De machtige engel van de HEER verdedigt Jeruzalem 2 Koningen 18-19 2 Koningen 18 1 Het geschiedde in het derde jaar van de regering van Hosea, de zoon van Ela, koning van Israël, dat Hizkia, de zoon van Achaz, koning van Juda, de regering betrad. 2 Hij was vijfentwintig jaar oud toen hij begon te regeren, en hij regeerde negenentwintig jaar in Jeruzalem. Zijn moeder heette ook Abi, de dochter van Zacharia. 3 En hij deed wat recht was in de ogen van de HEER, overeenkomstig alles wat David, zijn vader, had gedaan. 4 Hij verwijderde de offerplaatsen, verbrijzelde de beelden, hakte de heilige bomen om en verbrijzelde de bronzen slang die Mozes had gemaakt. Tot die tijd brandden de Israëlieten er namelijk wierook voor, en hij noemde haar Nehushtan. 5 Hij vertrouwde op de HEER, de God van Israël; zodat er na hem niemand meer was zoals hij onder alle koningen van Juda, noch iemand die vóór hem was geweest. 6 Want hij bleef trouw aan de HEER en week niet af van het volgen van Hem, maar hield zich aan de geboden die de HEER aan Mozes had gegeven. 7 En de HEER was met hem, en hij had succes waar hij ook heen ging. Hij kwam in opstand tegen de koning van Assyrië en diende hem niet. 8 Hij versloeg de Filistijnen tot aan Gaza en de omliggende gebieden, van de wachttoren tot aan de ommuurde stad. 9 En het geschiedde in het vierde jaar van koning Hizkia, dat was het zevende jaar van Hosea, de zoon van Ela, koning van Israël, dat Salmaneser, koning van Assyrië, optrok tegen Samaria en het belegerde. 10 En na drie jaar namen ze het in: zelfs in het zesde jaar van Hizkia, dat wil zeggen het negende jaar van Hosea, koning van Israël, werd Samaria ingenomen. 11 En de koning van Assyrië voerde Israël weg naar Assyrië en vestigde hen in Halah en in Habor aan de rivier Gozan, en in de steden van de Meden. 12 Omdat zij niet gehoorzaamden aan de stem van de HEER, hun God, maar zijn verbond overtraden en alles wat Mozes, de dienaar van de HEER, geboden had, niet wilden horen noch doen.
1
De machtige engel van de HEER verdedigt Jeruzalem
13 In het veertiende jaar van koning Hizkia trok Sanherib, de koning van Assyrië, op tegen alle versterkte steden van Juda en veroverde ze. 14 Koning Hizkia van Juda zond een boodschap naar de koning van Assyrië in Lachis en zei: Ik heb gezondigd; ga van mij terug. Wat u mij oplegt, zal ik dragen. En de koning van Assyrië stelde Hizkia, koning van Juda, driehonderd talenten zilver en dertig talenten goud ter beschikking. 15 En Hizkia gaf hem al het zilver dat gevonden was in het huis van de HEER en in de schatkamers van het koninklijk paleis. 16 In die tijd liet Hizkia het goud van de deuren van de tempel van de HEER en van de pilaren die Hizkia, de koning van Juda, had laten bekleden, weghalen en gaf het aan de koning van Assyrië. 17 De koning van Assyrië zond Tartan, Rabsaris en Rabshakeh vanuit Lachis met een groot leger naar koning Hizkia om tegen Jeruzalem op te trekken. Zij trokken op en kwamen in Jeruzalem aan. Toen zij daar aankwamen, bleven zij staan bij de waterleiding van de bovenste vijver, die zich aan de weg van het vollersveld bevindt. 18 Toen zij de koning hadden geroepen, kwamen Eliakim, de zoon van Hilkia, die over het huis was aangesteld, en Sebna, de schrijver, en Joach, de zoon van Asaf, de notulist, naar hen toe. 19 En Rabshakeh zei tegen hen: Spreek nu tot Hizkia: Zo spreekt de grote koning, de koning van Assyrië: Op welk vertrouwen stelt u dit? 20 U zegt (maar het zijn slechts ijdele woorden): Ik heb raad en kracht voor de oorlog. Op wie vertrouwt u nu, dat u tegen mij in opstand komt? 21 Zie, u vertrouwt op de staf van deze geknakt riet, namelijk op Egypte, waarop iemand leunt en die in zijn hand zal doordringen; zo is Farao, de koning van Egypte, voor allen die op hem vertrouwen. 22 Maar als u tegen mij zegt: Wij vertrouwen op de HEER onze God, is dat dan niet Hij wiens offerplaatsen en altaren Hizkia heeft weggenomen en tegen Juda en Jeruzalem heeft gezegd: Jullie moeten voor dit altaar in Jeruzalem aanbidden? 23 Daarom smeek ik u, geef onderpand aan mijn heer, de koning van Assyrië, en ik zal u tweeduizend paarden leveren, als u van uw kant in staat bent om er ruiters op te zetten. 24 Hoe zou u dan het gezicht van een aanvoerder, een van de geringste dienaren van mijn meester, afwijzen en uw vertrouwen op Egypte stellen voor strijdwagens en ruiters? 25 Kom ik nu zonder de toestemming van de HEER op tegen dit land om het te verwoesten? De HEER heeft tegen mij gezegd: Trek op tegen dit land en verwoest het. 26 Toen zeiden Eliakim, de zoon van Hilkia, en Sebna, en Joa tegen Rabshakeh: Spreek toch alstublieft tot uw dienaren in het Syrisch, want wij verstaan die taal. Spreek niet met ons in het Joods, in het bijzijn van de mensen die op de muur staan. 27 Maar Rabshakeh zei tegen hen: Heeft mijn heer mij dan naar jullie heer en naar jullie gezonden om deze woorden te spreken? Heeft hij mij niet naar de mannen gezonden die op de muur zitten, opdat zij hun eigen uitwerpselen zouden eten en hun eigen urine met jullie zouden drinken? 28 Toen stond Rabshakeh op en riep met luide stem in de taal van de Joden: "Luister naar het woord van de grote koning, de koning van Assyrië!" 29 Zo zegt de koning: Laat Hizkia u niet misleiden, want hij zal u niet uit zijn hand kunnen redden. 30 Laat Hizkia u er ook niet toe brengen om op de HEER te vertrouwen door te zeggen: ‘De HEER zal ons zeker redden, en deze stad zal niet in de handen van de koning van Assyrië vallen.’ 31 Luister niet naar Hizkia, want zo zegt de koning van Assyrië: Sluit een overeenkomst met mij door middel van een geschenk, kom naar mij toe en eet dan ieder van zijn eigen wijnstok en vijgenboom, en drink ieder van het water uit zijn eigen put. 32 Totdat Ik kom en jullie meeneem naar een land zoals jullie eigen land, een land van graan en wijn, een land van brood en wijngaarden, een land van olijfolie en honing, zodat jullie zullen leven en niet sterven. Luister niet naar Hizkia, wanneer hij jullie probeert over te halen door te zeggen: De HEER zal ons redden. 33 Heeft een van de goden van de volken zijn land ooit bevrijd uit de macht van de koning van Assyrië?
2
De machtige engel van de HEER verdedigt Jeruzalem
34 Waar zijn de goden van Hamath en van Arpad? Waar zijn de goden van Sepharvaim, Hena en Ivah? Hebben zij Samaria uit mijn hand bevrijd? 35 Wie zijn die goden van de landen, die hun land uit mijn hand hebben bevrijd, dat de HEER Jeruzalem uit mijn hand zou bevrijden? 36 Maar het volk zweeg en antwoordde hem geen woord, want de koning had bevolen hem geen antwoord te geven. 37 Toen kwamen Eliakim, de zoon van Hilkia, die over het huishouden was aangesteld, en Sebna, de schrijver, en Joa, de zoon van Asaf, de verslaggever, naar Hizkia met gescheurde kleren, en vertelden hem de woorden van Rabshakeh. 2 Koningen 19 1 En toen koning Hizkia dit hoorde, scheurde hij zijn kleren, hulde zich in een rouwkleed en ging het huis van de HEER binnen. 2 En hij zond Eliakim, die over het huis was aangesteld, en Sebna, de schrijver, en de oudsten van de priesters, gehuld in rouwgewaden, naar Jesaja, de zoon van Amos. 3 En zij zeiden tot hem: Zo spreekt Hizkia: Deze dag is een dag van benauwdheid, van berisping en van godslastering, want de kinderen staan op het punt te baren, maar er is geen kracht om ze te baren. 4 Misschien zal de HEER, uw God, alle woorden horen van Rabshakeh, die door de koning van Assyrië, zijn heer, is gestuurd om de levende God te beschimpen, en zal Hij de woorden die de HEER, uw God, gehoord heeft, terechtwijzen. Daarom, verhef uw gebed voor de overgeblevenen. 5 De dienaren van koning Hizkia kwamen dus naar Jesaja. 6 En Jesaja zei tot hen: Zo moet gij tot uw heer zeggen: Zo spreekt de HEERE: Wees niet bevreesd voor de woorden die gij gehoord hebt, waarmee de dienaren van de koning van Assyrië Mij gelasterd hebben. 7 Zie, Ik zal een storm op hem afsturen, en hij zal een gerucht horen en naar zijn eigen land terugkeren; en Ik zal hem in zijn eigen land door het zwaard laten vallen. 8 Rabshakeh keerde terug en trof de koning van Assyrië aan die oorlog voerde tegen Libnah; hij had namelijk gehoord dat deze Lachis had verlaten. 9 Toen hij hoorde dat Tirhakah, de koning van Ethiopië, zei: ‘Zie, hij is uitgetrokken om tegen u te strijden’, zond hij opnieuw boodschappers naar Hizkia met de volgende boodschap: 10 Zo moet u tot Hizkia, de koning van Juda, spreken en zeggen: Laat uw God, op wie u vertrouwt, u niet bedriegen door te zeggen: Jeruzalem zal niet in de handen van de koning van Assyrië worden overgeleverd. 11 Zie, u hebt gehoord wat de koningen van Assyrië met alle landen hebben gedaan, door ze volledig te verwoesten. Zult u dan gered worden? 12 Hebben de goden van de volken hen verlost die mijn vaderen hebben vernietigd, zoals Gozan, Haran, Rezeph en de kinderen van Eden die in Thelasar waren? 13 Waar zijn de koning van Hamath, de koning van Arpad, de koning van de stad Sepharvaim, de koning van Hena en de koning van Iva? 14 Hizkia ontving de brief van de boodschappers en las die. Hizkia ging naar het huis van de HEER en spreidde de brief voor de HEER uit. 15 En Hizkia bad tot de HEER en zei: HEER, God van Israël, die woont tussen de cherubijnen, U bent de God, ja, U alleen, van alle koninkrijken der aarde; U hebt de hemel en de aarde gemaakt. 16 HEER, neig uw oor en luister; open, HEER, uw ogen en zie; en hoor de woorden van Sennacherib, die hem gezonden heeft om de levende God te beschimpen. 17 Voorwaar, HEER, de koningen van Assyrië hebben de volken en hun landen verwoest. 18 En zij hebben hun goden in het vuur geworpen, want het waren geen goden, maar mensenhanden, gemaakt van hout en steen; daarom hebben zij hen vernietigd. 19 Daarom smeek ik U, HEER onze God, red ons uit zijn hand, opdat alle koninkrijken der aarde mogen weten dat U de HEER God bent, U alleen.
3
De machtige engel van de HEER verdedigt Jeruzalem
20 Toen zond Jesaja, de zoon van Amos, een boodschap naar Hizkia en zei: Zo spreekt de HEER, de God van Israël: Wat u tot Mij gebeden hebt tegen Sennacherib, de koning van Assyrië, heb Ik gehoord. 21 Dit is het woord dat de HEER over hem gesproken heeft: De maagd, de dochter van Sion, heeft u veracht en bespot; de dochter van Jeruzalem heeft haar hoofd over u geschud. 22 Wie heb je dan beschimpt en gelasterd? Tegen wie heb je je stem verheven en je ogen hoog opgeslagen? Tegen de Heilige van Israël! 23 Door uw boodschappers hebt u de Heer beschimpt en gezegd: Met mijn grote leger van strijdwagens ben ik opgetrokken tot de hoogte van de bergen, tot aan de flanken van de Libanon, en ik zal de hoge ceders en de uitverkoren sparren daar omhakken; en ik zal de verblijven van zijn grenzen binnengaan, en het woud van zijn Karmel. 24 Ik heb gegraven en gedronken uit vreemde wateren, en met de zool van mijn voeten heb ik alle rivieren van belegerde plaatsen drooggelegd. 25 Heb je niet al lang geleden gehoord hoe Ik het gedaan heb, en van oudsher dat Ik het zo heb bedacht? Nu heb Ik het zo geregeld dat jij versterkte steden tot puinhopen zult maken. 26 Daarom waren hun inwoners machteloos, ze waren ontzet en verward; ze waren als het gras op het veld, als het groene kruid, als het gras op de daken, als koren dat verdort is voordat het volgroeid is. 27 Maar Ik ken uw woonplaats, uw uitgaan en uw ingaan, en uw toorn tegen Mij. 28 Omdat jouw woede tegen mij en jouw geschreeuw tot in mijn oren is doorgedrongen, daarom zal ik mijn haak in je neus zetten en mijn teugel in je lippen, en ik zal je terugsturen langs de weg waarlangs je gekomen bent. 29 En dit zal voor u een teken zijn: dit jaar zult u eten wat vanzelf groeit, en in het tweede jaar wat daaruit voortkomt; en in het derde jaar zult u zaaien en oogsten, en wijngaarden planten en de vruchten daarvan eten. 30 En het overblijfsel dat ontkomen is uit het huis van Juda zal opnieuw wortel schieten naar beneden en vrucht dragen naar boven. 31 Want uit Jeruzalem zal een overblijfsel voortkomen, en zij die ontkomen van de berg Sion; de ijver van de HEER van de legermachten zal dit bewerkstelligen. 32 Daarom zegt de HEER over de koning van Assyrië: Hij zal deze stad niet binnengaan, er geen pijl op afschieten, er niet met een schild voor verschijnen en er geen wal tegen opwerpen. 33 Langs dezelfde weg waarlangs hij gekomen is, zal hij terugkeren en hij zal deze stad niet meer binnengaan, zegt de HEER. 34 Want Ik zal deze stad verdedigen en redden, omwille van Mijzelf en omwille van Mijn dienaar David. 35 En het geschiedde die nacht, dat de engel van de HEER uitging en in het legerkamp van de Assyriërs honderdvijfentachtigduizend man doodde. En toen zij de volgende ochtend opstonden, zie, zij waren allen dode lichamen. 36 Zo vertrok Sennacherib, de koning van Assyrië, en hij ging heen en keerde terug en vestigde zich in Nineve. 37 En het geschiedde, terwijl hij in het huis van Nisroch, zijn god, aan het bidden was, dat Adrammelech en Sharezer, zijn zonen, hem met het zwaard doodden; en zij vluchtten naar het land Armenië. En Esarhaddon, zijn zoon, regeerde in zijn plaats.
2 Kronieken 32:1-23 1 Na deze gebeurtenissen en de daaropvolgende totstandkoming ervan, kwam Sennacherib, de koning van Assyrië, en trok Juda binnen. Hij sloeg zijn kamp op tegen de versterkte steden en was van plan ze voor zichzelf te veroveren. 2 Toen Hizkia zag dat Sennacherib gekomen was en dat hij van plan was tegen Jeruzalem te strijden, 4
De machtige engel van de HEER verdedigt Jeruzalem
3 Hij beraadde zich met zijn vorsten en zijn dappere mannen om het water van de bronnen buiten de stad te stoppen, en zij hielpen hem daarbij. 4 Er kwam een grote menigte bijeen die alle bronnen en de beek die door het land stroomde, dichtdraaide en zei: Waarom zouden de koningen van Assyrië komen en veel water vinden? 5 Ook versterkte hij zichzelf en herbouwde hij de hele muur die gebroken was, en verhoogde deze tot aan de torens, en bouwde hij nog een buitenmuur, en herstelde hij Millo in de stad van David, en maakte hij in overvloed speren en schilden. 6 En hij stelde legeraanvoerders aan over het volk, en verzamelde hen om zich heen in de straat bij de stadspoort, en sprak hen bemoedigend toe, zeggende: 7 Wees sterk en moedig, wees niet bang en laat je niet ontmoedigen door de koning van Assyrië, noch door de hele menigte die met hem is; want wij zijn met meer dan hij. 8 Hij heeft een arm van vlees en bloed, maar de HEER, onze God, is met ons om ons te helpen en onze strijd te strijden. En het volk vertrouwde op de woorden van Hizkia, de koning van Juda. 9 Hierna zond Sennacherib, de koning van Assyrië, zijn dienaren naar Jeruzalem (maar hijzelf belegerde Lachis met al zijn troepen), naar Hizkia, de koning van Juda, en naar heel Juda dat in Jeruzalem was, en zei: 10 Zo zegt Sennacherib, de koning van Assyrië: Waarop vertrouwt u dat u het beleg in Jeruzalem volhoudt? 11 Probeert Hizkia u niet over te halen om uzelf over te geven aan de dood door honger en dorst, door te zeggen: De HEER, onze God, zal ons verlossen uit de hand van de koning van Assyrië? 12 Heeft diezelfde Hizkia niet zijn offerplaatsen en altaren weggehaald en Juda en Jeruzalem bevolen: ‘Jullie moeten voor één altaar aanbidden en daarop wierook branden.’ 13 Weet u dan niet wat Ik en mijn voorvaderen hebben gedaan met alle volken van andere landen? Waren de goden van die volken dan in staat hun land uit mijn hand te bevrijden? 14 Wie van de goden van die volken die mijn voorvaderen volledig hebben vernietigd, kon zijn volk uit mijn hand bevrijden, zodat uw God u uit mijn hand zou kunnen bevrijden? 15 Laat u daarom niet door Hizkia misleiden, noch u op deze manier overhalen, en geloof hem niet. Want geen enkele god van welk volk of koninkrijk dan ook heeft zijn volk uit mijn hand en uit de hand van mijn voorvaderen kunnen redden; hoeveel te minder zal uw God u dan uit mijn hand redden? 16 En zijn dienaren spraken nog meer kwaad over de HEER God en over zijn dienaar Hizkia. 17 Hij schreef ook brieven om de HEER, de God van Israël, te beschimpen en tegen hem te spreken, zeggende: Zoals de goden van de volken van andere landen hun volk niet uit mijn hand hebben bevrijd, zo zal de God van Hizkia zijn volk niet uit mijn hand bevrijden. 18 Toen riepen ze met luide stem in de Joodse taal tot de inwoners van Jeruzalem die op de muur stonden, om hen bang te maken en in verwarring te brengen, zodat ze de stad zouden innemen. 19 En zij spraken zich uit tegen de God van Jeruzalem, zoals tegen de goden van de volken der aarde, die het werk van mensenhanden waren. 20 Daarom baden en riepen koning Hizkia en de profeet Jesaja, de zoon van Amos, tot de hemel. 21 En de HEER zond een engel, die alle dappere mannen, de leiders en aanvoerders in het leger van de koning van Assyrië uitroeide. Zo keerde hij met schaamte terug naar zijn eigen land. En toen hij in het huis van zijn god kwam, doodden zij die uit zijn eigen ingewanden waren voortgekomen hem daar met het zwaard. 22 Zo redde de HEER Hizkia en de inwoners van Jeruzalem uit de handen van Sennacherib, de koning van Assyrië, en uit de handen van alle anderen, en leidde hen van alle kanten. 23 Velen brachten geschenken naar Jeruzalem voor de HEER, en gaven geschenken aan Hizkia, de koning van Juda; zodat hij van toen af aan in aanzien stond bij alle volken.
5
De machtige engel van de HEER verdedigt Jeruzalem
Jesaja 36-37 Jesaja 36 1 En het geschiedde in het veertiende jaar van koning Hizkia, dat Sennacherib, de koning van Assyrië, optrok tegen alle versterkte steden van Juda en ze innam. 2 De koning van Assyrië zond Rabshakeh met een groot leger vanuit Lachis naar Jeruzalem, naar koning Hizkia. Hij bleef staan bij de waterloop van de bovenste vijver, aan de weg van het vollersveld. 3 Toen kwamen Eliakim, de zoon van Hilkia, die over het huis was aangesteld, en Sebna, de schrijver, en Joa, de zoon van Asaf, de notulist, naar hem toe. 4 En Rabshakeh zei tegen hen: Zeg nu tegen Hizkia: Zo spreekt de grote koning, de koning van Assyrië: Op welk vertrouwen stelt u dit? 5 Ik zeg, zeg jij (maar het zijn slechts ijdele woorden): Ik heb raad en kracht voor de oorlog. Op wie vertrouw je nu, dat je tegen mij in opstand komt? 6 Zie, u vertrouwt op de staf van deze gebroken rietstengel, op Egypte; als iemand daarop leunt, zal die in zijn hand doordringen en hem doorboren. Zo is Farao, de koning van Egypte, voor allen die op hem vertrouwen. 7 Maar als u tegen mij zegt: Wij vertrouwen op de HEER onze God, is het dan niet Hij wiens offerplaatsen en altaren Hizkia heeft weggenomen en tegen Juda en Jeruzalem heeft gezegd: Jullie moeten voor dit altaar aanbidden? 8 Geef daarom, smeek ik u, onderpand aan mijn heer, de koning van Assyrië, en ik zal u tweeduizend paarden geven, als u van uw kant in staat bent er ruiters op te zetten. 9 Hoe zou u dan het gezicht van een aanvoerder, een van de geringste dienaren van mijn meester, afwijzen en uw vertrouwen op Egypte stellen voor strijdwagens en ruiters? 10 En zou ik dan zonder de toestemming van de HEER tegen dit land optrekken om het te verwoesten? De HEER heeft tegen mij gezegd: Trek op tegen dit land en verwoest het. 11 Toen zeiden Eliakim, Sebna en Joa tegen Rabshakeh: Spreek toch tot uw dienaren in het Syrisch, want wij verstaan die taal. Spreek niet tot ons in het Joods, in het bijzijn van de mensen die op de muur staan. 12 Maar Rabshakeh zei: Heeft mijn heer mij dan naar uw heer en naar u gezonden om deze woorden te spreken? Heeft hij mij niet gezonden naar de mannen die op de muur zitten, opdat zij hun eigen uitwerpselen zouden eten en hun eigen urine met u zouden drinken? 13 Toen stond Rabshakeh op en riep met luide stem in de taal van de Joden: Luister naar de woorden van de grote koning, de koning van Assyrië. 14 Zo zegt de koning: Laat Hizkia u niet misleiden, want hij zal u niet kunnen redden. 15 Laat Hizkia u er ook niet toe brengen om op de HEER te vertrouwen door te zeggen: ‘De HEER zal ons zeker redden; deze stad zal niet in de handen van de koning van Assyrië vallen.’ 16 Luister niet naar Hizkia, want zo zegt de koning van Assyrië: Sluit een overeenkomst met mij door middel van een geschenk, en kom naar mij toe; en ieder van jullie eet van zijn wijnstok en van zijn vijgenboom, en ieder van jullie drinkt uit zijn eigen put. 17 Totdat ik kom en jullie meeneem naar een land zoals jullie eigen land, een land van graan en wijn, een land van brood en wijngaarden. 18 Pas op dat Hizkia u niet overhaalt met de woorden: 'De HEER zal ons verlossen.' Heeft een van de goden van de volken ooit zijn land uit de handen van de koning van Assyrië verlost? 19 Waar zijn de goden van Hamath en Arphad? Waar zijn de goden van Sepharvaim? En hebben zij Samaria uit mijn hand bevrijd? 20 Wie zijn de goden van deze landen die hun land uit mijn hand hebben overgeleverd, dat de HEER Jeruzalem uit mijn hand zou overleveren? 21 Maar zij zwegen en antwoordden hem geen woord, want het bevel van de koning luidde: Antwoord hem niet. 6
De machtige engel van de HEER verdedigt Jeruzalem
22 Toen kwamen Eliakim, de zoon van Hilkia, die over het huishouden was aangesteld, en Sebna, de schrijver, en Joa, de zoon van Asaf, de notulist, naar Hizkia met gescheurde kleren, en vertelden hem de woorden van Rabshakeh. Jesaja 37 1 En toen koning Hizkia dit hoorde, scheurde hij zijn kleren, hulde zich in een rouwkleed en ging het huis van de HEER binnen. 2 En hij zond Eliakim, die over het huisgezin was aangesteld, en Sebna, de schrijver, en de oudsten van de priesters, gehuld in rouwgewaden, naar Jesaja, de zoon van Amos. 3 En zij zeiden tot hem: Zo spreekt Hizkia: Deze dag is een dag van benauwdheid, van berisping en van godslastering, want de kinderen staan op het punt te baren, maar er is geen kracht om ze te baren. 4 Misschien zal de HEER, uw God, de woorden van Rabshakeh horen, die door de koning van Assyrië, zijn heer, is gestuurd om de levende God te beschimpen, en zal Hij de woorden die de HEER, uw God, gehoord heeft, terechtwijzen. Daarom, verhef uw gebed voor het overgebleven overblijfsel. 5 De dienaren van koning Hizkia kwamen dus naar Jesaja. 6 En Jesaja zei tot hen: Zo moet gij tot uw heer zeggen: Zo spreekt de HEERE: Wees niet bevreesd voor de woorden die gij gehoord hebt, waarmee de dienaren van de koning van Assyrië Mij gelasterd hebben. 7 Zie, Ik zal een storm op hem afsturen, en hij zal het gerucht horen en naar zijn eigen land terugkeren; en Ik zal hem in zijn eigen land door het zwaard laten vallen. 8 Rabshakeh keerde terug en trof de koning van Assyrië aan die oorlog voerde tegen Libnah; hij had namelijk gehoord dat deze Lachis had verlaten. 9 En hij hoorde zeggen over Tirhaka, de koning van Ethiopië: ‘Hij is eropuit getrokken om oorlog tegen u te voeren.’ Toen hij dat hoorde, zond hij boodschappers naar Hizkia met de volgende boodschap: 10 Zo moet u tot Hizkia, de koning van Juda, spreken en zeggen: Laat uw God, op wie u vertrouwt, u niet bedriegen door te zeggen: Jeruzalem zal niet in de handen van de koning van Assyrië worden overgegeven. 11 Zie, u hebt gehoord wat de koningen van Assyrië met alle landen hebben gedaan door ze volledig te verwoesten; en zult u dan gespaard worden? 12 Hebben de goden van de volken hen verlost die mijn voorvaderen hebben vernietigd, zoals Gozan, Haran, Rezeph en de kinderen van Eden die in Telassar waren? 13 Waar zijn de koning van Hamath, de koning van Arphad, de koning van de stad Sepharvaim, Hena en Ivah? 14 Hizkia ontving de brief uit de hand van de boodschappers en las hem. Hizkia ging naar het huis van de HEER en spreidde de brief voor de HEER uit. 15 En Hizkia bad tot de HEER en zei: 16 O HEER van de legermachten, God van Israël, die woont tussen de cherubijnen, U bent de God, ja, U alleen, van alle koninkrijken der aarde; U hebt de hemel en de aarde gemaakt. 17 Neig uw oor, o HEER, en hoor; open uw ogen, o HEER, en zie; en hoor alle woorden van Sennacherib, die gezant is om de levende God te beschimpen. 18 Voorwaar, HEER, de koningen van Assyrië hebben alle volken en hun landen verwoest. 19 En zij hebben hun goden in het vuur geworpen, want het waren geen goden, maar mensenhanden, gemaakt van hout en steen; daarom hebben zij hen vernietigd. 20 Nu dan, HEER onze God, red ons uit zijn hand, opdat alle koninkrijken der aarde zullen weten dat U de HEER bent, U alleen. 21 Toen zond Jesaja, de zoon van Amos, een boodschap naar Hizkia en zei: Zo spreekt de HEER, de God van Israël: U hebt tot Mij gebeden tegen Sennacherib, de koning van Assyrië.
7
De machtige engel van de HEER verdedigt Jeruzalem
22 Dit is het woord dat de HEER over hem gesproken heeft: De maagd, de dochter van Sion, heeft u veracht en u bespot; de dochter van Jeruzalem heeft haar hoofd over u geschud. 23 Wie heb je dan beschimpt en gelasterd? Tegen wie heb je je stem verheven en je ogen hoog opgeslagen? Tegen de Heilige van Israël! 24 Door uw dienaren hebt u de Heer beschimpt en gezegd: Door de menigte van mijn strijdwagens ben ik opgerukt tot de hoogte van de bergen, tot aan de flanken van de Libanon; en ik zal daar de hoge ceders en de uitverkoren sparren omhakken; en ik zal zijn grensgebied binnengaan, het woud van zijn Karmel. 25 Ik heb gegraven en water gedronken, en met de zool van mijn voeten heb ik alle rivieren van de belegerde plaatsen drooggelegd. 26 Heb je niet al lang geleden gehoord hoe Ik het gedaan heb, en van oudsher, dat Ik het zo gepland heb? Nu heb Ik het zo gebracht dat jij versterkte steden tot puinhopen zult maken. 27 Daarom waren hun inwoners machteloos, ze waren ontzet en verward: ze waren als het gras op het veld, als het groene kruid, als het gras op de daken, als koren dat verdorren is voordat het volgroeid is. 28 Maar Ik ken uw woonplaats, uw uitgaan en uw ingaan, en uw toorn tegen Mij. 29 Omdat jouw woede tegen mij en jouw rumoer tot in mijn oren zijn doorgedrongen, daarom zal ik mijn haak in je neus zetten en mijn teugel in je lippen, en ik zal je terugsturen langs de weg waarlangs je gekomen bent. 30 En dit zal voor u een teken zijn: dit jaar zult u eten wat vanzelf groeit, en het tweede jaar wat daaruit voortkomt. In het derde jaar zult u zaaien en oogsten, en wijngaarden planten en de vruchten daarvan eten. 31 En het overblijfsel dat ontkomen is uit het huis van Juda zal opnieuw wortel schieten naar beneden en vrucht dragen naar boven. 32 Want uit Jeruzalem zal een overblijfsel voortkomen, en zij die ontkomen van de berg Sion; de ijver van de HEER van de legermachten zal dit bewerkstelligen. 33 Daarom zegt de HEER over de koning van Assyrië: Hij zal deze stad niet binnengaan, er geen pijl op afschieten, er niet met schilden voor verschijnen en er geen wal tegen opwerpen. 34 Langs dezelfde weg waarlangs hij gekomen is, zal hij terugkeren en hij zal deze stad niet meer binnengaan, zegt de HEER. 35 Want Ik zal deze stad verdedigen om haar te redden, omwille van Mijzelf en omwille van Mijn dienaar David. 36 Toen ging de engel van de HEER eropuit en sloeg in het legerkamp van de Assyriërs honderdachtenvijftigduizend man dood. En toen zij 's morgens vroeg opstonden, zie, zij waren allen dode lichamen. 37 Zo vertrok Sennacherib, de koning van Assyrië, en hij ging heen en keerde terug en vestigde zich in Nineve. 38 En het geschiedde, terwijl hij in het huis van Nisroch, zijn god, aan het bidden was, dat Adrammelech en Sharezer, zijn zonen, hem met het zwaard doodden; en zij vluchtten naar het land Armenië; en Esarhaddon, zijn zoon, regeerde in zijn plaats.
Vers-voor-vers analyse Het historische verhaal van Hizkia, Jesaja, Sennacherib en Rabshakeh is op drie belangrijke plaatsen in het Oude Testament vastgelegd: 2 Koningen 18-19 , Jesaja 36-37 en 2 Kronieken 32 . Hieronder volgt een vers-voor-vers analyse die overeenkomt met de parallelle passages uit de King James Version , gevolgd door de belangrijkste lessen.
8
De machtige engel van de HEER verdedigt Jeruzalem
1. De trouw van Hizkia en de vroege hervormingen 2 Koningen 18:1-3 – Hizkia begint zijn regering in Juda op 25-jarige leeftijd en doet “wat recht is in de ogen van de HEER”. 2 Koningen 18:4 – Hij verwijdert de offerplaatsen, breekt de beelden af, kapt de heilige bomen om en verbrijzelt de bronzen slang (Nehushtan) die Mozes had gemaakt, omdat Israël er wierook voor was gaan branden. 2 Koningen 18:5-7a – "Hij vertrouwde op de HEER, de God van Israël, zodat er na hem niemand meer was zoals hij onder alle koningen van Juda..." De HEER is met hem, en hij heeft voorspoed waar hij ook gaat. 2 Koningen 18:7b-8 – Hij komt in opstand tegen de koning van Assyrië (en weigert hem te dienen) en verslaat de Filistijnen tot aan Gaza. 2 Kronieken 32:1-8 – Toen Hizkia de nadering van Sennacherib zag, beraadde hij zijn vorsten om de waterbronnen buiten Jeruzalem af te sluiten, de muren en torens te versterken, wapens te maken en het volk moed in te spreken: "Wees sterk en moedig... hij heeft een arm van vlees en bloed, maar met ons is de HEER, onze God, om ons te helpen en onze strijd te strijden" (2 Kronieken 32:7-8). 2. De val van Samaria en de invasie van Assyrië 2 Koningen 18:9-12 – In het vierde jaar van Hizkia's regering belegerde Salmaneser, de koning van Assyrië, Samaria (het Noordelijke Koninkrijk Israël) en veroverde het in het zesde jaar van Hizkia's regering, omdat Israël "niet naar de stem van de HEER, hun God, had geluisterd." 2 Koningen 18:13 / Jesaja 36:1 – In het veertiende jaar van Hizkia's regering trekt Sennacherib, koning van Assyrië, op tegen alle versterkte steden van Juda en neemt ze in. 2 Koningen 18:14-16 – In een moment van angst stuurt Hizkia schatting naar Sennacherib in Lachis en zegt: ‘Ik heb gezondigd; ga van mij terug: wat u mij oplegt, zal ik dragen.’ Hij betaalt 300 talenten zilver en 30 talenten goud, en laat zelfs het goud van de deuren en pilaren van de tempel van de HEER weghalen. 3. Rabshakehs plagerijen en psychologische oorlogsvoering 2 Koningen 18:17-18 / Jesaja 36:2-3 – Sennacherib stuurt Tartan, Rabsaris en Rabshakeh vanuit Lachis met een groot leger naar Jeruzalem. Ze staan bij de waterloop van de bovenste vijver. Eliakim, Sebna en Joa gaan hen tegemoet. 2 Koningen 18:19-21 / Jesaja 36:4-6 – Rabshakeh brengt de boodschap van Sennacherib over: "Op welk vertrouwen vertrouwt u?" Hij bespot Juda omdat het op Egypte vertrouwt en noemt Egypte een "gebroken rietstengel" die de hand zal doorboren van iedereen die erop leunt. 2 Koningen 18:22 / Jesaja 36:7 – Rabshakeh probeert de religieuze hervormingen van Hizkia te verdraaien door te beweren dat Hizkia God beledigde door de offerplaatsen en altaren te verwijderen. 2 Koningen 18:23-25 / Jesaja 36:8-10 – Rabshakeh biedt spottend 2000 paarden aan, als Juda er maar ruiters voor kan leveren. Vervolgens beweert hij dat de HEER Zelf hem gezonden heeft om Juda te vernietigen: "De HEER zei tegen mij: Trek op tegen dit land en vernietig het." 2 Koningen 18:26 / Jesaja 36:11 – Eliakim, Sebna en Joa vragen Rabshakeh om in het Syrisch (Aramees) te spreken in plaats van in de taal van de Joden (Hebreeuws), zodat het gewone volk op de muur niet in paniek raakt. 2 Koningen 18:27-35 / Jesaja 36:12-20 – Rabshakeh weigert en roept in het Hebreeuws naar de mannen op de muur. Hij spoort hen aan zich niet te laten misleiden door Hizkia met beloften dat God hen zal bevrijden. Hij pocht dat geen enkele god van Hamath, Arpad, Sepharvaim of Samaria hun
9
De machtige engel van de HEER verdedigt Jeruzalem
land van Assyrië heeft gered – dus “wie zijn er onder alle goden van de landen, die hun land uit mijn hand hebben bevrijd, dat de HEER Jeruzalem uit mijn hand zou bevrijden?” (2 Koningen 18:35). 2 Koningen 18:36-37 / Jesaja 36:21-22 – Het volk zwijgt en antwoordt hem geen woord, zoals Hizkia had bevolen ("Antwoord hem niet"). De ambtenaren keren met gescheurde kleren terug naar Hizkia. 4. Hizkia zoekt Jesaja en de eerste belofte van de Heer. 2 Koningen 19:1-5 / Jesaja 37:1-5 – Koning Hizkia scheurt zijn kleren, hult zich in rouwgewaad, gaat het huis van de HEER binnen en stuurt Eliakim, Sebna en de oudsten van de priesters naar de profeet Jesaja . Zij verklaren: "Deze dag is een dag van benauwing, van berisping en van godslastering... daarom, verhef uw gebed voor de overgeblevenen." 2 Koningen 19:6-7 / Jesaja 37:6-7 – Jesaja antwoordt met Gods woord: "Wees niet bevreesd voor de woorden die je hebt gehoord, waarmee de dienaren van de koning van Assyrië Mij hebben gelasterd. Zie, Ik zal een storm op hem afvuren, en hij zal het gerucht horen en naar zijn eigen land terugkeren; en Ik zal hem in zijn eigen land door het zwaard laten vallen." 5. De godslasterlijke brief van Rabshakeh en het gebed van Hizkia 2 Koningen 19:8-13 / Jesaja 37:8-13 – Rabshakeh keert terug en treft Sennacherib aan die tegen Libnah vecht. Sennacherib hoort dat Tirhakah, de koning van Ethiopië, is uitgetrokken om tegen hem te vechten en stuurt opnieuw brieven naar Hizkia, waarin hij hem waarschuwt dat God Jeruzalem niet kan redden en de verwoeste volken opsomt (Gozan, Haran, Rezeph, Telassar). 2 Koningen 19:14 / Jesaja 37:14 – Hizkia ontvangt de brief van de boodschapper, leest hem, gaat naar het huis van de HEER en spreidt hem voor de HEER uit . 2 Koningen 19:15-19 / Jesaja 37:15-20 – Hizkia bidt: "O HEER, God van Israël, die woont tussen de cherubijnen, U bent de God, ja U alleen, van alle koninkrijken der aarde... Neig uw oor, HEER, en hoor; open, HEER, uw ogen en zie; en hoor de woorden van Sennacherib, die hem gezonden heeft om de levende God te beschimpen." Hij erkent dat Assyrië andere volken heeft vernietigd omdat hun goden slechts van hout en steen waren, en bidt: "Daarom smeek ik U, HEER onze God, red ons uit zijn hand, opdat alle koninkrijken der aarde mogen weten dat U de HEER God bent, ja U alleen." 6. Gods antwoord via Jesaja 2 Koningen 19:20 / Jesaja 37:21-22 – Jesaja stuurt een boodschap naar Hizkia: "Wat u mij hebt voorgelegd tegen Sennacherib, de koning van Assyrië, heb ik gehoord." 2 Koningen 19:21-28 / Jesaja 37:22-29 – De HEER berispt Sennacheribs hoogmoed: "Wie heb je beschimpt en gelasterd?... zelfs de Heilige van Israël." God merkt op dat Assyrië's overwinningen alleen mogelijk waren door Zijn goddelijke voorzienigheid ("Heb je niet allang gehoord hoe Ik het gedaan heb?"). Vanwege Sennacheribs woede verklaart God: "Ik zal mijn haak in je neus zetten, mijn teugel in je lippen, en Ik zal je terugvoeren langs de weg waarlangs je gekomen bent." 2 Koningen 19:29-31 / Jesaja 37:30-32 – God geeft Juda een teken van overleving en groei: het overblijfsel van het huis van Juda zal opnieuw wortel schieten en vrucht dragen. 2 Koningen 19:32-34 / Jesaja 37:33-35 – God doet een belofte aan de koning van Assyrië: "Hij zal deze stad niet binnengaan, er geen pijl op afschieten, er niet met een schild voor gaan staan en er geen wal tegen opwerpen... Want Ik zal deze stad verdedigen en redden, omwille van Mijzelf en omwille van Mijn dienaar David."
10
De machtige engel van de HEER verdedigt Jeruzalem
7. Goddelijke interventie en de val van Sennacherib 2 Koningen 19:35 / Jesaja 37:36 / 2 Kronieken 32:21 – Diezelfde nacht ging de Engel van de HEER eropuit en sloeg in het legerkamp van de Assyriërs 185.000 man . Toen de mensen 's morgens vroeg opstonden, "zagen ze allemaal dode lichamen." 2 Koningen 19:36 / Jesaja 37:37 – Sennacherib vertrekt, keert terug naar Nineve en blijft daar wonen. 2 Koningen 19:37 / Jesaja 37:38 / 2 Kronieken 32:21 – Terwijl Sennacherib in het huis van Nisroch, zijn god, aan het bidden was, sloegen zijn zonen Adrammelech en Sharezer hem met het zwaard en vluchtten naar het land Armenië. Zijn zoon Esarhaddon regeerde in zijn plaats.
Belangrijke lessen uit het verhaal Het verschil tussen menselijk compromis en goddelijke verlossing. Hizkia probeerde aanvankelijk Sennacherib af te kopen door goud uit de tempel te halen (2 Koningen 18:14-16), maar Assyrië keerde desondanks terug om het gebied volledig te veroveren. Het sussen van een vijand van God werkt zelden; blijvende vrede kwam pas toen Hizkia niet langer op zilver vertrouwde en zich volledig tot het gebed wendde. Praktische voorbereiding gecombineerd met spiritueel vertrouwen Voordat het beleg begon, liet Hizkia de watertoevoer afsluiten, de muren versterken en verdedigingswerken organiseren (2 Kronieken 32:2-5). Geloof in God betekent niet dat je je eigen verantwoordelijkheid negeert, maar Hizkia baseerde zijn uiteindelijke vertrouwen op de Almachtige in plaats van op zijn vestingwerken. Geestelijk onderscheidingsvermogen tegen spot en bedrog. Rabshakeh gebruikte psychologische tactieken: hij verdraaide de Schrift, zaaide angst, trok Gods macht in twijfel en probeerde de leiders van het volk te scheiden (2 Koningen 18:22, 28-35). Hizkia's bevel om "Hem niet te antwoorden" leert ons de wijsheid om niet in te gaan op godslasterlijke beledigingen en de kwestie in plaats daarvan rechtstreeks aan God voor te leggen. Onze zorgen voor de Heer uitspreiden Toen Hizkia de intimiderende brief van Sennacherib ontving, bracht hij die direct naar de tempel en "spreidde hem uit voor de HEER" (2 Koningen 19:14). Dit biedt een voorbeeld voor gebed: concrete bedreigingen, angsten en zorgen rechtstreeks in Gods aanwezigheid brengen en ze openlijk voor Hem neerleggen. Gods glorie als hoogste prioriteit in gebed Hizkia bad niet alleen om zijn eigen overleving; hij bad dat God zou ingrijpen "opdat alle koninkrijken der aarde zullen weten dat U de HEER God bent, U alleen" (2 Koningen 19:19). Gebeden die gericht zijn op Gods eer sluiten nauw aan bij Zijn wil. De hoogmoed van de mens versus de soevereiniteit van God Sennacherib geloofde dat zijn militaire veroveringen het resultaat waren van zijn eigen macht (2 Koningen 19:23-24). God herinnerde hem eraan dat hij slechts een instrument was in Gods allesomvattende plan (2 Koningen 19:25-28). God weerstaat de hoogmoedigen, en geen enkele wereldse macht kan opboksen tegen Zijn soevereine plannen.
11