Ганна, маці Самуіла 1-я кніга Царстваў 1 1 Быў адзін чалавек з Раматаім-Цофіма, з гары Яфрэмавай, і імя яго было Элкана, сын Ерахама, сына Элігу, сына Тоху, сына Цуфа, Эфрацянін. 2 І ў яго было дзве жонкі: імя адной Ганна, а імя другой Феніна; і ў Феніны былі дзеці, а ў Ганны не было дзяцей. 3 І гэты чалавек штогод хадзіў са свайго горада пакланяцца і прыносіць ахвяры Госпаду Саваофу ў Сілом. Там былі два сыны Ілія, Офні і Фінеес, святары Госпада. 4 І калі настаў час прыносіць ахвяру, Элкана даў Феніне, жонцы сваёй, і ўсім сынам яе і дочкам яе часткі, 5 А Ганне даў годную долю, бо любіў Ганну, але Гасподзь замкнуў яе ўлонне. 6 І супраціўнік яе таксама моцна раздражняў яе, каб засмуціць яе, бо Гасподзь замкнуў улонне яе. 7 І ён рабіў гэта год за годам, калі яна хадзіла ў дом Гасподні, і яна раздражняла яе; таму яна плакала і не ела. 8 І сказаў ёй Элкана, муж яе: Ганна, чаго ты плачаш і чаму не еш? і чаму засмучана тваё сэрца? Ці ж я не лепшы для цябе за дзесяць сыноў? 9 І ўстала Ганна пасля таго, як яны паелі ў Сіломе і напіліся. А Ілій святар сядзеў на сядзенні каля слупка храма Гасподняга. 10 І яна была ў горычы ў душы, і малілася Госпаду, і горка плакала. 11 І дала яна абяцанне, кажучы: Госпадзе Саваофе! калі Ты сапраўды паглядзіш на пакуты служанкі Тваёй і ўспомніш мяне, і не забудзеш служанкі Тваёй, і дасі служанцы Тваёй дзіця мужчынскага полу, дык я аддам яго Госпаду на ўсе дні жыцця ягонага, і брытва не дакранецца да галавы ягонай. 12 І сталася, калі яна працягвала маліцца перад Госпадам, што Ілій уважліва паглядзеў на яе вусны. 13 Ганна гаварыла ў сэрцы сваім; толькі вусны яе варушыліся, а голасу яе не было чуваць. Таму Ілій падумаў, што яна п'яная. 14 І сказаў ёй Ілій: «Дакуль ты будзеш п'яная? Перастань піць віно».
1
Ганна, маці Самуіла
15 Ганна адказала і сказала: не, гаспадару мой, я жанчына засмучаная духам; я не піла ні віна, ні сікеру, а вылівала душу сваю перад Госпадам. 16 Не лічы служанкі тваёй за дачку нягодніка, бо ад вялікай маіх скаргаў і гора я гаварыла дагэтуль. 17 І адказаў Ілій і сказаў: ідзі з мірам, і хай Бог Ізраілеў споўніць тваё жаданне, якога ты прасіла ў Яго. 18 І сказала яна: «Хай знойдзе служанка твая ласку ў вачах тваіх». І пайшла жанчына сваёй дарогай, і паела, і твар яе больш не быў сумны. 19 І ўсталі яны раніцай рана, і пакланіліся перад Госпадам, і вярнуліся, і прыйшлі ў свой дом у Раму. І пазнаў Элкана Ганну, жонку сваю, і ўспомніў пра яе Гасподзь. 20 І сталася, калі настаў час пасля таго, як Ганна зачала, што нарадзіла сына, і назвала яго Самуіл, бо сказала: «Я выпрасіла яго ў Госпада». 21 І пайшоў чалавек Элкана і ўвесь дом ягоны прынесці Госпаду штогадовую ахвяру і абяцанне сваё. 22 Але Ганна не пайшла, бо сказала мужу свайму: «Не пайду, пакуль дзіця не будзе адучана ад грудзей, і тады прывяду яго, каб яно з’явілася перад Госпадам і засталося там назаўсёды». 23 І сказаў ёй муж яе Элкана: рабі, што табе добра, заставайся, пакуль не выкарміш яго; толькі хай Гасподзь выканае слова Сваё. І жанчына засталася і карміла сына свайго малаком, пакуль не выкарміла яго. 24 А калі яна адвучыла яго ад грудзей, узяла яго з сабой з трыма цялятамі, адной эфай мукі і мехам віна і прывяла яго ў дом Гасподні ў Сіломе. Дзіця ж было яшчэ зусім малое. 25 І закалолі цяля, і прывялі дзіця да Ілія. 26 І сказала яна: «О, гаспадару мой, як жыве душа твая, гаспадару мой! я — тая самая жанчына, якая стаяла тут каля цябе і малілася Госпаду». 27 За гэтае дзіця я малілася, і Гасподзь даў мне просьбу маю, якой я прасіла ў Яго: 28 Таму і я аддаў яго Госпаду; пакуль ён жывы, ён будзе аддадзены Госпаду. І ён пакланіўся там Госпаду.
1-я кніга Царстваў 2 1 І малілася Ганна і казала: «Радаснае сэрца маё ў Госпадзе, узнёсся рог мой у Госпадзе; пашыраюцца вусны мае на ворагаў маіх, бо я радуюся з Твайго выратавання». 2 Няма святога, як Гасподзь; бо няма іншага, акрамя Цябе; і няма скалы, як Бог наш. 3 Не гаварыце больш так ганарліва; няхай не выходзіць з вашых вуснаў пыхлівасць, бо Гасподзь — Бог ведаў, і ў Ім узважваюцца ўчынкі. 4 Лукі моцных зламаныя, а тыя, што спатыкнуліся, падпярэзаныя сілай. 5 Сытыя працуюць за хлеб, а галодныя перастаюць; так што бясплодная нараджае сямёра, а шматдзетная знясільвае. 6 Гасподзь забівае і ажыўляе; зводзіць у магілу і выводзіць. 7 Гасподзь робіць бедным і ўзбагачае; Ён прыніжае і ўзвышае. 8 Ён падымае беднага з пылу і падымае жабрака з гною, каб пасадзіць яго сярод князёў і даць яму ў спадчыну трон славы, бо слупы зямлі — Госпадавыя, і Ён паставіў на іх увесь свет. 9 Ён будзе ахоўваць ногі святых Сваіх, а бязбожнікі будуць маўчаць у цемры, бо сілай не пераможа чалавек. 10 Ворагі Госпада будуць разбіты; з нябёсаў Ён загрыміць на іх; Гасподзь будзе судзіць канцы зямлі і дасць сілу Свайму цару і ўзвысіць рог памазанца Свайго.
2
Ганна, маці Самуіла
Каментарый Гісторыя Ганны, якую можна знайсці ў 1-м і 2-м раздзелах 1-й кнігі Царстваў , — адно з самых моцных біблейскіх апавяданняў пра смутак, нястомную малітву, веру і боскую абарону.
Частка 1: Падрабязны разбор гісторыі Ганны 1-я кніга Царстваў, раздзел 1: Смутак, малітва і абяцанне Вершы 1–2 (Элкана і яго дзве жонкі): Гісторыя пачынаецца з апавядання пра Элкану, левіта з гары Яфрэмавай, і яго дзве жонкі: Феніну (якая мела дзяцей) і Ганну (якая была бясплодная). Вершы 3–5 (Штогадовае пакланенне і фаварытызм): Сям'я штогод падарожнічае ў Сілом, каб пакланіцца і прынесці ахвяру Госпаду Саваофу. Нягледзячы на тое, што ў Феніны ёсць дзеці, Элкана дае Ганне «годную долю» (або падвойную долю), таму што ён глыбока любіць яе, нягледзячы на тое, што Гасподзь зачыніў яе ўлонне. Вершы 6–8 (Правокацыі Феніны): Феніна пастаянна здзекуецца з Ганны і правакуе яе з-за яе бясплоддзя, прымушаючы яе плакаць і адмаўляцца ад ежы. Элкана спрабуе суцешыць яе пяшчотнымі словамі ( «Ці ж я не лепшы для цябе за дзесяць сыноў?» ), але сэрца Ганны застаецца цяжкім. Вершы 9–11 (Горкая малітва і абяцанне Ганны): Пасля ежы ў Сіломе глыбока засмучаная Ганна ўстае і ідзе ў храм. Горка плачучы, яна моліцца Госпаду і дае абяцанне: калі Бог дасць ёй хлопчыка, яна прысвяціць яго Госпаду на ўсе дні яго жыцця, і брытва ніколі не дакранецца да яго галавы. Вершы 12–14 (Памылка Ілія): Пакуль Ганна працягвае ціха маліцца ў сваім сэрцы (варушацца толькі вусны, але голасу не чуваць), першасвятар Ілій назірае за ёй і памылкова мяркуе, што яна п'яная, і кажа ёй прыбраць віно. Вершы 15–16 (Абарона Ганны): Ганна з павагай выпраўляе Ілія, тлумачачы, што яна не п'яная віном, а «жанчына, засмучаная духам», якая вылівае сваю душу перад Госпадам з вялікай скаргі і гора. Вершы 17–18 (Дабраславеньне Ілія і мір Ганны): Ілій адказвае благаслаўленнем: «Ідзі з мірам, і хай Бог Ізраілеў споўніць тваё жаданне, аб якім ты прасіла ў Яго». Выраз твару Ганны адразу змяняецца; яна ідзе сваёй дарогай, есць і больш не сумуе. Вершы 19–20 (Нараджэнне Самуіла): На наступную раніцу сям’я пакланяецца Богу і вяртаецца дадому ў Раму. Элкана пазнае сваю жонку Ганну, і Гасподзь успомніў яе. Яна зацяжарыла і нарадзіла сына, назваўшы яго Самуілам (што азначае «Пачуты Богам»), кажучы: «Таму што я прасіла яго ў Госпада». Вершы 21–23 (Застацца да адлучэння ад грудзей): Калі Элкана пайшоў у Шылом на штогадовую ахвяру, Ганна засталася дома, заявіўшы, што пойдзе туды толькі пасля таго, як дзіця будзе адлучана ад грудзей, каб яна магла прадставіць яго перад Госпадам назаўсёды. Элкана падтрымаў яе рашэнне.
3
Ганна, маці Самуіла
Вершы 24–28 (Выкананне абяцання): Пасля таго, як Самуіл быў адлучаны ад грудзей, Ганна прывяла яго ў дом Госпада ў Сіломе разам са шчодрым ахвяраваннем (тры цяляты, мука і віно). Яна нагадала Ілію пра жанчыну, якая малілася побач з ім гадамі раней, заяўляла, што гэта дзіця, за якое яна малілася, і пазычыла яго Госпаду на ўсё жыццё.
1-я кніга Царстваў, раздзел 2:1–10: Песня падзякі Ганны Вершы 1–3 (Рада ў Божай святасці): Ганна выбухае прароцкай малітвай хвалы. Яе сэрца радуецца ў Госпадзе, узвышаецца рог яе, і яна радуецца Яго збаўленню. Яна абвяшчае, што няма святога, як Гасподзь, і няма скалы, падобнай да Яго. Вершы 4–5 (Змена чалавечых абставін): Ганна ўслаўляе Божую ўладу над чалавечым лёсам: лукі моцных зламаныя, тыя, хто спатыкнуўся, падперазаныя сілай, сытыя павінны працаваць за хлеб, а бясплодная нарадзіла сямёра , а шматдзетная знясілілася. Вершы 6–8 (Божая ўлада над жыццём і смерцю): Гасподзь забівае і ажыўляе; Ён зводзіць у магілу і выводзіць. Ён падымае беднага з пылу і падымае жабрака з гною, каб пасадзіць яго сярод князёў, бо слупы зямлі належаць Госпаду. Вершы 9–10 (Абарона праведнікаў): Бог ахоўвае ногі святых Сваіх, а бязбожнікі будуць маўчаць у цемры, бо сілай не пераможа чалавек. Гасподзь будзе судзіць канцы зямлі і дасць сілу і ўзвысіць рог памазаніка Свайго.
Частка 2: Ключавыя ўрокі і жыццёвае прымяненне 1. Радыкальная шчырасць у малітве Урок: Ганна не хавала свой боль за ветлівай рэлігійнай мовай. Яна горка плакала, вылівала сваю душу і прысвячала Богу свой шчыры смутак. Жыццёвае прымяненне: Бог запрашае нас прынесці свае сапраўдныя эмоцыі — смутак, расчараванне, горыч і тугу — непасрэдна Яму. Вам не трэба ачышчаць свае эмоцыі, перш чым размаўляць з Богам; Ён спраўляецца са шчырым горам лепш за ўсіх астатніх. 2. Пераадоленне асуджэння і непаразумення іншых Урок: Нават духоўны лідэр (Ілій) няправільна ацаніў Ганну, абвінаваціўшы яе ў п'янстве, калі яна насамрэч знаходзілася ў глыбокім зносінах з Богам. Ганна не адпомсціла і не абаранялася; яна пакорліва і з павагай растлумачыла сваю пазіцыю. Жыццёвае прымяненне: Калі людзі няправільна разумеюць вашы матывы, цяжкасці ці ціхія моманты духоўнай барацьбы, захоўвайце спакой. Засяродзьцеся на Богу, а не абараняйцеся ад кожнай крытыкі. 3. Давер да Бога пасля прарыву (цэласнасць абяцанняў) Урок: Так адчайна маліўшыся аб дзіцяці, Ганна стрымала сваё абяцанне, добраахвотна аддаўшы свайго доўгачаканага сына на служэнне Госпаду ў храме, як толькі яго адлучылі ад грудзей.
4
Ганна, маці Самуіла
Жыццёвае прымяненне: Калі Бог адказвае на нашы самыя глыбокія малітвы, лёгка трымацца за дабраславеньне як за ўласную ўласнасць. Ганна нагадвае нам трымаць свае дабраславеньні свабодна, памятаючы, што ўсё, што мы атрымліваем, паходзіць ад Бога і ў рэшце рэшт прызначана для Яго праслаўлення. 4. Ператварэнне пакут у песню хвалы Урок: Гісторыя Ганны пераходзіць ад ціхага плачу ў 1-м раздзеле да ўзнёслай, прарочай песні перамогі ў 2-м раздзеле. Яе ўвага цалкам пераключаецца з мінулага прыніжэння на найвышэйшы характар і суверэнітэт Бога. Жыццёвае прымяненне: Боль мае тэрмін прыдатнасці, але пакланенне трывае. Калі Бог вядзе вас праз перыяд выпрабаванняў або адказвае на доўгачаканую малітву, няхай ваш адказ будзе сведчаннем Яго дабрыні, якое падбадзёрвае іншых. Ключавы вывад: падарожжа Ганны вучыць нас, што ні адзін перыяд бясплоддзя ці прыніжэння не з'яўляецца вечным у руках Бога. Ён бачыць забытых, чуе ціхі стогн тых, чые сэрцам разбітае, і здольны ператварыць смутак у танец.
5