Ardi Galdua, Txanpon Galdua eta Seme Galdua Lukas 15:1-32 1 Orduan hurbildu zitzaizkion zergalari eta bekatari guztiak, hura entzuteko. 2 Fariseuek eta lege-maisuek marmarrean ari ziren, esanez: «Gizon honek bekatariak hartzen ditu eta haiekin jaten du». 3 Eta parabola hau kontatu zien, esanez: 4 Nork zuen artean, ehun ardi izanik, bat galtzen badu, ez ditu laurogeita hemeretzi beste guztiak basamortuan uzten, eta galdutakoaren bila joaten, aurkitu arte? 5 Eta aurkitu duenean, bere sorbalden gainean jartzen du, pozik. 6 Eta etxera itzultzean, lagunak eta bizilagunak deitzen ditu, esanez: «Poztu zaitezte nirekin, galdutako ardi bat aurkitu baitut». 7 Esaten dizuet, poz gehiago izango dela zeruan damutzen den bekatari batengatik, damurik behar ez duten laurogeita hemeretzi justuengatik baino. 8 Edo zein emakumek hamar zilarrezko txanpon izanik, txanpon bat galtzen badu, ez du argizaria pizten, etxea garbitzen eta arretaz bilatzen aurkitu arte? 9 Eta aurkitu duenean, lagunak eta bizilagunak deitzen ditu, esanez: «Poztu zaitezte nirekin, galdu nuen dirua aurkitu baitut». 10 Era berean, esaten dizuet, Jainkoaren aingeruen aurrean poz handia dagoela damutzen den bekatari batengatik. 11 Eta esan zuen: « Gizon batek bi seme zituen: 12 Gazteenak esan zion aitari: «Aita, eman iezadazu niri dagokidan ondasunen zatia». Eta bere bizibidea banatu zien. 13 Eta egun gutxiren buruan, seme gazteenak dena bildu eta urruneko herrialde batera joan zen, eta han bere ondasunak xahutu zituen bizitze lizunkeriaz. 14 Eta dena gastatu zuenean, gosete handi bat sortu zen lurralde hartan, eta beharrean hasi zen. 15 Eta joan zen, eta elkartu zen herrialde hartako herritar batekin; eta hark bidali zuen bere landatara txerriak bazkatzera. 16 Eta nahi zuen txerriek jaten zituzten azazkekin sabela betetzea, baina inork ez zion eman. 17 Eta bere baitara etorri zenean, esan zuen: Zenbat langilek dute ogia soberan nire aitaren etxean, eta ni gosez hiltzen naiz! 1
18 Jaiki eta aitarengana joango naiz, eta esango diot: Aita, bekatu egin dut zeruaren aurka eta zure aurrean, 19 Eta ez naiz gehiago zure seme deitzeko digna: egin nazazu zure morroietako bat bezala. 20 Eta jaiki eta bere aitagana joan zen. Baina oraindik urrun zela, ikusi zuen bere aitak, eta erruki izan zitzaion, eta lasterka joan zen, eta lepoan erori zitzaion, eta musu eman zion. 21 Semeak esan zion: Aita, bekatu egin dut zeruaren aurka eta zure aurrean, eta ez naiz gehiago zure seme deitzeko digna. 22 Baina aitak bere morroiei esan zien: «Ekarri soinekorik onena eta jantzi iezaiozue; jarri eraztun bat eskuan eta oinetakoak oinetan». 23 Ekarri txahal gizena eta hil ezazue; jan dezagun eta ospatu dezagun. 24. Hila baitzen nire seme hau, eta berriro piztu da; galdua zen, eta aurkitu egin da. Eta hasi ziren jaigiroan. 25 Seme zaharrena landan zegoen; eta etxera hurbildu zenean, musika eta dantza entzun zituen. 26 Eta morroietako bati deitu eta galdetu zion zer esan nahi zuten gauza horiek. 27 Eta hark esan zion: Zure anaia etorri da, eta zure aitak zekor gizena hil du, zeren onik eta osasuntsu jaso baitu. 28 Eta haserretu egin zen, eta ez sartu nahi izan zuen; orduan, bere aitak irten eta otoitz egin zion. 29 Eta hark erantzun zion aitari: «Hainbeste urte daramatzat zerbitzatzen zaitut, eta ez dut inoiz zure agindurik hautsi; eta hala ere, ez didazu inoiz antxumerik eman, lagunekin festa egiteko». 30 Baina zure seme hau etorri bezain laster, zure ondasunak prostitutekin jan dituena, zekor gizendua hil diozu. 31 Eta esan zion: Seme, beti nirekin zaude, eta daukadan guztia zurea da. 32 Egokia zen jai egitea eta poztea; izan ere, zure anaia hau hilda zegoen, eta piztu da; galduta zegoen, eta aurkitu egin da.
2