Daniel KAPITULLI 1 Në vitin e tretë të mbretërimit të Jehojakimit, mbretit të Judës, Nebukadnetsari, mbreti i Babilonisë, erdhi në Jerusalem dhe e rrethoi. 2 Zoti ia dha në dorë Jehojakimin, mbretin e Judës, bashkë me një pjesë të enëve të shtëpisë së Perëndisë; ai i çoi në vendin e Shinarit, në shtëpinë e perëndisë së tij; dhe i solli enët në shtëpinë e thesarit të perëndisë së tij. 3 Mbreti i tha Ashpenazit, kreut të eunukëve të tij, që të sillte disa nga bijtë e Izraelit, nga pasardhësit e mbretit dhe nga princat; 4 Fëmijë që nuk kishin asnjë të metë, por të hijshëm, të aftë në çdo dituri, të zotë në njohuri dhe në shkencë, dhe që kishin aftësi për të qëndruar në pallatin e mbretit dhe të cilëve mund t’u mësonin diturinë dhe gjuhën e kaldeasve. 5 Mbreti u caktoi atyre një racion të përditshëm ushqimi të mbretit dhe verë që pinte ai vetë, në mënyrë që t’i ushqente për tre vjet, në fund të të cilëve të mund të qëndronin para mbretit. 6 Midis këtyre ishin nga bijtë e Judës: Danieli, Hananiahu, Mishaeli dhe Azariahu. 7 të cilëve kreu i eunukëve u vuri emra: Danielit i vuri emrin Beltshatsar, Hananiahut Shadrak, Mishaelit Meshak dhe Azarias Abednego. 8 Por Danieli vendosi në zemër të tij të mos ndotej me ushqimin e mbretit dhe me verën që pinte ai; prandaj i kërkoi kreut të eunukëve që të mos ndotej. 9 Perëndia e kishte bërë Danielin të fitonte hir dhe dashuri të dhembshur para princit të eunukëve. 10 Atëherë kreu i eunukëve i tha Danielit: "Unë kam frikë nga mbreti, zotëria im, që ka caktuar ushqimin dhe pijen tuaj. Pse vallë duhet t'i shohë ai fytyrat tuaja më keq se fytyrat e fëmijëve që janë të një lloji tjetër? Atëherë do të më bënit të rrezikoja kokën time para mbretit". 11 Atëherë Danieli i tha Melzarit, të cilin kreu i eunukëve e kishte caktuar mbi Danielin, Hananiahun, Mishaelin dhe Azariahun, 12 Të lutem, vëri në provë shërbëtorët e tu për dhjetë ditë; dhe le të na japin bishtajore për të ngrënë dhe ujë për të pirë. 13 Atëherë le të shihet para teje fytyra jonë dhe fytyra e fëmijëve që hanë nga ushqimi i mbretit; dhe vepro me shërbëtorët e tu siç e sheh ti. 14 Kështu ai e pranoi kërkesën e tyre në këtë çështje dhe i vuri në provë dhjetë ditë. 15 Dhe në fund të dhjetë ditëve, fytyrat e tyre dukeshin më të bukura dhe më të shëndosha në mish se të gjithë fëmijët që hëngrën racionin e ushqimit të mbretit. 16 Kështu, Melzari u hoqi pjesën e ushqimit dhe verën që duhej të pinin, dhe u dha bishtajore. 17 Sa për këta katër fëmijë, Perëndia u dha atyre njohuri dhe aftësi në çdo dituri dhe mençuri; dhe Danieli kishte kuptim në të gjitha vegimet dhe ëndrrat. 18 Në fund të ditëve që mbreti kishte urdhëruar t’i sillte, kreu i eunukëve i solli para Nebukadnetsarit. 19 Mbreti foli me ta dhe midis tyre nuk u gjet asnjë si Danieli, Hananiahu, Mishaeli dhe Azaria; prandaj ata qëndruan para mbretit.
20 Dhe në të gjitha çështjet e diturisë dhe të kuptueshmërisë, që mbreti i pyeste, i gjeti dhjetë herë më të mirë se të gjithë magjistarët dhe astrologët që ishin në të gjithë mbretërinë e tij. 21 Dhe Danieli vazhdoi deri në vitin e parë të mbretit Kir. KAPITULLI 2 1 Në vitin e dytë të mbretërimit të Nebukadnetsarit, Nebukadnetsari pa ëndrra, të cilat i trazuan frymën dhe ia ikën gjumi. 2 Atëherë mbreti urdhëroi të thërrisnin magjistarët, astrologët, shtriganët dhe kaldeasit, që t’i tregonin mbretit ëndrrat e tij. Kështu ata erdhën dhe u paraqitën para mbretit. 3 Mbreti u tha atyre: “Kam parë një ëndërr dhe fryma ime u turbullua, sepse nuk dua ta kuptoj ëndrrën.” 4 Atëherë kaldeasit i folën mbretit në gjuhën siriake: "O mbret, jetofsh përjetë! Trego ëndrrën shërbëtorëve të tu dhe ne do ta shpjegojmë interpretimin". 5 Mbreti u përgjigj dhe u tha Kaldeasve: “Gjëja është larguar nga unë; nëse nuk ma bëni të njohur ëndrrën dhe interpretimin e saj, do të bëheni copë-copë dhe shtëpitë tuaja do të katandisen në plehra. 6 Por nëse më tregoni ëndrrën dhe interpretimin e saj, do të merrni nga unë dhurata, shpërblime dhe nderime të mëdha; prandaj më tregoni ëndrrën dhe interpretimin e saj. 7 Ata u përgjigjën përsëri dhe thanë: “Le t’u tregojë mbreti ëndrrën shërbëtorëve të tij dhe ne do t’i japim interpretimin e saj.” 8 Mbreti u përgjigj dhe tha: "E di me siguri që do të përfitonit kohë, sepse e shihni që kjo gjë nuk më është bërë më". 9 Por nëse nuk ma bëni të njohur ëndrrën, ka vetëm një vendim për ju: sepse keni përgatitur fjalë të rreme dhe të çoroditura për të thënë para meje, derisa koha të ndryshojë. Prandaj më tregoni ëndrrën dhe unë do të di nëse jeni në gjendje të më jepni interpretimin e saj. 10 Kaldeasit u përgjigjën para mbretit dhe thanë: “Nuk ka njeri mbi tokë që mund ta shpjegojë çështjen e mbretit; prandaj nuk ka asnjë mbret, sundimtar apo sundimtar që t’i ketë bërë një pyetje të tillë ndonjë magjistari, astrologu apo kaldeasi”. 11 Dhe është një gjë e rrallë që kërkon mbreti, dhe nuk ka askush tjetër që mund ta tregojë para mbretit, përveç perëndive, banesa e të cilëve nuk është me mishin. 12 Për këtë arsye mbreti u zemërua dhe u tërbua shumë, dhe urdhëroi të shfaroseshin të gjithë të diturit e Babilonisë. 13 Kështu u shpall dekreti që njerëzit e ditur të vriteshin; dhe ata kërkonin Danielin dhe shokët e tij për t’i vrarë. 14 Atëherë Danieli iu përgjigj me këshillë dhe mençuri Ariokut, komandantit të rojeve të mbretit, i cili kishte dalë për të vrarë të diturit e Babilonisë, duke thënë: 15 Ai u përgjigj dhe i tha Ariokut, komandantit të mbretit: "Pse vallë ky dekret kaq i nxituar nga mbreti?". Atëherë Arioku ia bëri të ditur Danielit këtë gjë. 16 Atëherë Danieli hyri dhe i kërkoi mbretit t’i jepte kohë që t’i tregonte interpretimin. 17 Atëherë Danieli shkoi në shtëpinë e tij dhe ua bëri të ditur këtë gjë Hananiahut, Mishaelit dhe Azariahut, shokëve të tij. 18 që të kërkonin mëshirë nga Perëndia i qiellit lidhur me këtë sekret, që Danieli dhe shokët e tij të mos vdisnin bashkë me pjesën tjetër të njerëzve të mençur të Babilonisë.