In eigen hand

in eigen hand Verhalen van senioren, die vertellers zijn bij onze programma's, over een betekenisvolle verandering in hun leven.

introductie Op 10 januari 2023 organiseerden wij een nieuwjaarsborrel voor de vertellers.

De vertellers zijn de senioren die meedoen bij 1 van de programma's met onze TINO methode, waaronder TINO MDT en MDT Cultuur & Kunst.

Vertellers worden door deelnemers van onze programma's (met name jongeren) geïnterviewd over ervaringen in hun leven. De interviewers oefenen hierbij om kennis te vinden die ze niet verwachten en de vertellers krijgen erkenning voor hun ervaringen. Een waardevolle win-win.

Om de vertellers te bedanken voor hun inzet en onderling uitgebreider kennis te laten maken, organiseren wij regelmatig vertellers-koffies. In het najaar volgden een aantal vertellers bij zo'n gelegenheid ook een fotografieworkshop, die de deelnemers normaalgesproken krijgen. Hierin brachten ze een betekenisvolle verandering uit hun eigen leven in beeld.

Met de nieuwjaarseditie kregen de vertellers vervolgens ook de bijbehorende schrijfworkshop. Het opschrijven van de verandering deden ze aan de hand van tips van schrijfster Christel Jansen (op de foto links) en onder begeleiding van het TINO team (waaronder Rolf, in het geel). De middag werd afgerond onder leiding van Christos Kousounis en onder het genot van een Griekse borrel. Christos, die in het dagelijks leven werkt als regisseur werk & inkomen bij de gemeente Arnhem, komt uit Griekenland en kan hier als geen ander met passie over vertellen.

Het was een geweldige middag en wij bedanken alle aanwezigen voor hun komst en inzet. Het nagenieten kan met deze bundel, vol betekenisvolle herinneringen van de vertellers en inspiratie voor ons eigen leven.

Veel lees- en kijkplezier gewenst, namens het hele TINO team, Maya Lievegoed

anne in eigen hand Mijn vrouw en ik besloten om begin

Minutenlang lag ik mijn situatie op

september 2018 naar Amerika te

me in te laten werken en besefte ik

gaan, om daar vier weken lang

dat ik mijn vrouw wakker moest

mooie bezienswaardige plaatsen te

maken en haar moest vertellen dat

bezoeken, teneinde 26 september in

ik waarschijnlijk een beroerte had

Las Vegas ons 40-jarig jubileum te

gekregen. Ik vond het vreselijk om

vieren.

haar dit aan te reiken, omdat ik wist dat ook haar leven totaal op de kop

Na drie dagen waren wij in Montana

zou staan, als echtgenote van een

aangekomen en vonden wij een leuk

man die mogelijk in een rolstoel

motel in Missoula voor een

door het leven zou moeten gaan.

overnachting.

Nadat zij deze nare boodschap van

Midden in de nacht wakker

mij had gekregen, kwam de oude

geworden, wilde ik even naar het

verpleegster weer in haar boven en

toilet en wilde ik met mijn

regelde zij een taxi en hielp zij mij

linkerhand het dekbed openslaan.

aankleden. En twintig minuten later

Doch mijn hand bewoog niet, hij

stonden we in een ziekenhuis annex

bleef bewegingsloos liggen. Verward

revalidatiecentrum, gespecialiseerd

trachtte ik nogmaals mijn hand te

in niet-aangeboren hersenletsel. Hier

bewegen. Weer geen beweging in

werden wij perfect opgevangen en

mijn arm, waarna een angstig

negen dagen later werd ik fit to fly

gevoel mij bekroop. Ik probeerde

verklaard en begon de lange reis

vervolgens mijn linkerbeen te

naar huis.

bewegen en tot mijn grote schrik

Eenmaal in Nederland werd ik

reageerde mijn hele linkerzijde niet

opgenomen in het ziekenhuis in

op mijn pogingen om mijn

Ede, waarna ik een week later naar

linkerledematen te bewegen.

Klimmendaal ben overgebracht.

Hier heb ik een half jaar gerevalideerd. Steeds beter kon ik weer arm en been bewegen en na enige tijd ook weer voorzichtig lopen. Uiteindelijk heb ik het geluk gehad weer redelijk wat functies terug te krijgen, mede dankzij de steun van mijn lieve vrouw en een geweldig team artsen en therapeuten in Klimmendaal.

Het aanvaarden dat ik nooit meer kan doen wat daarvoor zo normaal was, is de grootste uitdaging geweest.

Eindelijk, na vier jaar en veel gesprekken, komt er berusting in mijn gevoelsleven. Maar af en toe heb ik weer eens een ochtend dat ik moeilijk op gang kom. Uiteindelijk realiseer ik mij dan weer dat er heel veel mensen zijn die niet zoveel geluk hebben gehad als ik.

Ineke Een verandering in mijn leven Een leven in Bosnië, een leven dat je

Een jaar later bezoek ik haar weer,

je niet voor kunt stellen, omdat mijn

maar dan krijg ik te horen, dat ze is

leven zo vertrouwd en veilig is. Dat je

overleden aan leukemie. Haar

eigenlijk alles hebt. 12 kinderen uit

moeder is ontroostbaar. Ze vertelt

Bosnië hebben we een mooie

me dat Maida een brief had

vakantie bij ons thuis kunnen geven.

geschreven omdat ze wist dat ze ging sterven. Ze wilde me nog een

Maida, een meisje van 12, een lief

keer zien. Hartverscheurend. We

meisje. Ze is meteen 'mijn dochter'.

huilen samen en houden elkaar vast.

Ze maakt tekeningen met 'I love you' erop. Ze knuffelt en is niet meer

Maida blijft in mijn gedachten. Ze

bij mij weg te slaan. Ze geniet volop

staat met haar foto tussen de

van haar vakantie en ze praat met

kleinkinderen. Ik loop er dagelijks

me alsof ik haar moeder ben. Met

langs. Ze heeft een speciaal plekje in

gebarentaal maakt ze me veel

mijn hart.

dingen duidelijk. We begrijpen elkaar. Ik geniet van haar en dat is wederzijds.

Het afscheid doet pijn, maar ik bezoek haar en haar ouders in Bosnië.

Henny Kirchberg Een verloren vriend Mensen die aan de rand van de

Na de dienst rij ik naar de slijterij,

samenleving leven hebben daar

koop er 5 halve liters bier en breng

meestal niet om gevraagd.

Jopie weer terug naar zijn bank in het park. Hoewel ik in uniform ben,

Twee gezworen kameraden Jopie en

ga ik naast hem zitten, maak twee

Tetje, zwervers, waren

flessen open en toast op Tetje.

onafscheidelijk, totdat Tetje doodgevroren werd gevonden.

Het Kronenburgerpark is 'het park'

'Jopie, als het jou gebeurd was, had hij dit ook gedaan!'

van Jopie, de bekendste zwerver van de stad. Als wijkagent heb ik goed

Als ik mijn flesje half leeg heb

contact met hem. Op maandag-

gedronken geef ik die, met de

morgen zit hij snikkend op zijn bank

andere flesjes, aan Jopie. Terwijl we

in het park. Het snot loopt met

daar zitten komt er publiek

stralen uit zijn neus. In zijn

langslopen. Hoewel ze naar ons

rechterhand heeft hij een fles

kijken heeft niemand een

'buikpijnbier', die half leeg is.

opmerking. Ze vinden het blijkbaar

Hortend en stotend vertelt hij dat

de normaalste zaak van de wereld,

zijn vriend Tetje doodgevroren is.

dat een politieman met een zwerver

Met zijn linkerhand, waar hij een al

een pilsje zit te drinken in een park

lang versleten handschoen aan

dat volhangt met borden: 'Verboden

heeft, veegt hij zijn neus af.

alcohol te drinken!'

Ontroostbaar is hij. Ik voel met zijn verdriet mee en stel voor om samen

Voldaan ben ik teruggereden naar

naar de rouwdienst te gaan.

het bureau. Jopie is het nooit vergeten.

In mijn auto rijden we daarnaartoe.

In de kerk zitten we natuurlijk vooraan.

Fanja Kneefel Moederziel Grote schrik, 30 jaar en zwanger. Dat

De zwangerschap beleefde ik heel

wil ik echt niet. Mijn relatie loopt niet

wisselend, met trots, maar ook met

soepel en na mijn studie

ongemak, want het moest mijn werk

pedagogiek, eindelijk een leuke

ook niet tegenhouden. De studie-

baan. Mijn vriend, de vader, moet

dag, die ik voor medewerkers en

maar accepteren dat ik de zwanger-

vrijwilligers organiseerde, is twee

schap laat afbreken. 'Jammer, maar

weken voor de uitgetelde datum

het is jouw lijf', is zijn reactie.

gepland. En de dag daarop is mijn dochter geboren. Ik was echter te

Inderdaad, mijn lijf en dit lijf wil het

moe om van de bevalling en de

niet. Het gesprek op het Rutgershuis

weken daarna en van haar, te

met hun voorstel voor een paar

genieten. Maar het is me gelukt en

dagen bedenktijd 'triggert' juist mijn

de band met haar werd heel sterk.

plan. Ik ben vastbesloten tot abortus.

Ook omdat mijn vriend, haar vader,

Naarmate de dagen voor de behan-

en ik, uit elkaar gingen en ik jaren

deling slinken, voel ik steeds meer

alleen met haar heb gewoond.

verwarring en verdriet. Nu moet ik toch echt een pyjama kopen voor de

Mijn dochter heeft met heel veel

behandeling, want in een T-shirt

verdriet 2 miskramen moeten

aankomen zal niet gaan. Bij de

doorstaan. En wat leefde ik met haar

HEMA zie ik geen mooie, dus dan

mee in dit verdriet. Voelde ik wellicht

maar verder zoeken. Toch raar, een

hetzelfde verdriet van toen, 32 jaar

mooie pyjama voor zo’n ingrijpende

geleden, of was het toch nog steeds

en verdrietige gebeurtenis. En dan

een schuldgevoel? Hoe dan ook, ik

'breek' ik, huilend bel ik het

kan nu enorm genieten van mijn

Rutgershuis om de abortus af te

moeder-zijn, van haar moederschap

melden. Thuisgekomen vertel ik heel

en van mijn 2 kleinkinderen.

emotioneel mijn vriend dat ik mijn kind toch wil. Hij is heel blij.

Corry van den Berg Alleen op de bank Alleen op de bank. Lockdown. Het

IK GEEF ME OP en kies om over mijn

zoveelste kopje koffie, stukje

reis naar Mali te vertellen. Mijn eerste

chocolade erbij… 'zal ik maar...?'

grote (low-budget) reis naar Mali in 2001. Helemaal alleen alles zelf

De Koerier -een gratis weekblad- valt

geregeld. Ik was nog niet zo lang

op de mat. Ik sta op en haal hem als

gescheiden. Ik zag een folder liggen

een zeer welkome, bijzondere

van 'De Gouden Engel'. Een reis-

gebeurtenis. Zo heb ik nog nooit

bureau en, o wonder, daar stond een

over dit krantje gedacht. Nu dus wel.

reis naar Mali in! Een reis met veel aandacht voor muziek, cultuur en

Ik begin meteen te lezen. Naast alle

leem architectuur. Met 'De Gouden

advertenties valt mijn oog op een

Engel' op reis gaan, dat moet ik toch

artikel 'VERTELLERS GEVRAAGD'. Er

kunnen! Rond de kerstdagen en drie

worden ouderen gevraagd, die iets

weken weg. Het is daar lekker warm.

uit hun leven waar ze trots op zijn,

HEERLIJK.

met basisschoolleerlingen willen delen. Ik ben geboeid. Dat is leuk,

Daar ging ik, met nog 6 mensen. Stel

waardevol! In het algemeen hoor ik

je voor, met 6 witte mensen op een

wel vaak dat wij ouderen niet meer

Afrikaanse markt te lopen. De

meedoen in het leven. Dit is mijn

vrouwen droegen toen nog allemaal

kans, die ga ik pakken! Dit wil ik en

jurken van batik stofjes. Zo kleurrijk

geef me meteen op. Heerlijk, ik voel

en mooi! De jonge mannen liepen al

me ineens stukken beter.

in spijkerbroek, de ouderen in iets wat nog het best te vergelijken is

Aan jongeren vertellen? Eigenlijk

met de pyjama’s die mijn vader

best wel spannend. Kan ik dat wel en

droeg ’s nachts en zeker niet

wat dan? Waar ben ik trots op? Ja, ik

overdag en zeker niet buiten.

weet het: 'hier ben ik echt trots op!'

Daar liep ik zomaar tussen! Wel de reisleidster goed in de gaten houdend.

Ondertussen en zoveel jaar later zit ik weer op de bank en pak ik de foto’s van Mali erbij..

..en bedenk ik de ervaring van VERTELLER te zijn geweest…. en dan ben ik best wel een beetje trots.

Marjan Smit Loopbaanontwikkeling Mijn directeur belt mij met de

De volgende dag ga ik met een naar

mededeling, dat ik het reeds

gevoel naar school. Direct ga ik naar

ingevulde rapport van een leerling

de directeur en vertel hem dat ik

moet veranderen. Hij is door de

achter hetgeen ik in het rapport

ouders, met name de vader, onder

vermeld heb sta en dat dus niet ga

druk gezet.

veranderen.

Ik zoek in eerste instantie de copy

De directeur wordt dan, tegen mijn

van het rapport op en lees de pagina

verwachting in, heel erg boos. Hij

die hij bedoelde nog eens over. Mijn

loopt paars aan. Hij geeft aan, dat ik

conclusie: wat er staat klopt precies

hem t.o.v. de ouders nu voor schut

voor deze jongen.

zet en dat hij niet van plan is het aan

Ik leg het mijn collega’s voor en zij

de ouders te vertellen.

zijn het met mij eens.

Ik geef aan dat zelf wel te gaan doen.

Maar dat wil hij ook niet!

De vraag is nu: wat ga ik doen?

Boos kom ik thuis. Ik lucht mijn hart

Als later de vader van de leerling op

bij mijn man, die aangeeft: als jij

school komt en ik vertel dat ik het

achter jouw besluit staat wat het

rapport niet wil veranderen, is de

rapport betreft, dan moet je daaraan

wereld te klein. Hij scheldt en dreigt

vasthouden.

zelfs met een advocaat. Zijn zoon kan het rapport zo niet aan z’n opa

Het laat mij echter niet los; ’s nachts

en oma laten zien!

slaap ik slecht. Wat een ellende en een situatie waarbij de

Mijn directeur is daar zeer van onder

verhoudingen tussen de directeur

de indruk en is ziedend op mij.

en mij, c.q. de ouders, kunnen

Ik ben zeer teleurgesteld in mijn

verslechteren.

directeur. Hij staat niet achter me.

Ik maak een afspraak met de

Helaas duurt de overgang naar de

bemiddelaar van de school en ga

nieuwe school nog bijna een jaar.

daar na schooltijd naartoe. Ik vertel

Een jaar waarin ik gedeeltelijk

hem wat er is gebeurd. Geef aan dat

overspannen thuiszit, veroorzaakt

ik door het optreden van de

door de gespannen verhouding met

directeur zeer geschokt ben en mij

de directeur en zijn optreden sinds

niet meer veilig voel op school. Ik zie

die kwestie.

nu al tegen de volgende werkdag op.

Toch pak ik deze kans. Achteraf ook heel blij, want dit was een

De bemiddelaar belooft mij zijn best

fantastische school met hele fijne

voor mij te gaan doen.

collega’s.

Na een week, waarin ik meerdere malen met de directeur en de bemiddelaar heb gesproken, kom ik zelf met het voorstel om eventueel over te stappen naar een andere school.

Die mogelijkheid is er inderdaad. Dat levert toch nog wel een paar onrustige nachten op, want je weet wat je hebt, maar niet precies wat je krijgt.

Dus eind goed, al goed.

Martien Seelen Van textiel naar militair De overgang van textiel (Vlisco

Ik moest wennen aan de

Helmond) ploegendiensten naar

commando’s die werden gegeven;

militair, 24 uur per dag, zeven dagen

doe dit, doe dat, salueren voor elke

per week.

meerdere, in de rij staan met etensblikken en een mok voor eten.

Na een keuring in Breda werd ik dan

Om de andere dag kregen we

op 31-03-1965 opgeroepen voor de

noodrantsoen uit blik. Zes weken niet

dienstplicht bij de Huzaren van

naar huis, in het weekend naar de

Boreel in Amersfoort. Met vrij vervoer

aalmoezenier/dominee. De eerste

van het Ministerie van Defensie, met de trein van Helmond, via Eindhoven en Utrecht, naar Amersfoort. Hier met een legerauto (Daf 314) naar de kazerne. Eerst langs allerlei artsen voor prikken enz. Daarna naar de foerier; plunjebaal met militaire kleding (persoonlijke standaarduitrusting, PSU), te groot of te klein onderling ruilen. Vervolgens naar de kapper, die trok meer haar uit je hoofd dan knippen, was in 5

opleiding was begonnen.

Ik had me aangemeld bij de Koninklijke Marechaussee en daar ook weer allerlei keuring voor ondergaan. Op een middag komt een opperwachtmeester binnen en zegt: 'Er zit een kalkemmer onder ons, Huzaar Seelen en die moet zich morgen in Apeldoorn op de Koning Willem III-kazerne melden.' Iedereen verbaasd.

Ik moest zelf maar zien hoe ik op

minuten klaar en kostte 10 cent. Naar

station Amersfoort kwam met mijn

de kamer waar 50 militairen in

plunjebaal, want het bleek dat elke

stapelbedden met strozakken, 2

militair een hekel had aan de KMar-

dekens en 2 lakens, hun onderkomen

mensen. De ontvangst in Apeldoorn

hadden voor de komende tijd. Een

was ook niet geweldig. Ik kreeg

dag later werden we onder het

meteen een uitbrander omdat de

militaire tuchtrecht gesteld door de

knopen van mijn uniform waren

kazernecommandant.

verdwenen.

Ik werd ingedeeld bij dezelfde

Beëdigd tot opsporingsambtenaar

lichting 65/2, omdat de eerste

in de rechtbank van Venlo. Op deze

maanden toch alleen een militaire

brigade allerlei ongelukken

opleiding waren, dus dezelfde die ik

afgehandeld en veel patrouilles

al gedaan had. Verder kregen we

langs de grens met Duitsland i.v.m.

vooral Wetskennis, Strafrecht militair

stropers. Brigade Well werd

en burger, Strafvordering, Militair

opgeheven en ik werd naar brigade

tuchtrecht, Wegenverkeerswet,

Venray overgeplaatst. Van hieruit

Staatsrecht, Grondwetten,

ben ik op de NAVO in Brussel

Opsporing van misdaden, Opmaak van rapporten en proces-verbalen.

Na negen maanden was ik klaar en werd op de wachtbrigade Den Haag geplaatst. Diensten op allerlei ministeries, Huis ten Bosch en Catshuis, Stalles. In augustus was Huis ten Bosch geopend voor publiek en ik ben toen in de nacht door het paleis gelopen en in het bed van Beatrix gaan liggen. Op Stalles in de gouden koets gezeten

geplaatst, gedurende 6 maanden.

Leuke tijd gehad. Daarna weer terug naar Venray. Vervolgens naar Grensbrigade Venlo.

Ik had het contract van 6 jaar erop zitten en nam ontslag bij de KMar en ging voor opleiding Onderofficier naar Weert en Eden Verbindingsdienst. Na 1 jaar was ik onderofficier en werd geplaatst in Naarden 110 Eltromat en werd meteen op cursus gestuurd voor materieel beheerder in Bussum

en in de sportwagen van Prins

Palmkazerne.

Carlos.

Materieelbeheerder ben ik tot in de

Na de wachtbrigade overgeplaatst

rang van Sergeant-Majoor gebleven

naar de brigade Well (L). Voor de

bij dit onderdeel, Netherlands Signal

cursus opsporingsambtenaar elke

Squadron in Mönchengladbach en

week naar Venlo gedurende 1 jaar.

Mobilisatiecomplex Mijdrecht.

Ik werd bevorderd tot Adjudant en

Maar omdat ik nog steeds

werd geplaatst in Gouda, Prins

opsporingsambtenaar was en de

Willem-Alexanderkazerne, bij

cursus beveiligingsbeambte gedaan

bureau infrastructuur. Natuurlijk

had, ben ik hierin tot mijn 67e jaar

moest ik weer op cursus, nu voor de

doorgegaan.

Milieu- en Arbowet. Doordat de

Nu doe ik alleen nog

muur in 1989 was gevallen moest

vrijwilligerswerk; Vreedenhoff reeds

Defensie zich ook aan allerlei wetten

10 jaar, Oldschool/TINO vanaf de

gaan houden. Dit was voor mij een

oprichting, zingen in een koor 22

hele mooie baan met bezoek aan

jaar, baliewerkzaamheden in de

kazernes door het hele land.

Eusebiuskerk.

Maar ook dit hield op door

De verandering van werk en

reorganisatie en ik werd kazerne-

werkomgeving van burger naar

adjudant, met veel moeilijk contact

militair en weer terug naar burger

met de kazernecommandant.

heeft mij verrijkt; veel opleidingen,

Alles verandert bij Defensie, dus voor

veel verschillende mensen met

mij de laatste baan; Facilitair

opvattingen, mensen van diverse

management Garnizoen Den Haag

kleur, geloof en mening.

en later in Gouda. Ik ben niet uitgezonden naar het voormalig Joegoslavië omdat ik problemen met mijn rug heb.

Maar alles heeft een eind, behalve een worst, die heeft er twee, volgens de Duitsers. In oktober 2000 werd ik 55 jaar en eindigde mijn diensttijd en ging ik met Functioneel Leeftijdsontslag, (te oud).

Rob hanou Scheiden is niet altijd lijden Het overkwam me in 1976. In een

Hoewel het een overvolle agenda

kort huwelijk uit elkaar gegroeid,

opleverde, was door het wegvallen

door drukte met carrière en

van spanningen er een rust

verschillende opvattingen over

ontstaan, waardoor het gezinsleven

opvoeden van de kinderen.

nooit zwaar is gevallen.

Mijn vrouw werd verliefd op een ander en wilde scheiden. Hoewel

De kinderen zeggen nu een

niet geheel verbaasd, toch nog een

gelukkige, actieve jeugd gehad te

schok.

hebben. Met veel sporten, uitjes, in huis spelen met vriendjes en 3 keer

Vrienden adviseerden: maak er het

per jaar op vakantie, waarvan twee

beste van. Het werd een

keer op wintersport.

gezamenlijk verzoek tot echtscheiding, waarbij bepaald werd

Die skivakanties konden we ons

dat de voogdij van de kinderen aan

veroorloven omdat toen de kinderen

mij werd toegewezen. Het was geen

11 en 13 waren, de huishoudelijke

discussie. Kinderen van 5 en 7 jaar

hulp, die er één ochtend in de week

bleven in de eigen omgeving en

was, er door zwangerschap mee

behielden school en vriendjes etc.

stopte. Ik had de kinderen

Kortom, het was geen

voorgesteld geen nieuwe

vechtscheiding.

huishoudelijke hulp te zoeken en de taken te verdelen. De afspraak was

Voor mij betekende het een ander,

dat het altijd op zaterdag voor 12 uur

voller en vooral rijker leven. Naast

klaar moest zijn. Door het geld dat

het werk als directeur van een

bespaard werd zouden we jaarlijks

basisschool, ook nog een

een extra skivakantie kunnen

huisman/vader.

boeken.

Zo geschiedde en door de pubers is de taak altijd correct uitgevoerd.

Wat een genot zulke kinderen te hebben.

Het grootste compliment kreeg ik van mijn ex-schoonvader tijdens het huwelijksdiner van mijn oudste zoon: 'Dat heb je goed gedaan jongen.'

Lilli Morita DE moppen pot In het kader van alle treurige dingen

En toen zei Angela Merkel: 'Jongen,

uit de laatste jaren als oorlog, corona

ik heb een lang goed leven gehad,

enz. ben ik begonnen om als

pak jij die laatste maar', waarop het

tegenhanger moppen te gaan

jongetje zei: 'Maar er zijn er nog

verzamelen. Voor elke mop die men

twee!' 'Twee??' 'Ja, meneer Trump

mij vertelt betaal ik 1 euro, die

heeft mijn rugzakje aangetrokken.'

vervolgens in een 'moppen pot' gaat.

Aan het eind van de maand gaat het

En dit verhaal is dus 1 euro waard.

geld uit de pot naar een goed doel.

Geniet ervan.

Iedereen begint meteen te vertellen dat hij of zij nooit een mop weet,

Moppen kunnen gestuurd worden

maar als ik dan zeg: 'Maar ik betaal

naar:

ervoor, doe dus je best', dan komt er meestal toch wel iets uit.

Lilli Morita Rijnstraat 34

Hier volgt dus de laatste mop: Trump, de paus, Johnson, Angela Merkel en een kleine jongen zaten in een vliegtuig. Op een gegeven moment ging het met het vliegtuig mis en moesten ze eruit springen.

Maaaar….er waren maar 4 parachutes. Trump zei: 'Ik ben de slimste' en sprong. Vervolgens zei Johnson: 'Ik heb de Brexit geregeld', pakte de tweede en sprong. De paus zei vervolgens: 'Ik ben het hoofd van de kerk.' Hij pakte de derde en sprong.

6665 CM Driel

Ed Jissink Het antwoord op de vraag: ‘Wat is de

In lotushouding, zittend op de vloer

zin van leven?’ gaf mij de aanzet tot

onder een dakraam, helpt mediteren

het schrijven van een boek.

mij om gedachten tot rust te

Voor het zover was stroomde er veel

brengen. Er is daarbij een methodiek

water door de Waal. Het bevrijdend

die ook helpt om inzicht te

inzicht vormde zich tijdens een

verwerven. Je ademt in en stelt jezelf

meditatie. In een nacht werd mij

een korte vraag. Je ademt uit en

duidelijk: hier gaat het in het leven

geeft antwoord op de vraag. Steeds

om! Het doorgeven van ervaring en

dezelfde vraag, maar altijd een ander

inzicht.

antwoord. En dit hou je 20 minuten

Mijn loopbaan en werk bij de politie

vol. Bij mij levert dat doorgaans zo’n

in Nederland volgde in een aantal

80 antwoorden op. Onvoorstelbaar

opzichten een bijzonder pad. Mijn

wat er allemaal in je brein schuilgaat.

keuzes bij situaties waren niet altijd

Die nacht stelde ik mezelf de vraag:

die van het gebruikelijke patroon.

‘wat is de zin van leven?’ Voor mij

Soms pakte dat goed uit en soms

verrassend was een van de

ook niet. Niet alles wat ik deed was

antwoorden: ‘het doorgeven van

vlekkeloos en soms handelde ik

ervaring en inzicht.’ Dit was voor mij

langs het randje van het toelaatbare

niet alleen een openbaring, maar gaf

of helemaal niet. Altijd stelde ik me

ook richting aan het antwoord bij de

de vraag: ‘wat is de betekenis of

vraag van velen. Het werd mijn

bedoeling bij deze opdracht?’ Ik

opdracht om de pen ter hand te

leerde daarvan.

nemen.

Toen ik met pensioen ging vroegen

Sinds kort liggen ze in de winkel.

collega’s mij: ‘Schrijf je ervaringen

Mijn belevenissen als mens onder de

eens op. Er valt voor ons van te

politiepet. Uitgeschreven in ruim 125

leren.’ Ik stelde het antwoord op die

uiteenlopende en soms heftige,

vraag uit, ook al werd mij na jaren

aangrijpende voorvallen.

nog steeds die vraag gesteld. Tot op

En nu hoor ik de vraag: ‘vanwaar de

een nacht in november 2019, ik ’s

titel: 'Diender in naam van de

nachts op zolder mijn gewoonte om

Koning(in)'?’ Tja, ook dat is een

te mediteren praktiseerde.

betekenisvol verhaal op zich.

verteller-foto's Op deze pagina's staan foto's die vertellers

Bep

maakten tijdens de eerdere fotografieworkshop.

De foto's beelden een betekenisvolle verandering in hun leven uit.

Joop toeter

Arie zeelenberg

Ferry

Agnes lemmens

Dick van Brussel

Wim Blom Anne hoogkamp

Marianne 'Ze kwam, zag en overwon!'

'Ze kwam, zag en overwon!' Dit

Omdat er niet veel blinde

waren de letterlijke woorden van de

meisjes/dames meededen, hoefde

bondscoach na afloop van de

ze maar 1 keer de 100 meter te

Spelen.

zwemmen en wist ze gelijk of ze in de prijzen was gevallen of niet.

Marianne had twee keer goud en één keer zilver gewonnen op de

Dit was heel anders ten opzichte van

Paralympische Spelen van Toronto

de jongens/heren, want die

in 1976. De 100 meter schoolslag en

moesten, gezien het aantal

100 meter vrije slag waren de

jongens/heren, namelijk in series

gouden medailles en de 100 meter

zwemmen en daarna nogmaals om

rugslag was de zilveren medaille.

de plaats te bepalen.

Het was het eerste jaar dat er

Bij de blinden begint de wedstrijd

blinden/slechtzienden mee

altijd vanuit het water en niet vanaf

mochten doen met deze spelen. Bij

het startblok. Marianne weet niet

de gehandicaptensport is het

met hoeveel mensen tegelijkertijd

gebruikelijk dat er een medische

ze moest starten. Dit was ook

keuring aan vooraf gaat, om zo

helemaal niet relevant, want als

eerlijk mogelijk aan de Spelen te

blinde zwem je de wedstrijd

kunnen deelnemen. Zij werd door de

eigenlijk helemaal in je eentje. Wel

artsen in de categorie ‘blinden’

probeer je zo snel mogelijk te

ingedeeld.

zwemmen en om dat uit je tenen te halen moet je wel fanatiek zijn.

Marianne was de eerste blinde

Op het moment dat Marianne de

vrouw die meedeed, op haar 28ste

rand aantikte, wist ze eigenlijk nog

levensjaar, vrij laat dus eigenlijk.

niks.

Pas nadat iemand vertelde, Marianne je was de snelste, drong tot haar door dat zij de gouden medaille had binnengehaald.

Daarna vond de huldiging plaats en stond Marianne in het midden van het erepodium vol trots te luisteren naar het Wilhelmus.

Wat een verbazing, een gouden medaille op de Paralympische Spelen en dat terwijl ze in 1975 pas begonnen was met wedstrijdzwemmen.

In haar jeugd had ze al wel de nodige zwemdiploma’s gehaald, maar ze had daarna jaren niet meer gezwommen, omdat het veel te druk was geworden in de zwembaden. Sinds een jaar was ze lid geworden van een gehandicapten sportvereniging in Arnhem, waar ze veilig kon zwemmen in een eigen baan.

Eveline Verduijn Mijn leven als mantelzorger Even voorstellen.

ik in de weekenden in de Coop

Mijn naam is Eveline Verduijn, ik ben

supermarkt op het Chopinplein

64 jaar oud, getrouwd met Cor, 69

werken, om te sparen voor deze

jaar oud, en we hebben 2 kinderen.

opleiding. Daar heb ik mijn man Cor

Dochter Corrinne is 39 jaar en zij is

ontmoet en van het een kwam het

getrouwd met Albert. Samen

ander en inmiddels zijn wij 43 jaar

hebben zij twee kinderen, dochter

getrouwd! En ik heb mijn diploma’s

Fenna van bijna 8 en zoon Levi van

gehaald en jaren bij Parfumerie

bijna 4. Zoon Niels is 35, hij woont

Douglas in Utrecht gewerkt!!!

alleen in een nieuw appartement in het centrum van Culemborg en hij

Maar op een dag in 1998 slaat het

heeft een vaste baan in Utrecht. Ik

noodlot toe…

ben geboren in Culemborg, kom uit

Cor komt thuis, voelt zich niet lekker

een liefdevol gezin van Indische

en zegt dat het wel een griepje zal

afkomst met 7 kinderen, waarvan ik

zijn en gaat naar bed. Twee uurtjes

de een na jongste ben.

later ga ik bij hem kijken en

Ik heb een fijne jeugd gehad en mijn

constateer dat hij raar praat.

ouders hebben ons opgevoed, met

Gelijk naar het ziekenhuis gegaan en

o.a. de gedachte om je medemens

daar wordt vastgesteld dat hij is

te helpen waar nodig…

getroffen door een beroerte.

Niet wetende, dat dit een grote rol

Dit was een heftige tijd, voor hem,

zou gaan spelen in mijn verdere

maar natuurlijk ook voor het gezin.

leven…. En als meisje droomde ik er

Als jonge vrouw, met 2 kleine

al van om als schoonheids-

kinderen, moest ik zo goed als

specialiste te gaan werken en ooit te

mogelijk met deze situatie omgaan.

trouwen, kinderen te krijgen….enz.

Dat viel niet mee, om bijna alles in

Maar dan moest ik zelf de opleiding

het begin alleen te doen, omdat Cor

betalen van mijn ouders en dus ging

heel erg moe was en 's middags na

de lunch ging rusten, anders raakte

geleden kreeg ik het in mijn

hij overprikkeld.

rechterborst, met ook een plekje

Dit was voor de kinderen ook erg

huidkanker op de linkerborst.

moeilijk. Ze kregen op school

Vorig jaar september in de

problemen en er kwamen minder

rechterborst is een goedaardige

vriendjes en vriendinnetjes thuis

cyste verwijderd.

spelen, omdat dit te druk was voor

Bedenk dat ik in de tussenliggende

hun vader.

periode, n.a.v. een val in 2013, ook

Nu zorg ik inmiddels alweer 23 jaar

nog eens mijn rug brak. Dit in de

voor mijn man en intussen ook voor mijn een-na-oudste broer Ben, die een psychische kwetsbaarheid heeft en in een beschermde woonvorm verblijft. Voor hem ben ik niet alleen zijn zus, maar ook zijn contactpersoon en executeur testamentair t.z.t……

Ik ga hem 1 keer per week bezoeken en dat vindt hij erg fijn.

Maar ook voor mij is dit een goede balans, want het zorgen heeft bij mij

toch al moeilijke thuissituatie, wat een totaal andere wending gaf, want ik was patiënt geworden en Cor plotseling mantelzorger…….

En ook voor de kinderen was dit weer een groot drama. Beide ouders die zo erg in de problemen waren gekomen.

Zo kon het niet langer en er werd hulp ingeschakeld. Er kwam een jaar lang, tijdens mijn revalidatie, iedere dag thuiszorg en ik kreeg huishoudelijke hulp, tot op de dag

door de jaren heen ook een zware

van vandaag. Zo konden Cor en de

wissel getrokken met betrekking tot

kinderen langzaam wennen aan de

mijn eigen gezondheid.

hulp die geboden werd en konden we als gezin ook deze periode

Want toen ik 37 was werd ik

verwerken. Ik ben fysiek dus

getroffen door borstkanker in mijn

kwetsbaarder geworden en heb

linkerborst, dat was in 1995 en 4 jaar

hulp moeten accepteren.

Maar ook mentaal vraagt het veel.

mantel-zorgers opgericht, nu ruim 11

De ene keer kan ik beter met de

jaar geleden. Dit is heerlijk

thuissituatie omgaan dan de andere

ontspannend en al lopend komen

keer.

gesprekken vanzelf op gang. Er

Want Cor is in de loop van de

ontstaan nieuwe vriendschappen en

afgelopen jaren depressief

voor mij is dit een veilige manier van

geworden en hij heeft diabetes type

bewegen.

2 ontwikkeld.

Wandelen is gezond en samen

En ook omdat ik nu in de overgang

wandelen is heel gezellig.

ben en last heb van

Zie mijn Facebookpagina 'wandelen

stemmingswisselingen en ik ook

met mantelzorgers', waar ik na

een hormoonpreparaat moet

iedere wandeling een leuk verslag

slikken, om de kanker hopelijk nog

maak met foto's.

jaren tegen te gaan, botst het nogal eens in huize Verduijn.

Mijn tip aan mantelzorgers is: durf, waar nodig, om hulp te vragen!

Een goed herstel vergt tijd en

Neem bewust ook tijd voor jezelf, om

wilskracht en die heb ik gevonden in

zo overeind te blijven en je kracht te

bewust tijd voor mezelf plannen.

vinden en te behouden!

Met hulp van familie, vrienden en ondersteuning van o.a. huisarts en

Want doordat ik mijn verhaal nu aan

Mozaïek welzijn.

jou vertel, geeft het mij weer kracht

Met hulp van laatstgenoemde heb ik

als mantelzorger om door te gaan

een wandelgroep voor

en ben ik sowieso trots op mezelf!

Ghislaine Lewylle Als belgische in de lage landen Ik wilde in de verpleging en in België

Van daaruit ben ik verder gaan

lukte dat niet. Mijn vader had in de

studeren. Zodat ik nu al vierenvijftig

krant gelezen dat ze leerling-

jaar in Nederland woon en België

verpleegkundigen vroegen om in

voor een deel ontgroeid ben.

opleiding te gaan. Ik vond dat wel

Officieel ben ik nog steeds Belg, ik

wat.

heb er ook nog een adres.

Het bleek moeilijk voor mij, in een

Achteraf gezien was het mijn leukste

ander land. Ver van huis, voor het

tijd. Nu ben ik met pensioen en we

eerst. Toch ben ik ernaartoe gegaan.

hebben een leuk leven.

Ik werd aangenomen in Grave bij de RPI, dat staat voor Rijks Psychiatrische Inrichting.

Ik was de enige buitenlander en heb veel gehuild. Eigenlijk wilde ik stoppen en naar huis terugkomen.

Mijn vader zei, toen ik een weekend terug was: 'Je bent eraan begonnen, dus je maakt het af.'

Zo gezegd, zo gedaan.

Ik heb het volgehouden. Ondanks de pesterijen vanwege mijn taal en nationaliteit. Want ja, de Belgen worden dom gevonden.

Wim Veerman Leven met oud papier! van chemicus tot archivaris Twee hobby’s, scheikunde en

Dat trok mij niet. De oorzaak was

geschiedenis, lijken tegenstrijdig,

toen dat ik als andere hobby ook

maar blijken elkaar aan te vullen.

lokale geschiedenis had. Overigens

Een archivaris heeft als taak de

samen met de directeur van het

historische papieren van een stad,

Goudse laboratorium waren we lid

persoon of instelling eeuwig in

van de Goudse Oudheidkamer. Toen

goede en geordende staat te

ik hem sprak en vertelde dat ik niets

houden. In dat geval is ook

voor een verhuizing voelde, zei hij:

scheikunde een hulpmiddel om die

'Je hebt toch ook geschiedenis als

‘eeuwigheid’ te realiseren.

hobby? Zoek dan iets voor werk in

Gouda.

een museum of archief.' Mijn

Er was maar één laboratorium in de

opmerking was: 'Dat gaat mij

stad, die van de Goudse

verlofdagen kosten.' Zijn reactie was:

kaarsenfabriek ‘Gouda-Apollo’. En na

'Jij hebt toch niet om die fusie

het verlaten van de middelbare

gevraagd? Je krijgt alle tijd om te

school wilde ik daar werken, want

gaan informeren wat de

scheikunde was een van mijn

mogelijkheden zijn.’

hobby’s en werken bij een laboratorium leek mij geweldig! Dat

Het werd archiefwezen. Eerst bij het

lukte en binnen een jaar werkte ik

toenmalige Ministerie van Sociale

op de researchafdeling met een

Zaken, bij het centraal oud archief.

interne opleiding. Enige jaren later

Vandaar uit werd ik weggekocht

bleek de kaarsenfabriek te fuseren

door de Stichting Mij. en

met Unilever-Emery. Die hadden

Onderneming (SMO) als

een centraal laboratorium in

archivaris/documentalist en ik ging

Maarssen en het was duidelijk dat

vervolgens de opleiding tot

het Goudse laboratorium

archivaris aan de Rijksarchiefschool

opgeheven zou worden. Het

in Den Haag volgen. En daar werd ik

personeel kon in Maarssen weer aan

vervolgens weggekocht door de

het werk.

stadsarchivaris van Dordrecht, die

docent was aan de archiefschool.

en Bommelerwaard.

Een nieuw gebouw werd nodig,

Een rode lijn in mijn sollicitaties was

vooral voor Tiel. Dat werd samen

dat de werkgevers telkens

met de Openbare Bibliotheek in

opmerkten: ‘Ik had ook iets met

1998 gerealiseerd. Daar kwam mijn

geschiedenis willen doen, maar dat

chemische kennis weer van pas,

mocht niet van mijn ouders, want

want er werd naast kantoor- en

daar zat geen toekomst in.’

studiezaalruimte een depot voor

Uiteindelijk heb ik tien jaar als

twee kilometer archief gerealiseerd

adjunct-archivaris in Dordrecht

en een restauratieatelier en

gewerkt. Het oudste archief van

fotoatelier en een expositieruimte

Holland. Uiteindelijk wilde ik zelf

die aan museale normen moest

archivaris worden en solliciteerde ik

voldoen. In 2012 werd een nieuw

naar de functie van streekarchivaris

centraal archief gebouwd in Tiel; het

bij het Streekarchivariaat Tiel-Buren-

Regionaal Archief Rivierenland.

Culemborg. Daar werd ik in juli 1978

Kosten ca. elf miljoen euro. Daarin

benoemd en ik werd reizend

werken nu 30 medewerkers, met 60

archivaris. Beheerde ca. 700 meter

vrijwilligers en wordt er 15 kilometer

historische archieven vanaf 1318 tot

aan archieven beheerd.

heden, met een ambtelijke medewerker en drie medewerkers die een werkplek hadden via de WSW (Wet Sociale Werkvoorziening). Die dienst groeide, o.a. door gemeentelijke fusies en het verwerven van particuliere archieven en nog later door fusies met archiefdiensten uit de omgeving, het Streekarchivariaat KLEM-gemeenten, West-Betuwe

Louisette bergman Hoe sinta in ons leven kwam Familie vond dat we bewaking en

En hard lopen dat ze kon! Een

gezelschap nodig hadden. Dat werd

automobilist stopte om haar te

een adoptiehondje uit Roemenië.

pakken. Dat lukte niet. De chauffeur

Sinta werd voor ons door de familie,

belde het Waterschap. Met de auto

neven en nichten, via een

heb ik haar teruggedreven op de

organisatie die zwerfhonden

oprit. Toen kwam de pick-uptruck

opvangt, gezien en opgevangen

van het Waterschap. Die

voor 1 dag. Ze heette toen Nancy, dat

waarschuwde vervolgens de politie.

vonden we geen leuke naam. Ze

Die kwam met vier man sterk. Met

heet nu Sinta. Ze was in het bos

zijn vijven hebben ze haar opgepakt

bevallen van zes puppy’s: drie

en naar mijn auto gebracht. Wat was

meisjes kwamen in Holland terecht,

ik blij.

toen ze vier maanden oud waren.

Een vrouwelijke agent vroeg waar ze

Van de anderen weten we niets.

vandaan kwam. Ik antwoordde:

Dood geboren?

'Roemenië.' Maar ze bedoelde ons

Ze ontsnapte bij mijn nicht en haar

huisadres.

man, maar kwam toch terug. Ze was

‘Kosten?’ vroeg ik.

erg bang, ze kwam bij ons en na de

‘Nee,’ zei ze. ‘Dat hoort ook bij ons

eerste nacht, op zondagochtend half

werk.’

acht, ontsnapte ze. Ze kwam op de

Vanaf dat moment ging Sinta ons

snelweg terecht. Ik met de auto

vertrouwen en is ze erg waakzaam.

erachter, in pyjama. Sinta ging op de

Ze beschermt ons. Kortom, onze

snelweg in het midden zitten. Auto’s

semi-Collie is een schat. Ze is nu

passeerden haar links en rechts.

tweeënhalf jaar bij ons, al ruim

Toen ze weg waren, de auto’s, rende

negen jaar oud en erg lief. Missen

ze naar de andere snelweg.

kunnen we haar niet.

Jan kreling binnen vijf minuten op straat 'U kunt gaan,' kreeg ik te horen. 'U

Na een moeilijke periode heb ik de

mag de kleding inleveren.'

draad opgepakt en ben ik bij een

Als een zombie ben ik door de

Chinees restaurant terechtgekomen.

fabriek naar het inleverpunt

Als vrijwilliger heb ik samen met

gelopen. Ik stamelde tegen de

mijn vrouw daar gewerkt. Ik bracht

mevrouw van de wasserij: 'Ik ga naar

het eten rond.

huis.'

Zo hebben we toch iets positiefs af te ronden.

Als busbestuurder heb ik op mijn laatste rit mijn collega's thuisgebracht. Einde werkzaam leven, dat begonnen was op

Nu breng ik nog altijd medicijnen

zestienjarige leeftijd. Ik was toen

rond. Met plezier.

zesenvijftig.

Als jongen begon ik bij de tinafdeling van Daalderop, daar heb ik tien jaar gewerkt. Daarna in de jamfabriek De Betuwe, van Flipje, en bij de Hero in Breda.

Wat restte was de WW. Dan kom je in een vreemde wereld van constant solliciteren in opdracht van het GAK, wat niets opleverde qua werk. Uiteindelijk werd ik onder in de lade opgeborgen. Kon ik eindelijk los van sollicitatieplicht redelijk mijn gezin onderhouden met een WAO-uitkering. Dat wil zeggen: vrouw en twee kinderen.

Dina Jansenvan der Bliek Verandering Veranderen is iets van elke dag.

Getrouwd met een hardloper.

Vandaag niet meer dezelfde als

Hardlopend naar de zwanger-

gisteren of dezelfde als morgen.

schapsgym.

Lopen, mijn lust en mijn leven.

Tussen alle veranderingen in mijn

Ruim 70 jaar geleden, het moment

leven door, liep ik mijn kilometers.

dat ik geboren werd, kon ik dat niet,

Welke verandering ook in mijn leven

maar binnen een jaar zou dat

kwam, goed of slecht, kon het altijd

veranderen.

verwerken door en tijdens het lopen.

Totdat je lichaam verandert en je

Lopen ging mij altijd goed af. Het

ouderdomskwaaltjes krijgt. Een

ging beter en beter, harder en

verandering die moeilijk te

harder.

accepteren valt, maar onomkeerbaar is.

Als kind, niet direct een wegloper, maar liep door heel de stad.

Na verloop van tijd, lid van een

Wat als ik nooit meer kan lopen!

atletiekvereniging.

Ruim een jaar heeft mijn

Door de jaren heen, door training,

verwerkingsproces geduurd.

veranderde er veel. De snelheid, de

Overwegingen: niet alleen afscheid

loopstijl, de afstand, de mentaliteit,

nemen van het lopen, maar ook van

levenshouding en -doel.

mijn jeugd en een heel groot deel van mijn leven.

Het lopen bracht mij veel; avontuur, vrijheid, reizen naar andere plaatsen, andere landen en andere mensen.

Sommigen werden vrienden voor het leven.

Mij realiseren dat ik dichter bij mijn eigen finish kom.

Wat een verandering!

Lopen is mijn lust en mijn leven.

Niks veranderen, nou ja, het tempo.

Gewoon doorgaan met wandelen!

Wim Smit Bijzondere carrière Mijn carrière is totaal anders

Je gaat een onzeker bestaan in (je

verlopen dan ooit verwacht: van

kunt in de politiek immers zomaar

onderwijs, via politiek, semi-overheid

naar huis gestuurd worden!) en de

naar bedrijfsleven. Geweldige

verantwoordelijkheid naar mijn

uitdagingen en ervaringen.

gezin woog daarbij ook heel zwaar.

Tijdens mijn ideale baan, nl. leraar in

Ik heb uiteindelijk toegestemd.

het middelbaar onderwijs, werd ik in

Achteraf een prachtige, maar zeer

1984 benoemd als

zware job. Moeilijke beslissingen, het

gemeenteraadslid. Die baan was

niet iedereen naar de zin kunnen

prima te combineren met de

maken, persoonlijke bedreigingen,

onderwijstaak.

ook naar het gezin toe, maar ook

Kijken in de keuken van de

prachtige resultaten geboekt, met

gemeente en daarin meesturen in

veel tevreden mensen.

het beleid, was fantastisch.

In 1990 werd ik gevraagd om

Bijzonder was mijn eerste uur als

wethouder te worden. Ik heb

wethouder. Ik zat op mijn (nieuwe)

geweigerd, omdat ik het onderwijs

wethouderskamer, waar op mijn

ontzettend mooi vond en niet wilde verlaten. Als 'straf' werd ik toen fractievoorzitter.Maar bij de verkiezingen in 1994 kreeg ik opnieuw de vraag om wethouder/locoburgemeester te worden. Helaas kon ik toen niet meer weigeren. De afweging wat te doen, blijven in het onderwijs of weggaan naar de politiek, viel mij erg zwaar.

bureau een briefje lag met een probleem dat ik moest oplossen.

Daar moest ik uiteraard even over denken. Al denkende keek ik uit het raam. Komt er een ambtenaar binnen en die zegt: 'Zo zeg, u leert snel…'

Terugkijkend heeft deze baan mij heel veel geleerd;

over het besturen van een

De ambtenaar, die mij binnen een

gemeente, veel mensenkennis, hoe

uur nadat ik wethouder werd, zei,

onderhandelingen en gesprekken te

dat ik snel leerde, wat hij in feite als

voeren. Maar ook mijn blik op de

grap bedoelde (….), heeft letterlijk

totale samenleving werd een andere

toch gelijk gekregen. Want in alle

dan daarvoor. Veel sympathie voor

banen na het onderwijs is dat in feite

wat er allemaal in de samenleving

ook gebeurd.

gebeurt, maar ook wat er allemaal niet goed gaat.

De beide functies, die ik na mijn wethouderschap heb vervuld (directeur Vastgoed en Ontwikkeling bij een grote Woningcorporatie en commercieel directeur bij een middelgroot bouwen ontwikkelbedrijf) gingen op een vergelijkbare manier als de moeilijke keuze voor het wethouderschap.

Twijfel of ik dat moest doen, zeker ook vanwege mijn leeftijd (54 en daarna 61),

maar achteraf heel blij dat ik die uitdagingen ben aangegaan.

Greet & Fred Roskam Zelfstandig worden Ik kom uit een klein dorpje en ben

Ik heb veel gestudeerd en dat kostte

7e van de 9 kinderen. Ik wilde graag

veel inspanning. Ik ging uit in

weg uit het dorpje. Ik mocht niet

Amsterdam en ontmoette daar mijn

studeren wegens mijn beperking en

man, die ik nu en toen, veel liefhad.

ik moest gaan huishouden. Ik

Samen met mijn man heb ik 3

verhuisde voor 1 jaar naar

kinderen gekregen en 6

Amsterdam en moest daarna weer

kleinkinderen. Nadat ik kinderen

terug. Ik wilde laten weten wat ik

heb gekregen ging mijn zicht

nog meer kon, want niemand

achteruit, ik heb altijd zoveel

geloofde dat in die tijd. Ik heb de

mogelijk gedaan. Mijn kinderen

kraamopleiding gedaan en ging

kregen later ook kinderen, inmiddels

zelfstandig wonen op kamers. Ik

heb ik 6 kleinkinderen. Nadat ik met

moest hard werken, maar ik had er

pensioen ben gegaan hebben mijn

een goed gevoel over. Ik heb zelf de

man en ik veel rondgereisd naar

stap gezet om naar Amsterdam te

verschillende delen van de wereld.

verhuizen. Na 1 jaar moest ik weer

Toen onze eerste dochter uit huis

terug, mijn broer was priester en een

ging is er een student uit Ecuador bij

gezin had hulp nodig. Ik hielp het

ons komen wonen en ging ze zelf

gezin en de bakkerij. De bakker

naar school. Ze kwam in

verhuisde naar Amsterdam en ik

1991 en spreekt zelf ook Nederlands.

ging 4 jaar mee naar Amsterdam.

Wij hebben, nadat ze terugging naar

Daarna vond ik dat ik verder moest

Ecuador, haar een paar keer

gaan en ik ben kraamverzorging

bezocht. Ik heb een grote stap gezet

gaan studeren. Ik heb hierbij

en dat vind ik fantastisch en daar

moeders en hun baby’s geholpen en

heb ik hard voor moeten werken. Als

heb zelf de baby’s op de wereld

ik de eerste stap niet had gezet, dan

gezet. Daardoor hebben mijn 2

was ik nooit geweest zoals ik nu ben.

broers en 1 zus ook de stap gezet en hebben ze iemand ontmoet die ze veel liefhebben.

Ans Een hobby verliezen, een schitterende baan winnen Molenaar zijn, een verandering die

In 1997 vroeg Dolf mij via via tot 3x

mijn hele leven in alle opzichten 'op

toe om molenaar te worden in

de kop zou zetten'. Hierbij gingen

Arnhem. Maar ja, ik had een baan en

ook nog eens 2 wensen in vervulling.

vrijwilligerswerk, dus geen tijd.

Coördinator van 110 vrijwilligers (ik

Daarna belde Dolf, die later mijn

wilde Personeelszaken studeren)

collega zou worden, mij rechtstreeks

kreeg ik er later bij cadeau en ik had

met dezelfde vraag. Het bleek een

zo graag schooljuf willen worden en

baan van 24 uur én een vrouwelijke

toen stond ik ook 'voor de klas', als

molenaar leek hem ook wel leuk.

de schoolkinderen op molenles

Nog nooit had ik zo’n spannende

kwamen.

sollicitatie en uiteindelijk… werd ik

Opeens 'moest' ik tijdens werktijd

gekozen.

molens bezoeken om o.a. contact te

Mijn vorige sollicitatie was bij een

leggen met andere molenaars,

bank waar ik op 17-jarige leeftijd

waaruit later het SAM

werd aangenomen, dat vond ik

(Samenwerkende Arnhemse

allemaal niet zo spannend.

Molenaars) ontstond IN DE BAAS

Deels gaf ik de zekerheid en

ZIJN TIJD!! Ik was de hemel te rijk en

voordelen (korting op hypotheek,

dat op mijn 45e!!!

verzekering, etc.) bij een bank op

Normaal beperkte het

voor deze gouden baan met een

molenaarswerk zich tot de

onzekere proeftijd van 2 maanden

zaterdagen waarop ik eerst de

en een contract van 1 jaar met

cursus tot molenaar volgde. Daarna

mogelijke verlenging (het werden er

mocht ik als vrijwillig molenaar voor

20!!).

de mooiste molen van Nederland

Wat ik ervoor terug kreeg is

zorgen en bezoekers daarvan mee

onbeschrijflijk…. een nieuw bijzonder

laten genieten.

rijk leven!!!!!!

MArtien Baars ELderburen We woonden al 41 jaar in een

Uiteindelijk een toewijzing voor een

eengezinswoning op Elderveld, de

appartement, helemaal naar onze

kinderen zijn het huis uit, voor ons

zin, boven, 2 hoog, op een hoek met

werd het huis veel te groot.

balkon en een mooi zicht op de

We waren het er samen over eens

buurt en tuin.

dat we wel kleiner en makkelijker wilden gaan wonen. Dus uitkijken

Nu we er wonen zorgen we met een

naar een appartement, alles

groep bewoners voor de aanleg en

gelijkvloers en geen trappen meer

het onderhoud van de tuin en de

lopen.

parkeerplaats. We zijn gestart met een moestuin, een keukentuin en

Op onze wandelingetjes kwamen

een pluktuin. Ook hebben we een

we langs een bouwplaats bij ons in

fietsgroep gevormd met een eigen

de buurt waarin appartementen

fietsenmaker, ook al een paar leuke

werden gebouwd. We zochten

tochten gemaakt, die zeer succesvol

alvast een appartement voor ons uit,

waren. Een kaart-, hobby-, dans- en

dat leek ons wel wat. Maar zo

zangclub zijn er in zeer korte tijd

makkelijk bleek dat niet te gaan. We

gevormd.

vernamen toen pas dat het om een bijzondere woongemeenschap zou

Nu na anderhalf jaar samen met

gaan en vonden dat juist wel mooi.

elkaar optrekken heeft dit project

We moesten aanmelden bij de

al aardig vorm gekregen. Niet altijd

wooncorporatie en 'solliciteren'.

loopt het allemaal even gladjes,

Aanmelden met een motivatie

maar daar werken we aan en geven

(aangeven waarmee wij wel wilden

elkaar de kans om er iets moois

meewerken, eventueel wel de kar

van te maken.

wilden trekken) en solliciteren volgden.

Petra Vale het Missen van je benen, hoe voelt dat?

Verandering van mijn leven is het

En door bij de Old-School aan de

missen van de benen. In 2015 mijn

gang te gaan. Zij hebben mij een

rechtervoet tot onder de knie eraf.

portie zelfvertrouwen gegeven. Door

Doordat er een ontsteking zat, die

Titia (mijn maatje) is mijn

eruit kwam. In 2017 was mijn

onzekerheid minder geworden en

linkerbeen aan de beurt.

mijn zelfvertrouwen gegroeid.

Wondroos aan de buitenkant van de enkel. De eerste keer onder de knie,

Dit heeft veel energie en verdriet

een week later boven de knie.

gekost. Maar door lieve maatjes om me heen, ben ik nu op een punt

Je leven verandert wel compleet.

Wat kun je wel en wat niet meer?

Maar met revalidatie en lieve mensen kom je wel verder op een nieuwe weg uit. Ook met een rolstoel en elektrische rolstoel kom je ver.

gekomen waar ik me lekker bij voel.

colofon In Eigen Hand presenteert de verhalen en foto's van vertellers over betekenisvolle veranderingen in hun eigen leven.

Ontwerp, redactie en lay-out> HUMINT Solutions Fotografie> De sfeerbeelden van de schrijfworkshop zijn gemaakt door Cecile Bok. Graag bedanken we alle vertellers voor het delen van hun verhalen.

We zouden het niet kunnen zonder hen.

Meer weten> www.humints.com www.tino-mdt.nl www.mdtcultuurenkunst.nl Copyright © 2023 HUMINT Solutions