23:59
Verhalen van senioren over een kans die ze bijna hadden gemist, verzameld door leerlingen van het Odulphus.
Introductie De deadline staat al weken in je agenda. Je hebt alles ingevuld en gedubbelcheckt. Nog één klik. Maar dan zie je het. Eén vakje vergeten! En daar moet je ook nog iets voor opzoeken. De seconden tikken weg. Je kan jezelf wel voor je kop slaan. Je kijkt naar de klok. Ga je het redden? De afgelopen weken gingen leerlingen van Odulphus in gesprek met senioren over het thema Een kans die ik bijna had gemist. Was het twijfel, pech, of pas laat in actie komen? En wat gebeurde er toen ze de kans toch nog grepen? De gesprekken vormden het eerste deel van MDT Cultuur & Kunst. Dit programma daagt jongeren uit om meer van anderen te leren dan ze verwachten. Hiervoor gingen de leerlingen in gesprek met senioren, die we ‘vertellers’ noemen, om verborgen kennis, ervaringen en verhalen te ontdekken. In dit magazine vind je de verhalen die de leerlingen op het spoor zijn gekomen en de beelden die ze daarbij gemaakt hebben tijdens de fotografieworkshop. De verhalen zijn geschreven door de jongeren tijdens de schrijfworkshop en soms (naderhand) nog aangevuld door de vertellers. Er staat nog meer te gebeuren. In het tweede deel van het programma maken de jongeren korte films op basis van de gevonden verhalen. We zijn nu al benieuwd naar het eindresultaat en zien uit naar de eindpresentatie, waar ook weer alle vertellers voor worden uitgenodigd. Maar eerst… 23:59!
Marjo ten Tuijnte Van nét niet goed genoeg naar 50 jaar lang levens redden. Ze heeft precies het karakter dat je
Elke maand was er een klassenfeest
zou verwachten van iemand die in
en ook Sinterklaas vierden ze
de zorg werkt. Met de altijd
samen. Marjo voelde zich thuis en
positieve instelling die Marjo ten
de opleiding verliep goed. Toch was
Tuijnte met zich meedraagt,
er één monster dat haar niet losliet:
fleurt ze de hele IC-afdeling op en
de natuurkundetoets. En die toets
neemt ze iedereen, waaronder haar
kwam dichtbij. De toets stond al
studenten op het mbo, met zich
bijna voor de deur en ze moest het
mee. Marjo is een onuitputtelijke,
halen. Zo niet, dan was haar
sympathieke 70-jarige Schiedamse
toekomst nog onzeker en was het
vrouw. Ze is de liefde van haar leven
klaar met de gezelligheid.
tegengekomen op een feestje in Tilburg en is toen in Tilburg blijven
Wat dagen passeerden en toen was
wonen samen met haar man.
het moment daar: de toets.
Ze heeft inmiddels ook vier
Marjo keek naar de eerste opgave,
kinderen en bijna twee
en keek naar de eerste opgave,
kleinkinderen en heeft laatst helaas
en opnieuw. Ze snapte er geen
afscheid moeten nemen van haar
sikkepit van. De tweede opgave was
man.
net zo erg. Om haar heen schreven haar klasgenoten rustig door.
Marjo wist één ding in haar leven
Marjo staarde naar haar lege papier.
zeker: ze moest en zou in de zorg
'Het is erop of eronder', dacht ze.
werken. Als een echt mensenmens
De klok tikte door. De klok tikte
wilde ze anderen ondersteunen.
door en elke minuut voelde als een
Maar in natuurkunde was ze geen
seconde. Ze dacht aan haar droom
ster; ze had bijna haar kans gemist.
om verpleegkundige te worden en alles wat ze ervoor had opgebouwd.
Het was eind jaren zeventig, in de
Alles kon in een halfuurtje
periode tijdens haar opleiding.
verdwijnen door één toets waar ze
Marjo zat in een gezellige klas van
niets van begreep. Haar hoofd was
zo'n twintig studenten. Drie weken
leeg en toen liep Corine van der
liepen ze stage en daarna gingen ze
Hout langs haar tafel, een vriendin
een week naar school.
van Marjo.
Een klein, opgevouwen briefje viel
De druk, chaos en
op haar tafel. Er stonden alle
onvoorspelbaarheid van de eerste
antwoorden op. Marjo keek op,
hulp vroegen enorm veel van haar.
maar Corien liep alweer door alsof
Er kon elk moment weer een
er niets gebeurd was. Marjo haalde
nieuwe patiënt binnenkomen en er
de toets en mocht verder met haar
was geen limiet aan het aantal
opleiding.
patiënten dat ze tegelijk konden behandelen. Daarom heeft ze
Het diploma volgde en daarmee
uiteindelijk besloten om op de
begon haar loopbaan in het
intensive care te gaan werken.
ziekenhuis. Ze werkte jarenlang op
Daar hadden ze maximaal 8
de eerste hulp. Daar wist ze
bedden tegelijk en was de
's ochtends nooit wat de dag zou
werkdruk veel minder.
brengen. In de ene kamer lag iemand met een erg gebroken
Naast haar werk op de IC begon
sleutelbeen, in de andere moest
Marjo les te geven. Drie dagen
een kind gehecht worden.
werkte ze op de IC en drie dagen
Marjo kon goed met deze druk
voor de klas. Ze gaf zelfs medisch
omgaan. Met een grapje haalde ze
rekenen. Dat was bijzonder,
de spanning weg, ook bij de boze
want rekenen had ze vroeger juist
patiënten. Toen een man zei dat hij
moeilijk gevonden. Haar zoon legde
door het lange wachten wel kon
de stof aan haar uit. Zo ontdekte ze
doodgaan, zei ze: 'Waarschuw me
dat het helemaal niet zo moeilijk
dan maar, dan halen we u meteen
was. Als studenten in het derde jaar
binnen.' Hij lag in een deuk.
wilden stoppen, moedigde ze hen
Twee keer werd ze gevraagd om
aan om door te zetten. Ze vond het
teamleider te worden; daar
zonde om zo dicht bij het diploma
antwoordde ze twee keer nee op.
op te geven.
Ze stond liever naast haar collega's dan boven hen.
Marjo deed vaak meer dan er van
Er waren echter een paar situaties
haar gevraagd werd. Op een dag
waar ze na een tijdje niet meer mee
zou bij een ernstig zieke man de
om kon gaan.
behandeling worden gestopt.
Marjo zag dat zijn zonen al naar huis
Dit bracht ze allemaal ook mee naar
waren gegaan. Ze adviseerde zijn
haar werk als leraar op het mbo en
vrouw om hen te bellen en niet te
als mentor was ze altijd
denken aan hoe vermoeid ze waren.
aanspreekbaar en meedenkend
De zonen kwamen razendsnel
met de leerlingen. Kortom, ze stond
terug en konden nog afscheid
voor iedereen klaar, waar en
nemen. Later kreeg Marjo van de
wanneer dan ook. Zowel als
vrouw een brief en bonbons om
verpleegkundige als leraar ging ze
haar te bedanken.
voor iedereen een stapje verder. Om dit ook aan ons over te
Ook een meisje uit haar klas vergat
brengen, gaf ze ons een goede raad
ze nooit. Het meisje was 's nachts
mee. Een streven, een levensles die
van huis weggelopen en had de
geldt voor alle jongeren die al hun
hele nacht op straat doorgebracht.
kansen nog moeten ontdekken en
Haar moeder was overleden en
binnenkort echt bij gaan dragen
thuis ging het niet goed. Marjo gaf
aan de maatschappij.
haar telefoonnummer en liet haar bij haar slapen, totdat ze ergens
'Als je meer doet dan er van je
veilig kon verblijven.
verwacht wordt, dan maak je de situatie van mensen om je heen een
Marjo is exact de persoon die wij
stuk makkelijker.' Daarnaast gaf ze
hadden ontmoet en nog zoveel
ook nog adviezen, zoals: 'Luister
meer: energiek en volhardend,
naar je hart, ga voor je doelen en sta
maar ook medelevend en
zelf achter je beslissingen.'
sympathiek. Haar inzet en nuchtere
Geven om de mensen om je heen,
denken hebben ervoor gezorgd dat
je familie, je vrienden en zeker de
er een enorm gat zou vallen toen ze
mensen waarmee je werkt. Er voor
uiteindelijk met pensioen ging.
elkaar zijn en elkaar kunnen opvangen door ook sterk in je
Een praatje maken met de
schoenen te staan, dat is waar alles
patiënten en echt onder de mensen
om draait.
blijven, maakt haar een echt sociaal dier.
Door: Ismaël, Camiel, Abel, Tobias & Hugo
Frans van Aarle Niet geschoten is altijd mis Frans van Aarle, een man van vele
In zijn jongere jaren zat hij op de
eigenschappen en ambities.
middelbare school Theresia.
Zo heeft hij lange tijd bij de jeugd
Hij behoorde tot de eerste lichting
van Willem II gevoetbald en is hij nu
geslaagde jongens; Theresia was
een trouwe supporter. Hij heeft nog
voorheen namelijk een
geen thuiswedstrijd gemist!
meisjesschool. Hij was in mei 1978
Een andere grote passie van Frans
geslaagd en heeft toen een halfjaar
is het beschermen van zelfstandige
in een bakkerij gewerkt.
ondernemers. ‘Ik wil altijd de kleine
In december werd hij opgeroepen
bedrijfjes beschermen tegen de
en is toen het leger ingegaan.
grote supermachten’, vertelt hij met
Zo heeft hij bijna twee jaar in het
passie. Van jongs af aan werkte hij al
leger gezeten, wat uiteindelijk een
bij zijn ouders in hun fotobedrijf en
heel nuttige periode is geweest.
kreeg zo de visie van zijn ouders
‘Daar heb je wel de tijd om rustig
mee om altijd de kleinere bedrijven
eens na te denken wat je wilt met je
te ondersteunen. Het was dan ook
toekomst’, zegt Frans.
vanzelfsprekend dat hij uiteindelijk het bedrijf overnam.
Tijd om na te denken had Frans niet bij de vraag of hij penningmeester
Een passie van Frans is voetbal.
wilde worden. Om half elf 's avonds
Hij voetbalde bij Willem II sinds de
in 1980 werd Frans gebeld door zijn
pupillen. Hij was er redelijk goed in,
vader met de vraag of hij
maar heeft nooit het betaalde
penningmeester van de
voetbal gehaald. Frans mocht wel
winkeliersvereniging van de
meedoen met sommige
Korvelseweg wilde worden.
oefenwedstrijden, maar heeft nooit
Met deze vraag is de politieke
in het eerste gevoetbald.
carrière van Frans begonnen.
Frans heeft tot zijn 22ste gevoetbald
De eerste gedachte van Frans was:
bij Willem II. Nu is hij vooral fan van
‘Ik ben de sjaak.’
de Tilburgse club en mist hij geen enkele thuiswedstrijd.
Uiteindelijk is de rol van
De burgers hadden besloten dat
penningmeester toch uitgegroeid
het shoppingcenter er niet zou
van secretaris tot voorzitter van de
komen. 52% was tegen en 48% was
winkeliersvereniging Korvelseweg.
ervoor. Na dit succes sloot Frans
Omdat Frans het zo goed deed als
zich aan bij het CDA in Tilburg, maar
voorzitter van de
toen het CDA 180 graden draaide
winkeliersvereniging Korvelseweg,
over een vergelijkbaar politiek
is hij gevraagd om voorzitter te
standpunt, verliet Frans het CDA en
worden van de Ondernemers
richtte hij zijn eigen partij op,
Federatie Tilburg (OFT).
namelijk Lokaal Tilburg.
Dit brengt ons naar de volgende
Naast zijn politieke carrière runde
grote gebeurtenis in het leven van
Frans een keten van fotowinkels.
Frans. In de periode dat Frans
Het begon allemaal met de
voorzitter was van de
fotografiewinkel van zijn vader.
ondernemersfederatie Tilburg,
Eerst was hij mede-eigenaar van de
wilde een grote Canadese
VOF en daarna is hij zelf
projectontwikkelaar samen met een
verdergegaan met de winkel.
Amerikaanse partner om een
Ze hadden een contract met Fuji en
winkelcentrum van wel 50
ze openden meerdere winkels in de
voetbalvelden aan te leggen aan de
omgeving van Tilburg, zoals in
noordkant van Tilburg. Frans streed
Hilvarenbeek en Goirle.
ervoor om er een stokje voor te steken, want hij wist wat er zou
Als kind hielp Frans vooral in de
gebeuren als dat er wel zou komen.
afwerking met het snijden en
‘In Amerika was dat namelijk al
spoelen van foto's. Na de overgang
gebeurd’, vertelt Frans. ‘Daar gingen
van analoge naar digitale foto's is
alle kleine bedrijven failliet.’
het laboratorium in de achtertuin
Dat ging Frans niet zomaar laten
weggehaald. De winkels waren zo'n
gebeuren in Tilburg, dus Frans heeft
succes door hun succesformule:
gestreden en gestreden totdat de
's ochtends foto's maken,
gemeente Tilburg een referendum
's middags ophalen.
aan de burgers gaf.
Er is nog gekeken naar verdere uitbreiding van winkels, zoals een nieuwe winkel in Loon op Zand. Maar zo groot is het uiteindelijk niet geworden. Op het hoogtepunt had Frans 17 man personeel in verschillende winkels. Frans heeft zijn hele leven lang hard gewerkt en alle kansen gepakt die hij kon pakken. Zo heeft hij uiteindelijk meerdere winkels gehad en tegelijkertijd ook een belangrijke rol in de Tilburgse politiek gespeeld. Frans is uitgegroeid van penningmeester tot uiteindelijk oprichter van zijn eigen lokale politieke partij, Lokaal Tilburg. Wij zien Frans dus als een goed voorbeeld voor de jeugd om gewoon alle kansen te pakken die er te pakken zijn. Niet geschoten is altijd mis!
Door: Lars, Luuk, Jesse & Joshua
Anki Visscher Een reis naar het verleden Anki Visscher is 66 jaar en woont in
In het interview vertelde ze over de
de Reeshof. Toen we aankwamen,
twee momenten in haar leven die
deed haar man open en riep ze al
haar geïnteresseerd maakten in
dat we gezellig binnen mochten
haar verleden.
komen. Ze had een bril op en maakte af en toe een grapje.
Wat denken met je kan doen
Ze vertelde over haar zoon en
Allereerst was er een meditatieve
dochter en dat haar zoon is
sessie met haar nicht. Door middel
meegereisd naar Indonesië.
van een bepaalde techniek kwamen
Haar dochter is bevallen vlak voor
er bepaalde gedachten naar boven
de reis. We kwamen aan en waren
en stond ze stil bij het feit dat ze
benieuwd naar hoe het interview
vernoemd is naar haar tante, die op
zou gaan over de kans die ze bijna
zesjarige leeftijd overleed in een
had gemist. Met haar gastvrijheid
jappenkamp. Ze vertelde dat haar
en glimlach op haar gezicht luidde
naam bedoeld is om haar tante te
ze haar verhaal in. Voordat we het
eren, maar toch kwam de gedachte
wisten, waren we anderhalf uur
“Ik ben niet de vervanger van…” naar
verder met een interessant verhaal
boven. Op dat moment begon het
over haar Indische roots.
nadenken over haar Indische achtergrond en wat haar
Heden en verleden
achtergrond voor haar betekent.
Anki woont samen met haar man in een groene buurt en is zeer
Soms zijn het de gesprekken met
tevreden met waar ze leeft.
anderen die je aan het denken
Door haar leven heeft ze
zetten over jezelf.
verschillende dingen meegemaakt
Een paar jaar geleden is Anki met
die haar lieten nadenken over
oude studiegenoten een weekendje
haar bestaan. Ze groeide op in
weg geweest naar Frankrijk. Op de
Nederland, maar toch ligt haar
terugweg van Parijs raakte ze met
familieverleden ook in
haar vriendinnen in een diep
Indonesië.
gesprek over persoonlijke ontwikkeling en afkomst.
Haar vriendin vertelde over haar
Ook zat er een zakdoek in met de
eigen verleden en afkomst,
naam van het kamp en een boekje
waardoor Anki ook begon na te
waarin ze hadden geknutseld.
denken over haar eigen
Dit heeft veel emotionele waarde
familiegeschiedenis.
voor Anki en het was voor ons
Ze merkte dat ze zelf eigenlijk ook
bijzonder om zoiets te mogen zien.
erg nieuwsgierig was naar haar Indische roots. Dit gesprek
Een speciale kans
was, net als de meditatieve sessie
Na een tijdje met vragen, mooie en
met haar nicht, een moment
interessante antwoorden en wat
waarop ze zich realiseerde
feitjes tussendoor rondde Anki haar
dat ze dieper in haar eigen verleden
verhaal af. ‘Er zijn dingen die in je
wilde gaan.
leven gebeuren, die je oppikt en die voor jou persoonlijk belangrijk zijn.
Gedachten omzetten in acties
Ook zijn er kansen die je kunt
Na een tijdje begonnen de
missen als je hetzelfde leven als
nieuwsgierigheden langzamerhand
iedereen leidt.’ De reis was het
groter te worden en hakte ze
waard, maar Anki zou niet zomaar
de knoop door om te ontdekken of
weer zo’n verre reis maken,
Indonesië ook als een echt thuis
want toch blijft het eigen
voelde. Samen met haar
thuisplekje het fijnst. ‘Je moet soms
zoon en haar man is ze naar Java
gewoon ergens naartoe en voelen
gegaan en daar hebben ze
wat het met je doet en dat is het.’
verschillende plekken bezocht,
Anki is blij met de kans die ze heeft
waaronder het graf van haar tante,
gepakt en is dankbaar dat ze
die op zesjarige leeftijd is overleden
dichter bij de wereld van haar
in het jappenkamp. Anki heeft ook
familie en vooral van haar vader
een mooi doosje mogen ontvangen
is gekomen.
met spullen uit die tijd, onder andere kleren van haar tante, maar ook van haar vader, die ze in die tijd droegen.
Door: Lise, Pem, Sophie & Flore
‘Er zijn kansen die je kunt missen als je hetzelfde leven als iedereen leidt.’ Anki Visscher
Paul van Dommelen Van bakker naar brouwer Hoe Paul de grootste keuze van zijn
Hij had niets specifieks met
leven gemaakt heeft.
Heineken, maar hij had ook geen
Na de eerste vraag kwam hij al los:
zin om, als hij voor de douane zou
'Een echte gezellige gozer, die Paul',
werken, in Nederland geplaatst te
vond onze mede-interviewer
worden. Hij zou dan zijn gezin en
Romme over dhr. Van Dommelen.
twee Sint-Bernards achter moeten
Hij had echt een prachtig verhaal te
laten. 'Voor beiden had ik niet de
vertellen. Hij sprak over reizen en
vaardigheden of voorkeur.'
zijn baan, over bakkerijen en over zijn ene vrije weekend elke maand.
Heineken of douane, een lastige
Een échte man van de wereld dus.
keuze?
Finn, Romme, Loek en Robin
Wat uiteindelijk zijn keuze had
hebben dhr. Van Dommelen op
vastgesteld, was weer een ander
maandag 13 oktober geïnterviewd
nieuwsartikel dat zijn vrouw had
en diepgaande vragen gesteld over
gezien. Er stond namelijk in de
het thema ‘een kans die ik bijna had
krant dat er twee douaniers waren
gemist’.
neergeschoten. Zijn vrouw vond het dan helemaal niks dat Paul in
Heineken of douane, hoe hij er was
dezelfde positie zou staan als die
gekomen
mensen, dus heeft ze hem
Zo was dus een van zijn
overtuigd om toch maar bij
belangrijkste keuzes voor welke
Heineken te gaan werken. Hij belde
baan hij zou gaan. Op een gegeven
met een smoesje naar het
moment stond hij voor de keuze
sollicitatiebureau om de sollicitatie
tussen twee banen. Zo wilde hij al
af te zeggen. Zo is hij dus
graag gaan werken bij de douane.
uiteindelijk bij Heineken
Maar net toen het leek alsof er geen
terechtgekomen, wat hij ook niet
concurrentie was voor de baan,
heel erg vond, want nu had hij
las zijn vrouw een artikel in de krant:
korting op Heineken, en hij is echt
'Mensen gezocht bij Heineken.'
gegroeid in het bedrijf. Hij heeft er
En dat leek Paul ook wel iets,
30 jaar gewerkt en, komend van de
dus ging hij solliciteren voor beide
bodem van de ladder, is hij
banen.
helemaal uitgegroeid tot brouwer.
En dit is ook niet zomaar gekomen,
'Ik ben nog te fit, ik rijd zelf wel.'
want hij heeft echt gebikkeld door
Paul heeft verteld over de reizen die
(avond)cursussen te nemen.
hij door de jaren heen heeft
Dus zijn avontuur naar een baan
gemaakt met verschillende cruises,
hebben is niet zomaar gebeurd en
naar onder andere Engeland,
het was dus ook echt een avontuur
Schotland en het prachtige Ierland.
dat het navertellen waard was.
Wat hem het meest onder de indruk maakte, was IJsland, met zijn
Het begin van zijn carrière
prachtige watervallen en
Hij had geen broers of zussen,
omgevingen. Reizen is altijd een
wat bijzonder was voor die tijd.
van zijn grootste passies geweest.
Daarom was hij dus de persoon die
Hij vertelde dat hij een maatje had
zijn vader moest helpen in de
met wie hij samen een bucketlist
bakkerij. Hij had namelijk verder
rond de wereld zou afvinken.
niets te zeggen. De dagen
Helaas is zij pas overleden,
begonnen vroeg voor hem toen hij
maar kijkt Paul met alle plezier
daar moest werken, want hij moest
terug op hun mooie reizen samen.
wel op tijd het brood bij iedereen
Desalniettemin wilde hij dit niet
krijgen. Zo heeft hij bijvoorbeeld
alleen afmaken, want alleen reizen
meegemaakt dat hij om vier uur 's
lijkt voor hem een heel andere,
nachts thuiskwam en zijn vader zei:
onprettige ervaring. Een soloreis
'Je bent mooi op tijd.' Hij werd
met anderen in een rondrijdende
hiervan gered door de militaire
bus was daarnaast ook geen optie
dienstplicht. Hij heeft anderhalf jaar
voor hem: 'Ik wilde wel, maar alleen
in het leger gezeten. Hij werkte toen
zou ik het nooit gedaan hebben.'
met een vijfploegendienst. Dit betekent dat hij maar een
Terugblik
weekend in de vijf weken vrij had.
Als Paul terugkijkt, is hij blij dat hij
'Ik ben ook wel voor gek verklaard,
zijn gevoel heeft gevolgd. Geld was
hoor.' Hij vindt zelf dat de militaire
niet waar je voor moest gaan.
dienstplicht terug moet komen,
Volgens hem moet je doen waar je
omdat het deze generatie dan weer
hart ligt en niet blijven twijfelen.
wat discipline leert.
Hij benadrukt dat doorzettingsvermogen belangrijk is. Als hij destijds geen cursussen had gevolgd of niet voor Heineken had gekozen, was zijn leven heel anders verlopen. Hoewel hij geen spijt heeft gehad van zijn keuzes, had hij graag meer van de wereld willen zien. Je moet ervoor gaan: 'Je kan altijd stil blijven zitten, maar je kan ook wel wat doen.' Niet wachten, geen gedoe, gewoon naar je hart luisteren. Het leven is helaas kort en je moet er alles uithalen. Zijn belangrijkste advies is daarom duidelijk: 'Gewoon gaan doen. Niet twijfelen. Luister naar je hart en ga op je gevoel af.' Volgens Paul kun je plannen maken, maar zal niets écht op rolletjes lopen. Pak die kans dan, pas je aan en ga door.
Door: Loek, Finn, Romme & Robin
Jaenette Nuiten Een studie bepaalt niet altijd je toekomst Wij hebben een interview gedaan
Haar vader is opnieuw getrouwd
met Jeanette Nuiten. Ze is ongeveer
met een vrouw op wie hij
83 jaar jong en ze heeft ons veel
smoorverliefd was. Dit werd
verteld over haar verleden.
Jeanettes stiefmoeder. Zij bleek
Ze woont in een
toch niet zo goed te zijn als haar
appartementencomplex in Tilburg
vader haar had voorgesteld.
en heeft veel boeken over
Ze bracht haar eigen dochter met
geschiedenis in haar boekenkast.
zich mee: Joke. Ze kwamen wonen
Ze las deze graag voor haar plezier,
in het huis van Jeanette's vader.
maar ook als werk om haar kennis
Joke werd altijd voorgetrokken en
uit te breiden. Mevrouw is de
voor Jeanette was er altijd te weinig
langste bewoner van de flat,
tijd door de stiefmoeder. Dit is zo
ongeveer 40 jaar nu al. Ze heeft
erg geworden dat ze Jeanette van
helaas niet kunnen studeren.
de middelbare school haalde,
Mevrouw zei: 'Ik voelde me nooit
zodat Joke een opleiding kon
eerlijk behandeld thuis.'
volgen. Haar vader wilde het niet
Mevrouw heeft nooit de kans gehad
inzien.
om te studeren. Ze heeft heel lang in Duitsland gewoond. Toen ze
Na anderhalf jaar onterechte
teruggekomen is, heeft ze een
behandeling thuis heeft Jeanettes
opleiding gedaan om reisgids te
broer haar weggehaald.
worden. Door dit beroep heeft zij
Destijds was ze 14 jaar oud. Ze heeft
toch haar kennis over de
een tijdje bij haar broer en daarna
geschiedenis kunnen delen en
bij haar zus gewoond. Ze wist niet
heeft ze veel landen bezocht.
wat ze wilde. Haar droom om geschiedenis te studeren was al ver
Op 12-jarige leeftijd is Jeanettes
te zoeken. Ze heeft in Noordwijk in
moeder overleden. Dit draagt ze
de horeca gewerkt. Daar ontmoette
nog steeds met zich mee. Sindsdien
ze een Duits stel waarmee ze mee
is het bergafwaarts gegaan met
naar de stad Bonn in Duitsland is
haar. Ze was nog de enige thuis,
gegaan. Jeanette heeft 25 jaar in
omdat ze de jongste was.
Duitsland gewoond, onder andere in Keulen.
Hier heeft ze verschillende
Ze heeft ondanks haar
opleidingen tot
dieptepunten toch het beste uit
schoonheidsspecialiste gevolgd.
zichzelf naar boven gehaald.
In 1986 is ze teruggegaan naar
Je moet altijd een optimistische kijk
Nederland, naar het appartement
op het leven hebben. Dit hebben wij
waar ze tot de dag van vandaag
van mevrouw geleerd. Het was een
woont.
gezellig gesprek en iedereen had het naar zijn zin. Wat wij hebben
Jeanette heeft toen een opleiding
geleerd van onze verteller, is dat je
gedaan om reisgids te worden.
altijd je dromen achterna moet
Nadat ze haar diploma had gehaald,
gaan en moet blijven doen wat je
is ze gelijk gebeld met de vraag of
leuk vindt.
ze de volgende dag naar Griekenland wilde om een tour te leiden. In haar jaren als reisgids heeft ze veel landen bezocht, boeken gelezen en haar kennis verspreid onder nieuwsgierige reizigers. Het heeft dus toch wel goed uitgepakt om te doen wat ze altijd al leuk heeft gevonden. Haar kans om te doen wat ze leuk vond, heeft ze dus gemist door haar moeilijke jeugd, maar ze heeft het later toch weer creatief opgepakt. Kortom, de moraal van Jeanette's levensverhaal is dat je altijd moet blijven doen wat je leuk vindt. Je moet altijd je dromen achterna gaan en je kennis uitbreiden op het gebied dat je leuk vindt.
Door: Andrej, Justus, Hugo, Eray & Moessa
Annie van de Ven Een kans met grote voordelen voor de toekomst 'Ze komen niet vaak op je pad,
Hierdoor lag de keuze bij Annie en
maar als zulke mooie kansen op je
Frans. Het was een oud huis in een
pad komen, moet je die grijpen',
rustige buurt in Udenhout. Het huis
vertelde Annie van de Ven (77) uit
moest wel worden opgeknapt,
Udenhout. Annie staat positief in
wat meerdere jaren zou kosten.
het leven en brengt graag tijd door met haar grote familie, die bestaat
11 jaar geleden hebben ze toch hun
uit 5 kinderen en 19 kleinkinderen.
kans gepakt. Ze hebben de voor-
Ze is een vrouw die je vriendelijk
en nadelen goed moeten afwegen.
ontvangt en graag vertelt over haar
Het huis was goed toekomstgericht,
verhaal. Ze stelde zich meteen
er was namelijk een badkamer en
netjes voor en bood gelijk wat
slaapkamer op de begane grond,
lekkers aan. Je voelde je gelijk
wat heel fijn zou zijn als ze ouder
welkom in haar huis. Waar ze
zouden worden en dus bijvoorbeeld
vroeger in een verzorgingstehuis
niet meer de trap op zouden
werkte, vindt ze het nu leuk om
kunnen. Maar ze woonden ook heel
bezig te zijn in de tuin en lekker in
mooi in hun oude huis en hadden
beweging te blijven. Annie heeft
daar veel herinneringen aan.
voor veel kansen in haar leven
Het nieuwe huis had dan ook jaren
gestaan, maar dit was een kans
aan verbouwing nodig, wat veel tijd
waarvan ze 11 jaar geleden niet
en geld zou kosten.
zeker wist of ze deze moest nemen. Maar de voordelen wogen Maar liefst 47 jaar heeft Annie aan
uiteindelijk zwaarder dan de
een drukke straat in Udenhout
nadelen. En dus besloten Annie en
gewoond, samen met haar man
Frans om het traject van de
Frans en haar 5 kinderen, die daar
verbouwing in te gaan. 11 jaar
zijn opgegroeid. Toen het huis van
geleden waren ze begonnen met
haar schoonouders leeg kwam te
verbouwen. Ze hebben het hele
staan, stonden Annie en Frans voor
huis zelf verbouwd, denk hierbij aan
een lastige keuze. De rest van de
de keuken, slaapkamer en
familie had geen interesse in het
badkamer, maar ook aan de isolatie
huis.
van het huis.
Dit traject heeft uiteindelijk 5 jaar
Vooral na de hartoperatie is ze
geduurd. Hun oude huis was dicht
erachter gekomen hoe blij ze is dat
bij de nieuwe woning, waardoor ze
ze deze kans uiteindelijk heeft
rustig aan hebben gedaan met het
gepakt. We zullen dit in ons
verhuizen.
achterhoofd houden als we zelf voor zulke grote kansen komen te staan.
Nu wonen ze al 6 jaar heel gelukkig in de nieuwe woning in de rustgevende omgeving, maar er was een periode waarin het niet heel goed ging met Annie. Toen ze ongeveer 1 jaar in de nieuwe woning zaten, heeft Annie een hartoperatie ondergaan, wat een heftig herstel met zich meebracht. Gelukkig kon ze in de nieuwe woning vooral op de benedenverdieping blijven doordat de badkamer en de slaapkamer op de begane grond zaten. Dit zou een heel ander verhaal zijn geweest als ze nog in de oude woning had gezeten. Na een heel fijn en gezellig gesprek met Annie te hebben gehad, zijn wij ook aan het denken gezet. We zijn erachter gekomen dat je moet nadenken over de toekomst, want je leven kan zomaar ineens veranderen, ook al kan je daar niet altijd invloed op hebben.
Door: Noor, Noor, Arjella, Eve & Lieke
‘Ze komen niet vaak op je pad, maar als zulke mooie kansen op je pad komen, moet je die grijpen.’ Annie van de Ven
Rian van Nuys De boot die alles veranderde Rian ontsnapte op een haar na aan
Namelijk de dingen die je vaker
de dood. Het leven in het
hoort van anderen die het hebben
jappenkamp op Java was
overleefd, zoals urenlang rechtop in
verschrikkelijk en uitzichtloos,
de zon staan zonder om te mogen
maar toch kwam er op een dag een
vallen. Gelukkig was haar moeder
wending aan haar verhaal.
erg dapper en heeft ze bij erge honger een krop sla van het land
Van 1942 tot 1945 namen de
gestolen om haar kinderen te
Japanners de macht over in
voeden. Ook op andere manieren
Nederlands-Indië van het
probeerde ze aan eten te komen,
Nederlands-Indisch leger.
zo bakte ze kikkers op een strijkijzer.
De mannen werden gescheiden van de vrouwen en zo ook dus Rian.
Het Rode Kruis heeft ervoor
Zij kwam samen met haar moeder
gezorgd dat haar vader,
in een apart kamp. Er werd in 1945
haar moeder en Rian na de oorlog
een einde gemaakt aan de oorlog
werden herenigd. Ze kregen de
door 2 atoombommen op 2
kans om met een
verschillende steden in Japan.
Vliegtuigmoederschip te vertrekken uit Nederlands-Indië naar
Rian komt oorspronkelijk uit
Nederland. Dat was nog best
Nederlands-Indië en werd geboren
spannend, maar het is gelukt en het
in Soerabija op het eiland
gezin pakte de kans om te
Java. Toen Rian 2 jaar werd,
vertrekken uit Nederlands-Indië.
kwam de Tweede Wereldoorlog op
Zonder deze kans was haar leven
een punt dat de Japanners
namelijk heel anders verlopen.
Indonesië kwamen 'bevrijden'.
Daarom is ze heel dankbaar voor
Rian heeft in de kleutertijd 4 jaar
deze kans. Ook is ze blij dat ze haar
van haar leven doorgebracht
leven kon opbouwen in Nederland
in een Jappenkamp. Zij maakte hier
en ondanks haar ervaringen alsnog
verschrikkelijke dingen mee, van
haar leven in Nederland goed heeft
haar 2e tot 8ste.
kunnen leven en is nu een gelukkig pensionado.
Rian realiseert zich dat als ze niet had kunnen vluchten en ze de kans gemist had, dat ze een vreselijke tijd had doorgemaakt. Ze is ontzettend dankbaar voor de geslaagde vluchtpoging en de kans om haar leven op te bouwen in Nederland.
Door: Pim, Joost & Cyrill
‘Ik ben ontzettend dankbaar voor de geslaagde vluchtpoging en de kans om haar leven op te bouwen in Nederland.’ Rian van Nuys
Wilma Hoogveld Vermeer Kans gekregen, kans genomen Kans is de mate van
Deze kans deed zich voor toen ze
waarschijnlijkheid dat een bepaald
begin jaren '90 werd uitgenodigd
voorval zal optreden. De wereld is
voor een sollicitatiegesprek in
veranderd: de manier van
Oisterwijk. Wat begon als een
communiceren, kennis uitwisselen
mooie mogelijkheid, liep al snel uit
en gebruiken. Maar sommige
op een stressvolle situatie. Ze was al
dingen veranderen nooit, zoals de
op weg naar haar gesprek, alles
passie die Wilma Hoogveld Vermeer
voorbereid, toen alles ineens stil lag.
had voor haar werk.
Er was een ongeluk op de snelweg en het veroorzaakte een
Aan mevrouw Hoogveld Vermeer
gigantische file. In die tijd had men
kon je de tevredenheid aflezen. Ze is
nog geen mobiele telefoons; bellen
woonachtig in Biest-Houtakker,
dat ze vertraging had opgelopen
maar een geboren Tilburger.
kon dan ook niet. Voor deze
Ze heeft altijd in Midden-Brabant
verkorte opleiding waren er heel
gewoond. Mevrouw is een
veel sollicitanten, waardoor ze het
wandelaar en loopt veel met haar
zich niet kon veroorloven te laat te
man. Ook besteedt ze graag haar
komen. Toen het duidelijk werd dat
vrije tijd aan vrijwilligerswerk in het
ze absoluut niet op tijd zou komen,
buurtcentrum en vindt ze het leuk
zag ze deze kans voor haar ogen
om kruiswoordpuzzels te maken.
wegglippen. Uiteindelijk kwam de politie, die de weg vrij wist te
De kans was bijna gemist,
maken. Toen ze dan eindelijk bij het
maar passie en toewijding leiden
gesprek aankwam, was de
tot succes
interviewer al weg. Ze nam aan dat
De passie van mevrouw lag altijd al
dat het dan was, dat ze haar kans
bij de zorg. Ze werkte eerst al een
had gemist. Bij de receptie gaf ze
tijdje in de wijkzorg met ouderen,
aan waarom ze te laat was
toen ze een kans aangeboden
gekomen en de receptionist
kreeg. Een kans om een verkorte
maakte, vanwege haar toewijding,
opleiding te doen op een heel ander
waardoor ze toch nog was komen
gebied: kraamzorg.
opdagen, een notitie.
Er werd haar beloofd dat ze haar
Bij kraamzorg horen helaas ook
later nog terug zouden bellen en ze
moeilijke situaties. Een moeder met
ging met lage verwachtingen naar
wie ze werkte, voelde haar kindje
huis.
tegen het eind van de zwangerschap niet meer bewegen
Een paar dagen later ging de
en ging na een telefoontje met de
telefoon. Ze werd opnieuw
verloskundige naar het ziekenhuis,
uitgenodigd voor een
waar ze te horen kreeg dat het
sollicitatiegesprek. Zo mocht ze
kindje helaas overleden was.
uiteindelijk, ondanks alles, toch de
De moeder moest toen dus
verkorte opleiding doen, waarna ze
bevallen van haar levenloze kindje.
nog 25 jaar met veel plezier in deze
Toen Wilma bij de ouders langs
sector heeft gewerkt.
kwam, wist ze niet wat ze moest zeggen. Ze waren namelijk wel
25 jaar aan ervaringen
ouders geworden, maar van een
In deze 25 jaar heeft mevrouw veel
dood kindje. Toen de man de deur
verschillende dingen meegemaakt.
opendeed, gaf Wilma eerlijk toe dat
Zowel mooie als lastige momenten.
ze niet wist wat ze moest zeggen.
Iets wat haar altijd is bijgebleven,
De ouders waardeerden dat ze dat
was een gezin dat, omdat ze het
erkende; ze wisten zelf ook niet wat
leven had gered van hun eerste
ze hierbij moesten voelen.
kind, haar heel graag terug wilde bij
De moeder gaf aan dat ze van
de geboorte van hun tweede kind.
tevoren dacht dat ze geen
'Sommige mensen vragen naar je
kraamzorg meer nodig zou hebben,
en anderen niet, maar dat zij
maar uiteindelijk heel blij was dat
specifiek naar mij hadden gevraagd,
Wilma was gekomen, omdat ze er
geeft zoveel waardering', vertelde
veel steun uit had gehaald.
Wilma. 'Wanneer je aan je dag begint, moet je er nooit vanuit gaan
'Iedereen verdient een kans'
dat zoiets gaat gebeuren, maar je
Als er iets is dat Wilma van haar
moet er wel rekening mee houden
carrière in de kraamzorg heeft
dat het kan gebeuren.'
geleerd, is het dat je geen vooroordelen moet hebben.
'Je moet mensen altijd de kans geven om te zijn wie ze zijn. Het is zo belangrijk waar je wieg heeft gestaan. In mijn carrière ben ik arme, onverzorgde en verwaarloosde mensen tegengekomen. Ook mensen in asielzoekerscentra krijgen kinderen; ze zijn niet voor niets hierheen gekomen.' 'Het is zo belangrijk waar je wieg heeft gestaan', licht mevrouw toe. 'Een hoogzwangere vrouw uit Syrië, wiens man was vermoord, was met haar kind naar Nederland gekomen en moest bevallen. Ze sprak geen Nederlands, maar wilde toch graag haar verhaal vertellen. Via een tolk heeft zij dit toch kunnen doen. Ook deze mensen moeten gewoon recht hebben op goede zorg, net als alle andere mensen. Je moet mensen op een open manier benaderen en ze de kans geven om hun verhaal te vertellen.'
Door: Elise, Sophie, Anya & Romy
Francy Euwe Luister naar je lichaam, voordat het te laat is Francy en Hans waren lekker op
Eenmaal in het ziekenhuis kregen
skivakantie. Toen ze eenmaal
Hans en Francy slecht nieuws te
wilden skiën, kreeg Hans een
horen: Hans had een aneurysma in
prikkelend gevoel in zijn voet.
zijn knie. Dit zorgde ervoor dat zijn
Het prikkelende gevoel kwam elke
onderbeen langzaam aan het
keer terug toen hij zijn skischoen
afsterven was. Al snel bleek het
aandeed en ging weer weg zodra
noodzakelijk dat zijn been
hij de skischoen uitdeed.
geamputeerd moest worden.
Ze dachten dat natuurlijk, omdat die skischoenen heel strak om je
Vervolgens moet Hans opnieuw
voet heen zitten. Dit waren de
leren lopen met een prothese.
eerste signalen dat er iets goed mis
Na het ziekenhuis gaat hij naar een
was.
revalidatiecentrum, waar hij leert hoe hij zo zelfstandig mogelijk kan
Twee jaar later staan Francy en
functioneren, bijvoorbeeld door te
Hans op het parkeerpleintje bij de
oefenen met douchen en opstaan
school van hun kleinkinderen om ze
uit de stoel. Het doel is om zo snel
op te halen aan het einde van de
mogelijk weer naar huis te kunnen.
schooldag. Hans probeerde het
Voor Hans is dit een ingrijpende
gaspedaal in te drukken, maar dat
periode, maar ook voor zijn
lukte niet meer. Hij had ontzettend
kinderen is het moeilijk om hun
veel pijn en begon zijn gevoel in zijn
vader zo te zien. Francy vertelt:
been te verliezen. Francy twijfelde
'Als je een stoere vader hebt die
of ze meteen 112 moest bellen,
altijd zo sportief is en alles regelt, en
dus besloot ze eerst de schoonzus
je ziet ineens een vader die eigenlijk
van haar dochter, die dokter is,
invalide is, dan is dat best heftig.
te raadplegen. Toen Francy hoorde
Nu voelt het niet meer zo, maar
dat deze pijn een slecht teken was,
toen wel. Vooral voor de kinderen is
besloot ze toch maar 112 te bellen.
dat moeilijk, om hun vader te zien struggelen.'
Als Francy de jongere generatie iets zou willen meegeven, dan is het dat je echt naar je lichaam moet luisteren. 'Raadpleeg alstublieft een dokter als je lichaam aangeeft dat er iets niet klopt.' Francy benoemde hoe Hans probeerde te blijven lopen, terwijl er al signalen waren dat er iets ernstigs aan de hand was. Daarnaast benadrukt ze hoe belangrijk het is om gezond te blijven leven, omdat je dan een grotere kans hebt op een fijn en lang leven. Veel jongeren hebben de gewoonte om te roken of alcohol te drinken zonder na te denken over de gevolgen. Wees zuinig op je lichaam, het moet nog je hele leven mee.
Door: Siem, Corné, Fabian & Enzo
Leontien Kerstens De onbekende, wijde wereld Leontien was nauwelijks te zien
toch heel ondersteunend. ‘Ik was
achter de enorme bokaal die op
ook bevoorrecht’, legt ze uit. Zo had
tafel stond. Ze legde uit dat ze deze
ze Engels op school gehad en wist
‘foeilelijke prijs’ had gewonnen bij
ze zichzelf in de taal wel te redden.
een golftoernooi. Ze was eerste geworden. ‘Ik breng hem snel terug
Ze liet haar kleine wereld achter
naar de club’, vertelde de energieke
zich en ruilde die, als enige van haar
en avontuurlijke zestiger uit de
school, in voor de grote, wijde
Blaak in Tilburg toen ze ging zitten.
wereld die in Amerika op haar stond
Het verbaasde ons dan ook niet dat
te wachten.
Leontien Kerstens een reis maakte die anderen niet aandurfden.
‘Op de dag dat ik wegging, had ik nog geen idee waar ik terecht zou
De 17-jarige Leontien liep in 1976
komen.’
door de gang van haar school, toen haar ogen vielen op een poster
Ze wist op de dag van vertrek niet
op het houten prikbord aan de
waar ze terecht zou komen.
muur. Een kleine poster waarop
Bellen was destijds te duur, dus was
stond: ‘Ga op uitwisseling naar
een brief sturen haar enige optie
Amerika!’ Een jaar lang de
om contact te kunnen houden met
mogelijkheid om op een
haar familie thuis. Tien dagen lang
onbekende plek in Amerika in een
wachtten haar ouders in
gastgezin te verblijven. Ze werd
onzekerheid op haar bericht.
meteen enthousiast, maar was
Zo lang duurde het voordat de brief
tegelijkertijd ook nerveus voor de
zou aankomen.
reactie van haar ouders, die bijna nooit verder dan Putte waren
De eerste paar weken was het erg
geweest.
wennen voor Leontien. Ze was haar traditionele Nederlandse dorpje
Ondanks haar strenge katholieke
gewend. De mensen daar hadden
opvoeding en het kleine wereldje
snel hun oordeel klaar en waren
waarin ze zich bevond, waren haar
streng gelovig.
ouders, tot haar verbazing,
In Amerika was dat heel anders:
Maar langer dan een paar weken
daar was het vrijer en waren
duurde het niet, want hier lagen
mensen heel anders in hun doen en
nog steeds haar roots. Leontien had
laten. Daarom was het voor haar in
deze kans nooit willen missen en
de eerste weken soms eenzaam,
heeft er blijvende vriendschappen
maar ze heeft geleerd goed na te
aan overgehouden.
denken, problemen op te lossen en begrip te krijgen voor andere
Welk advies wil zij meegeven aan
culturen.
mensen die bang zijn om een kans te grijpen? ‘Pak iedere kans die je
Terugblikkend op deze bijzondere
krijgt, het kan je leven zo verrijken.
ervaring vertelt ze dat ze veel
Bij twijfel, vraag jezelf af: wat is het
waardevolle en leerzame dingen
ergste dat me kan overkomen?’
heeft meegemaakt. Zo vertelde ze
‘Zorg ervoor dat je nooit spijt krijgt
hoe geweldig ze het vond dat er op
in het leven’, gaf ze ons mee toen
haar school in Amerika veel
we de deur uitliepen met nog een
aandacht werd besteed aan muziek
laatste blik op de bokaal.
en kunst. Ze speelde al een klein beetje piano en had een prachtige stem, waarmee ze de kans kreeg om die op het toneel en op de radio te laten horen. ‘Ik mocht ‘Stille nacht, heilige nacht’ zingen, in het Nederlands’, vertelde ze vol trots. Terug in Nederland was het voor haar ook weer erg wennen. Ze moest van het vrije en sprankelende leven in Amerika terug naar ‘het gewone leven’ in Nederland.
Door: Iris, Yani, Yara & Nynke
Nop van Hoof Gesprekken met Nop zijn altijd top Nop van Hoof (80), ‘un Bikse’ in hart
Er hing een voor ons onbekende
en nieren. Een man die al zijn leven
vlag in de voortuin en op de gevel
lang in Hilvarenbeek woont.
stond ‘Ut zie Gèèèl….!’ In de
Hij woont samen met zijn vrouw
volksmond betekent dit meestal dat
Angelique in een mooi huis tussen
iets overvol, superdruk of bomvol
de directeuren en bierbrouwers in
mensen is. De uitdrukking komt
de Paardenstraat. Hij heeft zijn hele
oorspronkelijk van het beeld dat
leven in het onderwijs gewerkt als
een menigte mensen er van een
docent maatschappijleer. In het
afstandje als een ‘gele vlakte’ uitziet.
bijzonder hielp hij vluchtelingen
Vaak wordt deze uitspraak gebruikt
met het vinden van hun draai op
met carnaval.
school. Hij werkte op de Quirijnschool, een voormalige
Nop, zoals eerder gezegd, un Bikse
school in Tilburg. Meneer Van Hoof
in hart en nieren. Nop had in zijn
heeft drie kinderen: Lieke, Bart en
jongere jaren als grootste droom
Pieter. Bart en Pieter zijn
om autodealer te worden. Dit is het
ondertussen een 50-jarige tweeling.
uiteindelijk niet geworden doordat
Bijzonder is dat Pieter lichamelijk
zijn vader in het onderwijs zat en
en geestelijk gehandicapt is en bij
Nop hier ook wel iets in zag.
Amarant woont.
Het leukste leek Nop om met veel mensen samen te werken en dit
Toen wij, als nog onbekenden voor
past perfect in het onderwijs.
Nop, Nop voor het eerst zagen,
Nop werkte uiteindelijk 40 jaar in
kregen wij meteen de indruk van
het onderwijs op één school
een gezellige man met veel energie
(Quirijn). Ook was Nop in zijn
en veel verhalen. Nop begon uit
jongere jaren een echte voetballer,
zichzelf al veel te vertellen zonder
zoals waarschijnlijk al verwacht,
dat wij heel veel specifieke vragen
in zijn eigen dorp bij Hilvaria.
moesten stellen over wie hij was en
Hier scoorde hij in zijn beste jaar 26
wat hij heeft gedaan. Al voordat we
goals in één seizoen, maar hij vond
bij de man hadden aangebeld,
zelf dat hij niet de beste en geen
kwamen er vragen naar boven over
goede voetballer was. Nop is ook
wie hij was.
een echte voetbalfan.
Naast zijn liefde voor Hilvaria is Nop
Een ander hoogtepunt van Nop was
ook een grote fan van PSV.
dat hij vele jaren lang buitenlandse kinderen de Nederlandse taal heeft
Nop had verschillende hoogte- en
kunnen leren en hen heeft kunnen
dieptepunten, toch vond Nop het
helpen inburgeren. Ook had hij de
moeilijk om hierover te vertellen.
functie van vertrouwenspersoon.
Nop zegt er zelf dit over:
Dit vond Nop ook zeer belangrijk in
‘Een gemiste kans heb je natuurlijk
zijn loopbaan en hij is blij dat hij dit
weinig aan, omdat de kans al
heeft gedaan. De oprichting door
voorbij is en het leven niet
Nop, zelf een fanatiek jeu-de-bouler,
teruggedraaid kan worden.’
van de jeu-de-boulesvereniging
Nop zelf heeft long covid. Daar heeft
DEGO (De Ezels Gaan Op) is ook
hij veel last van en zelf ziet hij dit als
zeker een hoogtepunt. Nop is ook
een kans die hij zeker niet heeft
een van de grondleggers van de
gemist. Hij vertelde dat hij af en toe
‘Bikse taol’. Hij heeft ook het Bikse
dagen heeft dat hij de hele dag in
Taol Genôtschap (BTG) met twee
bed moet liggen en niet zo veel kan.
anderen opgericht om de klanken
Daar heeft hij zelf echt wel last van,
en het dialect van Hilvarenbeek vast
gaf hij aan. Deze ontwikkeling vond
te leggen en te behouden.
Nop zelf wel een beetje ‘pijnlijk’ en ‘jammer’ om mee te maken.
Nu, om even terug te komen op ons
Aangezien Nop een betrokken
thema, vroegen wij aan Nop of hij
figuur is binnen het dorp, viel dit
echt kansen had gemist of bijna
zwaar voor hem.
had gemist. Hij vond dit geen goede vraag, omdat de kansen die je hebt
Over zijn hoogtepunten vertelde
gemist in het verleden liggen en
Nop met trots over zijn rijke periode
niet zo interessant zijn.
bij Hilvaria. Ze wonnen met het
Hij beantwoordde dit door het
eerste drie keer op rij het
volgende te zeggen: ‘De grootste
kampioenschap.
kans die ik heb gemist, is de tien miljoen in de loterij.’
Hij ging hierna al snel over op hoe
De Bikse taol was ook een
Chinezen omgaan met kansen.
belangrijk onderwerp in het
Chinezen grijpen veel meer kansen
gesprek. Volgens Nop verdwijnt de
dan jongeren dat doen. Hij gaf
Bikse taal voor een groot deel.
hierbij als voorbeeld de snackbar
Dit uitte hij ook duidelijk: ‘Het Biks
van Haou en Chao, de eigenaren
go nòr de kloôte.’
van cafetaria De Wiegelaar. Zij werken heel hard en hebben van een simpele snackbar een begrip gemaakt in Hilvarenbeek. De les die wij uit dit interview meenemen, is dat je niet zozeer moet kijken naar de kansen die je hebt gemist of wat er gebeurd zou zijn als je iets wel of niet had gedaan, maar juist moet kijken naar de dingen die je wel hebt bereikt of gedaan. Nop vond het gesprek, naar ons gevoel, heel erg leuk, net als wij. Hij begon uit zichzelf enorm veel te vertellen over allerlei verschillende onderwerpen, zoals zijn passie voor gokautomaten (fruitmachines), zijn carrière bij Hilvaria en zijn lange loopbaan bij Quirijn. Dit was niet het enige waar Nop uit zichzelf over begon te vertellen. Nop was zelf ook zeer trots op de oprichting van de jeu-de-boulesvereniging DEGO.
Door: Bram, Gijs, Gijs, Juul & Gijs
De docent Verhalen die verbinden en lessen voor het leven Ook dit schooljaar gingen onze leerlingen uit 5 vwo in gesprek met openhartige senioren. Gesprekken over uiteenlopende thema’s leverden persoonlijke, verrassende en inspirerende verhalen op. Verhalen die laten zien hoe uniek ieders leven is en hoeveel we van elkaars ervaringen kunnen leren, bijvoorbeeld dat er nieuwe deuren opengaan wanneer andere deuren sluiten en dat je in jezelf moet blijven geloven, ook als anderen twijfelen aan je keuzes. Hoewel de leefwerelden van onze jonge leerlingen en de oudere vertellers soms ver uit elkaar liggen, ontstond er tijdens de gesprekken juist verbinding en wederzijds begrip. De ervaringen en levenslessen van de vertellers boden onze leerlingen nieuwe inzichten en stof tot nadenken. In dit magazine komen de verhalen tot leven, aangevuld met prachtige foto’s die de leerlingen zelf hebben gemaakt. Een bijzondere bundeling van ontmoetingen, herinneringen en inzichten. Graag wil ik alle lieve vertellers hartelijk danken voor het delen van hun wijze levenslessen en verbindende verhalen. Hun openheid en vertrouwen maakten dit project heel erg waardevol. Ook veel dank aan de organisatoren en medewerkers van dit mooie MDT Cultuur & Kunst project voor hun enthousiasme en inzet. Lees, kijk en laat u inspireren!
Veel dank en liefs, Elina
23:59 is een publicatie van MDT Cultuur & Kunst. Deze uitgave presenteert de gesprekken die leerlingen van het Odulphus hebben gevoerd met vertellers, als onderdeel van hun Maatschappelijke Diensttijd (MDT) programma. Ontwerp, redactie en lay-out: TINO Educare & Vanesa Videnova Met dank aan: Alle vertellers voor het delen van hun verhalen en de docenten voor de leuke samenwerking
Meer weten? Ga naar www.mdtcultuurenkunst.nl Copyright © 2026 TINO Educare
Scan de QR-code en lees dit magazine én alle eerdere verhalenmagazines online.