Гедэон, адважны чалавек Суддзі 6 1 І сыны Ізраілевыя рабілі зло ў вачах Госпада, і аддаў іх Гасподзь у рукі Мадыяніцянаў на сем гадоў. 2 І рука Мадыяніцянаў узмацнілася над Ізраілем, і сыны Ізраілевыя зрабілі сабе пячоры і ўмацаваныя месцы ў гарах з-за Мадыяніцянаў. 3 І калі Ізраіль пасеяў, прыйшлі Мадыяніцяне, і Амалікіцяне, і сыны ўсходу, нават яны пайшлі супраць іх; 4 І яны размясціліся супраць іх лагерам і знішчылі ўраджай зямлі да самай Газы, і не пакінулі Ізраілю ніякай ежы: ні авечак, ні валоў, ні аслоў. 5 Бо яны прыйшлі са сваімі статкамі і намётамі, і прыйшлі яны ў такой колькасці, як саранча; бо ім і вярблюдам іхнім не было ліку; і яны ўвайшлі ў зямлю, каб спустошыць яе. 6 І Ізраіль вельмі збяднеў з-за Мадыяніцян, і сыны Ізраілевыя закрычалі да Госпада. 7 І сталася, калі сыны Ізраілевыя закрычалі да Госпада з-за Мадыяніцянаў, 8 што Гасподзь паслаў прарока да сыноў Ізраілевых, які сказаў ім: так кажа Гасподзь Бог Ізраілеў: Я вывеў вас з Егіпта і вывеў вас з дому рабства; 9 І Я выбавіў вас з рук Егіпцян і з рук усіх прыгнятальнікаў вашых, і прагнаў іх ад вас, і даў вам іх зямлю; 10 І сказаў Я вам: Я — Гасподзь, Бог ваш; не бойцеся багоў Амарэйцаў, у зямлі якіх вы жывяце; але вы не паслухаліся голасу Майго. 11 І прыйшоў анёл Гасподні і сеў пад дубам, які быў у Офры, што належаў Ёасу, сыну Авіезэру; а сын ягоны Гедэон малаціў пшаніцу ў чавільні, каб схаваць яе ад мадыяніцян. 12 І з'явіўся яму анёл Гасподні і сказаў яму: Гасподзь з табою, муж моцны і адважны. 13 І сказаў яму Гедэон: «О, Госпадзе мой! калі Гасподзь з намі, дык чаму ж усё гэта з намі здарылася? І дзе ўсе Ягоныя цуды, пра якія расказвалі нам бацькі нашыя, кажучы: «ці ж не вывеў нас Гасподзь з Егіпта?» А цяпер Гасподзь пакінуў нас і аддаў нас у рукі мадыяніцянаў». 14 І зірнуў на яго Гасподзь і сказаў: ідзі з гэтай сілай тваёй, і ты выратуеш Ізраіля з рукі Мадыяніцянаў. Ці ж не Я паслаў цябе?
1
Гедэон, адважны чалавек
15 І сказаў Яму: «Госпадзе мой! чым мне выратаваць Ізраіля? Вось, род мой бедны ў Манасіі, і я самы малы ў доме бацькі майго». 16 І сказаў яму Гасподзь: «Я буду з табою, і ты паб'еш Мадыяніцянаў, як аднаго чалавека». 17 І сказаў Яму: калі я знайшоў ласку ў вачах Тваіх, дык пакажы мне знак, што Ты гаворыш са мною. 18 Не адыходзь адсюль, пакуль я не прыйду да цябе і не прынясу дарунку майго і не прапаную яго перад табою. Ён сказаў: «Я застануся, пакуль ты не вернешся». 19 Гедэон пайшоў і прыгатаваў казьляня і прэсныя ляпёшкі з эфы мукі; мяса паклаў у кош, а булёну наліў у гаршчок, і прынёс да Яго пад дуб, і прапанаваў. 20 І сказаў яму анёл Божы: вазьмі мяса і прэсныя хлебцы і пакладзі іх на гэтую скалу, а булён вылі. І ён так і зрабіў. 21 Тады анёл Гасподні працягнуў канец кія, які быў у руцэ ягонай, і дакрануўся да мяса і праснакоў; і выйшаў агонь са скалы і з'еў мяса і праснакі. Тады анёл Гасподні знік з вачэй ягоных. 22 І калі Гедэон зразумеў, што гэта анёл Гасподні, Гедэон сказаў: «Гора мне, Госпадзе Божа! я бачыў анёла Гасподняга твар у твар». 23 І сказаў яму Гасподзь: мір табе, не бойся, не памрэш. 24 Тады Гедэон пабудаваў там ахвярнік Госпаду і назваў яго: Ягова Шалом; ён усё яшчэ знаходзіцца ў Офры Авіезэрскай і дагэтуль знаходзіцца. 25 І сталася ў тую ж ноч, што Гасподзь сказаў яму: вазьмі маладога цяляціка бацькі твайго, другога цяляціка сямігадовага, і разбуры ахвярнік Ваала, які ў бацькі твайго, і ссячы гай, які каля яго. 26 І пабудуй ахвярнік Госпаду, Богу твайму, на вяршыні гэтай скалы, на прызначаным месцы, і вазьмі другога цяляці і прынясі цэласпаленне на дровах з гаю, які ты ссячэш. 27 Тады Гедэон узяў дзесяць чалавек са сваіх слуг і зрабіў так, як сказаў яму Гасподзь. І, баючыся дома бацькі свайго і жыхароў горада, ён не мог зрабіць гэтага ўдзень, таму зрабіў гэта ўначы. 28 І ўсталі жыхары горада раніцай, і вось, ахвярнік Ваала разбураны, і гай, які быў каля яго, ссечаны, і другога цяляціна прынесены ў ахвяру на пабудаваным ахвярніку. 29 І сказалі яны адзін аднаму: «Хто гэта зрабіў?» І яны распыталі і спыталі, і сказалі: «Гедэон, сын Ёаса, зрабіў гэта». 30 Тады жыхары горада сказалі Ёасу: «Вывядзі сына твайго, каб ён памёр, бо ён разбурыў ахвярнік Ваала і ссек гай, які быў каля яго». 31 І сказаў Ёас усім, хто стаяў супраць яго: ці будзеце вы заступацца за Ваала? ці выратуеце яго? Хто будзе заступацца за яго, хай будзе аддадзены мёртвай да раніцы; калі ён бог, хай заступаецца за сябе, бо адзін разбурыў ягоны ахвярнік. 32 Таму ў той дзень ён назваў яго Ераваалам, сказаўшы: «Хай Ваал судзіцца з ім, бо ён разбурыў ягоны ахвярнік». 33 Тады сабраліся ўсе мадыяніцяне і амалікіцяне і жыхары ўсходу, перайшлі і разбілі табар у даліне Ізрэельскай. 34 Але Дух Гасподні сышоў на Гедэона, і ён затрубіў у трубу; і сабраўся за ім Авіезер. 35 І паслаў ён паслоў па ўсім коле Манасііным, і ўсе сабраліся за ім; і паслаў ён паслоў да Асіра, і да Завулона, і да Нэфталіма, і яны выйшлі насустрач ім. 36 І сказаў Гедэон Богу: калі Ты выратуеш Ізраіля маёю рукою, як Ты сказаў, 37 Вось, я пасцелю на гумно воўну; і калі раса будзе толькі на воўне, а на ўсёй зямлі астатняй сухо, дык я даведаюся, што Ты выратуеш Ізраіля рукою маёю, як Ты сказаў. 38 Так і сталася: ён устаў рана на другі дзень, згарнуў воўну і выціснуў з яе расу — поўную міску вады.
2
Гедэон, адважны чалавек
39 І сказаў Гедэон Богу: «Няхай не загарыцца гнеў Твой на мяне, і я скажу толькі адзін раз; дазволь мне паспрабаваць толькі гэты раз з воўнай: хай будзе суха толькі на воўне, а на ўсёй зямлі хай будзе раса». 40 І зрабіў Бог так у тую ноч, бо толькі воўна было суха, а на ўсёй зямлі была раса.
Суддзі 7 1 Тады Ераваал, гэта значыць Гедэон, і ўвесь народ, які быў з ім, усталі рана раніцай і разбілі табар каля крыніцы Харод; так што табар мадыяніцян быў на поўнач ад іх, каля пагорка Марэ, у даліне. 2 І сказаў Гасподзь Гедэону: «Народу, які з табою, занадта шмат, каб Я аддаў Мадыяніцянаў у рукі ім, каб Ізраіль не заганарыўся перад Мной, кажучы: «Мая рука выратавала мяне». 3 Дык вось, абвясці ў вушы народу: «Хто баіцца і палахлівы, няхай вернецца і пойдзе рана з гары Галаад». І вярнулася з народу дваццаць дзве тысячы, а засталося дзесяць тысяч. 4 І сказаў Гасподзь Гедэону: «Усё яшчэ занадта шмат народу; прывядзі іх да вады, і там Я выпрабую іх для цябе; і пра каго Я скажу табе: «хай пойдзе з табою», той пойдзе з табою; а пра каго Я скажу табе: «хай не пойдзе з табою», той не пойдзе. 5 І прывёў ён народ да вады. І сказаў Гасподзь Гедэону: кожнага, хто будзе лапатаць ваду языком сваім, як лапатае сабака, таго пастаў асобна; таксама і кожнага, хто схіляецца на калені свае, каб піць. 6 А тых, што лапаталі, падносячы руку да рота, было трыста чалавек; а ўвесь астатні народ схіліўся на калені, каб піць ваду. 7 І сказаў Гасподзь Гедэону: трымастамі чалавек, якія хліпалі, Я выратую вас і аддам Мадыяніцянаў у рукі вашыя; а ўсе астатнія народы няхай ідуць кожны ў сваё месца. 8 І ўзяў народ у рукі свае ежу і трубы свае. І паслаў ён усіх астатніх Ізраільцян, кожнага ў свой намёт, а тыя трыста чалавек пакінуў у сябе; а войска Мадыямскае было пад ім у даліне. 9 І сталася ў тую ж ноч, што Гасподзь сказаў яму: устань, ідзі ў табар, бо Я аддаў яго ў рукі твае. 10 А калі ты баішся ісці, дык ідзі ў табар ты і Фура, слуга твой. 11 І ты пачуеш, што яны кажуць, і тады ўмацуюцца рукі твае, каб ісці ў табар. Тады ён сышоў з Фурай, слугою сваім, да вонкавага боку ўзброеных людзей, якія былі ў табары. 12 А мадыяніцяне і амалікіцяне і ўсе жыхары ўсходу ляжалі ў даліне, як саранча, па мностве; і вярблюдам іхнім не было ліку, як пяску ля мора, па мностве. 13 І калі прыйшоў Гедэон, вось, адзін чалавек расказваў сон свайму сябру і казаў: «Мне снілася: вось, аладка ячменнага хлеба кацілася ў табар Мадыямскі, і дакацілася да намёта, і ўдарыла яго, так што ён упаў, і перакуліла яго, так што намёт ляжаў». 14 І адказаў яму той самы друг і сказаў: гэта толькі меч Гедэона, сына Ёаса, Ізраільцяніна, бо ў рукі ягоныя аддаў Бог Мадыяніцянаў і ўсё войска. 15 Калі Гедэон пачуў расказ пра сон і яго тлумачэнне, пакланіўся і вярнуўся ў табар Ізраільскі, і сказаў: уставайце, бо Гасподзь аддаў у вашыя рукі табар Мадыямскі. 16 І падзяліў ён трыста чалавек на тры атрады, і даў у руку кожнаму чалавеку трубу, і пустыя збаны, і ў збаны лямпы. 17 І сказаў ім: «Глядзіце на мяне і рабіце тое ж самае; і вось, калі я выйду за межы табара, дык што я раблю, тое і вы рабіце». 18 Калі я і ўсе, хто са мною, затрубім у трубу, тады і вы трубіце ў трубы вакол усяго табара і абвясчуйце: «Меч Госпада і Гедэона». 19 Гедэон і сто чалавек, якія былі з ім, выйшлі да вонкавага боку лагера на пачатку сярэдняй варты; яны толькі што паставілі варту, і затрубілі ў трубы, і разбілі збаны, якія былі ў іх руках. 20 І тры атрады затрубілі ў трубы, і разбілі збаны, і трымалі ў левай руцэ лямпы, а ў правай — трубы, каб трубіць імі, і крычалі: меч Госпада і Гедэона!
3
Гедэон, адважны чалавек
21 І кожны стаяў на сваім месцы вакол лагера; і ўсё войска пабегла, і крычала, і ўцякло. 22 І трыста чалавек затрубілі ў трубы, і Гасподзь павярнуў меч аднаго супраць другога па ўсім табары; і ўцякло табар у Бэтшыту ў Царэру і да мяжы Авель-Мэхолы, да Табата. 23 І сабраліся Ізраільцяне з Нэфталіма і з Асіра і з усёй Манасіі і пагналіся за Мадыяніцянамі. 24 І паслаў Гедэон ганцоў па ўсёй гары Яфрэмавай, кажучы: «Сыдзіце супроць мадыяніцян і перабярыце перад імі ваду да Бэтвары і Ярдана». Тады сабраліся ўсе жыхары Яфрэмавыя і перабралі ваду да Бэтвары і Ярдана. 25 І яны схапілі двух князёў мадыяніцян, Арыва і Зіва, і забілі Арыва на скале Арыва, а Зіва забілі каля вінаграднага чавіла Зіва, і пераследвалі мадыяніцян, і прынеслі галовы Арыва і Зіва Гедэону за Ярдан.
Суддзі 8 1 І сказалі яму жыхары Яфрэмавыя: «Чаму ты так зрабіў з намі, што не паклікаў нас, калі ішоў ваяваць з Мадыяніцянамі?» І яны рэзка дакаралі яго. 2 І сказаў ім: што я зрабіў такога, як вы? Ці ж не лепшы збор вінаграду ў Яфрэма, чым збор вінаграду ў Авіезера? 3 Бог аддаў у вашыя рукі князёў Мадыямскіх, Арыва і Зіва, і што я мог зрабіць такое, як вы? Тады сціх іх гнеў на яго, калі ён сказаў гэта. 4 І прыйшоў Гедэон да Ярдана і перайшоў яго сам і трыста чалавек, якія былі з ім, і яны гналіся за імі, стаміліся. 5 І сказаў ён жыхарам Сукота: «Дайце, калі ласка, боханы хлеба людзям, якія ідуць за мною, бо яны стаміліся, а я пераследую Зэвэя і Салмана, цароў Мадыямскіх». 6 І сказалі князі Сукота: «Ці ж ужо рука Зэвэя і Салмана ў тваіх руках, каб мы далі хлеб войску твайму?» 7 І сказаў Гедэон: «Калі Гасподзь аддасць Зэваха і Салмана ў рукі мае, тады я разарву вашу плоць цернем пустынным і багном». 8 І пайшоў ён адтуль у Пенуэл і казаў ім тое ж самае; і жыхары Пенуэла адказалі яму гэтак жа, як адказалі яму жыхары Сукота. 9 І сказаў ён таксама жыхарам Пенуэла, кажучы: «Калі я вярнуся ў міры, я разбуру гэтую вежу». 10 Зэвах і Салман былі ў Каркоры, і з імі іхнія войскі, каля пятнаццаці тысяч чалавек, усе, што засталіся з усіх войскаў сыноў усходу; бо загінула сто дваццаць тысяч чалавек, што агалілі меч. 11 І пайшоў Гедэон шляхам тых, што жылі ў намётах на ўсход ад Нобы і Ёгбэгі, і разбіў табар, бо табар быў у бяспецы. 12 А калі Зэвэй і Салман уцяклі, ён пагнаўся за імі і схапіў двух цароў Мадыямскіх, Зэвэя і Салмана, і прывёў усё войска ў замяшанне. 13 І вярнуўся з бітвы Гедэон, сын Ёаса, да ўзыходу сонца, 14 І схапіў юнака з жыхароў Сукота і распытаў яго; і той апісаў яму князёў Сукота і старэйшын яго, семдзесят семнаццаць чалавек. 15 І прыйшоў ён да жыхароў Сукота і сказаў: «Вось Зэвах і Салман, якімі вы дакаралі мяне, кажучы: хіба рукі Зэваха і Салмана ўжо ў тваіх руках, каб мы давалі хлеб тваім стомленым людзям?» 16 І ўзяў ён старэйшын горада, і церне пустыннае, і бадзякі, і вучыў імі жыхароў Сукота. 17 І ён разбурыў вежу Пенуэла і забіў жыхароў горада. 18 І сказаў ён Зэваху і Салману: «Якія людзі былі тыя, якіх вы забілі на Фаворы?» І яны адказалі: «Яны былі такія, як ты; кожны з іх быў падобны да царскіх дзяцей». 19 І сказаў ён: «Гэта былі мае браты, сыны маёй маці; жывы Гасподзь! калі б вы пакінулі іх жывымі, я б не забіў вас».
4
Гедэон, адважны чалавек
20 І сказаў ён Еферу, першынцу свайму: «Устань і забі іх». Але юнак не дастаў меча, бо баяўся, бо быў яшчэ малады. 21 Тады Зэвэх і Салман сказалі: «Устань ты і нападай на нас, бо які чалавек, такая і сіла ягоная». І ўстаў Гедэон, і забіў Зэвэха і Салмана, і забраў упрыгожанні, якія былі на шыях іхніх вярблюдаў. 22 І сказалі Ізраільцяне Гедэону: «Валадарай над намі ты і сын твой і сын сына твайго, бо ты выратаваў нас з рукі Мадыяніцянаў». 23 І сказаў ім Гедэон: «Ня буду валодаць вамі ні я, ні сын мой не будзе валодаць вамі; Гасподзь будзе валодаць вамі». 24 І сказаў ім Гедэон: «Я хачу ў вас прасіць аднаго: каб вы кожны далі мне па завушніцы са здабычы сваёй, бо ў іх былі залатыя завушніцы, бо яны былі ізмаільцяне». 25 І яны адказалі: «Мы ахвотна аддамо». І яны расцягнулі вопратку, і кожны пакінуў туды завушніцы са здабычы сваёй. 26 А вага залатых завушніц, якія ён прасіў, была тысяча сямсот сікляў золата, акрамя ўпрыгожанняў, аброжкаў і пурпуровай вопраткі, якія былі на царах Мадыямскіх, і акрамя ланцужкоў, якія былі на шыях іхніх вярблюдаў. 27 І зрабіў з гэтага Гедэон эфод і паклаў яго ў сваім горадзе, у Офры; і ўсе Ізраільцяне хадзілі туды, блудуючы за ім, і гэта стала сеткай для Гедэона і для яго дома. 28 Так быў пакораны Мадыям сынам Ізраілевым, і яны больш не паднялі галавы сваёй. І зямля была ў спакоі сорак гадоў у дні Гедэона. 29 І пайшоў Ераваал, сын Ёаса, і пасяліўся ў сваім доме. 30 І было ў Гедэона семдзесят сыноў ад яго плоці, бо ў яго было шмат жонак. 31 І наложніца ягоная, якая была ў Сіхеме, таксама нарадзіла яму сына, і ён назваў імя яму Авімелех. 32 І памёр Гедэон, сын Ёаса, у глыбокай старасці, і быў пахаваны ў магіле бацькі свайго Ёаса, у Офры Авіезэрскай. 33 І сталася, як толькі Гедэон памёр, што сыны Ізраілевыя зноў пачалі блудна хадзіць сьледам за Вааламі і зрабілі сабе богам Ваалбэрыта. 34 І сыны Ізраілевыя не ўспомнілі Госпада Бога свайго, Які выбавіў іх з рук усіх ворагаў іхніх навакольных. 35 І не зрабілі яны ласкі дому Ераваала, гэта значыць Гедэона, паводле ўсёй той дабрыні, якую ён зрабіў Ізраілю.
Павярховы разбор Гісторыя Гедэона ў раздзелах 6-8 кнігі Суддзяў — адна з самых захапляльных у Бібліі. Яна апісвае цыкл паўстанняў і прыгнёту нацыі, неахвотны і поўны страху заклік нечаканага героя, цудоўную ваенную перамогу, дасягнутую ўсяго 300 чалавек, і складаныя наступствы поспеху.
Раздзел 6: Прыгнёт, заклік і падрыхтоўка Вершы 1–6 (Прыгнёт мадыяніцян): За тое, што Ізраіль рабіў зло ў вачах Госпада, Бог аддаў іх у рукі мадыяніцян на сем гадоў. Мадыяніцяне, амалікіцяне і сыны ўсходу спусташалі зямлю, знішчаючы пасевы і жывёлу, прымушаючы ізраільцян хавацца ў ямах, пячорах і гарах. Вершы 7–10 (Прарочы дакор): Калі Ізраіль заклікаў да Госпада з-за мадыяніцян, Бог паслаў прарока, каб нагадаць ім пра Сваю міласць — як Ён вывеў іх з Егіпта і загадаў ім не баяцца багоў амарэйцаў, — аднак яны не паслухаліся Яго голасу.
5
Гедэон, адважны чалавек
Вершы 11–16 (З'яўляецца Анёл Гасподні): Анёл Гасподні прыйшоў і сеў пад дубам у Офры, які належаў Ёасу, сыну Авіезрэю. Яго сын, Гедэон , малаціў пшаніцу каля вінаграднага чавіла, каб схаваць яе ад мадыяніцян. Анёл абвясціў: «Гасподзь з табою, ты адважны муж». Гедэон засумняваўся ў гэтым, паказваючы на беднасць Ізраіля і сваё нізкае становішча ў доме бацькі. Гасподзь запэўніў яго, кажучы: «Я буду з табою». Вершы 17–24 (Знак прыняцця): Гедэон папрасіў знак, каб пацвердзіць, што гэта сапраўды Бог гаворыць, рыхтуючы мяса і прэсныя пірагі. Калі Анёл дакрануўся да ахвяры кончыкам свайго кія, агонь падняўся са скалы і знішчыў яе, і Анёл знік. Зразумеўшы, хто гэта быў, Гедэон баяўся за сваё жыццё, але Гасподзь сказаў яму: «Мір табе; не бойся, ты не памрэш». Гедэон пабудаваў там ахвярнік пад назвай Ягова-шалом (Гасподзь ёсць мір). Вершы 25–32 (Знішчэнне ахвярніка Ваала): У тую ж ноч Бог загадаў Гедэону ўзяць другога быка свайго бацькі і знесці бацькаў ахвярнік Ваалу, ссякаючы драўляны гай (Ашэру) побач з ім. Гедэон зрабіў гэта ўначы з дзесяццю слугамі з-за страху перад сваёй сям'ёй і гараджанамі. Калі яго знайшлі наступнай раніцай, гараджане запатрабавалі яго смерці, але Ёаш абараніў яго, сказаўшы: «Ці будзеце вы судзіцца за Ваала?... хай ён сам судзіцца за сваю справу». З-за гэтага Гедэона назвалі Ерубаалам («Хай Ваал судзіцца супраць яго»). Вершы 33–35 (Дух Божы дае сілу Гедэону): Мадыяніцяне і Амалікіцяне сабраліся разам і разбілі табар у даліне Ізрэель. «Дух Гасподні сышоў на Гедэона» (літаральна апрануў яго), і ён затрубіў у трубу, сабраўшы кланы Авіезэра, Асіра, Завулона і Нэфталіма, каб яны ішлі за ім. Вершы 36–40 (Знак воўны): Усё яшчэ шукаючы суцяшэння, Гедэон папрасіў у Бога знак, выкарыстоўваючы воўну. Спачатку ён папрасіў расы толькі на воўне, пакуль зямля заставалася сухой; Бог даў яму гэта. Затым ён папрасіў, каб воўна было сухім, пакуль на зямлі была раса; Бог зрабіў і гэта.
Раздзел 7: Зрэджанае войска і перамога над Мадыямам Вершы 1–3 (Падрыхтоўка войска): Ераваал (Гедэон) і яго войска разбілі лагер каля крыніцы Харод, а мадыяніцяне былі на поўначы. Бог сказаў Гедэону, што людзей занадта шмат , каб Ізраіль не праславіўся перад Богам. Бог загадаў Гедэону абвясціць, што кожны, хто баіцца, можа сысці. 22 000 чалавек сышлі , пакінуўшы 10 000. Вершы 4–8 (Выпрабаванне вадой): Бог сказаў, што іх усё яшчэ занадта шмат. Ён загадаў Гедэону прывесці іх да вады, дзе Ён іх аддзеліць. Тых, хто лакаў ваду языкамі, як сабака (300 чалавек), аддзялілі. Тых, хто стаў на калені, каб піць, адправілі дадому. Маючы толькі 300 чалавек, Бог абяцаў аддаць Мадыяніцян у рукі Гедэона. Вершы 9–15 (Сон мадыяніцяніна): У тую ноч Бог сказаў Гедэону ісці ў варожы лагер, бо Ён аддаў яго ў яго рукі. У суправаджэнні свайго слугі Фуры Гедэон пачуў, як мадыяніцянін расказваў свайму таварышу сон пра ячменны хлеб, які ўпаў у войска мадыяніцянаў і ўдарыўся аб намёт, так што той абваліўся. Другі салдат растлумачыў яго так: «Гэта не што іншае, як меч Гедэона... бо ў яго рукі аддаў Бог мадыяніцян». Пакланіўшыся Богу, Гедэон з упэўненасцю вярнуўся да сваіх людзей. Вершы 16–22 (Стратэгія з лямпамі і збанамі): Гедэон падзяліў 300 чалавек на тры атрады. Ён даў кожнаму чалавеку трубу, пусты збан і паходню (лямпу) у збане . Уначы яны
6
Гедэон, адважны чалавек
акружылі лагер, затрубілі ў трубы, разбілі збаны, трымалі паходні ў левай руцэ, а трубы ў правай, і крычалі: «Меч Госпада і Гедэона!» Паніка ахапіла мадыяніцянскі лагер, і Гасподзь павярнуў меч кожнага чалавека супраць яго блізкага па ўсім войску. Вершы 23–25 (Пагоня): Ізраільцяне з племя Нефталіма, Асіра і Манасіі пераследвалі мадыяніцян, якія ўцякалі. Гедэон паслаў ганцоў праз гару Яфрэм, каб захапіць воды перад імі каля Бэт-Бары і Ярдана, захапіўшы і пакараўшы смерцю двух мадыянітскіх князёў, Арыва і Зіва , галовы якіх яны прынеслі Гедэону.
Раздзел 8: Пагоня, канфлікты і наступствы Вершы 1–3 (Дыпламатычнае рашэнне з Эфраімам): Яфрэмляне горка скардзіліся, што іх не паклікалі раней на бой. Гедэон адказаў з пакорай і тактам: «Што я зрабіў цяпер у параўнанні з вамі? Ці ж не лепшы збор вінаграду ў Эфраіма, чым збор вінаграду ў Авіезэра?» Яго мяккі адказ адвёў іх гнеў. Вершы 4–9 (Адмова ў Сукоце і Пенуэле): Гедэон і яго 300 знясіленых чалавек пераправіліся праз раку Ярдан, пераследуючы пакінутых мадыянітскіх цароў, Зэваха і Салмана. Яны папрасілі старэйшын Сукота і Пенуэла хлеба, каб накарміць стомленыя войскі, але правадыры насміхаліся з Гедэона і адмовіліся, сказаўшы, што яны яшчэ не захапілі цароў. Гедэон папярэдзіў іх, што вернецца, каб пакараць іх цернем і багнотам. Вершы 10–17 (Пакаранне і палон): Гедэон знянацку захапіў астатнія мадыяніцяне і захапіў цароў Зэваха і Салмана . Па вяртанні ён пакараў старэйшын Сукота пустыннымі цернямі і багнявікамі, разбурыў вежу Пенуэла і забіў жыхароў горада. Вершы 18–21 (Лёс цароў): Гедэон спытаў Зэваха і Салмана, якіх людзей яны забілі на Фаворы, і даведаўся, што гэта яго родныя браты. Ён загадаў свайму старэйшаму сыну, Еферу, забіць іх, але хлопчык спалохаўся, бо быў яшчэ малады. Тады два цары папрасілі Гедэона самога забіць іх, і Гедэон забіў іх, зняўшы паўмесяцы з шый іх вярблюдаў. Вершы 22–27 (Залаты ефод і здрада Ізраіля): Ізраіль спрабаваў зрабіць Гедэона і яго род спадчыннымі кіраўнікамі, але Гедэон рашуча адмовіўся, заявіўшы: «Гасподзь будзе валадарыць над вамі». Аднак Гедэон папрасіў: каб кожны чалавек даў яму па завушніцы са сваёй здабычы. Ён сабраў 1755 шэкеляў золата і зрабіў ефод , паставіўшы яго ў сваім горадзе Офры. На жаль, увесь Ізраіль блудна гнаўся за ім там , і ён стаў пасткай для Гедэона і яго дома. Вершы 28–35 (Смерць Гедэона і забыццё Ізраіля): Мадыям быў пакораны, і зямля мела спакой на працягу 40 гадоў пры жыцці Гедэона. Гедэон памёр у глыбокай старасці і быў пахаваны ў магіле свайго бацькі Ёаса. Адразу пасля яго смерці ізраільцяне вярнуліся да духоўнага пералюбу, пакланяліся Ваал-Бэрыту і не праявілі дабрыні да дому Ерубаала (Гедэона) за ўсё дабро, якое ён зрабіў.
Асноўныя ўрокі з гісторыі Гедэона Бог выкарыстоўвае нечаканых і слабых: Гедэон спачатку хаваўся ад страху і лічыў свой клан самым слабым у Манасіі. Бог наўмысна скараціў яго войска з 32 000 да 300, каб даказаць, што перамога прыходзіць ад боскай сілы, а не ад чалавечай моцы.
7
Гедэон, адважны чалавек
Цярплівасць да чалавечых сумневаў: Бог з неверагоднай цярплівасцю і ласкай адказаў на глыбокія сумневы Гедэона і яго просьбы аб знаках (агонь і воўна), паступова ўмацоўваючы яго веру крок за крокам. Сапраўднае лідэрства патрабуе пакоры: Гедэон паспяхова кіраваў далікатнай плямённай палітыкай (супакоіўшы яфрэмлян) і катэгарычна адмовіўся ад царскай улады, прызнаўшы, што толькі Бог павінен кіраваць Ізраілем. Небяспека кампрамісу ў поспеху: Нягледзячы на неверагодныя перамогі, стварэнне Гедэонам залатога ефода стала духоўнай пасткай (ідалапаклонствам) для яго сям'і і народа, што даказвае, што духоўная пільнасць неабходная нават — і асабліва — пасля вялікай перамогі.
8