Skip to main content

Dogri - Additions to Esther

Page 1

अध्याय 10 दा ४ उस बेले मादोकिया ने आख्या, “ परमात्मा ने ए िम्म किता ऐ।” ५ िीहिे मैं इि सपने गी याद िरदा हां, जेडा मैं इन्हें गल्लें दे बारे च कदक्खेया हा, ते उदे िोला िोई बी खत्म नेई होई सिेआ। ६ इि छोटा सा फव्वारा नदी बनी गेया, ते उदे च रौशनी, ते सूरज ते मता पानी हा; ७ ते दो अजगर मैं ते अमन न। ८ ते जाकतयां यहूकदयां दा नाश िरन लई इिट्ठी होईयां कहयां। ९ ते मेरी िौम ए इस्राएल ऐ, जेडा परमात्मा गी पुिारदा ऐ ते उध्दार होई गेआ, िीजे प्रभु ने अपने लोिें गी बचाई लेता ऐ, ते प्रभु ने असेंगी उनें सारें बुराइयें िोला बचाई लेता ऐ, ते परमात्मा ने कचन्नें ते बड्डे-बड्डे चमत्िार कित्ते न, जेडे नेई किता गे गैर-यहूकदयां दे बीच। १० इस आस् ते ओस ने दो कचट्ठी कित्ती, इि परमात्मा दे लोिें आस्ते, ते दुआ सारे गैर-यहूकदयां आस्ते। ११ ए दो कचट्ठी सारे जाकत दे बीच परमात्मा दे सामने आए। १२ इस आस्ते परमात्मा ने अपने लोिें गी याद किता ते अपनी कवरासत गी धमी ठहराया। १३ इस आस् ते ओह़ कदन उदे लोिें च सदा पीक़ियें दे मताबि परमेसरे दे सामने इि सभा ते खुशी ते खुशी िन् ने उंदे आदर महीने च, उसी महीने दे चौदहवें ते पंदर् हवें कदन होंगन। अध्याय 11 दा १ टोलेकमयोस ते कक्लयोपेट्रा दे राज दे चौथे साल च दोकसकथयस, जेडा आखदा हा िे ओह याजि ते लेवी ऐ, ते ओस दा पुत्तर टोलेकमयस ने फुरीम दी ए पत्र लेई आया, कजसी उने उसी गै आखेआ हा, ते टोलेमस दा पुत्तर कलकसमािस। जेडा यरूशलेम च हा, उदी व्याख्या िीती ही। २ महान आटेक्सस दे राज दे दूए साल च, कनसान महीने दे पैहले कदन, याइरोस दे पुत्तर मादोकियस, जेडा कबन्यामीन दे गोत्र दे सीसाई दे पुत्तर सेमेई दा पुत्तर हा, ने इि सपना कदखया। ३ ओह इि यहूदी हा, ते सूसा नगर च रौंदा हा, ते राजा दे आंगन च दासता हा।

४ ओह िैकदयें च बी इि हा, कजनेंगी बाबुल दे राजा नबूिोदोनोसोर ने यरूशलेम थमां यहूकदया दे राजा यिोकनया दे िन्ने लेई गेया हा। ते ए उदा सपना हा। ५ कदखो, देश च गरजने ते भूंचाल ते हंगामे दा शोरशराबा। ६ ते कदखो, दो बड्डे अजगर लडने आस्ते तैयार कनिले, ते उंदी पुिार बडी ही। ७ ते उन्दे पुिार िन्ने सारे राष्ट्र लडने आस्ते तैयार होई गे, तांजे ओह धमी लोिें िन्ने लडन। ८ ते कदखो, धरती उप्पर न्हेरे ते अंधिार, संिट ते पीडा, दु​ुःख ते बडा हंगामा दा कदन। ९ ते सारी धमी जाकत अपनी बुराइयें िोला डरदे होई परेशान होई गेई ते नाश होने आस्ते तैयार होई गेई। १० उस बेले ओह परमात्मा िोल पुिारे, ते उन्दी पुिार उप्पर, कजय्यां इि कनक्के फव्वारे थमां कनिलदा ऐ, इि बड्डी बा़ि आई गेई, ते मता पानी आई गेआ। ११ उजाला ते सूरज उगदा हा, ते नीच लोिें गी उच्चा िीता गेआ, ते मकहमावानें गी खाई लेआ। १२ जदुं मादोकिया, जेडा इस सपने गी कदखदा हा, ते परमात्मा ने जे किश िरने दा फैसला कित्ता हा, जागदा हा, ते उने इस सपने गी मन च रखेया, ते रात तिर उसी जानने दी इच्छा रखी ही। अध्याय 12 दा १ ते मदोकिया राजा दे दो नपुंसि ते महल दे रखवाले गबथा ते थरा दे िन्ने आंगन च आराम िरी लेया। २ उन उंदी चाल सुनी ते उंदे मिसदें दा पता लाया, ते पता लगी गेया िे ओह राजा आटेक्सस उप्पर हत्थ पाने आले न; ते इस आस् ते उन् ने उंदे राजा गी प्रमाकित कित्ता। ३ उस बेले राजा ने दो नपुंसिें दी जांच िीती, ते उन्हें िबूल िरने दे बाद उंदा गला रेत कदत्ता गेआ। ४ राजा ने इन्हां गल्लां दी गवाही किती, ते मादोकियस ने बी इस बारे च कलखेया। ५ इस आस् ते राजा ने आज्ञा कदत्ती, “मदोिीस गी आंगन च सेवा िरन, ते इस आस् ते उसी इनाम कदत्ता। ६ लेिन अमादाथस दे पुत्तर अमन, जेडा राजा दे सामने बडा आदर िरदा हा, ते राजा दे दो नपुंसिें दे िारि मादोकिया ते ओस दे लोिें िन्ने छेडछाड िरने दी िोशश िीती।


अध्याय 13 दा १ कचकट्ठयें दी निल एह् ही: महान राजा आटेकक्सस ने भारत थमां लेइयै इकथयोकपया तिर अपने अधीन होने आह्ले राजिुमारें ते राज्यपालें गी एह् गल्ल कलखी ऐ। २ इसदे बाद मैं मते सारे जाकतयें उप्पर स्वामी बनी गेआ ते सारे संसार उप्पर राज िरी लेआ, अपने अकधिार दे बारे च नेईं उप्पर च़िी गेआ, लेिन अपने आप गी हमेशा न्याय ते नम्रता िन्नै लेईये अपने प्रजाएं गी लगातार शांत जीवन च बसाने दा मिसद रखेआ ते अपना बनाना राज्य शांकतपूिण, ते अत्यंत तटें तिर जाने आस्तै खुल्ला, शांकत गी नमें कसरेआ बनाने आस्तै, जेह्डी सारें मनुक्खें दी चाह्त ऐ। ३ जदुं मैं अपने सलाहिारें िोला पुछया िे ए किय् यां होई सिदा ऐ, अमन, जेडा सा़िे च बुकि च माकहर हा, ते अपनी कनरंतर भलाई ते अकडग वफादारी दे िारि मंजूर हा, ते राज च दूआ थाहर हासल िरदा हा। ४ साहडे िोल ए ऐलान कित्ता कि दुकनया दे सारे जाकतयों कवच हेि दुष्ट लोग कबखरे होए हन, जो सारे जाकतयों दे कवपरीत कनयम रखदे हन, ते राजाओं दे हुक्में िूं लगातार तुच्छ समझदे हन, तां कजवें साडे राज्यें दा इिजुट होना, जो साडा इज्जत नाल इरादे नाल, नहीं जा सगदा अग्गें. ५ इस िकरए अस समझने आं िे ए लोि अिेला सारे मनुखें दे कवरोध च लगातार रौंदे न, अपने कनयमें दे अजीब तरीिे िन्ने मतभेद िरदे न, ते सा़िे राज्य िन्ने बुरा असर पांदे न, ते सा़िे राज्य गी मजबूती िन्ने िायम नेईं होने आस्ते हर चाल्ली दी बदमाशी िरदे न। ६ इस आस् ते असें आज्ञा कदत्ती ऐ िे जेडे सारे लोिें गी कलकखत रूप च अमन, जेडा िम्में उप्पर कनयुक्त िीता गेदा ऐ ते सा़िे बगल च ऐ, उंदे सारें गी अपनी घरेआली ते बच्चें िन्ने अपने दुश्मनें दी तलवार िन्ने पूरी चाल्ली नष्ट िरी कदत्ता जा , कबना सारी दया ते दया दे इस साल दे बारहवें महीने आदर दे चौदहवें कदन। ७ तां जे ओह, जेडे पुराने ते हुन बी दुभावनापूिण न, ते इि कदन च कहंसा िन्ने िबर च जाई सिन, ते इस चाल्ली बाद च सा़िे मामलें गी ठीि ढंगै िन्नै कनबडन ते कबना िुसै परेशानी दे। ८ उस बेले मादोिे ने प्रभु दे सारे िम्में उप्पर सोचेया ते उदे िोला प्राथणना िीती। ९ ते आखया, हे प्रभु, प्रभु, सवणशकक्तमान राजा; १० िीहिे तू अंबर ते धरती ते सुगण दे थल्ले सारे अद्भुत चीजां बनाईयां न।

११ तूं सब चीजां दा स्वामी हो, ते तेरा कवरोध िरन वाला िोई मनुख नहीं, जो प्रभु है। १२ हे प्रभु, तू सब जानदे ओ, ते तू जानदे ओ िे मैं घमंडी अमन दे सामने न झुिया ते ना घमंड ते ना ही मकहमा दी इच्छा दे िारि। १३ िी वे मैं इस्राएल दे उिार आस्ते सद्भावना िन्ने संतुष्ट होई सिदा हा िे उदे पैरें दे तलवे गी चुम्म सिदा हा। १४ लेिन मैं ए इस आस्ते कित्ता िे मैं परमात्मा दी मकहमा िोला मनुख दी मकहमा गी होर नेईं बधाना; १५ ते ह़ुन, हे प्रभु परमेसरे ते राजा, अपने लोिें गी बख्श दे, िीजे उंदी नजर सा़िे उप् पर ऐ िे असेंगी नाश िरी ओडन। हां, ओह उस कवरासत गी नष्ट िरना चाहंदे न, जेडी शुरू थमां गै तुंदी ही। १६ उस कहस्से गी तुच्छ नेई समझो, जेिा तू अपने आस् ते कमस्र थवां छुडाया ऐ। १७ मेरी प्राथणना सुनो, ते अपनी कवरासत उप्पर दया िर, सा़िे दुख गी खुशी च बदलो, तां जे अस कजंदे रौह्चे, हे प्रभु, ते तेरे नां दी स्तुकत िरचे, ते हे प्रभु, तेरी स्तुकत िरने आह्लें दे मुंह गी नष्ट नेईं िरो। १८ सारे इसराइली इस चाल्ली प्रभु गी बडा गै पुिारदे हे, िीजे उंदी मौत उंदी अक्खीं दे सामने ही। अध्याय 14 दा १ रानी एस्थेर बी मौत दे डर िन्ने प्रभु दे िोल आया। २ ते अपने मकहमा दे िपडे सुट्टी, ते दुख ते शोि दे िपडे पाई लेइयां, ते िीमती मरहमें दे बदले अपने कसर गी राख ते गोबर िन्ने ढिदे होई अपने शरीर गी बडा नम्र िरी कदत्ता, ते अपनी खुशी दे सारे थाहरें गी भरी कदत्ता उसिे फटे बाल। ३ उन इस्राएल दे परमात्मा िोला प्राथणना िीती, “हे मेरे प्रभु, तू इिलौता साडा राजा ऐ। ४किजोिी मेरा खतरे मेरे हत्थ कवच है। ५ जवानी तों मैं अपने िुल दे िबीले कवच सुनेया है कि हे प्रभु, तू इस्राएल नूं सारे लोिां कवचों ते साडे कपताआं नूं उहनां दे सारे पूवणजों कवचों सदा वादा िर कदत्ता, ते जे किश तू उंदे िन्ने वादा कित्ता हा, उसी पूरा कित्ता। ६ ते ह़ुन अस तेरे सामने पाप कित्ता ऐ; ७ किउंकि असीं उन्हा दे देवतां दी पूजा िरदे सी, हे प्रभू, तू धमी हो। ८ कफरी बी उन्हें गी संतुष्ट नेईं होंदा जे अस िडवी िैद च न, लेिन उने अपनी मूकतणयें िन्ने हत्थ मारे न।


९ कि ओह कजस चीज़ गी तू अपने मुंह िन्ने कनधाकरत कित्ता ऐ, उसी खत्म िरी देन, ते तुंदी कवरासत गी नष्ट िरन, ते तुंदी स्तुकत िरने आलें दे मुंह गी रोिन, ते तेरे घर ते तेरी वेदी दी मकहमा गी बुझा देन। १० ते मूकतणयें दी स्तुकत िरने ते इि शारीकरि राजा गी हमेशा लेई मकहमा िरने आस् ते गैर-जाकतयें दे मुंह खोलो। ११ हे प्रभु, अपने राजदंड गी किश नेईं देओ, ते सा़िे पतन उप्पर नेईं हस्सना; लेिन उंदी चाल अपने उप्पर लाओ ते उसी इि कमसाल बनाओ, कजसने सा़िे उप्पर ए िम्म शुरू िीता ऐ। १२ हे प्रभु, याद िर, साडे िष्ट दे समें अपने आप गी प्रगट िर, हे राष्ट्रें दे राजा, ते सारे शकक्त दे प्रभु, कमगी कहम्मत देओ। १३ शेर दे सामने मेरे मुंह च बिबि बोल देयो, ते साडे िन्ने लडने आले िन्ने नफरत िरने आस्ते ओस दा कदल मोडो, तां जे ओस ते उदे समान कवचार रखने आलें दा अंत होई जा। १४ लेिन अपने हत्थै िन्ने सानु बचाई लैओ, ते मेरी मदद िरो जेडा उजाड ऐ, ते कजसदे िोल तेरे कसवाय होर िोई मदद नेई ऐ। १५ हे प्रभु, तू सब िुछ जानदा ऐ; तू जानदे ओ िे मैं अधमी दी मकहमा िन्ने नफरत िरदा हां, ते अखतना ते सारे गैर-यहूदी दे कबस्तर िन्ने घृिा िरदा हां। १६ तू मेरी जरुरत गी जानदे ओ, िी वे मैं अपनी उच्ची जागत दे कनशान गी घृिा िरना, जेडा मैं अपने आप गी कदखाने दे कदनें च मेरे कसर उप्पर होंदा ऐ, ते मैं उसी माकसि धमण दे चीर दे रूप च घृिा िरना, ते मैं उसी उसलै घृिा िरना, जदूं मैं अपने आप गी नेईं पकहनदा आपूं. १७ ते तेरी दासी अमन दी मेज ते ना खाया, ते मैं राजा दी भोज दा बडा आदर नेई कित्ता, ते ना गै पेय बकलदान दा शराब पीती। १८ हे अब्राहम दे परमातमा, तेरे च लेिन तेरी दासी गी उस कदन िोलां िोई खुशी नेई कमली। १९ हे सब्भनें िोलां परमात्मा परमात्मा, कवरक्त लोिें दी आवाज़ सुनो ते सानु बदमाशें दे हत्थें िोलां बचाई लै, ते मेरे डर थमां कमगी बचाई लै।

२ ते मकहमा िन्ने सजने दे बाद ओह परमात्मा गी पुिारने दे बाद, जेडा सब चीजें दा दशणन िरने आला ते उिारिता ऐ, ते दो दासी अपने िन्ने लेई गेई। ३ ते कजस उप्पर ओह अपने आप गी खरी चाल्ली लेई जा िरदी ही। ४ ते दुआ अपनी गड्डी उठा िे कपच्छे चली पई। ५ ओह अपनी सुंदरता दे कसिे िन्ने लाल होई गेई ही, ते उंदा चेहरा खुशहाल ते बडा प्यारा हा। ६ उस बेले सारे दरवाजें िोलां गुजकरयै राजा दे सामने खडोती गेई, जेडा उंदे राजकसंहासन उप्पर बैठे दा हा, ते उंदे सारे शान दे िपडे पाईये, सारे सोने ते िीमती पत्थरें िन्ने चमिदे हे। ते ओह़ बडा गै डरावना हा। ७ उस बेले अपने मकहमा िन्ने चमिदे चेहरे गी उप्पर चुक्की लैंदे होई उसी बडा भडिदे होई कदक्खेआ, ते रानी कडग्गी गेई ते पीली होई गेई ते बेहोश होई गेई ते उंदे िोला पैह्ले जाने आह्ली दासी दे कसर उप्पर झुिी गेई। ८ उस बेले परमात्मा ने राजा दी आत्मा गी िोमलता च बदली कदत्ता, जेडा डरदे-डरदे अपने कसंहासन िोला उछकलये उसी अपनी बाह च लेई लेया, कजसलै तिर ओह अपने आप च नेईं आई गेई, ते उसी प्रेमपूिण वचनें िन्ने कदलासा कदत्ता ते उसी आखया। ९ एस्तेर, िी गल्ल ऐ? मैं तेरा भ्रा हां, धीरज रखो। १० तू नेई मरना, भले ही साडा साडा हुक्म आम होवे; ११ इस चाल्ली उन अपनी सोने दा राजदंड उप्पर चुक्की लेता ते उसी गले उप्पर सुट्टी कदत्ता। १२ ते उसी गले लाया ते आखया, “मेरे िन्ने बोल।” १३ उस बेले उसी आखया, “हे मेरे स्वामी, मैं तुगी परमात्मा दे दूत दे रूप च कदक्खेया हा, ते मेरा कदल तेरी मकहमा दे डर िन्ने घबराई गेदा हा। १४ िी वे हे प्रभु, तू अद्भुत ऐ, ते तेरा चेहरे अनुग्रह िन्ने भरोचे दा ऐ। १५ ते बोलदे होई बेहोश होई गेई। १६ उस बेले राजा घबराई गेया, ते ओस दे सारे नौिरें उसी कदलासा कदत्ता।

अध्याय 15 दा

१ महान राजा आटेकक्सस ने भारत थमां लेइयै इकथयोकपया तिर दे इि सौ सत्त बीस प्रांतें दे राजिुमारें ते राज्यपालें गी ते सा़िे सारें वफादार प्रजाएं गी नमस्िार कित्ता।

१ ते त्रीए कदन अपनी प्राथणनाएं गी खत्म िरने दे बाद उने अपने शोि दे िपडे सुट्टे ते अपने मकहमा दे िपडे पाई ले।

अध्याय 16 दा


२ मते सारे, कजन्ना बार ओह अपने िृपालु राजिुमारें दी बड्डी इनाम िन्ने सम्माकनत होंदे न, उन्ना गै घमंड िरदे न। ३ ते सा़िे प्रजा गी गै दुखी नेईं िरने दी िोशश िरो, लेिन भलाई िरने आह्लें दे खलाफ बी हथ च लैओ। ४ ते मनुखें च न कसफण शुि्रगुजार गी दूर िरी ओडो, बल्िे अश्लील मनुखें दे मकहमापूिण वचनें िन्ने बी उप्पर चुक्की लैओ, जेडे िदें बी अच्छे नेईं हे, ते परमात्मा दे न्याय िोला बचने आस्ते सोचदे न, जेडा सब किश कदखदा ऐ ते बुराई िन्ने नफरत िरदा ऐ। ५ अक्सर उंदे दोस्तें दे िम्में गी संभालने आस्तै भरोसे च रखे गेदे लोिें दी कनष्पक्ष गल्लें िन्नै मते सारे अकधिाकरयें गी बेगुनाह खून च कहस्सा लैंदे न ते उनेंगी बेिार कवपकत्तयें च लपेटी कदत्ता ऐ। ६अपने अश्लील स्वभाव दे झूठ ते धोखे िन्ने राजपुत्रें दी कनदोषता ते भलाई िन्ने मोकहत िरदे न। ७ ह़ुन तुस एह़ कदि् खी सिदे ओ, कजय् यां असें ग् लाया ऐ, उतनी गै पुराने इकतहासें िन् ने नेई, कजत् थें तुस बी कदि् खी सिदे ओ, जेिर तुस उनें लोिें दे मारी आले बताव दे जकरये खोजी सिदे ओ। ८ ते आने आले समें दा ख्याल रखना चाइदा तां जे साडा राज सारे मनुखें आस्ते शान्त ते शांकतपूिण होवे। ९अपने मिसद बदल िे, ते हमेशा उन चीजां दा न्याय िर िे जो प्रगट होवे, होर बराबर दी प्रकि्रया नाल। १० िी वे अमन, मकिदुकनयाई, अमदाथा दा पुत्तर, सच्चे फारसी खून िोला परदेशी ऐ, ते सा़िी भलाई िोला बी दूर हा, ते सा़िे िोला परदेसी दे समान ऐ। ११ अस्सां हर जाकत दे प्रकत ओह अनुग्रह पाई लेया हा, कजय्यां ओह साडा कपता आखदे हे, ते राजा दे अगले सारे लोिें िोला लगातार आदर िरदे हे। १२ लेिन ओह अपनी बडी मकहमा नेईं लेईये सा़िे राज ते जीवन िोलां वंकचत िरने चली गेया। १३ ते मते सारे ते धूतण धोखे िन्ने सा़िे िोला ते मदोकिया दे िन्ने िन्ने कवनाश दी तलाश किता, जेडा सा़िी जान बचांदा हा, ते लगातार सा़िे भलाई हासल िरदा हा, ते सा़िे राज्य च कहस्सा लैने आली कनदोष एस्तेर दा बी, उंदी सारी जाकत िन्ने। १४ िी वे उन इन्हें सोचेया कि अस्सां दोस्तां दी िमी पा िे फारसी दे राज गी मकिदुकनया दे लोिें च बदली कदत्ता ऐ।

१५ लेिन अस कदखदे हां िे यहूकदयों, कजन्हें इस दुष्ट दकरद्र ने पूरी तरह िन्ने कवनाश च सौंपी कदत्ता ऐ, ओह बुराई नेईं न, लेिन मते सारे न्यायी कनयमें िन्ने जींदे न। १६ ते ओह परमात्मा ते परम ताितवर, कजंदा परमात्मा दे संतान होन, कजने साडे ते साहडे पुरखें गी बी राज्य गी उत्तम तरीिे िन्ने सुझाया ऐ। १७ इस आस् ते तुस अमादथा दे पुत्तर अमन दे द्वारा तुंदे िोल भेजे गेदे कचकट्ठयें गी कनष्पाकदत नेईं िरो। १८ िी वे जेडा इन्हें िम्में दा िम्म िरदा हा, ओह अपने सारे पकरवार िन्ने सूसा दे फाटिें उप्पर फांसी देई कदत्ता गेदा ऐ। १९ इस आस् ते तुस इस कचट्ठी दी निल सारे थाह़र च छपी देओ, तांजे यह़ूकदयें गी अपने-अपने कनयमें दे मताबि आज़ादी िन् ने रौह़न। २० ते तुस उंदी मदद िरो तां जे उस्सै कदन बारहवें म्हीने दे अदर दे तेरहवें कदन उंदे उप्पर बदला लैन, जेडे उंदी िष्ट दे समें उंदे उप्पर सवार होंगन। २१ िी वे सवणशकक्तमान परमात्मा उन्दे लेई उस कदन खुशी च बदली ओडेया, कजस कदन चुने दे लोिें दा नाश होना हा। २२ इस आस् ते तुस अपने भोज दे भोज दे बीच सारे भोज दे िन्ने उच्चे कदन मनाओ। २३ तां जे हुन ते बाद च साह्डे ते खरी चाल्ली प्रभाकवत फारसी लोिें गी सुरकक्षत रक्खेआ जा। लेिन जेडे सा़िे खलाफ साकजश रचदे न, उनेंगी कवनाश दी याद ऐ। २४ इस आस् ते हर इि नगर ते मुल्ख, जेिा इ'नें गल्लें दे मताबि नेई िरदा, उसी अग्ग ते तलवार िन्ने कबना दया दे नाश िरी कदत्ता जाग, ते न कसफण मनुखें आस् ते गै नेई, बल् कि जंगली जानवरें ते पंकछयें आस् ते बी सदा-सदा घृकित िरी कदत्ता जाग।


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Dogri - Additions to Esther by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu