Самсон: Жыві моцна, памірай мацнейшым Суддзі 13 1 І сыны Ізраілевыя зноў рабілі зло ў вачах Госпада, і аддаў іх Гасподзь у рукі Філістымлян на сорак гадоў. 2 І быў адзін чалавек з Цоры, з племя Данавага, імем Маной; і жонка яго была бясплодная і не нараджала. 3 І з'явіўся анёл Гасподні жанчыне і сказаў ёй: вось, ты бясплодная і не родзіш; але зачнеш і народзіш сына. 4 Дык вось, сцеражыся, не пі віна і сікераў і не еш нічога нячыстага. 5 Бо вось, ты зачнеш і народзіш сына, і брытва не дакранецца да галавы ягонай, бо ад самага ўлоння гэтае дзіця будзе назарэем Божым, і ён пачне вызваляць Ізраіля з рукі Філістымлян. 6 І прыйшла жанчына і расказала мужу свайму, кажучы: чалавек Божы прыходзіў да мяне, і твар ягоны быў, як твар анёла Божага, вельмі страшны; але я не спыталася ў яго, адкуль ён, і ён не сказаў мне свайго імя. 7 Але ён сказаў мне: «Вось, ты зачнеш і народзіш сына; і цяпер не пі віна і сікераў і не еш нічога нячыстага, бо дзіця будзе назарэем Божым ад улоння да дня смерці сваёй». 8 Тады Маной памаліўся Госпаду і сказаў: «Госпадзе мой! няхай чалавек Божы, якога Ты паслаў, зноў прыйдзе да нас і навучыць нас, што нам рабіць з дзіцем, якое народзіцца». 9 І пачуў Бог голас Маноя, і анёл Божы зноў прыйшоў да жанчыны, калі яна сядзела ў полі; але Маноя, мужа яе, не было з ёй. 10 Жанчына паспяшалася, пабегла і паведаміла мужу свайму, кажучы яму: «Вось, з'явіўся мне чалавек, які прыходзіў да мяне на днях». 11 І ўстаў Маной, і пайшоў за жонкай сваёй, і прыйшоў да таго чалавека, і сказаў яму: ці ты той чалавек, які гаварыў з гэтай жанчынай? Ён сказаў: я. 12 І сказаў Маной: «Няхай спраўдзяцца твае словы. Як нам клапаціцца пра дзіця і як нам з ім абысціся?» 13 І сказаў анёл Гасподні Маною: «Няхай яна сцеражэцца ўсяго, што Я сказаў гэтай жанчыне». 14 Яна не павінна есці нічога, што расце з вінаграднай лазы, і віна, і сікеру хай не п'е, і нічога нячыстага хай не есць; усё, што Я загадаў ёй, няхай выконвае.
1
Самсон: Жыві моцна, памірай мацнейшым
15 І сказаў Маной анёлу Гасподняму: «Дазволь нам затрымаць цябе, пакуль не прыгатуем табе казьляня». 16 І сказаў анёл Гасподні Маною: «Калі ты затрымаеш мяне, я не буду есці твайго хлеба; а калі ты прынясеш цэласпаленне, прынясі яго Госпаду». Бо Маной не ведаў, што ён анёл Гасподні. 17 І сказаў Маной анёлу Гасподняму: як тваё імя? каб мы ўшанавалі цябе, калі спраўдзяцца словы твае. 18 І сказаў яму анёл Гасподні: «Чаму ты пытаешся пра імя Маё, калі яно таемнае?» 19 І ўзяў Маной казьляня з хлебным прынашэньнем і прынёс яго Госпаду на скале; і анёл зрабіў цуд; і Маной і жонка яго бачылі гэта. 20 Калі полымя пачало падымацца ад ахвярніка да неба, анёл Гасподні ўзняўся ў полымі ахвярніка. Маной і жонка ягоная, убачыўшы гэта, упалі тварам на зямлю. 21 Але анёл Гасподні больш не з’яўляўся Маною і жонцы ягонай. Тады Маной пазнаў, што гэта анёл Гасподні. 22 І сказаў Маной жонцы сваёй: «Мы абавязкова памром, бо бачылі Бога». 23 Але жонка яго сказала яму: калі б Гасподзь хацеў забіць нас, дык не прыняў бы з рук нашых цэласпалення і хлебнага прынашэння, і не паказаў бы нам усяго гэтага, і не сказаў бы нам такога ў гэты час. 24 І жанчына нарадзіла сына і назвала яго імем Самсон. І расло дзіця, і дабраславіў яго Гасподзь. 25 І Дух Гасподні пачаў часам дзейнічаць на ім у табары Дана, паміж Цорай і Эштаолам.
Суддзі 14 1 І пайшоў Самсон у Тымнату, і ўбачыў у Тымнаце жанчыну з дачок Філістымлян. 2 І пайшоў ён, і расказаў бацьку свайму і маці сваёй, і сказаў: я бачыў у Тымнаце жанчыну з дачок Філістымлян; вазьміце яе мне за жонку. 3 Тады бацька ягоны і маці ягоная сказалі яму: «Ці няма жанчыны сярод дочак братоў тваіх і сярод усяго майго народа, што ты ідзеш узяць жонку з неабрэзаных Філістымлян?» І сказаў Самсон бацьку свайму: «Вазьмі яе мне, бо яна мне падабаецца». 4 Але бацька ягоны і маці ягоная не ведалі, што гэта ад Госпада, што ён шукае прычыны супроць Філістымлян; бо ў той час Філістымляне панавалі над Ізраілем. 5 І спусціўся Самсон, і бацька ягоны, і маці ягоная ў Тымну, і прыйшлі да вінаграднікаў Тымны; і вось, малады леў рыкае на яго. 6 І сышоў на яго Дух Гасподні, і ён разадраў яго, як разадраў бы казьляня; а ў руцэ ў яго не было нічога; але ён не сказаў бацьку свайму і маці сваёй, што зрабіў. 7 І сышоў ён і пагаварыў з жанчынай, і яна спадабалася Самсону. 8 Праз нейкі час ён вярнуўся, каб узяць яе, і зайшоў паглядзець на труп льва, і вось, у трупе льва рой пчол і мёд. 9 І ўзяў ён яго ў рукі свае і пайшоў есці. І вярнуўся да бацькі свайго і маці свайго, і даў ім, і яны елі; але не сказаў ім, што ўзяў мёд з трупа льва. 10 І пайшоў бацька ягоны да жанчыны, і Самсон зладзіў там банкет, бо так звычайна рабілі юнакі. 11 І калі яны ўбачылі яго, то прывялі з сабой трыццаць чалавек, каб яны былі з ім. 12 І сказаў ім Самсон: «Загадаю я вам загадку; калі вы зможаце адгадаць яе мне за сем дзён свята і адгадаеце, дык я дам вам трыццаць прасцін і трыццаць зменных вопратак». 13 А калі вы не можаце мне адгадаць, дык дайце мне трыццаць прасцін і трыццаць зменных вопратак. І сказалі яму: «Загадай сваю загадку, і мы пачуем яе». 14 І сказаў ім: «З таго, хто есць, выйшла ежа, і з таго, хто моцна, выйшла салодкасць». І яны не маглі разгадаць загадку за тры дні.
2
Самсон: Жыві моцна, памірай мацнейшым
15 І сталася на сёмы дзень, што яны сказалі жонцы Самсонавай: «Угавары мужа свайго, каб ён адгадаў нам загадку, каб мы не спалілі цябе і дом бацькі твайго агнём. Ці ж вы паклікалі нас узяць тое, што ў нас ёсць?» 16 І жонка Самсона плакала перад ім і казала: «Ты ненавідзіш мяне і не кахаеш мяне; ты загадаў загадку сынам майго народа і не разгадаў яе мне». І ён сказаў ёй: «Вось, я не разгадаў яе бацьку майму і маці маёй, а табе раскажу?» 17 І плакала яна перад ім сем дзён, пакуль працягвалася іх свята; і сталася на сёмы дзень, што ён адкрыў ёй загадку, бо яна моцна на яго наляцела. І яна адказала загадку сынам свайго народа. 18 І сказалі яму жыхары горада на сёмы дзень перад захадам сонца: што саладзейшае за мёд, і што мацнейшае за льва? І ён сказаў ім: калі б вы не аралі маёй цялушкай, вы не адгадалі б маёй загадкі. 19 І сышоў на яго Дух Гасподні, і ён пайшоў у Аскалон, і забіў там трыццаць чалавек, і ўзяў іх здабычу, і даў зменную вопратку тым, хто разгадаў загадку. І запаліўся гнеў ягоны, і ён пайшоў у дом бацькі свайго. 20 Але жонку Самсона аддалі за яго сябра, з якім ён быў сябрам.
Суддзі 15 1 Неўзабаве пасля жніва пшаніцы Самсон наведаў сваю жонку, прынёсшы казьляня, і сказаў: «Я ўвайду да жонкі маёй у пакой». Але бацька яе не дазволіў яму ўвайсці. 2 І сказаў бацька яе: «Я сапраўды думаў, што ты вельмі ненавідзіш яе, таму і аддаў яе твайму сяброўцы. Ці ж не прыгажэйшая за яе малодшая сястра яе? Вазьмі яе замест яе». 3 І сказаў Самсон пра іх: «Цяпер я буду больш невінаваты перад Філістымлянамі, хоць і раблю ім зло». 4 І пайшоў Самсон і злавіў трыста лісоў, і ўзяў вогненныя галавелі, і звязаў іх хвост з хвастом, і паклаў вогненную галавелю паміж двума хвастамі. 5 І, падпаліўшы галаве, ён кінуў іх на збожжа Філістымлян, і спаліў і палачкі, і збожжа, і вінаграднікі, і аліўкі. 6 Тады Філістымляне сказалі: «Хто гэта зрабіў?» І яны адказалі: «Самсон, зяць фімніцяніна, бо ён узяў яго жонку і аддаў яе свайму сябру». І пайшлі Філістымляне і спалілі яе і бацьку яе агнём. 7 І сказаў ім Самсон: «Хоць вы і зрабілі гэта, я ўсё ж адпомшчу за вас, і тады я перастану». 8 І пабіў ён іх па сцёгнах і па сцёгнах вялікай разгромнай ломкай; і сышоў і пасяліўся на вяршыні скалы Этам. 9 Тады Філістымляне пайшлі і разбілі табар у Юдэі, і распаўсюдзіліся ў Лехі. 10 І сказалі людзі Юдэі: «Чаму вы прыйшлі супраць нас?» І адказалі яны: «Мы прыйшлі звязаць Самсона, каб зрабіць з ім тое ж самае, што ён зрабіў з намі». 11 Тады тры тысячы чалавек з Юдэі пайшлі на вяршыню скалы Этам і сказалі Самсону: «Ці ж ты не ведаеш, што Філістымляне — нашыя пана? Што ты зрабіў нам?» І ён сказаў ім: «Як яны зрабілі мне, так і я зрабіў ім». 12 І сказалі яны яму: «Мы прыйшлі звязаць цябе і аддаць цябе ў рукі Філістымлян». І сказаў ім Самсон: «Пакляніцеся мне, што вы самі не нападеце на мяне». 13 І сказалі яны яму: «Не, мы звяжам цябе моцна і аддамо цябе ў іхнія рукі, але не заб'ем цябе». І яны звязалі яго дзвюма новымі вяроўкамі і паднялі яго са скалы. 14 І калі ён прыйшоў да Лехі, Філістымляне закрычалі супраць яго. І сышоў на яго Дух Гасподні, і вяроўкі, якія былі на руках ягоных, сталі як лён, абпалены агнём, і кайданы ягоныя спалі з рук ягоных. 15 І знайшоў ён новую асіную сківіцу, працягнуў руку сваю, узяў яе і забіў ёю тысячу чалавек. 16 І сказаў Самсон: сківіцай асла, кучы за кучамі, сківіцай асла забіў я тысячу чалавек.
3
Самсон: Жыві моцна, памірай мацнейшым
17 І сталося, калі ён скончыў гаварыць, што кінуў сківіцу з рукі сваёй і назваў тое месца Рамат-Лехі. 18 І адчуў ён моцную смагу і паклікаў Госпада, кажучы: Ты даў гэтае вялікае выратаванне ў рукі раба Твайго; а цяпер ці памру я ад смагі і траплю ў рукі неабрэзаных? 19 Але Бог раскалоў западзіну ў сківіцы, і выцякла з яе вада; і калі ён напіўся, вярнуўся дух ягоны, і ён ажыў; таму ён назваў гэтае месца Эн-Гакорэ, што ў Лехі і дагэтуль. 20 І судзіў ён Ізраіля ў дні Філістымлян дваццаць гадоў.
Суддзі 16 1 Тады Самсон пайшоў у Газу і ўбачыў там распусніцу і ўвайшоў да яе. 2 І паведамілі жыхарам Газы, кажучы: «Самсон прыйшоў сюды». І яны абступілі яго, і чакалі яго ўсю ноч каля гарадской брамы, і маўчалі ўсю ноч, кажучы: «Ранаю, як развіднее, мы заб'ем яго». 3 І спаў Самсон да поўначы, а ўстаў апоўначы, узяў вароты гарадской брамы і абодва вушакі, і пайшоў з імі разам з засаўкай, і ўзяў іх на плечы свае, і панёс іх на вяршыню пагорка, што перад Хэўронам. 4 І сталася пасля, што ён пакахаў жанчыну ў даліне Сорэк, якую звалі Даліла. 5 І падышлі да яе ўладары Філістымлян і сказалі ёй: «Угавары яго і даведайся, у чым вялікая сіла ягоная, і як нам адолець яго, каб звязаць яго і ўпакорыць яго. І мы дамо табе кожны з нас па тысячу сто срэбранікаў». 6 І сказала Даліла Самсону: «Скажы мне, калі ласка, у чым твая вялікая сіла і чым цябе звязаць, каб цябе ўпакорыць». 7 І сказаў ёй Самсон: калі яны звяжуць мяне сямю зялёнымі цяцівамі, якія ніколі не высушыліся, дык я зраблюся слабым і буду, як іншы чалавек. 8 Тады ўладары Філістымлян прынеслі ёй сем зялёных цяціваў, якія яшчэ не высахлі, і яна звязала яго імі. 9 І былі ў засадзе людзі, якія чакалі з ёю ў пакоі. І яна сказала яму: «Філістыльляне на цябе, Самсоне!» І ён парваў кайданы, як рвецца нітка з пакудзі, калі дакранаецца да агню, таму сіла ягоная была невядомая. 10 І сказала Даліла Самсону: «Вось, ты падмануў мяне і сказаў мне няпраўду; цяпер скажы мне, чым цябе можна звязаць». 11 І сказаў ён ёй: «Калі мяне моцна звяжуць новымі вяроўкамі, якімі ніколі не карысталіся, дык я зраблюся слабым і буду як іншы чалавек». 12 Дэліла ўзяла новыя вяроўкі, звязала яго імі і сказала яму: «Філістыльляне ідуць на цябе, Самсоне!» А ў пакоі стаялі засады. І ён парваў іх са сваіх рук, як нітку. 13 І сказала Даліла Самсону: «Дагэтуль ты падманваў мяне і казаў мне няпраўду; скажы мне, чым цябе можна звязаць». І ён сказаў ёй: «Калі ты ўпляцеш сем кос маёй галавы ў павуцінне». 14 І яна прыбіла яго шпількай і сказала яму: «Філістымляне ідуць на цябе, Самсоне!» І ён прачнуўся са сну свайго і пайшоў з шпількай ад бэлькі і з тканінай. 15 І сказала яна яму: «Як ты можаш казаць: «Я кахаю цябе», калі сэрца тваё не са мной? Ты ўжо тры разы падманваў мяне і не сказаў мне, у чым вялікая сіла твая». 16 І сталася, што яна штодня прыціскала яго сваімі словамі і ўціскала яго, так што душа ягоная смяротна знясілілася; 17. Ён адкрыў ёй усё сэрца сваё і сказаў ёй: «Брытва не краналася галавы маёй, бо я назарэй Божы ад улоння маці маёй; калі мяне паголяць, дык сіла мая адыдзе ад мяне, і я зраблюся слабым і буду, як усе астатнія людзі». 18 І калі Даліла ўбачыла, што ён адкрыў ёй усё сваё сэрца, паслала паклікаць уладароў Філістымскіх, кажучы: «Прыйдзіце і на гэты раз, бо ён адкрыў мне ўсё сваё сэрца». Тады ўладары Філістымскія прыйшлі да яе і прынеслі грошы ў руках сваіх.
4
Самсон: Жыві моцна, памірай мацнейшым
19 І ўсыпіла яго на каленях сваіх, і паклікала чалавека, і загадала яму абстрыгчы сем кос з галавы ягонай, і пачала мучыць яго, і сіла ягоная пакінула яго. 20 І сказала яна: «Філістыльляне на цябе, Самсоне!» І прачнуўся ён са сну свайго і сказаў: «Выйду, як і раней, і абтрасуся». А ён не ведаў, што Гасподзь адступіўся ад яго. 21 Але філістымляне схапілі яго, выкалолі яму вочы і завялі яго ў Газу, і закавалі яго ў медныя кайданы, і ён малоў у турме. 22 Аднак валасы на галаве яго зноў пачалі адрастаць пасля таго, як ён быў паголены. 23 Тады сабраліся ўладары Філістымлян, каб прынесці вялікую ахвяру Дагону, богу свайму, і павесяліцца, бо сказалі яны: «Бог наш аддаў у рукі нашыя Самсона, ворага нашага». 24 І калі народ убачыў яго, ён праславіў свайго бога, бо казаў: «Бог наш аддаў у рукі нашыя ворага нашага і спусташальніка нашай краіны, які забіў многіх з нас». 25 І калі развесяліліся сэрцы іхнія, яны сказалі: паклічце Самсона, каб ён пацешыў нас. І паклікалі Самсона з турмы, і ён пацешыў іх, і паставілі яго паміж слупамі. 26 І сказаў Самсон хлопчыку, які трымаў яго за руку: «Пазволь мне абмацаць слупы, на якіх стаіць дом, і абаперціся на іх». 27 Дом быў поўны мужчын і жанчын, і ўсе ўладары Філістымлян былі там; а на даху было каля трох тысяч мужчын і жанчын, якія назіралі, як Самсон жарціў. 28 І паклікаў Самсон Госпада і сказаў: Госпадзе Божа! успомні мяне і ўмацуй мяне толькі гэтым разам, Божа, каб я адразу адпомсціў Філістымлянам за мае два вочы. 29 І Самсон ухапіўся за два сярэднія слупы, на якіх стаяў дом і на якіх ён быў умацаваны, за адзін правай рукой, а за другі левай. 30 І сказаў Самсон: «Хай я памру з Філістымлянамі». І пакланіўся ён з усёй сілы сваёй, і дом упаў на князёў і на ўвесь народ, які быў у ім. І загінулых, якіх ён забіў пры смерці сваёй, было больш, чым тых, якіх ён забіў пры жыцці сваім. 31 Тады сышлі яго браты і ўвесь дом бацькі ягонага, і ўзялі яго, і прынеслі яго, і пахавалі яго паміж Цорай і Эштаолам, у магіле Маноя, бацькі ягонага. І судзіў ён Ізраіль дваццаць гадоў.
Каментарый Гісторыя пра Самсона, якую можна знайсці ў раздзелах 13–16 кнігі Суддзяў Бібліі караля Якава, — адна з самых драматычных апавяданняў у Святым Пісанні. Яна апісвае жыццё чалавека, надзеленага ўнікальнай звышнатуральнай сілай Духам Божым, але пакутуючага ад асабістых слабасцей, духоўных кампрамісаў і трагічнага падзення, за якім рушыла ўслед канчатковае адкупленне.
Частка 1: Паасобны разбор апавядання Раздзел 13: Звеставанне і нараджэнне Самсона Вершы 1–5: Ізраіль зноў робіць зло ў вачах Госпада, што прывяло да саракагадовага прыгнёту філістымлянамі. Анёл Гасподні з'яўляецца бясплоднай жонцы Маноя (з племя Данавага) і абвяшчае, што яна зачне і народзіць сына. Ён будзе назарэем Божым ад чэрава і пачне вызваляць Ізраіль з рук філістымлян. Вершы 6–14: Жонка Маноя распавядае пра візіт да мужа. Маной моліцца, каб Анёл вярнуўся і навучыў іх выхоўваць дзіця. Анёл з'яўляецца зноў, паўтараючы абмежаванні назарэяў: маці павінна ўстрымлівацца ад віна, моцных напояў і нячыстай ежы, і брытва ніколі не павінна дакранацца да галавы хлопчыка.
5
Самсон: Жыві моцна, памірай мацнейшым
Вершы 15–23: Маной прыносіць казьляня ў ахвяру цэласпалення. Анёл узносіцца да неба ў полымі ахвярніка, адкрываючы Сваю боскую асобу. Маной баіцца, што яны памруць, бо бачылі Бога, але жонка запэўнівае яго, што калі б Гасподзь хацеў забіць іх, Ён бы не прыняў іх ахвяру і не паказаў бы ім гэтага. Вершы 24–25: Жанчына нарадзіла сына і назвала яго Самсонам . Дзіця расло, і Гасподзь дабраслаўляе яго. Дух Гасподні пачаў часам дзейнічаць на яго ў Данаўскай зямлі , паміж Цорай і Эштаолам. Раздзел 14: Шлюб і загадка Вершы 1–4: Самсон ідзе ў Тымнату, бачыць філістымлянку і патрабуе, каб бацькі ўзялі яе яму ў жонкі. Яго бацькі пярэчаць супраць шлюбу з жанчынай з неабрэзаных філістымлян, але ў тэксце адзначаецца, што гэта было ад Госпада , які шукаў падставы супраць філістымлян, якія тады дамінавалі над Ізраілем. Вершы 5–9: Па дарозе ў Тымнату малады леў рыкае на Самсона. Дух Гасподні сыходзіць на яго, і ён раздзірае льва голымі рукамі, як казьляня. Пазней ён вяртаецца і знаходзіць у тушы льва рой пчол і мёд. Ён есць мёд і аддае трохі бацькам, не кажучы ім, адкуль ён. Вершы 10–20: Самсон ладзіць вясельны банкет з трыццаццю філістымлянамі-спадарожнікамі. Ён загадвае загадку, завязаную на заклад: «З таго, хто есць, выйшла мяса, а з моцнага — салодкае». Не маючы магчымасці разгадаць яе за тры дні, філістымляне пагражаюць нявесце Самсона, прымушаючы яе вымавіць у яго адказ. Яна плача, пакуль ён не расказвае ёй, і яна раскрывае яго мужчынам. Раз'юшаны іх здрадай, Самсон забівае трыццаць філістымлян з Ашкелона, каб выплаціць заклад, у гневе пакідае жонку і вяртаецца ў дом бацькі, а жонку аддае яго шаферу. Раздзел 15: Помста, Сківічная костка і Збаўленне Вершы 1–8: Падчас жніва пшаніцы Самсон наведвае сваю жонку з казьлянём і выяўляе, што бацька аддаў яе свайму спадарожніку, а замест яе прапануе малодшую сястру. У лютасці Самсон ловіць трыста ліс , звязвае іх хвост да хваста падпалкамі і выпускае ў збожжа, вінаграднікі і аліўкавыя гаі філістымлян, цалкам спальваючы іх. У адказ філістымляне спальваюць жонку і цесця Самсона. Пакляўшыся адпомсціць, Самсон забівае вялікую колькасць філістымлян («сцягно і сцягно з вялікай разнёй») і адступае да скалы Этам. Вершы 9–13: Філістымляне разбілі лагер у Юдэі, каб знайсці Самсона. Тры тысячы чалавек з Юдэі пайшлі да скалы Этам, баючыся помсты філістымлян супраць іх. Яны звязалі Самсона двума новымі вяроўкамі і перадалі яго ворагу. Вершы 14–20: Калі Самсон набліжаецца да філістымлян у Лехі з трыумфальным крыкам, Дух Гасподні сыходзіць на яго. Вяроўкі на яго руках становяцца падобнымі да лёну, абпаленага агнём, і путы яго растаюць. Знайшоўшы свежую сківіцу асла , ён забіваў тысячу філістымлян. Пасля гэтага, знясілены смагай, ён заклікае Бога; Бог расколвае западзіну ў Лехі, і вада хлыне, каб ажывіць яго (назваўшы гэтае месца Эн-Гакорэ ). Самсон судзіць Ізраіль у дні філістымлян дваццаць гадоў .
6
Самсон: Жыві моцна, памірай мацнейшым
Раздзел 16: Даліла, палон і канчатковая перамога Вершы 1–3: Самсон ідзе ў Газу, наведвае распусніцу і трапляе ў пастку жыхароў Газы, якія плануюць забіць яго на світанні. Апоўначы Самсон устае, зрывае гарадскія вароты са слупоў разам з двума слупамі і засаўкай, падымае іх на плечы і нясе на вяршыню пагорка перад Хэўронам. Вершы 4–14: Самсон закахаўся ў Далілу ў даліне Сарэк. Філістымлянскія валадары падкупілі яе велізарнай колькасцю срэбра, каб яна раскрыла сакрэт яго вялікай сілы. Даліла неаднаразова дапытвала яго: Першая хлусня: Звяжыце мяне сямю зялёнымі цяцівамі (вільготнымі цяцівамі), якія ніколі не высыхалі, і я аслабну. (Не атрымліваецца; ён ламае іх, як нітку). Другая хлусня: Звяжыце мяне моцна новымі вяроўкамі , якімі ніколі не карыстаўся. (Цяжка; ён зрывае іх з рук, як нітку). Трэцяя хлусня: Спляці сем кос маёй галавы з павуціннем ткацкага станка. (Няўдаецца; ён вырывае шпільку і бэльку). Вершы 15–22: Знясілены штодзённым плачам і скаргамі, Самсон нарэшце кажа ёй абсалютную праўду: брытва ніколі не дакраналася да яго галавы, бо ён — назарэй Божы ад нараджэння; калі паголяць яму галаву, сіла пакіне яго. Даліла ўсыпляе яго на каленях, кліча чалавека, каб той паголіў яму сем кучараў, і прымушае яго. Філістымляне выкалваюць яму вочы, закоўваюць яго ў медныя кайданы і прымушаюць малоць збожжа ў турме ў Газе. Тым часам яго валасы пачынаюць адрастаць. Вершы 23–31: Філістымлянскія валадары збіраюцца на вялікае ахвярапрынашэнне свайму богу Дагону , святкуючы тое, што іх бог аддаў ворага ў іх рукі. Яны прыводзяць на арэну сляпога Самсона, каб паздзекавацца з яго. Самсон просіць хлопчыка, які яго вядзе, дазволіць яму дакрануцца да слупоў, якія падтрымліваюць храм. Горача молячыся Богу аб апошнім прыліве сіл, каб адпомсціць за свае два аслепленыя вочы, Самсон упіраецца ў два цэнтральныя слупы. З магутным штуршком і крыкам: «Дазвольце мне памерці з філістымлянамі!» , дом абвальваецца, забіваючы ў яго смерці больш філістымлян, чым за ўсё яго жыццё. Яго сям'я забірае яго цела і хавае паміж Цорай і Эштаолам.
Частка 2: Ключавыя ўрокі і жыццёвае прымяненне 1. Небяспека маральнага і духоўнага кампрамісу Урок: Самсон неаднаразова гуляў з агнём. Ён рэгулярна парушаў свае назарэйскія абяцанні (дакранаўся да трупаў, меў зносіны з нячыстымі іншаземнымі жанчынамі і патураў сваім цялесным пажадлівасцям). Ён меркаваў, што яго боскі дар дае яму імунітэт ад асабістага граху. Жыццёвае прымяненне: Духоўныя дары, таленты ці кіруючыя пасады не вызваляюць нікога ад маральнай адказнасці. Некантраляваныя дробныя кампрамісы, таемныя грахі і рацыяналізацыі паступова разбураюць асабістую цэласнасць, што прыводзіць да духоўнай сляпой зоны, дзе ўразлівасць застаецца незаўважанай, пакуль не здарыцца катастрофа.
7
Самсон: Жыві моцна, памірай мацнейшым
2. Бог выкарыстоўвае недасканалыя сасуды для дасягнення сваіх мэтаў Урок: Нягледзячы на вялікія недахопы Самсона, яго імпульсіўнасць і самазадаволенасць, Бог выкарыстаў яго як інструмент для стрымлівання прыгнёту філістымлян. З самага пачатку Бог праз бунтарскі выбар Самсона выканае Свой план збаўлення для Ізраіля. Жыццёвае прымяненне: Хоць Бог і суверэнны і можа дзейнічаць праз чалавечыя слабасці і няўдачы, непаслушэнства мае сур'ёзныя наступствы. Міласць адкупляе, але яна не сцірае боль і шнары ад няправільных рашэнняў. Мы павінны імкнуцца служыць Богу з усім сэрцам, а не спадзявацца на Яго міласць, каб выратаваць нас ад неабдуманага жыцця. 3. Сіла асвячэння і крыніца сапраўднай сілы Урок: Сіла Самсона ніколі не была фізічнай мускулатурай; гэта была звышнатуральная здольнасць, непасрэдна звязаная з яго запаветнымі адносінамі з Богам, сімвалізаваная яго прысвячэннем назарэю. Калі яму пастрыглі валасы — не таму, што валасы маюць магічныя ўласцівасці, а таму, што гэта сімвалізавала яго канчатковую адмову ад запаветнай вернасці, — Дух Гасподні адышоў ад яго. Жыццёвае прымяненне: Сапраўдная духоўная сіла, стойкасць і ўплыў цалкам вынікаюць з падтрымання сувязі з Богам. Калі мы парушаем сваю прыхільнасць да Яго і спадзяемся на ўласныя рэсурсы, мы апынаемся духоўна бяссільнымі, уразлівымі і паняволенымі свецкімі сіламі. 4. Пакаянне, аднаўленне і канчатковая Божая міласэрнасць Урок: Нават пасля таго, як Самсон апусціўся на самае дно — сляпы, прыніжаны і малоў збожжа ў турэмнай камеры, — яго жыццё змянілася. Важна адзначыць, што яго валасы зноў пачалі адрастаць . У апошнія хвіліны жыцця Самсон звярнуўся да Бога ў адчайнай малітве, і Бог адказаў, даўшы яму сілы выканаць сваё найвышэйшае пакліканне. Жыццёвае прымяненне: ніколі не позна вярнуцца да Бога. Незалежна ад таго, наколькі глыбока вы ўпалі, наколькі моцна вы пайшлі на кампраміс ці наколькі разбітым здаецца ваша жыццё, Бог — гэта Бог аднаўлення. Пакаянае сэрца і апошняя малітва аб капітуляцыі ўсё яшчэ могуць знайсці міласэрнасць і мэту ў Яго руках.
8