Thirrja e Samuelit 1 Samuelit 3 1 Samueli i ri i shërbente Zotit para Elit. Fjala e Zotit ishte e çmuar në ato ditë; nuk kishte asnjë vegim të hapur. 2 Në atë kohë, Eli ishte shtrirë në vendin e tij dhe sytë e tij filluan të errësoheshin aq sa ai nuk shihte më; 3 Dhe para se llamba e Perëndisë të shuhej në tempullin e Zotit, ku ndodhej arka e Perëndisë, Samueli kishte rënë për të fjetur; 4 Zoti thirri Samuelin që u përgjigj: "Ja ku jam!". 5 Pastaj vrapoi tek Eli dhe i tha: “Ja ku jam, se ti më thirre”. Ai u përgjigj: “Nuk të thirra; shtrihu përsëri”. Dhe shkoi të shtrihet. 6 Zoti e thirri përsëri Samuelin. Samueli u ngrit, shkoi tek Eli dhe i tha: “Ja ku jam, se ti më thirre”. Ai u përgjigj: “Nuk e thirra, biri im; fluturo përsëri”. 7 Por Samueli nuk e njihte ende Zotin, as fjala e Zotit nuk i ishte zbuluar ende. 8 Zoti e thirri përsëri Samuelin për të tretën herë. Ai u ngrit, shkoi tek Eli dhe i tha: “Ja ku jam, se ti më thirre”. Atëherë Eli e kuptoi që Zoti e kishte thirrur fëmijën. 9 Prandaj Eli i tha Samuelit: “Shko, shtrihu dhe, në qoftë se të thërret prapë, do të thuash: “Folë, o Zot, sepse shërbëtori yt të dëgjon””. Kështu Samueli shkoi dhe u shtri në vendin e tij. 10 Zoti erdhi, u vendos aty pranë dhe thirri si herët e tjera: "Samuel, Samuel!". Atëherë Samueli u përgjigj: "Fol, sepse shërbëtori yt të dëgjon". 11 Zoti i tha Samuelit: “Ja, unë do të bëj në Izrael një gjë që do t’i bëjë të shungullojnë të dy veshët e kujtdo që do ta dëgjojë”. 12 Atë ditë unë do të kryej kundër Elit të gjitha gjërat që kam thënë për shtëpinë e tij; kur të filloj, do të përfundoj edhe kur të filloj. 13 Sepse i kam thënë se do ta gjykoj shtëpinë e tij përjetë për paudhësinë që ai njeh, sepse bijtë e tij janë bërë të neveritshëm, dhe ai nuk i ka ndaluar. 14 Prandaj unë i jam betuar shtëpisë së Elit që paudhësia e shtëpisë së Elit nuk do të shlyhet kurrë me flijime dhe me oferta.
1
Thirrja e Samuelit
15 Samueli qëndroi shtrirë deri në mëngjes, pastaj hapi dyert e shtëpisë së Zotit. Dhe Samueli kishte frikë t’ia tregonte Elit vegimin. 16 Atëherë Eli thirri Samuelin dhe i tha: "Samuel, biri im!". Ai u përgjigj: "Ja ku jam". 17 Ai tha: "Çfarë të tha Zoti? Të lutem, mos ma fshih! Këtë të bëftë Perëndia, madje edhe më keq, në rast se më fshih diçka nga të gjitha ato që të tha!". 18 Samueli ia tregoi gjithçka, pa i fshehur asgjë. Ai tha: “Ai është Zoti; le të bëjë çfarë t’i duket e mirë”. 19 Ndërkaq Samueli rritej; dhe Zoti ishte me të dhe nuk la të shkonte kot asnjë nga fjalët e tij. 20 Dhe tërë Izraeli, nga Dani deri në Beer-Sheba, e mësoi se Samueli ishte caktuar të ishte profet i Zotit. 21 Zoti u shfaq përsëri në Shiloh, sepse Zoti i ishte shfaqur Samuelit në Shiloh me anë të fjalës së Zotit.
Koment Thirrja e Samuelit të vogël në 1 Samuelit, Kapitulli 3, është një nga rrëfimet më të buta dhe transformuese në Bibël. Ajo shënon kalimin e udhëheqjes shpirtërore në Izrael nga shtëpia e dështuar e Elit te një profet i ri besnik që do ta udhëhiqte kombin përmes epokës së tij vendimtare monarkike.
Ndarja varg për varg e 1 Samuelit, Kapitulli 3 Përcaktimi i Skenës: Errësira Shpirtërore dhe Shërbimi Besnik (Vargjet 1–3) Vargu 1: "Ndërsa Samueli i ri i shërbente Zotit para Elit. Fjala e Zotit ishte e çmuar në ato ditë; nuk kishte asnjë vegim të hapur." Kuptimi: Samueli, ende një djalë i ri, po i shërben me besnikëri Perëndisë nën drejtimin e kryepriftit të moshuar Eli. Fraza "fjala e Zotit ishte e çmuar" do të thotë se ishte e rrallë; zbulesa hyjnore ishte bërë e rrallë për shkak të prishjes shpirtërore në Izrael. Vargu 2: "Në atë kohë, Eli ishte shtrirë në vendin e tij dhe sytë e tij filluan të errësoheshin aq sa ai nuk shihte më." Kuptimi: Verbëria fizike e Elit shërben si një pasqyrim simbolik i verbërisë shpirtërore dhe errësirës morale të Izraelit në atë kohë. Vargu 3: "Dhe para se llamba e Perëndisë të shuhej në tempullin e Zotit, ku ishte arka e Perëndisë, Samueli ra në gjumë." Kuptimi: Narrativa zhvillohet pak para agimit, pak para se shandani i artë në Tabernakull të lejohej të fikej. Samueli që fle pranë Arkës së Perëndisë nxjerr në pah afërsinë e tij fizike me praninë e Perëndisë. Identiteti i Gabuar: Perëndia thërret Samuelin (Vargjet 4–9) Vargu 4: "Zoti thirri Samuelin dhe ai u përgjigj: "Ja ku jam." Kuptimi: Zoti fillon komunikimin drejtpërdrejt me djalin e vogël, i cili përgjigjet me gatishmëri të menjëhershme ("Ja ku jam"). Vargu 5: "Pastaj vrapoi tek Eli dhe i tha: “Ja ku jam, se më thirre.” Ai u përgjigj: “Nuk thirra; shtrihu përsëri.” Dhe shkoi të shtrihet.”
2
Thirrja e Samuelit
Kuptimi: Meqenëse Samueli nuk ka përjetuar ende zbulesë të drejtpërdrejtë hyjnore, ai e ngatërron zërin e Perëndisë me zërin e njohur të mentorit të tij, Eliut, dhe vrapon t'i bindet atij. Vargu 6–7: “Dhe Zoti e thirri përsëri Samuelin... Tani Samueli nuk e njihte ende Zotin, as fjala e Zotit nuk i ishte zbuluar ende.” Kuptimi: Procesi përsëritet. Vargu 7 sqaron se "njohja e Zotit" këtu nënkupton një marrëdhënie personale, përjetimore dhe njohje të zërit të Tij, të cilën Samueli është gati ta marrë. Vargu 8–9: “Dhe Zoti e thirri përsëri Samuelin për të tretën herë... Dhe Eli e kuptoi që Zoti e kishte thirrur fëmijën. Prandaj Eli i tha Samuelit: “Shko, shtrihu; dhe, në qoftë se të thërret ai, do të thuash: “Fol, o Zot, sepse shërbëtori yt të dëgjon.”” Kuptimi: Pas tre përpjekjeve, aftësia shquese shpirtërore e Elit më në fund zgjohet. Pavarësisht mangësive të tij personale, Eli vepron si një mentor i mençur shpirtëror, duke e udhëzuar Samuelin se si të pozicionohet për të dëgjuar Perëndinë. Mesazhi Hyjnor i Gjykimit (Vargjet 10–14) Vargu 10: "Pastaj Zoti erdhi, u ndal dhe thirri si herë të tjera: Samuel, Samuel!". Atëherë Samueli u përgjigj: "Fol, sepse shërbëtori yt të dëgjon." Kuptimi: Perëndia thërret për herë të katërt dhe Samueli u bindet udhëzimeve të Elit, duke iu nënshtruar plotësisht shërbëtorit të Perëndisë. Vargu 11–14: "Dhe Zoti i tha Samuelit: "Ja, unë do të bëj në Izrael një gjë që do t'i bëjë të shungullojnë të dy veshët e kujtdo që do ta dëgjojë..." Kuptimi: Perëndia jep një mesazh të rëndë dhe tronditës. Ai konfirmon gjykimin e pakthyeshëm që do të vijë mbi shtëpinë e Elit, sepse Eli nuk arriti t’i frenojë bijtë e tij të ligj (Hofnin dhe Finehasin), duke lejuar që korrupsioni të përhapet në priftëri. Duke Shpallur të Vërtetën e Vështirë (Vargjet 15–18) Vargu 15: "Samueli qëndroi shtrirë deri në mëngjes, pastaj hapi dyert e shtëpisë së Zotit. Dhe Samueli kishte frikë t'i tregonte Elit vegimin." Kuptimi: Samueli mban një barrë të rëndë brenda natës. Nga respekti dhe frika për mentorin e tij, ai ngurron të ndajë lajmin shkatërrues. Vargu 16–17: Atëherë Eli thirri Samuelin... Cila është fjala që të ka thënë Zoti? Të lutem mos ma fshih..." Kuptimi: Eli e ndjen seriozitetin e takimit dhe e nxit Samuelin të jetë plotësisht i ndershëm, duke bërë një betim solemn. Vargu 18: "Samueli ia tregoi gjithçka, pa i fshehur asgjë. Ai tha: "Është Zoti; le të bëjë çfarë t’i duket e mirë." Kuptimi: Samueli tregon integritet dhe guxim të jashtëzakonshëm duke thënë të gjithë të vërtetën. Eli përgjigjet me nënshtrim të përulur ndaj vullnetit sovran të Perëndisë, duke pranuar fajin e familjes së tij. Konfirmimi i Zyrës Profetike të Samuelit (Vargjet 19–21) Vargu 19: "Ndërsa Samueli rritej; dhe Zoti ishte me të dhe nuk la të shkonte kot asnjë nga fjalët e tij."
3
Thirrja e Samuelit
Kuptimi: Perëndia i konfirmon fjalët e Samuelit si profeci të vërtetë. Çdo parashikim që bën Samueli realizohet, duke përforcuar besueshmërinë e tij. Vargu 20–21: “Dhe gjithë Izraeli, nga Dani deri në Beer-Sheba, e dinte që Samueli ishte caktuar të ishte profet i Zotit... sepse Zoti i ishte shfaqur Samuelit në Shiloh me anë të fjalës së Zotit.” Kuptimi: Nga njëri skaj i kombit në tjetrin, Izraeli e njeh thirrjen hyjnore të Samuelit dhe restaurimi shpirtëror fillon në Shiloh, ndërsa fjala e Perëndisë kthehet në një vend të spikatur aktivisht.
Mësime Kryesore dhe Zbatime në Jetë 1. Zoti u flet të zakonshmes dhe të papriturës Zbatimi: Perëndia zgjodhi një djalë të ri që flinte në hijen e Tabernakullit në vend të kryepriftit për të dhënë fjalën e Tij të radhës të rëndësishme. Perëndia nuk shikon statusin, moshën apo CV-në; Ai shikon një zemër që është e pranishme dhe e disponueshme. 2. Vlera e Mentorimit Shpirtëror Zbatimi: Samueli nuk mund ta interpretonte vetë zërin e Perëndisë; ai kishte nevojë për udhëzimin me përvojë të Elit për të kuptuar se çfarë po ndodhte. Edhe kur mentorët kanë të meta (siç ishte Eli), Perëndia shpesh i përdor ata për të na ndihmuar të dallojmë drejtimin e Tij në jetën tonë. 3. Qëndrimi i Nënshtrimit të Vërtetë ("Fol, Zot, sepse shërbëtori yt dëgjon") Zbatimi: Samueli nuk kërkoi debat apo negocim për kushtet; ai ofroi disponueshmëri të menjëhershme. Dëgjimi i vërtetë shpirtëror kërkon që ne të qetësojmë axhendat tona dhe të paraqitemi si shërbëtorë të gatshëm për t'iu bindur çdo gjëje që Perëndia kërkon. 4. Guxim dhe Integritet në të Vërtetat e Vështira Zbatimi: Nuk është kurrë e lehtë t’i japësh lajme të vështira dikujt që e respektojmë ose e duam. Zgjedhja e Samuelit për t’ia thënë Elit “çdo gjë” pa e zbukuruar na mëson rëndësinë jetësore të ndershmërisë, besnikërisë dhe integritetit, edhe kur mesazhi është i pakëndshëm. 5. Fjala e Perëndisë nuk dështon kurrë Zbatimi: Teksti vëren se Perëndia "nuk la asnjë nga fjalët e tij të binte përtokë". Kur Perëndia flet ose premton diçka, ajo ka fuqinë dhe mbështetjen për t'u përmbushur. Ne mund ta ankorojmë besimin tonë në besueshmërinë e zërit të Tij sot.
4