Эхуд, ляўшун-забойца Суддзі 3:12-30 12 І сыны Ізраілевыя зноў рабілі зло ў вачах Госпада; і ўмацаваў Гасподзь Эглона, цара Маавіцкага, супраць Ізраіля за тое, што яны рабілі зло ў вачах Госпада. 13 І сабраў ён вакол сябе сыноў Амонавых і Амалікіцян, і пайшоў, і пабіў Ізраіля, і авалодаў горадам Пальмаў. 14 І служылі сыны Ізраілевыя Эглону, цару Маава, васямнаццаць гадоў. 15 Але калі сыны Ізраілевыя закрычалі да Госпада, Гасподзь паставіў ім вызваліцеля, Аогда, сына Геры, веніяміцяніна, чалавека ляўшуна; і праз яго сыны Ізраілевыя паслалі дарункі Эглону, цару Маавіцкаму. 16 Аод зрабіў сабе кінжал з двума лязамі, даўжынёй у локаць, і падпярэзаў яго пад вопраткай на правым сцягне. 17 І прынёс ён дарункі Эглону, цару Маавіцкаму; а Эглон быў чалавек вельмі тоўсты. 18 І калі ён скончыў прапаноўваць дарункі, ён адпусціў тых, хто прынёс дарункі. 19 А сам ён вярнуўся ад каменяломняў, што былі каля Галгала, і сказаў: «У мяне ёсць да цябе таемнае слова, цару». Той сказаў: «Маўчы». І ўсе, хто стаяў каля яго, адышлі ад яго. 20 І прыйшоў да яго Аод, а ён сядзеў у летнім пакоі, які быў толькі ў яго. І сказаў Аод: «У мяне ёсць слова ад Бога да цябе». І ўстаў з месца свайго. 21 І працягнуў Аод левую руку, і ўзяў кінжал з правага сцягна свайго, і ўсадзіў яго сабе ў жывот. 22 І дзяржак увайшоў за лязом, і тлушч зачыніўся вакол ляза, так што ён не мог выцягнуць нажа з ягонага жывата, і пыл выпаў. 23 Тады Аод выйшаў праз ганкі, зачыніў за сабой дзверы гасцёўні і замкнуў іх. 24 Калі ён выйшаў, прыйшлі яго слугі і, убачыўшы, што дзверы гасцёўні замкнёныя, сказалі: «Ён, вядома, накрывае ногі ў сваім летнім пакоі». 25 І яны чакалі, пакуль ім не стала сорамна; і вось, ён не адчыніў дзвярэй гасцёўні; таму яны ўзялі ключ і адчынілі іх; і вось, гаспадар іх упаў мёртвы на зямлю. 26 Аод уцёк, пакуль яны марудзілі, і прайшоў за каменяломні, і ўцёк у Сэірат.
1
Эхуд, ляўшун-забойца
27 І сталася, калі ён прыйшоў, што затрубіў у трубу на гары Яфрэмавай, і сыны Ізраілевыя сышлі з ім з гары, і ён ішоў наперадзе іх. 28 І сказаў ім: «Ідзіце за мной, бо Гасподзь аддаў ворагаў вашых, Маавіцянаў, у рукі вашыя». І яны пайшлі за ім, і перайшлі пераправу праз Ярдан да Маава, і не дазволілі нікому перайсці. 29 І пабілі яны ў той час Маавіцян каля дзесяці тысяч чалавек, усіх моцных і адважных; і ніводзін не ўцёк. 30 І ўпакораны быў Мааў у той дзень пад руку Ізраіля, і зямля мела спакой восемдзесят гадоў.
Паасобны разбор вершаў Вершы 12-14 (Цыкл граху і прыгнёту): Ізраільцяне зноў робяць зло ў вачах Госпада. У выніку Бог умацоўвае Эглона, цара Маава. Аб'яднаўшыся з аманіцянамі і амалікіцянамі, Эглон перамагае Ізраіль, захоплівае горад Пальм (Ерыхон) і прымушае Ізраіль да 18 гадоў жорсткага рабства. Вершы 15-16 (Уздым Эхуда): Ізраіль кліча Бога аб дапамозе. Бог узвышае вызваліцеля: Эхуда, ляўшуна з племя Веньямінавага, якога выбіраюць несці даніну цару Эглону. Эхуд рыхтуе спецыяльны двухбаковы кінжал (прыкладна на даўжыню рукі) і надзейна прымацоўвае яго да правага сцягна пад адзеннем. Вершы 17-23 (Забойства): Эхуд уручае даніну Эглону, які быў надзвычай цяжкім. Адпусціўшы даніну, Эхуд вяртаецца да цара, сцвярджаючы, што мае сакрэтнае боскае пасланне. Застаўшыся адзін у прахалодным верхнім пакоі, Эхуд дастае схаваную зброю левай рукой і ўсаджае яе ў жывот Эглона, пакідаючы ўвесь клінок — разам з ручкай — у целе цара. Вершы 24-26 (Уцёкі): Слугі Эглона нарэшце прыбываюць, знаходзяць дзверы зачыненымі і мяркуюць, што цар проста спраўляе патрэбу сам-насам. Іх працяглыя ваганні даюць Эхуду дастаткова часу, каб замкнуць дзверы, праслізнуць міма ахоўнікаў і бяспечна ўцячы ў бок Сэіры. Вершы 27-30 (Перамога і мір): Дасягнуўшы горнай краіны Яфрэма, Аод трубіць у трубу, каб сабраць ізраільцян. Ён вядзе іх захапіць броды праз раку Ярдан, адрэзаўшы Маавіцянам шляхі адступлення. Ізраільцяне перамагаюць 10 000 моцных маавіцянскіх воінаў, падпарадкоўваючы Маавіцян і забяспечваючы 80 гадоў міру для зямлі.
Асноўныя ўрокі з гісторыі Бог выкарыстоўвае незвычайныя прылады: фізічная характарыстыка Эхуда (леўшун) аказалася тактычнай перавагай, якая цалкам абыходзіла стандартныя праверкі бяспекі для правшей. Дзеянне суправаджае веру: вызваленне патрабавала боскага ўмяшання ў спалучэнні з адвагай, стратэгічным планаваннем і хуткім выкананнем Эхуда. Кошт самазадаволенасці: Апавяданне падкрэслівае паўтаральны трагічны цыкл у Кнізе Суддзяў, дзе мір вядзе да духоўнай апатыі, што ў сваю чаргу прыводзіць да пазбягальнай няволі і прыгнёту.
2