Gideon, 'n dapper man Rigters 6 1 En die kinders van Israel het gedoen wat verkeerd was in die oë van die HERE; en die HERE het hulle sewe jaar lank in die hand van die Midianiete oorgegee. 2 En die hand van Midian het die oorhand oor Israel gekry; en vanweë die Midianiete het die kinders van Israel vir hulle die lêplekke wat in die berge is, en grotte en vestings gemaak. 3 En toe Israel gesaai het, het die Midianiete en die Amalekiete en die kinders van die Ooste opgetrek, selfs hulle het teen hulle opgetrek; 4 En hulle het teen hulle laer opgeslaan en die opbrings van die land verwoes tot by Gasa, en geen lewensonderhoud vir Israel oorgelaat nie, geen skaap of bees of esel nie. 5 Want hulle het opgetrek met hul vee en hul tente, en hulle het gekom soos sprinkane in menigte; want beide hulle en hul kamele was ontelbaar; en hulle het die land ingegaan om dit te verwoes. 6 En Israel het baie verarm vanweë die Midianiete; en die kinders van Israel het tot die HERE geroep. 7 En toe die kinders van Israel tot die HERE geroep het vanweë die Midianiete, 8 Dat die HERE 'n profeet na die kinders van Israel gestuur het, en dié het vir hulle gesê: So spreek die HERE, die God van Israel: Ek het julle uit Egipte uitgelei en julle uit die slawehuis uitgelei; 9 En Ek het julle gered uit die hand van die Egiptenare en uit die hand van almal wat julle verdruk het, en hulle voor julle uit verdrywe en julle hulle land gegee; 10 En Ek het vir julle gesê: Ek is die HERE julle God; vrees nie die gode van die Amoriete in wie se land julle woon nie; maar julle het na my stem nie geluister nie. 11 Toe kom 'n engel van die HERE en gaan sit onder die eikeboom wat in Ofra was, wat aan Joas, die Abiësriet, behoort het; en sy seun Gídeon het koring uitgeslaan in die parskuip om dit teen die Midianiete weg te steek. 12 Toe verskyn die Engel van die HERE aan hom en sê vir hom: Die HERE is met jou, dapper held. 13 Toe sê Gideon vir Hom: Ag, my Here, as die HERE met ons is, waarom het al hierdie dinge ons dan oorgekom? En waar is al sy wonders waarvan ons vaders ons vertel het deur te sê: Het die HERE ons nie uit Egipte uitgelei nie? Maar nou het die HERE ons verlaat en ons in die hand van die Midianiete oorgegee.
1
Gideon, 'n dapper man
14 Toe kyk die HERE na hom en sê: Gaan in hierdie krag van jou en red Israel uit die hand van die Midianiete. Het Ek jou nie gestuur nie? 15 Toe sê hy vir Hom: Ag, Here, waarmee sal ek Israel verlos? Kyk, my familie is die armste in Manasse, en ek is die geringste in my vader se huis. 16 Toe sê die HERE vir hom: Ek sal sekerlik met jou wees, en jy sal die Midianiete soos een man verslaan. 17 Toe sê hy vir hom: As ek dan guns in u oë gevind het, gee my dan 'n teken dat U met my spreek. 18 Moenie hiervandaan weggaan voordat ek by jou kom en my geskenk bring en dit voor jou neersit nie. Toe sê hy: Ek sal bly totdat jy terugkom. 19 Toe het Gídeon ingegaan en 'n bokkie en ongesuurde koeke van 'n efa meel voorberei; die vleis het hy in 'n mandjie gesit en die sous in 'n pot gegooi en dit na Hom onder die eikeboom uitgebring en dit voorgesit. 20 Toe sê die Engel van God vir hom: Neem die vleis en die ongesuurde koeke en sit dit op hierdie rots neer en gooi die sous daaroor. En hy het so gedoen. 21 Toe steek die Engel van die HERE die punt van die staf wat in sy hand was, uit en raak die vleis en die ongesuurde koeke aan; en vuur het uit die rots opgegaan en die vleis en die ongesuurde koeke verteer. Toe het die Engel van die HERE uit sy oë verdwyn. 22 Toe Gideon bemerk dat dit 'n engel van die HERE was, sê Gideon: Ag, Here HERE! Want ek het 'n engel van die HERE van aangesig tot aangesig gesien. 23 Toe sê die HERE vir hom: Vrede vir jou; vrees nie, jy sal nie sterwe nie. 24 Toe het Gideon daar 'n altaar vir die HERE gebou en dit die HERE-shalom genoem; tot vandag toe is dit nog in Ofra van die Abiësriete. 25 En in dieselfde nag het die HERE vir hom gesê: Neem die jong bul van jou vader, die tweede bul van sewe jaar oud, en breek die altaar van Baäl af wat aan jou vader behoort, en kap die heilige boomstam af wat daarlangs is. 26 Bou dan 'n altaar vir die HERE jou God bo-op hierdie rots, op die geordende plek, en neem die tweede bul en bring 'n brandoffer met die hout van die heilige boom wat jy sal afkap. 27 Toe het Gideon tien manne van sy dienaars geneem en gedoen soos die HERE aan hom gesê het. Omdat hy dit bedags nie kon doen nie, het hy dit in die nag gedoen. 28 Toe die manne van die stad vroeg die môre opstaan, was die altaar van Baäl daar afgebreek en die heilige boomstam wat daar langsaan was, afgekap en die tweede bul geoffer op die altaar wat gebou was. 29 Toe sê hulle vir mekaar: “Wie het dit gedoen?” En toe hulle navraag doen en vra, sê hulle: “Gideon, die seun van Joas, het dit gedoen.” 30 Toe sê die manne van die stad vir Joas: Bring jou seun uit, dat hy kan sterwe, omdat hy die altaar van Baäl afgebreek het en omdat hy die heilige boomstam wat daar langsaan was, afgekap het. 31 Toe sê Joas aan almal wat teenoor hom gestaan het: Sal julle vir Baäl pleit? Sal julle hom red? Wie vir hom wil pleit, moet gedood word vanoggend af. As hy 'n god is, laat hom vir homself pleit, omdat sy altaar afgebreek is. 32 Daarom het hy hom op dié dag Jerubbaäl genoem en gesê: Laat Baäl teen hom stry, omdat hy sy altaar afgebreek het. 33 Toe het al die Midianiete en die Amalekiete en die kinders van die Ooste bymekaargekom en oorgetrek en in die laagte van Jisreël laer opgeslaan. 34 Maar die Gees van die HERE het oor Gideon gekom, en hy het op die ramshoring geblaas; en Abiëser is agter hom aan byeengebring. 35 En hy het boodskappers gestuur deur die hele Manasse, wat ook agter hom aan versamel is; en hy het boodskappers gestuur na Aser en na Sébulon en na Náftali; en hulle het opgetrek om hulle te ontmoet. 36 Toe sê Gideon vir God: As U Israel deur my hand wil verlos soos U gesê het,
2
Gideon, 'n dapper man
37 Kyk, ek sal 'n vlies van wol op die vloer lê; en as daar net op die vlies dou is, maar dit oor die hele grond droog is, dan sal ek weet dat U Israel deur my hand sal verlos, soos U gesê het. 38 En dit was so: want hy het die volgende môre vroeg opgestaan en die vlies bymekaargevou en die dou uit die vlies uitgewring, 'n kom vol water. 39 Toe sê Gídeon vir God: Laat u toorn nie teen my ontvlam nie, en laat ek net hierdie keer spreek. Laat my tog net hierdie keer met die vlies die toets doen; laat dit nou net op die vlies droog wees en laat daar op die hele grond dou wees. 40 En God het daardie nag so gedoen: want dit was net op die vlies droog, en daar was dou op die hele grond.
Rigters 7 1 Toe het Jerubbaäl, dit is Gídeon, en al die mense wat by hom was, vroeg opgestaan en laer opgeslaan by die put van Harod, sodat die laer van die Midianiete aan die noordekant van hulle was, by die heuwel More, in die dal. 2 Toe sê die HERE vir Gideon: Die manskappe wat by jou is, is te veel vir My om die Midianiete in hulle hand te gee, sodat Israel hom nie teen My kan beroem deur te sê: My eie hand het my verlos nie. 3 Gaan dan nou roep uit voor die ore van die volk en sê: Wie ook al vreesagtig en bevrees is, moet omdraai en vroeg van die gebergte van Gilead af weggaan. Toe het twee-en-twintigduisend van die volk teruggekeer, en tienduisend het oorgebly. 4 Toe sê die HERE vir Gideon: Die volk is nog te veel; bring hulle af na die water, en Ek sal hulle daar vir jou op die proef stel. En dit sal wees: elkeen van wie Ek vir jou sê: Hierdie een mag met jou saamgaan, dié mag met jou saamgaan; en elkeen van wie Ek vir jou sê: Hierdie een mag nie met jou saamgaan nie, dié mag nie gaan nie. 5 Toe bring hy die volk af na die water, en die HERE sê vir Gideon: Elkeen wat met sy tong die water oplek soos 'n hond oplek, hom moet jy opsy sit; net so elkeen wat op sy knieë buig om te drink. 6 En die getal van die wat gelek het met hul hand aan hul mond, was driehonderd man; maar al die ander mense het op hul knieë gebuig om water te drink. 7 Toe sê die HERE vir Gideon: Deur die driehonderd man wat gelek het, sal Ek julle red en die Midianiete in jou hand gee; maar al die ander mense kan elkeen na sy plek gaan. 8 Toe het die volk padkos en hulle trompette in hulle hand geneem; en hy het al die orige Israeliete, elkeen na sy tent gestuur, en daardie driehonderd man teruggehou; en die laer van Midian was onder hom in die vallei. 9 En in dieselfde nag het die HERE vir hom gesê: Staan op, gaan af na die laer, want Ek het dit in jou hand gegee. 10 Maar as jy bang is om af te gaan, gaan jy saam met jou dienaar Pura af na die laer. 11 En jy sal luister na wat hulle sê; en daarna sal jou hande sterk word om na die laer af te gaan. Toe het hy saam met sy dienaar Pura afgegaan na die buitekant van die gewapende manne wat in die laer was. 12 En die Midianiete en die Amalekiete en al die kinders van die Ooste het in die vallei gelê soos sprinkane in menigte; en hulle kamele was ontelbaar soos die sand aan die seekant in menigte. 13 Toe Gideon aankom, vertel hy meteens aan sy vriend ’n droom en sê: “Ek het ’n droom gehad: ’n garsbroodkoek val in die laer van Midian en kom by ’n tent en slaan dit sodat dit omval en dit omkeer, sodat die tent lê.” 14 Toe antwoord sy metgesel en sê: Dit is niks anders as die swaard van Gideon, die seun van Joas, die man van Israel nie, want God het Midian en die hele leër in sy hand oorgegee. 15 Toe Gideon die verhaal van die droom en die uitlegging daarvan hoor, het hy aanbid en teruggekeer na die laer van Israel en gesê: “Staan op, want die Here het die laer van Midian in julle hand gegee.”
3
Gideon, 'n dapper man
16 En hy het die driehonderd man in drie groepe verdeel en in elkeen se hand 'n trompet gegee met leë kruike en lampe binne-in die kruike. 17 Toe sê hy vir hulle: Kyk na my en doen net so; en kyk, as ek by die buitekant van die laer kom, moet julle doen soos ek doen. 18 Wanneer ek op die ramshoring blaas, ek en almal wat by my is, moet julle ook op die ramshorings blaas rondom die hele laer en sê: Die swaard van die HERE en van Gídeon! 19 Toe het Gídeon en die honderd man wat saam met hom was, by die buitekant van die laer gekom met die begin van die middelste wag; en hulle het skaars die wag opgestel; en hulle het op die ramshorings geblaas en die kruike wat in hulle hand was, stukkend geslaan. 20 En die drie dele het op die ramshorings geblaas en die kruike stukkend geslaan en die lampe in hulle linkerhand en die ramshorings in hulle regterhand gehou om mee te blaas; en hulle het uitgeroep: Die swaard van die HERE en van Gídeon! 21 En hulle het elkeen op sy plek rondom die laer gaan staan, en die hele laer het gehardloop en geskreeu en gevlug. 22 En die driehonderd het op die trompette geblaas, en die HERE het die swaard van elke man teen sy maat gerig, ja, dwarsdeur die hele leër; en die leër het gevlug na Bet-Sitta in Sererat, en na die grens van Abel-Mehóla, na Tabbat. 23 En die manne van Israel het hulle uit Náftali en uit Aser en uit die hele Manasse bymekaargemaak en die Midianiete agternagesit. 24 Toe het Gideon boodskappers deur die hele gebergte van Efraim gestuur om te sê: Trek af teen die Midianiete en beset die waters tot by Bet-Bara en die Jordaan voor hulle uit. Toe het al die manne van Efraim bymekaargekom en die waters tot by Bet-Bara en die Jordaan beset. 25 En hulle het twee vorste van die Midianiete, Oreb en Seëb, gevang en Oreb op die rots Oreb doodgemaak, en Seëb het hulle by die parskuip van Seëb doodgemaak en Midian agtervolg en die koppe van Oreb en Seëb na Gideon gebring, oorkant die Jordaan.
Rigters 8 1 Toe sê die manne van Efraim vir hom: Waarom het u ons so aangedoen, dat u ons nie geroep het toe u weggetrek het om teen die Midianiete te veg nie? En hulle het skerp met hom getwis. 2 Toe sê hy vir hulle: Wat het ek nou gedoen in vergelyking met julle? Is die na-oes van Efraim nie beter as die oes van Abiëser nie? 3 God het die vorste van Midian, Oreb en Seëb, in julle hand gegee, en wat kon ek doen in vergelyking met julle? Toe het hulle toorn teenoor hom bedaar toe hy dit gesê het. 4 Toe het Gideon by die Jordaan gekom en oorgetrek, hy en die driehonderd man wat by hom was, moeg en steeds besig om hulle te agtervolg. 5 Toe sê hy vir die manne van Sukkot: Gee tog brode aan die mense wat my volg, want hulle is moeg, en ek agtervolg Seba en Salmunna, die konings van Midian. 6 Toe sê die vorste van Sukkot: Is die hand van Seba en Salmunna nou al in u hand, dat ons aan u leër brood moet gee? 7 Toe sê Gideon: “Wanneer die Here Seba en Salmunna in my hand gee, sal Ek julle vlees met woestyndorings en distels afskeur.” 8 En daarvandaan het hy opgetrek na Pnuel en met hulle net so gespreek; en die manne van Pnuel het hom geantwoord soos die manne van Sukkot hom geantwoord het. 9 En hy het ook met die manne van Pnuel gespreek en gesê: Wanneer ek behoue terugkom, sal ek hierdie toring afbreek. 10 Seba en Salmuna was in Karkor, en hulle leërs saam met hulle, omtrent vyftienduisend man, al wat oorgebly het van al die leërs van die kinders van die Ooste; want daar het honderd-entwintigduisend man wat die swaard kon uittrek, geval.
4
Gideon, 'n dapper man
11 En Gídeon het opgetrek met die pad van die wat in tente gewoon het, oos van Nobag en Jogbeha, en die leër verslaan, want die leër was veilig. 12 Toe Seba en Salmunna vlug, het hy hulle agternagesit en die twee konings van Midian, Seba en Salmunna, gevang en die hele leër in verwarring gebring. 13 En Gideon, die seun van Joas, het voor sonop van die geveg teruggekeer, 14 En hy het 'n jongman van die manne van Sukkot gevang en hom gevra; en hy het vir hom die vorste van Sukkot en die oudstes daarvan, sewentien en sewentig manne, beskrywe. 15 Toe kom hy by die manne van Sukkot en sê: “Kyk, daar is Seba en Salmunna, met wie julle my verwyt het deur te sê: Is die hand van Seba en Salmunna nou al in u hand, dat ons aan u manne wat vermoeid is, brood moet gee?” 16 En hy het die oudstes van die stad geneem, asook dorings van die woestyn en distels, en daarmee die manne van Sukkot geleer. 17 En hy het die toring van Pnuel afgebreek en die manne van die stad doodgemaak. 18 Toe sê hy vir Seba en Salmunna: Wat vir manne was dit wat julle by Tabor doodgemaak het? En hulle antwoord: Soos jy is, so was hulle; elkeen het gelyk soos die seuns van 'n koning. 19 Toe sê hy: Hulle was my broers, die seuns van my moeder. So waar as die HERE leef, as julle hulle in die lewe gehou het, sou ek julle nie doodmaak nie. 20 Toe sê hy vir Jeter, sy eersgeborene: “Staan op en maak hulle dood.” Maar die seun het nie sy swaard uitgetrek nie, want hy was bang, omdat hy nog 'n seun was. 21 Toe sê Seba en Salmunna: “Staan op en val ons aan, want soos die man is, so is sy krag.” Toe staan Gideon op en doodmaak Seba en Salmunna en neem die versiersels weg wat aan die nekke van hulle kamele was. 22 Toe sê die manne van Israel vir Gideon: Heers oor ons, jy en jou seun en jou kleinseun, want jy het ons uit die hand van Midian verlos. 23 Toe sê Gídeon vir hulle: Ek sal nie oor julle heers nie, en my seun sal nie oor julle heers nie; die HERE sal oor julle heers. 24 Toe sê Gideon vir hulle: Ek wil van julle 'n versoek vra: dat elkeen van julle my die oorbelle van sy buit sal gee. Want hulle het goue oorbelle gehad, omdat hulle Ismaeliete was. 25 En hulle antwoord: Ons sal dit gewillig gee. En hulle het 'n kleed uitgesprei en elkeen die oorbelle van sy buit daarin gegooi. 26 En die gewig van die goue oorbelle wat hy versoek het, was duisend sewe honderd sikkels goud, behalwe die versiersels en halsbande en pers klere wat die konings van Midian aangehad het, en behalwe die kettings wat om die nekke van hulle kamele was. 27 Toe het Gideon daarvan 'n efod gemaak en dit in sy stad, in Ofra, opgestel; en die hele Israel het daarheen gehoereer en dit agternagehoereer; en dit het vir Gideon en sy huis 'n strik geword. 28 So is Midian voor die kinders van Israel onderwerp, sodat hulle hul koppe nie meer opgetel het nie. En die land was veertig jaar lank in die dae van Gideon in rus. 29 En Jerubbaäl, die seun van Joas, het gegaan en in sy eie huis gaan woon. 30 En Gideon het sewentig seuns uit sy liggaam gehad, want hy het baie vroue gehad. 31 En sy byvrou wat in Sigem was, sy het ook vir hom 'n seun gebaar, en hy het hom Abimelek genoem. 32 En Gideon, die seun van Joas, het in goeie ouderdom gesterf en is begrawe in die graf van sy vader Joas, in Ofra van die Abiësriete. 33 En net nadat Gideon dood was, het die kinders van Israel weer teruggekeer en agter Baäl aan gehoereer en Baäl-Berit hulle god gemaak. 34 En die kinders van Israel het nie aan die HERE hulle God gedink wat hulle uit die hand van al hulle vyande rondom verlos het nie. 35 En hulle het ook geen guns bewys aan die huis van Jerubbaäl, naamlik Gideon, volgens al die goeie dinge wat hy aan Israel bewys het nie.
5
Gideon, 'n dapper man
Vers-vir-vers-uiteensetting Die verhaal van Gideon in Rigters Hoofstukke 6 tot 8 is een van die mees boeiende vertellings in die Bybel. Dit beskryf 'n nasie se siklus van rebellie en onderdrukking, die teësinnige en vreesagtige roep van 'n onwaarskynlike held, 'n wonderbaarlike militêre oorwinning behaal met slegs 300 man, en die komplekse nadraai van sukses.
Hoofstuk 6: Die Onderdrukking, die Roeping en Voorbereiding Verse 1–6 (Die Midianitiese Onderdrukking): Omdat Israel gedoen het wat verkeerd was in die oë van die Here, het God hulle sewe jaar lank in die hand van Midian oorgegee. Die Midianiete, Amalekiete en die kinders van die ooste het die land verwoes, gewasse en vee vernietig en die Israeliete gedwing om in lêplekke, grotte en berge weg te kruip. Verse 7–10 (Die Profetiese Berisping): Toe Israel tot die Here geroep het weens die Midianiete, het God 'n profeet gestuur om hulle aan Sy genade te herinner – hoe Hy hulle uit Egipte uitgelei het en hulle beveel het om nie die gode van die Amoriete te vrees nie – maar hulle het nie na Sy stem geluister nie. Verse 11–16 (Die Engel van die Here Verskyn): Die Engel van die Here het gekom en onder 'n eikeboom by Ofra gaan sit, wat aan Joas, die Abiësriet, behoort het. Sy seun, Gideon , was besig om koring by die wynpers te dors om dit vir die Midianiete weg te steek. Die Engel het verklaar: "Die Here is met jou, dapper held." Gideon het dit bevraagteken en gewys op Israel se armoede en sy eie lae status in sy vader se huis. Die Here het hom verseker en gesê: "Ek sal sekerlik met jou wees." Verse 17–24 (Die Teken van Aanvaarding): Gideon het gevra vir 'n teken om te bewys dat dit werklik God was wat gepraat het, en vleis en ongesuurde koeke voorberei het. Toe die Engel die offer met die punt van sy staf aanraak, het vuur uit die rots opgekom en dit verteer, en die Engel het verdwyn. Toe Gideon besef wie dit was, het hy vir sy lewe gevrees, maar die Here het vir hom gesê: "Vrede vir jou; vrees nie: jy sal nie sterwe nie." Gideon het daar 'n altaar gebou met die naam Jehova-shalom (Die Here is Vrede). Verse 25–32 (Vernietiging van die Altaar van Baäl): Daardie selfde nag het God vir Gideon gesê om sy vader se tweede bul te neem en sy vader se altaar vir Baäl af te breek, en die houtbos (Asjera) langsaan af te kap. Gideon het dit in die nag met tien dienaars gedoen uit vrees vir sy familie en die stadsmense. Toe die dorpsmense die volgende oggend ontdek is, het hulle sy dood geëis, maar Joas het hom verdedig en gesê: "Sal julle vir Baäl pleit?... laat hy vir sy eie saak pleit." As gevolg hiervan is Gideon Jerubbaäl genoem ("Laat Baäl teen hom pleit"). Verse 33–35 (Die Gees van God gee Gideon krag): Die Midianiete en Amalekiete het bymekaargekom en laer opgeslaan in die laagte van Jisreël. "Die Gees van die Here het oor Gideon gekom" (letterlik het hy hom beklee), en hy het op 'n trompet geblaas en die stamme van Abiëser, Aser, Sebulon en Naftali bymekaargemaak om Hom te volg. Verse 36–40 (Die Teken van die Vlies): Nog steeds op soek na gerusstelling, het Gideon God gevra vir 'n teken met behulp van 'n wolvlies. Eers het hy gevra vir dou net op die vlies terwyl die grond droog gebly het; God het dit toegestaan. Vervolgens het hy gevra dat die vlies droog moes wees terwyl die grond dou gehad het; God het dit ook gedoen.
6
Gideon, 'n dapper man
Hoofstuk 7: Die Verdunningde Leër en die Oorwinning oor Midian Verse 1–3 (Die Leër Verklein): Jerubbaäl (Gideon) en sy leër het naby die put van Harod kamp opgeslaan, terwyl die Midianiete noord was. God het vir Gideon gesê dat die mense te veel was , sodat Israel nie vir hulself eer bo God sou eis nie. God het Gideon opdrag gegee om aan te kondig dat enigiemand wat bang was, kon vertrek. 22 000 manne het vertrek en 10 000 agtergelaat. Verse 4–8 (Die Toets van die Water): God het gesê daar was nog te veel. Hy het vir Gideon gesê om hulle na die water af te bring, waar Hy hulle sou skei. Diegene wat die water met hulle tonge soos 'n hond gelek het (300 mans) is afgesonder. Diegene wat gekniel het om te drink, is huis toe gestuur. Met slegs 300 mans het God belowe om Midian in Gideon se hande oor te gee. Verse 9–15 (Die Midianitiese Droom): Daardie nag het God vir Gideon gesê om na die vyandelike kamp af te gaan, want Hy het dit in sy hand gegee. Vergesel deur sy dienaar Pura, het Gideon 'n Midianitiese soldaat hoor wat vir sy metgesel 'n droom vertel oor 'n garsbroodkoek wat in die laer van Midian inval en 'n tent tref sodat dit ineengestort het. Die ander soldaat het dit geïnterpreteer: "Dit is niks anders as die swaard van Gideon nie... want God het Midian in sy hand gegee." Gideon het God aanbid en met vertroue na sy manne teruggekeer. Verse 16–22 (Die Strategie van Lampe en Kruike): Gideon het die 300 manne in drie groepe verdeel. Hy het vir elke man 'n trompet, 'n leë kruik en 'n fakkel (lamp) binne-in die kruik gegee . Hulle het die kamp in die nag omsingel, die trompette geblaas, die kruike gebreek, die fakkels in hul linkerhand en trompette in hul regterhand gehou en geskreeu: "Die swaard van die Here en van Gideon." Paniek het die Midianitiese kamp beetgepak, en die Here het elke man se swaard teen sy medeman in die hele leër gerig. Verse 23–25 (Die Agtervolging): Manne van Israel uit Naftali, Aser en Manasse het die vlugtende Midianiete agternagesit. Gideon het boodskappers oor die berg Efraim gestuur om die waters voor hulle by Bet-Bara en die Jordaan te verower, en twee Midianitiese vorste, Oreb en Seëb , gevange geneem en tereggestel , wie se koppe hulle na Gideon teruggebring het.
Hoofstuk 8: Die agtervolging, die konflikte en die nadraai Verse 1–3 (’n Diplomatieke Resolusie met Efraim): Die manne van Efraim het bitterlik gekla dat hulle nie vroeër opgeroep is om te veg nie. Gideon het met nederigheid en takt gereageer: “Wat het ek nou gedoen in vergelyking met julle? Is die na-oes van Efraim nie beter as die oesjaar van Abiëser nie?” Sy sagte antwoord het hulle toorn afgeweer. Verse 4–9 (Weiering by Sukkot en Penuel): Gideon en sy uitgeputte 300 manne het die Jordaanrivier oorgesteek in 'n jaagtog teen die oorblywende Midianitiese konings, Seba en Salmuna. Hulle het die ouderlinge van Sukkot en Penuel vir brood gevra om die moeg troepe te voed, maar die leiers het Gideon gespot en geweier en gesê dat hulle die konings nog nie gevange geneem het nie. Gideon het hulle gewaarsku dat hy sou terugkeer om hulle met dorings en distels te straf. Verse 10–17 (Straf en Gevangename): Gideon het die oorblywende Midianitiese leër verras en konings Seba en Salmunna gevange geneem . Met sy terugkeer het hy die ouderlinge van Sukkot met woestyndorings en distels gedissiplineer, en hy het die toring van Penuel afgebreek en die manne van die stad doodgemaak.
7
Gideon, 'n dapper man
Verse 18–21 (Die lot van die konings): Gideon het vir Seba en Salmunna gevra watter soort manne hulle by Tabor doodgemaak het, en ontdek dat hulle sy eie broers was. Hy het sy oudste seun, Jeter, beveel om hulle dood te maak, maar die seun was bang omdat hy nog jonk was. Die twee konings het Gideon toe gevra om hulle self dood te maak, en Gideon het hulle doodgemaak deur die sekelmaanversierings van hulle kamele se nekke af te neem. Verse 22–27 (Die Goue Efod en Israel se Ondergang): Israel het probeer om Gideon en sy afstammelinge erflike heersers te maak, maar Gideon het ferm geweier en verklaar: "Die Here sal oor julle heers." Gideon het egter 'n versoek gerig: dat elke man hom 'n oorring uit hulle buit moet gee. Hy het 1 755 sikkels goud versamel en 'n efod gemaak en dit in sy stad Ofra geplaas. Tragies genoeg het die hele Israel daar agter dit aan gehoereer , en dit het 'n strik vir Gideon en sy huis geword. Verse 28–35 (Gideon se dood en Israel se vergetelheid): Midian is onderwerp, en die land het 40 jaar lank rus gehad gedurende Gideon se leeftyd. Gideon is op 'n goeie ouderdom oorlede en is begrawe in die graf van sy vader Joas. Onmiddellik na sy dood het die Israeliete teruggekeer na geestelike owerspel, Baäl-Berit aanbid en versuim om vriendelikheid aan die huis van Jerubbaäl (Gideon) te bewys vir al die goeie wat hy gedoen het.
Belangrike lesse uit die verhaal van Gideon God Gebruik die Onwaarskynlike en die Swakke: Gideon het begin deur in vrees weg te kruip en sy klan as die swakste in Manasse beskou. God het doelbewus sy leër van 32 000 tot 300 verminder om te bewys dat oorwinning van goddelike krag kom, nie menslike mag nie. Geduld met menslike twyfel: God het Gideon se diep onsekerhede en versoeke vir tekens (die vuur en die vlies) met ongelooflike geduld en genade tegemoetgegaan en sy geloof stap vir stap sagkens opgebou. Ware Leierskap Behels Nederigheid: Gideon het brose stampolitiek suksesvol bestuur (om die Efraimiete te paai) en koninklike mag botweg geweier, en erken dat God alleen oor Israel moes heers. Die Gevaar van Kompromie in Sukses: Ten spyte van sy ongelooflike oorwinnings, het Gideon se skepping van die goue efod 'n geestelike lokval (afgodery) vir sy familie en nasie geword, wat bewys dat geestelike waaksaamheid selfs – en veral – na 'n groot triomf nodig is.
8