Sansone: Vive forte, more più forte Ghjudici 13 1 È i figlioli d'Israele fecenu torna u male à l'ochji di u Signore; è u Signore li diede in manu di i Filistei per quaranta anni. 2 Ci era un omu di Zorah, di a famiglia di i Daniti, chjamatu Manoah; a so moglia era sterile è ùn parturì. 3 È l'ànghjulu di u Signore apparve à a donna, è li disse: Eccu, sì sterile, è ùn parturisci; ma cuncepirai è parturirai un figliolu. 4 Avà dunque, ti pregu, stai attentu, è ùn beie micca vinu nè bevanda alcolica forte, è ùn manghjate micca nunda d'impuru. 5 Perchè, eccu, cuncepirai, è parturirai un figliolu; è nisun rasoiu ùn passerà nantu à u so capu: perchè u zitellu serà un Nazareo per Diu dapoi u senu; è ellu cumincierà à liberà Israele da a manu di i Filistei. 6 Allora a donna hè ghjunta è hà dettu à u so maritu, dicendu: Un omu di Diu hè ghjuntu à mè, è a so faccia era cum'è a faccia d'un anghjulu di Diu, assai terribile; ma ùn li aghju dumandatu d'induve era, è ùn m'hà dettu u so nome. 7 Ma ellu mi disse: Eccu, cuncepirai è parturirai un figliolu; è avà ùn beie micca vinu nè bevanda alcolica forte, è ùn manghjà nunda d'impuru: perchè u zitellu serà un Nazareo per Diu dapoi u senu di a so mamma finu à u ghjornu di a so morte. 8 Allora Manoach supplicò u Signore, è disse: O Signore meu, lascia chì l'omu di Diu chì hai mandatu torni à noi, è ci insegni ciò chì duvemu fà per u zitellu chì nascerà. 9 È Diu ascultò a voce di Manoach; è l'ànghjulu di Diu vultò à a donna mentre ella era seduta in u campu; ma Manoach, u so maritu, ùn era micca cun ella. 10 È a donna si precipitò, corse è l'avvisò à u so maritu, è li disse: Eccu, m'hè apparsu l'omu chì era venutu à mè l'altru ghjornu. 11 È Manoah si alzò, è andò dopu à a so moglia, è ghjunse à l'omu, è li disse: Sì tù l'omu chì hà parlatu à a donna? È ellu rispose: Sò eiu. 12 È Manoach disse: «Avà chì e to parolle s’avvenghinu. Cumu duvemu urdinà à u zitellu, è cumu duvemu fà cun ellu ?»
1
Sansone: Vive forte, more più forte
13 È l'ànghjulu di u Signore disse à Manoah: «Ch'ella si guardi da tuttu ciò ch'aghju dettu à a donna.» 14 Ùn pò manghjà nunda chì vene da a vigna, ùn deve beie vinu o bevanda forte, è ùn deve manghjà nunda d'impuru: tuttu ciò chì li aghju urdinatu, ch'ella osservi. 15 È Manoah disse à l'ànghjulu di u Signore: Ti pregu, lasciaci fermà ti finu à chì t'avemu preparatu un caprettu. 16 È l'ànghjulu di u Signore disse à Manoah: «Ancu s'è vo mi ritenete, ùn manghjaraghju micca u vostru pane; è s'è vo vulete offre un olocaustu, duvete offrelu à u Signore.» Perchè Manoah ùn sapia micca ch'ellu era un ànghjulu di u Signore. 17 È Manoah disse à l'ànghjulu di u Signore: «Chì ghjè u to nome, affinchì, quandu e to parolle si avvereranu, ti pudemu onore?» 18 È l'ànghjulu di u Signore li disse: Perchè mi dumandate cusì u mo nome, vistu ch'ellu hè sicretu? 19 Cusì Manoach pigliò un caprettu cù una offerta di farina, è l'offrì sopra una roccia à u Signore; è l'ànghjulu fece maraviglie; è Manoach è a so moglia fighjulavanu. 20 Infatti, quandu a fiamma cullà versu u celu da l'altare, l'ànghjulu di u Signore cullò in a fiamma di l'altare. È Manoah è a so moglia a videru, è si lamparu in terra cù a faccia in ghjò. 21 Ma l'ànghjulu di u Signore ùn hè più apparsu à Manoach è à a so moglia. Tandu Manoach hà saputu ch'ellu era un ànghjulu di u Signore. 22 È Manoach disse à a so moglia: «Moriremu di sicuru, perchè avemu vistu Diu.» 23 Ma a so moglia li disse: S'ellu u Signore fussi vulsutu tumbà ci, ùn averia micca accettatu un olocaustu è un'offerta di carne da e nostre mani, ùn ci averia micca mostratu tutte ste cose, nè ci averia dettu cum'è avà. 24 È a donna parturì un figliolu, è u chjamò Sansone; è u zitellu crebbe, è u Signore u benedisse. 25 È u Spìritu di u Signore hà cuminciatu à movelu à volte in u campu di Dan trà Zorah è Eshtaol.
Ghjudici 14 1 Sansone scese à Timna, è vide in Timna una donna di e figliole di i Filistei. 2 È cullò, è disse à u so babbu è à a so mamma, è disse: Aghju vistu una donna in Timna di e figliole di i Filistei; avà dunque, pigliamela per moglia. 3 Allora u so babbu è a so mamma li dissenu: Ùn ci hè mai una donna trà e figliole di i to fratelli, o trà tuttu u mo populu, chì tù vada à piglià una moglia trà i Filistei incircuncisi? È Sansone disse à u so babbu: Pigliamela, perchè ella mi piace assai. 4 Ma u so babbu è a so mamma ùn sapianu micca chì questu era da u Signore, ch'ellu cercava una occasione contr'à i Filistei; perchè à quellu tempu i Filistei duminavanu Israele. 5 Allora Sansone falò, cù u so babbu è a so mamma, à Timna, è ghjunsenu à e vigne di Timna; è eccu, un ghjovanu leone ruggiva contr'à ellu. 6 È u Spìritu di u Signore hè ghjuntu putente nantu à ellu, è u hà strappatu cum'è s'ellu avia strappatu un caprettu, è ùn avia nunda in manu; ma ùn hà dettu à u so babbu nè à a so mamma ciò ch'ellu avia fattu. 7 È ellu falò, è parlò cù a donna; è ella piacque assai à Sansone. 8 Dopu à un pocu di tempu, vultò per piglià la, è si ne andò per vede u cadaveru di u lione; è eccu, ci era un sciame d'ape è mele in u cadaveru di u lione. 9 È ne pigliò in manu, è cuntinuò à manghjà, è vultò da u so babbu è da a so mamma, è li dete, è manghjaru; ma ùn li disse micca ch'ellu avia pigliatu u mele da a carcassa di u leone. 10 Cusì u so babbu scese versu a donna, è Sansone fece quì un festa; perchè cusì eranu soliti fà i ghjovani. 11 È accadde chì, quand'elli l'anu vistu, purtonu trenta cumpagni per esse cun ellu. 12 È Sansone disse à elli: «Vi prupuneraghju avà un enigma: s'è vo pudete spiegamellu in i sette ghjorni di a festa, è s'è vo pudete truvallu, vi daraghju trenta tuniche è trenta cambi di vestiti.
2
Sansone: Vive forte, more più forte
13 Ma s'è vo ùn pudete micca dì mi lu, allora mi darete trenta mantelli è trenta cambi di vestiti. È li dissenu: Pruponi u to enigma, è pudemu sente lu. 14 È disse à elli: Da quellu chì manghja hè surtitu u cibu, è da quellu chì hè forte hè surtitu a dolcezza. È ùn anu pussutu spiegà l'enigma in trè ghjorni. 15 È u settimu ghjornu, dicenu à a moglia di Sansone: «Permetti à u to maritu di spiegacci l'enigma, per ùn brusgià ti è a casa di u to babbu cù u focu. Ci avete chjamatu per piglià ciò chì avemu? Ùn hè micca cusì?» 16 È a moglia di Sansone pienghjia davanti à ellu, è disse: «Tu mi odi è ùn m'ami micca; hai prupostu un enigma à i figlioli di u mo populu, è ùn me l'hai dettu.» È ellu li disse: «Eccu, ùn l'aghju dettu à u mo babbu nè à a mo mamma, è te lu diceraghju?» 17 È ella pianse davanti à ellu i sette ghjorni, chì durò a so festa; è u settimu ghjornu, ellu glielo disse, perchè ella u facia troppu male; è ella disse l'enigma à i figlioli di u so populu. 18 È l'omi di a cità li dissenu u settimu ghjornu, prima di u tramontu di u sole: «Chì ci hè di più dolce chè u mele, è chì ci hè di più forte chè un leone?» È ellu li disse: «S'è vo ùn avessite micca aratu cù a mo ghjovana, ùn averiate micca scupertu u mo enigma.» 19 È u Spìritu di u Signore hè ghjuntu nantu à ellu, è hè falatu in Ascalone, è hà tombu trenta omi di elli, è hà pigliatu u so bottino, è hà datu vestiti di cambiamentu à quelli chì avianu spiegatu l'enigma. È a so còllera s'hè accesa, è hè cullatu in casa di u so babbu. 20 Ma a moglia di Sansone hè stata data à u so cumpagnu, ch'ellu avia adupratu cum'è u so amicu.
Ghjudici 15 1 Ma accadde pocu tempu dopu, à u tempu di a siege di u granu, chì Sansone andò à visità a so moglia cù un caprettu; è disse: Andaraghju da a mo moglia in a camera. Ma u so babbu ùn u lasciò micca entre. 2 È u so babbu disse: «Eiu pinsava veramente chì l'avessi odiata cumpletamente; dunque l'aghju data à a to cumpagna. A so surella minore ùn hè micca più bella chè ella? Pigliatela, ti pregu, in locu di ella.» 3 È Sansone disse à propositu di elli: Avà seraghju più innocente chè i Filistei, ancu s'e li facciu un dispiacere. 4 È Sansone andò è pigliò trecentu volpi, pigliò tizzoni, vultò coda à coda, è mise un tizzone in mezu trà duie code. 5 È quandu ebbe messu u focu à i tizzoni, li lasciò andà in i grani di i Filistei, è brusgiò i macelli è ancu u granu, è ancu e vigne è l'ulivi. 6 Allora i Filistei dicianu: Quale hà fattu questu? È risposenu: Sansone, u figliastru di u Timnite, perchè avia pigliatu a so moglia è l'avia data à u so cumpagnu. È i Filistei sò cullati, è l'anu brusgiata ella è u so babbu cù u focu. 7 È Sansone disse à elli: Ancu s'è vo avete fattu questu, mi vindicaraghju di voi, è dopu à quessa mi fermeraghju. 8 È li culpì da l'anca è da e cosce cù una grande strage; è falò è si stabilì in cima à a roccia d'Etam. 9 Allora i Filistei cullò, è si accamparu in Ghjuda, è si sparsenu in Lehi. 10 È l'omi di Ghjuda dicianu: «Perchè site cullati contru à noi?» È risposenu: «Simu cullati per ligà Sansone, per fà li cum'ellu ci hà fattu.» 11 Tandu trè mila omi di Ghjuda s'avvicinaru à a cima di a roccia d'Etam, è dissenu à Sansone: «Ùn sai micca chì i Filistei sò i nostri duminii ? Chì ci hai fattu ?» Ellu disse à elli: «Cum'elli m'anu fattu, cusì l'aghju fattu eiu.» 12 È li dissenu: «Simu ghjunti per ligà ti, per pudè dà ti in manu à i Filistei.» È Sansone disse à elli: «Ghjuratemi chì ùn mi tumberete micca voi stessi.» 13 È li dissenu: «Innò; ti ligheremu forte è ti daremu in e so mani, ma ùn ti tumbaremu micca». È u liganu cù duie corde nove è u purtonu da a roccia.
3
Sansone: Vive forte, more più forte
14 È quandu ellu ghjunse à Lehi, i Filistei gridaru contru à ellu; è u Spìritu di u Signore ghjunse putentemente nantu à ellu, è e corde chì eranu nantu à e so braccia diventonu cum'è linu brusgiatu da u focu, è e so legami si staccaru da e so mani. 15 È truvò una mandibula nova d'un asinu, stese a manu, a pigliò, è tumbò mille omi cun ella. 16 È Sansone disse: Cù a mascella d'un asinu, mucchi nantu à mucchi, cù a mascella d'un asinu aghju tombu mille omi. 17 È accadde, quandu ebbe finitu di parlà, ch'ellu ghjittò a mandibula da a so manu, è chjamò quellu locu Ramathlehi. 18 È avia una grande sete, è invucò u Signore, è disse: Hai datu sta grande salvezza in manu à u to servitore; è avà devu more di sete, è cascà in manu à l'incircuncisi? 19 Ma Diu hà spaccatu un locu cavu chì era in a mandibula, è ne hè surtita acqua; è quandu ellu hà bevutu, u so spiritu hè vultatu, è hà ripresu a vita: per quessa hà chjamatu quellu locu En-Hakkore, chì hè in Lehi finu à questu ghjornu. 20 È ghjudicò Israele à u tempu di i Filistei vinti anni.
Ghjudici 16 1 Allora Sansone andò in Gaza, è vide quì una prostituta, è intrì da ella. 2 È hè statu dettu à i Gaziti, dicendu: Sansone hè ghjuntu quì. È l'anu circundatu, è l'anu agguatu tutta a notte à a porta di a cità, è sò stati zitti tutta a notte, dicendu: Dumani mane, quandu hè ghjornu, l'uccideremu. 3 È Sansone stete in lettu finu à mezanotte, è si alzò à mezanotte, pigliò e porte di a porta di a cità, è i dui pilastri, è si n'andò cun elli, sbarra è tuttu, è li mise nantu à e so spalle, è li purtò finu à a cima di una cullina chì hè davanti à Ebron. 4 È dopu accadde ch'ellu amò una donna in a valle di Sorek, chjamata Delila. 5 È i signori di i Filistei ghjunsenu da ella, è li dissenu: «Seduci lu, è vedi induve stà a so grande forza, è in chì modu pudemu vince contr'à ellu, per pudè ligà lu è affligge lu; è ti daremu ognunu di noi millecentu pezzi d'argentu.» 6 È Delila disse à Sansone: «Dimmi, ti pregu, induve reside a to grande forza, è cù quale ti puderebbenu ligà per affliggerti.» 7 È Sansone li disse: S'elli mi liganu cù sette funi verdi chì ùn sò mai state secche, allora diventeraghju debule è seraghju cum'è un altru omu. 8 Allora i signori di i Filistei li purtonu sette funi verdi chì ùn eranu ancu secchi, è ella u ligò cun elli. 9 Ci eranu omi chì stavanu in agguatu cun ella in a stanza. È ella li disse: «I Filistei sò sopra à tè, Sansone!». È ellu ruppe i cordoni cum'è si rompe un filu di stoppa quandu tocca u focu. Cusì a so forza ùn era cunnisciuta. 10 È Delila disse à Sansone: «Eccu, m'hai burlatu è m'hai dettu bugie; avà, dimmi, ti pregu, cù quale pudete esse ligatu.» 11 È li disse: S'elli mi liganu forte cù corde nove chì ùn sò mai state aduprate, allora sarò debule, è sarò cum'è un altru omu. 12 Delila pigliò dunque corde nove, u ligò cun elle è li disse: «I Filistei sò sopra à tè, Sansone!» Ci eranu persone in agguatu in a stanza. È ellu e ruppe da e so braccia cum'è un filu. 13 È Delila disse à Sansone: «Finu à quì m'hai burlata, è m'hai dettu bugie: dimmi cù chì pudete esse ligata.» È ellu li disse: «Sè tù intrecci i sette riccioli di u mo capu cù a tela.» 14 È ella l'hà fissatu cù u chiodu, è li disse: «I Filistei sò sopra à tè, Sansone.» È ellu si svegliò da u so sonnu, è si n'andò cù u chiodu di a trave è cù a tela. 15 È ella li disse: Cumu pudete dì: Ti tengu caru, quandu u to core ùn hè micca cun mè? M'hai burlatu ste trè volte, è ùn m'hai micca dettu induve stà a to grande forza. 16 È accadde chì, mentre ella u pressava ogni ghjornu cù e so parolle, è u pressava, à tal puntu chì a so ànima era afflitta à morte;
4
Sansone: Vive forte, more più forte
17 Ch'ellu li disse tuttu u so core, è li disse: Ùn hè mai ghjunta una lama nantu à u mo capu; perchè sò statu un Nazareo di Diu dapoi u senu di a mo mamma: s'eiu fussi rasatu, a mo forza si ne và, è diventeraghju debule, è saraghju cum'è qualsiasi altru omu. 18 È quandu Delila vide ch'ellu li avia dettu tuttu u so core, mandò à chjamà i signori di i Filistei, dicendu: «Venite sta volta, perchè m'hà dettu tuttu u so core». Allora i signori di i Filistei ghjunsenu da ella, è purtonu soldi in manu. 19 È ella u fece addurmintà nantu à i so ghjinochji; è chjamò un omu, è u fece rasà e sette ciocche di a so testa; è cuminciò à affliggelu, è a so forza si ne andò. 20 È ella disse: «I Filistei sò sopra à tè, Sansone.» È ellu si svegliò da u so sonnu, è disse: «Esciraghju cum'è l'altre volte prima, è mi scuzzuleraghju.» È ùn sapia micca chì u Signore s'era alluntanatu da ellu. 21 Ma i Filistei u piglionu, li cavunu l'ochji, u purtonu in Gaza, è u ligonu cù catene di bronzu; è ellu macinà in a prigiò. 22 Eppuru i capelli di u so capu cuminciaru à cresce di novu dopu ch'ellu era statu rasatu. 23 Allora i signori di i Filistei i riunìronu per offre un grande sacrifiziu à Dagon, u so diu, è per rallegrassi, perchè dicianu: U nostru diu hà messu Sansone, u nostru nemicu, in e nostre mani. 24 È quandu u populu u vide, lodò u so diu, perchè dissenu: «U nostru diu hà messu in e nostre mani u nostru nemicu, u distruttore di u nostru paese, chì hà tombu parechji di noi». 25 È accadde chì, quandu i so cori eranu allegri, dissenu: «Chjamate Sansone, ch'ellu ci possi fà scherzi». Chjamonu Sansone da a prigiò, è ellu li fece scherzi, è u pusonu trà e colonne. 26 È Sansone disse à u ghjovanu chì u tinia per a manu: «Lasciami tastà i pilastri nantu à i quali hè appoghjata a casa, per ch'e mi possi appoghjà.» 27 Avà a casa era piena d'omi è di donne; è tutti i signori di i Filistei eranu quì; è ci eranu nantu à u tettu circa trè mila omi è donne, chì guardavanu mentre Sansone si divertia. 28 È Sansone invucò u Signore, è disse: O Signore Diu, ricurdami di mè, ti pregu, è dà mi forza, ti pregu, solu sta volta, o Diu, affinchì possa esse subitu vindicatu di i Filistei per i mo dui ochji. 29 È Sansone pigliò i dui pilastri di mezu nantu à i quali a casa era appoggiata, è nantu à i quali era sustenuta, unu cù a so manu dritta, è l'altru cù a so manca. 30 È Sansone disse: «Chì io morga cù i Filistei». È s'inchinò cù tutta a so forza; è a casa cascò sopra i signori, è sopra tuttu u populu chì era in ella. Cusì i morti ch'ellu hà tombu à a so morte eranu più numerosi chè quelli ch'ellu avia tombu in vita. 31 Allora i so fratelli è tutta a casa di u so babbu scesenu, è u piglionu, è u purtonu, è u sipultonu trà Zorah è Eshtaol in u sepolcru di Manoah, u so babbu. È ghjudicò Israele vinti anni.
Cummentariu A storia di Sansone, chì si trova in i capituli 13 à 16 di i Ghjudici di a Bibbia di u Rè Ghjacumu (KJV), hè una di e narrazioni più drammatiche di a Scrittura. Cronaca a vita di un omu dotatu in modu unicu di forza soprannaturale da u Spìritu di Diu, eppuru afflittu da debulezze persunali, compromessi spirituali è una tragica caduta seguita da a redenzione finale.
Parte 1: Ripartizione di a narrativa versu per versu Capitulu 13: L'Annunziazione è a Nascita di Sansone Versetti 1–5: Israele face torna u male à l'ochji di u Signore, ciò chì porta à quaranta anni d'oppressione da parte di i Filistei. L'Anghjulu di u Signore appare à a moglia sterile di Manoah (di a tribù di Dan), annunziendu ch'ella cuncepirà è parturiscerà un figliolu. Serà un Nazareo per Diu dapoi u senu di a so mamma , è cumincierà à liberà Israele da a manu di i Filistei.
5
Sansone: Vive forte, more più forte
Versi 6–14: A moglia di Manoah conta a visita à u so maritu. Manoah prega chì l'Anghjulu ritorni per insegnalli cumu crià u zitellu. L'Anghjulu appare di novu, ribadendu e restrizioni naziree: a mamma deve astene si da u vinu, da e bevande forti è da u cibu impuru, è nisun rasoiu ùn deve mai toccà a testa di u zitellu. Versi 15-23: Manoah offre un caprettu cum'è offerta brusgiata. L'Anghjulu ascende in celu in a fiamma di l'altare, rivelendu a so identità divina. Manoah teme ch'elli moriranu perchè anu vistu Diu, ma a so moglia u rassicura chì s'è u Signore avia intenzione di tumballi, ùn averia micca accettatu a so offerta nè mostratu li ste cose. Versi 24-25: A donna dà nascita à un figliolu è u chjama Sansone . U zitellu cresce, è u Signore u benedice. U Spìritu di u Signore cumencia à movelu à volte in Mahaneh-dan , trà Zorah è Eshtaol. Capitulu 14: U matrimoniu è l'enigma Versi 1-4: Sansone scende à Timna, vede una donna filistea, è esige chì i so genitori a piglinu per moglia. I so genitori prutestanu contr'à u matrimoniu cù una donna di i Filistei incircuncisi, ma u testu nota chì questu era di u Signore , chì cercava una occasione contr'à i Filistei, chì tandu duminavanu Israele. Versetti 5-9: Nantu à a strada per Timna, un ghjovanu leone ruggisce contr'à Sansone. U Spìritu di u Signore vene putentemente nantu à ellu, è ellu sfracica u leone à mani nude cum'è s'ellu fussi un zitellu. Più tardi, torna è trova un sciame d'ape è mele in a carcassa di u leone. Manghja u mele è ne dà un pocu à i so genitori senza dì li a so origine. Versetti 10-20: Sansone urganizeghja una festa di nozze cù trenta cumpagni Filistei. Pone un enigma basatu annantu à una scumessa: "Da u manghjatore hè surtita a carne, è da u forte hè surtita a dolcezza". Incapaci di risolve lu in trè ghjorni, i Filistei minaccianu a sposa di Sansone, furzendu la à ottene a risposta da ellu. Ella pienghje finu à ch'ellu ùn a dice, è ella a rivela à l'omi. Infuriatu da u so tradimentu, Sansone uccide trenta omi Filistei d'Ascalonu per pagà a scumessa, abbanduneghja a so moglia in furia, è torna in casa di u so babbu mentre a so moglia hè data à u so testimone. Capitulu 15: Vendetta, a Mascella è a Liberazione Versi 1–8: Durante a racolta di u granu, Sansone visita a so moglia cù un caprettu, solu per scopre chì u so babbu l'hà data à a so cumpagna è offre a so surella minore invece. In furia, Sansone piglia trecentu volpi , li lega coda à coda cù tizzoni in mezu, è li libera in u granu, e vigne è l'uliveti di i Filistei, brusgienduli cumpletamente. Per rappresaglia, i Filistei brusgianu à morte a moglia è u suoceru di Sansone. Ghjurendu vendetta, Sansone massacra un gran numeru di Filistei ("anca è coscia cù una grande macellazione") è si ritira à a roccia d'Etam. Versetti 9–13: I Filistei si accampanu in Ghjuda per truvà Sansone. Trè mila omi di Ghjuda vanu à a roccia d'Etam, temendu rappresaglie di i Filistei contr'à elli stessi. Liganu Sansone cù duie corde nove è u cunsegnanu à u nemicu. Versetti 14-20: Quandu Sansone s'avvicina à i Filistei à Lehi gridendu di trionfu, u Spìritu di u Signore vene putentemente nantu à ellu. E corde nantu à e so braccia diventanu cum'è linu brusgiatu da u focu, è e so fasce si scioglienu. Truvendu a mascella fresca d'un asinu , schiaffeggia mille Filistei. Dopu, cunsumatu da a sete, grida à Diu; Diu apre un locu cavu in Lehi, è l'acqua sgorga per
6
Sansone: Vive forte, more più forte
fà lu rivivisce (chjamendu u locu En-Hakkore ). Sansone ghjudicheghja Israele à i ghjorni di i Filistei per vinti anni . Capitulu 16: Delilah, Cattività è Vittoria Finale Versetti 1-3: Sansone và in Gaza, visita una prostituta, è hè intrappulatu da i Gaziti chì anu intenzione di tumballu à l'alba. À mezanotte, Sansone si alza, strappa e porte di a cità da i so pali inseme cù i dui pali è a sbarra, li alza nantu à e so spalle, è li porta finu à a cima di a cullina davanti à Ebron. Versi 4–14: Sansone s'innamora di Delila in a valle di Sorek. I signori di i Filistei a currumpenu cù immensa argentu per scopre u sicretu di a so grande forza. Delila l'interroga ripetutamente: Prima bugia: Ligami cù sette corde verdi (corde d'arcu umide) chì ùn sò mai state secche, è sarò debule. (Falla; li spezza cum'è un filu). Seconda bugia: Ligami forte cù corde nove chì ùn sò mai state occupate. (Fiasca; e rompe da e so braccia cum'è un filu). Terza bugia: Intreccia i sette riccioli di a mo testa cù a tela di u telaghju. (Fiasca; ellu tira via u pernu è a trave). Versetti 15-22: Stancu da i so pienghje è lagnanze cutidiani, Sansone li dice infine a verità assoluta: un rasoiu ùn hà mai toccu u so capu, perchè hè un Nazareo per Diu da a nascita; s'ellu hà u capu rasu, a so forza l'abbandunerà. Delila u face addurmintà nantu à e so ghjinochje, chjama un omu per rasà i so sette capelli è u sottumette. I Filistei li cavanu l'ochji, u liganu cù catene di rame è u furzanu à macinà u granu in a prigione di Gaza. Intantu, i so capelli cumincianu à cresce di novu. Versetti 23-31: I signori di i Filistei si riuniscenu per un grande sacrifiziu à u so diu Dagon , celebrendu chì u so diu hà messu u so nemicu in e so mani. Portanu un Sansone cecu in l'arena per burlà si di ellu. Sansone dumanda à u zitellu chì u guida di lasciallu sente i pilastri chì sustenenu u tempiu. Pregendu fervidamente à Diu per un'ultima ondata di forza per vindicà i so dui ochji accecati, Sansone si appoghja à i dui pilastri cintrali. Cù una putente spinta gridendu: "Chì mi mori cù i Filistei!" , a casa crolla, uccidendu più Filistei in a so morte chè durante tutta a so vita. A so famiglia recupera u so corpu è u seppellisce trà Zorah è Eshtaol.
Parte 2: Lezioni chjave è applicazioni di vita 1. U periculu di u compromessu murale è spirituale A Lezione: Sansone ghjucava ripetutamente cù u focu. Violava abitualmente i so voti di Nazareo (toccava carcasse morte, interagiva cù donne straniere impure è abbandonava à e so passioni carnali). Supponeva chì u so donu divinu li dessi immunità à u peccatu persunale. Applicazione di a vita: I doni spirituali, i talenti, o e pusizioni di dirigenza ùn esentenu nimu da a responsabilità murale. I picculi compromessi senza cuntrollu, i peccati secreti è e razionalizazioni erodenu gradualmente l'integrità persunale, purtendu à un puntu cecu spirituale induve a vulnerabilità passa inosservata finu à chì a catastrofe colpisce.
7
Sansone: Vive forte, more più forte
2. Diu usa vasi difettosi per realizà i so scopi A Lezione: Malgradu i difetti enormi di Sansone, l'impulsività è l'autoindulgenza, Diu l'hà utilizatu cum'è strumentu per frenà l'oppressione di i Filistei. Da u principiu, Diu hà travagliatu per mezu di e scelte ribelli di Sansone per compie u so pianu redentore per Israele. Applicazione di a vita: Mentre Diu hè suvranu è pò travaglià per mezu di a debulezza è di u fallimentu umanu, a disubbidienza porta cunsequenze gravi. A grazia redime, ma ùn cancella micca u dulore è e cicatrici di e scelte sbagliate. Duvemu sforzà ci di serve Diu cù ubbidienza sincera invece di fidà ci di a so grazia per salvà ci da una vita imprudente. 3. U Putere di a Consacrazione è a Fonte di a Vera Forza A Lezione: A forza di Sansone ùn era mai veramente un musculu fisicu; era una capacità soprannaturale ligata direttamente à a so relazione di pattu cù Diu, simbulizata da a so dedicazione nazirea. Quandu i so capelli sò stati tagliati - micca perchè i capelli anu proprietà magiche, ma perchè rapprisentava a so resa finale di a lealtà à u pattu - u Spìritu di u Signore si n'andò da ellu. Applicazione di a vita: A vera forza spirituale, a resilienza è l'impattu venenu interamente da u stà cunnessi à Diu. Quandu rompemu u nostru impegnu versu Ellu è cunfidemu in e nostre risorse, ci truvemu spiritualmente impotenti, vulnerabili è schiavi di e forze mundane. 4. Pentimentu, Restaurazione è a Misericordia Finale di Diu A Lezione: Ancu dopu avè toccu u fondu - cecu, umiliatu è macinendu u granu in una cella di prigiò - Sansone hà cunnisciutu una svolta. Crucialmente, i so capelli anu cuminciatu à cresce di novu . In i so ultimi mumenti, Sansone si vultò versu Diu in una preghiera disperata, è Diu rispose, dendu li a forza di compie a so ultima chjama. Applicazione di a vita: Ùn hè mai troppu tardi per vultà à Diu. Indipendentemente da quantu site cascati, quantu male avete fattu compromessi, o quantu si sente a vostra vita rotta, Diu hè un Diu di restaurazione. Un core pentitu è una preghiera finale di resa ponu ancu truvà misericordia è scopu in e so mani.
8