A-krant september 2026

buurtkrant van het A-kwartier, Groningen jaargang 42 nummer 1 | 2026

Stilte in een kleurrijke stad Culinaire Zwerftocht Oase in de stad

1

illustratie: Joost Doornik (2026)

krant

De A-krant is een uitgave van buurtvereniging Het A-Kwartier in Groningen en wordt vier keer per jaar in een oplage van 2300 exemplaren huis-aan-huis verspreid in de hele buurt. Bij een teveel aan kopij kan de redactie besluiten de kopij verkort, niet of in een volgend nummer te plaatsen. Ingezonden brieven worden niet anoniem geplaatst en de schrijver/ster is verantwoordelijk voor de inhoud.

De A-krant beoogt te voldoen aan de behoefte van de lezers. De redactie schrijft en stelt de krant samen zonder rechtstreekse of zijdelingse beïnvloeding.

Leden van Het A-Kwartier ontvangen - per email - automatisch ook het A-mail bulletin met actuele informatie over ontwikkelingen en activiteiten.

Niet-leden kunnen zich daar voor inschrijven: stuur een email naar: hetakwartier@gmail.com o.v.v. 'aanmelding A-mail bulletin'.

Nog geen lid en woon of werk je in het A-kwartier?

Persoonlijk lidmaatschap ¤ 12,50 per jaar.

Meerpersoons-lidmaatschap ¤ 17,50 per jaar.

Informatie op de website: www.a-kwartier.nl Buurtvereniging Het A-Kwartier Banknummer: NL33INGB0005031398 Kamer van Koophandel: 40025343 Website: www.a-kwartier.nl Email: hetakwartier@gmail.com Email A-krant: aredactie@gmail.com Buurtpand De Oude Drogisterij Lage der A 4: Hans Imelman, 050-3125020 Post voor Het A-Kwartier en de redactie van de A-Krant: Reitemakersrijge 18, 9711 HT Groningen Bestuur van Het A-Kwartier: Trinet Holtslag (voorzitter) Klaas van der Meulen (secretaris) Ella Onrust (penningmeester) Marieke Kremer (e-mail en leden) Evelien (Eef) Alkema (activiteiten) Mark Hömmen (website)

• Politie: 0900-8844 • Meldpunt Overlast: 050-5875885 • Wijkpost Binnenstad: voor klachten over woonomgeving 050-3678910 • of: www.gemeente.groningen.nl/ overlast-en-zorg-melden

Verspreiding van de A-krant: Hans Mulder, Schuitemakersstraat 7a 06-26769660 / 050-3120413; email: ormu@home.nl Hier kunt u zich ook aanmelden als u wilt meehelpen de A-krant te bezorgen.

Voor het plaatsen van advertenties: informatie via aredactie@gmail.com 2

van de redactie Het zal u niet ontgaan zijn: deze uitgave van de A-krant liet langer op zich wachten dan u van ons gewend bent. De reden is te vinden in ziekte van onze vaste vormgever Han Santing, waardoor hij niet in staat was zijn werk voor de krant op te pakken. Gelukkig hebben we een buurtgenoot bereid gevonden om de vormgeving op zich te nemen: Iwan Beekman (foto onder). Iwan is de afgelopen periode door Han zelf ingewerkt via een privécursus, zodat hij het vak goed onder de knie kreeg. Het zal niemand verbazen dat het geen sinecure is om in de grote schoenen van Han te stappen - hij heeft de A-krant jarenlang met veel toewijding vormgegeven en van prachtige foto's voorzien, en daar zijn we hem oprecht dankbaar voor! We hopen van harte dat Han op termijn de energie vindt om als fotograaf weer een bijdrage te leveren aan onze krant. En we hopen minstens zo erg dat Iwan veel plezier blijft beleven aan zijn nieuwe rol als vormgever van de A-krant. Ondertussen doen we ons best om weer regelmaat te krijgen in het verschijnen van de krant, zodat u ook de komende tijd het laatste buurtnieuws kunt lezen.

colofon

Esther Klaver

Redactie:

Medewerkers aan dit nummer:

Hans van de Sande, Tjitske Zuiderbaan, Geeske Bakker, Esther Klaver (eindredactie), Iwan Beekman (vormgeving)

Marieke Kremer, Klaas van der Meulen, Sacha Landkroon (gedicht) Han Santing Kopij voor A-krant 2026 | 2 inzenden vóór 15 oktober 2026

Drukkerij Scholma, Groningen

3

Recht voor het oprapen Auteur: Esther Klaver Huurrecht voor starters: jouw rechten bij huurverhoging en onderhoudsgebreken Net je eerste huurwoning betrokken? Gefeliciteerd! Naast het inrichten van je nieuwe plekje is het slim om ook te weten waar je als huurder recht op hebt. Want juist starters weten vaak niet precies wat wel en niet mag als het gaat om huurverhoging of onderhoudsgebreken. Twee onderwerpen die vroeg of laat op ieders pad komen.

• Huurverhoging: niet zomaar Je verhuurder mag de huur niet zomaar naar eigen inzicht verhogen. Voor woningen in de sociale huursector geldt jaarlijks een wettelijk maximumpercentage, dat door de overheid wordt vastgesteld. In 2026 mag de sociale huur per 1 juli maximaal 4,1% omhoog. Voor middenhuurwoningen geldt 6,1% en voor de vrije sector 4,4%.

Hoe dan ook: je verhuurder moet je altijd minimaal twee maanden van tevoren schriftelijk informeren, met daarin het nieuwe huurbedrag, de ingangsdatum en de reden voor de verhoging. Ben je het er niet mee eens? Dan kun je binnen zes weken na de voorgestelde ingangsdatum bezwaar maken bij de Huurcommissie. Deze onafhankelijke instantie beoordeelt of de verhoging terecht is, en dat kost je als huurder relatief weinig. Veel starters weten niet dat deze route bestaat, of denken dat het te ingewikkeld is. In de praktijk valt dat vaak mee.

• Onderhoudsgebreken: wie is verantwoordelijk?

Lekkage, schimmel op de muur, een cvketel die het begeeft: groot onderhoud is in principe de verantwoordelijkheid van de verhuurder.

Denk aan zaken die met de constructie, installaties of leidingen te

maken hebben. Klein, dagelijks onderhoud, zoals een lekkende kraan, het vervangen van een lampje of het schoonhouden van afvoerputjes, ligt meestal bij de huurder.

Wat precies onder welke categorie valt, staat vaak (deels) beschreven in het huurcontract, dus lees dit goed door bij het tekenen.

Ontdek je een gebrek? Meld dit altijd schriftelijk, bijvoorbeeld per e-mail, zodat je een duidelijk bewijs hebt van zowel de melding als de datum. Mondeling iets doorgeven aan de huismeester is fijn voor de snelheid, maar levert achteraf geen bewijs op.

Reageert je verhuurder niet binnen een redelijke termijn - meestal wordt zes weken als richtlijn gehanteerd - dan kun je de Huurcommissie inschakelen. In sommige gevallen kun je zelfs een tijdelijke huurverlaging aanvragen totdat het gebrek is verholpen.

Dat kan al snel oplopen tot een fors bedrag, dus het loont om deze stap serieus te overwegen.

Let op: voor vrije sectorwoningen moet je bij gebreken naar de kantonrechter, niet naar de Huurcommissie.

• Let op: zelfstandig of onzelfstandig?

Belangrijk om te weten: de regels in dit artikel gelden voor zelfstandige woonruimte.

Dat betekent dat je een eigen toegangsdeur hebt én eigen voorzieningen zoals keuken, toilet en badkamer. Huur je een kamer waarin je deze voorzieningen deelt met andere bewoners? Dan heb je te maken met onzelfstandige woonruimte, en gelden er andere regels.

Bij kamerbewoning mag de verhuurder de huur ook verhogen, maar dan geldt een ander maximum: 4,1% per 1 juli 2026, zonder inkomensafhankelijke huurverhoging.

Het grootste verschil is echter dat je bij onzelfstandige kamers in de meeste gevallen niet naar de Huurcommissie kunt voor huurverlaging bij gebreken of bezwaar tegen huurverhoging. Je moet dan naar de kantonrechter. Ook heb je bij kamerbewoning minder huurbescherming en in beginsel geen recht op huurtoeslag.

Sinds 1 juli 2024 geldt bovendien: woon je met drie of meer personen in een woning zonder duurzame gemeenschappelijke huishouding? Dan is het juridisch gezien kamerhuur, ook al staat er “zelfstandig” in je contract. Je hebt dan recht op een huurprijs die past bij de kwaliteit van jouw kamer, niet van het hele appartement.

• Praktische tips voor startende huurders Bewaar al je correspondentie met de verhuurder, inclusief foto’s van eventuele gebreken en de datum waarop je ze hebt opgemerkt. Dit voorkomt discussie achteraf en versterkt je positie aanzienlijk mocht je toch een procedure bij de Huurcommissie moeten starten. Twijfel je over je rechten of over wat er in jouw specifieke situatie geldt? Het Juridisch Loket biedt gratis eerste advies, en ook lokale huurdersverenigingen kunnen vaak concreet helpen.

Kennis van je rechten als huurder voorkomt niet alleen onnodige kosten, maar geeft ook rust: je weet waar je aan toe bent, en wat je kunt doen als er iets misgaat.

5

Culinaire zwerftocht 1 Auteur: Geeske Bakker Maar liefst 117 buurtgenoten staan op 13 mei om zeven uur samengepakt in de zaal van de Sleutel, Noorderhaven 72, het startpunt van de culinaire zwerftocht die wordt georganiseerd door het bestuur van de bewonersvereniging van het A-kwartier. Ze luisteren naar Ella Onrust die namens het bestuur en de zwerftocht organisatie met Eef, Richard en Marieke (afwezig) de deelnemers verwelkomt. Samen met enkele andere laatkomers was ik vanwege de drukte niet verder gekomen dan de deuropening en miste ik grotendeels de nadere uitleg van Ella, maar dat bleek later geen probleem. De organisatie was uitstekend en alles wees zich ook wel vanzelf. Dat biedt mij de kans hier maar meteen met de deur in huis te vallen: het was een doorslaggevend succes!

Dit smaakt naar meer!

En net als de andere deelnemers die ik hierover sprak, hoop ik van harte dat de zwerftocht in onze buurt een traditie wordt zoals in de aangrenzende HortusEbbingebuurt, waar ‘hun’ culinaire zwerftocht dit jaar al voor de 24ste keer is georganiseerd. Daarmee kunnen wij nog even vooruit!

Normaal gesproken kondigt het bestuur van de vereniging de geplande activiteiten aan via de website en mails aan de leden. Deze keer was er ook geflyerd. Met succes, zoals zou blijken. Als het me uiteindelijk toch lukt binnen te komen, zie ik namelijk naast de verwachte leden - over het algemeen wat oudere buurtbewoners die tijd en energie hebben zich in te zetten voor de buurt waarin ze zo plezierig wonen - opvallend veel jongeren. Bij navraag blijken ze vrijwel allemaal gereageerd te hebben op de flyer. Het zijn vooral bewoners van de talrijke studentenhuizen die de buurt rijk is, maar ook bewoners van appartementen die na hun studie in het A-kwartier zijn blijven wonen.

Mijn kennismaking met ouders van een baby was een toevalstreffer. Die zijn in het Akwartier opvallend dun gezaaid.De vele deelnemers vinden na de opening in de Sleutel gemakkelijk de weg naar drie keer een andere gedekte tafel in één van de zeven deelnemende restaurants: Amici, Niemeijer, Bob Kookt, Café de Sleutel, Brussels Lof, Cave Oporto en Wereldburgers. Met drie keer andere tafelgenoten. Alle restaurants zijn op loopafstand van elkaar. Het is koud in de stad, maar gezellig.

Voor mijn eerste tafel hoefde ik echter nog niet de kou in. Deze stond gedekt in de 6

Sleutel zelf, in het cafégedeelte, de ruimte precies groot genoeg, gezellig, een efficiënte bediening en een heerlijke, cous-cous salade. Gelukkig een licht voorgerecht, er volgde nog meer! Het hoofdgerecht bracht me naar Kromme Elleboog 16, naar restaurant Bob Kookt. Onderweg kwam ik al vast enkele van mijn nieuwe tafelgenoten tegen, wat de kleine wandeling extra leuk maakte. De ontvangst was allervriendelijkst en ook Bob had uitstekend gekookt: Mooie, grote, net gare asperges met draadjesvlees en aardappelgratin. Zoals in de andere restaurants was er ook hier een vegetarische keuze mogelijk. Naar verluidt ook prima!

Terwijl ik in de Sleutel aan tafel had gezeten met buurtgenoten die ik al kende, trof ik hier alleen onbekenden. En dat was precies het doel van deze zwerftocht: buurtgenoten ontmoeten én ook anderen leren kennen.

Tegen half tien werd het tijd weer te verkassen voor het nagerecht. Bob Kookt en Brussels Lof, A-Kerkstraat 24 waar ik voor het toetje was ingedeeld, hebben elk een eigen ingang aan de straat, maar zijn gevestigd in hetzelfde, grote, gebouw. Ook hier hoefde ik weer niet naar buiten. Voor deze gelegenheid konden we binnendoor.

Het toetje zelf, Eton mess was zoals een echt toetje hoort te zijn. Zoet, zacht, en toch luchtig. Eén ervan werd, voorzien van een brandend vuurwerkje, naar binnen gebracht, waarop we in Brussels Lof in een enthousiast Lang zal hij leven losbarstten!

De jarige bleek één van de studenten.

Tot slot werd er massaal gehoor gegeven aan de oproep van Ella om na het derde en laatste restaurant nog even naar Café Wolthoorn te gaan, Turftorenstraat 6.

Daar was het zonder ons al behoorlijk druk, mét ons stampvol. Hier sprak ik nog de jarige student. Hij had zich mét de vier andere bewoners van zijn studentenhuis vanwege zijn verjaardag ingeschreven. Aanvankelijk had hij eigenlijk graag met hen steeds aan één tafel gezeten. Maar nu, na afloop waren hij en zijn huisgenoten het roerend eens: Dit was veel leuker!

Ook sprak ik hier nog kort Ella. Het was voor haar, met andere leden van het bestuur, druk geweest, maar ze had ervan genoten! Voor volgend jaar wilde ze op zoek naar meer restaurants. Wij hadden er nu 7, de HortusEbbingebuurt 13. Een uitdaging!

7

8

Culinaire zwerftocht 2 Bijdrage Buurt-Studenten Wat begon met een flyer in de brievenbus, eindigde met een ontzettende leuke avond met bewoners van het A-kwartier. Als studenten uit de Sledemennerstraat waren wij nog niet zo bekend met de Buurtvereniging Het A-kwartier. De Culinaire Zwerftocht was daarom een perfecte eerste activiteit om kennis te maken. Het concept van ‘rondzwerven’ maakte het namelijk mogelijk dat er in zeven verschillende restaurants contact kon worden gemaakt met buurtgenoten.

Ik moet toegeven: toen wij met zijn zevenen Café de Sleutel instapten voor de opening, zag ik veel grijze haren en vielen wij als twintigers daartussen nogal op. Eenmaal zwervende was daar niets meer van te merken. Iedereen was erg open naar elkaar en gezellig aan het kletsen. Het ging over ieders woonadres, werkachtergrond in Groningen en familiesituatie, maar ook over liefdeslevens, architectonische feitjes over de Stad en gemeenschappelijke middelbare scholen. Het was een ideale avond om niet alleen de geweldige restaurants in het A-kwartier te leren kennen, maar ook om je een stukje meer welkom te voelen in het A-kwartier. Wij teren in ons huis nog steeds op de gesprekken Op de gesprekken en hopen onze buurtgenoten nog vaak tegen te komen!

Groet namens Huize SMS, Sarawh Deelnemende restaurants. Rechts van boven naar beneden: Niemeyer, Amici, Bob Kookt, Café de Sleutel, Brussels Lof, links: Wereldburgers, Cave Oporto

9

Oase in de Stad Persbericht: Kunstpunt Groningen, 3 juli 2026

Het werk: "Oase in de Stad" van Noud de Wolf heeft de Kunst op Straatprijs 2026 gewonnen. Bijna 24 procent van de stemmen ging naar deze zintuigelijke stadstuin in het A-kwartier, waar kunst en natuur samenkomen. Roep om kennis (Zernike) en Straatkamers (Corpus den Hoorn) eindigden respectievelijk op de tweede en derde plek.

Oase in de stad kon op lovende woorden rekenen van de mensen die erop gestemd hadden: “Ik loop hier meerdere keren per week doorheen op weg naar het centrum en terug naar huis. Elke keer, ongeacht het jaargetijde, ervaar ik een ultiem geluksmoment. Wat een prachtig ontwerp en dat midden in de stad! Subliem bedacht!”

“De combinatie van het materiaal cortenstaal en het lieflijke patroon maakt dat het kunstwerk een extra krachtige uitstraling heeft. De idyllische plek maakt het helemaal af.”

“Een kunstwerk om met al je zintuigen te beleven. Veel kunstwerken gaan aan mij voorbij omdat ik ze visueel niet zie. Oase in de stad kun je horen, voelen en ruiken en er is zelfs gedacht aan de oriëntatie. Dat voelt veilig. Gevoel van veiligheid en rust is een luxe in de drukte van de binnenstad.”

Over Oase in de stad De strook grond tussen het gebouw van Academie Minerva aan de Praediniussingel en het water van de A werd in 1999 ingericht naar een ontwerp van Noud de Wolf. Hij deed dit in opdracht van de toenmalige bewoner van het gebouw, het Natuurmuseum.

De tuin wordt aan de voor- en achterkant begrensd door een hek van cortenstaal, dat een gestileerd bos verbeeld. Daartussen loopt een zintuigenpad, dat wandelaars 10

langs bijzondere bloemen en planten voert. De route is ook geschikt voor mensen met een visuele beperking: dankzij een eenvoudig systeem van herkenningspunten met een oplopend aantal stenen, weten zij waar ze zich bevinden. Niet te missen op de route is de cortenstalen fontein: een borrelende bron met stromend water, die in 2006 werd toegevoegd aan de tuin. Sindsdien is volgens Noud de Wolf Oase in de stad pas écht af.

Over de Kunst op Straatprijs De gemeente Groningen heeft ruim 600 kunstwerken in de openbare ruimte. Kunstpunt beheert en onderhoudt een groot deel van deze kunstwerken in samenwerking met Stadsbeheer. Met de Kunst op Straatprijs zet Kunstpunt jaarlijks een selectie kunstwerken in de schijnwerpers. Dit jaar was het thema ‘representatie’. Drie weken lang kon er gestemd worden op een van de tien genomineerde kunstwerken. Vorig jaar ging de prijs naar Kinder van Mette Bus, dat op de rotonde aan de Korreweg staat.

foto's: Kunstpunt Groningen

11

Bommen Berend 2026

12

foto's Han Santing

Een fijne dag nog verder Auteur: Hans van de Sande In deze zomerse omstandigheden kwam een herinnering aan dito tijden bij me op. Ik geef hem u voor wat hij waard is.

13

illustratie: Simsalabim

Op een prachtige zomeravond in juni loop ik in de Oude Kijk in’t Jatstraat en sla de Visserstraat in. Daarbij bots ik bijna tegen een leuk uitziende vrouw van tegen de veertig en in zo’n geval maak ik gaarne een praatje. De vrouw zag er heel verzorgd uit en had een kleurige jurk aan die het een en ander van haar aantrekkelijkheden toonde, maar zeker niet ordinair. “Wat een geluk om op zo’n mooie dag bijna tegen een charmante vrouw op te lopen” of een dergelijke tekst werd door mijn naïeve en nog niet op MeToo geconditioneerde hersentjes de wereld in geslingerd. Achteraf bezien was dat natuurlijk riskant, ze had voor hetzelfde geld er één van de categorie 'mannenverslindende damestijgerinnen' kunnen zijn, maar ik kwam er goed mee weg.

Ik zag dat het als compliment bedoelde ook als zodanig werd opgevat en vertelde haar dat met dit prachtige weer gewone vrouwen mooi werden en mooie vrouwen, zoals zij, prachtig. Ze begon breed te glimlachen en gaf als haar mening te kennen dat als je er maar voor zorgde dat je plezier had, goed at en prettige sex bedreef, dat aan je uiterlijk te zien zou zijn. Ik was het daar geheel mee eens, maar uitte mijn verbazing dat ze met een wildvreemde al na een minuut over sex begon. “Dat ligt aan mijn beroep, in ben namelijk callgirl en vandaag doe ik Groningen. Ik doe ook twee dagen Rotterdam” en zo somde ze haar verdere weekindeling voor me op. “Veel reizen dus”, zei ik en dat beaamde ze vrolijk. Om verkeerde verwachtingen voor te zijn, want ze keek me op aantrekkelijke wijze aan, verklaarde ik dat ik, gelukkig getrouwd zijnde en bovendien 79 jaar tellend, de voorkeur gaf aan een puur platonische ontmoeting. “Ach, sprak ze, mijn oudste klant is tweeënnegentig en dat gaat nog heel goed.”

Het werd nu duidelijk tijd om aan te geven dat ik weer verder moest en dus wenste ik haar een stralende avond. "Ja, jij ook een fijne dag", sprak ze vriendelijk en zo scheidden onze wegen.

Stilte in een kleurrijke stad Auteur: Tjitske Zuiderbaan Zoals het schilderij De naaischool in Katwijk van Jozef Israëls, zo moet het eruit hebben gezien in het voormalig naaiatelier van Zwartsenberg mode aan de Kuipersplaats. De firma de gebr. Zwartsenberg werd in 1903 opgericht door de broers Wessel, Piet en Grietinus. Het pand waarin het naaiatelier was gevestigd, werd waarschijnlijk rond diezelfde tijd gebouwd.

Na de kraamkamer van de herenmode en de bruidsjurken diende het pand nog als opslagruimte voor de lampenkoning Ottevangers en als Surinaamse kerk met een blanke voorganger, alvorens het in handen kwam van een investeringsmaatschappij.

In 1992 had Piet Sebens een atelier nodig. Hij was afgestudeerd aan de eerstegraads lerarenopleiding tekenen, schilderen en kunstgeschiedenis. Via via kwam hij erachter dat het naaiatelier, een ideale ruimte voor een atelier, leeg stond en er een bestemming voor werd gezocht. Het pand was te groot en te duur voor hem alleen, dus zocht hij er collega’s bij. Een van die collega’s was Joost Doornik, wiens eindexamenwerk van Minerva hij had gezien. Het had hem dermate aangesproken dat hij het aandurfde Joost als potentiële medehuurder uit te nodigen. Die stemde in en hoewel de samenstelling van de bezetting van het pand in de loop der jaren wisselde, bleven Piet en Joost de hoofdgebruikers. boven: De Naaischool in Katwijk van Jozef Israëls - 1824-1911 links: Piet Sebens: Stilleven met Sneeuwklokjes

14

Stilleven naast stadsgezicht Piet gaf les aan het Wessel Gansfort, maar toen zijn schilderwerk begon te verkopen, besloot hij hiermee te stoppen. ‘Het ging zo goed met schilderen en de school kostte best veel tijd. Dus ik dacht, ik probeer het maar eens zonder onderwijs. Ik hoefde nooit meer terug!’ Wel heeft hij nog een paar jaar gedoceerd aan de Klassieke Academie.

Joost is op Minerva een jaar blijven zitten, wat hij achteraf maar goed vond ook. ‘Het is een moeilijk vak en ik had niet echt een onderwerp. In dat extra jaar ben ik stadsgezichten gaan maken. Daar ben ik redelijk goed mee afgestudeerd.’

Snelle wand Hoewel beiden realistisch werken, hebben ze elk een geheel eigen stijl. Waar Piet de orde en de verstilling opzoekt, stort Joost zich in expressieve levendigheid. Ook qua onderwerpkeuze verschillen de twee kunstenaars. Joost trekt eropuit en Joost Doornik - De Westerhavern schildert gebouwen en straatbeelden. Piet zoekt voorwerpen bij elkaar waar hij iets mee heeft. Daarmee bouwt hij in zijn atelier een compositie die hij vervolgens minutieus op het paneel overbrengt.

Als tegenpool,’ en hij wijst naar de snelle wand, een muur vol portretjes, naaktstudies en landschapjes, ‘maak ik elke week een modelstudie samen met vijf collega’s.

Het is een contrast met de stillevens, in een paar uur tijd heb je een schilderijtje.’ De voorwerpen die Piet gebruikt voor zijn stillevens zijn niet zomaar dingen. Zijn ‘spulletjes’ zijn belangrijk, er moet een vonk zijn. ‘Ik ga nog altijd naar rommelmarktjes en antiekwinkels om dingetjes te scoren. Dat hoeft voor hem in tegenstelling tot sommige collega’s niet zwaar antiek te zijn. Ik wil graag hedendaagse schilderijen maken en ben er niet in geïnteresseerd om de 17e eeuw na te doen, hoewel ik wel een fan ben van Vermeer.’

Zonder filosofen Joost oppert dat zij beiden eigenlijk inhoudsloos werken. Het gaat hen om onderwerp, licht, en structuur, maar het diepe verhaal ontbreekt. What you see is what you get. ‘Veel kunstenaars betrekken het hele filosofenpakket erbij. Dat hebben we allebei minder. Ons werk lijkt niet op elkaar, maar we zijn het opvallen vaak met elkaar eens over collega-schilders.

Ik voel me meer aangetrokken tot kunst uit het begin van de 19e eeuw. Voor mijn stads15

gezichten maakt het niet zozeer uit waar, het gaat om het licht. Ik heb iets in mijn hoofd qua licht en pallet en daar zoek ik iets bij. Ik ga ook vaak naar Italië.’

Flitsen is in Vol trots denkt Piet terug aan de mooie tentoonstellingen die hij heeft mogen maken in het Drents Museum en in de Buitenplaats Eelde. ‘Het gaat me steeds minder om de erkenning. Het blijft gewoon leuk om dingen bij elkaar te vinden. Ik ben een estheet en vind het inrichten alleen al heel mooi om te doen. Dat flitsende wat Joost maakt, is op het moment meer 'en vogue' dan mijn stillevens. Het zij zo.’

Instagram hit ‘Dat plein-air schilderen van mij is inderdaad heel populair op het ogenblik. Youtube staat vol met filmpjes. En Instagram. Je hebt er geen grip op.

Maar het is leuk om te zien hoe onze carrières verlopen. In mijn ogen heeft Piet de wind mee gehad. Je ziet dat iedereen zijn eigen piekmoment heeft. Met mij gaat het nu heel goed, ik verkoop veel, doe van alles op social media en heb daardoor exposure. In het voorjaar was ik een hit op Instagram, met bijna een half miljoen volgers. Filmpjes van mij, schilderend op een Italiaans pleintje. Dat internet is ongelooflijk, daar kan geen krant tegenop.’

Worstelen Omdat Piet slechts vijf schilderijen per jaar maakt, zijn ze prijzig. ‘Mensen moeten wel de lol ervan inzien om ergens een paar duizend euro voor te betalen. Gelukkig heb ik een vaste klant die veel koopt en bijzonder enthousiast is. Eindeloos heen en weer appen met fotootjes van hoever het schilderij is. Nog een paar jaar tot ik met pensioen ga. Ik blijf zeker schilderen, maar ik heb wat gespaard en ga me niet meer druk maken over verkoop. Dat deed ik wel, ik ben een neuroot. Joost heeft meer zelfvertrouwen, ik ben een faalangstige twijfelaar. Die stillevens zijn een heel geworstel.’

Toch heeft Joost een werkbank vol met onverkocht werk. ‘Op een gegeven moment heb je door hoe het beeld werkt, hoe je het moet indelen. Als je de vonk voelt dan zie je, dit is het beeld. Componisten gaan ook niet van noot naar noot, maar horen de hele melodie, die ze vervolgens in noten uitschrijven. En je moet er tijd overheen laten gaan.

16

Soms ben je tevreden, dan kom je de volgende dag terug en snap je niet waarom je tevreden was. Maar het is fantastisch werken met al die kleurtjes, dat heb je als kind al, die fascinatie met kleur, maar als volwassene nog steeds.’ Ook Piet heeft tijd nodig om zijn werk te beoordelen. ‘Met die snelle modelstudies ben ik de volgende dag altijd zo benieuwd wat het geworden is. Maar een op de vijf lijst ik daadwerkelijk in.’

Roddelen over de collega’s Wat vinden de kunstenaars eigenlijk van elkaars werk? Piet kijkt met veel plezier naar Joosts werk, maar vindt het soms een beetje slordig. ‘Ik heb zijn eindexamenwerk gezien en heb hem daarom uitgenodigd om dit atelier te delen. En het is hartstikke leuk dat we hier met zijn tweeën zitten, kunnen we een beetje roddelen over de collega’s en over de galeriehouders. Je helpt elkaar. Die lijstenmaker is te duur, probeer die eens.’ De twee rijden elkaar niet in de wielen, ze bedienen elk een eigen publiek.

Het is nog nooit voorgekomen dat mensen werk van beiden kochten.

Joost kijkt ook graag naar het werk van Piet en vindt het altijd jammer als de stilleven wand leeg is. Dan kijkt hij om de hoek en vraagt: ‘Is het nou nog niet af?’ Piet mag hem wel inhuren… Maar Piet kan nu eenmaal niet sneller werken, zijn hand vindt het prettig om zo klein te werken. ‘Je schuift wat met dingetjes, je maakt een theatertje en ik ben gek op kleur, compositie, stofuitdrukking en zo.'

Met mist graag Elkaars werk kopen ze niet, ruilen doen ze wel. Laatst nog een katoenen bungalowtent tegen een verstilde Doornik. Joosts werk is doorgaans te kleurrijk voor het gereformeerde jongetje dat Piet nog altijd een beetje is. ‘Het is mij al gauw te dol. Ik houd van de stilte in de schilderkunst, van schilderijen waarin relatief weinig gebeurt. Zoals die van A.W. Kort, met een flinke dot mist erin.’ Zowel Joost als Piet vrezen het moment dat de Kuipersplaats foto: I. Beekman investeringsmaatschappij waarvan zij het pand huren een andere bestemming ervoor vindt. ‘Het is zo’n fijne plek, het is stil en als je de deur uitstapt, sta je midden in het centrum. Waar vind je dat nog?'

17

HET A-KWARTIER IN DE LITERATUUR deel VI tekst & foto: Hans van de Sande In het graffiti nummer van de A-krant mocht de muurpoëzie natuurlijk niet ontbreken. Helaas was er geen plaats en dus geen eer voor. In dit nummer bieden we er alsnog ruimte voor.

In 2011 was er in Nederland plots een hype: straatpoëzie. Het was bovendien juni, dus het begin van de komkommertijd. Groningen kon niet achterblijven: ook hier stonden de kranten en andere media bol van de artikeltjes over dit fenomeen. Weldra verschenen op allelei plaatsen gedichten en ook onze buurt bleef daar niet van verschoond. Op de foto ziet u zo’n muurgedicht:

mijn huis is van vlees

en als ik schreeuw

springen de vogels

van het dak een krachtig lijkend statement en van een universele geldigheid: ieder mens is van vlees en als zo’n mens schreeuwt en er is vlakbij een dak waar vogels op zitten, dan vliegen die waarschijnlijk op, vooral als de schreeuw op een roofvogelschreeuw lijkt. Het is geen hogere waarheid, maar toch, een zeker waarheidskarakter kan er niet aan ontzegd worden; al is het woord springen ietwat raadselachtig in dit verband.

Het gedicht is niet erg klassiek en vormvast, maar het is ritmisch voor te lezen, wat al heel wat is in vergelijking met de producten van andere nietrijmelaars. Ook de typografie is verrassend. Alleen die fietsen! Was er maar geschreeuwd en waren ze maar als vogels opgevlogen.

18

Hoezo samenwonen?

Tjitske Zuiderbaan je nooit weer. De oude bakstenen van de Benzinebar heb ik afgebikt, met de hand.

Monnikenwerk! Oranje gekeken toen de Sigaar nog een Sigaartje was. In een te kort spijkerbroekje voor mijn jaren, blote benen en laarzen. Gênant. In een etage aan de Astraat in bad met een bebaarde vriend, terwijl de fris en fruitige Hendrik Jan de Tuinman ons van drankjes voorzag en ik het liever andersom had gezien. Het krakende bed dat we cadeau kregen van een oude prostituee in de Hoekstraat.

Niet geschikt voor de business, dat bed.

Zij wel. Mijn toenmalige partner die vreemdging met het meisje boven mij in de Akerkstraat met haar toch al zo onzekere Poolse vriendje. Dronken, een slap excuus voor zoveel hartzeer. En dit is nog maar het topje van mijn ijsberg.

Vrienden vragen mij regelmatig: ‘Waarom ga je dan niet samenwonen, je bent daar toch al bijna altijd.’ Daar is in Kruisweg bij mijn vriend, maar bovenal bij zijn hondje. Die vraag stel ik mezelf ook dikwijls. Ik betaal voor een huis waar ik te weinig ben, terwijl ik ternauwernood rondkom van mijn pensioentje. Mijn standaardantwoord luidt: ‘Ik zie mijn familiefoto’s en persoonlijke prulletjes gewoon niet voor me in zijn huis. En stel dat hij doodgaat, dan zit ik daar op het platteland.’ Natuurlijk voel ik me schuldig dat ik in tijden van woningnood een huis bezet houd, vandaar dat die vraag zo vaak oprispt.

Anno nu, de straatmuzikant die me aanklampt, omdat hij altijd blij van me wordt. De juwelier, die nadat ik hem had geïnterviewd, mijn kunstkaartjes ging verkopen. Heerlijke Thaise curry van de buren. Sla van Rå. De postbode die me al van verre roept en me complimenteert met deze column. Een huismeester en buuf die altijd voor me klaarstaan. Drie keer per week een verswarenmarkt.

Dat vind je niet op het Hogeland. Zeg nou zelf, daar kan toch geen vriendje tegenop!

Er is nog een reden en dat is misschien wel de belangrijkste. Ik heb niet alleen een relatie met vriendlief, maar ook mit mien Stad. Al sikkom vieftig joar. Die wint in elk geval qua anciënniteit. Stad herbergt mijn levensverhaal. Loop of fiets ik door willekeurig welke straat dan popt er meestal wel een herinnering op. Vooral in het A-kwartier.

Hier werd ik in de Oude Kijk op klaarlichte dag ooit door een man met priemende ogen achtervolgd. Zoiets vergeet 19

UW MAKELAAR IN DE BUURT!

● Lokaal en enthousiast team

● Specialist in aankoop- en verkoop van woningen ● Gevalideerde taxaties

● Zekerheid, eerlijkheid & transparantie ● No Cure No Pay

Een gratis waardebepaling van uw woning of een vrijblijvend gesprek?

Altijd welkom aan de Westersingel 3!

Lana, Maaike, Norbert & Marissa

Westersingel 3 I 9718 CA Groningen I 050 - 760 17 77 Groningen@iQMakelaars.nl I www.iQMakelaarsGroningen.nl

van het bestuur Auteurs: Marieke Kremer en Klaas van der Meulen Proloog Doorgaans schrijft één bestuurslid deze berichten, maar omdat deze A-krant later verschijnt dan gebruikelijk en een grotere periode beslaat, zijn er nu twee auteurs.

Naast de fulltimebaan die de meeste bestuursleden hebben, vinden we altijd tijd om

ons in te zetten voor de buurt. En al vier jaar met heel veel plezier! Het bestuur vergadert ongeveer eens per zes weken, woont overleggen bij van de gemeente (3MO), bezoekt voorlichtingsavonden en toont betrokkenheid bij onderwerpen die onze buurt aangaan. Daarnaast organiseren we activiteiten, zoeken geschikte locaties daarvoor en proberen er zoveel mogelijk bij aanwezig te zijn. Gelukkig zijn er ook andere vrijwilligers die zich met ons actief inzetten voor een zo gunstig mogelijk woon-, leef- en werkklimaat in het A-Kwartier. Tijdens de laatste ALV traden vier bestuursleden reglementair af en werden bij acclamatie herkozen. Dat tekent het vertrouwen van de leden in het bestuur. Nog een opvallend feit: na twee eerdere bezoeken aan onze wijk, heeft 21

het gemeentebestuur ons gevraagd voor de derde keer gastheer te zijn. Op acht september komt het voltallige college van B&W naar onze wijk voor een vergadering, een lunch en een wandeling door de wijk.

Bestuursvergaderingen We vergaderen doorgaans bij één van de bestuursleden thuis. Het gaat er officieel aan toe. We bespreken de notulen van de vorige keer, stellen de agenda vast, mededelingen die binnen zijn gekomen, nemen de actielijst door, de financiën, welke activiteiten er op de planning staan, wat er nog voor geregeld moet worden, wie wat doet, zaken voor de werkgroep A-Kwartier Ruimtelijke Ontwikkeling (AKRO), en ga zo maar door.

Onze secretaris notuleert als een professional en heeft een wedstrijd met zichzelf om alles op één A-viertje te krijgen; alleen jammer dat hij die wedstrijd zelden wint. We nemen onze taak serieus, maar we hebben ook heel veel lol met elkaar, er is zeker ruimte voor een grap en een grol, ondanks dat we zes totaal verschillende mensen zijn. Is er eens iemand afwezig dan wordt de taak probleemloos overgenomen.

Ontspanning of belangenbehartiging?

We realiseren ons dat de buurtvereniging twee poten heeft: een op ontspanning, educatie en plezier gerichte en een op (de verdediging van) belangen. Een uitgebalanceerd evenwicht tussen deze twee vinden, zien we als een uitdaging. Belangrijk hierbij is het contact met en de inbreng van de leden. De Algemene Ledenvergadering (ALV) is bij uitstek de aangewezen plaats om zaken ter bespreking aan te brengen. Dat daar weinig gebruik van wordt gemaakt vatten wij op als een compliment, de leden zijn tevreden en voelen niet de noodzaak zich met het gevoerde beleid te bemoeien.

Terugblikken op de afgelopen periode Vrijwilligersdiner 11 december 2025 Het begint een traditie te worden, het vrijwilligersdiner. Het bestuur zet graag de vrijwilligers, deze keer maar liefst 34, in het zonnetje. Redactieleden van de A-Krant en de website, de onmisbare bezorgers van de A-Krant, de schoonmaakploeg ‘Handen uit de Mouwen’, de beleidsgroep A-Kwartier Ruimtelijke Ontwikkeling (AKRO), columnisten van de website, lustrumorganisatoren, geveltuinjuryleden, en meer. De Sleutel verzorgde het eten in de prachtige bovenzaal van het pand. De redactie van de A-Krant maakte handig gebruik van de gelegenheid om nieuwe redactieleden te werven. Deze kunnen zich nog steeds melden via aredactie@gmail.com Het eten was heerlijk en de sfeer erg gezellig.

22

Milieustraat 13 december 2025 Dit jaar was er een gezamenlijk evenement met buurtvereniging Hortus Ebbinge. Eef (A-Kwartier) en Fokko (Hortus Ebbinge) hebben samen met anderen een milieustraat georganiseerd op de Ossenmarkt waar je je grofvuil kwijt kon. Ook kon je grofvuil laten ophalen. Voor het vervoer maakten we gebruik van bakfietsen van de stadswerkplaats tegenover de A-Kerk. Onze service ging zo ver dat we zelfs oude meuk bij bewoners thuis ophaalden. Gedurende de dag wisselden flink wat spullen van eigenaar en bruikbare spullen werden naar Mama Mini gebracht. We mogen zo’n Milieustraat in de buurt om het jaar organiseren en danken buurtorganisatie Hortus Ebbinge voor de fijne samenwerking aan deze editie op de Ossenmarkt.

Nieuwjaarsborrel 18 januari Dit keer een hoge opkomst in café De Wolthoorn. Bijna 60 personen, waaronder veel nieuwe gezichten, met als hoogtepunt stemmen op oude prenten van onze buurt, uiteraard op de geveltuinprijsvraagmethode (met stick onders van Museum aan de A (MADA) heeft hiertoe het initiatief genomen. De winnende drie foto’s zijn ter opleuking aan de tijdelijke, voor deze gelegenheid, door bestuursleden zwartgeverfde Visserbrug aan de kant van Lage der A geplaatst.

Buurtinloop Humanitas Onze vereniging heeft vijf vaak goed bezochte buurtinlopen in het Humanitas-gebouw aan Akerkhof achter de rug.

De onderwerpen: • Winterwelvaart; • Het werk van Humanitas; •

Wijkagenten in de binnenstad (foto);

•

Thea Rolvers en het WIJ-Team;

•

Klarissa Nienhuis, vleermuisdeskundige.

3MO binnenstadbreed overleg 5 februari In buurtcentrum AC-de Holm (Folkingestraat) was het gezamenlijke driemaandelijks overleg met meer buurtverenigingen uit de binnenstad en de gemeente. Dit keer een interactieve presentatie door de gemeente over: een weerbaar en veerkrachtig 23

Groningen. Wat als zich een ramp voordoet, een oorlog uitbreekt, een cyberaanval plaatsvindt, er een langdurige stroomstoring is? De voorlichting hierover staat nog in de kinderschoenen, maar het heeft de aandacht. Samen met de buurtverenigingen wil de gemeente graag informatie ophalen bij inwoners. Een idee is om een scenario uit te werken aan de hand van een pilot.

3MO A-Kwartier 24 maart Er komt een flinke rij onderwerpen aan bod. Meer weten over iets specifieks? Neem dan contact op met het bestuur. We praten, discussiëren en worden geïnformeerd.

Hoewel het soms lastig te verteren is, begrijpen we heel goed dat niet alle wensen gehonoreerd kunnen worden. Met elkaar in gesprek raken en blijven staat voorop.

De onderwerpen van 24 maart: • De oorzaken van de vertraging van de Visserbrugvernieuwing en bijkomende (verkeers)maatregelen inzake parkeren en fietsroutes; • De status van witte NP-kruisen op het wegdek van Lage der A; • Specifieke gewenste (verkeers)aanpassingen aan de Noorderhaven ZZ; • Planning fietsgarages Westerhaven en Haddingestraat; • Ontwikkelingen omtrent MADA; • Boomspiegels Reitdiepskade; • Implementatie van het Bomenplan; • Prullenbakken nabij de RUG; • Ligplaatsen historische schepen aan de Hoge der A; • Zwartwaterlozingen door scheepvaart; • Hoeveelheid, aard en urgentie van meldingen over overlast; • Geluidsnormering, verlichtingsplan en herinrichting Uurwerkersgang; • Oproep wensen omtrent Groen en Onderhoud 2027; • Het bezoek van B&W op 8 september.

Onze activiteiten We volstaan hier met een korte toelichting, alle activiteiten staan vermeld op onze website.

• 1 maart: Jan, Riny en Peter vertelden op over de geschiedenis van zeilschip de Mars. Allerlei schipperswetenswaardigheden passeerden de revue. De Mars fungeert als expositie- en atelierschip en ligt regelmatig aan de Hoge der A. 25

• Op 13 maart organiseerden we een verkiezingsdebat over onze buurt in het A-theater. Elf kandidaat-gemeenteraadsleden discussieerden enthousiast over binnenstad onderwerpen.

• Op 26 maart kreeg de buurt de gelegenheid om kennis te maken met de bouwplannen op het lege terrein aan de Sledemennerstraat.

• April: op 11 april was de ALV in de Sleutel. Deze keer werd de ALV gevolgd door een wijkschoonmaakactie en natuurlijk een drankje achteraf. Vervolgens was op 26 april een vleermuisexcursie in Noorderplantsoen met Klarissa Nienhuis.

• Mei: Op 13 mei hielden we een culinaire zwerftocht waaraan door bijna 120 gasten wordt deelgenomen, wat een succes! Op 23 mei was de eerste van een serie van vijf wandelingen.

Handen Uit de Mouwen Elke eerste maandag van de maand spant een groep actievelingen zich van 15.00 – 16.00 uur in voor een schonere wijk. Aangevoerd door buurtgenoot Ellen Spits worden de straten en pleinen opgeschoond.

Verzamelpunt is het pleintje bij de Visserbrug. Iedereen kan meedoen! Nadien wordt bij de Sigaar een drankje aangeboden door de buurtvereniging.

Nieuw: wandelingen Om de zeven weken organiseren we, gestimuleerd en gefaciliteerd door de gemeente een wandeling. We zijn begonnen op 23 mei in de week van de duurzaamheid.

Overige activiteiten: • 1 juli: Keti Koti wandeling met kenniscentrum WAAR. • 11 juli: toelichting op Metamorfosen in beeldende kunst door Ger Euwals (foto).

• 23 augustus; wandeling bij de Duotuinen.

• 18 oktober: geveltuinenwandeling en "Goudenschepjeuitreiking".

• 6 december: een wandeling bij en door het Noorderplantsoen.

Meer weten? Hou dan onze site in de gaten: www.a-kwartier.nl 26

DESIGN MEUBELEN VERLENGDE VISSCHERSTRAAT 1 9718 JA GRONINGEN TELEFOON 050 - 314 36 22 MOBIEL 06 - 30 899 191 INFO@HOEKJEGRONINGEN.NL

WWW.HOEKJEGRONINGEN.NL

28

Leeftijd: 75 Van kindsbeen af behept met kwalen was het al ongewis voor mij of ik de nieuwe eeuw zou halen, laat staan nog zo veel jaar erbij.

En dat zonder me af te vragen waarom ik ieder volgend jaar, en al die maanden, weken, dagen, niet eens als een geschenk ervaar.

Zo word ik langzaam, stram van leden en grauw van baard, een oude man, die wat de jaren met hem deden maar nauwelijks bevatten kan.

Ter ere van de 75e verjaardag van onze buurtgenoot Jan Pierre Rawie een gedicht uit zijn bundel ‘Handschrift’ (2017) foto: Malou van Breevoort 29

Stamgasten

Auteur: Klaas van der Meulen Dit artikel is eerder (22 november 2025) gepubliceerd in de rubriek Stamgasten op de website van het A-kwartier.

Stamgast Max van den Berg: ‘Nee, ik ben geen voorstander van een geheel autovrije binnenstad.’

Voor mijn onderzoekje (2023) naar de (micro)situatie van auto’s en fietsen parkeren/ stallen in Stad (zie: https://klaastaal.nl/4694-2/) overviel ik destijds Max van den Berg aan het eind van een bijeenkomst over het Verkeerscirculatieplan (VCP) in het MADA. Van den Berg beschouw ik als een man met een heldere (macro)visie en ik vraag hem hoe hij oplossingen voor zich ziet. Hij antwoordt voor de vuist weg. Daar wil ik hem nog eens over spreken, denk ik.

Zo’n twee jaar later ontmoeten we elkaar in een café. Maar vooraf nog even terugblikken. Hoe ken ik Max van den Berg van naam?

Mijn schoonvader was aannemer in Groningen en een verstokte VVD’er. Een beste man, zeker, maar wat kon hij tekeergaan tegen de verkeerssituatie in Stad. Zijn tirades intrigeerden mij en ik leerde over het Verkeers Circulatie Plan (1977), uitgevonden door Van den Berg c.s. Wat me bijstaat is de enorme oppositie tegen het VCP destijds, o.a. van winkeliers, aannemers en andere neringdoenden in de binnenstad. Wat ik me ook herinner is dat mijn schoonvader op hoge leeftijd het VCP omarmde.

Bij de verduurzamingsavond in het stadhuis van Groningen op 29 oktober j.l. zie ik 30

een schilderij van Ploeg-lid Jan van der Zee: de Vismarkt (illustratie links) dat zo volgepropt is met auto’s dat het een autokerkhof lijkt. Zo zag het hele centrum er vroeger ongeveer uit. Waar je keek: auto’s en (tot op de Grote Markt) bussen, vaak gehuld in roetige uitlaatgaswolken. Ik ken niemand die naar die situatie terug wil.

Omdat de verkeerssituatie onze buurtvereniging niet koud laat wil ik oud-politicus Max van den Berg hierover in de serie ‘Stamgasten’ aan het woord laten. Ooit, van 1970 - 1978, was hij naast wethouder van cultuur, monumentenzorg, openbare werken, openbaar vervoer, volkshuisvesting en stadsontwikkeling, ook nog eens wethouder van verkeer. Ons gesprek begint in het verleden, Vooraf meldt mijn gesprekspartner dat hij terughoudend is in commentaar op zittende wethouders. Natuurlijk.

“Ga uit van de ruimte in de stad, en analyseer dan wat er nodig is aan mobiliteit voor voetgangers, fietsers, openbaar vervoer, taxis, auto’s. Ga na wie echt in de binnenstad moet zijn en houd rekening met kwetsbare groepen: laat routes ontstaan voor blinden en rolstoelers. In mijn tijd als wethouder was één van de eerste stappen het autovrij maken van pleinen, het Martinikerkhof en de (middenbermen van) de singels. Voor zo’n 700 parkeerplekken kregen we kwaliteit aan groen terug. Je moet je uiteraard afvragen of de auto een goed vervoermiddel is voor de binnenstad, tenzij je er als binnenstadbewoner echt één nodig hebt. Ik streef naar een autoluwe binnenstad.

Je moet doordenken over parkeerruimtes en garages. Investeer in ondergrondse parkings en tref voorzieningen in de buurten. Kijk bijMax van den Berg in 1971 (foto: Wikipedia) voorbeeld naar de Agaathhof, bewoners met een auto kunnen hun auto’s kwijt in de ondergrondse garage. Laat de straat verder over aan bezoekers, gasten met een auto. Auto’s moeten er niet zijn als je er niets te zoeken hebt en geef voorrang aan voetgangers, fietsers en openbaar vervoer.

Er zijn nu drie nieuwe fietsenstallingen in ontwikkeling: in het voormalige C&Agebouw (red.: inmiddels gereed), de Haddingestraat en Westerhaven. Grote bedrijven kan best gevraagd worden stallingen onder hun pand te realiseren of bij te dragen aan stallingen in de buurt. Het UMCG, de RUG en HANZE zijn daarvan voorbeelden. In mijn tijd bij de NOVIB in Den Haag accepteerde de gemeente dat autostalling vervangen 31

Vismarkt voor het VCP (foto: Groninger Archieven)

werd door fietsenstalling. Onze medewerkers ondersteunden we met een O.V.-kaart en zachte aandrang om op de fiets te komen. Nog een oplossing: je kunt enkele parkeerplaatsen in de straat omtoveren tot fietsparkeerplaatsen en maak die dan duidelijk zichtbaar met vlonders voor zover er ruimte is.”

We drinken thee en bewonderen de figuratieve schilderijen van Olga Wiese. Van den Berg heeft zelf geen auto en ik leg hem het concept van deelauto’s voor en vraag of het gemeentebestuur niet wat dwingender, regulerender moet optreden. “Deelauto’s gaan over gedrag en gedrag is met speciale condities wel te veranderen. Mensen begrijpen heel goed dat je bij een beperkte ruimte wat moet inschikken.

Mijn advies is: blijf vooral het gesprek aangaan met bijvoorbeeld ondernemers en ga ertussen staan. Er is geduld, tijd en empathie nodig en koppel het gevoel van urgentie over het indelen van de ruimte aan de noodzaak beslissingen te nemen. Houd rekening met de minderheid en geef die met hun gevoelens van ongenoegen de ruimte. Ik herinner me vroegere discussies over het (her)inrichten van een soort bodeterrein aan de rand van de stad, als voorziening voor binnenstadswinkels. Maar wat voor PTTdistributeurs wel werkt, namelijk kleinere wagens op groene energie, is nog steeds niet voldoende gelukt voor de grote horecatransporteurs. De tijdvakindeling voor transporten is zeker handig.

Probeer samenhang te creëren, streef naar een organisch geheel, te vergelijken met de huidige discussies over stadsdelen en vermijd incidentele maatregelen. Richt je op 32

mobiliteit in alle aspecten en niet alleen op auto’s, want nee, ik ben geen voorstander van een geheel autovrije binnenstad.”

We delen een interesse voor het onderwijs en praten daar wat over na, ook over de out-of-the-box denkende jongeren die in de Eindhovense Dutch Design Week met creatieve oplossingen komen voor complexe problemen. Van den Berg was acht jaren lid van de RvT van de Dutch Design Week.

Nog steeds geïnteresseerd in het thema parkeren registreer ik bij het verlaten van de kroeg voor het café één auto: een (illegaal geparkeerde) zwarte Benz en een stuk of tien slordig geparkeerde fietsen.

Kunstatelier Noes met werk van beeldend kunstenaar Annuska 't Hart

geopend op afspraak en iedere zaterdag van 13.00 tot 17.00 uur Pottebakkersrijge 13 9718 AG Groningen 06 - 30 10 93 03 info@annuska-t-hart.nl www.annuska-t-hart.nl

33

Lekker makkelijk: je pakje thuisbezorgd Auteur: Hans van der Sande

Toen niemand zich meer huispersoneel kon veroorloven, moest iedereen zelf naar de winkel of de markt. Voor kleding of schoenen kon je winkelen, dat was nog wel een soort uitje. Voor de levensmiddelen werd dat gebrek aan personeel soepel opgevangen door de middenstand, die toen kruidenier, slager, bakker of melkboer heette.

Zij ontwierpen een systeem van bestellingen en bezorgden middels het ‘boodschappenlijstje’. Maar ook dat ging voorbij, de supermarkt kwam, want de vooruitgang staat niet stil.

Op het eerste gezicht zou je zeggen dat de menselijke waardigheid met deze ontwikkeling erop vooruitging. Het bedienen van andere mensen was immers, voor aanhangers van het gelijkheidsideaal, iets waar weinig status aan verbonden was. De hoogste aller bedienden, de Majordomus, of butler stelde nog wel iets voor, maar je bleef bediende. Denk maar eens aan de TV serie ‘Are you being served’.

Sommige middenstanders probeerden hun status te verhogen door het verkrijgen van de titel ‘Hofleverancier’, (of in steden met een universiteit ‘corpsleverancier’), maar ook die bleven middenstanders.

Kortom: het gelijkheidsideaal beloofde veel goeds, maar als je de treurige gezichten bekijkt van de klanten die allemaal met een volle kar door de Aldi of AH schuifelen, is het toch wel duidelijk dat ze dat liever door een ander hadden laten doen.

En toen kwam het internet: de grote ‘gelijkmaker’, ooit begonnen als een universeel en gratis middel om over de hele wereld met elkaar te communiceren en dat al gauw in handen viel van de commercie. Je moet nu bijna overal voor betalen, hetzij direct 34

via een abonnement of creditcard, of anders indirect via het voorgeschoteld krijgen van eindeloze hoeveelheden reclame. Om daaraan weer te ontkomen moet je je abonneren op een Adblocker of zo, zodat het eeuwige refrein is, dat er altijd betaald moet worden. De moderne middenstand wordt steeds geraffineerder in het opzuigen van je zuur verdiende Euro’s. Maar dat gebeurt niet vanzelf dus er moeten nog steeds bedienden zijn, zij het op afstand. Doordat veel van dat moderne slavenwerk zich afspeelt in de dozen die distributiecentra heten, wordt de ongelijkheid aan het zicht onttrokken. Alleen de moderne versie van de slagersjongen, de pizzabezorger en zijn vele varianten, is nog volop en soms levensgevaarlijk in zicht.

Opmerkenswaardig is dat de werkgevers van deze bedienende klasse eigenlijk het liefst van hun personeel af willen. Ze zijn duur, onbetrouwbaar en ze stelen. Vandaar dat er voortdurend geprobeerd wordt zoveel mogelijk lager personeel te ontslaan, of minstens tot zzp-er te maken, zodat de managers een lastig probleem kwijt zijn en ze voornamelijk hun idee van wat werken is in praktijk kunnen brengen, namelijk vergaderen over economische en technische zaken. In het menselijke aspect zijn ze niet zo goed wegens gebrek aan interesse.

Dat gaat zo in de supermarkt, in de kledingindustrie, in de muziekwereld, in het vervoer (Uber) en met al die dingen die AliBaba, Zalando en Temu met containers tegelijk naar hier brengen. Per jaar is dat een half miljard pakketjes en dat is niet weinig!

Die dingen moeten dan wel bezorgd worden en daarmee start weer een nieuwe serie complicaties. In onze buurt rijden de karren van PostNL, DHL, DPD, GLS en andere pakjesbezorgers in file door de straat, maar die treffen regelmatig de geadresseerde niet thuis aan. Sommige bezorgers bellen dan bij de buren, andere mogen dat niet doen; heel veel eindigt bij een verzamelpunt.

Zo kreeg ik bericht dat ik, op een sneeuwdag, mijn pakje moest ophalen bij Benny’s supermarkt in de Schildersbuurt. Ook ben ik wel eens naar de Nieuwe Ebbingestraat gestuurd en zo zijn er nog wel meer adressen waar je een pakketje geacht wordt op te halen. Je ziet daar soms lange rijen mensen, waaronder opvallend veel dames, geduldig wachten tot ze hun pakje in handen hebben en ze snel naar huis kunnen om de jurk, jas, jumper of jeans te passen. Handig lijkt het dat je hem bij niet passen kunt 35

terugsturen, maar dat is wel een heel gedoe. Nou is de mens door de natuur goed uitgerust om tegenslagen te overwinnen, maar dit soort tegenslag, daar was moeder natuur toch nog niet opgekomen. Bovendien is de natuur ook niet zo gediend van de vernietiging die de teruggestuurde kleding hoogstwaarschijnlijk te wachten staat. Dat gebeurt echter buiten ons gezichtsveld. Een leuke illustratie van wat er zoal gebeurt om deze tegenslagen de baas te worden, zagen we in een buurt app die opgericht was in het kader van een zeer geslaagd buurtfeest in de Visserstraat, waarin vaste bewoners en studenten geanimeerd met elkaar hebben geborreld. De organisatoren besloten een appgroep te starten met als naam ‘de buurtborrel’. Een goed idee, en bovendien heel handig.

Waar werd de appgroep naderhand voor gebruikt? Welnu, de vaste bewoners gebruikten de groep om de lawaaiige uitbarstingen van levensvreugde bij de studenten wat te beteugelen en de studenten gebruikten ‘m om elders bezorgde pakjes op te sporen.

Vandaar dat op een gegeven moment één van de gebruikers besloot de naam te veranderen in ‘Burenpakketservice’.

Deze ironische, ja haast sarcastische actie ontlokte bij de gebruikers overigens geen enkel commentaar. Het werd ‘gewoon’ gevonden, terwijl het in de ogen van deze gepensioneerde buurtbewoner toch helemaal niet zo gewoon was.

Sacha Landkroon Naar eigen zeggen: "Baardaap, Vader & zoon. Geen heilige geest. Uithouder, voortzetter, doorloper. Dichter en verder."

Sinds 2011 huisdichter van de A-krant, is op 1 augustus in Douala, Kameroen getrouwd.

Redactie en medewerkers van deze krant feliciteren hem en zijn bruid en wensen hen alle liefde en geluk van de wereld.

Voor meer informatie: hetakwartier@gmail.com t.a.v. Ella Onrust.

1/4 1/3 1/2 1/1

pagina pagina pagina pagina

(11,8 x 4,5 cm) ¤ 68,75 (11,8 x 6,2 cm) ¤ 92,(11,8 x 8,7 cm) ¤ 137,50 (11,8 x 18 cm) ¤ 275,-

De nota wordt achteraf verstuurd, dus over het voorafgaande kalenderjaar.

36

Wilt u adverteren in de A-krant?

ca 1895 De Schuitemakersstraat ter hoogte van de gang naar de Brugstraat

dichter bij toen

Wat geen naam kreeg

Ik beschouw het maar als een uiting van de Apartheid in leeftijdsgroepen die in een studentenstad onontkoombaar is.

Hoe woorden een winter vinden, een eeuw en drie decennia later.

De sneeuw was al bezig te smelten.

Daarna brak het paard met juk en wagen en al uit het straatbeeld. Weber en Smits verdwenen met hun eigen namen mee, alsof steendruk en schoenzolen nooit iets anders hadden gedaan dan tijd rekken. Ginds voert nog altijd een naamloze gang naar de Brugstraat naar buitenwaarts waar nazaten wonen.

Midden op straat staat een meisje alsof iemand haar die ochtend zei daar te gaan staan om precies die kleren aan de eeuw te tonen. Weet zij veel.

Bomen verloren hun blad, kregen het terug en verloren het opnieuw tot niemand meer Katrijp zei.

De moeders op de foto moesten nog woorden verzinnen voor alles wat hun te wachten stond.

De eeuw die moest komen maakte brandhout van dromen & aan gele steentjes had nog niemand gedacht.

37

sacha landkroon

Kijk hoe in het nu van de sneeuw de knopen glimmen, hoe haar rok precies de bagger niet raakt, hoe ze met beide voeten voor zichzelf een plaats in dat verleden inneemt.

Recept voor boeuf Bourguignon Auteur: Hans van de Sande

Bruin anderhalf ons spek in dampend hete reuzel Maak dan twaalf kleine uitjes donkergoud Bewaar die baksels en nu geen getreuzel: Braad twee pond rundvleesstukken, met wat meel bedauwd Voeg dan het gouden spek weer toe. Je volgende besogne is een bouquet van peterselie, thym, laurier en appelsien Neem dan drie glazen goede wijn uit de Bourgogne en drink er zelf één van. Maar doe het ongezien!

De rest gaat goed verwarmd het vlees besproeien en het bouquet en zout werpt men daarbij ook moet de knoflookpers zich met wat werk vermoeien maar na één teen gaat die opzij.

Men sluit vervolgens goed de braadpan en zet die op het kleinste vuur - men wake zich voor de verdamping - en stooft de zaak dan in drie uur Tenslotte neemt men weer de uitjes en ook gesmoorde champignons en voegt die toe. Men laat ze garen en zingt intussen wat chansons Het kookproces is nu beëindigd, en het gerecht kan nog versierd met peterselie, niet te weinig..... De muze heeft Uw hand bestierd

38

De culinaire cadeaushop Grote Kromme Elleboog 8 telefoon 050 31 88 451 www.leuklekker.nl

www.napoligroningen.nl A-straat 9 9718 CP Groningen tel. (050) 314 49 91 lunch: 13.00 - 16.00 diner: 16.30 - 22.30 (ook op zon- en feestdagen) 40