Пакліканне Самуіла 1-я кніга Царстваў 3 1. Хлопчык Самуіл служыў Госпаду перад Іліем. І слова Госпадава было каштоўна ў тыя дні; не было відавочнага відавоку. 2 І сталася ў той час, калі Ілій ляжаў на сваім месцы, і вочы яго пачалі прыцемнецца, так што ён перастаў бачыць; 3 І перш чым патухла лямпа Божая ў храме Гасподнім, дзе быў каўчэг Божы, і Самуіл лёг спаць, 4 што Гасподзь паклікаў Самуіла, і той адказаў: Вось я. 5 І пабег ён да Ілія і сказаў: «Вось я, бо ты клікаў мяне». А той сказаў: «Я не клікаў, кладзіся зноў». І пайшоў і лёг. 6 І зноў паклікаў Гасподзь Самуіла. І ўстаў Самуіл, і пайшоў да Ілія, і сказаў: «Вось я, бо ты паклікаў мяне». І той адказаў: «Я не клікаў, сыне мой; кладзіся зноў спаць». 7 Самуіл яшчэ не ведаў Госпада, і слова Гасподняе яшчэ не было яму адкрыта. 8 І зноў паклікаў Гасподзь Самуіла трэці раз. І той устаў, і пайшоў да Ілія, і сказаў: «Вось я, бо ты паклікаў мяне». І зразумеў Ілій, што Гасподзь паклікаў хлопчыка. 9 І сказаў Ілій Самуілу: «Ідзі, кладзіся спаць. Калі ж пакліча цябе Ён, дык скажы: «Гавары, Госпадзе», бо чуе раб Твой. І пайшоў Самуіл і лёг на сваім месцы. 10 І прыйшоў Гасподзь, і стаў, і паклікаў, як і раней: Самуіле, Самуіле. І адказаў Самуіл: кажы, бо чуе раб твой. 11 І сказаў Гасподзь Самуілу: «Вось, Я зраблю дзею ў Ізраілі, ад якой у кожнага, хто пачуе, зазвініць у абодвух вушах». 12 У той дзень Я выканаю над Іліем усё, што Я казаў пра дом ягоны: як Я пачаў, так і скончу. 13 Бо Я абвясціў яму, што буду судзіць дом ягоны навекі за віну, пра якую ён ведае, бо сыны ягоныя зрабілі сябе нягоднымі, і ён не стрымліваў іх. 14 І таму Я клянуся дому Ілія, што беззаконне дому Ілія не будзе ачышчана ахвярамі і ахвярнымі прынашэннямі навекі. 15 І спаў Самуіл да раніцы, і адчыніў дзверы дома Гасподняга. А Самуіл баяўся расказаць Ілію гэтую відзьдзе.
1
Пакліканне Самуіла
16 Тады Ілій паклікаў Самуіла і сказаў: «Самуіле, сын мой». І той адказаў: «Вось я». 17 І сказаў ён: што такое слова, якое сказаў табе Гасподзь? не хавай гэтага ад мяне; тое і тое хай зробіць табе Бог, і яшчэ больш хай зробіць, калі ты ўтоіш ад мяне што-небудзь з усяго, што Ён сказаў табе. 18 І Самуіл расказаў яму ўсё і нічога не ўтоіў ад яго. І сказаў ён: гэта Гасподзь; хай робіць, што Яму добра. 19 І вырас Самуіл, і Гасподзь быў з ім, і не дапусціў, каб ніводнае з яго слоў упало на зямлю. 20 І ўвесь Ізраіль ад Дана да Вірсавіі ведаў, што Самуіл быў паццверджаны прарокам Госпада. 21 І зноў з'явіўся Гасподзь у Сіломе, бо Гасподзь адкрыў Сябе Самуілу ў Сіломе праз слова Гасподняе.
Каментарый Пакліканне дзіцяці Самуіла ў 3-м раздзеле 1-й кнігі Самуіла — адно з самых пяшчотных і пераўтваральных апавяданняў у Бібліі. Яно азначае пераход духоўнага кіраўніцтва ў Ізраілі ад няўдалага дому Ілія да вернага новага прарока, які правядзе народ праз яго вырашальную манархічную эпоху.
Разбор 3-й главы 1-й кнігі Самуіла па вершах Падрыхтоўка абстаноўкі: духоўная цемра і вернае служэнне (вершы 1–3) Верш 1: «І служыў хлопчык Самуіл Госпаду перад Іліем. І слова Госпадава было каштоўна ў тыя дні; не было відавочных відавочных бачанняў». Значэнне: Самуіл, яшчэ хлопчык, верна служыць Богу пад кіраўніцтвам састарэлага першасвятара Ілія. Фраза «слова Гасподняе было каштоўнае» азначае, што яно было рэдкім; боскае адкрыццё стала рэдкім з-за духоўнага заняпаду ў Ізраілі. Верш 2: «І сталася ў той час, калі Ілій ляжаў на сваім месцы, і вочы яго пачалі прытупляцца, так што ён перастаў бачыць». Значэнне: Фізічная слепата Ілія служыць сімвалічным адлюстраваннем духоўнай слепаты і маральнай цемры Ізраіля ў той час. Верш 3: «І перш чым лямпа Божая патухла ў храме Гасподнім, дзе быў каўчэг Божы, і Самуіл лёг спаць;» Значэнне: Апавяданне адбываецца перад світаннем, перад тым, як залатому свяцільніку ў Скініі дазволілі патушыць. Самуіл, які спіць каля Каўчэга Божага, падкрэслівае яго фізічную блізкасць да прысутнасці Бога. Памылковая асоба: Бог кліча Самуіла (вершы 4–9) Верш 4: «Госпад паклікаў Самуіла, і той адказаў: вось я». Значэнне: Бог пачынае зносіны непасрэдна з хлопчыкам, які адразу ж адказвае («Вось я»). Верш 5: «І пабег ён да Ілія і сказаў: «Вось я, бо ты клікаў мяне». А той сказаў: «Я не клікаў, кладзіся зноў». І пайшоў і лёг». Значэнне: Паколькі Самуіл яшчэ не адчуў непасрэднага боскага адкрыцця, ён памылкова прымае голас Бога за знаёмы голас свайго настаўніка Ілія і бяжыць слухацца яго.
2
Пакліканне Самуіла
Верш 6–7: «І зноў паклікаў Гасподзь: Самуіла... А Самуіл яшчэ не ведаў Госпада, і слова Гасподняе яшчэ не было адкрыта яму». Значэнне: Працэс паўтараецца. У 7-м вершы тлумачыцца, што «веданне Госпада» тут мае на ўвазе асабістыя, вопытныя адносіны і распазнаванне Яго голасу, які Самуіл вось-вось пачуе. Верш 8–9: «І зноў паклікаў Гасподзь Самуіла трэці раз... І зразумеў Ілій, што Гасподзь паклікаў хлопчыка. Таму Ілій сказаў Самуілу: ідзі, кладзіся спаць; а калі Ён пакліча цябе, ты скажы: кажы, Госпадзе, бо слухае раб Твой». Значэнне: Пасля трох спроб духоўная праніклівасць Ілія нарэшце прачынаецца. Нягледзячы на асабістыя недахопы, Ілій выступае ў ролі мудрага духоўнага настаўніка, навучаючы Самуіла, як паставіцца, каб слухаць Бога. Боскае пасланне суда (вершы 10–14) Верш 10: «І прыйшоў Гасподзь, і стаў, і паклікаў, як і ўчора, Самуіла, Самуіла! І адказаў Самуіл: кажы, бо чуе раб твой». Значэнне: Бог кліча чацвёрты раз, і Самуіл выконвае ўказанні Ілія, цалкам падпарадкоўваючыся як слуга Бога. Верш 11–14: «І сказаў Гасподзь Самуілу: «Вось, Я зраблю дзею ў Ізраілі, ад якой у кожнага, хто пачуе, зазвініць у абодвух вушах...» Значэнне: Бог перадае цяжкае, цвярозае пасланне. Ён пацвярджае незваротны суд, які надыходзіць над домам Ілія, бо Ілій не стрымаў сваіх бязбожных сыноў (Офні і Фінееса), дапусціўшы карупцыю ў святарстве. Пераказваючы горкую праўду (вершы 15–18) Верш 15: «І спаў Самуіл да раніцы, і адчыніў дзверы дома Гасподняга. А Самуіл баяўся паказаць Ілію гэтае віданне». Значэнне: Сэмюэл нёс цяжкі цяжар за ноч. З павагі і страху за свайго настаўніка ён нерашуча дзяліцца жахлівай навіной. Верш 16–17: Тады Ілій паклікаў Самуіла... Што за слова, якое сказаў табе Гасподзь? Не хавай яго ад мяне...» Значэнне: Ілій адчувае ўсю сур'ёзнасць сустрэчы і заклікае Самуіла быць цалкам шчырым, спасылаючыся на ўрачыстую клятву. Верш 18: «І Самуіл расказаў яму ўсё і нічога не ўтоіў ад яго. І сказаў ён: гэта Гасподзь; няхай робіць, што Яму добра». Значэнне: Самуіл праяўляе неверагодную сумленнасць і мужнасць, кажучы ўсю праўду. Ілій адказвае пакорлівай падпарадкаванасцю Божай суверэннай волі, прызнаючы віну сваёй сям'і. Пацверджанне прароцкага служэння Самуіла (вершы 19–21) Верш 19: «І вырас Самуіл, і Гасподзь быў з ім, і не дапусціў, каб ніводнае слова ягонае ўпала на зямлю». Значэнне: Бог пацвярджае словы Самуіла як праўдзівае прароцтва. Кожнае прадказанне Самуіла спраўджваецца, умацоўваючы яго давер.
3
Пакліканне Самуіла
Верш 20–21: «І ўвесь Ізраіль ад Дана да Вірсавіі ведаў, што Самуіл быў паццверджаны як прарок Госпада... бо Гасподзь адкрыў Сябе Самуілу ў Сіломе словам Госпада». Значэнне: Ад аднаго канца народа да другога Ізраіль прызнае боскае пакліканне Самуіла, і духоўнае аднаўленне пачынаецца ў Сіломе, калі Божае слова зноў актыўна займае важнае месца.
Ключавыя ўрокі і жыццёвае прымяненне 1. Бог прамаўляе да звычайнага і нечаканага Ужыванне: Бог абраў хлопчыка, які спаў у цені скініі, а не першасвятара, каб прамовіць Яго наступнае важнае слова. Бог не глядзіць на статус, узрост ці рэзюмэ; Ён глядзіць на сэрца, якое ёсць і даступнае. 2. Каштоўнасць духоўнага настаўніцтва Ужыванне: Самуіл не мог самастойна інтэрпрэтаваць голас Бога; яму патрэбна было дасведчанае кіраўніцтва Ілія, каб зразумець, што адбываецца. Нават калі настаўнікі маюць недахопы (як Ілій), Бог часта выкарыстоўвае іх, каб дапамагчы нам зразумець Яго кірунак у нашым жыцці. 3. Пастава сапраўднай пакоры («Гавары, Госпадзе, бо слухае раб Твой») Ужыванне: Самуіл не прасіў абмеркавання або перамоваў аб умовах; ён прапанаваў неадкладную гатоўнасць. Сапраўднае духоўнае слуханне патрабуе ад нас сцішыць свае ўласныя планы і паводзіць сябе як слугі, гатовыя падпарадкавацца ўсім, што просіць Бог. 4. Мужнасць і сумленнасць у цяжкіх праўдах Ужыванне: Ніколі не лёгка паведамляць цяжкія навіны таму, каго мы паважаем ці любім. Выбар Самуіла расказаць Ілію «ўсё да дробязяў» без прыкрас вучыць нас жыццёва важнасці сумленнасці, вернасці і сумленнасці, нават калі паведамленне нязручнае. 5. Божае Слова ніколі не падводзіць Ужыванне: У тэксце адзначаецца, што Бог «не дазволіў ніводнаму са сваіх слоў упасці на зямлю». Калі Бог нешта кажа ці абяцае, гэта мае сілу і падставу для выканання. Мы можам абапірацца на надзейнасць Яго голасу сёння.
4