan estis humiligita antaŭ la Izraelidoj, kaj ili ne plu levis sian kapon. Kaj la lando estis trankvila dum kvardek jaroj en la tempo de Gideon. 29 Kaj Jerubaal, filo de Joaŝ, iris kaj ekloĝis en sia domo. 30 Kaj Gideon havis sepdek filojn el siaj lumboj, ĉar li havis multajn edzinojn. 31 Kaj lia kromvirino, kiu estis en Ŝeĥem, ankaŭ naskis al li filon, kaj li donis al li la nomon Abimeleĥ. 32 Kaj Gideon, filo de Joaŝ, mortis en bona maljuneco, kaj oni enterigis lin en la tombo de lia patro Joaŝ, en Ofra de la Abiezridoj. 33 Kaj kiam Gideon mortis, la Izraelidoj denove malĉastis kaj sekvis la Baalojn kaj elektis BaalBeriton kiel sian dion. 34 Kaj la Izraelidoj ne memoris la Eternulon, sian Dion, kiu savis ilin el la manoj de ĉiuj iliaj malamikoj ĉirkaŭe; 35 Kaj ili ne montris favorkoron al la domo de Jerubaal, nome al Gideon, konforme al la tuta boneco, kiun li faris al Izrael.
Verso-laŭ-versa Analizo La rakonto pri Gideon en Juĝistoj ĉapitroj 6 ĝis 8 estas unu el la plej konvinkaj rakontoj en la Biblio. Ĝi kronikas la ciklon de ribelo kaj subpremo de nacio, la malvolontan kaj timeman vokon de neverŝajna heroo, miraklan militistan venkon atingitan per nur 300 viroj, kaj la kompleksajn sekvojn de sukceso.
Ĉapitro 6: La Subpremo, la Voko, kaj la Preparo Versoj 1–6 (La Midianida Subpremo): Ĉar Izrael faris malbonon antaŭ la okuloj de la Eternulo, Dio transdonis ilin en la manojn de Midjan dum sep jaroj. La Midjanidoj, Amalekidoj kaj orientidoj detruis la landon, detruante rikoltojn kaj brutojn, devigante la Izraelidojn kaŝi sin en nestoj, kavernoj kaj montoj.
5
Gideon, Potenca Viro de Kuraĝo
Versoj 7–10 (La Profeta Riproĉo): Kiam Izrael kriis al la Eternulo pro la Midjanidoj, Dio sendis profeton por memorigi ilin pri Sia graco — kiel Li elkondukis ilin el Egiptujo kaj ordonis al ili ne timi la diojn de la Amoridoj — tamen ili ne obeis Lian voĉon. Versoj 11–16 (La Anĝelo de la Eternulo Aperas): La Anĝelo de la Eternulo venis kaj sidiĝis sub kverko en Ofra, kiu apartenis al Joaŝ, la Abiezrido. Lia filo Gideon draŝis tritikon apud la vinpremejo, por kaŝi ĝin de la Midjanidoj. La Anĝelo deklaris: "La Eternulo estas kun vi, vi forta viro." Gideon pridubis tion, montrante al la malriĉeco de Izrael kaj lia propra malalta statuso en la domo de lia patro. La Eternulo certigis lin, dirante: "Certe Mi estos kun vi." Versoj 17–24 (La Signo de Akcepto): Gideon petis signon por pruvi, ke vere Dio parolis, preparante viandon kaj senfermentajn kukojn. Kiam la Anĝelo tuŝis la oferon per la pinto de sia bastono, fajro leviĝis el la roko kaj konsumis ĝin, kaj la Anĝelo malaperis. Komprenante kiu ĝi estis, Gideon timis pri sia vivo, sed la Eternulo diris al li: "Paco estu al vi; ne timu: vi ne mortos." Gideon konstruis tie altaron nomitan Jehovo-ŝalom (La Eternulo Estas Paco). Versoj 25–32 (Detruo de la Altaro de Baal): En tiu sama nokto, Dio diris al Gideon preni la duan bovon de sia patro kaj detrui la altaron de lia patro al Baal, dehakante la lignan arbareton (Aŝeraon) apud ĝi. Gideon faris tion nokte kun dek servistoj pro timo de sia familio kaj la urbanoj. Kiam oni malkovris lin la sekvan matenon, la urbanoj postulis lian morton, sed Joaŝ defendis lin, dirante: "Ĉu vi pledos por Baal?... li pledu por sia propra afero." Pro tio, Gideon estis nomita Jerubaal ("Baal pledu kontraŭ li"). Versoj 33–35 (La Spirito de Dio Povigas Gideonon): La Midianidoj kaj Amalekidoj kolektiĝis kaj starigis siajn tendarojn en la valo de Jizreel. "La Spirito de la Eternulo venis sur Gideonon" (laŭvorte vestis lin), kaj li blovis trumpeton, kunvenigante la familiojn de Abiezer, Aŝer, Zebulun kaj Naftali, por sekvi lin. Versoj 36–40 (La Signo de la Lano): Ankoraŭ serĉante trankviligon, Gideon petis Dion pri signo uzante lanon. Unue, li petis roson nur sur la lano dum la tero restis seka; Dio donis ĝin. Poste, li petis, ke la lano estu seka dum la tero havis roson; Dio faris ankaŭ tion.
Ĉapitro 7: La Maldensigita Armeo kaj la Venko super Midjan Versoj 1–3 (Fortigo de la Armeo): Jerubaal (Gideon) kaj lia armeo kampadis apud la puto Harod, dum la Midianidoj estis norde. Dio diris al Gideon, ke la popolo estas tro multaj , por ke Izrael ne postulu gloron por si mem super Dio. Dio instrukciis Gideonon anonci, ke ĉiu timema povas foriri. 22 000 viroj foriris , lasante 10 000 malantaŭe. Versoj 4–8 (La Testo de la Akvo): Dio diris, ke estas ankoraŭ tro multaj. Li diris al Gideon, ke li konduku ilin malsupren al la akvo, kie Li apartigos ilin. Tiuj, kiuj lekis la akvon per siaj langoj kiel hundo (300 viroj), estis apartigitaj. Tiuj, kiuj genuiĝis por trinki, estis senditaj hejmen. Kun nur 300 viroj, Dio promesis transdoni Midjanon en la manojn de Gideon. Versoj 9–15 (La Midiana Sonĝo): Tiun nokton, Dio diris al Gideon iri al la malamika tendaro, ĉar Li transdonis ĝin en lian manon. Akompanata de sia servisto Purah, Gideon aŭdis Midianan soldaton rakontantan al sia kunulo sonĝon pri hordea pano, kiu falis en la tendaron de Midjan, frapis tendon tiel, ke ĝi kolapsis. La alia soldato interpretis ĝin: "Ĉi tio estas nenio alia krom la glavo de Gideon... ĉar en lian manon Dio transdonis Midjan." Adorante Dion, Gideon revenis al siaj viroj kun konfido.
6
Gideon, Potenca Viro de Kuraĝo
Versoj 16–22 (La Strategio de Lampoj kaj Kruĉoj): Gideon dividis la 300 virojn en tri taĉmentojn. Li donis al ĉiu viro trumpeton, malplenan kruĉon, kaj torĉon (lampon) en la kruĉo . Ĉirkaŭante la tendaron nokte, ili blovis la trumpetojn, rompis la kruĉojn, tenis la torĉojn en sia maldekstra mano kaj trumpetojn en sia dekstra, kaj kriis: "Glavo de la Eternulo kaj de Gideon!" Paniko kaptis la tendaron de Midjan, kaj la Eternulo turnis la glavon de ĉiu viro kontraŭ lian amikon tra la tuta tendaro. Versoj 23–25 (La Persekutado): Viroj de Izrael el Naftali, Aŝer, kaj Manase persekutis la fuĝantajn Midjanidojn. Gideon sendis mesaĝistojn trans la monton de Efraim por kapti la akvojn antaŭ ili ĉe Bet-Bara kaj Jordan, kaptante kaj ekzekutante du Midjanidajn princojn, Orebon kaj Zeebon , kies kapojn ili alportis reen al Gideon.
Ĉapitro 8: La Persekuto, la Konfliktoj, kaj la Sekvoj Versoj 1–3 (Diplomatia Rezolucio kun Efraim): La viroj de Efraim amare plendis, ke ili ne estis alvokitaj pli frue por batali. Gideon respondis kun humileco kaj delikateco: "Kion mi faris nun kompare kun vi? Ĉu la postrikolto de la vinberoj de Efraim ne estas pli bona ol la vinjaro de Abiezer?" Lia milda respondo forpuŝis ilian koleron. Versoj 4–9 (Rifuzo ĉe Sukot kaj Penuel): Gideon kaj liaj elĉerpitaj 300 viroj transiris la riveron Jordan en varmega persekutado de la ceteraj Midianidaj reĝoj, Zebah kaj Zalmuna. Ili petis la pliaĝulojn de Sukot kaj Penuel panon por nutri la lacajn trupojn, sed la estroj mokis Gideonon kaj rifuzis, dirante, ke ili ankoraŭ ne kaptis la reĝojn. Gideon avertis ilin, ke li revenos por puni ilin per dornoj kaj karunoj. Versoj 10–17 (Puno kaj Kapto): Gideon surprizis la restantan Midjanidan armeon kaj kaptis la reĝojn Zebah kaj Zalmunan . Reveninte, li punis la pliaĝulojn de Sukot per dezertaj dornoj kaj kardoj, kaj li detruis la turon de Penuel kaj mortigis la virojn de la urbo. Versoj 18–21 (La Sorto de la Reĝoj): Gideon demandis Zebah kaj Zalmuna kiajn virojn ili mortigis ĉe Tabor, malkovrante ke ili estis liaj propraj fratoj. Li ordonis al sia plej aĝa filo, Jeter, mortigi ilin, sed la knabo timis ĉar li estis ankoraŭ juna. La du reĝoj tiam petis Gideonon mem mortigi ilin, kaj Gideon mortigis ilin, prenante la lunarkajn ornamaĵojn de la koloj de iliaj kameloj. Versoj 22–27 (La Ora Efodo kaj la Forlaso de Izrael): Izrael provis igi Gideonon kaj lian genlinion heredaj regantoj, sed Gideon firme rifuzis, deklarante: "La Eternulo regu super vi." Tamen Gideon faris peton: ke ĉiu viro donu al li orelringon el sia rabaĵo. Li kolektis 1 755 ŝekelojn da oro kaj faris efodon , metante ĝin en sia urbo Ofra. Tragedie, la tuta Izrael prostituis sin post ĝi tie , kaj ĝi fariĝis kaptilo por Gideon kaj lia domo. Versoj 28–35 (La morto de Gideon kaj la forgeso de Izrael): Midjan estis subigita, kaj la lando ripozis dum 40 jaroj dum la vivo de Gideon. Gideon mortis en bona maljuneco kaj estis entombigita en la tombo de sia patro Joaŝ. Tuj post lia morto, la Izraelidoj revenis al spirita adulto, adorante BaalBeriton kaj malsukcesante montri bonkorecon al la domo de Jerubaal (Gideon) pro la tuta bono, kiun li faris.
7
Gideon, Potenca Viro de Kuraĝo
Ŝlosilaj Lecionoj el la Rakonto de Gideon Dio Uzas la Neverŝajnajn kaj la Malfortajn: Gideon komencis kaŝante sin en timo kaj rigardis sian klanon kiel la plej malfortan en Manase. Dio intence reduktis sian armeon de 32 000 al 300 por pruvi, ke venko venas de dia povo, ne de homa povo. Pacienco kun Homa Dubo: Dio renkontis la profundajn sensekurecojn kaj petojn de Gideon pri signoj (la fajro kaj la lano) kun nekredebla pacienco kaj graco, milde konstruante lian fidon paŝon post paŝo. Vera Gvidado Implikas Humilecon: Gideon sukcese administris malfortan triban politikon (pacigante la Efraimidojn) kaj kategorie rifuzis reĝan potencon, agnoskante, ke nur Dio devus regi super Izrael. La Danĝero de Kompromiso en Sukceso: Malgraŭ liaj nekredeblaj venkoj, la kreado de la ora efodo fare de Gideon fariĝis spirita kaptilo (idolkulto) por lia familio kaj nacio, pruvante ke spirita vigleco estas necesa eĉ - kaj precipe - post granda triumfo.
8